(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 14)
คุณซอดัลมี
ไม่สิ ประธานซอ เกิดอะไรขึ้นครับ
ได้ยินว่าโดนแรนซัมแวร์เล่นงานเหรอ
แก้ไขได้แล้วค่ะ
เจอคีย์ถอดรหัส และกู้ไฟล์ทั้งหมดแล้วค่ะ
ทำได้ยังไง
โดซานแวะมาน่ะค่ะ
คุณชอลซาน คุณซาฮา ไปจนถึงคุณยงซาน
มากันหมดเลยค่ะ
ก็เลยแก้ไขได้แล้วเหรอครับ
ค่ะ
โล่งอกไปนะครับ
คุณโอเคไหมครับ
วันนี้ฉันได้ยินคำถามนั้น หลายร้อยครั้งแล้วค่ะ
แล้ว
คุณโอเคไหมล่ะครับ
ค่ะ ฉันโอเคค่ะ
โล่งอกมากเลยค่ะ
แต่ว่า
ฉันมันน่าสมเพชมากเลย
สมเพชอะไรกัน แม้แต่เพนตากอน ยังเคยโดนแรนซัมแวร์เล่นงานเลย
คุณแค่โชคร้ายครับ
ไม่ใช่หรอกค่ะ
ข้ออ้างนั้นมันฟังไม่ขึ้นเลย
ฉันสมเพชตัวเองจะตายอยู่แล้วค่ะ
ใกล้ถึงวันเปิดตัวแล้วแท้ๆ แต่ฉัน กลับไม่เช็กให้ดีว่าแบ็กอัปหรือยัง
พอเกิดเรื่องขึ้นมาก็แก้ปัญหาไม่ได้ ทำได้แต่ลนลาน
ไม่มีอะไรน่าสมเพชกว่านี้แล้วล่ะค่ะ
ทำไมต้องเป็นเวลาแบบนี้ด้วย
ทำไมต้องมาในเวลาแบบนี้
ผู้อำนวยการฮันก็รู้นี่คะ
ถึงฉันจะน่าสมเพชแค่ไหน แต่ก็ไม่หนักขนาดนี้
ก็บอกว่าไม่เคยน่าสมเพชไง
ทำไมต้องพักร้อนกลับมาในเวลานี้ด้วย
ในเวลาที่ฉันเละเทะสุดๆ แบบนี้
อย่างน้อยก็ควรบอกกันล่วงหน้าไหม
ขายหน้าเป็นบ้าเลย
เฮ้อ ฉันไม่มีสิทธิ์ร้องไห้ด้วยซ้ำ
อย่าบอกใครนะคะว่าฉันร้องไห้
ถ้าผู้อำนวยการฮันช่วยลืมๆ ไปด้วย ก็จะดีมากค่ะ
ฉันไม่อยากให้ใครรู้เลย
- ท่านประธาน - ท่านประธานซอครับ
ไม่อยู่แฮะ
เห็นว่าโต้รุ่งนี่ หรือจะกลับบ้านแล้วนะ
มาครับ ระวังหัวด้วยนะ
อยู่ที่นี่จนกว่าจะใจเย็นลงนะครับ
ล็อกประตูด้วย
ผู้อำนวยการฮันคะ
ขอบคุณนะคะ เสมอเลย
มาคุยกันหน่อยครับ
ผมไม่มีอะไรจะคุย กับผู้อำนวยการฮันครับ
คุณมาที่นี่ก็เพื่อมาหาคุณซอดัลมีนี่
ถ้าเป็นอย่างนั้น วันนี้คงจะไม่ได้ครับ
ผมต้องขออนุญาตผู้อำนวยการ เพื่อเจอดัลมีด้วยเหรอครับ
ครับ
คุณมีสิทธิ์อะไรครับ
ผมว่าผมมีสิทธิ์นะ
- อย่าบอกนะว่า… - ครับ ผมจะบอกอย่างนั้นแหละ
สามปีมันเป็นเวลานานนี่ครับ นานพอให้ความสัมพันธ์
เปลี่ยนไป
ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย
(ผู้อำนวยการฮันจีพยอง)
ค่ะ
เมื่อกี้ผมเจอคุณนัมโดซานในลิฟต์ครับ
เขาบอกว่าจะไปหาคุณซอดัลมี ผมก็เลยพยายามห้ามไว้
แต่ผมใช้คำพูดที่อาจทำให้เขา เข้าใจความสัมพันธ์ของเราผิดไป
ผมขอโทษนะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
ถ้าออกไปตอนนี้ คุณก็จะได้เจอเขาครับ
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ยังไงซะ เขาก็จะกลับอเมริกาอยู่แล้ว
อีกอย่าง
ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันจบไป ตั้งแต่สามปีก่อนแล้วค่ะ
ขอบคุณนะที่พูดแบบนั้น
ครับ เข้าใจแล้วครับ
ใช่
แบบนี้แหละถูกต้องแล้ว
(โดซาน)
ถึงฉันจะใช้เวลาลืมเธอถึงสามปี
ถึงฉันจะไปใช้ชีวิต ที่อีกฟากโลกเป็นเวลาสามปี
(ปิดเครื่อง)
แต่เธอใช้แค่สามวินาที
ในสามวินาที เธอทำให้เวลา และระยะทางที่ฉันพยายามมาทั้งหมด…
(ดัลมี)
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ กรุณาฝากข้อความ
หลังได้ยินเสียงสัญญาณ อาจมีค่าบริการเพิ่มเติมค่ะ
ไร้ความหมาย
(ถึง นัมโดซาน)
(เดินตามความฝัน)
มีอีกอย่างหนึ่งจะให้
วันก่อนที่ไม่ได้เอาให้เธอ
อ้อ จริงสิ
"เดินตามความฝัน"
เป็นคำที่ดีนะ
(เดินตามความฝัน)
เวลาไม่สามารถ
เป็นยารักษาได้เลย
(เอลละเวเทอร์ สปีช)
(คำพูดที่สั้นและมีพลังโน้มน้าว เสมือนเวลาสั้นๆ ที่ขึ้นหรือลงลิฟต์)
(ตอน 14)
ว้าว ฉันไม่นึกเลย ว่าเราจะได้กลับมาที่นี่อีก
แค่ชั่วคราวเอง
พอยื่นเรื่องเป็นนิติบุคคลแล้ว ค่อยหาออฟฟิศแถวคังนัมหรือยออีโดกัน
เอางั้นแล้วกัน
ถ้านักลงทุนรู้ว่านี่เป็นออฟฟิศเรา เขาคงมองเหยียดเรา
นี่ เราก็ต้องคัดคนที่ตัดสินเรา ด้วยสภาพแวดล้อมออกไปสิ
ตายแล้ว ไอ้คนมีสาระ นานๆ ทีจะพูดอะไรถูกกับเขาบ้างนะ
- แต่จะว่าไป ใครจะเป็นประธานล่ะ - จะใครล่ะ
นายไง
ฉันเหนื่อยมามากพอแล้วตลอดสามปี ไม่เอาแล้ว
ระหว่างนายสองคน ใครอยากเป็นประธาน ก็เป็นเลย
- ไม่เอาล่ะ - ฉันก็ไม่
ใครไม่เป่ายิ้งฉุบ ต้องเป็นซีอีโอ เป่ายิ้งฉุบ
- ใครแพ้เป็นซีอีโอใช่ไหม - เปล่า คนชนะ
- เป่าสามตาใช่ไหม - ไม่ ตาเดียว
แบบนี้ไม่ได้สิ เอาใหม่ เป่ายิ้ง…
ท่านประธาน เราควรเริ่มจากอะไรก่อนดีครับ
เริ่มจากอะไรก่อนดี
- ยื่นเรื่องนิติบุคคล - อือ
ต้องไปแข่งแฮกกาธอนอีกรอบไหมนะ
นายนี่พูดอะไรน่าขนลุกจัง
ขนลุกซู่เลยเนี่ย
ตอนนี้เราไม่ใช่ระดับนั้นแล้วนะ
เราเคยคว้าอันดับหนึ่งจากแซนด์บอกซ์
แถมยังทำงานที่ทูสโทสามปีซ้อนเชียวนะ
ก่อนอื่น ถ้าอยากได้เงินลงทุน เราก็ควรโฆษณาไหมนะ
"เราลาออกจากทูสโท"
"และกลับมาทำธุรกิจที่เกาหลี" ทำการตลาดประมาณนี้
นั่นสิ การโฆษณาเป็นสิ่งสำคัญ
ว่าแต่จะทำยังไง
นี่ เราลองติดต่อพี่ชอนโฮดีไหม
(ชักดูสตูดิโอ นัมชอนโฮ)
ยิ้มกันหน่อยนะครับ
สดใสอีก คราวนี้มองตากันหน่อยครับ
ช่วยยิ้มกว้างๆ อีกครั้งนะครับ ยิ้มกว้างครับ
- ดีครับ - สไมล์
เยี่ยมครับ
พูด "สู้ๆ " หน่อยครับ หนึ่ง สอง สาม
- สู้ๆ - ดีมากครับ
เอาล่ะ ไชโย
อีกครั้งหนึ่งครับ ไชโย
- สบายๆ นะ - ดูดีมากครับ
ดีมากครับ
คนนี้ครับๆ คนนี้ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องผม
หล่อใช่ไหมล่ะ
เท่มากๆ
เป็นธรรมชาติกว่านี้อีกนิดนะครับ
- สไมล์ - สไมล์
คราวนี้ ลองพูดกันแบบเป็นธรรมชาติ
- ครับ - ครับ
นี่ พอมาคิดดู เราเป็นอาร์จีบีอีกแล้วนะ
โอ๊ะ จริงด้วย แดง เขียว น้ำเงิน
อาร์จีบีคงเป็นคอนเซปต์ของเราแล้วล่ะ
นี่ ชื่อบริษัทอาร์จีบี ดีไหม
- ไม่ล่ะ - ไม่ดีหรอก
คราวนี้เราจะถ่ายภาพเดี่ยวกัน เริ่มจากประธานเลย
- ครับ - ครับ
- อ้อ จริงสิๆ - สลับกันๆ
- ตั้งสติหน่อยสิ - ตั้งสติหน่อยสิ
- โธ่เอ๊ย - ให้ตาย
ฝากด้วยนะครับ
ว้าว เท่มากๆ
โอ๊ย เท่มากเลยๆ
นี่ พอเห็นแบบนี้แล้ว พวกนายดูประสบความสำเร็จแล้วจริงๆ
ดูดีมากเลยนะเนี่ย
โธ่ ไม่หรอกครับ
ต้องขอบคุณสไตล์ลิสต์ทุกคน ที่เตรียมชุดหล่อๆ นี่มาให้
เราก็เลยดูดีขึ้นนิดหนึ่ง แบบว่าแค่นิดเดียวจริงๆ
นายว่างั้นไหม
อะไรล่ะนั่น
หัวหน้าทีมฮัน ไม่สิ ผู้อำนวยการฮัน นั่นผู้อำนวยการฮันนี่นา
- เป็นนิตยสารของที่นี่นี่เอง - นั่นสิ
ขอบคุณพี่มากเลยนะครับ
ขอกอดหน่อยสิ
ไม่งั้นเราคงไม่มีโอกาส ได้สัมภาษณ์นิตยสารแบบนี้หรอก
จังหวะมันลงล็อกพอดีน่ะ
บรรณาธิการของที่นี่เป็นรุ่นน้องฉัน
แล้วก็กำลังตามหานักพัฒนา มาสัมภาษณ์พอดี
แล้วนักพัฒนามือทอง ก็คือลูกพี่ลูกน้องฉันนี่ไง
- มือทองอะไรกันเล่า - มือทองสิ
พอฉันบอกบ.ก.ว่า ฉันรู้จักนักพัฒนาจากทูสโท
เขาก็ยกเลิกนัดนักพัฒนา ที่เคยทาบทามไว้ทันที
แล้วขอให้ฉันนัดพวกนายแทนล่ะ
สถานะของเรามันขนาดนั้นเลยเหรอครับ
ใช่สิ มันขนาดนั้นแหละ
ได้ไอเทมที่จะทำธุรกิจหรือยัง
ก็ต้องค่อยๆ ตัดสินใจน่ะ
ถ้านายเริ่มธุรกิจแล้ว คราวนี้ก็รู้ใช่ไหม
- หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์เหรอ - อือ
- รู้สิ - ต้องอย่างนี้สิน้องพี่
ถ้าต้องการอะไร ขอให้บอกมาได้เสมอ ฉันจะทำให้ทุกอย่างเลย
- เข้าใจแล้ว - โอเค
- คุณนัมโดซานครับ - ครับ
- กำลังไปครับ - ครับ
- หล่อจัง - ก็งั้นๆ แหละ
- จริงเหรอ - ยิ้มครับ
ไม่ต้องเกร็งนะ ลองโพสมาสักท่า
- ยิ้มครับ - ยิ้ม
- หล่อมากเลยครับ - ดีครับ
ผ่อนคลายนะครับ
ไม่สิ ถ้าจะยกเลิกกัน ก็ควรโทรมาบอกว่ายกเลิกก่อนไหมครับ
ผู้ช่วยฉันควรจะโทรหาแล้วแท้ๆ
แต่ดูเหมือนจะเกิดความผิดพลาด ในการสื่อสารน่ะค่ะ
ขอโทษจริงๆ นะคะ
- ไหนๆ มาแล้ว งั้นขอถามหน่อยครับ - ค่ะ
ทำไมถึงยกเลิกนัดพวกเราครับ
แค่นี้เอง จะเซ้าซี้ทำไม
ฉันก็รำคาญอยู่พอดี
นั่นสิ เราอุตส่าห์ฝืนใจมาเพื่อ โปรโมตบริษัท แล้วนี่มันเพราะอะไร
ทำตัวตามสบายหน่อยสิ
- สไมล์ - ผ่อนคลายนะ ยิ้มหน่อย
นัมโดซานเหรอ
รู้จักกันเหรอคะ
นี่เราโดนยกเลิกเพราะคนพวกนั้นเหรอคะ
คือว่า…
ยังไงพวกเขาก็เคยทำงานที่ทูสโท…
ต้องเกี่ยวพันกับพวกห่วยนั่นอีกแล้ว
โธ่เว้ย
ลาก่อนนะคะ
ขอโทษจริงๆ นะคะ
(เรากลับมาแล้ว)
(พวกเขากลับมาอีกครั้ง หลังทำงานที่แซนด์บอกซ์และทูสโท)
(คำถาม: จะเริ่มทำธุรกิจไหม โดซาน: แน่นอนครับ )
พิธีเซ่นไหว้ใกล้จะเริ่มแล้วนะครับ
ไม่เอาล่ะค่ะ แค่เซ่นไหว้ แล้วจะไม่เกิดเหตุอะไรเลยเหรอคะ
พูดอะไรแบบนั้น ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา เท่ากับท่านประธานปากพาซวยนะครับ
จับไม้แล้วพูดถุย ถุย ถุยเลยครับ
ทำอะไรไม่เข้าท่าเลย
รีบตามมานะครับ
(พิธีเซ่นไหว้ ขอให้การทดสอบขับขี่ราบรื่น)
(ทาร์ซาน)
เป็นรถขับเคลื่อนอัตโนมัติคันแรก ของแซนด์บอกซ์เลยนะคะ
ฉันคาดหวังมากนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ว่าแต่ทำไมถึงใช้ชื่อว่าทาร์ซานล่ะคะ
ทาร์ซานไม่ได้ขับรถยนต์นี่คะ
อ๋อ คือว่า…
"ทาดา นี่ไงรถขับเคลื่อนอัตโนมัติ" คำว่า "ทาดา" มันทำให้นึกถึงทาร์ซาน
ฉันก็เลยตั้งชื่อแบบนั้นน่ะค่ะ
มันไม่ไร้ความหมายไปหน่อยเหรอครับ
- ไม่นะ แปลกใหม่ดีออก - อะไรนะ
ถึงขั้นเตรียมอาหารเซ่นไหว้ มาด้วยเลยเหรอครับ
คุณย่าทำมาให้น่ะค่ะ
คุณย่าเป็นชาวคาทอลิกนี่ครับ
ท่านยืดหยุ่นค่ะ
ประธานวอน ประธานซอคะ
(โมโม รถขับเคลื่อนอัตโนมัติ จากมอร์นิงเอไอ)
(ได้รับใบอนุญาตชั่วคราวแล้ว)
ทำไมชินฮยอนกับชินจองไปอยู่ตรงนั้น
ไม่จริงน่า
โอ๊ะ
รบกวนด้วยนะครับ
เพิ่งกลับจากกินมื้อเที่ยงเหรอ ไปกินที่ไหนมาคะ
ถึงขั้นต้องรายงาน ว่าไปกินที่ไหนมาด้วยเหรอคะ
เปล่าค่ะ ฉันแค่รู้สึก เหมือนเห็นพวกคุณเมื่อกี้
เรากินที่โรงอาหารแซนด์บอกซ์ครับ
ตอนนั้นชินฮยอนกับชินจองไปเจอ ประธานวอนซังซูจริงๆ ด้วยสินะคะ
เขาปฏิเสธเสียงแข็งแบบนั้น ฉันเลยนึกว่าตัวเองตาฝาดซะอีก
งั้นก็แปลว่าพวกเขาคุยเรื่องธุรกิจ กันมาสักพักแล้วน่ะสิครับ
แรนซัมแวร์ก็แค่ข้ออ้าง ที่แท้ก็อยากลาออกเพื่อไปที่นั่นสินะ
- โอ๊ะ - ท่านประธานครับ
(มอร์นิงเอไอเซนเตอร์)
นี่คิดจะทำอะไร
นานๆ ทีจะได้เจอกัน แต่เธอทักทายกันหยาบไปหน่อยนะ
นั่นสิ ไม่ไถ่ถามความเป็นอยู่พ่อเลย เป็นอะไรไป ไม่สมกับเป็นแกเลยนะ
หนูไม่มีอารมณ์ไถ่ถามหรอกค่ะ
แค่บริษัทยังไม่พอ นี่ยังจะมาแย่ง คนของเราไปอีก หนูยังต้องไถ่ถามไหมคะ
ใจเย็นหน่อยสิ
เธอทำตัวแบบนี้แล้ว เหมือนฉันกลายเป็นคนเก่งไปเลยนะเนี่ย
อินแจ ไม่ต้องกังวลไปหรอก
ก็แค่ฉันเอง ทำไมเธอต้องกังวลขนาดนี้
ฉันมีเหตุผลให้กังวลพอตัวน่ะสิ
พี่เป็นลูกชายคนโตของมอร์นิงกรุ๊ป เป็นประธานของเนเจอร์มอร์นิง
เป็นถึงผู้จัดการมอร์นิงเอไอ แล้วมาแอบขโมยคนของเราไป
แต่ถึงยังไง ฉันก็เป็นแค่คนโง่ไม่เต็มบาทนี่
ไม่จริงเหรอ
และหนูจะไม่ไปอเมริกาหรอก
จะฝากสาขาอเมริกา ไว้ที่คนโง่ไม่เต็มบาทนั่นก็ได้
ที่ทำแบบนี้ เพราะคำว่าโง่ไม่เต็มบาทนั่นเหรอ
- เพราะคำพูดแค่นั้นน่ะเหรอ - เพราะฉันใจแคบหรือเปล่านะ
สำหรับฉันมันไม่ใช่ "แค่นั้น" น่ะสิ
คุณพ่อจำได้ไหมคะ
สักสิบปีก่อนหรือเปล่านะ
เรื่องที่พี่ซื้อรถซูเปอร์คาร์ ห้าร้อยล้าน แล้วโดนโกงน่ะ
มีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ
ตอนนั้นพ่อเหวี่ยงไม้กอล์ฟใส่พี่ จนเขาต้องทำรากฟันเทียมไงคะ
นี่ ทำไมต้องขุดเรื่องนั้น มาพูดที่นี่ด้วย
เพราะว่าฉันนึกถึงตอนนั้นขึ้นมาพอดี
พี่จ่ายเงินเป็นร้อยล้าน เอาตัวนักพัฒนาไปเพื่ออะไร
ถ้าพ่อได้เห็นผลลัพธ์ทีหลัง แล้วจะพูดว่าอะไร
ก็ไม่เชิงว่าคาดหวังหรอกนะ
แต่ฉันเป็นห่วงน่ะ
อินแจ
ฉันไม่ใช่ฉันคนเก่าแล้วนะ
ไม่ต้องห่วงหรอก คิดว่าฉันจะยังเป็นฉันคนเก่าอยู่เหรอ
ทำดีมากค่ะ
ฉันนี่โล่งใจเลย
ฉันไปโวยวายทิ้งไว้ให้แล้ว ประธานซอจัดการที่เหลือเองนะคะ
ค่ะ
อะไรนะ
พี่ ไม่สิ ประธานวอน จัดการอะไรกันคะ
หานักพัฒนามาให้ได้ก่อนวันเปิดตัวค่ะ
เป็นคนที่มีประสบการณ์มากกว่าเจ็ดปี คิดซะว่าหาซีเลเวลมานะ
แบบนั้นมันยากไปนะคะ
ถ้าจะจ้างนักพัฒนาซีเลเวล เราต้องทุ่มเทมากเลยนะ
จะให้คัดเลือกผู้สมัครตอนนี้ก็คงยาก
เรามีผู้สมัครที่ดีอยู่แล้วนี่คะ นัมโดซาน อีชอลซาน คิมยงซาน
ไม่ได้สิคะ พวกเขาแค่กลับเกาหลี มาพักร้อนแค่ช่วงเวลาสั้นๆ
ฉันว่าไม่ใช่พักร้อนนะ
พวกเขาบอกว่าจะเริ่มต้นใหม่ที่เกาหลี
ที่เกาหลีเหรอ
(พวกเรากลับมาแล้ว)
พวกเขามีประสบการณ์ด้าน รถขับเคลื่อนอัตโนมัติจากทูสโท
และตอนนี้กำลังมองหาหุ้นส่วน
จะมีใครเหมาะสมกว่านี้อีกเหรอ
ประธานซอมีเส้นสายนี่คะ
จ้างพวกเขามาให้ได้นะคะ
ไปคุยกับฉันสักครู่นะคะ
พี่ พี่จำไม่ได้เหรอว่า ฉันกับโดซานเลิกกันยังไง
รู้สิ "ไปทูสโทซะเถอะ" "ไม่ ฉันจะอยู่กับเธอ"
ได้ยินว่าเลิกกันเหมือนในละครเลยนี่
รู้แล้วยังจะพูดแบบนั้นอีกเหรอ
ตอนนี้ พี่กำลังทำให้ฉัน กลายเป็นคนใจร้ายที่สุดสำหรับโดซานนะ
ใจร้ายเหรอ เรื่องอะไร
ตอนนั้นฉันทิ้งโดซานไป ด้วยคำพูดที่ใจดำมากตั้งขนาดนั้น
เพราะฉันเวทนาตัวเอง ที่ถ่วงเขาเอาไว้
ฉันเลยผลักไสเขา พูดจาทำร้ายเขา ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย
แต่ตอนนี้พี่จะบอกให้ฉัน ไปถ่วงชีวิตเขาอีกเหรอ
ไม่ได้เด็ดขาด คนเรามันต้องรู้จักละอายกันบ้างสิ
การจ้างนัมโดซานมาร่วมงาน
มันเป็นการถ่วงชีวิตเขาเหรอ
ฉันจะตามหานักพัฒนาคนอื่นเอง ซีเลเวลใช่ไหม
ได้ ถึงจะยาก แต่ฉันจะพยายาม
ไม่ต้องล่ะ พาตัวนัมโดซาน อีชอลซาน คิมยงซานมาซะ
ถ้าทำไม่ได้ เธอจะถูกไล่ออก
- พี่ - ทำไม คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ
หุ้นใหญ่ของชองมยองคอมปะนี คืออินแจคอมปะนี
และหุ้นใหญ่ของอินแจคอมปะนีก็คือฉัน
นี่พี่ขู่ฉันอยู่เหรอ
เปล่า ฉันให้โอกาสเธออยู่
เมื่อสามปีก่อน ที่เนเจอร์มอร์นิง
ฉันถูกผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทฉัน ไล่ออกโดยไม่มีโอกาสแก้ตัว
แต่ฉันไม่ใช่แบบนั้น ฉันให้โอกาส
พาตัวสามคนนั้นมา
หรือไม่ก็สละตำแหน่งประธาน ที่ถ่วงชีวิตคนอื่นซะ
เลือกมา
นี่มันใช่ทางเลือกซะที่ไหน ขู่กันชัดๆ
การจะพาตัวมาได้มันก็มีขอบเขตนะ
ถ้ามันง่ายขนาดนั้น พี่ก็ไปพามาเองซะเลยสิ
นักพัฒนาพวกนั้นเขาเป็นใครเหรอ
ก็เป็นนักพัฒนาที่เคยทำงาน ในบริษัทดังแล้วก็ใหญ่แหละ
บริษัทระดับโลกน่ะ ไม่ใช่บริษัทขี้ปะติ๋วอย่างเรา
เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่หน่อย เลยคิดจะข่มเหงกันหรือไง
จะเรียกว่าข่มเหงก็ไม่ถูกนักหรอก
ตายแล้ว คุณย่า นี่เข้าข้างพี่ ในสถานการณ์แบบนี้เหรอ
แม่ ทำไมย่าเป็นแบบนี้ล่ะ
ฉันว่าคราวนี้เธอก็ไม่ได้ทำถูกนะ
นี่เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
ต่อให้เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ แต่ การมายุ่งกับฝ่ายบุคคลแบบนี้มันโหดไป
กรรมสิทธิ์กับการบริหารมันแยกจากกัน ไม่รู้เหรอคะ
ว้าว หนูล่ะเสียใจจริงๆ
ทำไมอยู่ดีๆ สองคนนี้ เข้าข้างพี่เฉยเลยล่ะ หา
ไม่ได้เข้าข้างหรอก
ถ้าฉันเป็นอินแจ ฉันก็คงไล่ประธานอย่างแกออกเหมือนกัน
- ทำไม - บริษัทแกมัน "ขี้ปะติ๋ว" เหรอ
อะไรนะ
บริษัทที่แกเป็นประธานอยู่ มันถ่วงชีวิตพนักงานเหรอ
นั่นสิคะ
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่า บริษัทเธอมันแย่ขนาดนั้น
ไม่สิ หนูไม่ได้หมายความแบบนั้น…
มันก็เหมือนกับแกขายฮอตดอก
แล้วถามลูกค้าว่า "กินของไม่อร่อยนี่ทำไมคะ" นั่นแหละ
คุณแม่เปรียบเทียบได้ดีมากค่ะ
ถ้าความคิดของประธานเป็นแบบนั้น บริษัทคงไปได้ไกลแย่เลย
ให้ตายสิ อินแจคงจะอดทนเก่งน่าดู
ความอดทนของแกเหนือกว่าใครๆ ค่ะ เพราะได้จากฉันไป
บุคลากรน่ะ เป็นผู้กำหนดทุกสิ่ง
ถ้าแค่นั้นยังทำไม่ได้ แกก็ไม่ใช่ประธานแล้ว
งอนแล้ว
(ทาร์ซาน)
(ภาวะง่วงขณะขับ การจราจรติดขัด)
(ผู้ขับสูงอายุ)
เอาล่ะ เอกสารก็พร้อมแล้ว
สมบูรณ์แบบ
แต่ทำไมฉันเหงื่อออกไม่หยุดเลยนะ
โอ๊ย ร้อน
จะปรับอุณหภูมิ เป็น 23 องศาเซลเซียสค่ะ
ใช่ เป็นเพราะอุณหภูมิ อุณหภูมิ
คราวนี้ก็สมบูรณ์แบบทุกอย่างแล้ว
(ซัมซานเทค)
โอ๊ะ มาจากบริษัทไหนครับเนี่ย
ต้องต่อแถวสิครับ
- ต่อแถวเหรอคะ - ครับ
ไม่เห็นเหรอว่า ทุกคนมีหมายเลขคิว รอต่อแถวไปลงทุนอยู่เนี่ยครับ
คนพวกนี้เป็นนักลงทุนหมดเลยเหรอคะ
ครับ
อ๋อ ค่ะ
(ดัลมี)
- นี่ค่ะ - ขอบคุณครับ
ฉันอยากจะลงทุนให้ ก่อนคุณนัมโดซานจะกลับเกาหลีอีกค่ะ
ถ้าคุณมองหาหุ้นส่วน ฉันก็อยากจะแนะนำบริษัทเราน่ะค่ะ
แปลว่าถึงเราจะยังไม่มีโมเดลธุรกิจ แต่ก็จะลงทุนให้เราเหรอครับ
เราอยากช่วยคุณตั้งแต่ซีดสเตจ ไปจนถึงตอนที่คุณได้โมเดลธุรกิจแล้ว
แล้วเทคโนโลยีล่ะครับ
พอมันทำเงินได้ เราก็เริ่มจับทางไม่ถูกแล้ว
นั่นสิ เราไม่กล้าขายด้วย
ปกติแล้วไม่มีบริษัทไหน ที่ขายตั้งแต่แรกหรอกครับ
เราจะช่วยเหลือ จนถึงวันที่ขายได้เองครับ
ขอเวลานายหน่อยได้ไหม ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ
ถ้าช่วยเปิดพื้นที่ ให้เราลงทุนสักหน่อย
เราช่วยคุณได้ ตั้งแต่ก่อตั้งกิจการเลยนะครับ
- ถ้าตัดสินใจได้แล้ว จะติดต่อไปครับ - ฝากด้วยนะครับ
ครับ ลาก่อนนะครับ
- แล้วจะติดต่อไปนะครับ - ขอบคุณครับ
- ลาก่อนครับ - ขอบคุณค่ะ
บารมีจากทูสโทของเราเนี่ย เยี่ยมจริงๆ นะ
ไม่ว่าเราจะทำอะไร เขาก็จะลงทุนให้ทุกอย่างเลย
นี่ ท่านประธานว่าไง ถูกใจที่ไหนบ้างไหม
เลือกมาเลย
ไม่รู้สิ ไปที่ไหนดีล่ะ
พวกนายตัดสินใจเลย
นายเป็นประธาน นายก็ต้องตัดสินใจสิ
ไม่มีที่ไหนเด่นเป็นพิเศษเลยแฮะ
ใครโทรมาไม่หยุดน่ะ รับๆ ไปเถอะ
ไม่มีอะไรหรอก
ถ้าพาตัวนัมโดซานมาไม่ได้นะ หนูจะไล่ออกจริงๆ ด้วย
เห็นบริษัทตัวเองเป็นอะไร
"ถ่วงชีวิต" งั้นเหรอ
คิดว่ามันเข้าท่าแล้วเหรอ ประธานควรพูดออกมาแบบนั้นเหรอ
ก็ไม่ควรน่ะสิ
ดัลมีพูดไม่คิด
ไม่มีอะไรให้แก้ตัว
เป็นอะไรไป ทำไมวันนี้ไม่เข้าข้างดัลมีล่ะ
ทำไมต้องเลือกข้างด้วยล่ะ พวกแกเป็นพี่น้องกันนะ
เครื่องดื่มมาแล้วค่ะ
นี่อะไรกันล่ะ
ขอบใจนะ
- แม่ดื่มลาเต้ใช่ไหม - อือ
เจ้านั่นเท่จัง ให้เสร็จก็ไปเลยเหรอ
มันมีคนควบคุมอยู่ใช่ไหม
ไม่ใช่ นั่นก็ขับเคลื่อนอัตโนมัติ เป็นธุรกิจที่ลูกของแม่ทำน่ะ
มาทำอะไรที่นี่คะ
อ๋อ ฉันทำจอนกับซงพยอนไว้น่ะ ว่าจะเอามาให้เธอกิน
วันปีใหม่ก็จะไม่มาเหรอ
หนูยุ่ง
ให้ตายสิ แบกงานทั้งโลกมาทำคนเดียวหรือไง
หมอนั่นเซ็นใบหย่าแล้วนะ
- ดีแล้ว - แล้วแกจะทำยังไง
จะพ่วงนามสกุล "วอน" ต่อไป
หรือจะยื่นเรื่องเพิกถอนบุตรบุญธรรม แล้วกลับมาใช้นามสกุล "ซอ" ล่ะ
แล้วแม่ล่ะ
ได้ค่าเลี้ยงดูพอจะซื้อบ้านได้แล้ว ก็ออกจากบ้านนั้นได้แล้วสิ
ไม่ล่ะ เงินนั่น ต้องเอาไปใช้ทำอย่างอื่น
จะเกาะคุณย่ากินไปตลอดหรือไง
ไม่มีปัญหา เรื่องแม่สามีลูกสะใภ้บ้างเหรอ
มีสิ ทำไมจะไม่มี
รอบนี้ ฉันต้องทอดจอน สำหรับ 20 คนกินเลยนะ
แต่ก็ยังอยากอยู่ที่นั่นอีกเหรอ
รู้สึกผิดกับดัลมีขนาดนั้นเชียว
ฉันรู้สึกผิดกับคุณแม่ต่างหาก
ท่านอุตส่าห์เลี้ยงลูกสาว ที่ฉันทิ้งไปเกินสิบปี
ด้วยความรักและทะนุถนอมขนาดนั้น
ฉันต้องตอบแทนหนี้บุญคุณสิ
ตอบแทนอะไร ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด แม่กำลังก่อหนี้อยู่ล่ะสิท่า
คุณแม่น่ะ ถ้าไม่มีฉัน ท่านก็ออกไปข้างนอกไม่ได้
ไม่ใช่ว่ากลับกันหรอกเหรอ
สายตาท่านมัวมากแล้ว
ปีใหม่นี้มาเถอะ
ให้ท่านได้เห็นหน้าแกสักครั้ง ก่อนที่สายตาท่านจะแย่ไปกว่านี้
ประธานซอ วันนี้เป็นวันพิเศษอะไรเหรอครับ
ดูต่างจากตอนโดนแรนซัมแวร์ โดยสิ้นเชิงเลย
วันนั้นมันไม่ปกติค่ะ ปกติฉันก็เป็นแบบนี้แหละ
ว่าแต่ คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ
อ้อ ตอนนั้นฉันไม่ได้ขอบคุณ อย่างเป็นทางการเลย
แล้วอีกอย่าง
ฉันอยากมาทาบทามน่ะค่ะ
ทาบทามเหรอ
(ประธานซอดัลมี)
ประธานซอ ฟังแล้วอย่าเสียใจไปนะครับ
แต่ความจริง พวกเราเมื่อสามปีก่อนกับตอนนี้
สถานการณ์มันต่างกันมากน่ะครับ
คือเราไม่ได้จะอวด แต่มันเป็นข้อเท็จจริงครับ
แน่นอนสิคะ ฉันรู้ค่ะ
แต่ฉันก็ต่างจาก เมื่อสามปีก่อนเหมือนกันค่ะ
ฉันเชื่อมั่นว่าบริษัทของเราคู่ควร กับสถานะที่สูงขึ้นของพวกคุณค่ะ
เพราะงั้นให้โอกาสฉันหน่อยนะคะ
- ฉันจะขอแนะนำบริษัท… - ฉันรู้ว่าเป็นบริษัทแบบไหน
เคยดูวิดีโอแนะนำบริษัทมาแล้ว
- ดูแล้วเหรอ - ดูแล้วเหรอ
ชอลซาน ยงซาน ขอเราคุยตามลำพังแป๊บหนึ่งได้ไหม
เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นก็ คุยกันตามสบายเลยนะครับ
โดซานจะพูดอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ
เอานั่นออกมาด้วยทำไม
ก็แบบ มันเหมือนเราอวดประธานซอ ฉันว่ามันไม่ควรเท่าไร
เราอวดที่ไหน มันเป็นข้อเท็จจริงต่างหาก
นั่นสินะ เราก็มีดีพอให้อวดแหละเนอะ
ในบรรดานักลงทุนที่มาเมื่อกี้ มีทีมที่เคยเหยียดเราอย่างแรงด้วย
ไอ้เวรพวกนี้…
มันจำอดีตอันขมขื่นของเราได้ไหมนะ
น่าจะได้นะ
ชอลซาน ส่งนามบัตรพวกนั้น ให้ฉันหน่อยสิ
นี่เหรอ ทำไม
แป๊บนะ
จะไปไหนน่ะ
ว้าว ไอ้นั่นยังอยู่ด้วยแฮะ
จำได้ไหม
เมื่อสามปีก่อน
เรามาประชุมกันที่นี่ บอกจะทำระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ
ดัลมี
หือ
เธอเคยบอกไว้ใช่ไหม
ว่าอย่ายึดติดกับภาพลวงตา
และอย่าทำตัวดื้อด้าน
ใช่
ตอนนั้น คำพูดพวกนั้น
ทำร้ายจิตใจฉันมาก
แต่พอมันผ่านไป
ฉันก็เข้าใจ
เธอพูดถูกแล้วล่ะ
คนที่เธอชอบ
ไม่ใช่ฉัน
คนที่ฉันชอบก็ไม่ใช่เธอเหมือนกัน
ฉันใช้เวลาเกือบสามปี กว่าจะยอมรับเรื่องนั้นได้
ตอนนี้ฉันไม่อยากสับสนอีกต่อไปแล้ว
ฉันก็เลย
ไม่อยากเจอเธออีกแล้ว
คำนั้น
พอมาได้ยินเอง
ก็เจ็บเหมือนกันนะ
ตอนนั้นนายก็คงรู้สึกแบบนี้สินะ
ถึงจะสายเกินไป
แต่ฉันขอโทษนะ
สวัสดีครับ หัวหน้าทีมฮัน
อ้อ ตอนนี้เป็นผอ.ฮันแล้วใช่ไหมครับ
อ้อ ครับ ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
- มาทำอะไรที่นี่เหรอ - มาดูว่าพอมีสำนักงานว่างหรือเปล่า
พอดีพวกเราว่าจะก่อตั้งธุรกิจใหม่
ก่อตั้งเหรอ ไม่ได้มาพักร้อนเหรอครับ
เราเปลี่ยนใจนิดหน่อยน่ะครับ
เพราะมีประวัติจากทูสโท นักลงทุนเลย มาต่อแถวให้ทุนโดยไม่สนโมเดลธุรกิจ
แล้วอยากจะพูดอะไรเหรอครับ
ผมแค่อยากรู้น่ะครับ
หัวหน้าทีมฮัน มีความเห็นยังไงเหรอครับ
เยี่ยมไปเลยนะครับ
ยินดีด้วยครับ ขอให้ประสบความสำเร็จครับ
- เปลี่ยนไปเยอะเลยนะครับ - ไม่ได้เปลี่ยนเลยนะ
เปลี่ยนสิครับ พูดจาใจดีขึ้นเยอะเลย
คุณก็รู้นี่ครับ ปกติผมจะอวยพรให้ เฉพาะธุรกิจที่ผมไม่สนใจเท่านั้น
รถที่ผมไม่ได้จะขับ จะเปลี่ยนยาง เปลี่ยนผ้าเบรกหรือไม่
ไม่มีเหตุผล ที่ผมต้องไปเช็ก ต้องไปบ่นนี่ครับ
ขอตัวนะครับ
ไม่ได้มาพักร้อนหรอกเหรอ
กังวลไปกังวลมา นกกางเขน จะคิดว่าผมคุณเป็นรังเอานะครับ
กังวลเรื่องอะไรเหรอครับ
เปล่าค่ะ
บอกหน่อยสิครับ พอผมไม่ใช่ที่ปรึกษา ก็เลยไม่บอกเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
มอร์นิงเอไอเอาพวกนักพัฒนาหลัก ของพวกเราไปค่ะ
เราก็เลยต้องหา นักพัฒนาซีเลเวลกันใหม่
เลยคิดว่าจะไปทาบทาม โดซานกับเพื่อนๆ น่ะค่ะ
ฉันเพิ่งไปยื่นข้อเสนอให้โดซานมา
แต่เขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยเลยค่ะ
นานๆ ทีคุณนัมโดซานก็ทำตัวถูกใจแฮะ
ผู้อำนวยการ
ผมควรให้คำปรึกษาคุณ
แต่ผมมีตัวแปรส่วนตัวมากเกินไปครับ
ผมเลยไม่อยากให้
ฉันไม่อยากบอกก็เพราะแบบนี้แหละ
แต่ตัวเองก็มาตื๊อให้เล่า
ขอโทษนะครับ ผมค่อนข้างใจแคบน่ะครับ
โดซาน ฉันเจอนี่อยู่ในถังขยะ
ของมีค่าแบบนี้ ต้องรักษาให้ดีๆ สิ
เอ่อ ครับ
ถ้าฉันไม่เจอเข้าคงซวยไปแล้ว
พ่อครับ
หือ
เวลาที่ทิ้งก็ไม่ได้
ลืมก็ไม่ได้
ผมควรทำยังไงเหรอครับ
พอออกจากถนนหลักแล้ว ตรงนี้
ก็ไปตามถนนจินซังมีประมาณหกกิโลเมตร
- ใช้ถนนคึมยุล ถนนคึมยุล - ถนนคึมยุลเหรอ
ใช่ หลังผ่านเส้นอิมโมซานไป
แล้วตามเส้นทางไป ก็จะเจอถนนคนเดิน
จะไปเส้นนี้หรือ…
พ่อบอกว่าสมัยหนุ่มๆ เวลามีเรื่องเหนื่อยใจ
จะปั่นจักรยาน ไปบ้านของคุณอาที่เสียไปแล้ว
ไม่เอาสิ ไปทางถนนคนเดินปลอดภัยกว่า
พอถึงจุดที่ร่างกาย เหนื่อยล้าเหมือนจะตาย
ความกังวลก็จะกลายเป็นเรื่องเล็กๆ
มันจะไวกว่าประมาณสิบนาที
เพราะอย่างนั้น ฉัน…
- ใส่นี่ไปนะ - ครับ
แวะพักเป็นช่วงๆ อย่าลืมกินข้าวด้วย
ครับ
โอเค
เอ้านี่
ถ้างั้น เดี๋ยวผมกลับมานะครับ
เดี๋ยวผมโทรหาครับ
ระวังตัวด้วย ความปลอดภัยต้องมาก่อนนะ
- ครับ ผมไปนะครับ - โอเค
- เดินทางปลอดภัยนะ - ครับ
เลยออกปั่นจักรยานตามที่พ่อบอก
ด้วยความหวังว่าความอ่อนล้า จะช่วยบดบังความกังวลทั้งหมด
ฉันหวังจากใจว่าจะลบเธอ
ผู้เติมเต็มอยู่ในค่ำคืน ที่นอนไม่หลับออกไปให้หมด
แบบนั้นฉันถึงจะเริ่มต้นใหม่ได้
แต่ว่า
คำนั้น พอมาได้ยินเอง
ก็เจ็บเหมือนกันนะ
ตอนนั้นนายก็คงรู้สึกแบบนี้สินะ
ถึงจะสายเกินไป
แต่ฉันขอโทษนะ
พ่อพูดผิดแล้วล่ะ
ยิ่งร่างกายเหนื่อยมากเท่าไร
ความคิดก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น
คุณแม่ อยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ ฉันขอแวะไปห้องน้ำแป๊บเดียว
นี่ ไม่ต้องรีบมา ช้าๆ ก็ได้ วัยเธอล้มมากระดูกก็ต่อไม่เข้าแล้ว
คุณแม่ก็
อุ๊ย แม่ร่วง
โธ่ถัง
ตายแล้ว คุณพระคุณเจ้า ตายจริง ขอบคุณนะ
ขอบคุณนะ
ตายจริง
พระเจ้า ขอบคุณมากจริงๆ
ขอบคุณนะคะ
ดีจังเลย
ค่ะ ทนายซน ฉันวอนอินแจนะคะ
ช่วยดำเนินการยกเลิก การอุปการะของฉันให้ทีนะคะ
คนเหรอ
หิวจนเห็นภาพหลอนไปหมดแล้วมั้ง
โดซาน
ดัลมี เธอมาที่นี่ได้ยังไง
พ่อแม่นายบอกฉันน่ะ
ว่านายน่าจะอยู่ที่นี่
พ่อแม่ฉันเหรอ ทำไมล่ะ
ฉันไปตื๊อขอให้พวกท่านบอกมา
ก็นายทิ้งแจ็กเกตไว้ที่สำนักงานฉัน
ฉันเลยเอามาให้
แล้วก็มีเรื่องจะคุยด้วย
ตอนนั้นก็คุยจบไปหมดแล้วนี่
จะถ่อมาถึงที่นี่ทำไม
จบแค่นายน่ะสิ
ฉันยังพูดไม่จบเลย
ทำไมมันยากขนาดนี้นะ
มาคุยกันหน่อย
แม้แต่ผู้คนที่เจอกันในกรมทหารหลายปี
ตัดการติดต่อไป ฉันก็อยู่ได้สบาย
โดซาน
จะไปไหนดึกดื่นป่านนี้ นายบ้าไปแล้วเหรอ
กับคนที่เจอกันแค่ไม่กี่เดือน ในชีวิต 30 ปีของฉัน
ทำไมมันถึงลืมได้ยากขนาดนี้
เธอรู้ไหมว่าฉันมาถึงที่นี่ได้ยังไง
เพื่อที่จะลืมเธอ
ฉันตั้งหน้าตั้งตาปั่นจักรยาน จากโซลมาถึงนี่เป็นเวลาห้าชั่วโมง
ทั้งที่วิ่งหนีไปตั้งสามปี
ฉันตกถนนลูกรังจนล้มกลิ้ง แล้วดิ้นรนมาด้วยความยากลำบาก
แต่ทำไมเธอถึงไม่เลือนรางไป แม้แต่นิดเดียว
เธอมาที่นี่ง่ายๆ ได้ยังไง
เธอลืมฉันไปได้ง่ายๆ
แต่ทำไมมีแค่ฉัน
สิ่งที่ฉันลำบากแทบตาย
แต่ทำไมกับเธอมันถึงง่ายนักล่ะ
สำหรับฉัน มันก็ไม่ง่ายเหมือนกัน
ฉันก็มาถึงนี่
อย่างยากลำบาก
เพราะงั้นมาคุยกันหน่อยเถอะ
ฉันแค่เอามาเผื่อเฉยๆ แต่เหมือนจะคิดถูกแล้วล่ะ
อีกสามนาทีค่อยกินนะ
เข้าไปนอนไป
ไม่เอา ฉันจะโต้รุ่งอยู่ที่นี่แหละ
อีกอย่าง ฉันอ่อนไหว อยู่บ้านคนอื่นแล้วนอนไม่หลับหรอก
ทำไมถึงเป็นทาร์ซาน
อะไรนะ
รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติ ของบริษัทเธอ
เห็นว่าชื่อทาร์ซาน
ถ้าอย่างนั้น รู้จักแมชชีนเลิร์นนิงไหม
คิดซะว่าคอมพิวเตอร์คือทาร์ซาน
ทาร์ซานเอาก้อนหินให้เจน แต่เจนไม่ชอบ
แต่พอเอาดอกไม้ไปให้ เจนถึงชอบ
เรื่องทาร์ซานที่นายเล่าตอนนั้น
มันทำให้ฉันหวั่นไหวมากเลยล่ะ
มันเจ๋งมาก
เจ๋งตรงไหน เด็กน้อยต่างหาก
แถมยังโง่เง่า
มันเจ๋งมาก
ถ้าให้เรียนรู้มันจะไปได้ไกลแค่ไหนนะ ในเมื่อมันไม่มีจุดสิ้นสุด
ฉันเลยตั้งชื่อให้มันว่าทาร์ซาน
แล้วนายล่ะ
ทำไมนายถึงทำ รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติที่ทูสโท
เพราะบริษัทสั่ง ฉันก็เลยทำ
ไม่มีเหตุผลอะไรมากมายหรอก
ความปลอดภัย การวินิจฉัยทางการแพทย์ โรงงานอัจฉริยะ ยานยนต์อัจฉริยะ
การเดินทางของซัมซานเทค เพื่อทำให้สิ่งเหล่านี้เป็นจริง
ฉันภูมิใจมากค่ะ ที่ได้มีส่วนในการเดินทางนี้
ตอนเดโมเดย์
อัลกอริทึมเราทำงานได้ดี กระทั่งบน ซิงเกิลบอร์ดคอมพิวเตอร์ใช่ไหมคะ
ถ้าเราทำให้การรับรู้ภาพ มีน้ำหนักเบาขนาดนี้ได้
ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ก็น่าจะเป็นไปได้หรือเปล่าคะ
ดัลมี
ตอนนั้นฉันเอง
ก็หวั่นไหวเหมือนกัน
(ทาร์ซาน)
(สำนักงานกฎหมายคียอง)
ใช่ที่นี่แหละ
ครับ สวัสดีครับ ว่ามาเลยครับ
ก็นั่นน่ะสิครับ เฮ้อ
จริงเหรอครับ เชิญครับๆ ตรงไปเลยครับ
ค่ะ ตรวจสอบสัญญาและส่งมาให้ฉันนะคะ
ค่ะๆ
โอ๊ะ
- โอ๊ะ - โอ๊ะ
คุณซาฮาทำงานที่นี่เหรอครับ
ค่ะ คุณชอลซานมาทำอะไรที่นี่คะ
อ้อ ผมจะก่อตั้งบริษัท เลยมารับคำปรึกษาด้านกฎหมายน่ะครับ
ความบังเอิญแบบนี้ก็มีด้วยนะครับ
บริษัทเหรอ จะก่อตั้งธุรกิจใหม่เหรอคะ
ครับ
ตั้งชื่อบริษัทหรือยังคะ คุณใช้ซัมซานเทคไม่ได้แล้วนี่
อ้อ เพราะอย่างนั้น
แทนที่จะใช้ซัมซานเทค
เลยคิดว่าจะใช้ซานซัมเทค ดีไหมครับ อารมณ์แบบ สุขภาพดีหน่อย
ทำไมคะ ไม่ใช้อินซัมเทค ฮงซัมเทคไปเลยล่ะ
ใช่ไหมล่ะ มันพิลึกใช่ไหมครับ
งั้นอันนี้ปัดตก
อันนั้นตัวเลือกที่สอง ส่วนตัวเลือกที่หนึ่งคือทีเอ็มทีครับ
เพราะนี่เป็นยุคสากลแล้ว เราเลยตั้งเป็นภาษาอังกฤษ ทีเอ็มที
ทีเอ็มทีเหรอ
- ย่อมาจากอะไรคะ - ธรีเมาเทินเทค
มันแปลเป็น "ซัมซานเทค" ในภาษาอังกฤษ
คนอื่นต้องคิดว่า ย่อมาจาก "ทูมัชทอล์กเกอร์" แหงๆ
จริงด้วยสิ
แบบนั้นก็แย่สิ ทำยังไงดีล่ะ
เก่งภาษาอังกฤษดีนี่คะ
เหมือนไม่จำเป็น ต้องเรียนจากฉันแล้วนะ
ทำไมถึงบอกว่าพูดไม่ได้ล่ะคะ
คือเรื่องนั้น…
บอกฉันมาค่ะ ที่คุณมาที่นี่ เป็นความบังเอิญจริงใช่ไหมคะ
แล้วคุณซาฮาล่ะครับ
ตอนเจอกันที่ร้านเนื้อย่างคราวก่อน เป็นความบังเอิญจริงๆ เหรอครับ
ฉันถามก่อนนะ
- ผมไม่ได้บังเอิญครับ - ฉันก็ไม่บังเอิญเหมือนกันค่ะ
ฉันไปหาหลังดูวีล็อกของคุณชอลซานค่ะ
คุณซาฮาครับ ถ้างั้นหรือว่า…
หยุดค่ะ อย่าตีความไปไกลนะคะ
ฉันไปเพราะอยากรู้สถานการณ์ปัจจุบัน ของอดีตเพื่อนร่วมงานเฉยๆ
อ้อ โทษที
คุณซาฮา
ถ้างั้น มีความคิดอยากกลับมา เป็นเพื่อนร่วมงานกันอีกครั้งไหมครับ
คุณซาฮาไม่สนุก กับงานที่ทำอยู่ตอนนี้นี่ครับ
ใช่ไหมครับ
- หาใครอยู่เหรอครับ - โอ๊ะ ผู้ช่วยพัค
- หัวหน้าพัคครับผม - อ๋อ หัวหน้าพัค
ผมอยากจะขอเจอ ประธานยุนซอนฮักหน่อยได้ไหมครับ
- ท่านประธานเหรอครับ - ครับ พอดีมีเรื่องปรึกษานิดหน่อย
คนเหล่านี้เป็นคนที่มาหา เพราะอยากลงทุนกับคุณทั้งหมดใช่ไหมคะ
ครับ แต่เราไม่มีที่ที่ขอข้อมูล นักลงทุนได้เลย
เลยไม่รู้ว่าในบรรดานักลงทุนเหล่านี้ เจ้าไหนเชื่อใจได้
จะขอตรวจสอบข้อมูลอ้างอิงสินะคะ
ช่วงนี้บริษัทคุณยงซานเคยจัดงาน บรรยายเกี่ยวกับธุรกิจบ้างไหมคะ
ไม่ครับ เรายังไม่ได้ก่อตั้งด้วยซ้ำ
พวกเขาแค่เห็นจากในนิตยสารเลยมาหา และจะลงทุนโดยไม่มีเงื่อนไขครับ
ผมคิดว่าน่าจะเป็นเพราะ ประสบการณ์จากทูสโทครับ
ยังไม่รู้เนื้อหาการทำธุรกิจ
งั้นก็แปลว่าคนพวกนี้ ไม่รู้ว่าสินค้าคืออะไร
แต่ก็หอบเงินมา และยืนกรานจะซื้อสินะคะ
ก็ประมาณนั้นครับ
ถ้างั้นก็ต้องมองว่าในนี้ ไม่มีนักลงทุนที่เหมาะสมเลยค่ะ
คนพวกนี้ ต่อให้ประธานพลาดโดดลงกองไฟ พวกเขาก็พร้อมปรบมือชื่นชมค่ะ
โยนทิ้งหมดก็ไม่มีปัญหาค่ะ
แทนที่จะรอให้นักลงทุนเข้ามาหา
ลองตามหานักลงทุนด้วยตัวเองดีไหมคะ
ลองถูกปฏิเสธดู
และลองหาเหตุผลว่าเพราะอะไร
พอทำแบบนั้น
คุณก็จะมองเห็นนักลงทุนตัวจริงค่ะ
ขอบคุณครับ
(เอสเอช เวนเจอร์ แคปิตอล)
ผู้อำนวยการฮัน
ขอเวลาหน่อยได้ไหมครับ
ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอครับ ว่าสิ่งที่ผมจะบอกคุณได้มีแค่คำอวยพร
ผมอยากรู้คำด่าครับ
บอกหน่อยได้ไหมครับ
ผมไม่มีความสนใจในบริษัทคุณ
รู้ครับ แต่ผมขอร้องนะครับ
จู่ๆ ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
จากที่คุณพูดตอนนั้น ผมเป็นศัตรูของพี่ชายคุณไม่ใช่เหรอ
พอลองมองย้อนกลับไป
ตอนนั้นผมคงแค่ ต้องการโทษใครสักคนครับ
ผมขอโทษครับ
ผมก็ขอโทษเหมือนกันครับ
คำที่ผมพูดอย่างตรงไปตรงมา กลายเป็นคำด่าที่ไม่อาจย้อนคืน
ผมขอโทษครับ
สิ่งที่เราต้องการตอนนี้ ไม่ใช่คำอวยพร
แต่เป็นคำด่าที่ตรงไปตรงมาครับ
เหตุผลที่คุณสามคน เริ่มทำสตาร์ทอัพคืออะไรครับ
เพื่อทำธุรกิจ หรือเขียนโปรแกรม
ไม่รู้สิครับ ผมไม่ค่อยแน่ใจ…
ไม่ว่าคำตอบจะเป็นอะไร ข้อสรุปก็ง่ายๆ ครับ
ถ้าคุณรู้สึกใจเต้น เวลาโปรแกรม ที่เขียนเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
คุณก็เป็นนักพัฒนา ในบริษัทที่มีเงื่อนไขดีๆ ได้
ถ้าคุณรู้สึกมีความสุข ในการก่อตั้งและเป็นผู้นำบริษัท
คุณก็ทำงานบริหารได้ครับ
คุณน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว
การทำสตาร์ทอัพจะมีช่วงลำบาก มากกว่าช่วงเวลาดีๆ ครับ
ในเวลาแบบนั้น พลังอย่างเดียวที่จะทำให้อดทนได้
คือการได้ทำงานที่รักครับ
ถ้าลองคิดดูว่าจุดเริ่มต้นคืออะไร
คงไม่ต้องมาฟังคำด่าจากผมด้วยซ้ำ
มีสิ่งที่เรียกว่า เอลละเวเทอร์ สปีชอยู่
มันหมายถึงคำพูดสั้นๆ และมีพลัง
ที่เปลี่ยนใจของใครบางคนได้
ในเวลาหนึ่งนาทีที่เจอกันในลิฟต์
ฉันไม่มีความคิดจะเข้าร่วมเลยนะ
ทำไมล่ะครับ
พวกเราต่างจากสามปีก่อนมากเลยนะครับ
เหล่านักลงทุน ยังมาต่อแถวจะให้เงินเลยครับ
เราตอบแทนให้คุณได้แน่นอนครับ
ฉันมีเงินเยอะค่ะ
สามปีก่อนฉันก็ไม่ได้เข้าซัมซานเทค เพราะค่าตอบแทน
งั้นเพราะอะไรล่ะ
เพราะมีคนขอร้องฉันสุดชีวิต
ใครครับ อ๋อ ประธานซอเหรอครับ
เธอเข้าตาจนจนถึงขั้นต้องคุกเข่า
ขอให้ฉันมาเข้าร่วม
ฉันคิดว่าถ้าเป็นคนที่พร้อม จะทำขนาดนั้น
อย่างน้อยเวลาทำงานด้วยกัน ก็คงไม่น่าเบื่อค่ะ
จริงด้วยครับ พวกเรามีแต่เรื่องตลอดเวลา
ในบริษัทนั้น มีใครที่มีความปรารถนา แรงกล้าเท่าประธานซอไหมคะ
อีกนัยหนึ่ง มันหมายความว่า การจะเปลี่ยนใจของใครสักคน
ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานเลย
แค่หนึ่งนาทีก็เพียงพอแล้ว
เรื่องก่อตั้งธุรกิจ เราคงต้องคิดอีกสักหน่อยสินะครับ
ต้องทำยังไง นายถึงจะมาร่วมงานกับเราเหรอ
อย่างน้อยก็บอกเงื่อนไขกันหน่อยสิ
ช่างมันเถอะ
สต็อกออปชั่น สิบเปอร์เซ็นต์เป็นไง
ดัลมี ลืมมันไปเถอะ
หรือว่า นายต้องการถือหุ้นเดี๋ยวนี้
งั้นฉันจะลองไปเกลี้ยกล่อมพี่ดู
ถ้างั้น อย่างน้อยก็ลองอ่าน ข้อมูลบริษัทเราดูก่อนนะ
หายไปไหนแล้วล่ะ ฉันแน่ใจว่าเอามาแล้วนะ
ฉันลืมที่ไว้ที่บ้านหลังนั้นแน่เลย รอเดี๋ยวนะ ฉันไปเอาแป๊บเดียว
ดัลมี
ไม่ต้องไปก็ได้ ฉันมีอยู่
พลังที่จะเปลี่ยนใจของอีกฝ่ายได้ ไม่ใช่คำพูดที่สวยหรู…
จริงเหรอ
ตรวจสอบดูหรือยัง
แต่อาจเป็นความปรารถนาอันแรงกล้า ในดวงตาของใครคนนั้น…
วันนี้เรามาเน้นที่การรวบรวม ข้อมูลคอร์เนอร์เคสกันนะ
- อือ - ผมมีเรื่องอยากถามคุณสองคนหน่อย
ผมคิดว่าคงต้องใช้เวลาพอสมควร ถึงจะชวนพวกคุณมาร่วมงานได้
แต่มันกลับง่ายกว่าที่คิด
ผมสงสัยว่าอะไรเป็นแรงผลักดัน ให้พวกคุณมาที่นี่
ง่ายๆ ค่ะ
เพราะเราคิดว่าผู้จัดการกับเรา ตกอยู่ในสถานการณ์คล้ายๆ กัน
สถานการณ์คล้ายๆ กันเหรอ
พวกเราก็ต้องทนเห็นคนที่ไร้ค่า ทำตามอำเภอใจต่อหน้าเรา
มานานมากแล้วครับ
หรืออาจเป็นความรู้สึกร่วม ที่มีต่ออีกฝ่าย
ถ้าเป็นตามที่ผอ.ฮันพูด
แทนที่เราจะก่อตั้งบริษัทเอง
การหาหุ้นส่วนมาทำงานร่วมกัน น่าจะดีกว่าสินะครับ
ถ้านั่นคือคำตอบที่คุณได้ ก็ใช่ครับ
- ถ้างั้นผมยังมีอีกคำถาม - ยังมีอีกเหรอครับ
ถ้าจะหาหุ้นส่วนมาทำงานร่วมกัน ที่ที่น่าสนใจที่สุดในตอนนี้
คือชองมยองคอมปะนี ที่ประธานซอดัลมีอยู่ครับ
ผมได้รับข้อเสนอตำแหน่งซีทีโอมาครับ
ผอ.คิดยังไง ถ้าเราจะไปร่วมงานกับที่นั่นครับ
เราจะได้กลับไปทำงานร่วมกันอีกครั้ง เหมือนสมัยอยู่ซัมซานเทค
ผมไม่ชอบครับ
ในฐานะผู้ชาย
ผมอยากห้ามไว้ครับ
แต่ถ้าให้แสดงความเห็นในฐานะนักลงทุน
แต่ว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงจิตใจได้ รุนแรงกว่าสิ่งอื่นใด…
ผมคิดว่าพวกคุณจะเป็นหุ้นส่วน
ที่ดีต่อกันได้ครับ
คือตอนที่เราพูดความจริงกับอีกฝ่าย
ไม่ว่าจะมีตัวแปรอะไรก็ตาม
- ตรวจสอบดีแล้วใช่ไหมคะ - ค่ะ
ทางนั้นมีพ่อกับพี่ซังซูมาด้วย เห็นใช่ไหม
อ้อ เห็นแล้ว
(การสอบใบอนุญาตรถยนต์ ขับเคลื่อนอัตโนมัติชั่วคราว)
- สู้ๆ - สู้ๆ
ใครจะเป็นเซฟทีไดรเวอร์ครับ
- ฉันเองค่ะ - ถ้างั้น มาเริ่มกันเลยไหมครับ
ค่ะ
พร้อมหรือยัง
อือ ออกรถกันเลย
จะเริ่มแล้ว
(อัตโนมัติ)
(ดี)
(การทดสอบขับขี่ รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติ)
โธ่ อุตส่าห์เก็บไว้กิน เวลามีโอกาสพิเศษ
แต่โอกาสพิเศษจะมาถึงตอนไหนกันนะ
เหมือนจะมีคนมานะครับ
ครับ ใครครับ
คุณพ่อคะ สวัสดีค่ะ ฉันซอดัลมีค่ะ
จำได้ใช่ไหมคะ
ใครเหรอคะ
ผู้หญิงคนนั้นไงครับ
แฟนเก่าของโดซาน ที่ชื่อซอดัลมีไง
เธอมาทำอะไรที่นี่คะ
ตอนนี้โดซาน ออกเดินทางเพื่อลืมเธออยู่นะคะ
หรือจะยังไม่จบกัน
ไม่น่าใช่นะ
อย่างแรก การที่เธออุตส่าห์มาถึงนี่
แปลว่ามีโอกาสประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ ที่เธอยังมีใจให้โดซานค่ะ
ใช่ไหมครับ
แล้วยังไงครับ
ให้เธอเข้ามาก่อนเถอะค่ะ
หือ
ถ้าเราบอกว่าโดซานไม่อยู่ แต่เธอยังยืนกรานจะไปหา
- แปลว่าโอกาสคือ 50 เปอร์เซ็นต์ - แล้วยังไงอีกครับ
การจะไปบ้านคุณอามันทั้งไกลและลำบาก
ถ้าสุดท้ายเธอไปหาถึงที่นั่น
ก็แปลว่ามีใจถึง 70 เปอร์เซ็นต์ค่ะ
แล้วอีก 30 เปอร์เซ็นต์ ที่เหลือล่ะครับ
อันนั้นต้องขึ้นอยู่กับโดซานสิคะ
ถ้าเธอดั้นด้นไปหาถึงที่นั่น แต่โดซานไม่สนใจและกลับมาคนเดียว
แปลว่าพวกเขาย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว
ถ้าทั้งสองคนกลับมาด้วยกัน
ก็น่าจะร้อยเปอร์เซ็นต์ใช่ไหมล่ะคะ
เงินที่ฉันได้มา ตอนทูสโทซื้อซัมซานเทค
ยังอยู่เหมือนเดิมนะ
ฉันอยากถือหุ้นชองมยองคอมปะนี ด้วยเงินพวกนั้น
พูดอะไรของนาย นั่นมันเงินนายนะ ทำไมล่ะ
แค่เข้าบริษัทมาก็พอ เรื่องหุ้นฉันจะไปคุยกับพี่…
นั่นคือเงื่อนไขของฉัน
ฉันไม่อยากเสียพวกเขาไปอีกแล้ว
เรื่องนั้นสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด
ฉันคิดว่าเรามีโอกาสชนะประมูลค่ะ
ผมเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอครับ ว่าคุณจะตายถ้าล่องเรือโดยไร้แผนที่
สำหรับผมการเดินทางนั้น เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากครับ
ถึงจะล้มเหลวแต่ผมไม่เสียใจหรอก
ซอดัลมีคนนั้น ก็เคยข่มขู่เรามาก่อนใช่ไหม
วิธีนั้นก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
เธอบอกว่าชอบผมเพราะมือใหญ่ครับ แค่มืออย่างเดียว
เลิกรู้สึกว่าด้อยกว่าผม
และมองคุณซอดัลมีอีกครั้งเถอะครับ
เธอชอบฉันเพราะอะไรเหรอ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม