NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
„Taktyki rekrutacyjne odnoszącej sukcesy firmy.
Dział HR jest kluczem.
Prezes Won Du-jeong z Morning Group mówi o dziale HR”.
Przepraszam, szukam firmy Cheongmyeong.
A kim pan jest?
Hwang Sang-hyeon, jestem dziennikarzem z Hyungju Daily.
HYUNGJU DAILY HWANG SANG-HYEON
Jest pan dziennikarzem?
Jest pan umówiony?
Nie muszę. To start-up.
Gdzie jest ta firma?
Są w sali konferencyjnej na pierwszym piętrze.
Dziękuję. Jak się tam dostanę?
Tędy.
- Dziękuję. - Proszę.
Słyszał pan o Hwang Sang-hyeonie z Hyungju Daily?
Słyszałem i nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
- Dlaczego? - Lubi krytykować start-upy.
Prosi o udziały w zamian za pochlebne artykuły.
Jeśli firma się nie zgodzi, to oczernia ją w artykule.
Jest paskudny.
Rety. Naprawdę?
Idzie na wywiad do firmy Cheongmyeong.
Co? Jaki wywiad?
Nie wiem. Nie był z nimi umówiony.
Ma pan jakiś pomysł?
Niedługo złożą ofertę.
Ich konkurencja mogła dać mu jakiś cynk.
Jaki?
Nie zrobili nic, co byłoby…
- Haker. - Haker.
Wybrany numer jest…
SEO DAL-MI
Trochę o was popytałem. W branży mówią, że Cheongmyeong
to nowy czarny koń.
Już się dowiedzieli?
Tak. Podobno chcecie wystartować
w przetargu na platformę autonomicznych aut.
Zgadza się.
Wybrany numer jest…
Wybrany numer…
SKALOWANIE
ROZWINIĘCIE FIRMY
ODCINEK 16
Co to?
Ale dzieciaki.
Co to?
Yong-san rozwiązuje anagram, żeby znaleźć hakera.
Co to?
A co?
- Jesteś. - Nieprawda.
- Nie. - Tak.
- Co to? - Co?
Apollon i Artemis. Skąd są te słowa?
Dręczyła mnie nazwa hosta z ataku hakerskiego,
więc wymyśliłem anagramy. A co?
Widziałem profile Shin Hyeona i Shin Jeong w systemie kontroli.
Nazwa Shin Hyeona to Apollon, a Shin Jeong to Artemis.
- Co? - Serio?
Apollon? Artemis?
To bliźniaki, tak?
Wam też się wydaje, że to dziwne?
To zbieg okoliczności?
Jeśli Shin Hyeon i Shin Jeong
stoją za atakiem hakerskim…
Czemu mieliby atakować serwery w swojej firmie?
No właśnie. Co by z tego mieli?
Przypomniałam sobie coś.
Tuż przed atakiem widziałam,
jak spotkali się z dyrektorem Morning AI.
Morning AI kazało im zaatakować ich własną firmę?
- To ma sens? - Dowiemy się.
Dal-mi, zgłosiłaś atak?
Oczywiście. Od razu. Policja pewnie bada tę sprawę.
Firma, z którą rozmawiałem wczoraj,
została zaatakowana przez hakerów
i musiała zapłacić 200 milionów wonów.
Naprawdę? My też mieliśmy…
O nie. Was też zaatakowano?
Zwykle traci się pieniądze.
Ale w waszym przypadku zagrożone jest ludzkie życie.
Tak, ale poradziliśmy sobie z atakiem.
Odnaleźliśmy klucz i odzyskaliśmy pliki.
To dobrze.
A jeśli problem się powtórzy?
Nie uważacie, że istnieje takie zagrożenie?
Istnieje. Dlatego nasze zabezpieczenia są na najwyższym poziomie.
Nasi deweloperzy są również ekspertami od bezpieczeństwa.
Ten facet potrafi rozwiązać
wszystkie problemy.
Rozumiem.
Mam wszystko, co chciałem.
Nie.
Najważniejsze zacznie się teraz.
Słucham?
Jest tu pani Seo?
Tak. Udziela wywiadu.
Trzeba im przerwać.
- Ten dziennikarz… - Jest podły, wiem.
Poznałam go podczas pracy w Nature Morning.
To snajper od start-upów. Zniszczył wiele z nich.
Nie przerwiesz im?
Nie, bo świetnie sobie radzą.
Radzą sobie?
Najważniejsze zacznie się teraz?
Oczywiście. Jeśli przerwiemy teraz,
to jasne, jaki będzie ton artykułu.
„Firma Cheongmyeong
startuje w przetargu na platformę autonomicznych aut.
Atak hakerski na autonomiczne auto może zabić ludzi.
Firma Cheongmyeong została ostatnio zaatakowana”.
Mam rację?
Ojejku. Ale tak było, prawda?
Macie coś więcej?
Powiedzieć coś ważniejszego?
- Ważniejszego? - Tak.
Kto przeprowadził atak?
Wiecie, kto to zrobił?
Oczywiście.
Przeanalizowaliśmy log i znaleźliśmy hakera.
SPRAWDZANIE NAZWY HOSTA
Kiedy przeprowadziliśmy skanowanie portu na laptopie hakera,
nazwa hosta pasowała do nazwy zainfekowanego komputera.
Przekazaliśmy dowody
policjantom zajmującym się naszą sprawą.
Niedawno zadzwonili do nas, żeby powiedzieć,
- że aresztowali podejrzanych. - Shin Hyeon i Shin Jeong?
- Kim są podejrzani? - Prosimy z nami.
Shin Hyeon i Shin Jeong.
Nasi byli deweloperzy.
Tuż po ataku Morning AI zatrudniło ich na stanowiska dyrektorów ds. technologii.
I przed atakiem spotkali się z dyrektorem Won Sang-su.
Dowody na to również przekazaliśmy policji.
Śledztwo pokaże, kto stał za atakiem.
Jak pan to opisze w artykule?
Nie mogę się doczekać.
Rety. Czyli sprawa wyjaśniona.
Nasz redaktor pewnie zrezygnuje z tego artykułu.
Złapano sprawców,
a wszystko zaplanował syn prezesa Morning Group.
Olejecie taki temat?
Toczy się śledztwo. Nie mogę o tym napisać.
Inni dziennikarze nie mają z tym problemów.
Napisze pan o wyniku śledztwa?
Oczywiście.
Gdy śledztwo się skończy.
- Do widzenia. - Do widzenia.
- Na razie.
- Zacznijmy spotkanie. - Dobrze.
Napisz ten artykuł.
Bo wszyscy będą podejrzewać, że jesteś z nimi w zmowie.
Co za ulga.
Biegłeś tutaj?
- Słucham? - Masz identyfikator na plecach.
Bałem się, że popełni błąd.
To jej trzeci rok.
Popełniła ich wystarczająco dużo.
Teraz sobie poradzi.
Masz rację.
Oczywiście.
Chyba masz mieszane uczucia.
Tak?
Czemu miałbym je mieć? Cieszę się jej szczęściem.
Ulżyło mi. W końcu mogę się wyluzować.
Muszę już iść.
Nie.
Wygląda na zawiedzionego.
Co z panem Hanem?
Nic mu nie jest?
Nie wiem. Pewnie nic.
- Dong-cheon. - Tak?
Dzisiaj wcześniej skończę pracę.
Jeśli wydarzy się coś ważnego, zadzwoń…
Napisz do mnie.
Do widzenia.
Nie jest za młody na andropauzę?
- Do widzenia. - Dziękuję.
CORN DOGI CHEONG-MYEONGA
- Trzy tysiące wonów. - Trzy tysiące.
GRATULUJEMY OTWARCIA
- Babciu, jesteśmy. - Ja też jestem.
Kto to? Do-san?
Tak, to Do-san.
Miło cię widzieć. Trochę minęło.
Podobno wróciłeś z USA.
Długo cię nie było.
Bardzo długo, pani Choi.
Pani wzrok bardzo się pogorszył?
Znów patrzysz na mnie z politowaniem, prawda?
Nieprawda. Dobrze pani wygląda.
- Proszę usiąść. - Dobrze.
Do-san, bardzo mi pomogłeś.
Bez Twojej Ścieżki nie zaszłabym tak daleko.
Ocaliła mi życie.
To prawda. Twoja Ścieżka jest taka dobra, że nie mogę się obijać.
Gdy zrobię sobie drzemkę, od razu jej o tym mówi.
Wszystko jej mówi.
Wiem. Jest niesamowita.
Dziękuję, że ją stworzyłeś.
Nie wiem, jak ci się odwdzięczę.
Mam ogromne szczęście.
Zasługuje pani na dużo więcej.
Do-san i deweloperzy Twojej Ścieżki dobrze się znają.
Jeśli coś ci się nie podoba, to mu powiedz.
Proszę mi powiedzieć, a poprawią aplikację.
Dobrze.
Napiszę recenzję w zeszycie, jak ostatnio.
Tak, poproszę.
Babciu, Do-san zrobił ci na drutach kwiatek.
- Co? - Kwiatek? Jak?
Zainspirowałem się kaktusem.
Ma motyw RGB, jak gąbki, które pani zrobiłem.
Czerwony,
zielony i niebieski.
Znowu zaczyna.
- Gdy naciśnie pani tutaj, to przemówi. - Tutaj?
Tak. Mocno.
Kocham cię.
Gdy będzie zimno, to panią ogrzeje.
Chciałem, żeby był podobny do Dal-mi.
Są podobni.
Babciu, wygląda zupełnie jak ja.
Kaktus podobny do Dal-mi.
Ceny akcji spadły w czwartek, gdy Europejski Bank Centralny
obniżył prognozy na rok 2019
i ogłosił nowy pakiet pomocy dla banków…
Kto tam?
Zaniepokoiło to…
Już idę.
- Pani Choi. - Cześć.
Jak tu pani przyjechała?
Przywiozła mnie moja była synowa.
Rozumiem.
Proszę tędy.
Ostrożnie.
Dal-mi mówiła, że masz piękne mieszkanie.
Bardzo żałuję.
Powinnam tu przyjść, zanim pogorszył mi się wzrok.
Przyniosła mi pani corn dogi?
Tak.
- Proszę. - Ojejku.
Cieszę się, że pani przyszła. Muszę coś pani powiedzieć.
Tak? O co chodzi?
- Otworzyła pani sklepik. - Tak.
Nie przeszkadzają pani schody w domu?
Może przeniesie się pani do mieszkania? Kupię je dla pani.
Czemu w kółko gadasz takie bzdury?
No to kupię pani coś innego.
Niczego nie potrzebuję.
Jeśli ci źle, zrób coś dobrego dla osoby w gorszej sytuacji niż ja.
Ale to pani jestem dłużny.
Zapomnij o tym.
Jeśli to chciałeś mi powiedzieć, to wychodzę. Mam tego dość.
Skoro ma pani dość, proszę mi pozwolić się odpłacić.
Na pani miejscu już bym to załatwił.
„Załatwił”?
Dobry chłopcze, wyjeżdżasz?
Dokąd miałbym wyjechać?
Ji-pyeong.
Mówiła pani, żebym nie dzwonił,
gdy mi się powodzi.
Ostatnio powodzi mi się zbyt dobrze.
Mam dużo pracy.
Zadzwonię, gdy będę…
Nie rób tego.
Dzwoń także, gdy ci się powodzi.
Często mnie odwiedzaj.
Odwiedzaj mnie, gdy coś się dzieje
albo się nie dzieje.
Czemu, skoro nic się nie dzieje?
Po prostu przychodź.
Przychodź i gadaj bzdury.
Już prawie
ogłuchłam i oślepłam.
Możesz wszystko przy mnie mówić.
Śmiej się i płacz, ile chcesz.
Nie będę pytać o powód.
Więc często mnie odwiedzaj.
Nie przywykaj do samotności.
Nie…
pogrążaj się w samotności, Ji-pyeong, dobrze?
Dobrze.
Już dobrze.
Nie płacz.
Jestem przy tobie.
Wysłałam wam listę firm robiących autonomiczne auta.
- Dobrze. - Dobrze.
FIRMY BIORĄCE UDZIAŁ W PRZETARGU
To duży projekt. Jest wielu oferentów.
I nie tylko.
Startują w nim wszystkie firmy z kraju, które robią autonomiczne auta.
Wiem.
Jak je pokonamy?
„Pokonamy”? Chwila, pani Seo.
Chyba nie liczymy, że wygramy ten przetarg, prawda?
Nie robimy tego, żeby zdobyć doświadczenie?
Tak. Chodzi o doświadczenie.
Bez presji. To nic wielkiego. Po prostu próbujemy.
A jeśli wygramy?
Jeśli tak, dam ci miliard wonów.
- Serio? - Mówi, że to niemożliwe.
Jeśli wygramy, ogolę głowę.
A ja ujawnię swojego chłopaka.
Serio?
Mówię, że to niemożliwe.
No nie?
Ale jeśli wygramy,
- trzymam cię za słowo. - Jasne.
A ty ogolisz głowę.
Oczywiście. Zrobię to sto razy.
No to wszyscy coś obiecajmy.
Jeśli wygramy, kupię wam sportowe auta.
Rety, panie Han, jesteś hojny.
Panie Nam, a ty?
Jeśli wygramy,
to się oświadczę.
Czyli mówi, że to niemożliwe.
Pani Seo, ilu będzie finalistów?
Ilu…
Będzie ich…
Pięciu.
Pięciu? Dobrze, zróbmy spotkanie.
- Chodźmy. - Dobrze.
HAN JI-PYEONG
Panie Han, jak się pan dziś czuje?
Park Dong-cheon.
Wyjaśnij mi to.
Skąd to się tu wzięło? Kto to tu położył?
Przyszło e-mailem, spodobało mi się.
Sieroty mają problemy finansowe, gdy opuszczają sierociniec,
bo tkwią między byciem nastolatkiem a dorosłym.
No i?
Ten start-up kojarzy sierotę ze sponsorem,
który pomoże jej stanąć na nogi.
Jego prezes też żył w sierocińcu. Jest pełen pasji.
To szczytny cel.
I to tyle. Działają charytatywnie i nie generują zysków.
Nie ma sensu wydawać na nich pieniędzy naszych inwestorów.
Wiem. Miałem zamiar odwołać spotkanie.
Nie odwołuj. Spotkaj się z nimi.
Słucham?
Naprawdę?
PROJEKT KO GIL-DONGA
Już po 22. Nie wychodzicie?
Symulacja nie wyłapuje
czerwonego światła na tym skrzyżowaniu. Co zrobimy?
Musi je wyłapać. Za wszelką cenę.
- Obniż próg. - Dobra.
Zostajecie?
Nie działa.
Nakręcimy nowy filmik?
- Zróbmy to. - O tej porze?
Idź. Nie przejmuj się nami.
- Chcesz ogolić głowę? - Tak, bardzo.
Wyróżnijmy się wśród innych firm,
skupiając się też na monitorowaniu kierowcy.
Nasza technologia rozpoznawania obrazów wykryje zmęczenie.
I zjeżdżanie z pasa.
Jutro składamy ofertę, więc musimy ją dokładnie sprawdzić.
Rozpoznawanie środowiska jazdy to nic nadzwyczajnego.
Musimy się czymś wyróżniać.
Podejmowanie decyzji powinno być pierwsze? Czy drugie?
- Dal-mi. - Tak?
Jak daleko zajedzie Tarzan?
Tarzan?
Celujemy w pełną automatyzację.
Ale jest więcej czynników, nie tylko my.
Prawo, środowisko drogowe… Potrzebujemy całej infrastruktury.
Nie o to mi chodzi.
A co? Jeśli powiem ci swój cel, to go spełnisz?
Jasne.
Chcę, żeby Tarzan…
Tak jak w filmach.
Chcę, żeby sam sobą nawigował, a nawet latał.
Co?
Żartuję.
Nie o to mi chodzi.
Mój tata
zginął po potrąceniu przez samochód.
A babcia już prawie oślepła.
Mam nadzieję, że nikt nie zginie tak jak mój tata,
a moja babcia będzie mogła bezpiecznie podróżować.
Zrobisz to?
Tak, zrobię to w ciągu niecałych sześciu lat.
A jeśli rozwiniemy firmę i zainwestujemy w R&D,
to w ciągu trzech lat.
R&D: BADANIA I ROZWÓJ
Wygramy ten przetarg?
Oczywiście.
Mówiłeś, żebyśmy zrobili to dla doświadczenia.
Zmieniłem zdanie.
To nie jest próba. To nie jest dla doświadczenia.
Zrobię to.
Niedotrzymanie obietnicy zrobi z ciebie oszusta.
Dotrzymam słowa. Za wszelką cenę.
Nie chciałem wam przeszkadzać.
Wydawałem dźwięki,
ale mnie nie zauważyliście.
Byliście zajęci sobą.
Co?
Przegrałem z tobą.
Jestem zazdrosny.
O czym ty mówisz?
- Dzień dobry. - Dzień dobry, panie Han.
Dzień dobry.
Panie Han, przyszedł pan Hong.
Pan Hong? A kto to?
To prezes start-upu, który pomaga finansowo sierotom.
Pamięta go pan, prawda?
- Czeka w sali? - Tak.
Jestem Han Ji-pyeong.
Dzień dobry, jestem Hong Ji-seok.
Miło pana poznać.
Proszę usiąść.
Pierwszy raz skontaktowała się ze mną firma inwestycyjna.
Nie sądziłem, że nadejdzie taki dzień.
Proszę się uspokoić.
Dobrze.
Pewnie jest pan zajęty, więc się pospieszę.
Proszę.
Kojarzy pan postać z kreskówki,
Ko Gil-donga, który przygarnął Dooly’ego, Ddochi i Dounera?
Znajdziemy dorosłych jak Ko Gil-dong
i dobierzemy do nich nastolatków, którzy opuścili sierociniec
i którzy muszą stanąć na nogi.
No to kupię pani coś innego.
Niczego nie potrzebuję.
Jeśli ci źle, zrób coś dobrego dla osoby w gorszej sytuacji niż ja.
Po wyjściu z sierocińca nie są ani dziećmi, ani dorosłymi.
Są odizolowani od społeczeństwa.
My pomożemy im do niego dołączyć…
Panie Hong, przeczytałem wasz biznesplan i sprawdziłem o was informacje.
Jaka jest wartość waszej firmy?
Jeszcze tego nie sprawdziłem.
Co mam zrobić?
Ile pieniędzy chcecie zebrać?
Moim celem jest 100 milionów wonów.
Moja firma nie będzie mogła zainwestować.
To może 50 milionów wonów?
Zainwestuję w pana firmę osobiście.
SH INWESTYCJE DYREKTOR HAN JI-PYEONG
Osobiście? Dlaczego?
Podoba mi się pański głos.
Mój głos?
Przekażę w sumie 400 milionów wonów. Nie chcę wielu udziałów.
Proszę znaleźć dzieci, które potrzebują mojej pomocy.
Co pan na to?
Za tydzień wyślę panu warunki inwestycji.
Ja…
Bardzo dziękuję.
Bardzo to doceniam.
Nie. To ja dziękuję.
Niech Bóg panu błogosławi.
Nie wierzę.
Jak poszło?
To firma w twoim typie.
To znaczy?
Pełna nadziei i marzeń, ale bez strategii wzrostu.
Ma tylko piękną misję.
Przepraszam. Zmarnowałem pana czas.
Świetnie się spisałeś.
Słucham?
Co?
- Co pan powiedział? - Nic.
Powiedział pan, słyszałem. Że świetnie się spisałem.
- Nieprawda. - Prawda.
Powiedział pan, że świetnie się spisałem.
- Nieprawda. - Słyszał to ktoś?
Mówił, że świetnie się spisałem.
Słyszałem, czyli to pan powiedział, tak?
- Odejdź. - Dobrze.
O tak!
Świetnie się spisałem?
Słyszeliście?
Wracajcie do pracy.
Mam nadzieję, że mam wszystko.
Mam tu ofertę,
pendrive’a…
O której mija termin? O 15?
Tak, zostały nam dwie godziny.
Kupa czasu.
Myślisz, że Morning AI też złoży ofertę?
Nie wiem. Policja prowadzi śledztwo w sprawie jego głównych pracowników.
Pewnie nie złoży.
- Chyba masz rację. - Tak.
Oni też składają ofertę.
Zgadza się.
Co to za miny?
Toczy się w waszej sprawie śledztwo.
Ale składacie ofertę?
Śledztwo?
Pewnie zapłacimy grzywnę.
To była tylko próba.
Właśnie.
Co to ma z tym wspólnego?
Chyba nic.
Nawet pies może złożyć ofertę.
Nawet pies?
Poważnie?
Chodźmy.
Nie przejmuj się nimi. Nie są tego warci.
Zmieniłeś się.
- To znaczy? - Pamiętasz, co kiedyś
o nich mówiłeś?
Chyba nie.
Są bliźniakami.
To najlepsi deweloperzy AI.
- Najlepsi? - Są globalni od studiów.
Chodzili na MIT.
- Powiedziałem tak? - Tak.
Zmieniłem się.
Pani Seo bez problemu złożyła ofertę?
Tak. Mówiła, że było tam mnóstwo ludzi.
Ale co z tego? Robimy to dla doświadczenia.
Masz rację. Na pewno nie wygramy.
Dołączają nowe osoby?
Chyba tak. Napisałaś karteczkę?
Tak.
Gdzie ona jest?
Jest.
CHCĘ POZNAĆ FACETA LEPSZEGO NIŻ JA
Ambitnie.
- „Ambitnie”? - No pewnie.
Istnieje na tym świecie facet lepszy od ciebie?
Może masz rację.
Ale szukając go, zdobyłam nowe kwalifikacje.
Nie znalazłam nikogo wśród prawników
ani designerów.
Liczyłam, że znajdę go tutaj,
ale zadałam się z oszustem i oto jestem.
Rozumiem.
- To pewnie moja siostra. - Twoja siostra?
Pójdziesz z nami na lunch?
Nie, zjem tutaj. Bawcie się dobrze.
No dobrze.
Już wiem, czemu nikomu nie mówi, że jestem jej chłopakiem.
Też bym się wstydził.
Jesteś.
Poznaj moją siostrę.
Cześć.
Jestem kolegą pani Jung.
Pracujemy razem. Jestem Lee Chul-san.
Jasne. Miło cię poznać.
To mój chłopak.
Sa-ha ciągle o tobie mówi.
Od razu cię poznałam.
Dziękuję. To znaczy…
Rety. To zaszczyt.
Naprawdę?
Kiedy wyniki?
O 14. Zostały dwie minuty.
Przestań odświeżać stronę.
Jeśli przejdziemy, będziemy w finale, tak?
- W piątce? - Tak.
Ale to się nie wydarzy.
Właśnie. Zrobiliśmy to dla doświadczenia.
Nie nastawiajcie się.
Nie liczę na wygranie przetargu. Chcę być w finale.
Co?
- Co? - Co?
- Udało się? - Przeszliśmy?
- Niemożliwe. - Przeszliśmy?
PRZESZLIŚCIE DRUGĄ SELEKCJĘ
Poproszę to
i to, i to.
- I z jagodami… - Dobrze.
Jest najlepsze. Celuj w nie.
- Jasne? - Jasne.
Jedzcie! Ja stawiam.
Dziękujemy.
Ciasta wyglądają świetnie.
Panie Lee, spróbuj. Jest pyszne.
Świętujmy.
Nic ci nie jest?
Pomogę ci?
A jeśli stanie się coś szalonego?
Niemożliwe.
Cieszmy się, że jesteśmy w finale.
Nie. Chcę, żeby wydarzyło się coś bardzo szalonego.
Mówiłeś, że jeśli wygramy, dasz mi miliard wonów.
Zrobię to, za wszelką cenę.
Dobrze. To szykuj sportowe auta.
Panie Kim, szykuj miliard wonów.
Panie Lee, będziesz musiał ogolić głowę.
Wiem. Już przygotowałem maszynkę.
Załóż to.
Pani Jung, dotrzymaj słowa.
Spokojnie. Zawsze go dotrzymuję.
Do-san, ty też.
Spokojnie. Zrobię to.
Tak, zrobię to w ciągu niecałych sześciu lat.
A jeśli rozwiniemy firmę i zainwestujemy w R&D, to w ciągu trzech lat.
Chciałabym zapytać
o waszą opinię.
Do przetargu zgłosiły się wszystkie firmy z kraju,
a my jesteśmy finalistami.
To dowód, że nasza technologia jest konkurencyjna.
Chyba tak.
Zastanawiam się, czy to pora na skalowanie.
„Skalowanie”? Chcesz rozwinąć firmę?
Tak. Chcę wszystko przyspieszyć.
Chcę zatrudnić więcej osób i zainwestować w R&D.
Co o tym sądzicie?
Chcesz zacząć rundę inwestycyjną?
Tak. Jesteśmy finalistami przetargu.
To dowód, że nasza technologia jest konkurencyjna.
Pora znaleźć inwestorów i rozwinąć firmę.
- Właśnie. - Nie zgadzam się.
Firma, która nie generuje zysków, nie ma dużej wartości.
- Tylko utracisz kontrolę. - Wygenerujemy zyski.
- Poczekaj, aż wyniki będą lepsze. - Wtedy będzie za późno.
Szybkość liczy się bardziej niż kontrola.
Nie mamy inwestorów z zewnątrz.
Żeby w takiej sytuacji nie utracić kontroli.
- In-jae. - Koniec tematu.
Świetnie się spisałaś. Wygraj przetarg.
Proszę poczekać.
Wsiadasz?
Już mnie nie unikasz?
Jestem bardziej wytrzymały, niż myślałem.
Chcesz mi coś powiedzieć?
- Tak. - To śmiało. Słucham.
Ale nie dziękuj ani nie przepraszaj.
Już to wiem.
Ale muszę.
Dość mi już dziękowałaś.
Nie jesteś mi nic dłużna.
Nie miałem wtedy przyjaciół.
Twoje listy były moim ukojeniem.
Uznajmy, że jesteśmy kwita.
Dobrze?
Dobrze.
Po przeczytaniu twoich listów
nie szukałem cię przez 15 lat.
Ale pan Nam
od razu do ciebie poszedł.
Więc nie jestem Nam Do-sanem
z listów.
Nie powinno być ci przykro. Nie obwiniaj się.
Chcesz mieć czystą kartę, prawda?
Między nami w porządku?
Tak.
Słyszałeś?
Syn Won Du-jeonga kazał deweloperom zaatakować firmę Cheongmyeong.
Słyszałem.
Czemu taka wielka firma to zrobiła?
Bo chce zniszczyć potencjalną konkurencję.
Policja prowadzi śledztwo w sprawie syna.
Rety, naprawdę?
Czyli nie warto iść na jego wykład.
- Rety. - Rety.
- To straszne. - Wiem.
- Nie wierzę. - Nie odwołano wykładu?
- Chyba nie. - To skandal.
- Nie ma honoru. - Po co przyszedł?
- Kto wiedział? - Idziemy.
Ten wykład miał być sesją pytań i odpowiedzi,
ale przyszło mało osób.
Wszyscy mamy dużo pracy. Nie marnujmy naszego czasu
i skończmy w tym miejscu.
Mam pytanie.
Słucham.
Mówiłeś, że dział HR jest kluczem.
To, co mi zrobiłeś, było z nim związane.
Dlaczego wyrzuciłeś mnie z firmy?
To pytania osobiste są dozwolone?
Nie ma tu wielu osób. Niech pan odpowie.
Pasuje wszystkim?
Tak, śmiało.
Myślałem, że jeśli cię wyrzucę, staniesz się posłuszniejsza i wrócisz.
Nigdy nie byłam posłuszna.
A twój posłuszny syn ostatnio jest bardzo zajęty.
Śledztwo policji, przegranie przetargu…
- In-jae, ty… - Swoją drogą,
nie nazywam się już Won In-jae. Jestem Seo In-jae.
Dziś dostałam decyzję.
Dziękuję ci za to, czego mnie nauczyłeś.
Poczekaj, pani Seo.
O co chodzi?
No bo…
Muszę cię za coś przeprosić.
- Mnie? - Tak.
Na wykładzie trzy lata temu
zadałem ci takie pytanie.
Wiele osób mówi, że zawdzięcza pani sukces bogatemu ojcu.
I że to się nie liczy, bo nie zaczynała pani w firmie Sand Box.
Co pani na to?
Pamiętasz to?
Pamiętam.
To byłeś ty?
Tak.
Co? Cały czas pracowałam z kimś, kto mnie wtedy obraził?
Jestem wspaniałomyślna.
Nie znałem cię wtedy. Przesadziłem.
Przepraszam.
Ale gdybyś tego nie zrobił, nie byłoby mnie tutaj.
To znaczy?
Wkurzyłeś mnie, ale też zmotywowałeś.
Nie podziękuję ci, ale przyjmę twoje przeprosiny. Dobrze?
Dobrze.
DO-SAN
Co tam?
Naprawdę?
Przysięgam, że to zapakowałem.
Gdzie to jest?
Nigdy nie przywyknę do tych schodów.
Kim jesteście?
Pracowaliśmy tutaj.
Jesteśmy założycielami Samsan Tech. Pracujemy w firmie Cheongmyeong.
Samsan Tech?
Tutaj założyliście firmę?
- Tak. Miło was poznać. - Wzajemnie.
Miło was poznać.
Przenosicie się tutaj?
Tak, niedawno założyliśmy firmę.
Jak tu się pracuje?
Jest fajnie. Czynsz jest niski…
i widok jest niesamowity.
Gdy będziecie głodni, otwórzcie okno.
Powąchacie sobie steki z restauracji.
Ale latem jest bardzo gorąco.
Kupcie klimatyzację.
Do lata znajdziemy inwestorów.
- No pewnie! - Znajdziemy.
- Damy radę! - No pewnie!
Możemy rozejrzeć się tu ostatni raz?
Jasne. Bez pośpiechu.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Dzwońcie, gdybyście potrzebowali pomocy.
- Dziękujemy. - I dla ciebie.
Super.
- Eleganckie. - Nie wierzę.
Wprowadzą się tu nowi najemcy.
Nie możemy już tu przychodzić.
Rety.
Płaczesz?
Nie płaczę.
- Płaczesz. - Jest mi ich żal.
Będą pracować jak niewolnicy w tym stęchłym biurze…
Jest mi ich żal.
Masz rację. Nie zazdroszczę im.
Rety.
Co robiłeś cały ten czas?
Na miejscu Yong-sana i Chul-sana
kazałbym ci zrekompensować mi ostatnie dwa lata mojego życia.
Przepraszam was.
Za wszystko.
- Co? - O czym ty mówisz?
Po prostu…
Gdybym był lepszym prezesem,
szybciej ucieklibyśmy z tego miejsca.
Długo byłem zagubiony.
Martwiliście się
i musieliście dużo znosić.
Bardzo mi wstyd.
Bzdury.
Gdyby chodziło mi o kasę, to bym cię olał.
Nie rzuciliśmy
dobrze płatnej pracy, żeby dołączyć do ciebie i zarobić.
To czemu to zrobiliście?
A jak myślisz, czemu płaczę?
- Bo żal ci tych chłopaków. - Ale jesteś głupi.
Tęsknię za tamtymi czasami.
Upalne lata, które tu spędziliśmy…
Uwielbiałem je.
Tęsknię za nimi.
Inaczej po co
mielibyśmy tu codziennie przychodzić?
Rety, musimy się tak rozczulać?
Skąd miałem wiedzieć? Nie mówiliście mi.
Chodźcie tutaj.
To były świetne czasy.
- Dziękuję. - Bądź dla nas dobry.
- Będę. - Ja też będę.
Będę lepszy.
Czemu musiałeś się rozpłakać?
Byliście świetni.
Nie płaczcie.
Przestańcie.
Sam zacząłeś.
- Kocham was! - Cholera.
Idziecie już?
Powodzenia
z firmą.
- Dacie radę! - Kibicujemy wam.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Chwila, gdzie jest znak Samsan Tech?
Zabrał go jakiś facet.
Ktoś go zabrał.
Kto?
SAMSAN TECH
Po co go tu powiesiłeś?
Zdejmij go.
Jest taki ładny i jasny.
Byłeś podły dla Do-sana, gdy pracował w Samsan Tech.
Dlatego go tu powiesiłem.
Gdy Do-san znów zrobi coś głupiego,
spojrzę na ten znak trzy razy
i ochłonę.
Jeśli taki jest powód,
to popieram.
SAMSAN TECH
To karta kredytowa, więc musi sama ją odebrać.
Pani Seo Dal-mi nie ma w domu?
Nie ma jej.
Może pani za nią podpisać.
Ale ja słabo widzę.
- Rozumiem. - Gdzie mam podpisać?
O tutaj.
Ja to zrobię.
- Kim pani jest? - Jestem siostrą Seo Dal-mi.
Dobrze, chwileczkę.
Proszę.
SEO IN-JAE
Gotowe, proszę.
Załatwione. Do widzenia.
Czy…
Czy to naprawdę ty, In-jae?
Tak, babciu, to ja.
Przepraszam, że tyle mi zeszło.
In-jae.
Płakałaś?
Nie.
Wyglądasz jak panda.
Rozmazał ci się tusz.
Rozmazuje się, bo nie jest wodoodporny.
Słabe wytłumaczenie.
Przestań.
Dawno się nie widziałyśmy. Nie kłóćcie się.
Wiele razy cię tu zapraszałam, ale zawsze odmawiałaś.
Co cię naszło?
Przyszłam wam to pokazać.
Co to?
Ty…
Co się stało?
Yeong-sil, uruchom Twoją Ścieżkę.
Uruchamiam.
Yeong-sil, przeczytaj to.
„Wnioskująca może zmienić nazwisko na Seo
i powrócić do klanu Dalseong Seo”.
Już nie nazywam się Won In-jae. Jestem Seo In-jae, babciu.
In-jae.
Chciałam wcześniej tu przyjechać.
Ale wstydziłam się, bo nazywałam się Won.
Mogłaś przyjechać. Kogo obchodzi nazwisko?
Mogłaś przyjechać, gdy babcia mogła cię zobaczyć.
Widzę cię.
Widzę was wszystkie
bardzo dobrze.
Mamo, wróciłem!
Kupiłem smażonego kurczaka!
- Cześć, tato. - Smażony kurczak!
- Wygląda super. - Masz napoje?
- Mam. - A żołądki?
Zapomniałem.
- Mama uwielbia żołądki. - Przepraszam.
Jedzcie.
- Dziękujemy. - Jedzmy.
Dziękujemy!
Mamo!
Chodź na kurczaka!
- Babciu, szybko! - Mamo, chodź!
Babciu, zjedz z nami!
- Pałki są moje. - Śmiało.
SEO IN-JAE
To…
Czemu ruszasz moje rzeczy?
Naprawiłaś ją?
Nie, sama się naprawiła.
Jest moja. Zabieram ją.
Jak tam chcesz.
Chcę ci coś dać.
Pamiętasz nasz zakład?
Powiem szczerze,
że nie odnoszę sukcesów jak In-jae.
Przyznaję. Ale ona jest ode mnie trzy lata starsza.
Więc daj mi trzy lata.
Prześcignę ją. Załóżmy się o 10 000 wonów.
- Co ty na to? - Dobrze. Niech będzie.
Pamiętam to.
Ale co to znaczy?
Prześcignęłam cię?
Jeszcze nie.
Ale prześcigniesz, gdy rozwiniesz firmę.
Co? Przecież się nie zgodziłaś.
Zrób to.
Czemu nagle zmieniłaś zdanie?
Nie chcę, żebyś była posłuszna.
To znaczy?
Lubisz, gdy jestem narwana i buntownicza?
Coś w tym stylu.
Firma Cheongmyeong szuka
inwestorów?
Tak. Pani Seo chce rozwinąć firmę.
Zrozumiała parę rzeczy podczas przetargu.
Ja wierzę, że to najwyższa pora.
Proszę polecić inwestorów, których interesują autonomiczne auta.
Nie mogę.
Dlaczego? To za wcześnie?
Nie o to chodzi.
Nie dam takiej szansy innym inwestorom.
Interesuję się nimi od czasów Samsan Tech.
Myślę, że urośli na tyle,
żebyśmy zastanowili się nad inwestycją.
Poza tym
to miejsce powstało dzięki wam obu.
Chcę was wspierać.
Bardzo dziękuję.
- Zróbmy to od razu. - Dobrze.
Do kogo mam wysłać informacje?
Nie zrobię tego.
Czemu? Nikt nie zna firmy Cheongmyeong lepiej od ciebie.
Dong-cheon. Pan Park też ich dobrze zna.
Panie Park.
Park Dong-cheon.
- Dong-cheon. - Tak, panie Han?
- O co chodzi? - Udawałeś, że nie słyszysz.
Nieprawda. Skupiłem się na dokumentach.
No to jak? Pan Park interesuje się nimi
- od samego początku… - Niezupełnie.
Nigdy nie interesowałem się nimi tak bardzo jak pan.
Nie dorównuję panu.
No cóż…
Zgadzam się z nim.
Wierzę, że firma Cheongmyeong
ma większy potencjał, niż im się wydaje.
Niedługo wejdą na krzywą J.
Skoro my to widzimy, widzą to też inni inwestorzy.
Nie możemy tego przegrać.
Załatw to.
Pani Yoon. Proszę poczekać!
Da pan radę!
Co cię tak bawi?
Mam go błagać, żeby przyjął moją ofertę? Zaraz zwariuję.
Dlaczego ja?
Po co chciałeś się spotkać?
Mam do ciebie prośbę.
Prośbę?
Masz do mnie prośbę?
- Pani Yoon chce… - Co?
Pani Yoon chce zainwestować w firmę Cheongmyeong.
Zgodzisz się?
Czemu mówisz mi to tutaj?
- Przyjdź do biura i… - Kazała mi to zrobić,
ale ja nie chcę mieć z wami nic wspólnego. Dlatego.
Wiem, jak bardzo nie chciałeś, żebym w was zainwestował.
Masz rację.
Bardzo nie chciałem.
No dobrze. Złożyłem propozycję,
ale znów stanowczo ją odrzuciłeś.
Dobrze?
Panie Han.
Co naprawdę myślisz o tej inwestycji?
Odłóż emocje na bok.
Chcę twojej racjonalnej oceny.
Pamiętasz mój drugi rekord?
Pamiętam.
Spośród firm,
w które nie zainwestowałeś, żadna nie odniosła sukcesu.
Prawda?
Jeśli w was nie zainwestuję, to stracę ten rekord.
Przyznam, że jako inwestor
nie chcę stracić takiej okazji.
Chodź ze mną.
Omówimy tę inwestycję z panią Seo.
Godzisz się na moją ofertę?
Jeśli tak, to będę się wtrącał w wasze sprawy
jako zewnętrzny dyrektor.
Nie masz mnie dosyć?
- Mam. - To czemu?
Czemu teraz przyjmujesz moją ofertę?
Bo tym razem nie brzmi jak jałmużna,
tylko jak prawdziwa inwestycja.
Dziękuję.
Ja powinienem dziękować.
To dziwne.
Chodźmy.
Dal-mi, jestem ateistą.
Ja też nie wierzę.
To co robisz?
Jutro mamy ostateczną prezentację do przetargu.
Modlę się, żebyśmy wygrali.
Wiem z doświadczenia, że to działa.
Pomodliłeś się?
Tak.
Nawet modlitwa mnie nie uspokoiła.
Strasznie się denerwuję.
Zobacz, tęcza.
Pomódlmy się.
- Znowu? - Kościół przynosi efekty,
ale mamy też tęczę. Na pewno się nam uda.
No, módl się.
Tęcza nie spełni twoich marzeń.
To tylko odbijające się światło.
Nie wierzysz w to? Nie pomodlisz się?
Nie ma dowodów, że tęcza spełnia życzenia.
Nie ma dowodów?
Są dowody. Pokażę ci je.
Widzisz? Modliłam się, żebyśmy się pocałowali.
Spełniło się.
To co innego.
To ty mnie pocałowałaś. Tęcza nie miała z tym nic wspólnego.
Bez różnicy.
Pomódl się.
A potem spełnij życzenie.
Jasne.
O co się modlisz? Żebyśmy wygrali?
Nie.
O coś bardziej prawdopodobnego.
Bardziej prawdopodobnego? O co?
Żeby nasza firma została jednorożcem.
JEDNOROŻEC: START-UP WARTY MILIARD DOLARÓW
To jeszcze trudniejsze.
Długo nam to zajmie.
Nie mówisz, że to niemożliwe.
Dla nas nie ma rzeczy niemożliwych.
Dzień dobry.
Jestem Seo Dal-mi, prezeska firmy Cheongmyeong.
CHCĘ JEŹDZIĆ WINDĄ NA NAJWYŻSZE PIĘTRO
Nie mogę z nią przegrać!
Bo będzie wyglądało,
jakbym przegrała, bo wybrałam tatę.
Chcę udawać, że odniosłam sukces
i że jej nie zazdroszczę. Przez jeden dzień.
Mam nadzieję, że nikt nie zginie tak jak mój tata,
a moja babcia będzie mogła bezpiecznie podróżować.
CHCĘ ZMIENIAĆ ŚWIAT
Idę w twoje ślady.
- Moje ślady? - Założę firmę,
tak jak ty.
Chodźmy.
CHCĘ MIEĆ LEPSZĄ PRZYSZŁOŚĆ
CHCĘ ŻYĆ PO SWOJEMU
CHCĘ POMAGAĆ INNYM
CHCĘ, ŻEBY RODZICE BYLI ZE MNIE DUMNI
CHCĘ ZMIENIAĆ ŚWIAT SPEŁNIAJ SWOJE MARZENIA
PODZIĘKOWANIA DLA YEO JIN-GOO
ROK 2020, OBECNIE
DYREKTOR DS. TECHNOLOGII NAM DO-SAN
PREZESKA SEO DAL-MI
CORN DOGI CHEONG-MYEONGA
SPEŁNIAJ SWOJE MARZENIA
DYREKTOR DS. TECHNOLOGII NAM DO-SAN PREZESKA SEO DAL-MI
- Panie Lee. - Tak?
Gdzie jest Dal-mi…
To znaczy gdzie jest pani Seo i pan Nam?
Dziś jest coroczne spotkanie udziałowców.
DZIĘKUJEMY, ŻE OGLĄDALIŚCIE START-UP
Napisy: Kamila Krupiński