‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เรื่องราวนี้
‪เริ่มขึ้นตั้งแต่สมัยพระเจ้าชินมุน ‪แห่งราชวงศ์ชิลลา
‪พงศาวดารแห่งสามอาณาจักรบันทึกไว้ว่า
‪"ในฤดูใบไม้ผลิปี 682
‪พระเจ้าชินมุนทรงรับขลุ่ยไม้ไผ่
‪มาจากพญามังกรแห่งทะเลตะวันออก
‪หากเป่าขลุ่ยเลานั้น
‪ศัตรูจะถอยกลับ โรคระบาดจะหายไป
‪ฝนจะตกลงบนดินที่แตกระแหง ‪ฝนที่ตกหนักจะหยุด
‪ลมจะหยุดพัด
‪และคลื่นน้ำจะสงบลง"
‪ด้วยพลังของมัน
‪พระเจ้าชินมุนจึงเรียกขลุ่ยนั้นว่า
‪"มันพาชิกจ็อก"
‪และยกให้เป็นสมบัติของชาติ
‪สำหรับคนที่ไม่เชื่อเรื่องนี้
‪มันอาจเป็นเพียงตำนานเรื่องเล่า
‪ชื่อ อีริม
‪เกิดเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1951
‪ปี 2020 ปัจจุบัน...
‪อายุ 70 ปี
‪(วันเกิด: 27 ก.พ. 1951)
‪อธิบายมาสิ
‪ฉันไม่เชื่อเรื่องนี้มากกว่าอีก
‪ปีนี้ผมอายุ 70 ปีจริง
‪ตั้งแต่ฤดูหนาวปี 1994 เป็นต้นมา
‪ผมแทบไม่แก่ลงเลย
‪ตั้งแต่นั้นมา เวลาของผมเดินช้ามาก ‪ต่างจากพวกคุณ
‪ทำไมถึงช้าล่ะ
‪คุณก็แค่เกิดในปี 1951
‪เพราะในที่สุดผมก็ได้มันพาชิกจ็อกมา
‪จากน้องชายที่เคยถือครอง ‪แต่ไม่เชื่อในสิ่งนั้น
‪แล้วยังไงคะ
‪คุณฆ่าเขาหรือเปล่า
‪น้องชายคุณน่ะ
‪โลกจะได้เห็นมันพาชิกจ็อก ‪แค่ครั้งเดียวในรอบ 20 ปี
‪เพื่ออธิษฐานขอความสงบแก่อาณาจักร
‪ตอบแค่ใช่หรือไม่ใช่ก็พอ
‪ตกลงว่า...
‪คุณได้ฆ่าน้องชายหรือเปล่า
‪ใช่ ผมฆ่าเขา
‪น้องชายที่ได้เห็นมันพาชิกจ็อกทุกวัน
‪น้องชายคนละแม่ที่ได้ขึ้นเป็นราชา
‪เพียงเพราะเขาเกิดมาตามทำนองคลองธรรม
‪เขาถือโลกทั้งใบอยู่ในมือแท้ๆ
‪แต่กลับไม่เคยทำอะไรเลย
‪เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‪มันพาชิกจ็อกในมือของเขา
‪ไม่ต่างอะไรจากโลกทั้งใบ
‪พูดให้ชัดก็คือ ‪โลกสองใบที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
‪ผมสังหรณ์ว่า
‪วันหนึ่งหลานชายของผม
‪ก็จะได้เผชิญกับตำนานนั้น
‪เช่นเดียวกันกับผม
‪(ดาบสี่พยัคฆ์)
‪(จักรวรรดิเกาหลี ฤดูหนาว ปี 1994)
‪(ดาบสี่พยัคฆ์)
‪(พระเจ้ากึม องค์ชายอีริม ‪ลุงของอีกน)
‪(ท้องฟ้าและผืนดินช่วยให้โลกสมดุล)
‪(เอาชนะอธรรมและ ‪ดำรงความยุติธรรมแก่สรรพสิ่ง)
‪ฝ่าบาทอยู่ที่ชอนจนโกพ่ะย่ะค่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪สิ่งที่ข้าต้องการอยู่ที่นั่น
‪- พวกเจ้า... ‪- ใช่แล้ว
‪ลูกน้องกระหม่อมเอง ฝ่าบาท
‪เสด็จพี่
‪เสด็จพี่กำลังจะทำอะไร
‪ยังไม่รู้อีกหรือไง
‪ว่ากระหม่อมจะทำอะไร
‪อย่าทำแบบนี้เลย
‪วางดาบลงเถอะ
‪นี่คือการกบฏนะ เสด็จพี่
‪สำหรับฝ่าบาทแล้วคงเป็นแค่การกบฏสินะ
‪แต่กระหม่อมถือดาบ ‪เพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
‪แล้วสิ่งนั้นคืออะไร ‪ทำไมถึงต้องฆ่าแกงกันด้วย
‪ไม่กลัวฟ้าลงโทษหรือไง
‪ฟ้าลงโทษงั้นหรือ
‪กระหม่อมจะเป็นคนลงโทษแทนฟ้าเอง
‪ฝ่าบาท
‪น้องชาย
‪พระเจ้าไม่ได้เป็นผู้สร้างมนุษย์หรอก
‪แต่เป็นมนุษย์ผู้อ่อนแอต่างหาก
‪ที่สร้างพระเจ้าขึ้นมา
‪เสด็จพ่อ
‪ตอนนี้ฝ่าบาททรง...
‪แย่จังนะ
‪พระองค์กำพร้าซะแล้วสิ องค์ชาย
‪จะใช้ดาบนี้ฟันกระหม่อมหรือไง
‪เราจะลองดู
‪เขาเป็นกบฏ
‪เราขอสั่งให้องครักษ์ ‪จับคนทรยศอีริมไว้ซะ
‪ถอดฐานันดรศักดิ์พระเจ้ากึม
‪และลงทัณฑ์ด้วยโทษสูงสุด
‪ตามกฎหมายบ้านเมือง
‪สมเป็นรัชทายาทดีนี่ หลานชาย
‪พร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‪เดี๋ยวข้าจัดการเอง
‪ฉันรอวันนี้มาทั้งชีวิต
‪ทั้งซุกซ่อนความปรารถนา ระดมสมุน
‪ทนกับความโง่เขลาของพ่อแกและพ่อฉัน
‪ฉันกลั้นใจรอวันนี้มาตลอด
‪แล้วแกกล้าดียังไง
‪เด็กตัวเล็กๆ อย่างแก
‪เด็กไร้ค่า ไร้อำนาจอย่างแก
‪กล้าดียังไงมาทำลายแผนของฉัน
‪ฝ่าบาท
‪ด่วน เกิดเหตุฉุกเฉินที่ชอนจนโก
‪เกิดเหตุฉุกเฉินที่ชอนจนโก
‪ฝ่าบาท เราเสียเวลาไปมากแล้ว ‪พระองค์ต้องรีบเสด็จไปจากที่นี่
‪ขออีกไม่นาน
‪ฝ่าบาท ถ้าพวกองครักษ์เข้ามา ‪เราจะออกไปไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ
‪ไปกัน
‪ออกจากพระราชวังเดี๋ยวนี้
‪ด่วน
‪องครักษ์ทุกนาย ‪รวมตัวกันที่ชอนจนโกพร้อมอาวุธ
‪(สำนักงานตำรวจกรุงโซล)
‪เสด็จกลับมาเถิด ฝ่าบาท
‪เมื่อคืนที่ผ่านมา พระเจ้ากึม ‪สังหารพระเจ้าอีโฮและหลบหนีไป
‪โฆษกสำนักพระราชวังกล่าวว่า...
‪พระเจ้ากึมซึ่งเป็นที่ต้องการตัว ‪จากการปลงพระชนม์ รวมถึงก่อการกบฏ
‪จะถูกถอดฐานันดรศักดิ์
‪ผู้สืบทอดราชบัลลังก์อันดับหนึ่ง ‪แห่งจักรวรรดิเกาหลี
‪องค์รัชทายาทอีกน ‪จะเป็นผู้สืบบัลลังก์ต่อ
‪ส่วนอันดับสอง
‪คือพระโอรสองค์โตในองค์ชายอินพยอง ‪องค์ชายบูยอง หรือศาสตราจารย์อีจงอิน
‪ทำความเคารพ
‪พัก
‪มาแล้วหรือเพคะ องค์ชายบูยอง
‪องค์รัชทายาทฟื้นหรือยัง
‪ได้ยินว่าแผลที่คอฝ่าบาทลึกทีเดียว
‪ให้อภัยหม่อมฉันด้วยเพคะ
‪การถามถึงองค์รัชทายาท ‪ในสถานการณ์แบบนี้
‪อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้นะเพคะ
‪ไม่ว่าฉันจะพูดถึงหรือไม่พูดถึงเขา
‪ชาวบ้านก็พูดถึงฉันอยู่ดี
‪พบร่องรอยของอีริมบ้างไหม
‪พวกองครักษ์กับตำรวจ ‪ต่างก็กำลังสืบสวนกันอยู่เพคะ
‪ขออนุญาตตรวจก่อนนะครับ ‪ช่วยเปิดท้ายรถให้ตรวจด้วย
‪พวกเขาปิดถนนทุกเส้นทันที
‪หากเขายังอยู่ในปูซาน ‪เราหาตัวเจอแน่นอนเพคะ
‪ก็หวังว่าอย่างนั้น ‪แต่เขาวางแผนก่อกบฏมาอย่างดี
‪คงคิดแผนการหลบหนีเอาไว้แล้ว
‪(สาธารณรัฐเกาหลี ฤดูหนาว ปี 1994)
‪(รถเมล์ ป้ายศูนย์ศิลปะกรุงโซล)
‪มันหวานครับ หวานปานน้ำตาลเชื่อม
‪สามชิ้นหนึ่งพันวอนครับ
‪(กล่องบริจาค หน่วยงานบรรเทาทุกข์)
‪(ข่าวต้นชั่วโมง ‪หนึ่ง เหตุสะพานซองซูถล่ม)
‪(งานละครเวทีสาธารณรัฐเกาหลีครั้งที่เจ็ด ‪ประจำปี 1994)
‪(เทศกาลเพลงแห่งความหวัง ‪สาธารณรัฐเกาหลี ประจำปี 1994)
‪"สาธารณรัฐเกาหลี" งั้นหรือ
‪(ปธน.คิมยองซัม ‪แต่งตั้งอีฮงกูเป็นนายกฯ คนใหม่)
‪(วิเคราะห์อนาคตความสัมพันธ์ ‪ของเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้)
‪(สองเดือนหลังเหตุสะพานซองซูถล่ม)
‪โธ่เว้ย บัดซบ
‪ไอ้นี่ ชนคนกลางวันแสกๆ เลยนะ
‪นี่
‪"ประธานาธิบดี" เหรอ
‪เฮ้ย
‪มองอะไร เดี๋ยวควักลูกตาเลยนี่
‪พี่
‪ฉันรู้จักนาย
‪นายรู้จักฉันด้วยเหรอ
‪พูดบ้าอะไรของพี่
‪เป็นไปได้ยังไง
‪เป็นไปได้ยังไงกัน
‪ฉันคือ...
‪พี่ชายคนละแม่ของนายใช่ไหม
‪แล้วเคยเป็นอย่างอื่นด้วยเหรอ
‪พี่เดินเหินคล่องแบบนี้ได้ยังไงกัน
‪เป็นไปได้ยังไงกัน โอ๊ย
‪ฉันคิดถูกสินะ
‪"สาธารณรัฐเกาหลี"
‪แล้วตอนนี้พี่ชายนายอยู่ที่ไหน
‪นี่น่ะเหรอชีวิตของแก
‪ต่ำตมสิ้นดี
‪ใช่ เราสองคนหน้าเหมือนกันจริงด้วย
‪แต่ว่า
‪เราไม่ใช่แค่หน้าเหมือนกันหรอก
‪ฉันคือแก
‪แกในโลกอีกใบยังไงล่ะ
‪แต่ตัวฉัน...
‪ต่างจากแกโดยสิ้นเชิง
‪ฉันเป็นคนที่สูงส่ง
‪มากกว่าแกเยอะ
‪ลุง
‪ทำไมลุงถึง...
‪ยืนได้ล่ะครับ
‪ในโลกใบนี้ แกก็ดันเห็น ‪สิ่งที่ไม่ควรเห็นอีกแล้วนะ
‪แล้วก็ถือสิ่งที่ไม่ควรถือด้วย
‪(พิธีราชาภิเษก กษัตริย์องค์ที่สาม ‪แห่งจักรวรรดิเกาหลี)
‪ฝ่าบาทเสด็จแล้ว
‪(พระเจ้าอีกน กษัตริย์องค์ที่สาม ‪แห่งจักรวรรดิเกาหลี)
‪ขอพระองค์
‪- ทรงพระเจริญ ‪- ทรงพระเจริญ
‪ขอพระองค์
‪- ทรงพระเจริญ ‪- ทรงพระเจริญ
‪ขอพระองค์
‪- ทรงพระเจริญ ‪- ทรงพระเจริญ
‪ในเช้าวันที่หกของพิธีพระบรมศพ
‪หลังจากพิธีราชาภิเษกเสร็จสิ้น
‪พระเจ้าอีกนทรงขึ้นครองราชย์ ‪และจะไว้อาลัยให้กับพระราชบิดา
‪เป็นเวลา 26 วันตามขนบธรรมเนียม
‪ประชาชนต่างติดตาม ‪พิธีของกษัตริย์องค์น้อย
‪- ด้วยจิตใจที่เศร้าสร้อย ‪- เสด็จพ่อ...
‪เสด็จพ่อ...
‪ใช่สามีคุณไหมครับ
‪คาดว่าเขาถูกคนเมาชนแล้วหนี
‪ผมทราบว่าคุณเสียใจ ‪แต่อยากจะขอความร่วมมือด้วยครับ
‪เขาคือสามีฉันค่ะ
‪ฉันแวะออกมาในเวลางาน
‪ให้คำตอบแล้ว ฉันขอตัวได้ไหมคะ
‪ครับ ได้ครับ
‪พรุ่งนี้ตอนบ่ายมารับศพได้นะครับ
‪คุณคะ...
‪ฉันเคยได้ยินว่า
‪ถ้าลงนามเอกสารบางอย่าง ‪แล้วรัฐจะช่วยจัดการเผาศพให้
‪อย่างน้อยเขาก็ได้กินอิ่มก่อนตายนะ
‪สงสัยพระเจ้าจะมีจริงสินะ
‪สามีฉันตายแล้ว
‪ฉันอธิษฐานขอให้เขาตายทุกวัน
‪ฉันเคยคิดว่า
‪ถ้าฉันไม่ตายก่อน ฉันก็คงฆ่าเขาซะเอง
‪ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง
‪แต่...
‪มีคนฆ่าเขาแทนฉันแล้ว
‪รัฐบาลก็ยังจะเผาศพให้ด้วย
‪ทีนี้
‪ฉันกับจีฮุนจะไปจาก...
‪เสด็จพ่อ...
‪พี่ครับ
‪พี่กินอันนี้สิ
‪ผมให้พี่
‪เก็บไปซะ
‪เสด็จพ่อ...
‪เขาไม่ยอมขยับไปไหนเลย
‪นั่นสิ
‪ไม่ควรพูดกับกษัตริย์แบบนั้นด้วย
‪มันอยู่ในแผนทั้งนั้น
‪รอดูไปก่อนเถอะ
‪พี่ครับ เรียนสนุกไหม
‪เจ้าเข้ามาได้ยังไง
‪ออกไปเดี๋ยวนี้
‪ที่นี่เป็นของพี่คนเดียวเหรอ
‪ใช่ ของข้าคนเดียว
‪ออกไปซะ
‪พี่โกหก
‪พ่อเจ้าเป็นใครไม่ทราบ
‪พ่อพี่กับพ่อผมเป็นเพื่อนกันไง
‪พิธีพระบรมศพเสร็จสิ้นแล้วเพคะ
‪ทรงงานแรกได้ดีมากเพคะ ฝ่าบาท
‪เราคิดถึงเสด็จพ่อ
‪เพคะ
‪หม่อมฉันทราบเพคะ ฝ่าบาท
‪หม่อมฉันทราบดี
‪พี่ร้องไห้ทำไม
‪อย่าร้องสิพี่
‪เจ้าก็หยุดร้องไห้ได้แล้ว
‪เอาสิ
‪จากนี้ไป เจ้าคือดาบหนึ่งใต้นภา
‪ดาษหนึ่งใต้นภาคืออะไรเหรอ
‪ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรล่ะ
‪โจยอง แล้วพี่ล่ะ
‪ข้าชื่ออีกน ‪กษัตริย์แห่งจักรวรรดิเกาหลี
‪อือ เข้าใจแล้ว
‪แล้วก็...
‪ขอบใจสำหรับดาบนะ
‪ให้ตายสิ
‪ตรงนี้มีคนบาดเจ็บ
‪ช่วยด้วย ตรงนี้มีคนบาดเจ็บ
‪ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที
‪(โรงพยาบาลหลวงแห่งจักรวรรดิเกาหลี)
‪ตายจริง
‪ฝ่าบาท
‪เรื่องนี้จะหลุดออกไปไม่ได้
‪เลยต้องขอร้องให้ทรงช่วยชันสูตรเอง
‪หม่อมฉันหมดหนทางจริงๆ เพคะ
‪ทำใจให้สงบ
‪เลือกได้ถูกทางแล้ว
‪เห็นว่าองครักษ์
‪คิดว่าเป็นการฆ่าตัวตายหรือ
‪เพคะ พวกเขาสันนิษฐานแบบนั้น
‪แกคงหมดหนทางหนีแล้ว
‪พวกทหารบอกว่ากระดูกหักหมด ‪อาจจะเพราะคลื่น
‪ต่อให้สันนิษฐานแบบนั้น
‪แต่มันจะเป็นการฆ่าตัวตายไปไม่ได้
‪ควรจะเป็น...
‪ถูกทหารองครักษ์ยิงตายมากกว่า
‪ฝ่าบาท
‪เห็นทีคงต้องกล่าวความเท็จออกไป
‪เพื่อกษัตริย์องค์น้อย ‪และราชวงศ์ที่สั่นคลอน
‪เข้าใจใช่ไหม
‪เพคะ ฝ่าบาท
‪(องค์ชายอีริม พระโอรสนอกสมรส ‪จบชีวิตอย่างอนาถ)
‪ฝ่าบาท
‪ยังทรงมีพระชนม์อยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‪เจ้าเองก็เชื่อแบบนั้นไม่ใช่หรือไง
‪พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเชื่อ
‪กระหม่อมเชื่อว่าฝ่าบาท ‪ยังมีชีวิตอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‪แต่ทำไม...
‪ฝ่าบาทถึงดูไม่เปลี่ยนไปเลย
‪ผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว
‪เหตุใดฝ่าบาทจึงไม่แก่ลงเลยพ่ะย่ะค่ะ
‪ที่ผ่านมาเจ้าอดทนมามาก
‪ตอนนี้ข้าจะทำให้เจ้า...
‪ได้เห็นโลกอีกใบ
‪พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‪(วังหลักปูซาน จักรวรรดิเกาหลี ‪ฤดูใบไม้ร่วง ปี 2019)
‪(คณะกรรมการแรงงานแห่งซองอุนกรุ๊ป)
‪(ให้คำแนะนำเรื่องสหภาพแรงงาน ‪และการสืบทอดกิจการเท่านั้น)
‪ค่ะ วันนี้ก็ไม่ผ่านอีกแล้ว
‪ท่านนายกคะ กรุณายืนบนแท่นค่ะ
‪ดิฉันต้องขอตรวจค้นด้วยมือเพิ่มเติม
‪ชุดชั้นในไร้สาย ‪พยุงหน้าอกได้ไม่ดีเท่าไร
‪ขออนุญาตตรวจค้นนะคะ
‪ฉันจัดการเอง
‪- เด็กใหม่เหรอ ‪- ครับ
‪ฝ่าบาทไม่ชอบให้ใครแตะตัวพระองค์
‪ครั้งนี้จะถือว่าพลาด ‪แต่ครั้งต่อไปจะถือว่าตั้งใจ
‪จำไว้ให้ดี
‪ครับ หัวหน้า
‪ฝ่าบาทกำลังเสด็จไปสนามม้าวีไอพี
‪ฉันจะกลับไปห้องนอนก่อน
‪เรียบร้อย
‪(หนึ่ง รูปตรงโถงทางเดิน ‪สอง แจกันข้างเตียง)
‪เราต้องเปลี่ยนเครื่องรางทุกเดือน
‪ฉะนั้น จดตำแหน่งให้ดีล่ะ
‪ใบแรกอยู่หลังกรอบรูป
‪หมุนทวนเข็มนาฬิกา
‪แล้วก็อย่าบอกฝ่าบาทเชียว
‪ให้ตายสิ
‪เขาว่ากันว่าเครื่องรางนี้ ‪ช่วยเรื่องเนื้อคู่
‪ทำไมเงียบไปล่ะ
‪หัวใจจะวาย
‪เห็นว่าท่านนายกรอฝ่าบาทอยู่
‪ทำไมฝ่าบาทยังอยู่ตรงนี้ล่ะเพคะ
‪เครื่องรางคงขลังจริงๆ
‪ช่วยดึงดูดคนเข้ามาใช่ไหม
‪ดึงดูดนายกคู ‪ให้มาเร็วกว่าเวลานัดทุกครั้งเลย
‪อีกไม่นานคงได้เป็นพระราชินี
‪ไม่นะ ผู้หญิงคนนั้น...
‪คือว่า...
‪เธอเป็นพระราชินีไม่ได้หรอกเพคะ
‪ฝ่าบาททรงไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์
‪แล้วเครื่องรางพวกนี้ ‪มันจะทำอะไรได้...
‪ผมไม่เชื่อ แต่โนซังกุงเชื่อ
‪เพคะ
‪คิดว่าจะมีคนตอบรับคำสวดอ้อนวอนล่ะสิ
‪หม่อมฉันไม่ได้ทำเกินไปนะเพคะ
‪ตอนนี้ราชสำนักวุ่นวายเป็นอย่างมาก
‪ฝ่าบาทต้องรีบอภิเษกสมรส...
‪ผมไม่อยาก
‪กษัตริย์จะต้องมีทายาท...
‪ผมไม่สนใจสักนิด
‪ฝ่าบาททั้งหนุ่ม ทั้งทรงเกียรติ ‪เหตุใดจึงไม่สนใจล่ะเพคะ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ตั้งแต่เป็นกษัตริย์มา ‪คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่หยาบคายใส่ผม
‪ตายแล้ว
‪- หัวขาดแน่ ‪- หือ
‪บอกนายกคูว่า ‪อีกสองชั่วโมงเจอกันตามเวลานัด
‪ตายแล้ว เครื่องรางแพงมากนะ
‪คราวนี้วางตามเข็มนาฬิกานะ
‪ยอง ฉันเจอเครื่องรางอีกแล้ว
‪วันนี้เจออีกแปด รวมเป็น 51 ใบ
‪จริงหรือพ่ะย่ะค่ะ
‪ทำไมล่ะ
‪ไม่ใช่ 51 ใบหรือ
‪นายเห็นเธอซ่อนไว้มากกว่านั้นหรือไง
‪กระหม่อมไม่ได้ใส่ใจเท่าไรพ่ะย่ะค่ะ
‪ฉันใส่ใจตำหนินายแน่ ฝากไว้ก่อนเถอะ
‪หม่อมฉันมาไวไปหน่อยเพคะ ฝ่าบาท
‪อากาศก็ดี
‪หม่อมฉันคิดถึงเจ้าแม็กซิมุสพอดี ‪ก็เลยรีบมาเพคะ
‪ว่าไง แม็กซิมุส
‪มันไม่ชอบผู้หญิง
‪ถูกเลี้ยงแบบตามใจ เลยกัดคนด้วย
‪เหมือนหม่อมฉันเลย
‪หม่อมฉันก็กัดคนบ่อยเพคะ
‪โบกมือหน่อยสิเพคะ
‪พวกเขาถ่ายเราจากระยะ 50 เมตรแน่ะ
‪กรมประชาสัมพันธ์อยากได้ภาพสนามม้า ‪เลยตามหม่อมฉันมา
‪เดินด้วยกันคงจะยากเกินไป
‪ยืนตรงนี้สิ
‪ด้านซ้ายคุณสวยนะ
‪คราวหน้าใส่รองเท้าสบายๆ มาด้วยล่ะ
‪ละเอียดลออดีนี่เพคะ
‪ฝ่าบาทตัดเวลารายงานสถานการณ์ ‪เหลือเพียงครึ่งหนึ่ง
‪หม่อมฉันจึงเปลี่ยนรองเท้าไม่ทัน
‪คุณใช้เวลารายงานเฉลี่ย 18 นาที
‪ดังนั้น 30 นาทีน่าจะพอนะ
‪งั้นเริ่มกันเลยดีไหม
‪เรายุ่งกันทั้งคู่ ‪งั้นตัดอีกห้านาทีไหมเพคะ
‪ตามที่หม่อมฉันเขียนรายงานให้ ‪ประเทศสงบสุข
‪ประชาชนมีความสุขดี
‪และจะมีความสุขมากขึ้น ‪ถ้าได้เห็นภาพของเรา
‪ต้องขอบคุณนายกคูนะ
‪หม่อมฉันอยากเรียนขี่ม้าบ้างเพคะ
‪ฝ่าบาทคิดว่าหม่อมฉันขี่ได้ไหม
‪หากคุณเรียน คุณจะได้ยินคำพูดที่ว่า
‪"ถ้าฝึกด้วยความจริงใจอยู่เสมอ
‪ม้าของเจ้าจะพาเจ้าไปสุดขอบโลก"
‪แล้วนายกคูจริงใจหรือเปล่าล่ะ
‪รายงานจบแล้ว พวกเขาคงได้ภาพแล้ว ‪พอแค่นี้ก่อนดีไหม
‪ผมต้องไปอาบน้ำเตรียมตัว ‪สำหรับกำหนดการต่อไปน่ะ
‪โธ่เอ๊ย ตกใจหมด
‪หัวใจแทบวาย
‪นี่คือการกบฏนะ
‪ฝ่าบาทต้องรีบนะพ่ะย่ะค่ะ ‪มิเช่นนั้นจะสาย
‪แล้วถ้าฉันไม่สายล่ะ
‪แล้วนายยืนตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
‪อยากรู้จริงๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ
‪นายโดนตัดหัวแน่
‪เขาเรียกว่า "ทำอย่างไรได้อย่างนั้น"
‪ฝ่าบาทชอบแอบหนีมาซ่อนอยู่เรื่อย
‪ไม่รู้ว่าฝ่าบาทขุดโพรงกระต่าย ‪ไว้ในห้องน้ำด้วยหรือเปล่า
‪นายพูดว่า "หนีมาซ่อน" ‪กับกษัตริย์ได้ยังไง
‪กระหม่อมตัดคำว่า ‪"ครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว" ตามรับสั่งแล้ว
‪รวมถึงป้ายด้วย
‪ทำดีมาก
‪ว่าแต่นายพูดจาแบบนั้น ‪กับกษัตริย์ได้ยังไง
‪ที่นี่เป็นของฉันทั้งหมด
‪เข้าใจไหม ของฉัน
‪นายเองก็รู้ใช่ไหม
‪เจ้าดาบหนึ่งใต้นภา ตอบฉันมาสิ
‪เข้าใจที่ฉันพูดไหม
‪(นิทานจากพระราชา)
‪"อลิซกระโดดตามเจ้ากระต่ายขาว ‪ลงไปในโพรงของมัน
‪โดยไม่ได้คิดว่าจะกลับออกมายังไง
‪เธอตกลงไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ
‪ตกลงไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
‪อลิซพูดด้วยเสียงอันดังว่า
‪'ฉันตกลงมากี่ไมล์แล้วนะ'"
‪ฉันชอบหนังสือเล่มนี้มากๆ
‪นักเขียนเป็นนักคณิตศาสตร์ด้วยนะ
‪เป็นไง สนุกไหม
‪- ไม่เลย ‪- ไม่เลย
‪ไม่สนุกเลยครับ
‪ตั้งแต่เป็นกษัตริย์มา ‪เพิ่งเคยมีคนพูดตรงๆ กับฉันครั้งแรก
‪ฝ่าบาท พระองค์มีแฟนไหมเพคะ
‪นี่แหละที่อยากถามค่ะ
‪ให้ตายสิ
‪แม้แต่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ‪ยังห่วงราชสำนักเลยหรือ
‪เอาล่ะ
‪ฉันรู้ว่าใครสั่งให้มินจีของเรามาถาม
‪แต่ฉันจะตอบให้
‪ฉันยังไม่มีแฟน
‪งั้นฝ่าบาทก็ตามกระต่ายขาวบ้างสิคะ
‪ฉันเหรอ
‪ได้เลย งั้นเรามาอ่านต่อกันเถอะ
‪- "อลิซ..." ‪- ไม่เอาแล้ว
‪น่าเบื่อ ไม่สนุกเลย
‪(งานแข่งพายเรือการกุศล ‪โรงพยาบาลโรคมะเร็งในเด็ก 2019)
‪- ถอยไป ‪- เฮ้ย หลีก
‪มันไปไหนแล้ว หาตัวให้เจอ ‪ปัดโธ่ ไปไหนแล้ว
‪พายยาวๆ เข้มแข็งเข้าไว้
‪โรงเรียนนายเรือ
‪- รุ่น 88 ‪- รุ่น 88
‪- โรงเรียนนายเรือ ‪- รุ่น 88
‪โรงเรียนนายเรือ
‪- รุ่น 88 ‪- รุ่น 88
‪(รุ่น 88 จะครองแชมป์พายเรืออีกสมัย)
‪ผู้ชายน่ะ ‪ต้องนุ่งน้อยห่มน้อย ขยับตัวเยอะๆ สิ
‪นี่ ผู้ชายบางคนแต่งมิดชิดก็ดูดีนะ
‪ดีจังเลย
‪เคลื่อนตัวไปที่เส้นชัย
‪(อันดับหนึ่ง โรงเรียนนายเรือ รุ่น 88 ‪สอง บ.ก่อสร้างยูเอ็กซ์ สาม เซนิสต์)
‪ตายแล้ว
‪พวกคุณน่าจะคอแห้งนะครับ
‪น้ำเย็น พันวอนครับ น้ำเย็นไหมครับ
‪ไม่นะ น้ำฉัน
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪วันนี้ยังขายไม่ได้เลยเนี่ย
‪- พวกเราคือ ‪- ทายาทของท่านอีซุนชิน
‪- ถ้าเราสู้ เราชนะ เยี่ยม ‪- ถ้าเราสู้ เราชนะ เยี่ยม
‪ทางนั้น ตามไปเร็วๆ
‪มันไปไหนแล้ว
‪โธ่เว้ย หลบไปสิวะ
‪บอกให้หลบไง
‪ให้ตายเถอะ
‪ฉันพูดจริงทำจริงนะ
‪ถ้าไม่อยากตายก็หลบไป
‪พี่ครับ ใจเย็นก่อน
‪อยู่นิ่งๆ อย่าขยับครับ
‪- โธ่เอ๊ย ‪- นิ่งๆ ครับ
‪อยู่นิ่งๆ แล้วจะจับมันได้ไหมล่ะ
‪อะไรสีแดงๆ บนตัวแกน่ะ
‪อะไรล่ะนั่น
‪ชูมือขึ้น
‪- อะไรน่ะ... ‪- ทำอะไรของคุณ
‪ทำไมมีทหารด้วย
‪ทำไมกัน
‪ขอโทษครับ
‪ออกไปจากที่นี่กันเถอะพ่ะย่ะค่ะ
‪ทีมหนึ่ง ส่งตัวพวกนั้นให้ตำรวจ
‪ทีมสอง นำทางวีไอพีออกจากที่นี่
‪ฝ่าบาท
‪- ทางโน้นค่ะ ฝ่าบาทไปทางโน้นค่ะ ‪- ให้ตายสิ
‪โอ๊ะ
‪แม่ ฝ่าบาทวิ่งตาม ‪กระต่ายถือนาฬิกาจริงๆ ด้วย
‪ฝ่าบาททรงแข็งแรงมาก
‪พายเรือสองพันเมตรแล้ววิ่งต่ออีก
‪ทรงวิ่งทำไมพ่ะย่ะค่ะ
‪ฉันเห็นกระต่ายถือนาฬิกา
‪หมายความว่ายังไง
‪ฝ่าบาทเห็นกระต่าย ‪หรือเห็นนาฬิกากันแน่
‪ไม่ได้ฟังที่ฉันเล่า ‪"อลิซท่องแดนมหัศจรรย์" เหรอ
‪กระหม่อมมัวยุ่ง ‪กับการจัดตารางทีมพ่ะย่ะค่ะ
‪คนอย่างนายเนี่ย
‪ควรมีนิทานในชีวิตบ้างนะ
‪ส่วนฝ่าบาท ‪ก็ควรใส่รองเท้านะพ่ะย่ะค่ะ
‪คู่นี้ไม่ใช่ของฉัน
‪ต่อไปฝ่าบาท ‪จะต้องใส่สิ่งนี้พ่ะย่ะค่ะ
‪ยังไงนายก็ปกป้องฉันอยู่แล้วนี่
‪แต่ก็ต้องใส่อยู่ดีพ่ะย่ะค่ะ
‪ใส่แล้วนายจะสบายใจหรือไง
‪งั้นนายก็ใส่สองชั้นแทนแล้วกัน
‪กระหม่อมโดนตำหนิแน่ ‪หากฝ่าบาททำแบบนี้
‪นายเป็นหัวหน้า ใครจะตำหนินายได้
‪สำนึกในหน้าที่
‪นายทำเสียบรรยากาศหมดเลย
‪เราจับมาเฟียในงานแข่งเรือได้แล้ว ‪และกำลังอยู่ในขั้นตอนสอบสวน
‪และเรากำลังตามหากระต่าย ‪ที่ถือนาฬิกาให้ฝ่าบาทอยู่
‪ถ้าเจอแล้ว กระหม่อมจะตรวจสอบให้ ‪ว่ามันคือกระต่ายหรือนาฬิกากันแน่
‪จับฉันอยู่หมัดเลยนะ หัวหน้าโจ
‪อย่าทำแบบนี้พ่ะย่ะค่ะ
‪ฉันทำอะไร
‪ฝ่าบาทจะตามจับผู้ร้าย ‪ด้วยตัวเองทำไมกัน
‪อยากได้รางวัล ‪พลเมืองผู้กล้าหรือพ่ะย่ะค่ะ
‪ฉันจะจับผู้ร้ายไปทำไมล่ะ
‪นั่นมันหน้าที่ ‪หัวหน้าองครักษ์อย่างนาย
‪ฉันไม่ได้จับ ฉันแค่ตามหา
‪ใบหน้าที่มีแต่ฉันที่จำได้
‪เหมือนคนคนนั้นจะอยู่ตรงนั้น
‪ทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
‪ไม่ว่าจะเป็น 25 ปีก่อน
‪หรือว่าวันนี้
‪ผ่านไป 25 ปีแล้ว
‪คนที่ช่วยฝ่าบาทไว้คงแก่ลงไปมาก
‪ฝ่าบาทจะยังจำหน้าได้หรือพ่ะย่ะค่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันอาจจะเคยเห็นแล้ว แต่จำไม่ได้
‪แต่ว่า...
‪ทำไมคนคนนั้นไม่เคยมาหาฉันเลย
‪เพราะฝ่าบาทเติบโตมาอย่างดีพ่ะย่ะค่ะ
‪และไม่ต้องการความช่วยเหลือ ‪จากใครอีกแล้ว
‪หายโกรธแล้วใช่ไหม
‪เจ้ายองของฉัน
‪เบียร์สักแก้วไหม
‪ไม่ดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ
‪งั้นกลับบ้านได้
‪(อลิซท่องแดนมหัศจรรย์)
‪(จองแทอึล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
‪ตอนนี้ฉันเป็นพี่เธอแล้วนะ
‪ผู้หมวดจองแทอึล
‪(ร้อยตำรวจตรีจองแทอึล ‪วันเกิด: 27 พฤษภาคม 1990)
‪(สาธารณรัฐเกาหลี ‪ฤดูใบไม้ร่วง ปี 2019)
‪เฮ้อ ชนเข้าไปเต็มๆ
‪ค่าเสียหาย ‪คงประมาณ 370,000 วอนได้
‪ทำไมต้องชนแรงขนาดนั้นด้วยนะ
‪จะบ้าตาย
‪ครับ จากป้อมยามนะครับ
‪ห้อง 405 ใช่ไหมครับ
‪- เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ ‪- ทำยังไงดีล่ะ
‪มีผู้หญิงถอยรถชนรถคุณครับ
‪ทำยังไงดี
‪ขอโทษทีนะคะ ขอโทษค่ะ
‪เดี๋ยวนะ
‪ทำอะไรของเธอน่ะ
‪บ้าไปแล้วแน่ๆ
‪นั่นๆ ยัยผู้หญิงคนนั้น ‪เฮ้ย หยุดเดี๋ยวนี้นะ
‪- เฮ้ย ‪- หนีแบบนี้ผิดกฎหมายนะ หยุดก่อนสิ
‪ป้า หยุดก่อนๆ
‪หยุด
‪เห็นแล้วใช่ไหมครับ
‪ครับ งั้นรีบลงมาด่วนเลย ครับผม
‪เขาไม่ลงมาหรอก
‪มีแต่พนักงานส่งของเทียวไปเทียวมา
‪- เขาไม่ลงมาพักใหญ่แล้ว ‪- เดี๋ยวเขาก็ลงมาครับ คอยดู
‪ไอ้นักเลงพวกนี้น่ะ ‪พอเป็นคนอื่นทำผิดไม่ได้เลย
‪วิธีนี้ได้ผลที่สุด
‪คิมบกมันและอีกสองคน ‪ออกจากบ้านไปแล้วครับ
‪โอเค ฉันไปขวางทางหนีก่อน
‪- โอเค ‪- ได้เลย
‪เรื่องใหญ่แล้ว
‪นี่มันอะไรกัน
‪โธ่เอ๊ย
‪นี่ลุง มันไปไหนแล้วล่ะ
‪นังสารเลวที่ชนรถผมหายไปไหนแล้ว
‪จองแทอึล ไหวไหม
‪แน่นอน ฉันทำมาตั้งกี่ครั้งแล้ว
‪ไม่เจ็บตัวหรอก ไม่ต้องห่วง
‪ฉันหมายถึงเสื้อผ้าเธอต่างหาก
‪ท่อนบนกับท่อนล่างไม่เข้ากันสักนิด
‪เสื้อผ้าฉันมันทำไม
‪ลุคแต่งให้เหมือนไม่แต่งไง ‪เน้นไปที่เสน่ห์ของสีสัน
‪เป็นสาวเมืองหลวงชิคๆ ทำงานแบบเก๋ๆ
‪ฉันชอบจะตาย
‪ทำไมไม่ตั้งใจแต่งหน่อยล่ะ ‪จะเน้นสีทำไม
‪อารมณ์ร้อนจริงเชียว
‪พี่ ฉันว่ากลิ่นมันทะแม่งๆ
‪ลงมา
‪มีป้าที่ไหนไม่รู้
‪ถอยชนรถคุณแล้วก็หนีไป...
‪คันนั้นแหละ ที่กำลังถอยหลังมา
‪ตอนหนีไปยังเห็นดีๆ ‪ทำไมถอยหลังกลับมาซะล่ะ
‪ป้าๆ ช้าก่อน
‪ซวยแล้ว
‪บ้าจริงโว้ย
‪เกือบไปแล้ว
‪นี่ป้า
‪เสียสติไปแล้วหรือยังไง
‪เฮ้ย อยากตายเหรอ
‪โอ๊ย ไม่นะ หลังฉัน
‪เดี๋ยวนะ กลิ่นคุ้นๆ
‪พบศพท้ายรถค่ะ
‪เปลี่ยนจากคดีพนันออนไลน์ผิดกฎหมาย ‪เป็นคดีฆาตกรรมค่ะ
‪ไม่นะๆ
‪ฉันไม่รู้เรื่องนะ
‪ฉันไม่รู้จริงๆ ฉันไม่ได้ฆ่ามัน
‪- เอามือมา ‪- โธ่เว้ย
‪อีกสองคนกำลังหนีไปทางนั้น
‪- บ้าฉิบ ‪- ว่าไง
‪อีกคนไปทางสนามเด็กเล่น
‪เสร็จฉันแน่
‪เฮ้ย
‪ซวยแล้ว
‪ทางนี้เลยๆ นั่นแหละ
‪- โอเค ‪- อะไรกันวะ
‪แจ่มแจ๋ว
‪ใส่กุญแจมือกันเองนะครับ
‪เสร็จแล้วก็ออกเดินทางเลย
‪ฉันไม่ได้ฆ่าเขานะ อย่าออกรถเชียวๆ
‪ทีมนิติเวชจะมาถึงในอีก 20 นาที
‪มาเร็วกว่านั้นไม่ได้เหรอ
‪ไหนว่าแค่คดีพนันออนไลน์ ‪ผิดกฎหมายทั่วไปไง
‪ต้องทำโอทีอีกแล้วเหรอเนี่ย
‪ฉันทำโอทีไม่ได้นะ
‪ไม่ได้ล้อเล่น
‪ตอนนี้จริงจังสุดๆ
‪- จะไม่ทำจนกว่าจะมีคนใหม่มา ‪- ฉันก็ไม่ทำเหมือนกัน
‪เมื่อไหร่จะหาคนเพิ่มล่ะ
‪ฉันก็คิดอยู่ทุกวันนั่นแหละ
‪แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีใครสมัครเข้า ‪กองอาชญากรรมรุนแรงเลย
‪เงินเดือนก็น้อย เลื่อนขั้นก็ยาก
‪ต้องเจ็บตัว โดนรายงานได้ง่ายๆ อีก
‪ถ้าเป็นพวกเธอจะสมัครไหมล่ะ
‪เราก็ทำงานอยู่นี่ไง
‪ถูกต้อง
‪วันนี้แต่งตัวอะไรของเธอ
‪ทำไมเหรอ
‪แต่งเป็นสาวเมืองหลวงชิคๆ ไง
‪แต่งให้เหมือนไม่แต่ง
‪แล้วเมื่อกี้เรียกฉันว่าป้างั้นเหรอ
‪ใครเห็นก็ต้องเรียกงั้น
‪เห็นด้วย
‪บอกหัวหน้าโจว่าฉันจะไปดู
‪ว่าเป็นกระต่ายหรือนาฬิกากันแน่
‪ทีมหนึ่ง ทีมสอง ‪ถือบังเหียนเตรียมตัวไว้ให้พร้อม
‪ตอนนี้หัวหน้าอยู่ที่ไหนครับ
‪ได้ผลพิสูจน์ตัวบุคคลของศพมาแล้ว
‪เจ้าของร้านขายเครื่องเหล็ก ‪อายุ 45 ปี ชื่ออีซังโด
‪เขาเป็นสมาชิกเว็บพนันของคิมบกมัน
‪เล่นจนได้เงินมหาศาล ‪เท่าราคาตึกเชียวล่ะ
‪เขาขายร้านทิ้ง ‪ตอนนี้ยังติดต่อภรรยาเขาไม่ได้
‪ขอสืบแถวนี้อีกนิดแล้วจะกลับไปนะ
‪อือ ฉันมาเอาภาพจากกล้องวงจรปิด ‪ไว้เจอกันที่สถานีแล้วกัน
‪ผมขอตรวจสอบ ‪ภาพจากกล้องวงจรปิดหน่อยครับ
‪วีไอพีผ่านจุด 06 ไปแล้วครับ
‪ตอนนี้อยู่ที่จุด 04
‪รายงานฉันทุกจุดด้วย เปลี่ยน
‪เป็นอะไร
‪เป็นอะไรไป แม็กซิมุส
‪อะไรน่ะ
‪โอ๊ย ตกใจหมด
‪น่ากลัวจัง
‪ฉันคงแก่แล้วจริงๆ
‪เห็นภาพหลอนชัดเชียว
‪โอ๊ย หัวใจจะวาย
‪นี่มันบ้าอะไรกัน
‪พิลึกชะมัด
‪ม้าจริงๆ ด้วย
‪ตัวใหญ่เชียว
‪ม้าขาวมาทำอะไรบนถนนล่ะ
‪คุณที่ขี่ม้าอยู่ หยุดก่อนค่ะ
‪ม้าๆ คนขี่ม้า...
‪คนขี่ม้าด้านหน้า
‪หยุดม้าริมถนนชิดขวาทีค่ะ
‪- เธอเห็นไหม ‪- อะไรน่ะ
‪- เขาหล่อมากเลย ‪- หยุดม้าของคุณเดี๋ยวนี้ค่ะ
‪ไม่ฟังกันเลย
‪หรือว่าถ่ายหนัง
‪เขาหล่อจัง
‪(ราชินียูนา ‪จุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่)
‪คุณคะ คุณที่อยู่บนหลังม้าน่ะ
‪(จองแทอึล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
‪คุณไม่ควรขวางการจราจรแบบนี้นะคะ
‪ลงมาก่อนค่ะ
‪ไปหาม้าขาวมาจากไหนกันนะ
‪คุณฝ่าฝืนกฎจราจรนะ
‪และถ้าม้าอึตรงนี้ล่ะก็ ‪คุณโดนอีกกระทงแน่
‪ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ
‪อ้อ
‪ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจค่ะ ‪ลงมาจากม้าก่อนเถอะ
‪ขอดูบัตรประชาชนด้วยค่ะ
‪(จองแทอึล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
‪นี่คุณ...
‪คิดจะทำอะไรคะ
‪ในที่สุด
‪ก็เจอจนได้
‪ผู้หมวดจองแทอึล
‪คุณบ้าไปแล้วหรือไง
‪ฉันคือกษัตริย์แห่งจักรวรรดิเกาหลี ‪และนี่คงเป็นโลกคู่ขนาน
‪ที่นี่คือโลกคู่ขนานงั้นเหรอ
‪ได้ข่าวว่าจองแทอึลงานเข้า ‪เป็นงานที่หล่อมากด้วย
‪คิมแกตง
‪ฝ่าบาทตามหาผู้ใด หญิงสาวหรือ
‪พบหญิงที่ตามหาไหมพ่ะย่ะค่ะ
‪- ยอง ใช่นายไหม ‪- อะไรของเขา
‪คุณไม่รู้ตัวตนนี่
‪นายเป็นอะไรกับผู้หมวดจอง
‪คนรู้จักชั่วพริบตามั้ง
‪ฉันอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน
‪เหตุผลที่ฉันควรอยู่ในโลกของเธอ
‪พอจะมีบ้างไหม
‪ฉันชอบอยู่กับเธอแบบนี้
‪ฉันไม่รู้จักคุณ ‪แล้วคุณรู้จักฉันได้ยังไง
‪ผู้หมวดจองแทอึล
‪ฉันแต่งตั้งให้เธอ...
‪คำบรรยายโดย: ชณิศา ปทุมานนท์