NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, MIEJSCA, ORGANIZACJE, RELIGIE I WYDARZENIA
SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 8
Nie istnieję w twoim świecie?
JEONG TAE-EUL NARODOWA AGENCJA POLICYJNA
Chciałem się upewnić, zanim ci powiem,
ale w moim świecie
jest ktoś z twoją twarzą.
Te same twarze,
ten sam identyfikator,
świat równoległy.
Powinnam się domyślić, gdy zastanawiałam się, gdzie jest
mój identyfikator.
POKÓJ DLA GOŚCI
JEONG TAE-EUL NARODOWA AGENCJA POLICYJNA
Wasza Wysokość, to nie należy do tego świata.
Sprawy dziwnie się zaplątały.
Nie wykonałem tego ruchu.
Ona jest sławna w tym świecie.
Ma na imię Luna.
Za pieniądze odszukuje osoby, może też coś dla ciebie ukraść.
Dla kasy zrobi wszystko.
Musisz ją znaleźć i do mnie przyprowadzić.
Dobrze, panie.
W takim razie...
Czy będę w stanie cię dogonić?
JEONG TAE-EUL
Lee Lim żyje
i oba światy mieszają się ze sobą.
Wtedy, gdy poczułam transcendentalną siłę
chcącą przywrócić równowagę...
Powinnam była wiedzieć,
zanim to się wydarzyło.
To coś jak przeznaczenie.
Miło znów panią widzieć.
Spotykamy się w dziwnych miejscach, prawda?
To był mój ostatni papieros.
Co zrobisz?
Mówi do mnie pani na ty, bo raz się widziałyśmy.
Uważam, że powinna pani rzucić palenie.
Prowadź kampanię gdzie indziej.
Nie głosowałam na ciebie.
Podobno jesteś moją fanką.
Udajesz, że się nie znamy, bo wiem, kim jesteś?
Skończ to pieprzenie.
Nie pamiętam, żebym cię spotkała.
Niezła z ciebie artystka.
To ty.
Pod budynkiem KU.
Turystka.
Żyjesz w bajce?
To twój pałac?
Pani urzędniczko.
Ludzie, którzy ze mną rozmawiają, dzielą się na dwie kategorie.
Albo coś mi ukradli,
albo to ja im coś ukradłam.
W każdym przypadku źle się to kończy.
Z drogi.
Naprawdę mnie nie znasz?
Zrób to jeszcze raz,
a walnę cię bez ostrzeżenia.
On wie, że siedziałaś w więzieniu?
Walnę cię też za te głupie pytania.
Czyli naprawdę
nie znasz ani mnie, ani jego.
Nie jesteś suką, którą widziałam pod KU.
Masz siostrę bliźniaczkę?
Tak mówią?
Wiesz, kiedy wychodzę z więzienia,
więc możesz wiedzieć o mnie więcej niż ja sama.
Daj znać, gdy ją znajdziesz.
Też jestem ciekawa.
Powiedz mamie, że chcesz już stąd iść.
Za chwilę zabiję tego mężczyznę.
Czekam, aż wyjdziesz.
Dlaczego?
Siedziałam w więzieniu, bo mnie zdradził.
A on tutaj jest,
żeby się napychać lodami.
Min-jae, chodźmy.
Ty...
Co tutaj robisz?
Jakim cudem wyszłaś?
Wiesz,
co jest dobre w nieposiadaniu niczego?
Nie mam nic do stracenia.
Ty masz ładną żonę
i brzydkiego syna podobnego do ciebie.
Nie krzywdź go, proszę.
Oddam ci pieniądze.
Wszystkie. Naprawdę.
Czemu taki łajdak
ożenił się, wiedząc, że będzie to słabością? Nie rozumiem.
Polisa jest na 20 milionów wonów, plus odsetki.
Wszystko ci oddam.
Źle wtedy postąpiłem.
Proszę.
To moje oczko w głowie.
Proszę, nie krzywdź go.
Oczko w twojej żałosnej głowie?
Przygotuj pieniądze.
Te z twarzą króla.
Nic nie kombinuj,
bo twój syn będzie w twojej głowie
jako zmielone ciało.
Pani detektyw?
Dzień dobry.
Komisarz Jeong Tae-eul z komisariatu Jongno.
Jestem kierowniczką.
Podobno szuka pani pacjenta, który był u nas w 1995 roku.
Tak, zmarł tutaj, w Centrum Opieki Yangsun.
Nazywał się Lee Seong-jae.
Wszystkie dokumenty pisano wtedy ręcznie.
Już ich nie mamy.
Od tamtej pory zmienialiśmy system trzy razy.
Najstarsze dokumenty, które mamy, są sprzed dziesięciu lat.
Pracują tu nadal lekarze,
pielęgniarki czy pracownicy, którzy tu wtedy byli?
Pracuję tu od 19 lat.
Wszyscy, którzy pracowali przede mną, są już na emeryturze.
Poza mną chyba tylko dyrektor tu wtedy pracował.
Mogę się z nim spotkać?
Pewnie go pamięta.
Miał porażenie dziecięce.
Dyrektor rzadko bywa w Korei.
On nie zajmuje się pacjentami.
I jest taki bogaty...
Jeśli to sprawa kryminalna,
musi pani przyjść z nakazem.
O co chodzi?
Potrzebuję informacji do innej sprawy, nad którą pracuję.
Dziękuję za pomoc.
Proszę.
Prosi o nakaz?
Jest taka dobra w swojej pracy
czy robiła to już wcześniej?
Wszyscy mówią o zdjęciu premier Koo z królem.
To prawda.
Media obiegło zdjęcie, jak szepczą sobie do uszu na torze wyścigowym.
Zgadza się. Mówi się, że mogą być parą, a ci w Yeouido
nie mogą uznać tego za bezpodstawną plotkę.
Tak, premier Koo ma solidne podstawy.
Jest na elitarnej ścieżce.
Ukończyła liceum międzynarodowe i Uniwersytet Koreański.
Pracowała jako prezenterka w publicznej stacji
i dzięki ciężkiej pracy po czterech latach prowadziła wiadomości.
Zaskoczyła wszystkich, wychodząc za syna rodziny KU.
Boże. Chwilę później znowu nas zaskoczyła.
W tym samym roku się rozwiedli.
Zgadza się. Skandale towarzyszą jej na każdym kroku.
Po rozwodzie zajęła się polityką.
- Po siedmiu latach została premierem. - Została premierem
po siedmiu latach.
- Jej życie jest jak film. - Jak w filmie.
Mama zabierze cię w fajne miejsce.
Sa-rang, masz teraz ciocię.
Jest premierem.
Miło panią poznać.
Jestem pani fanką.
To mój ostatni papieros.
Co zrobisz?
Boże, co to za wariatka?
MAMA
Cześć, mamo.
Dziwię się, że od razu odebrałaś.
Wszystko dobrze, tak?
Nie może być dobrze cały czas.
Nie będę zarabiać, jeśli będzie spokojnie.
O co chodzi?
Chciałam cię usłyszeć.
Miałam wczoraj dziwny sen.
Wiem, że rzadko sama prowadzisz, ale rób to ostrożnie.
I niczego nie zgub.
Zawsze masz dziwne sny, mamo.
Nie martw się.
Nikt mi niczego nie odbierze.
Właśnie. Co to za gazetę mi wysłałaś?
Gazetę?
Jaką gazetę?
Niczego ci nie wysyłałam.
Dostałaś coś?
Oddzwonię później, mam klienta.
Dobrze.
Dobry wieczór.
Co podać? Makrela i sajra są bardzo świeże.
Dawno temu zostawiłem tu parasol.
Jest tutaj?
Tak.
Czułam, że pan po niego wróci. Schowałam go.
Dlatego wygląda pan znajomo.
Już pana gdzieś widziałam.
Proszę poczekać.
KRÓL ARTUR
Szybko wyszłaś.
Zmieniłaś styl.
Zabrałam tę kurtkę, gdy uciekałam.
Robi się zimno.
Załóż ją, bo zamarzniesz.
Dlaczego mieszkasz w vanie?
Codziennie coś kradniesz, a jesteś spłukana?
Nie, mam dużo kasy.
Ale mam też dużo wrogów.
To świat, o którym nie musisz wiedzieć.
NARODOWE CENTRUM KRYMINALISTYKI
Połóż gdziekolwiek.
Dziękuję.
Gorąca czekolada.
Podobno lubisz słodycze.
Szef Park mówi o tym, gdy pije.
„Sin-jae uwielbia słodycze, a Tae-eul kocha mięso.
Detektyw Shim kocha makgeolli”.
Ten nowy podobno lubi makaroniki.
Makaroniki?
Szaleństwo.
Wyniki sekcji zwłok Ha Eun-mi.
Masz szczęście, że mnie znasz.
Dziękuję.
Jasne.
Pewnie widziałeś to na miejscu.
Umarła przez wykrwawienie się.
We krwi znaleziono śladowe ilości zolpidemu,
co wyjaśnia, dlaczego się nie broniła.
Widziałem nagranie i podejrzewałem jej chłopaka,
ale ponownie sprawdzę współlokatorkę.
Tak, dobry pomysł.
Ja ostatnio też podejrzewam swojego współlokatora.
To nie ty, prawda?
- Słucham? - Nie wydzwaniasz do mojego męża.
Jesteś jego alibi, ale zastanawiam się, czy tego nie sprawdzić.
Co mam zrobić?
Tak, to ja.
- Ja... - Dobrze.
- Uciekaj. - Dobrze.
Brawo.
Co jest w raporcie?
Często bierzesz wolne.
Dostajesz łapówki?
Szkoda, że ta piękna tradycja już zanika.
Miała we krwi zolpidem.
Odurzono ją, a potem zabito.
Może to nie Park Jung-gu. Nakarmił ją, odurzył,
dźgnął i uciekł?
Nie miał tyle czasu.
Czyli to Jang Yeon-ji.
Nawet jeśli ją aresztujemy, mamy 48 godzin.
Sprawdź jej dokumenty medyczne i znajdź dowód, żeby ją zamknąć.
Najpierw usuń chłopaka z listy podejrzanych.
I co dalej?
Najpierw aresztujesz jego.
Powodzenia.
Wymieniłem się z Jangmim zmianą.
Dlaczego?
Dlaczego sobie idziesz?
W czym pomóc?
Ja po Min Hwa-yeon.
Jest pan jej synem?
Proszę usiąść.
Musi pan tu podpisać.
Zna pan procedurę.
Pana matka mówiła, że jest pan policjantem.
POŚWIADCZENIE TOŻSAMOŚCI
Komisarz Kang Sin-jae z komisariatu Jongno.
Czyli to prawda.
Myślałem, że ściemnia.
Wie pan, że to nie jej pierwszy raz.
Słyszałem.
Zawsze ją wypuszczamy.
Nie wierzę, że znów tu trafiła.
Następnym razem nie ujdzie jej to na sucho.
POŚWIADCZAJĄCY KANG SIN-JAE
BUDAEJJIGAE
W tym świecie istnieje danie o nazwie budae jjigae.
Podobno wynaleziono je podczas wojny koreańskiej.
Jest ciekawe. Ono i „pół na pół”.
To tutaj.
Kogo my tu mamy?
Wpadłem na swojego wroga przed tą świetną restauracją.
Ostatnim razem było was troje.
Nadal jestem opuchnięty, stłukłeś mnie na kwaśne jabłko.
Dlaczego jest was tylko dwóch?
Ja mam ze sobą siedmiu.
Chyba dziś nie zjem budae jjigae.
Jest ze mną Yeong.
Yeong.
Nie zabij ich.
To zwykli obywatele.
Ojejku.
Tego się nie spodziewałem.
Co?
Kiedy się zamieniliście?
Gdzie mój Niezniszczalny Miecz?
Kazał mi się nie odzywać i coś z tobą zjeść.
Co tu się dzieje?
Stań za mną.
Schowaj się gdzieś.
Yeong będzie tu...
Powodzenia!
Ten gnojek ucieka?
Boże, beznadziejna praca zespołowa.
Poradzisz sobie?
Chwilowo jestem sam.
Dacie sobie radę w ośmiu?
Chłopaki, dowalcie mu.
Wyrównajmy rachunki.
Powiem Tae-eul.
Boże!
Rety.
Dziękuję. Było pyszne.
Dziękuję.
Boże.
- Walczą? - Rany boskie.
Idioci.
Co do...
Hej.
Ten modniś to nie Eun-sup, prawda?
Chłopaki, wystarczy!
Przestańcie.
Co wy tu do cholery robicie w środku dnia?
Chłopaki, w nogi!
Kazałem wam przestać.
PARK MUN-SIK
JEONG TAE-EUL
Ty wykonujesz obowiązki wojskowe?
Tak.
Hej.
Zajmę się nim.
Eun-sup, zaskoczyłeś nas.
Byłeś jak ninja. Ćwiczyłeś?
Co za wstyd.
Nie chciałem, żebyście to widzieli. Boże.
Drobnostka.
Ci goście dręczyli przechodnia,
więc dałem im nauczkę.
Macie przerąbane.
To ja powinienem wezwać policję.
Pobiłeś mnie.
To dziwne. Widziałem wcześniej, jak ucieka.
No tak. Widziałeś, jak ucieka,
ale zmobilizowałeś chłopaków i dałeś się złapać.
Dlatego musisz iść z nami na komisariat
i złożyć zeznania, jasne?
Chwila. Co to za jeden? Dlaczego gapi się na Eun-supa?
Przedstawię się. Jestem...
Zamknij się, koleś.
Dorośli rozmawiają. Nie wtrącaj się.
To mój kolega z Pusan.
Pierwszy raz jest w Seulu. Głupek nic sam nie zrobi.
Nawet beze mnie nie zje.
Jeszcze nie jedliście?
Idźcie coś zjeść.
Też musisz złożyć zeznania.
Tak jest.
Koleś, rusz się.
Patrz pod nogi. Są długie, ale bezużyteczne.
Wariat.
Miło było poznać. Smacznego!
Jestem pewny, że wcześniej to nie był on.
Ten chudy fiutek mówił, że jest sam, ale jest was w sumie pięciu.
Co? Jesteś raperem?
Idziemy, joł!
- Eun-sup. - To ja, Yeong.
Nie, jesteś Eun-supem.
Byłeś nim wcześniej.
Yeong nigdy...
nie nazwałby mnie głupkiem.
Wie,
do czego używam tych długich nóg.
Wybacz. Improwizuję w sytuacjach awaryjnych.
Czyli jesteś Yeongiem?
Tak.
Zgodnie z prawem zetną ci głowę.
To jestem Eun-supem.
Jemu też obetną głowę zgodnie z ustawą o obcokrajowcach.
Jednak
chcę być mądrym i litościwym królem.
Zlituję się nad tobą.
Chodź tutaj.
Pamiętaj.
Jeśli to usuniesz, zetną ci głowę.
Dziękuję za twoją litość.
Jasne.
To ja.
Cześć, gdzie jesteś?
Co słychać?
Miałem dzwonić, gdy gdzieś się ruszam.
Dzwonię, bo właśnie idę.
- Dokąd idziesz? - Do salonu.
Mieszkanie Eun-supa nie jest takie duże.
Mieszkam w hotelu.
Rodzeństwo Eun-supa wróciło do szkoły.
Teraz idę do lodówki z salonu.
Pora na kawę.
Do lodówki? Powinieneś zadzwonić, gdy przenosiłeś się od niego
do hotelu.
Co?
Co się stało?
Halo? Co jest? Coś ci się stało?
Nie, jestem zaskoczony.
Kawa, którą dostał Yeong, smakuje jak ta, którą piję w pałacu.
Aromatyczna na początku, a delikatna na końcu.
Sprzedają ją w sklepach?
Jaja sobie robisz?
Chyba wiem, co to za hotel. Jestem w okolicy.
Masz dziesięć minut. Zejdź na dół.
Moja teoria się sprawdziła.
Muszę ją wkurzyć, żeby się z nią zobaczyć.
Powie, że ma mało czasu.
Z 20 minut?
Nie śledź mnie.
Osiem minut i 40 sekund.
Od razu zszedłem.
- Yeong chciał mnie śledzić, ale... - Gdy przyszedłeś tu pierwszy raz...
Zakochałbyś się we mnie,
gdybym ci nie pomogła?
Zrozumiałbym to.
I dzięki zrozumieniu
zakochałbym się w tobie.
A gdybym była bardzo niemiła? Tak samo?
Byłaś bardzo niemiła.
Tak, tak samo.
Dlaczego?
Bo miałaś powód.
Zrozumienie tego zajęło mi dużo czasu.
Jeśli to przeznaczenie,
to nie ma zbiegów okoliczności.
Twój los jest określony przez twoje wybory,
ale czasami
to przeznaczenie wybiera ciebie.
Dlaczego pytasz?
Na początku trzeba o wszystko pytać.
Pominęliśmy wiele kwestii.
Muszę jechać na obserwację.
Zobaczyłam cię i uciekam.
Coś się wydarzyło?
Nie, nic.
To był cichy
i spokojny dzień.
To jest dziś największą atrakcją.
Przyjechałaś mnie zobaczyć,
mimo że są korki.
Jeszcze nie jadłam, więc jestem drażliwa.
Dodaję kolejną zasadę do tych 17.
Żadnych tandetnych tekstów, gdy jestem głodna.
Dobrze, że wszystko w porządku. Jadę.
Rzeczy, które mają się wydarzyć,
dzieją się nawet w tej chwili.
Miałam złe przeczucie, że będzie to krótkotrwałe,
ale postanowiłam pokochać przeznaczenie,
które mnie wybrało.
Kocham cię.
Yeong jest w pokoju?
Poczekaj.
Jestem
zahipnotyzowany twoimi słowami.
Yeong wyszedł.
Przechodził tędy. Nie widziałaś go?
Musiał... Nie.
To nieważne.
To znaczy
powiedziałaś...
Miał nie wychodzić.
Przyprowadź go tu.
Jeong Tae-eul.
Ja ciebie też.
Słyszałeś, co mówiłam.
Nie martw się o Yeonga.
Drugi raz nie da się przyłapać.
Hej, Jo Eun-sup!
Wpadłem w tarapaty.
Kobiecy głos.
Ani mi się waż uciekać!
Wygląda jak Myeong Seung-a.
Kim jest ta kobieta?
Co jest? Nie powinieneś być na komisariacie?
Chwila, masz na sobie...
Byłeś na randce?
Przepraszam.
Byłeś na pogrzebie.
Byłeś u fryzjera.
Nie mogę zwracać na siebie uwagi.
Wołasz mnie?
Palcem?
Boże, odbiło mu?
Oby to było coś ważnego!
Twarda babka.
Mogę zrobić tylko jedno.
Zastanawia mnie jedno.
Podkochuję się w tobie?
Czy ty we mnie?
W tym świecie.
Dlatego nie masz dziewczyny.
Przestań.
Co masz na twarzy? Wodorosty?
Nie dotykaj, bo...
Bo co? Spróbuj mi coś zrobić.
Wpadnij później po japchae.
Rety, ten koleś umie się bić.
Ja też jestem w tym dobry.
Raz, dwa, cios!
Boże, ale mnie wystraszyłeś. Czego chcesz?
Tae-eul powiedziała, że możesz wychodzić w nocy...
Kim jest ta kobieta? Jest ładna i...
Jo Yeong. To pan. Nie wierzę.
- Ma ładne oczy. - Na-ri.
- Jeździ szybkim autem. - Myeong Na-ri.
Spotkałeś Na-ri?
Co mówiła? Wszystko mi powiedz.
Chce mieć z tobą problem.
I mam przyjść po japchae.
Japchae? Problem? Ze mną?
Powiedz coś więcej.
O czym mówiliście przed japchae?
Dlaczego chce mi je dać?
- Podkochujesz się w niej? - A kto nie?
I tak teraz nie mogę do niej pójść.
Zadzwoń do niej i powiedz, że przyjdę kiedy indziej.
Muszę się uspokoić.
Na-ri i ja? Nasze pierwsze japchae razem?
Frajer.
Ile czasu potrzebujesz? Dziesięć minut wystarczy?
Sto lat!
Frajer.
Tae-eul, jesteś.
Cześć. Jakiś trop?
Jeszcze nic.
Orzeźwiające.
Znasz się na kimchi, Jangmi.
Co to?
Detektyw Shim kazał mi zabrać dużo rzeczy na obserwację.
Jedziesz na kemping?
Wiesz, co się dzieje z Sin-jae?
Czemu się zamienił?
Nie pytałem.
Nie musiałbym pytać,
gdyby chciał mi powiedzieć.
Niesamowite. Dlatego też go nie pytałam.
Co?
Jesteś pod wrażeniem mojej mądrości?
Nie o to chodzi.
Co to za gadżet? Używasz go do ust i do twarzy?
Stare powiedzenia są takie prawdziwe.
Nie można używać uniwersalnego balsamu przy dzieciach.
Masz.
Nie ma nic lepszego.
Dziękuję.
Ojejku.
Park Jung-ga nie ma jeszcze w domu?
Nie ma, sprawdziłem.
No dobrze.
Fajny.
Co do ofiary...
Pewnie nie myślała, że tak umrze, no nie?
Jangmi.
Pierwszy raz byłeś na miejscu zbrodni?
Tak.
Wiesz, ilu policjantów się zabija?
Słucham?
Będziesz pracował przy wielu takich sprawach.
Ale to tylko praca.
Musimy dokładnie badać każdą sprawę.
Gdy ją zamkniemy, musimy o niej zapomnieć i żyć dalej.
Inaczej nie dasz rady pracować.
Dobrze.
Czego potrzebujemy, żeby zamknąć tę sprawę?
Musimy złapać zabójcę, tak?
- Tak. - Miej oczy szeroko otwarte.
Będą szeroko otwarte.
To Park Jung-gu.
Jangmi, idziemy!
Pan Park Jung-gu?
Cholera!
Boże.
Tae-eul! Złapałem go.
Chyba złapałem podejrzanego.
No dobrze.
Ale chyba nie oddycha.
Hej, nie. Nie mamy drugiej pary kajdanek.
Panie Park Jung-gu.
Proszę się obudzić.
Jangmi złapał Park Jung-ga.
Panie Park.
Dopiero wszedłem do domu.
Niedługo będę.
Tae-eul, on nie oddycha...
Co mam robić?
Sin-jae, nie udawaj, że nie widzisz mojej wiadomości.
Panie Park!
Dużo tu osób.
Mamo.
To jest takie fajne?
Przepraszam.
To się nie powtórzy, obiecuję.
Gdy tu siedzę, czuję, że wszystko będzie dobrze.
Pozwala mi to zapomnieć o innych rzeczach.
Jestem bankrutem, więc nie mogę stawiać wysokich sum.
Długo byłeś chory, wiesz o tym.
Gdy odzyskałeś przytomność,
czułam, że cały świat należy do mnie.
Myślałam, że będziemy szczęśliwi. Ale wydarzyła się ta sprawa z tatą.
Nie mogłam się pozbierać.
Co u taty?
Wszystko w porządku?
Sam wiesz.
Mówił mi, że co miesiąc
wysyłasz pieniądze na jego więzienne konto.
Mamo.
Cieszyłaś się, gdy się obudziłem?
Boże, oczywiście.
Myśleliśmy, że cię stracimy.
Ten rok, w którym byłeś w śpiączce, był dla nas piekłem.
Nadal gdy o tym myślę, szybciej bije mi serce.
Czułem to samo.
Gdy się obudziłem,
trzymałaś mnie w ramionach.
I ładnie pachniałaś.
Wtedy zrozumiałem,
że człowiek
może tak ładnie pachnieć.
Mamo.
Wiesz,
że byłem szczęśliwy, że jestem twoim synem.
Ale wiem, że nie zawsze
byłem dla ciebie dobry.
Wezwałem do ciebie policję...
Przepraszam, mamo.
I proszę cię.
Nie niszcz się już.
Przepraszam za wszystko.
Nie powinnam grać. Nieważne, że byłam zestresowana.
Przepraszam, kochany synu.
Jestem
niekompetentna i żałosna.
Głupio mi, że ci to mówię, ale...
Kang Sin-jae.
Jesteś
dla mnie cudem.
Jedzmy.
KOMISARIAT SEUL JONGNO
To nie ja.
Po co bym ją zabijał?
Gdy przyszedłem, już nie żyła.
Miałem na sobie krew, bo sprawdzałem, czy żyje.
Rozumiem.
Chciałem umyć się u kolegi i wezwać policję.
- Ale pan tego nie zrobił. - Właśnie.
Nie byliście na moim miejscu.
Mówię wam. Mózg się wyłącza.
Widzieliśmy pana SMS-y. Pożyczył pan od niej pięć milionów.
Może ją pan zabił, żeby ich nie oddawać?
Boże, oszaleję.
Zadzwoniłem przez tego SMS-a, ale nie odbierała.
Dlatego tam poszedłem.
Eun-mi nie miała pięciu milionów, żeby mi pożyczyć.
Nie mogła spłacić swojej karty kredytowej.
Boże, to szaleństwo.
Jang Yeon-ji jest główną podejrzaną. Znajdźmy ją.
Nawet jeśli ją złapiemy, możemy ją trzymać 48 godzin.
Nie mamy przekonujących dowodów.
Mamy cokolwiek?
Może.
Przeczytałem scenariusz Jang Yeon-ji.
Jest tam taki sam sposób działania.
Zabójca pali zakrwawione ubrania na dachu.
Ma chwytliwy tytuł.
Pragnienia Magmy.
Już się wciągnąłem. Muszę się dowiedzieć, o czym jest.
Komuś wibruje telefon.
Mój.
To Jang Yeon-ji.
Odbierz. Szybko!
Komisarz Jeong Tae-eul.
Jang Yeon-ji
odda się w nasze ręce.
Boże.
Czysto. Możesz wejść.
W końcu zjem budae jjigae.
Mogę przyjąć zamówienie?
Min-hui, sprzątnij trzeci stolik.
Uzupełnij wodę i...
Wasza...
Chyba
nigdy nie zjem tego budae jjigae.
Yeong.
Musimy stąd wyjść.
Co się stało?
Właściciel restauracji mnie rozpoznał. Ciebie tak samo.
Ale jak ktoś w tym świecie mógł rozpoznać...
Czyli nie należy do tego świata.
Jeśli ucieknie, to znaczy, że nas rozpoznał.
Jeśli to się stanie,
musisz go złapać.
Za wszelką cenę.
O mnie się nie martw.
Dobrze, Wasza Wysokość.
Te pięć osób mi pomoże.
Nieważne co...
MONARCHIA KONSTYTUCYJNA I RODZINA KRÓLEWSKA
KSIĄŻĘ CESARSKI GEUM LEE LIM
Dawno temu zostawiłem tu parasol.
Jest tutaj?
Pani ubrania, prawda?
Jest na nich krew ofiary.
Na koszu do śmieci były pani odciski palców.
Dlaczego ją pani zabiła?
Nie mogłam jej znieść.
Czemu wysłała pani SMS-a do Park Jung-ga?
Jego też nie mogłam znieść.
Czyli się pani przyznała.
Jang Yeon-ji, jest pani aresztowana za zabójstwo Ha Eun-mi.
Ta dziewczyna zawsze mnie przerażała.
Straszna suka. Nie wierzę, że zabiła koleżankę.
Wiem, że stracił pan ukochaną.
Moje kondolencie. Ale muszę to powiedzieć.
Mam nadzieję, że to się nie powtórzy.
Następnym razem proszę wezwać policję.
Nie kochałem jej.
To był przelotny romans.
Yeon-ji mówi, że jest początkującą aktorką,
ale ma dwa telefony.
Pewnie pracuje w barze.
Co
pan powiedział?
Miał dwa telefony...
Jang Yeon-ji ma dwa telefony?
Jeden jest 2G?
Skąd mam wiedzieć?
Wiem od tej martwej, że jej współlokatorka ma dwa.
Szkoda, że nie umarła parę dni później.
Chciałem z nią niedługo zerwać. Słabo.
Cholera.
Odbiło ci?
Zgłupiałaś?
Policjantka bije obywatela przed komisariatem?
Hej.
Więcej szacunku dla umarłych.
Spadaj, bo znów cię walnę.
Muszę zamknąć tę sprawę i żyć dalej.
Znalazłam.
Jest ładowarka, więc telefon też tu musi być.
Świetne wyczucie czasu.
Daj to Tae-eul.
Kazała mi go sprawdzić w systemie, bo dostała jakąś informację.
Informacje o Lee Ji-hunie, ośmiolatku. Będzie wiedziała.
AKT ZGONU NAZWISKO: LEE JI-HUN
Tae-eul szuka chłopca,
który umarł 25 lat temu?
Nic o tym nie wiesz?
Pewnie to tajne.
Oddaj mi to.
Wiem, po co jej to.
Pewnie chodzi o fantastykę naukową. Muszę iść.
Dobrze.
Tae-eul, co ty kombinujesz?
BUDAEJJIGAE
Teraz jestem pewny.
Wiesz, kim jestem, i rozpoznałeś Jego Wysokość.
Nie ruszaj się,
chyba że chcesz zginąć bez procesu.
OFERTY LEASINGOWE
Kim jesteś?
Jesteś z Królestwa Korei. Dlaczego tu jesteś?
Opowiedz mi.
Też tu jesteś, Wasza Wysokość.
Widzę, że nie zależy ci na swoim życiu.
Zostałeś wyszkolony.
Pracujesz dla Lee Lima, tego zdrajcy.
Gdzie on teraz jest?
Jesteś podobny do swojego ojca.
Czy twoje życie skończy się tak, jak jego?
Jesteś z tych, którzy deptali krew mojego ojca.
Przyszedłeś tutaj w nagrodzie za tę rzeź?
To się nazywa równowaga.
To rozsądne i sprawiedliwe.
Miałeś szczęście i urodziłeś się ze wszystkim,
więc nie płacz, że straciłeś ojca.
Yeong.
Tylko Bóg może przywrócić tę „równowagę”.
To, co robicie, dranie,
to morderstwo.
Zapamiętaj to.
Zabierz go do Królestwa Korei.
Zabij mnie.
Po prostu mnie zabij!
Nie masz zapisanych żadnych numerów.
Pewnie służy tylko
do odbierania telefonów.
Czyli mogę odebrać przynajmniej jeden telefon.
Zabij się.
Rozkazuję ci samobójstwo.
Osadzona 1834, masz gościa.
Co się dzieje?
Chodź za mną.
Dlaczego się przyznałaś?
Dlatego tu przyszedłeś.
Nie miałam wyjścia.
Wyznaczyłeś granicę, nie miałam się gdzie schować.
- Co innego mogłam zrobić? - Gdzie telefon?
Anulowałem usługi,
ale potrzebuję aparatu.
Schowałam go. To moja jedyna nadzieja.
Kiedy mnie wyciągniesz?
Gdzie go schowałaś?
To tajemnica.
Kiedy przejdę na drugą stronę?
Boże. Skoro chcesz tam przejść, trzeba było nikogo nie zabijać.
Też nie miałam wyjścia.
Eun-mi
słyszała rozmowę.
Lepiej szybko mnie wyciągnij, zanim przekażę go policji.
Wyciągniesz mnie?
Jestem ciekawy.
Słyszałaś kiedyś o braku prądu w areszcie?
O czym
ty mówisz?
To nie jest brak prądu?
Mogę go włączać i wyłączać, gdy trzeba.
Nieważne co.
Klik.
Przypomnij sobie,
gdzie ukryłaś telefon 2G.
Zadzwoń, gdy sobie przypomnisz.
Chcę wynająć od ciebie budynek.
Dziękuję za pomoc.
Daj znać, czy to za mało. Jeśli za dużo,
mogę dostać to?
Rety.
Dam ci za to dwie porcje.
Znasz trendy na rynku nieruchomości.
Przydadzą ci się dwie.
Idzie Tae-eul.
Obserwacja się udała?
Podobno złapałaś sprawcę.
Nie wierzę.
Jo Yeong znów mnie śledził?
Tak, ale krótko.
Już tego nie robi, bo jest zajęty.
Więc zawsze miej przy sobie tego kolegę.
To była ważna decyzja.
Myślisz, że jestem taka, bo mnie śledził?
A nie?
Mogłeś sam to robić. Czemu kazałeś jemu?
Byłoby miło,
ale kiepsko się ukrywam.
Wszędzie mnie widać.
Oświetlam salę, gdy do niej wchodzę. Teraz też tak pewnie jest.
Na-ri, jeszcze nie gotowe? Szybko. Chcę się napić zimnego.
Wasze napoje.
Spróbujcie najpierw bez mieszania.
Doznajcie pysznej słodkości, a potem zamieszajcie.
Ale widzę, że już jest tutaj bardzo słodko.
Weź japchae do domu.
Czemu Eun-sup po nie nie przyszedł? Makaron namięknie.
Odkryłem coś ważnego.
Ona podkochuje się w Eun-supie.
To nie tak.
Eun-sup podkochuje się w niej.
Niemożliwe.
Boże, ale jesteś tępy. Nie możemy razem pracować.
Sprawdziłam to.
Nazywa się Lee Seong-jae.
Umarł w 1995 w centrum opieki.
Tam widziano go po raz ostatni, ale nie ma żadnych dokumentów.
Podobno umarł z przyczyn naturalnych.
Miał porażenie dziecięce?
Tak.
Miał rodzinę?
Istnieję
w tym świecie?
Już nie.
Umarł, gdy miał osiem lat.
Zabił siebie,
a potem zabił mnie.
Inna rodzina?
Szwagier albo szwagierka?
Jego młodszy brat też umarł.
Ale żona brata...
nadal żyje.
W porządku?
Jeśli on i Lee Lim mieli taką samą rodzinę,
to jego szwagierka
będzie miała twarz mojej mamy.
Nazywa się Song Jeong-hye.
Jesteś jutro wolny?
Chcę do niej pojechać.
Musisz współpracować.
Jestem cały twój.
Miałeś rację.
Co do czego?
Tamta część sali jest taka jasna.
Ojcze...
Po koronacji król Lee Gon
będzie opłakiwał ojca przez 26 dni.
Tak głosi prawo.
Przyszedł na grób Ji-huna.
Chyba w końcu nas przyłapią.
To kolega Ji-huna?
Jest w jego wieku.
Możesz to zgłosić.
Wszystko mi jedno.
I tak nie umrę.
Nie mogę.
Znów przywrócicie mnie do życia.
Chodźmy do domu Idziemy do domu
Chcę iść do domu
Co? Nie wiedziałem, że tu jesteś.
Boże, chciałem ponosić jego płaszcz.
Rety, świetnie wyglądam.
Serio? Co to ma być? Zdjęcie z szefem jako tapeta?
Wariat. Ćpa? Coś jest z nim nie tak.
Z kim.
Boże, wystraszyłeś mnie.
Hej, Sin-jae!
- Koniec pracy? - Tak, punkt 18,00.
Wychodzę dziś punktualnie.
A jutro będę wolny na zawsze!
Jutro kończysz.
- Tak. - Gratulacje.
Daj mi ten telefon.
Telefon?
Dlaczego? Jest nowy.
Widziałem na nim coś dziwnego.
Mam ci go zabrać?
Cóż...
Ten koleś, Artur, kojarzysz? Wrócił i...
Nie ruszaj się.
- Zrobiłem sobie z nim zdjęcie. - Nie mam czasu.
Powiedzmy, że ci wierzę.
Powiedz mi, gdzie jest ten fiut.
Mieszka w hotelu.
Mieszkał u mnie, ale wróciło moje rodzeństwo.
Wynająłem mu pokój na moje nazwisko.
Dadzą mi klucz, jeśli z tobą pójdę.
Czemu wszystkie wizyty są wieczorami?
Prawie ich przeklęłam.
Pani premier Koo, sekretariat wysłał sprawozdanie za 2019 rok.
Czemu wszyscy przychodzą tu, gdy w tym siedzę?
Ma to zamontowany jakiś czujnik?
Włącza się alarm, gdy odpoczywam?
Jasne, że nie.
Niedługo święta, dostaje pani wiele zaproszeń.
Czemu mnie zapraszają, skoro nigdy do nich nie przychodzę?
Uwielbiają mnie za to krytykować.
Dostała pani coś od rodziny.
Znowu?
Dziękuję. Idź do domu.
Dziękuję.
WIZYTA PREZYDENTA USA TRUMPA W KOREI PÓŁNOCNEJ
Znów to samo.
Halo?
Mamo.
Naprawdę nic do mnie nie wysłałaś?
Nie wysłałaś mi gazety?
Gazety?
A kto teraz czyta gazety? Wszyscy mają telefony.
Miałam do ciebie dzwonić...
Mamo, zadzwonię później.
To się powtarza, więc wszechświat daje mi znak.
SZCZYT USA-KOREA STREFA ZDEMILITARYZOWANA
BTS PODBIJA ŚWIAT
SMOK SIĘ OBUDZIŁ
Co to?
Co mam tu zobaczyć...
KONTAKTY JEONG TAE-EUL
RAPORT Z SEKCJI ZWŁOK
LEE JONG-IN
KRÓLESTWO KOREI
Co to za logo?
Pytam, bo już je widziałem.
Gdziekolwiek je widziałeś, przewidziało ci się.
To logo...
Szósty dzień pogrzebu króla.
Po koronacji król Lee Gon...
...w innym kraju w innym świecie. Nie tutaj.
Jo Eun-sup.
Widziałem cię w lobby...
Kim jesteś?
Nie jesteś Eun-supem.
Co tu się dzieje?
Przeglądał twoje rzeczy, Wasza Wysokość.
Wiem, że interesuje cię to logo.
Nie wiesz, co ono oznacza.
Co?
To herb królewski.
Nie pieprz głupot.
Nadal jesteś niezarejestrowanym śmieciem.
Ten gnojek ma broń?
Kim wy jesteście?
Jeśli ci powiem,
to tym razem mi uwierzysz?
Mówiłem ci, kim jestem,
wiele razy.
Nie pieprz bzdur. Powiedz prawdę.
Gdzie jest
twoje królestwo?
Gdzie indziej, nie tutaj.
Ściślej mówiąc,
jest w innym świecie.
Odpowiedziałem na twoje pytania.
Teraz twoja kolej.
Kim jesteś?
Kim jesteś, do cholery?
Jesteś...
Lee Gon?
Komisarz Jeong Tae-eul
ci o tym powiedziała?
Tae-eul
też o tym wie?
To nie ona ci powiedziała?
Ludzie patrzą na początek nowego króla ze smutkiem w sercach.
Ojcze...
Chłopiec, który płakał...
To naprawdę byłeś ty?
Naprawdę jesteś
Lee Gonem?
Słyszał moje szlochanie.
Do tego świata
przeszło więcej osób, niż myślałem.
Odpowiedz, dupku.
Puść, chyba że chcesz zginąć.
Jedno jest pewne.
To przez ciebie muszę wrócić do mojego świata.
Wygląda na to,
że jestem twoim królem.