NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 15
- Gotowy? - Tak.
Jedziemy.
Zaczynamy.
To historyczna chwila dla firmy Cheongmyeong
i zarejestruje ją Studio Jakdu.
Chodź i zobacz.
Chodźcie wszyscy!
AUTONOMICZNE AUTO JAZDA TESTOWA
To jazda do pozwolenia tymczasowego. Po co tu przyszliście?
Nie macie co robić?
Chciałbym. Jesteśmy zajęci przetargiem.
- Przetargiem? - Jeszcze nic nie wiesz?
Seonju tworzy inteligentne miasto.
Wiem. Zajmuje się tym DQ Group. Budżet wynosi ponad bilion wonów.
Szukają firmy od autonomicznych aut,
więc startujemy w przetargu.
- Rozumiem. - Postaraj się.
Jeśli będziesz ciężko pracować, to Cheongmyeong
może też dostanie kiedyś taki projekt.
Właśnie.
Dobry start to połowa sukcesu.
A dzięki naszym inżynierom zdobędziecie to pozwolenie.
To znaczy?
Wszystko ustawili i przeszli do nas.
Ręczę za nich.
Odpręż się i oglądaj jazdę. Spokojnie.
- Musieliśmy przebudować cały system. - Co?
Słucham? Co przebudować?
Dlaczego?
Chcieliśmy pójść na łatwiznę i użyć waszego systemu jako podstawy.
Ale nie mogliśmy.
Było w nim pełno duchów, a dane nie były przetwarzane.
Funkcje kontroli też były niedopracowane.
Wywołało to u mnie chorobę lokomocyjną i zwymiotowałem.
Użyliśmy naszego algorytmu.
Całkowicie zmieniliśmy też układ centralny.
- Jadą za szybko. - Czemu są tacy pewni?
A jeśli będą mieli jakiś problem?
Duch.
Wykrył ducha?
Nie.
Na ziemi jest kot.
To był kot, a nie duch.
System jest na tyle dobry, że nie potrąca zwierząt.
Zaraz koniec testu. Poczekamy na nich na mecie?
Dobry pomysł.
To był mały kotek. Jasne?
Do kiedy można zgłaszać się do przetargu?
Co? Do jakiego przetargu?
Inteligentnego miasta, które tworzy DQ Group.
Powinniśmy wziąć w tym udział.
- Co tak nagle? - Myślałam, że to za wcześnie.
Ale teraz zmieniłam zdanie.
I po waszych minach widzę,
że nasz system jest lepszy od waszego.
Możesz blefować. To nic nie kosztuje.
Ale gdy przyjdzie zapłacić, to cena będzie wysoka. Wiesz to, prawda?
Tak, bardzo dobrze to wiem.
Hej, Yong-san.
Pamiętasz, jak Do-san mówił w 2STO o stworzeniu autonomicznego auta?
Jasne, że pamiętam.
Gdy Alex zapytał go, dlaczego chce to zrobić…
Odpowiedział: „Na wszelki wypadek”.
Zmienił plany w rzeczywistość.
To prawda.
„Na wszelki wypadek”? O czym wy mówicie?
Nie powiemy ci.
- Dziękuję. - Brawo.
Hej!
- Świetnie wam poszło! - Najlepiej!
- Podniesiemy cię. - Wskakuj!
- Co? - No chodź.
- Do-san! - Wskakuj!
- Raz, dwa, trzy! - Raz, dwa, trzy!
- Nam Do-san! - Nam Do-san!
- Seo Dal-mi! - Seo Dal-mi!
- Raz, dwa, trzy! - Dwa, trzy!
ZWYCIĘZCA
PRODUKT O KLUCZOWEJ FUNKCJONALNOŚCI
PRODUKT Z MINIMALNĄ LICZBĄ FUNKCJI, KTÓRY MOŻNA ZAPREZENTOWAĆ
ODCINEK 15
- Oszalałaś. - Jesteśmy w pracy.
- Oszalała pani. - Na to wygląda.
- Zgadzam się. - To nonsens.
Tusz na naszym pozwoleniu jeszcze nie wysechł.
Zdaliśmy test na szóstkę.
Mamy szansę wygrać przetarg.
Musimy pogadać.
To jak kazać dziecku napisać test CSAT.
Ja go pisałem w podstawówce.
Wszyscy mogą go napisać. A jako dziecko chodziłeś na studia?
- Tak. - Co?
- Studiowałeś? - Co?
Ale wyleciałem po paru miesiącach.
Świr.
Już nawet nie próbuję zrozumieć tego czubka.
Co w ciebie wstąpiło? Co to za głupi pomysł?
To dobry pomysł.
Biznes zajdzie tak daleko, jak wysoko sięgają marzenia prezesa.
Nie ograniczaj się. Musisz stawiać sobie wyzwania.
Czasami szalone marzenia mogą się spełnić…
Morning AI pewnie złożyło ofertę.
To prawda.
Ale wizja firmy Cheongmyeong jest ważniejsza
- niż moje uczucia… - Nie chcesz przegrać.
Nie chcę.
Wolałabym umrzeć.
Morning jest ich głównym udziałowcem.
Mają wsparcie prezesa Won Du-jeonga.
Injae to twój główny udziałowiec.
Masz moje wsparcie.
Skończmy temat.
Wątpisz w siebie?
Nie wątpię w naszą technologię.
Ale samą technologią nie wygramy przetargu.
I nie mamy czasu na bitwę, którą przegramy.
Straciłaś ducha walki.
Nie, jestem ostrożna.
Pamiętasz.
Przez nieprzemyślaną decyzję straciłam kiedyś cały zespół.
Nie chcę znów ich stracić.
To mój priorytet.
CHUL-SAN MIŁOŚNIK WANILIOWEGO LATTE
DOSTALIŚMY POZWOLENIE!
- Nie! - Hej!
Wystarczy!
Słuchajcie!
Dostaliśmy pozwolenie na tymczasowe dopuszczenie do ruchu.
Pogratulujcie nam, subskrybując ten kanał i lajkując ten filmik.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia!
Chyba mi odbija.
BYŁ CAŁY W SZAMPANIE, BO JĄ OSŁONIŁ
Co to za komentarze?
Osłonił mnie. O co im chodzi?
Możemy dodać tu warunki pogodowe?
Żeby jazda wydawała się bardziej ekstremalna.
Tarzanowi przydałoby się trochę ulepszeń w tej kwestii.
Chul-san, jesteś uroczy, gdy pijesz waniliowe latte z lodem.
Masz takie słodkie oczy, że dostanę cukrzycy.
Lee Chul-san jest idealny.
Lee Chul-san nie ma wad.
Chul-san, masz ładne zęby. Jestem dentystką.
Daj znać, jeśli chcesz usunąć kamień!
Jeśli tak to ustawimy i zrobimy symulację…
Sa-ha?
Słuchasz mnie?
Tak, oczywiście.
Dobrze.
Zobaczmy. Teraz…
- Cześć! - Cześć.
- Cześć wam! - Cześć.
Mam filmik z jazdy testowej.
To montaż próbny, więc sprawdźcie i dajcie mi znać.
Dzięki, Cheon-ho. Znów nic za to nie płacimy?
Tak, nic. Ale czy możecie dać mi feedback w pewnej sprawie?
W jakiej sprawie?
UWIERZ ALBO NIE TAROT
Takiej.
To aplikacja do wróżenia oparta na kartach tarota.
Nazywa się „Uwierz albo nie”.
- Karty tarota? - Fajne.
- To oszustwo. - To jakaś ściema.
- Nie wierzymy w takie rzeczy. - Spróbujcie.
Jest bardzo trafna.
I współpracuje z Yeong-silem.
Wybierzcie coś, a on wam to przeczyta.
Algorytm pewnie napisali jacyś magistrowie informatyki.
Sa-ha, nie wierz w takie zabobony.
A wróży w sprawach kariery?
- Chcesz spróbować? - Co?
- Nie wierzysz w takie rzeczy. - Mogę zadać takie pytanie?
Czy powinniśmy wystartować w przetargu?
Jasne. Pytaj, o co chcesz.
No dobra. Kariera.
Wybierz.
WRÓŻBA DOTYCZĄCA KARIERY WYBIERZ KARTĘ
PROSZĘ CZEKAĆ
Karta Wieża.
Upadek poprzedza arogancja.
Lekkomyślność może zaprzepaścić starania.
Uważaj.
Mam ciarki.
Lepiej nie brać udziału?
Chyba tak.
Wiedziałam.
Nie wierzcie w to. To tylko zabobony.
- Chcesz coś skopiować? - Nie.
O co chodzi?
Mam do ciebie dwie prośby.
Prośby?
Jasne. Jakie? Dla ciebie zrobię wszystko.
Przestań vlogować.
Mam przestać vlogować?
Mam 50 tysięcy subskrybentów.
Czemu mam to zrobić?
- A nie chcesz? - Nie o to chodzi.
Dobrze, przestanę. I tak miałem z tym skończyć.
A jaka jest druga prośba?
Nienawidzę, gdy pary okazują sobie uczucia w pracy,
więc tego nie rób.
Rety, nie robiłbym tego w pracy.
Że co?
O czym ty mówisz?
Nie chcę, żeby wiedzieli,
że jesteśmy parą.
Sa-ha.
To kolejny żart?
Jeśli tak, to…
Możesz to dla mnie zrobić?
Tak.
Nikt się nie zorientuje.
Nigdy. Masz moje słowo.
Dobrze. To na razie.
Na razie.
Moje serce…
SZUKAMY PARTNERÓW DO PLATFORMY AUTONOMICZNYCH AUT
Czemu In-jae o tym powiedziała? Cały czas mnie to dręczy.
Wariuje, gdy słyszy o Morning Group.
Zapomina, że nie jest dla nich konkurencją.
Ty też nie lubisz przegrywać.
To prawda. Ale to tylko osobiste odczucie.
Jako prezeska muszę podejmować racjonalne decyzje.
Mogłabyś zostać mentorką.
SZUKAMY PARTNERÓW DO PLATFORMY AUTONOMICZNYCH AUT
Mam ciarki.
Lepiej nie brać udziału?
Chyba tak. Wiedziałam.
Nie wierzcie w to. To tylko zabobony.
Dyrektorze Han.
Pytam tak hipotetycznie.
To mało prawdopodobne.
Ale gdyby nam się udało…
Gdyby nam się poszczęściło,
- myślisz, że moglibyśmy wygrać… - Nie.
To tylko strata czasu
i pracy, żeby robić coś, o czym wiesz, że się nie uda.
Prawda?
Wiedziałam, że to powiesz.
- Zjadłeś wszystko? - Właśnie.
Powiedz babci, żeby nie wysyłała mi jedzenia.
Nie mam miejsca w lodówce.
Ucieszy się, gdy to usłyszy.
Tuczenie cię jest jej jedyną rozrywką.
Wezmę to. Zanieść ci to do auta?
Tak.
Gdzie zaparkowałaś?
Na B4.
Babcia kazała mi cię zapytać, jakie lubisz przystawki.
Niech już przestanie.
Przybywa mi tkanki tłuszczowej.
Chce, żeby twój poziom tkanki tłuszczowej wynosił ponad 20 procent.
Ponad 20 procent? Świnie mają jej mniej.
Serio? Świnie mają mniej niż 20 procent tłuszczu?
Nie wsiadasz?
Wsiadam.
- Które piętro? - B4.
Kongjaban.
Słucham?
Poproś babcię, żeby zrobiła mi kongjaban.
Uwielbiam go.
Dobrze, powiem jej.
Co się dzieje?
Winda się popsuła?
Dzień dobry, dzwonię z windy w głównym budynku.
Nagle się zatrzymała.
- W głównym? Już idziemy. - Dziękuję.
Sa-ha, umiesz rozwiązywać anagramy?
Tak. Robiłam to, gdy byłam mała.
ANAGRAM: WYRAZ UTWORZONY Z LITER INNEGO WYRAZU
Utworzysz z tych liter jakieś wyrazy?
Co to?
To litery z hosta oprogramowania szantażującego.
Chyba coś znaczą.
Serio?
Może być też pastel, mono.
Parlament.
Solo?
Trampolina też pasuje.
Fajna zabawa.
Pomogę wam.
Wiesz, czym są anagramy?
Wytłumaczcie mi.
Chul-san.
Plik, który mi wysłałeś, nie działa. Sprawdzisz to?
Później. Robię coś ważniejszego.
Hej, tamto jest ważniejsze.
Dlaczego nie działa?
Sprawdziłeś plik README?
Kiedy oni przyjdą?
Też się zastanawiam. Długo im z tym schodzi.
INTELIGENTNE MIASTO
SZUKAMY PARTNERÓW
- Dal-mi. - Tak?
Wiesz co?
Powinniśmy wystartować
w tym przetargu.
Wiesz, że sobie z tym nie poradzimy.
Mamy małe szanse, żeby wygrać.
Wiem. Nie liczę, że wygramy.
- Ale i tak powinniśmy… - Po co?
Włożycie dużo pracy w coś, co wam się nie uda.
Dlatego powinniśmy to zrobić.
Żeby następnym razem było nam łatwiej.
- No… - To takie ćwiczenie?
Odłożycie wszystko na bok,
żeby przygotować ofertę do tego projektu,
łącznie z oceną techniczną, tylko po to, żeby poćwiczyć?
Zmarnujecie czas i energię. Nie rozumiesz…
Dużo się nauczymy.
Na drodze do sukcesu stoją porażki.
Zyskamy doświadczenie…
To nierozsądne.
Co z wami?
Nie gadajcie tu o pracy.
„Nierozsądne”?
Trzeba się nakopać, żeby odkryć coś dobrego.
Będziemy kopać i…
Robiąc coś nie po kolei, możesz zginąć.
Mówiłem ci,
że jeśli odpłyniesz bez mapy, to umrzesz.
Czy to tajfun, czy rekin. I tak zginiesz.
Zapomniałeś?
Jak mógłbym?
Jasne, że pamiętam.
Odpłynąć bez mapy.
Zróbmy to.
Bardzo mi się spodobał twój pomysł.
Jesteś lekkomyślna.
No to się zgubimy.
„Odpłyniemy bez mapy”. Pamiętasz?
Podróż bez mapy
była dla mnie cudowna.
Może się nie udało, ale nie żałuję.
Nie żałowałem i nie będę żałował.
- Słuchaj, Do-san. - Wiem.
Podróżując bez mapy, mogę zginąć.
Ale mogę też przeżyć.
A tacy ludzie zostają pionierami.
Nic państwu nie jest?
Dziękuję.
Przepraszam. Postawiłem cię w niezręcznej sytuacji.
Tak.
Udawaj, że tego nie słyszałaś.
To był tylko szum.
Jak mam udawać, skoro wszystko słyszałam?
Dal-mi.
Masz moje wsparcie, cokolwiek zdecydujesz.
Nie chcę, żebyś kierowała się nami, podejmując decyzję.
Będziemy zespołem, nawet jeśli się nie uda.
Słyszałeś moją rozmowę z In-jae.
Tak.
Więc się nie przejmuj, dobrze?
Zmieniłam się przez te trzy lata. Teraz jestem ostrożniejsza.
Ja też się zmieniłem.
Jestem silniejszy.
INTELIGENTNE MIASTO
Dal-mi.
Wiesz co? Powinniśmy wystartować
w tym przetargu.
UWIERZ ALBO NIE TAROT
Karta Siódemka Mieczy.
Trzymasz ostrze, nie rękojeść.
Możesz ucierpieć.
Nie podejmuj pochopnych decyzji.
Oczywiście. Zgadzam się z tym.
Spróbuję jeszcze raz.
Karta Siódemka Mieczy.
Karta Siódemka Mieczy…
Dobra.
- Jeszcze raz. - Karta Siódemka Mieczy…
Ostatni raz.
Karta Siódemka Mieczy.
Wyglądasz na zmęczoną. Nie wyspałaś się?
Widać?
Rety, nie może być widać.
Coś cię trapi?
Nie.
Gdzie babcia? Jeszcze śpi?
Tak.
Śpi coraz dłużej.
Damy jej nowy tonik?
Nie martw się. Zajmę się tym.
Zajmiesz się tym?
Martwię się jeszcze bardziej.
Co zrobisz?
Nie martw się. Jedz śniadanie.
BIURO NIERUCHOMOŚCI MINHA
Proszę podpisać tutaj.
CHA A-HYEON
DZIERŻAWA
CHA A-HYEON
Wygląda dobrze.
Apollon i Artemis też pasują.
Masz rację.
Jesteś mistrzynią anagramów.
Wystarczy?
Nie, wymyślaj dalej. Jesteśmy już blisko.
Przestańcie się bawić. Popracujcie.
Hej, to nie jest zabawa.
Możemy znaleźć sprawcę ataku hakerskiego.
To poważna sprawa.
Dobra. Też jestem poważny.
Bardzo poważny.
Możesz przestać?
Panie Nam.
Tak?
Musisz mi coś oddać.
- Co? - List.
Nadal go masz, prawda? Zostawiłem go w waszym biurze.
- Mam. - On należy do mnie.
Już go nie potrzebujesz.
Chcę go odzyskać.
Ty też masz coś, co należy do mnie.
Ja? Co takiego?
Słuchaj.
Nie lubię trzymać rzeczy,
- które do mnie nie należą. - Kwiatek.
Dal-mi dała go mnie.
Chcę go odzyskać.
Jasne.
Wymienimy się i będzie po sprawie.
Brzmi dobrze. Kiedy się wymienimy?
- Teraz. - Teraz?
- A co? Nie chcesz? - Chcę. To dobry pomysł. Chodźmy.
SĄD RODZINNY STRONA POZYWAJĄCA: WON IN-JAE
WNIOSEK O ROZWIĄZANIE ADOPCJI
SĄD RODZINNY STRONA POZYWAJĄCA: WON IN-JAE
ROZWIĄZANIE ADOPCJI
PISZĘ LIST DO UKOCHANEJ OSOBY
NA DZIEWIĄTE URODZINY TATA KUPIŁ MI PIĘKNĄ POZYTYWKĘ
Do-san, jesteś moją pozytywką.
Mam nadzieję, że to wiesz.
Założę się, że grasz piękną melodię.
Jestem tego pewna.
Halo?
- Gdzie jesteś? - W domu.
Gdzie się spotkamy?
Nie chcę kwiatka.
Zatrzymam list.
Co? Hej…
Panie Nam. Do-san…
Hej!
Co to?
Dostałam trochę alimentów.
- To zapłata za czynsz. - Rety.
To pieniądze?
Gotówka? Ile?
To nie jest gotówka.
To coś lepszego.
Coś lepszego? Co to może być?
- Czek? - Nie.
Mamo, wynajęłam ci lokal
na sklepik z corn dogami.
Po co?
To będzie dobre dla nas obu.
Pracując razem, poprawimy naszą relację.
Daj spokój. Odwołaj to.
Nie mogę.
Już wpłaciłam kaucję.
Rety, czy ty oszalałaś?
Po co to zrobiłaś?
Bo na ciebie liczę, mamo.
Powiesz mi, co mam robić.
Będę je robić i sprzedawać. Wszystkim się zajmę.
Rety, to mnie przeraża.
Co ty w ogóle potrafisz?
Nie ma mowy! Nie zrobię tego.
No dobrze. To zrobię to sama.
Co?
Hej, A-hyeon.
Rozleję olej i narobię trochę kłopotów,
ale w końcu się nauczę. Nie jestem idiotką.
Prawda?
Rety, głupia. Hej!
Mam z nią prowadzić sklepik z corn dogami? Rety.
Przecież ja nic nie widzę.
ROBOT AI-UŻYTKOWNIK-MODEL
DYREKTOR HAN JI-PYEONG
Hej, Do-san. Jesteś w domu?
Jestem, tato.
Wróciłeś.
Dyrektor Han.
Dzwoniłem, ale nie odbierałeś.
Nie wiedziałem, co robić, więc przyjechałem
i spotkałem twojego tatę.
Dobry wieczór.
- Kto to? - Bliski kolega Do-sana.
- Jest pan jego mentorem, tak? - Zgadza się.
Przepraszam. Mogłem wcześniej państwa odwiedzić.
Po co tutaj przyjechałeś?
Mówi, że masz mu coś oddać.
Nieprawda.
Przestań. Wiesz, o co chodzi.
Proszę. Nie upuść.
Mieliśmy się wymienić, ale chyba o tym zapomniał.
- Jest zapominalski. - Nieprawda.
Rety, to drzewko szczęścia.
Ale duże! Daje ci je, żeby ci się powodziło.
Nie będę więcej zarabiał przez kwiatka.
Nie bądź nieuprzejmy.
Jadł pan już?
- Przestań, mamo. - Nie.
Coś do picia?
Nie chcę się przechwalać,
ale zrobiłem je sam z własnoręcznie zebranych ziół.
Tam jest więcej. I tutaj.
Zobaczmy. Tutaj mam…
To wino z maranty, ma energię ziemi.
To słodkie wino uderzy do głowy, zanim się zorientujesz.
Wino z żeń-szenia na odporność.
Problem z trawieniem? Proponuję wino śliwkowe.
A o tym wiedzą wszyscy faceci. Dodające energii
wino z lespedezy. Mam tu wina z różnych ziół.
Dziękuję za propozycję, ale nie mogę.
Nie może pić. Nie panuje nad sobą.
Nieprawda.
Ja umiem się zachowywać, gdy jestem pijany.
Ja też umiem się zachowywać.
- Na zdrowie! - Zdrowie.
- Proszę. - Nie trzeba.
Już więcej nie piję.
Dyrektorze Han, najadłeś się?
Co powinniśmy pić na trawienie?
- Wino śliwkowe! - Wino śliwkowe!
Poprosimy wino śliwkowe!
Kochanie, chodźmy spać.
Oni będą pić całą noc.
Tak, chodźmy spać.
Są sobie bardzo bliscy.
- Wino śliwkowe. - Chodź.
Proszę, wino śliwkowe.
Otwórz.
Ale nie pijcie wina z lespedezy.
Dziękujemy, proszę pana.
Nie pijmy wina z lespedezy…
Nie możesz odkręcić? Rety.
Czemu się nie odkręca?
Daj, ja spróbuję.
Jeśli odkręcę,
to oddasz mi list.
Dobrze?
Rety, nie potrafisz tego odkręcić?
Wypijmy coś innego. Przynieś coś.
Dyrektorze Han.
Zastanawia mnie jedna rzecz.
Jaka?
List.
Pani Choi powiedziała mi,
że zobaczyliście moje imię w gazecie.
Że go użyliście, bo wyglądałem na mądrego
i dobrego.
Nie. Zdradzę ci prawdziwy powód.
Zrobiłem to z zazdrości.
Widziałem w telewizji, jak rodzicie gratulują ci wygranej
i robią sobie z tobą zdjęcia.
No i…
zazdrościłem ci, że masz takie życie.
Więc użyłem twojego imienia.
Ja bardzo ci zazdrościłem.
Mnie? Dlaczego?
Czego mi zazdrościłeś?
Mieszkania z widokiem na rzekę? Auta?
Zegarka?
Nie.
Dawno temu
zapytałem Dal-mi,
dlaczego mnie lubi.
I tak odpowiedziała.
Po pierwsze, jesteś moją pierwszą miłością.
Mówiła o tobie.
Zapytałem ją jeszcze raz…
Twoje listy przez długi czas mnie pocieszały.
Też mówiła o tobie.
Zapytałem jeszcze raz
i w końcu
powiedziała coś o mnie.
Masz ładne, duże dłonie.
Lubi mnie, bo mam duże dłonie.
I tyle.
Bardzo się starałem zapomnieć o tym,
co was łączy,
i myśleć tylko o nich,
ale to za mało.
Skoro to wiesz, dasz sobie spokój?
Nie mogę.
No to co teraz?
Będziesz ją kochał, mimo że tego nie odwzajemni?
Tak.
Zawsze będę ją kochał.
Sa-ha.
Jak poradziłaś sobie z bezsennością?
Liczba pi to 3,1415…
Rety, co to?
Podróż bez mapy była dla mnie cudowna.
Może się nie udało, ale nie żałuję.
Nie żałowałem i nie będę żałował.
Masz moje wsparcie, cokolwiek zdecydujesz.
Nie chcę, żebyś kierowała się nami, podejmując decyzję.
Już świta.
- Babciu. - Tak?
Co tu robisz tak wcześnie?
Twoja mama narobiła problemów.
Całą noc je rozwiązuję.
Jakich problemów?
Wydzierżawiła lokal.
Na sklepik z corn dogami.
Tak powiedziała? Na co ona liczy?
Też się zastanawiam.
Mówiła, że liczy na mnie.
Czyli całą noc robiłaś ciasto?
Tak się martwię, że nie mogę spać.
Dlaczego to zrobiła?
Wrobiła mnie, a teraz sobie smacznie śpi.
Pomożesz jej?
A co mam zrobić? Ktoś musi rozwiązać ten problem.
Poczekaj.
Jak wygląda?
- Idealnie. - Naprawdę?
- Babciu. - Tak.
Sklepik sobie poradzi.
Jak? Przecież ja nic nie widzę.
Nie uda się.
Ale powinnyśmy spróbować. Co mogę zrobić?
Ojejku.
Babciu.
- Dziękuję. - Co? Za co?
- Znalazłam odpowiedź. - Co?
Dziękuję, babciu.
Yeong-sil.
Yeong-sil, która godzina?
Yeong-sil.
Co to za miejsce?
Gdzie ja jestem?
Co powinniśmy pić na trawienie?
Wino śliwkowe!
Cholera.
Co to?
Kraciasta! Kraciasta piżama.
Kraty! Samsan Kraty!
Kraty!
Zaraz zwymiotuję. Serio.
Dlaczego wszystko pamiętam?
Wypiłem tyle, że powinien urwać mi się film.
Czemu pamiętam takie szczegóły?
Lubi mnie, bo mam duże dłonie.
I tyle.
Próbowałem ją wyczuć.
Nie jest tobą zainteresowana.
Lubi facetów z dużymi dłoniami.
Dłonie? Taki jest jej typ?
Dodać chili do zupy rybnej czy nie?
Lubi ostre jedzenie?
Chyba tak.
Mamo, mamy kongjaban?
Tak, w pojemniku z niebieską przykrywką.
Po co ci on?
Dyrektor Han go lubi. Dam mu go do domu.
Już wstałeś? Zjedz zupę na kaca.
Dziękuję, nie jestem głodny.
Zapakowałem ci kongjaban.
- Jest dobry. - Nie lubię go.
- W windzie mówiłeś… - Nie masz honoru?
Czemu się złościsz?
Zabieram list i kwiatek.
Co?
Nie możesz. Mieliśmy się wymienić.
Nie. I tak przegram.
Przegrasz? O czym ty mówisz?
Panie Nam.
Chciałem udawać głupka, bo wiem, jaki jesteś nierozgarnięty.
Ale nie mogę.
Słuchaj. Nie będę powtarzał.
Nie szkodzi.
To mi wystarczy.
CHCĘ ZAŁOŻYĆ WŁASNY START-UP, BO…
Co tu robisz?
Myślę o swoim pierwszym dniu tutaj.
Też się tu wpisałeś?
Tak.
Jaka jest szansa, że znajdę twoją kartkę?
Nie wiem.
Jest ich tu 5000, więc szansa wynosi 0,0002 procenta?
Jest taka sama jak szansa, że wygramy przetarg?
Zrobimy tak.
Jeśli w minutę znajdę twoją kartkę,
to wystartujemy w przetargu.
Ale to nie ma z tym nic wspólnego.
Zaczynam.
Powiedz mi tylko, która strona.
Tutaj, tak?
Słuchaj. Nie będę powtarzał.
Nie czuj się gorszy ode mnie.
Popracuj nad pewnością siebie
i spójrz znowu na Dal-mi.
Wtedy dowiesz się,
kogo naprawdę lubi.
Nawet twoje dłonie
są ważniejsze od wspomnień.
Jesteś wysoki, więc może tutaj?
Ta jest moja.
Znaleźliśmy ją. Złóżmy ofertę.
Ja miałam ją znaleźć.
Czy to znaczy…
Dal-mi.
Dlaczego mnie lubisz?
Nie jestem twoją pierwszą miłością
i nie napisałem tych listów.
Okłamałem cię
i cię zraniłem.
Nie wiem, dlaczego miałabyś mnie lubić.
Mam tylko te dłonie. I tyle.
Dlaczego mnie lubisz?
No bo…
Nie wiem.
Czemu ciągle o to pytasz?
Dlaczego mnie lubisz?
Muszę mieć powód?
Po prostu cię lubię. Mogę cię lubić bez powodu.
Bo to ty.
Ty jesteś powodem.
I tyle wystarczy.
Dziękuję.
CHCĘ ZMIENIĆ NIEPOROZUMIENIE W RZECZYWISTOŚĆ
Dzień dobry.
Sa-ha, wymyśliłem kilka w domu.
Przepraszam.
- Rety. - Co robisz?
Nic. Podam ci go.
Czemu przede mną ucieka?
Ma nogi czy co?
Hej, wkurzasz się na mnie czy co?
- Nie. - Wkurzasz się.
- Nie. - Tak.
- Wkurzasz się. - Nieprawda.
- Tak. - Mówię, że nie.
- Tak! - Nie.
- Tak. - Nieprawda.
Co to?
- Hej. - Wkurzasz się.
- Ale dzieciaki. - Co to?
Yong-san rozwiązuje anagram, żeby znaleźć hakera.
Co to?
A co?
Dostałem z sądu nakaz rozwiązania adopcji.
Jesteś po rozwodzie i rozwiązano adopcję.
Już nie są naszą rodziną, więc zapomnij o nich.
Nazwała firmę na cześć swojego ojca.
Cheongmyeong?
Nie przejmuj się.
To tylko mały start-up.
Zabijasz muchy, bo są duże?
Zabijamy je, bo są wkurzające.
Sang-su.
Mają pamiętać, gdzie ich miejsce. Nie mogą nic kombinować.
No to co zrobimy?
Seo Dal-mi już kiedyś nam groziła.
Musimy zrobić to samo.
Dziennikarze mogą zniszczyć wizerunek firmy.
Odbudowanie go będzie dużo kosztować.
Dobrze.
Pogadaj z panem Choi z Hyungju Daily.
Wykupiliśmy u nich dużo reklam, więc z chęcią nam pomoże.
HYUNGJU DAILY CHOI JI-HAENG
Dobrze, tato.
Cześć.
Jestem tutaj. Sprawdzę to w biurze.
Pani Seo czeka tu na ciebie.
Dong-cheon, chcę to sprawdzić na osobności.
Prześlesz mi to?
A co z panią Seo?
No tak. Zapomniałem, że ma pan dziś spotkanie.
Jasne. Powiem jej. Dobrze.
Przykro mi, pani Seo.
Dyrektor Han wyszedł na spotkanie.
Tak, słyszałam. Nie szkodzi.
- Pójdę już. - Dobrze.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
PARK DONG-CHEON
- Słucham? - Pani Seo wyszła.
Ale wie, że jej pan unika.
Jasne.
Zaraz tam będę.
Han Ji-pyeong, jesteś frajerem.
Nie wiedziałam, że tu jesteś.
Chciałem na spokojnie coś przeczytać.
Wejdź. Właśnie wychodziłem.
Unikasz mnie.
Bo wiem, co powiesz.
Myślałem, że potrafię zachować spokój w takich sytuacjach.
Okazało się, że jestem frajerem.
I źle ze mną.
Dyrektorze Han.
Ale gdybym czuł się dobrze,
to by znaczyło, że aż tak bardzo cię nie lubię.
Przepraszam.
Ja ciebie też.
Niestety przez jakiś czas będę zachowywał się jak frajer.
Chcę ci powiedzieć,
że postanowiliśmy
wystartować w przetargu.
I dobrze. To dobra decyzja.
I co? Zrobisz to?
Taki jest plan. Ale nie gwarantuję, że wygramy przetarg.
To byłoby dziwne.
Pomyśl o tym jak o teście produktu MVP.
Podziel się
ze mną dokumentami i doświadczeniem, dobrze?
Tak, oczywiście.
Dasz wiarę? To ty.
Nie wierzę.
Ta dziewczynka jest brzydka.
Nie, dodali jej urody.
Nie. Na żywo wyglądam lepiej.
Nie. Miałaś dużo większą głowę.
- Co? Jak owad? - Twoja głowa była taka.
Twoja była większa.
No tak. Też miałam dużą głowę.
- Ty miałaś duży nos. - Co? O czym ty mówisz?
Ja mam zadarty nos.
Nieprawda. Jest jak kartofel.
Co? Nic przed nami nie jedzie. Czemu zwalniamy?
Jest jakiś błąd w algorytmie detekcji.
Sprawdźmy trasę jeszcze raz.
Naprawimy to, jeśli się powtórzy.
Dostaniemy jakieś materiały z DQ Group?
Powinniśmy popracować nad designem UI, ale nie wiem jak.
Są pewnie zastrzeżone,
- ale spróbuję coś znaleźć. - Dobrze.
Rety, nie musiałaś tego kupować.
NA STAWY, DLA ZDROWIA
Podobno są dobre na kolana.
Musisz dbać o kolana, skoro masz pracować w sklepiku.
- Pij to codziennie. - Dobrze.
Masz jakieś ważne spotkanie czy co?
Tak, mam.
- Ciasto gotowe? - Tak.
To nasz pierwszy dzień. Ciekawe, czy będzie duży ruch.
Rety, czemu tak wali mi serce?
Mamo.
Rano wypiłaś podwójne espresso.
To dlatego.
A-hyeon.
- Ty będziesz długo żyła. - Skąd wiesz?
Bo mówiłam o tobie złe rzeczy.
Rety, mamo.
Już jesień.
To prawda. Czujesz śmierdzący miłorząb?
Nie czuję.
Babcia wygląda jak piękny kwiat kosmos w rozkwicie.
Przestań.
- Spóźnię się. Uciekam. - Dobrze.
Dziękuję, mamo.
- Do zobaczenia! - Pa!
INTELIGENTNE MIASTO SESJA INFORMACYJNA
Myślałem, że ściemniają, ale naprawdę biorą w tym udział.
Są odważni?
Raczej nie wiedzą, gdzie ich miejsce.
Pan Choi dużo mi o panu mówił.
Chciałbym móc przekazać dobre wieści,
ale powiem coś złego o innej firmie.
Rety, trochę mi wstyd.
Niepotrzebnie.
Żyjemy z obelg i oskarżeń.
Przywykliśmy do tego.
Więc wierzę, że się tym zajmiecie.
Oczywiście. Chcemy kontynuować naszą współpracę.
Gazety zarabiają na reklamach.
Nie ma się pan czego wstydzić.
Jeśli to prawda, to czyni pan dobro.
To prawda. Zapewniam.
Słyszeliście o inteligentnym mieście, które tworzy DQ Group
za 1,8 biliona wonów.
Tak, wiemy. Niezły start.
Ogłosili przetarg dla firm robiących autonomiczne auta,
a ja wiem coś o jednej z nich.
To start-up, więc może o nim nie słyszeliście.
Nazywa się Cheongmyeong.
Cheongmyeong?
Dzień dobry.
To firma Cheongmyeong?
Tak. W czym mogę pomóc?
Jestem Hwang Sang-hyeon, dziennikarz z Hyungju Daily.
Piszemy artykuł o start-upach
robiących autonomiczne auta.
- Dzień dobry. - Rety. Witamy.
- Mogę zrobić z wami wywiad? - Oczywiście.
- Proszę usiąść. - Dobrze.
- Dziękuję. - Proszę usiąść.
- Miło was poznać. - Dzień dobry.
- Trochę o was popytałem.
W branży mówią, że Cheongmyeong to nowy czarny koń.
Już się dowiedzieli?
Tak. Podobno chcecie wystartować
w przetargu na platformę autonomicznych aut.
Zgadza się.
Ostatnio mieli kłopoty.
Oprogramowanie szantażujące.
Oprogramowanie szantażujące? Hakerzy?
Zgadza się. To firma pracująca w sieci.
I mówimy o autonomicznych autach.
No tak. W przypadku innych firm mówiono by o wycieku danych.
Ale tutaj ktoś mógłby zginąć.
Właśnie.
Jako start-up pewnie musieliście się zmierzyć
z wieloma przeszkodami.
Pamiętacie jakieś konkretne przykłady?
Mieliśmy wiele problemów.
Ale ze wszystkimi sobie poradziliśmy i jesteśmy stabilną firmą.
Miło mi to słyszeć.
Firma, z którą rozmawiałem wczoraj, została zaatakowana przez hakerów
i musiała zapłacić 200 milionów wonów.
Naprawdę? My też mieliśmy…
O nie. Was też zaatakowano?
Pomógł im ktoś z zewnątrz i sobie z tym poradzili.
Ale coś takiego w ogóle nie powinno mieć miejsca.
Ma pan rację.
Taka firma nie powinna pracować przy tak ważnym projekcie.
Zgadzam się.
Rety, działamy w słusznej sprawie.
WŁAMANIE DO TWOJEGO ŻYCIA
Seksowny nagłówek.
„Start-up produkujący autonomiczne auta, nie uchronił się przed hakerami.
Do twojego życia też mogą się włamać!”
Jeśli opublikujecie ten artykuł,
ciężko im będzie zdobyć ten projekt, prawda?
I to nie wszystko.
Takie artykuły mogą zniszczyć
taki mały start-up.
Od razu splajtują.
Wybrany numer jest…
- Ta jest twoja? - Tak.
CHCĘ JEŹDZIĆ WINDĄ NA NAJWYŻSZE PIĘTRO
Rzuciłam pracę, żeby założyć z tobą firmę.
Przyznam, że to było odważne.
Dal-mi.
2STO nie zmusiło mnie
do pracy przy autonomicznym aucie.
Sam się zgłosiłem.
Dlaczego?
Na wypadek gdybyś pamiętała tamten dzień. Jak ja.
Chciałabym założyć z wami kolejną firmę.
Może zbudujemy system samosterujący?
Pomyślałem, że jeśli zaczniesz nad nim pracować…
Czy to ścieżka, której nie znamy,
czy droga, której nie widzimy.
Świat, w którym nie boisz się chodzić ani jeździć.
Chciałem zrobić to z tobą.
Dlatego…
Wtedy byłeś moim trofeum,
moją chlubą…
Ty byłeś moim marzeniem.
Chciałem być twoim trofeum,
twoją chlubą…
i twoim marzeniem.
Moim ukojeniem,
moimi skrzydłami…
Chciałem być twoim ukojeniem
i twoimi skrzydłami.
Jako prawdziwy ja.
Dlatego zacząłem nad nim pracować.
A ty?
Ja tak samo.
No to
wystartujmy w przetargu.
Przemyślałam wszystkie scenariusze, zanim podjęłam tę decyzję.
Dobra, zróbmy to.
Niedługo złożą ofertę.
A jeśli problem się powtórzy?
To nie jest próba.
To nie jest dla doświadczenia.
Zrobię to.
Nie miałem wtedy przyjaciół. Twoje listy były moim ukojeniem.
Dobry chłopcze, wyjeżdżasz?
Nie nazywam się już Won In-jae. Jestem Seo In-jae.
Odłóż emocje na bok. Chcę twojej racjonalnej oceny.
To działa.
O co się modlisz?
Jeśli wygramy, oświadczę się.
Napisy: Kamila Krupiński