‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(จองแทอึล)
‪เซ็ง ไปแทงพูลกัน
‪(ตอน 5)
‪ขอบใจที่เอื้อเฟื้อนะ
‪ฉันควรจะคืนเป็นเงินสด
‪แต่เงินเราไม่เหมือนกัน ‪เลยให้เป็นสิ่งของแทน
‪ขอให้ขายได้ราคาดีๆ แล้วกัน
‪พระเจ้าช่วย
‪คุณเอามาจากไหนเหรอคะ
‪สนามที่บ้านมีบ่อน้ำมันเหรอคะ
‪อ้าว พี่
‪ขอชานมหวานๆ แก้วสิ
‪- พรุ่งนี้ทีมสามไม่เข้าเวรล่ะสิ ‪- ใช่ ว่าจะไปแทงพูลอยู่
‪ข้างนอกไม่เห็นมีม้าเลย
‪แม็กซิมุสเหรอ ไปได้สักพักแล้ว
‪มีแต่คนถามถึง เลยเขียนไว้หน้าประตู
‪แต่ว่าพี่แทอึลไม่อยู่นะ
‪จะไปแทงพูลกับใครล่ะ
‪- ไม่อยู่เหรอ ‪- กลับมาหรือยังนะ
‪เมื่อกี้เห็นออกไปกับพ่อราชาคนนั้น
‪(ม้ากลับไปแล้วค่ะ เธอไปแล้ว...)
‪(เซ็ง ไปแทงพูลกัน)
‪ผมเองครับท่าน
‪ฝ่าบาทกลับมาแล้วครับ มีแขกมาด้วย
‪เป็นผู้หญิงครับ
‪บอกให้ฝ่าบาทใช้ทางอ้อมกลับมา
‪ให้มาทางทะเลแทน
‪อย่าให้ใครเห็นเด็ดขาด
‪ไม่ต้องห่วงทางนี้ ‪เดี๋ยวฉันจัดการเอง
‪(ดาบสี่พยัคฆ์)
‪ฉันเป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิเกาหลี
‪และชื่อของฉันที่ไม่เคยให้เธอเรียก
‪คืออีกน
‪งั้นคุณก็...
‪มีชื่อใช่ไหม
‪ถ้าคุณมีชื่อจริงๆ
‪ฉันคงไม่พ้นต้องโดนตัดหัวแล้วสินะ
‪ดูจากที่เธอพูดกับฉันมาตลอด ‪ฉันจะตัดหัวเธอตอนนี้เลยก็ได้
‪- กระหม่อมจะนำทางไปที่วังเอง ‪- ขอไปส่งแม็กซิมุสก่อน
‪ฉันพาม้าแก่เดินทางไกลอีกแล้ว
‪เจอกันที่สนามม้า
‪ถอนกำลังองครักษ์จากสนามม้าด่วน
‪สองคนไปห้องวงจรปิด ‪แล้วเอาภาพในกล้องมาด้วย
‪ส่วนอีกสองคนตามฉันมา
‪ที่นี่ที่ไหน
‪มิติที่สี่งั้นเหรอ
‪ฉันก็ยังไม่แน่ใจ
‪คงเป็นช่องว่างระหว่างหนึ่งกับศูนย์ ‪ระหว่างโลกของฉันกับเธอ
‪วิทยาศาสตร์ไม่สามารถ ‪อธิบายถึงสถานที่นี้ได้
‪เห็นลูกโป่งนั่นไหม
‪ปกติลูกโป่งจะแตกภายในสิบชั่วโมง
‪แต่ลูกโป่งลูกนั้น ‪ลอยอยู่แบบนั้นเป็นสิบวันแล้ว
‪ไม่แตกและไม่ลอยไปไหน
‪และนั่นคือจุดที่ฉันเริ่มหยุดคิด
‪เพราะนั่นหมายถึงที่นี่ไม่มีแสง ‪ไม่มีลมและไม่มีอากาศด้วย
‪เหลือเชื่อไหมล่ะ
‪แล้วมันคืออะไรล่ะ
‪หรือว่า...
‪เวทมนตร์เหรอ
‪หรืออาจจะเป็นส่วนหนึ่งของตำนานก็ได้
‪เวลาที่นี่เดินไม่เหมือนข้างนอก
‪หนึ่งนาทีของที่นี่ ‪เท่ากับหนึ่งชั่วโมง
‪มาที่นี่แล้วนาฬิกาฉันหยุดเดิน
‪ต้องไปๆ มาๆ อยู่หลายวันกว่าจะรู้
‪แล้วคุณรู้ได้ยังไง ‪ในเมื่อนาฬิกาหยุดเดิน
‪ฉันใช้ตัวเลขของออยเลอร์น่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าที่นี่ลึกแค่ไหน
‪หรือว่ากว้างเท่าไร
‪สักวันฉันจะไปจนสุดขอบให้ได้
‪แล้วฉันจะบอกเธอ
‪ทุกอย่างเลย
‪วันนี้ไปที่โลกของฉันก่อนนะ
‪ความดันโลหิตของท่านหญิงแม็กซิมุส ‪ต่ำกว่าครั้งที่แล้ว
‪แต่ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติพ่ะย่ะค่ะ
‪"ท่านหญิง" เหรอ
‪เรียกม้าว่าท่านหญิง...
‪ตอนเช้ากระหม่อมจะตรวจ ‪อย่างละเอียดอีกครั้งพ่ะย่ะค่ะ
‪ฝากด้วยนะครับ
‪เห็นหรือยัง ฉันพูดจริงทุกอย่างเลย
‪ไม่เห็นเหรอว่าฉันจะบ้าอยู่แล้ว
‪ถ้านี่คือเรื่องจริงก็น่ากลัวมาก
‪แต่ถ้าไม่ใช่ ฉันก็เสียสติไปแล้ว
‪สำรวมกับฝ่าบาทหน่อยครับ
‪ยิ่งหน้านายคนนี้น่ะ
‪หน้าแบบนี้ต้องอยู่ข้างฉันสิ
‪อยู่ข้างฉันมาตั้งแต่สามขวบ
‪ปืนนั่นของจริงเหรอคะ
‪ขอดูได้ไหมคะ
‪ปล่อยเธอไปเถอะ เธอใช้เป็น
‪เธอเป็นพวกต้องเห็นเองถึงจะเชื่อ
‪เชื่อว่าอะไรพ่ะย่ะค่ะ
‪ว่าข้ามระหว่างหนึ่งกับศูนย์มาน่ะ
‪ไม่มีทาง
‪นี่ของจริงเหรอ
‪ปืนพีสามศูนย์นี่
‪เป็นของจริงงั้นเหรอ
‪ฉันจะขอทดสอบอะไรหน่อย
‪ไม่มีเจตนาแอบแฝงหรอกค่ะ
‪บอกแล้วใช่ไหม เธอใช้ปืนเป็น
‪ที่ผมยอมเพราะคุณเป็นแขกของฝ่าบาท
‪ที่นี่
‪ประเทศนี้
‪กษัตริย์องค์นี้
‪คือเรื่องจริงงั้นเหรอ
‪เรื่องจริงทั้งหมด
‪ทั้งปืน ทั้งโลกนี้ และตัวฉันเอง
‪อย่าคิดจะทดสอบ ‪ด้วยการเหนี่ยวไกนั่นเชียว
‪นายคนนี้ไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียวแน่
‪ลดปืนลงด้วยครับ
‪ถ้ายังไม่อยากตาย
‪ฝ่าบาท เธอคือ...
‪ถูกต้อง
‪ผู้หมวดจองแทอึล
‪คุณเองก็...
‪รู้จักฉันเหรอคะ
‪ยินดีต้อนรับสู่วังของฉันนะ
‪ที่นี่คือควังยองจอน
‪ที่พักส่วนตัวของฉัน
‪ทำตัวสบายๆ ให้เหมือนเป็นบ้าน...
‪จะต้องเอาให้ได้เลยใช่ไหมเพคะ
‪อยากเห็นยายแก่คนนี้ลงโลงนักหรือไง
‪คือว่าโนซังกุง...
‪ผู้หญิงคนนี้ ‪เพิ่งเชื่อว่าผมเป็นกษัตริย์
‪ได้สักสิบนาทีกับ 50 วินาทีเอง
‪คนนี้คือคนสำคัญของฉัน
‪ที่รู้ว่ากระดุมพวกนั้นมาจากไหน
‪ยินดีที่ได้พบค่ะ ฉันชื่อ...
‪วางสัมภาระทุกอย่าง ‪ที่มีอยู่ตอนนี้ไว้ในกล่องด้วยค่ะ
‪ทุกคนต้องผ่านการตรวจ ‪รักษาความปลอดภัยก่อนเข้าวัง
‪แม้แต่นางกำนัลหรือนายกก็ไม่เว้น
‪ทำอะไรก็ได้อย่างนั้น
‪จะคืนให้ใช่ไหมคะ
‪ถ้าบัตรหายอีก ฉันโดนเล่นหนักแน่ค่ะ
‪หน้าคุ้นๆ ใช่ไหมล่ะ
‪จริงด้วยเพคะ
‪ต้องใช้มือตรวจด้วยไหมคะ
‪ไม่ต้องหรอกค่ะ
‪ฉันต้องเชื่อคุณสิ
‪คุณเป็นแขกของฝ่าบาทนะ
‪ขอคุยด้วยหน่อยเพคะ
‪ตอนนี้เลยเหรอ
‪อยากจะคุยวันหลังสินะเพคะ
‪แต่ถ้าฝ่าบาทหนีออกจากวัง ‪แล้วพาแขกกลับมาอีก
‪หม่อมฉันก็อยากให้ผ่านเข้าวัง ‪ตามขั้นตอนที่ถูกต้องเช่นกันเพคะ
‪องครักษ์ห้านายเห็นแขกของฝ่าบาท ‪ที่สนามม้าก็อีกหนึ่ง
‪นางกำนัลในวัง 12 คน ‪โดนสั่งให้ออกนอกวังกะทันหัน
‪- แบบมีพิรุธ... ‪- ก็จะเดินตามไปอยู่
‪ผมอยากคุยตอนนี้เหมือนกัน
‪นายก็ไม่ต้องอยู่ต่อ ออกมา
‪คำสั่งราชานะ
‪ไม่ต้องห่วง
‪รออยู่ตรงนี้ก่อน
‪เดี๋ยวฉันหาทางหนีออกมาเอง
‪โอ๊ย อกอีแป้น
‪คุณนี่หาเรื่องจริงๆ เลย
‪ฝ่าบาททรง
‪หาเรื่องจังเพคะ
‪ไม่ได้พูดแบบนี้เหรอ
‪ตอนนี้เธอเชื่อผมแล้วจริงๆ
‪ว่าผมเป็นกษัตริย์น่ะ
‪ให้ตาย ปวดหัวเหลือเกิน
‪หนักใจเสียจริง
‪คุณพระคุณเจ้าช่วย
‪แปดโมง ฝ่าบาทมีเสวย ‪อาหารเช้าร่วมกับเจ้าหน้าที่
‪หารือเรื่องครบรอบ 25 ปี ‪ขึ้นครองราชย์
‪เสวยน้ำชากับผู้บริหาร ‪บริษัทสื่อมวลชนต่อตอนสิบโมง
‪และตอนบ่ายโมงต้องไปร่วมพิธีเปิด
‪การแข่งบาสเกตบอลฤดูใบไม้ร่วง
‪เดี๋ยวก่อนๆ
‪ผมไม่อยู่วังแค่ครึ่งวัน
‪งานงอกเยอะขนาดนี้เชียวเหรอ
‪คงมีใครบางคนในวัง ‪โกรธฝ่าบาทอยู่เพคะ
‪- มีอีกไหมครับ ‪- มีเพคะ
‪ตอนบ่ายสองโมง ‪เข้าร่วมงานแข่งขันคณิตศาสตร์
‪กล่าวให้กำลังใจผู้เข้าแข่งขัน
‪และมีงานมอบสิ่งของบรรเทาทุกข์ ‪แก่ผู้ประสบภัยน้ำท่วมตอนสี่โมงเพคะ
‪เราจะเดินทางโดยเฮลิคอปเตอร์เพคะ
‪ได้ครับ
‪ผมจะทำให้ทุกอย่างเลย
‪ฉะนั้น มื้อเย็นปล่อยผมตามอัธยาศัยที
‪ทุกครั้งที่ฝ่าบาทขอแบบนี้ ‪ค่อนข้างน่าสงสัยนะเพคะ
‪นี่เริ่มล้ำเส้นแล้วนะ
‪ผมแค่จะกินของผมเองในห้องหนังสือ
‪แค่ผมคนเดียว
‪มีแขกอยู่ในห้องหนังสือของฝ่าบาท
‪เธอต้องขังแขกไว้ในนั้น
‪จนกว่าจะมีคำสั่งจากฉัน
‪งานแรกของกษัตริย์องค์ใหม่
‪คือพิธีพระบรมศพของกษัตริย์องค์ก่อน
‪ตอนนั้นฉันอายุได้แปดขวบ
‪ฉันเชื่อแล้ว
‪ว่านี่คือโลกคู่ขนาน
‪คะ
‪นารี
‪มยองนารี
‪ใครคือมยองนารีเหรอคะ
‪ฉันชื่อมยองซึงอาค่ะ ‪จากกรมประชาสัมพันธ์
‪ฉันก็รู้ว่าไม่ใช่ค่ะ
‪แต่แค่อยากยืนยันให้แน่ใจ
‪คุณเป็นเจ้าของตึกหรือเปล่าคะ
‪ที่ให้โรงเรียนสอนเทควันโดเช่า
‪ฉันเป็นเจ้าของตึกจริงค่ะ ‪แต่อยู่ที่แคนาดาหมดเลย
‪ดื่มชาไหมคะ
‪สมุนไพรช่วยให้หลับสบายค่ะ
‪อยากให้ฉันหลับเหรอคะ
‪หลับได้ก็ดีค่ะ
‪ฉันมาที่นี่เพื่อเฝ้าคุณ
‪และคุณห้ามออกจากที่นี่ ‪จนกว่าจะมีคำสั่งจากโนซังกุง
‪ถ้าคุณหลับ เราก็จะสบายกันทั้งคู่
‪คุณเหมือนนารีเลยค่ะ
‪พูดอะไรตรงๆ แบบนี้น่ะ
‪คือว่า...
‪ฉันใช้คอมพิวเตอร์ตรงนั้นได้ไหมคะ
‪ไม่ได้ค่ะ ของฝ่าบาท ‪ต้องให้ฝ่าบาทประทานอนุญาตก่อน
‪- ตอนนี้ที่นี่ปี 2019 ใช่ไหมคะ ‪- ใช่ค่ะ
‪เจ้าของห้องนี้เกิดปี 1987 ถูกไหมคะ
‪ถูกต้องค่ะ
‪เมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมอยู่ที่ปูซาน
‪และมีอาคาร 63 อยู่ 63 ตึก
‪มีแค่ตึกเดียวที่ยออีโดในโซลนะ
‪ไอ้บ้านี่...
‪เมื่อกี้คุณด่าฉันเหรอคะ
‪ฉันควรหมายถึงใครดีคะ
‪ฉันขอเหล้าแทนน้ำชาได้ไหมคะ
‪ถ้าเป็นโซจูได้ยิ่งดีเลย
‪ฝ่าบาทเสด็จไปที่ไหนมาหรือพ่ะย่ะค่ะ
‪โลกคู่ขนาน
‪จะใช้คอมทำอะไรเหรอคะ
‪อยากจะค้นอะไรนิดหน่อย ‪โน่นนั่นนี่เรื่อยเปื่อยแหละค่ะ
‪ฉันคงให้คุณยืมโทรศัพท์ของวังไม่ได้
‪บอกฉันมาสิคะ ฉันจะอ่านผลการค้นหาให้
‪วิธีนั้นก็ได้
‪ได้ค่ะ เริ่มจาก...
‪อีกน
‪พูดว่าอะไรนะคะ
‪อีกนค่ะ
‪กษัตริย์ที่นี่ชื่ออีกนไม่ใช่เหรอคะ
‪คุณบ้าไปแล้วเหรอคะ
‪คุณกล้าเรียกชื่อฝ่าบาท ‪ตามอำเภอใจงั้นเหรอคะ
‪คุณไม่รู้จักอาคาร 63 ‪ไม่รู้อายุของฝ่าบาท
‪คุณเป็นใครกันแน่
‪อยู่เมืองนอกนานเหรอคะ
‪แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
‪คุณไม่สนใจบ้านเกิดตัวเองเลยเหรอคะ
‪คือว่า...
‪ที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดฉัน
‪ฉันยังเชื่อว่าโลกแบนอยู่เลย ‪ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
‪เอาเป็นว่าลักลอบเข้าเมืองมาแล้วกัน
‪โห สุดยอด
‪ออกไปรอข้างนอกสักครู่ครับ ‪ขอเวลาไม่นาน
‪เธอลักลอบเข้าเมืองมาค่ะ
‪ยิ้มทำไมครับ
‪ฉันรู้จักคนที่หน้าเหมือนคุณมาก ‪แต่นิสัยต่างกันลิบลับ
‪เมื่อกี้ขอโทษด้วยนะคะ
‪ว่าแต่คุณเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วเหรอ
‪สุขุมและจริงจังน่ะ
‪จับไว้ครับ
‪ฉันเข้าใจค่ะ เคยทำมาหมดแล้ว
‪จะได้เห็นชัดๆ เผื่อคุณต้องใช้
‪ถึงจะไม่เจออะไรก็เถอะ
‪อยากรู้ก็ลองไปถามเจ้านายคุณดูสิ
‪เขาเป็นพวกสายวิทย์ ‪คงจะอธิบายได้ดีกว่าฉัน
‪คุณมาจาก...
‪โลกคู่ขนานใช่หรือเปล่า
‪เมืองหลวงอยู่ที่โซล
‪ประเทศชื่อสาธารณรัฐเกาหลี
‪รู้ได้ยังไงคะ
‪คุณเป็นใคร
‪คุณทำอะไรกับฝ่าบาท
‪แผลประหลาดที่ไหล่ของฝ่าบาท ‪คือฝีมือคุณใช่ไหม
‪แผลที่ไหล่เหรอคะ
‪ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย
‪ไม่ได้สนิทขนาดเคยเห็นหลังกัน
‪แล้วก็พูดให้มีหางเสียงหน่อยสิ
‪คุณเกิดปี 1991 นี่ ‪ฉันเป็นพี่คุณตั้งปีนะ
‪หัวหน้าโจคะ
‪ฉันสั่งให้เคลียร์ทางไว้ไง
‪ฝ่าบาท กระหม่อมขอถาม...
‪รู้น่า ฉันรู้ว่านายมีคำถามเยอะ
‪รู้ด้วยว่านายอยากตรวจลายนิ้วมือเธอ
‪ก่อนอื่นฉันจะส่งลิงก์ให้นาย
‪เกี่ยวกับทฤษฎีควอนตัม
‪อ่านจบแล้วถ้ามีคำถามอะไร ‪ส่งเป็นข้อความมาแล้วกัน
‪แล้วก็ช่วยเปิดประตูให้ที ‪อาหารฉันเย็นหมดแล้ว
‪ว่าแต่ฝ่าบาท
‪ไม่ได้หยิบเหล้ามาหรือเพคะ
‪แขกด้านในอยากดื่มเหล้าน่ะค่ะ
‪ยอง
‪พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‪ช่วยสืบให้ที ‪ว่าตู้เก็บเหล้าอยู่ตรงไหนของวัง
‪อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ
‪ว่าแต่
‪ฝ่าบาทเคยเจอฉันตอนไหนกันนะ
‪ตอนฉันโค้งคำนับฝ่าบาท
‪ฝ่าบาทบอกว่าเราเคยเจอกันแล้ว ‪ดีใจที่ได้เจอกันอีก
‪ทั้งที่เพิ่งเคยเจอกันแท้ๆ
‪คนที่อยู่ในห้อง ‪มีอะไรผิดสังเกตอีกไหมครับ
‪- นอกจากขอเหล้า ‪- อย่าถามฉันเลยค่ะ
‪ฉันจะรายงานให้โนซังกุงเพียงคนเดียว
‪อ๋อ
‪ทำงานเก่งดีนี่
‪ฉันก็เลยต้องกลั้นน้ำตา
‪ปล่อยโอกาสทองนี้หลุดลอยไปค่ะ
‪ฉันต้องไปเข้าพบโนซังกุง
‪ขอตัวก่อนนะคะ
‪- นี่คุณขังฉันไว้เหรอ ‪- ขังไว้น่ะสิ
‪เข้าใจหน่อยแล้วกัน
‪ฉันพาเธอมาโดยที่ไม่ได้บอกใครก่อน
‪เราเพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้ ‪ทุกคนเลยวิตกน่ะ
‪แล้วทำไมคิมแกตงถึงดูนิ่งจังล่ะ
‪ฉันจินตนาการว่าเธอมาวังอยู่บ่อยๆ
‪ถึงจะไม่ใช่แบบนี้ก็เถอะ
‪ลงนามสัญญาอะไรเหรอ ซื้อที่ดินหรือไง
‪อยากเอานิ้วเช็ดผนังจะแย่ ‪แต่เห็นแก่ประชาชนของคุณหรอก
‪เลื่อนตำแหน่งให้ ‪คนที่มาเฝ้าฉันด้วยนะ
‪เธอรักชาติมากเลย
‪ขอยืมโทรศัพท์หน่อยสิ ปลดล็อกให้ด้วย
‪เธอไม่ให้ฉันยืมโทรศัพท์
‪จะค้นเรื่องอะไร
‪เธอไม่น่ามีเบอร์ให้โทรหานี่
‪ไม่ใช่เรื่องของคุณ
‪รหัสอะไร
‪ใครจะกล้ามาดูโทรศัพท์ของกษัตริย์กัน
‪ไม่มีรหัสหรอก
‪ขอกับแกล้มหน่อย
‪ข้าวต่างหาก ไม่ใช่กับแกล้ม
‪เธอคงหิวล่ะสิท่า
‪คุณกินก่อนสิ
‪- ฮะ ‪- ไม่ได้ล้อเล่นนะ
‪ฉันคืออลิซในดินแดนมหัศจรรย์
‪อลิซกินยาเข้าไป ทำให้ตัวเธอ ‪เดี๋ยวใหญ่ขึ้นเดี๋ยวเล็กลง
‪ถ้ากินไอ้นี่เข้าไปแล้วตายเพราะยาพิษ ‪หรืออย่างอื่นขึ้นมาจะทำยังไง
‪ไม่ต้องห่วง
‪ฉันรักษาสัญญา ‪เธอต้องโดนตัดหัวตายสถานเดียว
‪ถ้างั้นก็จะทานให้อร่อยนะคะ
‪แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย
‪ทำเองเหรอ
‪ใช่ อร่อยไหม
‪ไม่เลย
‪ฉันไม่ได้ทำมา 25 ปีแล้ว
‪วันนี้ก็น่าจะเรียกใครมาทำให้สินะ
‪ในโลกของฉัน ‪แค่ฉันพูดว่า "มีใครอยู่ไหม"
‪ทุกคนก็จะรีบเปิดประตู...
‪ตกใจหมด
‪นี่คุณยืนอยู่หน้าประตูจริงๆ เหรอ
‪คิดว่าหม่อมฉัน ‪ว่างขนาดนั้นเลยหรือเพคะ
‪ฝ่าบาทอยู่ที่นี่เองหรือเพคะ
‪ผมเพิ่งมาเมื่อกี้เอง
‪ยังไม่ทันได้นั่งเลยด้วยซ้ำ
‪เตรียมห้องพักและอาหารของแขกไว้แล้ว
‪แต่คงจะทานข้าวเสร็จแล้ว ‪หม่อมฉันจะพาเธอไปที่ห้องเอง
‪เป็นห้องที่ไกลจาก ‪ห้องฝ่าบาทที่สุดเพคะ
‪เจอกันพรุ่งนี้ นอนให้เต็มอิ่มล่ะ
‪กู๊ดไนต์นะ
‪กู๊ดไนต์
‪ผมบอกคุณต่างหาก
‪คุณต้องนอนหลับฝันดีสิ
‪ว่าแต่ไกลฝั่งซ้ายหรือขวาเหรอ
‪ให้ตายเถอะ ฝ่าบาทนี่
‪นอกจากเกิดเหตุฉุกเฉินแล้ว
‪ไม่เคยมีบุคคลภายนอก
‪ค้างคืนที่วังเลยค่ะ
‪ดังนั้น ห้ามพูดถึง ‪เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้
‪ไม่ว่าที่ไหนหรือกับใครเด็ดขาด
‪จะแผนผังภายในวัง ‪หรือบทสนทนากับฝ่าบาทและอื่นๆ
‪ต้องเก็บไว้เป็นความลับทั้งหมด
‪ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
‪ฉันเป็นข้าราชการเหมือนกัน
‪จริงด้วย
‪ผู้หมวดจองแทอึล
‪ฉันอยากถามอยู่พอดีเลย
‪คนที่นี่
‪รู้จักฉันได้ยังไงเหรอคะ
‪ว่าแต่ผู้หมวดนี่มันอะไรกันเหรอคะ
‪แปลกมากเลยนะ
‪ฝ่าบาทมีบัตรหน้าตาประหลาด ‪อยู่ในมือตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
‪ในจักรวรรดิแห่งนี้ ‪ไม่มีตำรวจชื่อผู้หมวดจองแทอึล
‪และไม่มียศที่เรียกว่าผู้หมวดด้วย
‪ฉันจึงคิดว่าคงมีคนปลอมขึ้นมา ‪เพื่อความสนุก ไม่ก็เหตุผลอื่น
‪แต่คนที่ไม่มีตัวตนตอนนั้น
‪ดันปรากฏตัวมาให้เห็นซะได้
‪ช่างเหลือเชื่อเสียจริง
‪ทุกอย่างอาจจะดูไร้สาระ
‪แต่ฉันมั่นใจอยู่อย่าง
‪สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถอธิบายได้ ‪มีแต่จะทำให้โลกเกิดความวุ่นวาย
‪และเป็นอันตรายต่อฝ่าบาท
‪ดังนั้น
‪ระหว่างที่อยู่ที่นี่
‪กรุณาหลีกเลี่ยง ‪การติดต่อสื่อสารกับคนอื่น
‪นอกจากฝ่าบาท หัวหน้าองครักษ์โจยอง ‪และยายแก่คนนี้ด้วยนะคะ
‪อีกทั้ง อย่าสงสัยอะไร ‪เกี่ยวกับโลกใบนี้
‪อย่าคิดจะอยู่นานด้วยค่ะ
‪คำว่า "โลกใบนี้" ของฉัน
‪รวมถึงฝ่าบาทด้วยนะคะ
‪ฉันเดาถูกด้วย
‪ไกลฝั่งขวานี่เอง
‪นึกว่าจะดีใจซะอีก
‪มามือเปล่าเหรอ
‪เตียงก็มี โซฟาก็มี ทำไมนั่งพื้นล่ะ
‪ห้องนี้ลมเย็น ‪โดยเฉพาะข้างซ้ายของเตียง
‪มาทำไมเหรอ
‪ฉันไม่อยากปล่อยให้เธอกลัวอยู่คนเดียว
‪เชื่อเถอะ อยู่ที่นี่สติฉันเต็มร้อย
‪ทำไมคนสติเต็มร้อยถึงเข้าทางหน้าต่าง ‪ไม่เข้าทางประตูล่ะ
‪เธอต้องรู้เอาไว้นะ
‪ตรงนั้นคือทางลัด
‪วังนี้กว้างมากเลย
‪ไหนบอกว่านั่งพื้นไม่ได้ไง
‪ลองนั่งแล้วก็ไม่เลว
‪ลมพัดเย็นด้วย เลยยิ่งดีเข้าไปใหญ่
‪แล้วเมื่อไหร่ ‪จะเอาบัตรของฉันมาให้ดูสักที
‪- พรุ่งนี้ ‪- ทำไมล่ะ
‪หรือว่าจริงๆ แล้วไม่มีกันแน่
‪มีสิ
‪แต่กลัวเธอเห็นแล้วจะรีบกลับไป
‪ที่โลกของเธอน่ะ
‪อันนั้นอะไรเหรอ
‪อะไรล่ะ
‪ตุ๊กตาที่ห้อยกุญแจรถฉัน
‪ดูเป็นของราคาถูกมากเลย
‪(เกมยิงปืน เกมยิงธนู)
‪ถ้ายิงโดนเจ็ดครั้ง ‪คุณจะได้เจ้าตัวนี้ไป
‪ผู้ชายที่ผ่านการเกณฑ์ทหารมาแล้ว
‪หลับตายิงยังได้เลยครับ
‪สิบลูกหมื่นวอนครับ รับเท่าไรดี
‪เจ็ดลูกพอครับ
‪เธอควรจะรู้ไว้นะ
‪ทุกอย่างของฉันไม่มีอะไรราคาถูกเลย
‪สรุปคุณเสียไปเท่าไรเนี่ย
‪กับสิ่งที่ผู้ชายเกณฑ์ทหารแล้ว ‪หลับตายิงยังโดนน่ะ
‪ว่าแล้วเชียว
‪พวกเธอขี้โกงเหมือนกันทั้งประเทศเลย
‪เบาหน่อยสิ ข้างหน้ามีคนเฝ้าอยู่นะ
‪เธอโง่หรือไง ‪ในห้องนี้มีกล้องวงจรปิดตั้งกี่ตัว
‪นั่นก็กล้องวงจรปิดเหรอ
‪โบกมือสิ
‪มีคนดูเราอยู่ตั้ง 12 คนแน่ะ
‪จริงเหรอ
‪ทีแบบนี้ล่ะเชื่อ
‪ฉันโกหกต่างหาก
‪อยากตายหรือไง
‪แล้วสรุป...
‪ใช่กล้องวงจรปิดไหมล่ะ
‪ไม่ใช่ ฉันแค่ล้อเล่น
‪พิสูจน์ให้ไหม
‪ออกไปเลย
‪เห็นคนอื่นทำก็ดีหรอก
‪แต่เอาจริงเมื่อยชะมัด
‪ไม่จริง ไม่เห็นจะเมื่อยตรงไหน
‪ฉันขอถามอะไรอย่าง ‪ตอบแค่ใช่หรือไม่ใช่นะ
‪ว่ามา
‪คุณไม่เคยเดตเลยใช่ไหม
‪ตกใจหมด
‪เปล่าซะหน่อย
‪เคยอยู่นะ
‪ให้ฉันทายไหมว่าตอนไหน
‪ทายมาสิ
‪ตอนนี้
‪หรือควรจะทำแบบนี้นะ
‪ทายสิว่าฉันเพิ่งพิสูจน์อะไรไป
‪เรื่องที่ว่าฉันเคยเดต
‪หรือว่า
‪กำลังเดตอยู่ตอนนี้กันล่ะ
‪เจออาวุธที่ฆาตกร ‪ของคดีทีมสองใช้หรือยัง
‪หัวหน้าชเวขอให้ผมช่วยอยู่
‪ฉันส่งข้อมูลต่อไปแล้ว ‪อาวุธคือมีดทำครัวทั่วไป
‪ใช่
‪ขนาดประมาณนี้ได้
‪อย่างนี้นี่เอง
‪แทงตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้
‪ให้มั่นใจว่าเหยื่อตายสนิท
‪ทำไมโลกนี้ช่างมืดมนนัก
‪ใช้ชีวิตที่สดใสกันเถอะ
‪สว่างจ้าเหมือนหลอดไฟไปเลย
‪สามีฉันออกนอกบ้านเวลานี้ ‪ไม่รู้จะเอาที่ไหนมาสดใสแล้ว
‪ก็ไม่ได้อยากออกหรอก
‪แต่ทำยังไงได้
‪ชินแจขอให้ผมไปดื่มเป็นเพื่อน...
‪เลิกงานแล้ว อย่าให้ฉันทำงานเลย
‪ถ้าฉันขอประวัติการโทรคุณเมื่อไหร่ ‪ไม่เกินสิบนาทีรู้กันแน่
‪รอก่อนสิ ที่รักจ๋า เดี๋ยวผมเข็นเอง
‪ฉันเข็นเองได้จ้ะ
‪เดี๋ยวผมขนของขึ้นรถให้
‪แล้วขึ้นแท็กซี่ข้างหน้าไปกันนะ
‪(กองอาชญากรรมรุนแรงสาม)
‪(หัวหน้าพัค)
‪นี่ วันนี้ฉันไปดื่มกับนายนะ
‪แล้วที่จริงกินข้าวกับใครครับ
‪ความโดดเดี่ยว
‪(เซ็ง ไปแทงพูลกัน)
‪หน้าเธอดูนอนไม่พอนะ ‪อุตส่าห์บอกให้ฝันดี
‪เครื่องแบบองครักษ์ในวัง
‪จะให้ฉันปลอมตัวหนีไปเหรอ
‪ใครบอกล่ะ
‪วันนี้ฉันมีงานทั้งวันเลย
‪เปลี่ยนชุดแล้วรีบออกมา
‪เราต้องแอบโนซังกุงออกไป
‪ถ้าวางแผนไว้ก็ควรจะรอบคอบกว่านี้นะ
‪คุณพระคุณเจ้าช่วย
‪ขนาดแยกกันไกลที่สุดแล้ว ‪ยังมาหาแต่เช้ามืดเชียวนะ
‪ไปข้างนอกเสียยังดีกว่าเพคะ
‪แล้วก็กลับมาให้ดึกๆ เลย
‪อย่าให้ใครถ่ายรูปได้ล่ะ ‪ห้ามมีรูปคู่กันเด็ดขาด
‪จะบ้าตาย
‪นี่ล่ะแผนของฉัน
‪เป็นไปตามแผน
‪ไหนว่าสติเต็มร้อยไง
‪(วันที่ฉันได้เจอฝ่าบาท ‪ที่ทุกคนร่ำลือเป็นครั้งแรก)
‪ฝ่าบาทจะทรงชู้ตบาส
‪เพื่อชัยชนะของพวกเราในวันนี้
‪ขอเสียงปรบมือด้วยครับ
‪สุดยอดครับ
‪ขอเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังๆ
‪ให้กับฝ่าบาทของพวกเราอีกครั้งครับ
‪ริชาร์ด ฟูลเลอร์กล่าวไว้ว่า
‪"หากแก้โจทย์ใดๆ ‪แล้วพบว่าวิธีการแก้นั้นไม่งดงาม
‪ผมรู้ทันทีว่าคำตอบที่ได้ ‪เป็นคำตอบที่ผิด"
‪สิ่งที่ผมจะพูดต่อจากนี้
‪คือคำแนะนำจากนักคณิตศาสตร์ ‪มือสมัครเล่นและพระราชาของทุกคน
‪(การเดิน)
‪ออกจากห้องวิจัยของคุณวันละ 30 นาที
‪ห้องวิจัยของคุณ
‪ต้องทำความสะอาดบ้างนะ
‪พักผ่อนให้เพียงพอ
‪ร่างกายของคุณ ‪ไม่ใช่ทศนิยมไม่รู้จบนะครับ
‪(บรรยากาศ)
‪สร้างช่วงเวลาดีๆ กับคนรัก ‪หรือครอบครัวของคุณ
‪สายวิทย์แบบเราก็ทำได้ครับ
‪ทุกคนเป็นนักคณิตศาสตร์ ‪ที่จักรวรรดิเกาหลีภาคภูมิใจ
‪ไม่ว่าคุณจะกำลังแก้โจทย์อะไร
‪ผมขอให้วิธีการและคำตอบของคุณ
‪ออกมางดงามครับ
‪เมื่อกี้ฉันเท่ใช่ไหมล่ะ
‪พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‪กระหม่อมก็คิดเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‪ส่วนกระหม่อมคิดมานานแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‪หัวหน้าโจยอง
‪ฝากทำตามที่ฉันขอด้วย
‪มองทางนี้หน่อยเพคะ
‪คงไม่ใช่ของขวัญสินะ
‪"ถ้าอยู่ในวัง เธอคงโดนขัง ‪อยู่แต่ในห้องหนังสือ
‪ฉันเลยตั้งใจพาออกมา
‪เที่ยวให้สนุก แล้วเจอกันตอนค่ำ"
‪ฝ่าบาทฝากมาบอกคุณครับ
‪ฝ่าบาททรงมีตารางราชกิจต่อ ‪หลังจากนี้คุณต้องไปเองครับ
‪"ขอบใจมาก
‪เข้าทางฉันเลย"
‪ฝากบอกฝ่าบาทด้วยนะคะ
‪ว่าแต่
‪คุณมีเงินไหมคะ
‪ฉันเลี้ยงไก่ทอดเจ้านายคุณ ‪ที่โลกโน้นบ่อยนะ
‪ใช้เวลาเดินทางประมาณ 50 นาทีเพคะ
‪เราส่งของบรรเทาทุกข์ไปที่นั่น ‪ด้วยรถไฟเรียบร้อยแล้ว
‪(คำค้นหาล่าสุด)
‪(ตัวเลขของออยเลอร์ ‪ลูกโป่งลอยได้นานเท่าไร)
‪(อีกน แฟนเก่าอีกน นายก ‪คูซอรยอง หุ่นคูซอรยอง)
‪(ไก่คลุกซอส เงินเดือนตำรวจ)
‪(แผนที่จักรวรรดิเกาหลี ‪เคทีเอ็กซ์ปูซานไปโซล)
‪(พระเจ้าอีโฮ ‪เจ้าฟ้ากึม องค์ชายอีริม)
‪ให้ผมช่วยไหมครับ
‪ไม่เป็นไรค่ะ คุณไปเถอะ
‪ให้ผมช่วยเถอะครับ
‪ได้รับรูปหรือยังครับ
‪รูปพวกนี้มันอะไร คุณเป็นคนส่งมาเหรอ
‪ตัดต่อฉันเข้าไปเหรอ
‪คุณบ้าไปแล้วแน่ๆ
‪คงเป็นวิธีต้มตุ๋นคนสินะ ‪คุณเลือกคนผิดแล้วล่ะ
‪แม้แต่ยาฆ่าตัวตาย ‪ฉันยังไม่มีเงินซื้อเลย
‪เกิดวันที่ 12
‪เดือนกรกฎาคม ปี 1989
‪รู้วันเกิดของฉันได้ยังไง
‪หลานสาวเจ้าของบริษัทยายักษ์ใหญ่
‪เจอลูกชายคนโตจากครอบครัวร่ำรวย
‪ที่สมาคมเรือยอร์ชในอเมริกา ‪ก่อนจะแต่งงานกัน
‪และมีลูกคนแรกหลังจากนั้นสี่เดือน
‪นี่คือชีวิตของคุณ
‪ชีวิตที่คุณก็มีได้หากคุณต้องการ
‪ผมไม่เคยเลือกคนผิดแม้แต่ครั้งเดียว
‪ผู้หญิงในรูปคือคุณ
‪ถ้าจะพูดให้ชัด
‪ก็คือคุณในอีกโลกหนึ่ง
‪ในขณะที่โลกนี้
‪คุณใช้ชีวิตเหมือนอยู่ในนรก
‪คุณถ่ายมาได้ยังไง
‪คุณเข้ามาในบ้านฉันเหรอ
‪กลอนประตูที่ใช้การไม่ได้
‪หน้าต่างที่ไม่มีแสงอาทิตย์ส่องผ่าน
‪กำแพงที่ไม่อาจปกป้องคุณ ‪จากทั้งร้อนทั้งหนาวได้
‪บ้านคุณต่างจากหลุมศพ
‪ตรงไหนเหรอครับ
‪ให้ลูกสาวคุณที่กำลังจะเกิด
‪มีบ้านแบบนี้ มีรถแบบนี้
‪มีพ่อแม่แบบนี้ ไม่ดีกว่าเหรอครับ
‪แทนที่จะเป็นกองขยะใช้แล้วแบบนั้น
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นลูกสาว
‪คุณ...
‪จะเป็นนักต้มตุ๋นหรืออะไรก็ตาม ‪แต่คุณเลือกคนผิดแล้ว
‪ฉันจับคุณเข้าคุกแน่
‪112 รับแจ้งเหตุด่วนเหตุร้าย ‪มีอะไรให้ช่วยครับ
‪สวัสดีครับ พูดมาได้เลยครับ
‪คุณเป็นใคร
‪คนที่จะมาช่วยชีวิตคุณยังไงล่ะ
‪คุณจะช่วยยังไงไม่ทราบ
‪ฉันต้องทำยังไง ฉันถึงจะ...
‪ได้มันมา
‪แค่ฆ่าคุณอีกคนก็พอ
‪เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น
‪ไอ้ชีวิตต่ำตมของคุณเนี่ย
‪อยากลองเปลี่ยนมันดูไหมล่ะครับ
‪ถ้าฉันตอบว่าไม่
‪คุณจะทำยังไง
‪ฉันเห็นหน้าคุณแล้ว
‪คนที่จะตาย
‪ไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้
‪แต่เป็นฉันเหรอ
‪ไม่รู้สิ ยังไม่ได้คิดเอาไว้
‪ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครปฏิเสธเลยสักคน
‪ไม่เป็นไรครับ
‪การที่คุณปฏิเสธผมเป็นคนแรก
‪ก็น่าสนใจสำหรับผมเหมือนกัน
‪เดี๋ยวค่ะ
‪เดี๋ยวก่อนค่ะ หยุดก่อน...
‪ฉันจะ...
‪ติดต่อคุณได้ทางไหนคะ
‪ผมจะ...
‪เป็นคนติดต่อไปเองครับ
‪รายงานด่วนจากฝ่ายกลาโหมครับ
‪เรือประมงจีน ‪ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ
‪จากน่านน้ำส่วนกลางฝั่งทะเลตะวันออก
‪เรือรบอีซุนชินที่อยู่ใกล้ๆ ‪รับสัญญาณขอความช่วยเหลือแล้วครับ
‪เรือประมงแน่นะคะ
‪ครับ ตรวจสอบเรียบร้อย
‪อาจเป็นเพราะทะเลตะวันออกมีหมอกหนา ‪และคลื่นสูงทำให้เกิดเหตุขึ้นครับ
‪เหมือนฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมาเลย
‪กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่น ‪มีเอี่ยวด้วยใช่ไหม
‪ครับ ทั้งจีนและญี่ปุ่นอ่อนไหวมาก
‪ตั้งแต่ญี่ปุ่นฝ่าฝืน ‪ข้อตกลงเขตเศรษฐกิจจำเพาะ
‪งั้นคิดง่ายๆ แล้วกันค่ะ
‪ต่อไปเราจะเข้มงวดมากขึ้น ‪ในการต่อรองกับญี่ปุ่น
‪เรารับสัญญาณมาแล้ว ‪ก็ต้องช่วยพวกเขา
‪ถามให้ด้วยนะคะ ‪ว่าทำไมชอบมาจับปลาในทะเลของเรา
‪ครับท่าน
‪(หนังสือแต่งตั้ง คูซอรยอง)
‪กษัตริย์แห่งจักรวรรดิเกาหลี
‪ยอมรับการตัดสินใจของประชาชน
‪และมอบอำนาจให้นายกคูซอรยอง ‪เป็นผู้จัดตั้งคณะรัฐมนตรี
‪ผมหวังว่าคุณจะเป็นนายก ‪ที่รับฟังเสียงประชาชนนะครับ
‪หม่อมฉันจะทำให้ดีที่สุดเพคะ ฝ่าบาท
‪หม่อมฉันควรเป็นนายกแบบไหน ‪สำหรับฝ่าบาทดีเพคะ
‪นายกที่รายงานโดยการเขียนเป็นหลัก
‪นายกคู
‪ผมเป็นหนี้คุณไม่ได้ครับ
‪คอยดูกันว่าประวัติศาสตร์ ‪จะจดบันทึกช่วงที่ผมไม่อยู่
‪ว่าอะไรกันแน่
‪(ปูซาน เมืองหลวงแห่งวัฒนธรรม)
‪(งานจัดแสดงโบราณวัตถุ ‪จักรวรรดิเกาหลี)
‪โอ๊ย ไม่นะ
‪ขอโทษทีค่ะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪(เจกุกเดลี่ จีดีพีจักรวรรดิ ‪สูงเป็นอันดับสี่ของโลก)
‪อันดับสี่เหรอ
‪สาธารณรัฐเกา...
‪ไม่สิ จักรวรรดิเกาหลี ‪จีดีพีสูงขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‪เราส่งออกแร่หายากไปทั่วโลกค่ะ
‪ในหนังสือเรียนก็มีบอกไว้
‪ขอโทษนะคะ แร่หายากคืออะไรเหรอคะ
‪ออกสอบบ่อยจะตายไป
‪ซีเรียม แลนทานัม ‪อิตเทรียม ซาแมเรียม...
‪เป็นชาวต่างชาติเหรอคะ
‪ค่ะ ก็ประมาณนั้น
‪แล้วมันคืออะไรเหรอคะ
‪เราเรียกแร่พวกนั้นว่าแร่หายาก
‪ภาคเหนือมีประมาณ 30 ตัน ‪แล้วยังมีในทะเลอีก
‪แร่ตันละประมาณสองพันล้านดอลลาร์
‪รวมแล้วก็ประมาณ ‪หกล้านล้านล้านดอลลาร์ค่ะ
‪เงินทั้งหมดเป็นของ ‪จักรวรรดิเกาหลีเหรอคะ
‪ไม่ใช่หรอกค่ะ
‪ภูเขาที่ขุดเจอแร่เป็นที่ของวัง
‪จะให้ถูกก็คือของฝ่าบาทค่ะ
‪นั่นเพชรเหรอ
‪ถ้านั่นคือเพชร ‪ฉันคงเป็นเจ้าหญิงไดอานาแล้ว
‪กษัตริย์เหรอ
‪คุณนี่บ้าไปแล้วจริงๆ ตลกตายล่ะ
‪คุณนี่ไปสุดทุกทางเลยนะ
‪(สถานีปูซาน)
‪(รถไฟซีทีเอ็กซ์ ชมใบไม้เปลี่ยนสี ‪สวนแห่งชาติ ภูเขากึมกัง)
‪(ปูซาน)
‪(ปูซาน เมืองแห่งประวัติศาสตร์)
‪(รถไฟซีทีเอ็กซ์ ‪ไปมกโพ ไปเขาแพคดู)
‪รถไฟซีทีเอ็กซ์
‪ปลายทางพยองยาง ‪พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว
‪(สถานีปูซานไปสถานีโซล)
‪ผู้โดยสารกรุณาตรวจสอบตั๋วของท่าน
‪และขึ้นรถไฟโดยด่วน ‪ที่ชานชาลาหมายเลขสามค่ะ
‪- ลูกพี่ ดูนั่น ‪- รถไฟซีทีเอ็กซ์
‪ปลายทางพยองยาง ‪พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว
‪ผู้โดยสารกรุณาตรวจสอบตั๋วของท่าน
‪- ดูสินั่นใคร ‪- และขึ้นรถไฟโดยด่วน
‪- ลูน่าใช่ไหม ‪- ที่ชานชาลาหมายเลขสามค่ะ
‪เปลี่ยนทรงผมแล้วด้วย
‪- เฮ้ย ‪- ครับ ลูกพี่
‪- ไปจับตัวมา ‪- ครับ
‪กล้าดียังไงมาขวางทางเรา ‪อยากสั่งเสียอะไรไหม
‪คุณคือ...
‪ครับ ผมโจยอง
‪ออกมาไวดีนี่
‪- ผู้หญิงคนเมื่อกี้ชื่ออะไรนะ ‪- ลูน่าครับ
‪ผู้หญิงคนที่พวกเราวิ่งตามตอนนั้น
‪แน่ใจนะ
‪เธอขโมยเงินลูกพี่ผมไป
‪แถมเอาเงินไปเปลี่ยนทรงผมอีก ‪เราจะลืมลงได้ยังไง
‪ลูกพี่ผมนอนคุกเพราะยัยนั่นเลย
‪- แต่ยัยนั่นยังลอยนวล... ‪- รู้แล้ว กลับไปได้แล้ว
‪เธอเป็นแขกของผม
‪อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำ
‪ท่านนายกสวยมากเลยค่ะ
‪สวยจังเลยค่ะ
‪ท่านนายกสวยจังค่ะ
‪(คำค้นหาที่เกี่ยวข้องกับอีกน ‪อีกน คูซอรยอง แต่งงาน)
‪ท่านนายก อย่าลืมทานข้าวนะคะ
‪- รักนะ ทุกคน ‪- ฉันก็รักท่านนายกค่ะ
‪รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
‪ท้องตั้งหกเดือนแล้ว ‪ทำไมไม่อ้วนขึ้นเลยนะ
‪ฉันรักษาหุ่น ‪ยิ่งกว่าตอนก่อนแต่งงานอีก
‪สามีไม่อยากให้ฉันอ้วนขึ้นน่ะ
‪ดีแล้ว อย่าเป็นแบบฉันล่ะ
‪ตอนนั้นฉันท้องได้เจ็ดเดือน
‪สามีก็นอกใจซะงั้น
‪ขออนุญาตนะครับ
‪พี่ซอรยองคงจะมาแล้ว
‪หมดอารมณ์จะกิน ต้องมาให้ได้เลยเหรอ
‪ฉันไปก่อนนะ
‪- ไปเลยเหรอ ‪- อือ
‪กลับแล้วเหรอ
‪เธอบอกว่าไม่มีอารมณ์จะกินน่ะค่ะ
‪ข้าวยังไม่มาเลย หมดอารมณ์อะไรกัน
‪เธอไม่รู้เหรอ
‪ส.ส.พัคที่มีข่าวชู้สาว
‪เป็นพี่เขยของน้องสะใภ้หล่อนน่ะ
‪อะไรของเธอ
‪หน้าน้องสะใภ้ฉันเองยังจำไม่ได้เลย
‪ใครอยู่ฝั่งตรงข้ามพี่ ‪คนนั้นเกิดเรื่องตลอดเลย
‪ข่าวลือบอกว่าคนที่ได้ประโยชน์ ‪จากข่าวฉาวนี้มีแค่พี่คนเดียวนี่คะ
‪ปกติคนที่ได้ประโยชน์น่ะ...
‪มักจะเป็นคนร้ายไม่ใช่เหรอ
‪คนที่ก่อเรื่องเอาไว้ ‪ก็แค่บังเอิญยืนอยู่ตรงข้ามฉัน
‪สามีฉันบอกว่าองค์ชายบูยอง ‪หนุนหลังเธออยู่
‪- จริงเหรอ ‪- ถ้าจริงแล้วจะทำไม
‪สามีเธอจะอยู่ฝั่งฉันเหรอ
‪ได้ไหมล่ะ
‪สรุปเธอได้เป็นสะใภ้ของวังแล้วเหรอ
‪เลยได้เป็นนายกอีกสมัยใช่ไหม
‪เป็นไปได้เหรอคะ
‪"ฉันขายปลาไปเรียนไปค่ะ" ‪คำพูดนี้ใช้ไม่ได้ผลแล้วล่ะ
‪พระราชินีที่ไม่มีกำหนดวาระ
‪คงดีกว่าเป็นนายกวาระห้าปีอยู่แล้ว
‪แต่ฉันไม่รู้ว่าฝ่าบาท ‪จะชอบผู้หญิงอายุมากหรือเปล่า
‪อยากรู้ไหมล่ะว่าได้หรือไม่ได้
‪ถ้าฉันใช้วาระที่เหลืออยู่
‪มุ่งไปที่การตรวจสอบภาษี ‪ซองอุนกรุ๊ปของสามีเธอขึ้นมาล่ะ
‪ถ้าฉันเกิดบ้าตรวจสอบขึ้นมา ‪เธอจะทำยังไงเหรอ จียอง
‪ยังไม่ลุกอีกเหรอ
‪บทสนทนาเราคงไม่ดีต่อเด็กน้อยเท่าไร
‪ป้าขอโทษนะจ๊ะ
‪(สถานีตำรวจจงโน กรุงโซล)
‪ขอโทษนะคะ
‪คุณไม่รู้จักฉันเหรอคะ
‪จองแทอึลน่ะ
‪ไม่รู้จักเหรอคะ
‪เอ่อ...
‪คนรู้จักนายเหรอ
‪ไม่นะครับ คุณเป็นใครเหรอ
‪แล้วรู้จักคังชินแจไหมคะ จางมีล่ะคะ
‪แล้วคิมฮีจู ‪หัวหน้าสถาบันนิติวิทย์ฯ ล่ะ
‪ผมไม่รู้จักพวกเขาหรอก
‪ฟังจากชื่อแล้วน่าจะเป็นคนจิตใจดีนะ
‪มีอะไรหรือเปล่าครับ
‪มีธุระที่สถานีตำรวจเหรอครับ
‪หรือว่าเป็นสายสืบ
‪เปล่าค่ะ ฉันคงจำผิด
‪ทานข้าวให้อร่อยนะคะ
‪- ครับ ‪- ครับผม
‪เดี๋ยวนี้ลูกพี่ออกข่าวบ่อยไปแล้วนะ
‪อึ้งอยู่เหมือนกัน ‪ฉันดูขึ้นกล้องใช่เล่นนะ
‪ลูกพี่หล่อมากเลย
‪อยากกินอะไร ซุปกระดูกวัวไหม
‪ผมอยากกินซุปข้อวัว
‪ว่าแต่เธอรู้ได้ยังไง ‪ว่าเรากำลังจะไปกินข้าวน่ะ
‪ครับ
‪- กินซุปข้อวัวก็ได้ ‪- ฉันรู้จักอยู่ร้าน
‪ร้านเก่าเป็น 50 ปีแล้ว ‪ซุปกระดูกวัวรสเหมือนซุปข้อวัวเลย
‪อย่าหลอกผมน่า
‪ถ้าพี่เขาไม่ได้เป็นสายสืบ
‪งั้น...
‪แสดงว่าที่บ้านเขาก็ไม่ได้ล้มละลาย
‪โอ้โฮ คังชินแจแห่งจักรวรรดิเกาหลี
‪เท่ชะมัด
‪ว้าว
‪(ถนนพยองชางมุนฮวา)
‪(ถนนพยองชาง)
‪อ้าว
‪เดี๋ยวนี้เจอกันบ่อยนะคะ
‪ยังทานของหวานเหมือนเดิมเลย
‪นานๆ กินที แต่โดนจับได้ทุกครั้งเลย
‪- มาทำอะไรแถวนี้เหรอครับ ‪- ฉันอยู่แถวนี้ค่ะ
‪ผมก็เคยอยู่แถวนี้เหมือนกัน
‪วันนี้มีปาร์ตี้เหรอครับ
‪ฉันแค่อยากดื่มน่ะ
‪แค่นี้ไม่พอหรอกค่ะ ‪เพราะจะดื่มตั้งแต่หัววัน
‪เอาสักกระป๋องไหมคะ
‪จิตแพทย์ติดแอลกอฮอล์ได้ด้วยเหรอครับ
‪ไม่ได้ติดหรอกค่ะ ฉันแค่คอแข็งน่ะ
‪ของหวานช่วยได้จริงเหรอคะ
‪ผมชอบเพราะหวานดี ละลายไวด้วย
‪ละลายช้าไม่ดีกว่าเหรอคะ
‪ยังไงมันก็ละลายอยู่ดี
‪ว่าแต่ คุณทำงานอะไรเหรอคะ
‪ฉันว่าจะถามคุณตอนที่มาตรวจอีก ‪แต่คุณก็ไม่มาอีกเลย
‪- ผมเป็นสายสืบครับ ‪- จริงเหรอคะ
‪ฉันเดาผิดสินะ
‪- นึกว่าเป็นนักเลงซะอีก ‪- จิตแพทย์ที่ไหน...
‪มิน่าล่ะ ยาไม่ช่วยอะไรเลย
‪ได้กินบ้างหรือเปล่าเถอะ
‪คุณอยู่แถวนี้ถึงตอนไหนเหรอคะ
‪ฉันอยู่แถวนี้มาตลอดเลย ‪เราอาจจะเคยเจอกัน...
‪ครับ อย่างที่เคยบอก ‪บ้านผมล้มละลายตั้งแต่ยังเด็ก
‪ผมย้ายออกไปตอนม.ต้นครับ
‪บ้านที่นี่แพงขึ้นเยอะเลยใช่ไหม
‪ผมแวะมาเป็นครั้งเป็นคราว ‪มาทีไรปวดใจทุกที
‪อะไรทำให้คุณ ‪กลับมาที่นี่เรื่อยๆ เหรอคะ
‪แล้วช่วงนี้คุณยังฝันร้าย ‪แบบเดิมๆ อยู่อีกหรือเปล่า
‪ไม่ต้องมารักษาผมตอนนี้หรอกครับ
‪ยิ่งตอนคุณดื่มแบบนี้ด้วย
‪ทำอย่างกับฉันเป็นหมอเถื่อน
‪ดื่มอย่างเดียวก็ได้ค่ะ
‪(เซ็ง ไปแทงพูลกัน)
‪ชื่อจองอะไรนะคะ
‪(แพทย์แผนโบราณซูอิม)
‪จองโดอินค่ะ
‪เขาเป็นครูสอนเทควันโด รู้จักไหมคะ
‪ฉันไม่รู้จักคนชื่อนั้นเลยนะ
‪ถ้างั้น...
‪ผู้หญิงที่ชื่ออันบงฮีล่ะ
‪รู้จักไหมคะ
‪เธอหน้าเหมือนฉันมากๆ เลย
‪คุณเคยเห็นเธอไหมคะ
‪อันบงฮีเหรอ
‪ไม่รู้จักนะ
‪เราอยู่ที่นี่มา 30 ปีแล้ว
‪ทำไม เขาบอกว่าอยู่ที่นี่กันเหรอ
‪เปล่าหรอกค่ะ ขอบคุณนะคะ
‪ทั้งหมด 41,800 วอนค่ะ
‪ค่ะ สักครู่นะคะ
‪ขอโทษนะคะ ตั๋วยืนเท่าไรเหรอคะ
‪ตั๋วยืน 34,800 วอนค่ะ
‪ฉันลืมคิดเรื่องตั๋วกลับ ‪เลยเผลอขึ้นแท็กซี่ไป
‪ขอโทษนะคะ ท่ารถบัสที่นี่ ‪อยู่ที่คังนัมหรือเปล่าคะ
‪อยู่ที่ซงพาค่ะ
‪แต่ไปตอนนี้ ‪ก็ไม่ทันรถรอบสุดท้ายแล้วค่ะ
‪มีบัตรเครดิตไหมคะ
‪ฉันไม่ได้โทรเล่นนะคะ
‪ฉันรู้จักอีกน...
‪หมายถึงกษัตริย์น่ะ
‪ฝ่าบาทไงคะ
‪ฉันรู้จักกับฝ่าบาทค่ะ
‪ฉัน...
‪ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะคะ
‪ขอคุยกับฝ่าบาทแค่นาทีเดียว
‪ฉันขาดเงินอยู่ 2,600 วอน
‪เลยกลับปูซานไม่ได้
‪ขอแค่สิบวินาที
‪แค่สิบวินาทีนะคะ ฉัน...
‪เมื่อกี้
‪คุณบอกว่าใครนะ
‪พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‪มีผู้หญิงโทรเข้าไปที่วัง 17 ครั้ง
‪จะขอคุยกับฝ่าบาท
‪- ฝ่ายรักษาความปลอดภัยกำลัง... ‪- ไม่
‪สายจากคนชื่ออะไร
‪เธอบอกว่าชื่อเจ้าหญิงไดอานา
‪เราสืบหาตำแหน่งของเธอแล้ว ‪อยู่ที่สถานีโซลครับ
‪กลับลำครับ
‪ผมจะไปโซล
‪อะไรนะเพคะ
‪เช็กตำแหน่งหัวหน้าโจให้ผม ด่วนเลย
‪เพคะ
‪แม่เจ้า
‪มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงคะ
‪ผมรับคำสั่งมาจากฝ่าบาทครับ
‪ว่าคุณต้องมีชีวิตจนกว่าจะถูกตัดหัว
‪ที่นี่ตัดหัวกันจริงเหรอคะ
‪ตั้งแต่ปี 1920 มา ‪ก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย แต่...
‪น่าจะมีครั้งแรกในรอบร้อยปีเร็วๆ นี้
‪คุณนี่
‪สรุปคุณเป็นใครกันแน่ครับ
‪เป็นสายสืบจริงเหรอ
‪ก่อนหน้านี้คุณไปสถานีตำรวจทำไม
‪คุณแอบตามฉันเหรอคะ
‪ตามผมมา
‪เห็นว่าตามหาฉันเหรอ
‪ใช่
‪ตั้ง 17 ครั้งเลยนะ
‪- ใช่ ‪- ฉันนึกว่าเธอจะอยู่ที่ปูซานซะอีก
‪ทำไมมาไกลนัก
‪แล้วเจอคุณอันบงฮีไหม
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪นี่คุณตามฉันตั้งแต่ตอนไหนกันแน่
‪ถ้าตามอยู่ก็ควรให้ฉันยืมเงินสิ
‪ใครกันเหรอ
‪เธอข้ามมาตามหาใครถึงโลกนี้กันแน่
‪แม่ฉันเอง
‪ถ้าที่นี่คือโลกคู่ขนาน
‪ที่มีทั้งนารี ทั้งอึนซอบอยู่ด้วย
‪ถึงที่นี่จะไม่มีฉัน แต่แม่...
‪อาจจะมีแม่ฉันอยู่ก็ได้
‪ฉันรู้ว่าคนคนนั้นไม่ใช่แม่ฉัน
‪แต่ฉันก็หวังว่า ‪แม่ฉันในโลกนี้จะไม่เจ็บป่วย
‪ฉันมีแค่ความทรงจำตอนห้าขวบ
‪ได้เห็นแม่จากที่ไกลๆ ก็ยังดี
‪ฉันก็เลยมาที่นี่น่ะ
‪เธอก็น่าจะบอกฉันก่อนสิ
‪ฉันแค่อยากรู้เฉยๆ
‪แต่แม่ก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น
‪เอาเป็นว่า...
‪วันนี้ฉันสนุกมากเพราะคุณเลยนะ
‪ก็เลยค้นหาคำว่าเคทีเอ็กซ์ใช่ไหม
‪สงสัยอยู่ว่าเคทีเอ็กซ์คืออะไร
‪ค้นหาเหรอ
‪ไม่ใช่เขา
‪ระบบเก็บข้อมูลอัตโนมัติบอกฉันมา
‪มีเรื่องสงสัยเยอะเลยนี่
‪ทำไมถึงสงสัยเรื่องแฟนเก่าอีกนล่ะ
‪ไหนบอกว่าฉันเหมือนคนไม่เคยมีแฟน
‪แล้วคุณจะดูทำไมล่ะ
‪โกงกันนี่นา
‪ฝ่าบาท นายกคู...
‪จริงสิ ค้นเรื่องนายกคูด้วย
‪เรื่องคูซอรยองน่ะ...
‪ฉันได้ยินว่าเธอเป็นนายกหญิง ‪ที่อายุน้อยที่สุด
‪ฉันทึ่งน่ะ ก็เลยลองค้นดูเฉยๆ
‪ทำไม แทงใจดำเหรอ
‪ฉันเจอเธอทุกวันศุกร์
‪เธอเป็นไอยูหรือไง
‪นายกคูพ่ะย่ะค่ะ
‪คงได้รับรายงานว่า ‪เฮลิคอปเตอร์ของฝ่าบาทลงจอดที่โซล
‪ได้พบกันในเวลาที่คาดไม่ถึง ‪ในสถานที่ที่คาดไม่ถึง
‪พร้อมคนที่คาดไม่ถึงนะเพคะ ฝ่าบาท
‪นั่นสิครับ
‪ผมก็เลยทำตัวไม่ถูกเลย
‪ยินดีที่ได้พบค่ะ
‪ฉันคูซอรยอง ‪นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิเกาหลีค่ะ
‪คำบรรยายโดย: ชณิศา ปทุมานนท์