NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
JEONG TAE-EUL NARODOWA AGENCJA POLICYJNA
Co do cholery
pan wyprawia?
W końcu
cię spotkałem,
komisarz Jeong Tae-eul.
Co pan wyprawia? Oszalał pan?
Nie widzi pan tego?
Jestem policjantką. Co pan robi?
To było powitanie.
- Co? - Cieszę się, że cię widzę.
Byłaś w innym świecie.
Naprawdę istniejesz.
Po 25 latach nadal jesteś komisarzem.
KOMISARZ JEONG TAE-EUL URODZONA 27 MAJA 1990 ROKU
Zna pan mój stopień?
Od dawna cię szukam.
Możesz nie wierzyć.
To po co pan to mówi?
Poproszę jeszcze raz.
Proszę pokazać dowód tożsamości.
Nie mogę.
- Nie mam go. - Jak to?
Bo jestem,
kim jestem.
Ale w to też nie uwierzysz.
Co do...
Wyjawiłem swoje uczucia, a ty jesteś zdezorientowana.
Powiem ci, co się dzieje.
Jestem królem Królestwa Korei.
Przeszedłem tu z innego wymiaru, była burza,
a ja goniłem podejrzaną osobę.
Przez chwilę tego nie rozumiałem,
ale po przemyśleniu
doszedłem do wniosku, że to świat równoległy.
Świat równoległy?
Jest trochę inny, ale mniejsza o to.
Jest jedna rzecz, która najbardziej je różni.
KRÓLOWA YUNA POCZĄTEK NOWEJ LEGENDY
W tym świecie rządzi królowa.
Wszyscy chyba ją kochają.
Kochamy królową Yunę.
Kocha ją cały naród.
Mnie tak samo.
Zabierz mnie do królowej
i daj siano i wodę Maximus.
Jest moim oficjelem siódmego stopnia.
Jak mam pana zabrać
do królowej Yuny?
Trzeba kupić bilet.
Chyba się nie rozumiemy.
- Prawda? - W końcu mówi pan z sensem.
To wkurzające.
To pewnie aktor.
- Pewnie jest sławny. - Zrób mu zdjęcie.
Czyli przybywa pan
ze świata równoległego,
w którym jest pan królem Królestwa Korei.
Po drodze widział pan pioruny.
A ten koń jest oficjelem siódmego stopnia.
O to chodzi?
Nie wiesz, czym jest świat równoległy?
Nie uczyłaś się fizyki?
Co to za wariat?
Taka jest twoja osobowość?
Tak.
Jestem taka od 30 lat.
A co?
Nie spodziewałem się tego.
Myślałem, że jesteś delikatna...
To nowość.
No tak.
Dość tego przedstawiania się.
Teraz ja się przedstawię.
Nie pokazał pan dowodu tożsamości, złamał pan przepisy drogowe
i dotknął pan policjantkę na służbie. Tak?
Ma pan prawo wezwać adwokata i zachować milczenie.
Niech pan się nie rusza, bo będzie boleć.
Jestem królem Królestwa Korei...
Moja ręka.
ODCINEK 2
POLICJA CENTRUM KRYMINALISTYKI
- Co za piękny, biały koń. - Co to?
- Co się dzieje? - Jest ładny.
Zrobię zdjęcie.
- Skąd się tu wziąłeś? - Co jest?
- Piękny. - Będzie ładne zdjęcie.
- Nie widziałem takiego. - Co to?
Zapytam jeszcze raz.
Jak się pan nazywa?
Powiem, ale nie możesz tak na mnie mówić.
Znów tak odpowiem.
Nie wolno mówić mojego imienia.
Powiedzmy, że nazywa się pan Kim Gae-ddong.
„Gae-ddong” jak psia kupa?
Może „tożsamość nieznana” lub „pan taki-siaki”?
I mój tata nie nazywa się...
Panie Kim Gae-ddong, proszę położyć tu
swoje rzeczy.
Jeśli pan tego nie zrobi, sama je tu położę.
Sprawdzę pana rzeczy.
KRÓLESTWO KOREI
No tak, to też tam było.
To taka troska
damy dworu martwiącej się o przyszłość królestwa.
Powodzenia.
Sto tysięcy wonów?
Coś nie tak? Nie macie takich banknotów?
To z gry Monopoly?
- Kupił pan nieruchomość? - Przestań.
Kim Gae-ddong żartuje ze mnie od Gwanghwamun.
Jestem trzy lata starszy.
Czy to ważne?
Boże. Wyglądają na prawdziwe.
Istnieje szansa, że są fałszywe,
więc je zabieram.
Dziękuję.
- Kiedy będą wyniki? - Za dwie godziny.
Przynieś mi je.
Dobrze, zaraz ci je przyniosę.
Co to?
Nie dał mi pan dowodu tożsamości, nie przedstawił się pan,
nie współpracuje pan z policją. Wie pan to, prawda?
Muszę pobrać od pana odciski palców.
Nikt nie może mnie dotykać. Nawet ty...
Nie myśl, że jesteś silniejsza.
Trenowałem różne dyscypliny.
Chyba mi nie wierzysz.
Szkoda, że nie mogę tego udowodnić.
Wioślarstwo, jazda konna, taekwondo, szermierka, boks...
Jego Wysokość znów wyszedł?
Tak.
Wyszedł bez pozwolenia wczesnym wieczorem.
Tak myślałem, bo zwiększono
moją ochronę.
Gdzie poszedł tym razem?
Poszedł zobaczyć pokrywę lodową?
Nie.
Nie wziął zimowych ubrań.
Nie mam pojęcia, gdzie jest.
Kapitan Jo twierdzi, że zniknął
w lesie bambusowym przy torze wyścigowym.
Jakby to była jego pierwsza ucieczka.
To nie jest śmieszne.
Przemów mu do rozumu, panie.
Nie pytaj, czy dobrze się bawił.
To mnie najbardziej interesuje.
Co powiemy tym razem?
Był już nieżyt żołądka
i trądzik wywołany zmianą pory roku.
Może wykorzystamy to, co powiedziałeś rok temu, panie?
Powiemy, że się uczy,
bo znów poczuł pasję do matematyki.
Powiemy, że książę pomaga mu rozwiązywać problemy matematyczne.
Zostanę tu parę godzin.
Chyba znów będziemy mieć dużo kandydatów
do nauki i inżynierii.
To frustrujące.
Szuka go kapitan Jo, więc miejmy nadzieję, że go znajdzie.
Na monitoringu jest, jak przechodzi przez punkt szósty, ale nie siódmy.
Między nimi jest las bambusowy.
Ślady urywają się tutaj.
Czyli zniknął tutaj,
co nie ma sensu.
Sprawdzę nagranie z monitoringu. Może coś przegapiliśmy?
I znów go poszukamy.
Dobrze.
Dobry pomysł.
Albo coś przegapiliście, albo ja to przegapiłem.
Zajmijcie się tym tylko we dwoje.
- Jasne? - Tak.
Muszę coś załatwić. Informujcie mnie.
Właśnie.
Jego Wysokość mówił, że sprawdza, czy to królik?
Tak.
Naprawdę jesteśmy niewinni.
Nie wiedzieliśmy, że jest tam Jego Wysokość.
Ścigaliśmy sukę, która ukradła kasę naszemu szefowi.
Dlatego tam byliśmy.
- Tak było. - Hej.
Ta suka nie ma ani adresu, ani tożsamości.
Możemy ją złapać tylko wtedy, gdy ją widzimy.
Prosimy o wyrozumiałość.
Sprawdziliśmy to.
Naprawdę było tak, jak mówią.
- Znaleźliście tę kobietę? - Nie.
Też mamy ją na oku.
Popełniła wiele przestępstw, jak kradzieże i napaści.
Ale nie znamy jej twarzy ani nazwiska.
Oni nam dużo powiedzieli.
Jak ma na imię?
- Luna. - Luna.
Luna.
Dam znać, gdy ją złapiemy.
Przygotuj nagranie, na którym ją widać.
Dobrze.
Hej.
Daj mi poduszkę do siedzenia.
Albo krzesło.
Nigdy nie siedziałem na podłodze.
Wiem, że mnie słyszysz.
To o nim mówiłaś? Książę z bajki?
POMOC SPOŁECZNA
JO EUN-SUP
Yeong.
Yeong, to ty?
O co ci chodzi?
Jestem tutaj.
To ja.
To nie książę, tylko król.
- I nie siada na podłodze. - Rozumiem.
Mówiłem, że mnie słyszysz.
Yeong, nie wiedziałem, że tu za mną przyszedłeś.
Jest trochę straszny.
Dyrektor Jeong kazał to dać oddziałowi trzeciemu.
To...
za fatygę.
O tak.
To nie jest...
Yeong.
To nie on.
Yeong? Ciągle powtarzasz to imię. Kto to?
Nazywam się Jo Eun-sup.
Czemu mu to mówisz? Nie gadaj z nim.
Nie wolno ignorować innych.
Pod komisariatem stoi koń.
Bardzo stylowy koń.
To twój?
Jest jak król Artur. On też jeździ na koniu.
Uwielbiałem tę bajkę.
Oglądałaś ją?
Chwila.
Ale zegarek.
Co to?
Przynajmniej masz dobry gust.
To jedyny taki zegarek na świecie.
Zrobiono go na cześć zwycięstwa mojego konia, Maximus.
No tak.
Teraz są dwa światy.
To jedyny taki zegarek w dwóch światach.
Yeong od razu by zauważył,
że ten dokładny zegarek nie śpieszy się ani się nie późni.
Nawet o ułamek sekundy.
Rozumiem.
Elegancik z niego, jak z konia.
Szkoda, że moje konie nie są takie eleganckie.
- Też mam konie. - Tak?
Konie mechaniczne
i konika w szachach.
Eun-sup.
Już 19,00. Nie idziesz do domu?
Poczekaj.
Nie chciałem tego mówić,
ale połóż go chociaż na kawałku papieru.
Zawsze leży na podstawce.
Chyba jest chory.
Dlatego mówiłam, żebyś z nim nie gadał.
To ja spadam.
TECHNIK, GYEONG-RAN
Nie możecie potwierdzić jego tożsamości?
Jest niezidentyfikowany?
Teraz wszyscy są w systemie.
Wiem, ale nic nie znalazłam.
Wszystkie osoby po trzydziestce są w systemie.
Dziwny przypadek. Ale może zaginął jako dziecko,
zanim zarejestrowano jego odciski.
Pobierz od niego próbkę DNA i wyślij ją do badań.
A ja muszę przyjrzeć się banknotom.
Nie wiem, kto je zrobił, ale wyglądają jak prawdziwe.
Powodzenia.
Dzięki, cześć.
Boże, kopię sobie grób.
Kim ty jesteś?
Proszę otworzyć buzię.
Moje odciski palców
nie pomogły mnie zidentyfikować.
Prawda?
To znaczy,
że w tym świecie nie istnieję
i oba światy nie są takie same.
Może pan przestać gadać bzdury?
- Buzia szeroko. - Nie istnieję w tym świecie,
więc ty nie istniałaś w moim.
Poświęciłem dużo czasu i energii, żeby to potwierdzić.
Nie wiedziałem, czy istniejesz.
Miałem tylko twoje zdjęcie i datę urodzin.
Zdjęcie?
Masz moje zdjęcie?
Dlaczego?
Dlaczego masz moje zdjęcie?
Kim jesteś? Od początku mówisz, że mnie znasz.
„W końcu cię spotkałem”.
Dlaczego mnie spotkałeś?
Lepiej martw się o swoje życie.
Ktokolwiek tak do mnie mówi, zostanie stracony.
Jesteś szpiegiem?
Chcesz wysadzić posterunek?
- Dlatego mnie obserwujesz? - Nie jesteś taka ważna...
- Znasz mnie? - Byłem ciebie ciekaw
i dużo o tobie myślałem.
Na żywo wyglądasz lepiej.
Ten chłopak w moim świecie jest kapitanem straży królewskiej.
Niektórzy nie istnieją w obu światach.
To świat równoległy?
Udowodnij.
Masz dowód przed oczami.
Przybyłem
z innego świata.
Dlaczego
tak na mnie patrzysz?
A jak mam patrzyć?
Tak, żebym nic nie podejrzewała.
Póki co masz oczy kryminalisty.
Złodziejaszka.
- Masz inne dowody? - Komisarz Jeong Tae-eul.
Spróbuję ci to wytłumaczyć.
Słuchaj uważnie.
Mechanika kwantowa, którą odkrył Albert Einstein...
Bo wiesz,
nie wiem jak reszta, ale moje oczy są czarujące.
Są głęboko osadzone.
Co z tą mechaniką kwantową Alberta Einsteina?
Można nią naprawić auto czy co?
To dzięki tej mechanice Alberta Einsteina
powstała teoria o światach równoległych.
Według tej teorii świat składa się z cząstek
i może istnieć w dwóch miejscach,
jeśli cząstki tworzące materie
mogą być również falami,
tak jak światło może być falą
i cząstką w tym samym czasie.
Sugeruje to więc możliwość istnienia światów równoległych.
I tak nie rozumiesz.
Teoria, w której nasz świat...
Dzięki za wykład.
To idioci.
Myślałam, że będąc premierem, będę widywać wspaniałych facetów.
Ale to pani...
To pani stworzyła rząd.
Wiem.
Strzeliłam sobie w stopę.
- To wszystko na dzisiaj? - Tak.
Do zobaczenia jutro.
Masz artykuł o administracji państwowej?
Tak.
Proszę.
I przez ten tydzień
król będzie niedostępny.
Sprawdziłem to
i zwiększono ochronę księcia Buyeonga.
Czyli król znowu uciekł.
Może ma kobietę?
Ta kobieta siedzi tutaj.
Jeśli król ma kobietę, to muszę nią być ja.
Robię wszystko, żeby naród w to uwierzył,
więc będzie kiepsko, jeśli ma inną.
Jest młoda? Ładna?
Szanse są wysokie.
Wyjdź.
Tak jest.
TO TWARZE KRÓLESTWA KOREI
ŁADNIE RAZEM WYGLĄDAJĄ
KRÓL I PANI PREMIER NA RANDCE?
Miał rację.
Mój lewy profil jest lepszy.
Ale przesadziłam ze szminką.
Wypuszczam cię, bo jestem dobrym gliną.
Masz szczęście.
I tak bym wyszedł po 48 godzinach.
Aresztowanie było bezprawne.
Ale wyszedłeś dużo wcześniej.
Jak mam się z tobą skontaktować, gdy przyjdą wyniki DNA?
No tak.
Cóż...
Znajdziesz mnie tutaj.
Podobno mieszkasz niedaleko.
Skąd wiesz?
Tak mówił ten młody.
HOTEL KRÓLEWSKI
Nazywał się Eun-sup?
Podobno jest młodszy od ciebie.
A twój tata prowadzi szkołę taekwondo.
Wiesz, jaki ten hotel jest drogi?
Ma pięć gwiazdek.
- Masz pieniądze? - Nie, ale zdobędę.
Jest tu jakiś jubiler?
To brylant.
Brylant?
Jeśli to brylant, to ja jestem księżna Diana.
Od 40 lat jestem gemmologiem
i nigdy nie widziałem tak delikatnych szlifów.
Jest praktycznie bez skazy.
Boże.
Skąd pan go ma?
Później zapytam, gdzie go kupili.
Zajmuje się tym dama dworu.
Ile mogę za niego dostać?
Cóż...
To świetny kamień, ale nie mam gwarancji.
Takie brylanty wiążą się z ryzykiem.
JEONG TAE-EUL NARODOWA AGENCJA POLICYJNA
Policja?
Tak.
Powiedz mu o swoim drugim obliczu.
Księżnej Diany.
Co masz taką minę?
Jak było z tym brylantem?
Ukradłeś go?
Poszedłbym go sprzedać z policjantką,
gdyby był kradziony?
Kto wie? Może dama dworu, czy jak jej tam,
go ukradła.
O to też ją zapytam.
Ale ona nie jest taka.
Co to jest?
Księżno Diano.
To wieżowiec 63 Building.
Co?
W twoim świecie takich nie ma?
Mamy takich 63 w Haeundae.
- Tutaj macie tylko jeden? - Tak.
Pojedź taksówką do hotelu.
Idziesz sobie?
Dlaczego?
Nie idź.
Czekałem 25 lat, żeby cię spotkać.
Chciałbym...
spędzić z tobą więcej czasu.
Zejdź mi z drogi.
Miałam ciężki dzień przez Kim Gae-ddonga.
ŻONA LEE SANG-DA, ŚWIADEK
Halo?
Jest pani żoną pana Lee Sang-da?
Tak, mogę. Już jadę.
Hej, dzwoniła do mnie żona Lee Sang-da.
Spotkamy się przy sklepie.
Mojego męża nie było w domu ze trzy tygodnie.
Czemu nie zgłosiła pani zaginięcia?
Nie pierwszy raz uciekł z domu po kłótni.
Pomyślałam, że to znów przez hazard.
Ale tym razem trwało to za długo.
Czy miał z kimś problemy?
Mówiąc szczerze,
to możliwe, że ktoś go zabił.
Od wszystkich pożyczał pieniądze.
Pożyczał pieniądze, miał dwa telefony.
Teraz ja muszę spłacać jego długi...
Rośnie jak na drożdżach.
- Tak? - Rozmowa na koszt odbiorcy.
Eun-sup,
to ja, król Artur.
Odbierz, proszę. Muszę z tobą porozmawiać.
Żeby kontynuować, naciśnij kratkę.
Odbiło mu.
Zapraszam.
Rety.
Cieszę się, że po 13 próbach cię przekonałem.
Ten apartament jest świetny.
A tak właściwie
to po co mnie tu zaprosiłeś?
Chciałem z tobą porozmawiać.
„Porozmawiać”.
Nie mam o czym z tobą rozmawiać.
To, co masz w lewej ręce, jest twoje.
Mam usiąść tam?
To od czego zaczniemy?
Pokaż mi zdjęcie swojej rodziny.
Najlepiej takie z twojego dzieciństwa.
Ludzie zwykle nie noszą przy sobie takich zdjęć,
ale wtedy wyglądałem najlepiej.
Czekaj.
No dobra.
Gdzie to najlepsze w moim życiu zdjęcie?
Mam.
Po co chcesz je zobaczyć?
Miałem rację.
To świat równoległy.
Chcesz umrzeć?
Odezwij się, bo cię zabiję.
Wariacie. Koń?
Serio? Powiedziałeś mu, prawda?
Odezwij się, bo cię zabiję.
Odezwij się! Już nie żyjesz.
Ktoś do ciebie pisze.
Grozi ci śmiercią.
Boże. Rany.
Podobno masz duży ogródek.
Zajmij się Maximus, moim oficjelem siódmego stopnia.
Co to jest?
To bez sensu.
Jest zadbany.
To chyba nie jest zwykły koń.
- To oficjel siódmego stopnia. - Wiedziałam.
Tae-eul, facet, który go tu zostawił, na pewno jest właścicielem?
Jeśli tak, to nie daj mu odejść.
Mało osób w Korei ma konie. Musi być bardzo bogaty.
- Naprawdę? - Tak.
Widzicie? Powiedzenia mówią prawdę.
„Dobre konie dla dobrych koni”.
„Łagodny koń uśmierza gniew”.
To prawda.
Ale dziwnie brzmi.
- Dostawa! - To znaczy?
Zrób mu zdjęcie.
Zamawiałyście kurczaka?
- Tak. - Dostawa.
Dziękuję.
Zamówiłam jedzenie. Chodź zjeść.
- Chodźmy. - Straciłam apetyt.
Cholera, mam przerąbane.
Kim Gae-ddong!
Musi mi pani pomóc.
Dobrze zbudowany facet, trzydziestolatek,
około 187 centymetrów wzrostu, miła twarz.
Zameldował się tu dzisiaj?
Przepraszam, nie mogę udzielać informacji o...
Tak, wiem.
Nie musi mi pani tego mówić.
Chwileczkę.
Koń, którego u mnie zostawiłeś.
Pewnie dostanę za niego dużo kasy.
Masz dziesięć minut.
Proszę przekazać mu tę wiadomość.
Dziewięć minut i 45 sekund. O mały włos.
Mój apartament jest wysoko,
więc menadżerka szła do mnie pięć minut.
- Od razu tu przybiegłem. - Siadaj.
Miałem taki zamiar.
Mam tu siedzieć tak?
Co zrobisz z koniem?
Mogłabyś...
Nie mogłabym.
Będę go karmił i czesał.
To oczywiste.
To tymczasowe.
Nie mogę tu długo zostać.
Muszę wracać do swojego świata.
Użyczysz mojej drogiej Maximus 16 metrów swojego ogródka?
Tyle ma mój cały ogródek. Kiedy wracasz do swojego świata?
Jeszcze nie wiem.
Mogłeś na początku o tym pomyśleć.
Mogłem,
ale odłożyłem to na później.
Lubię tu
tak z tobą być.
W międzyczasie poszedłeś na zakupy?
Byłem na zakupach z Eun-supem. Sprzedawca dał mi to do przymierzenia.
Musiałem kupić sobie nowe ubrania,
a w tym mi do twarzy.
To nie było pytanie, tylko obelga.
Ale nieważne.
Zajmę się koniem, aż przyjdą wyniki DNA.
Po co wiążesz włosy?
Nie rób tego.
Skup się, dobra?
Zajmę się twoim koniem.
Zwierzęta są niewinne,
ale Kim Gae-ddong może taki nie być.
Nie pakuj się w kłopoty.
Chyba że chcesz się dowiedzieć, ile dostanę za tego konia.
To było straszne.
NARODOWE CENTRUM KRYMINALISTYKI
Przyczyną śmierci był uraz głowy.
Stężenie pośmiertne wskazuje,
że po śmierci umieszczono ciało w bagażniku.
Proces rozkładu był szybki, bo ciało było w bagażniku,
więc śmierć nastąpiła trzy tygodnie temu.
Lee Sang-do wyszedł z domu trzy tygodnie temu.
Czym go uderzono?
Pierwsza rana jest na ofierze,
a druga na podejrzanym, Kim Bok-manie.
Rany są identyczne. To ta sama broń.
Jakieś ciężkie narzędzie.
Coś takiego?
Taki łom?
Możliwe.
Używają takich w Zgromadzeniu Narodowym.
Czy to on
zrobił takie rany?
Możliwe.
- Znajdźmy ten łom. - Dobrze.
BUTELKI, METAL, STYROPIAN
Halo?
W twoim świecie jest potrawa o nazwie budae jjigae.
Chcę jej spróbować. Jeśli masz czas...
Halo?
Jestem przed pałacem Gyeongbokgung.
Jest tu jakieś wydarzenie.
Mówią, że dla ostatniego króla.
Coś się stało z królową Yuną...
Halo?
Odkryłem coś interesującego.
Piekarnia, która dostarcza mi przedposiłkowy chleb,
istnieje też u was.
Ale dziwne jest to,
że wszyscy próbują...
Przepraszam.
Dziękuję.
Mógł go pan dłużej używać.
To by było niebezpieczne.
Pewnie teraz wiąże sobie włosy.
Rozumiem.
Proszę mi to zapakować.
To darmowa próbka.
Proszę.
Nie.
Chcę tę.
Słucham?
Na pewno masz ładne auto, sekretarkę
i lepsze rzeczy do roboty.
Dlaczego wykonujesz takie ciężkie zajęcie?
Ten dancheong ma 300 lat.
Zamalowując go,
tworzę jego nową historię.
Moją historię.
Rozumiem.
Dlatego
twoje kolory mają głębię.
Dobrze.
Dziękuję, że przyszliście na urodziny Myeong-ha.
Nie ma za co. To my dziękujemy.
Jest fajnie.
To częstujcie się i dobrze się bawcie.
Właśnie, mam dla ciebie prezent.
Wszystkiego najlepszego!
Dziękuję.
Szybko, róbcie zdjęcia.
Patrzcie na jego minę.
Na tym wyszedł brzydko.
Na tym?
Byłoby fajnie, gdyby Myeong-ho mógł pograć z wami w piłkę.
Zdmuchniesz świeczki?
Musimy już iść.
Poskaczemy na trampolinie.
Myeong-ho tego nie zrobi.
Chodźmy.
- Muszę do toalety. - Dobrze.
Nie, pójdę sam.
Przepraszam.
Byliśmy za głośno, tak?
O co się pani modli?
Żeby...
Żeby mój syn...
Żeby mój syn mógł chodzić.
To niemożliwe.
On nigdy nie będzie chodził.
Jednak...
ci chłopcy mogą kuleć.
Chce pani zmienić życzenie?
Trzech uczniów zostało potrąconych przez samochód.
Przechodzili w niedozwolonym miejscu.
Urazy są poważne, więc nie wrócą do pełnego zdrowia.
Musimy zmienić ograniczenia prędkości w okolicy szkół.
To jakaś radosna okazja?
Tak.
Urodziny mojego nieżyjącego syna.
Przykro mi.
Dlaczego?
Proszę dokończyć bukiet.
Pani Song Jeong-hye, jest tam pani? Tu policja.
Przyszliśmy w sprawie pani syna.
Pani syn
potknął się przy akwenie i utonął.
Pani mąż został zabity na drodze.
Oba wypadki
są podejrzane.
Cały świat
będzie panią oskarżał.
Co pani zrobi?
Chce pani wybawienia?
Współczuję pani.
Zaśmiała się pani raz.
I już nigdy się pani nie zaśmieje.
LEE JI-HUN 28 PAŹDZIERNIKA 1987 – 28 GRUDNIA 1994
To pogróżki, które wysyłała do pana ofiara.
Wysyłał dziesiątki wiadomości dziennie. Kazał panu uważać,
bo może pana zabić.
Zdobył nawet pana adres i pana szantażował.
Pani detektyw, niech się pani nie zajmuje takimi głupotami.
Nie zabiłem go.
W pana mieszkaniu znaleziono ślady krwi.
To moja krew.
Wracałem pijany do domu i ktoś uderzył mnie w głowę.
Naprawdę? Kiedy?
Proszę powiedzieć dzień, godzinę i gdzie pan wtedy był.
To było trzy tygodnie temu.
Chwila. Może wcześniej.
Cholera, nie wiem.
Gdy odzyskałem przytomność, byłem u siebie.
Podłoga była we krwi, więc ją wytarłem.
To nie jest pana krew.
Pasuje do DNA ofiary.
Lee Sang-do zaatakował pana narzędziem, a potem pan go zamordował
tym samym narzędziem.
Gdzie ono jest?
Jakie narzędzie? Nie zrobiłem tego.
Proszę zapytać w barze. Jestem tam stałym klientem.
NUMER JEDEN
Chwila.
To Lee Sang-do.
Na nagraniu widać,
jak trzy tygodnie temu Lee Sang-do śledzi Kim Bok-mana.
Lee Sang-do szedł za nim do wejścia do bloku,
ale nie wiemy, gdzie poszedł potem.
Nagranie z bloku nic nam nie pomoże.
Trzymają je tydzień.
No to wszystko jasne.
Musimy znaleźć narzędzie zbrodni.
Narzędzie zbrodni?
Już 22,00. Idziemy do domu.
Kończmy na dziś.
Chwila.
Skąd właściciel sklepu z narzędziami, zwykły facet,
miał telefon do Kim Bok-mana i jego adres domowy?
Na stronie Kim Bok-mana nie ma takich informacji.
Jak mógł zatrudnić detektywa,
skoro miał takie długi?
Powiększył swój dług.
Bo wiesz,
gdy ktoś traci kasę i rozum, to jest zdolny do wszystkiego.
Może sami zatrudnimy detektywa, żeby znalazł narzędzie zbrodni?
Jutro musimy sprawdzić...
Tak, dobrze. Chodźmy do domu.
Idziemy do domu.
Chodźmy.
Otwórz buzię.
Jesteś koniem wyższej klasy, więc to marchewka bio.
O co chodzi?
Za słaba dla oficjela siódmego stopnia?
Ma być prosto z pola?
Boże.
Chyba się na mnie wkurzasz.
Gdzie twój właściciel?
Hej, Eun-sup.
Gdzie jesteś?
WOJNA KOREAŃSKA, TRAGEDIA NARODOWA
Czyta te książki już trzeci dzień.
Dałem mu poduszkę do siedzenia i karmiłem go po pracy.
Ja go dzisiaj nakarmię.
Dlaczego tam usiadła?
To jego dziewczyna?
On ma dziewczynę?
Jesteś z Luwru? Wyglądasz jak posąg.
Kraj zapominający o przeszłości nie ma przyszłości.
Wypij to i trzymaj się.
Ludzie są tu bardzo mili.
Cały czas coś mi dają.
I odkryłem coś ważnego.
W tym świecie ten kraj ma prezydenta.
Brawo.
Idzie sobie.
On pójdzie za nią?
Proszę, nie idź.
- O nie. Zostań. - Proszę, nie idź.
Dlaczego nie jesz?
Najpierw musi spróbować tego ktoś inny.
Jedzenie może być zatrute.
Tak? To jak sobie z tym radzisz?
Eun-sup je próbuje.
Kazałeś mu to robić?
Nie kazałem, zawsze zaczyna jeść pierwszy.
Czyli...
mam spróbować twoje jedzenie?
Nie.
Jeśli jest zatrute i tu umrę,
to będą moje ostatnie słowa.
No to mów.
Dziękuję za wszystko.
Przez to, że gdzieś istniałaś,
byłem mniej samotny
przez ostatnie 25 lat.
Jak jedzenie
może tak smakować?
Nigdy nic takiego nie jadłem.
W twoim świecie nie ma kurczaków?
Nie mamy takich w takim sosie.
Smakuje wybornie.
Co robiłeś w bibliotece?
Czytałem historię twojego świata.
Sprawdzałem, czym się różni.
I czym?
Różnica następuje za czasów księcia Sohyeona.
W twoim świecie zmarł za młodu,
a w moim zapisał się w historii jako król Yeongjong.
Powstrzymał inwazję Qingów.
Od tamtej pory nasze historie idą różnym torem,
i tak tutaj jesteśmy.
W twoim świecie po wojnie i podziale
kraj szybko się rozwinął dzięki dużej industrializacji.
Jestem pod wrażeniem.
Piszesz powieści w internecie?
To twoje dzieło?
Myślisz, że jest tutaj?
Powód, dla którego wtedy przeżyłem?
Nawet w taką noc rodzi się dziecko.
Czy to nie piękne?
Tamtej nocy
słyszałem dźwięk fletu.
Czy to był Manpasikjeok?
Niemożliwe.
Manpasikjeok nie wydaje dźwięków, Wasza Wysokość.
To nieprawda.
Na pewno go słyszałem.
Dlatego poszedłem do Cheonjongo.
Nic nie słyszałem,
bo flet był za głośno.
Nie słyszałem nawet strzałów.
Nie wiedziałam, czy coś pamiętasz,
bo nigdy nie mówiłeś, co się wtedy stało.
Trzymałem dwie rzeczy
tamtej nocy.
Pytam, czy jedną z nich
jest palcat, który trzymasz.
I czy masz tę drugą rzecz.
To prawda.
Trzymałam to w sekrecie.
Chcę ci to oddać, mimo że się boję.
To dziwne.
Coś, co nie wydaje dźwięków, go wydało.
A drugiej rzeczy nie możemy zidentyfikować.
Dlatego chciałam,
żebyś o wszystkim zapomniał, Wasza Wysokość.
Zachowamy to w tajemnicy?
Tak, Wasza Wysokość.
JEONG TAE-EUL NARODOWA AGENCJA POLICYJNA
Myślisz, że tu jest?
Powód,
dla którego wtedy przeżyłem?
Dlaczego nie wierzysz w to,
co mówię?
A robię coś źle?
Mam wierzyć w te bzdury?
Nadal nie mogę uwierzyć, że Ziemia jest okrągła.
Co dopiero w świat równoległy.
Przedposiłkowy chleb?
Nie gadaj bzdur i jedz, bo wystygnie.
Ale zanim przyjdą wyniki DNA, rób jedno.
Nic nie rób.
Nie wierzysz mi, a mi pomagasz. Czemu?
Poczucie obowiązku?
Czuję je wtedy, gdy mam ratować kraj.
To dlaczego?
Bez powodu. Tak po prostu.
Jestem policjantką z Republiki Korei.
Coś jeszcze?
Jest jakiś inny powód?
Powód, dla którego muszę zostać w twoim świecie.
Istnieje jakiś powód?
WYSTAWA OD KRÓLA TAEJO DO OSTATNIEGO KRÓLA SUNJONGA
PORTRET KRÓLA SUNJONGA
Biegłem za Białym Królikiem z zegarkiem.
Boże. O co ci chodzi?
Chwila. Pan to Jo Yeong.
Gdzie to kupiłeś?
To szkolny mundurek.
Zamawiamy je w internecie.
Przepraszam.
Mogę sobie zrobić z panem zdjęcie?
Nie.
Mieli zadzwonić dzisiaj, ale się nie odzywają.
Chyba się nie dostałam.
Gdzie jesteś? Skoczmy na drinka.
Poczekaj chwilę.
Hej, oddzwonię do ciebie.
KRÓLEWSKIE BIURO PRASOWE
Halo?
Tak.
To ja.
Ostatni etap rozmowy? Naprawdę?
Dobrze.
Dobrze, dziękuję. Do widzenia.
Pani Myeong Seung-a? Pracuję w straży królewskiej...
Jo Yeong. Nie wierzę.
Zgadza się, jestem Jo Yeong.
To aparat, który miała pani na zawodach wioślarskich?
Mogę zobaczyć zdjęcia?
Słucham?
Jasne, proszę.
Wiedział pan, że tam byłam?
Tak, wiedziałem.
Wiedział pan.
Skąd?
Dziękuję za pomoc.
Może mi je pani wysłać e-mailem?
Rety.
Zdjęcia chyba są pomocne.
Jeszcze nie wiem, ale może coś na nich znajdę.
To mój adres e-mail.
Ale jest fajny.
Słyszę panią.
Serio?
Sprawdziłeś tych zbirów z zawodów wioślarskich?
Tak, ale nie są powiązani ze zniknięciem Jego Wysokości.
Ale mam jedną wskazówkę.
To kobieta wywołała całe zamieszanie.
Jego Wysokość też za nią pobiegł.
Chwila.
Za kim pobiegł?
Za kobietą?
Biegłem za Białym Królikiem z zegarkiem.
Tak podejrzewam.
Dam znać, jeśli znajdę coś konkretnego.
Zbadaj tę sprawę dokładnie.
Tak jest.
Talizmany nie działają,
więc chciałam urwać szamance głowę.
Ale może będę jej musiała podziękować.
Jeden, dwa, trzy.
Właścicielka tego auta mnie zrozumie.
Dobry wieczór.
Nie był pan w ogródku?
Chwila. To pana koń?
Miło spotkać osobę, która mnie rozpoznaje.
Jak pani słusznie zauważyła,
jestem właścicielem Maximus,
która zamieszkała na chwilę w ogródku.
Jestem też królem Królestwa Korei.
Ciekawa z pana osoba.
Poproszę kubek próbowanej herbaty z mlekiem.
To 5800 wonów płatne z góry.
Jestem w ogródku, zejdź.
Daj mi pięć minut.
Jesteś w domu?
Przyjechał na koniu na skrzyżowanie Gwanghwamun.
Jest trochę szalony, ale dobrze wygląda.
W systemie nie ma jego odcisków palców.
I jest przystojny.
Podobno Tae-eul ma problem z jakimś przystojniakiem.
Widziałeś go?
Eun-sup już czeka, idź tam.
Dołączę, gdy skończę pranie.
Co zamówimy? Coś pół na pół?
- Czekaj... - Super pomysł!
Wiem, że dopiero się poznaliśmy,
ale co cię łączy z komisarz Jeong?
To, co Myszkę Miki z Królikiem Bugsem?
Dwójkę z trójką?
Hongdae z Kondae?
To znaczy?
Dopiero się poznaliśmy. Czemu gadasz takie bzdury?
O to mi chodzi.
Stój tam.
Do kartoteki. Na wszelki wypadek.
Nie wiemy, kim jesteś.
Stój tam.
Odbiło ci? Co robisz?
Sprawdzam, czy jesteś moim wybawcą.
Nie chciałem, żebyś nim był, i nie jesteś.
Coś ty za jeden?
Często to ostatnio słyszę.
Ale to nie znaczy,
że możesz o to pytać.
Nic, co mówisz, nie ma sensu.
Licz się ze słowami.
Ścięcie to łaskawa oferta.
A jaka jest moja łaskawa oferta?
Jestem najmilszy, gdy kogoś poznaję.
To znaczy, że jeśli cię znów zobaczę, to nie będą tylko miłe słowa.
Tak, już idę.
Nadal nie wiem, co go łączy z Tae-eul.
Tato!
KWIECIEŃ 2006
Żyjemy w erze Joseon czy co?
Dlaczego płacą ci za lekcje jajkami?
Rodzina Min-gu sprzedaje jajka
i w tym miesiącu dużo im zostało.
Wyprawa po jajka do supermarketu zajmuje dużo czasu.
To samo białko.
Gadasz bzdury.
Nie zapłacisz tym czynszu.
Mówiłam, żebyś pomagał dzieciom w lekcjach.
Nie możesz uczyć pięciu zasad taekwondo dzieci,
które chcą mieć różowy pas.
Właśnie.
Dlaczego nie pokazałaś mi wyników egzaminu próbnego?
No słucham.
Od czterech miesięcy chodzisz do liceum,
a nie widziałem twoich ocen.
Tato,
mam dobry pomysł.
Świetny pomysł.
Właśnie na niego wpadłam
i myślę, że się uda.
- Gramy w bilarda? - Słaby jesteś, ale skoro nalegasz.
Ty jesteś najgorszy.
Chwila.
Chodźmy.
TAEKWONDO
Nie udało się.
Taekwon!
Chcę zoperować sobie podwójną powiekę.
Same się pojawią, gdy będziesz starsza.
Rób to porządnie.
Wytrzymaj, to się pojawią.
Dobra, jeszcze raz. Taekwon!
- Taekwon! - Taekwon!
Dobrze, jeszcze raz. Głośniej.
Taekwon.
- Taekwon! - Taekwon!
Mówiłam, że to świetny pomysł.
Ktoś przyszedł.
Dobrze, spocznij.
Koniec na dzisiaj. Ukłońcie się.
- Dziękujemy za lekcję. - Dziękujemy za lekcję.
Co tu robisz?
Wiem, co znaczy „pół na pół”.
Idę z tobą.
Nie idziesz.
Zajmij się oficjelem siódmego stopnia.
Coś jeszcze?
Jest jakiś inny powód?
Powód, dla którego muszę zostać w twoim świecie.
Istnieje jakiś powód?
Czemu nadal tu jesteś? Będziesz tak stał?
Nie powinnaś...
mnie tak traktować.
Dlaczego nie?
Bo mnie to smuci.
- Co? - Czemu mnie zostawiłaś?
Tylko ciebie znam w tym świecie.
Zwariuję przez ciebie.
Dobra, to ja cię o coś zapytam.
Dlaczego w tym świecie znasz tylko mnie?
Zachowujesz się, jakbyś mnie znał, ale ja nie znam ciebie.
Skąd mnie znasz?
Znalazłem twój identyfikator 25 lat temu.
Ktoś go zgubił.
Dwadzieścia pięć lat temu?
Kto go zgubił?
Ciągle szukam tej osoby. Chyba jest z tobą powiązana.
Jasne.
Skoro miała mój identyfikator, to musi być ze mną powiązana.
Załóżmy, że mówisz prawdę.
Ale 25 lat temu
miałam pięć lat.
W wieku pięciu lat miałam kwalifikacje, żeby zostać detektywem.
Ale jak 25 lat temu
ktoś mógł znaleźć mój identyfikator?
Nie wiem, ale jest na nim napisane,
że wydano go 11 listopada 2019 roku.
Czekałem na ten dzień.
Jedenasty listopada?
Urodziny Leonardo DiCaprio.
Zapomniałam o nim.
Byliśmy sobie przeznaczeni?
Hej, Kim Gae-ddong.
Masz urojenia.
Serio.
Idź do lekarza za pieniądze, które dostałeś za brylant.
Wszystkie wydałem.
No tak. To...
Mówię serio.
Pewnie masz rodzinę,
która się o ciebie martwi.
Rodzina...
To chciałaś wiedzieć?
Tak.
Dobrze.
To ci odpowiem.
Jestem singlem.
Co chcesz powiedzieć?
Nie mam rodziny.
I właśnie podjąłem ważną decyzję.
Postawię cię w sytuacji, w której będziesz wiedziała, kim jestem.
Dobrze.
Czekam. Jaka to sytuacja?
Chciałabym cię rozumieć.
Jeong Tae-eul.
Biorę cię...
za swoją żonę, królową.
- Co? - Stałaś się powodem.
Powodem,
dla którego muszę tu zostać.
Boże.
Nie tylko mu odbiło. On postradał zmysły.
Tęskniłem za tobą przez 25 lat...
- Cicho! - Zetną ci głowę za przerywanie.
Mam cię dość!
Co to za logo?
- Za długo mnie nie ma w pałacu. - Gdzie jesteś?
Czas na chwilę się zatrzymał.
Mogą to być efekty uboczne przejścia przez bramę.