NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, MIEJSCA, ORGANIZACJE, RELIGIE I WYDARZENIA
SĄ FIKCYJNE
Ojejku.
ODCINEK 12
W porządku?
Tak, nic mi nie jest.
Coś mi się przewidziało.
Puść mnie!
Puść mnie, palancie!
Puść mnie!
Prześpij się.
Opatrzę ci rany, zanim się obudzisz.
Jesteś niemożliwy.
Zabijasz żyjących,
ale mi nie pozwalasz się zabić.
Zakładam,
że naprawdę zostaniesz bogiem.
Zajmę się resztą. Zostaw ją.
Powieś to.
Może być na komodzie.
Gdzie jest pan Yu, gdy go potrzebujemy?
Zwolnił się.
Mamy nowego menadżera.
Panią Baek.
- Déjà vu? - Tak.
Mamy déjà vu wtedy,
gdy nasze fale pokrywają się z tymi z innego świata
i widzimy siebie w tamtym świecie.
Wiesz, że byłam w klubie radiowym.
Dlaczego mi o tym mówisz?
Widziałam siebie.
Byłam z kimś, kto wyglądał tak samo jak ty.
Mój sobowtór miał krótkie włosy,
a twój miał na sobie koszulę szpitalną.
Koszulę szpitalną?
Na-ri!
No tak, był pan ranny.
Pewnie majaczy pan przez gorączkę.
To już drugi raz, więc muszę o to zapytać.
Kim jest Na-ri?
Czemu ludzie tak na mnie mówią?
Myeong Seung-a, nowa w Biurze Prasowym.
Rozmawiamy formalnie. Dobrze pracuje i się wypowiada.
Narka.
A nie Na-ri.
Chcę szybko wyzdrowieć
i powiedzieć „narka” szpitalowi.
Mam powiedzieć, jak taki słaby kłamca
może wybrnąć z takiej sytuacji?
Najwyższa pora,
żebyś wziął ode mnie numer.
To 010...
To o ciebie chodzi.
O tobie mówił.
Ma ładne oczy.
Słucham?
Hej, nowa.
Opiekuj się tym numerem.
Nie rozdawaj go innym facetom.
Cholera. Myślałem, że mnie przyłapie.
Wygląda zupełnie jak Na-ri. Rety.
Nawet w innym świecie jest taka ładna...
Na-ri...
Jak się masz...
Na-ri...
Jo Eun-sup
jest ostatnio jakiś dziwny.
Znów śniło mu się coś dziwnego?
Dobry wieczór.
Mogę zobaczyć menu? Jestem tu pierwszy raz.
Proszę.
Co to?
Nasza słynna herbata z mlekiem.
Są w niej żelki z tapioki i pudding.
Mówi pani w obcym języku.
Ale brzmi ciekawie. Poproszę na wynos.
Poproszę 5800 wonów.
Proszę.
Proszę chwilę zaczekać.
Hej, jesteś. Poczekaj.
Eun-bi i Kka-biego nie ma.
Czemu jesteś tak wcześnie?
Chcę moje japchae!
O czym ty mówisz?
Kazałaś mi przyjść po japchae. Miałaś mi je dać. Nie wygłupiaj się.
Pani herbata.
Przepraszam.
Przyjaźnimy się od dziecka.
Rozumiem.
Dobra.
Zapraszam ponownie.
Nie widzisz, że mam klientkę?
Czemu tak krótko obciąłeś włosy?
Na-ri, pożycz mi auto. To, które tu stoi.
Nie żartuj. Nie masz prawa jazdy.
PRAWO JAZDY JO EUN-SUP
Auto eskortujące VIP-a przejechało skrzyżowanie Naegok-dong.
Jedzie do Agencji Bezpieczeństwa Narodowego.
Wytrzymaj jeszcze trochę, komisarz Jeong Tae-eul.
Jadę po ciebie.
Znajdę cię,
choćby nie wiem co.
Macie użyć
wszystkich danych i znaleźć tę osobę ze zdjęcia.
To bardzo pilne.
To nie jest rozkaz,
tylko prośba.
- Tak, panie! - Tak, panie!
Mogę je zobaczyć, panie?
To zdjęcie z nagrania monitoringu,
więc jest niewyraźne.
Dacie radę?
Tak, to możliwe.
Ale nie znamy dokładnej lokalizacji tej osoby,
więc trochę to zajmie.
Rozumiem.
Wasza Wysokość, telefon.
NIEZNISZCZALNY MIECZ
Cześć, Yeong.
Znów dzwonił do mnie detektyw Kang.
Mówił, że znalazł jakąś Lunę.
Ścigali ją i zrobili wielką wrzawę.
Każ mu do mnie natychmiast zadzwonić.
I mów ciszej.
Jest tu jakiś osobny pokój i laptop, których mogę użyć?
Tak, przygotuję je.
Sprawdziłem nagranie.
Jest blisko pałacu w Pusan.
Tak. Proszę spojrzeć na 15. sekundę na trzecim pliku.
To na pewno Luna.
To nie jej szukacie,
ale dziękuję.
Tak...
Słucham?
Do usłyszenia.
Osobiście panu podziękuję.
Wiem, jak wygląda nasz cel.
Szara bluza, dresowe spodnie i białe trampki.
Pewnie związała włosy w kucyk.
Sprawdźcie drogi z Rynku Wschodniego do głównego pałacu.
Wybrany numer jest obecnie...
TAE-EUL
SIN-JAE
Jo Eun-sup?
Tu Jo Yeong. Detektyw Jeong nie odbiera.
Przyjedź do Yeouido. Musisz mi pomóc.
Zabrałeś telefon Eun-supowi?
Co się dzieje?
Będziesz moim dłużnikiem.
Będę czekał.
Idź
i sobie odpocznij.
Dobrze się dziś spisałaś.
Drobnostka.
Dowiedziałaś się czegoś?
Mam nadzieję, że ta wiadomość postawi mnie na nogi.
Sprawdziłam alibi pracowników dworu, którzy się zmieniali.
Lee Gi-yun, Yun Do-gyeong i Kim Su-a nie wzbudzili podejrzeń.
Czyli
znalazłaś coś na Park Suk-jin?
Dwa razy odwiedziła księgarnię w slumsach.
Wychodziła do niej wtedy,
gdy Jego Wysokość miał pusty grafik.
Po wyjściu z księgarni
próbowała to spalić.
Mówię o tym pani dzisiaj,
bo w tej księgarni ukrywali się zwolennicy zdrajcy.
Słucham?
Jak taka osoba
mogła pracować w pałacu?
Zatrudniono ją, bo jest potomkinią ważnej osoby.
Jej dziadek to Park Dong-u.
Ale nie była jego prawdziwą wnuczką, Park Suk-jin.
O czym ty mówisz?
Prawdziwa Park Suk-jin mieszka w Pyongan i nazywa się Min Seon-yeong.
W aktach ma zapisane, że dawno temu straciła syna.
Słucham?
Min Seon-yeong?
Dokładnie sprawdzałam osoby zatrudniane w pałacu.
A to byłaś ty!
Jak naprawdę masz na imię?
Jesteś Min Seon-yeong, która dawno temu straciła syna?
Macie milczeć!
Piśnijcie słówko
o tym wypadku komuś spoza pałacu,
a ukarzę was i trzy kolejne pokolenia waszej rodziny!
Tak jest, lady Noh.
Wezwij nadwornego lekarza.
Zabierzcie ją do drugiego pałacu.
Musi przeżyć.
Muszę się dowiedzieć,
kto chciał, żeby milczała.
Hej!
Nie umiesz jeździć?
Mogłam zginąć!
Nie umrzesz tutaj,
premier Koo.
Wyglądam jak urzędniczka państwowa?
Coś ci się pomyliło.
Wątpię.
Z kimś mnie pomyliłeś.
Jak mogłeś mnie z kimś pomylić?
To niebezpieczne.
Jest policja!
Tutaj! Ktoś jest ranny! Szybko!
Co to były za strzały?
Jo Yeong!
Hej, zostań ze mną!
To ćwiczenia. Rozejść się.
Nic mu nie jest.
Nie chcesz jechać do lekarza?
Mamy tu świetne szpitale.
Kamizelki kuloodporne z Królestwa Korei są świetne.
Nie mam złamań, organy są całe.
Mam jedynie naderwane więzadło, ale to nic.
W twoim świecie nie chodzicie do lekarza po postrzeleniu?
Usunąłem nagranie z kamerki.
Oddaj to Na-ri.
I bądź teraz szczery.
Co to za kraj, skoro macie takie strzelaniny?
GDZIE JESTEŚ?
Powiedz cokolwiek. Wymyśl coś.
Albo pierwszego cię aresztuję.
To się nie powtórzy.
Wytłumaczę wszystko, gdy wróci Jego Wysokość.
A kiedy on wróci?
Tak się nie traktuje wybawcy.
Mam problem z ręką. Otworzysz?
Możesz zostać ścięty za mówienie tak o królu.
To twój król, nie mój.
Zapomniałeś?
Był twoim królem.
Widziałeś, jak płakał.
Od jak dawna go chronisz?
Odkąd miałem cztery lata.
Nie żartuj.
Od teraz jesteś Niezniszczalnym Mieczem.
On miał osiem lat,
ja miałem cztery.
Widziałem go na jego koronacji.
Wtedy pomyślałem,
że chcę, żeby był szczęśliwy.
To było przeznaczenie.
Nie wiem, co powiedzieć. Wasz świat jest inny od mojego.
Jesteście parą?
Krążą takie plotki.
Ty i komisarz Jeong robicie to samo.
Ryzykujecie życie, żeby chronić prawa.
Ja robię to dla Jego Wysokości.
Dlaczego wtedy płakał?
To był pierwszy obowiązek króla.
Pogrzeb poprzedniego króla.
Nie ma ojca?
Co się stało?
Zabił go brat.
Jego Wysokość to widział.
Od tamtej pory
zasypia, myśląc o śmierci.
Chrońcie ją!
To przyszła królowa Królestwa Korei.
Pałac to jego najbezpieczniejszy dom,
ale też najniebezpieczniejsze pole walki.
Wygląda na to, że rozpoczął nową bitwę.
Jeśli to jego przeznaczenie,
muszę za nim iść,
gdziekolwiek jest ta bitwa.
Pominę podziękowania.
Za dużo pomijasz.
Tęskniłam za tobą.
I ta broń.
Zostały dwie kule.
Chodźmy do pałacu.
Jeong Tae-eul.
Wicekapitanie.
Zajmij się tu wszystkim. I Maximus.
Tak jest, panie!
Wasza Wysokość!
Jest już dr Hwang. Przygotowałam pokój dla gości.
Nie, zabiorę ją do siebie.
Przyprowadźcie dr. Hwanga do komnaty króla.
Wasza Wysokość!
Co się stało?
Krew! O Boże.
Nie jest moja.
Co?
Wszystko w porządku?
Wszystkie ważne dla mnie kobiety cierpią.
Boże.
Cały czas tutaj czekasz?
Mogłeś wejść do środka.
Kazałaś mi wyjść.
Opatrzyłem jej rany.
Jest odwodniona, wkrótce dojdzie do siebie.
Właśnie zasnęła. Idź do niej.
Przygotuję dr. Hwangowi coś do jedzenia.
Dziękuję.
Dziękuję panu za pomoc.
Tędy, doktorze.
Moja głowa.
Śpij.
Każesz mi spać,
gdy nareszcie cię zobaczyłam?
Wyglądam strasznie, prawda?
Nieprawda.
Wyglądasz jak ogromny plaster.
Ale jesteś bardzo ładnym plastrem.
Ale
jak mnie znalazłeś?
Mówiłem ci, że jestem tu porządną osobą.
Piłam wodę w centrum taekwondo
i straciłam przytomność.
Już wiem, jak ważne jest, żeby ktoś próbował jedzenia.
Później mi o tym opowiesz.
Opowiesz mi o tym, gdy wydobrzejesz.
Myślałam, że widzieliśmy się ostatni raz.
Wtedy w lesie bambusowym.
Wiele się wydarzyło,
odkąd się nie widzieliśmy.
Dlatego nie przyszedłem.
Co za ulga.
Myślałam, że drzwi się zamknęły.
Spokojnie.
Jeśli się zamkną,
otworzę wszystkie drzwi we wszechświecie.
I...
przyjdę do ciebie.
Musisz.
A co
z Eun-supem?
Cóż...
Jest w szpitalu.
Ale nic mu nie jest.
To jedna z rzeczy, które się tu wydarzyły.
Rozumiem.
Gdy się obudzę,
pójdziemy do Eun-supa.
Tęsknię za nim.
Mówisz przy mnie, że tęsknisz za innym?
Jo Yeong też ma się dobrze.
Yeong...
Lubię cię bardziej niż Yeonga.
Kłamczuch.
Przepraszam.
To boli.
Co?
„Przepraszam”?
Otworzyłaś oczy.
Chciałem je znów zobaczyć.
Wyjdź.
To mój pokój.
Serio?
No to jutro się rozejrzę.
Oby było tu dużo biżuterii.
PARTIA JINSUN
Jego Wysokość wywołał wielkie zamieszanie.
Jestem w szoku. Sam złapał zwolenników zdrajcy.
I ogłosił królową?
Tego to się nikt nie spodziewał.
Ogłosił królową po takim rozlewie krwi...
To bardzo symboliczne działanie.
Dowiedzmy się, z jakiej rodziny pochodzi ta dziewczyna.
Jak długo premier Koo będzie na zwolnieniu?
Król ogłosił królową, więc spada jej poparcie.
Jej starania poszły na marne. Jasne, że się rozchorowała.
To będzie koszmar, gdy ktoś obcy zyska władzę.
Premierka ze sklepu rybnego też była koszmarem.
Sprawdźmy, ile ma lat, gdzie się uczyła, pracowała i kim są jej rodzice.
Do roboty!
HISTORIA POŁĄCZEŃ
JAK WYHODOWAĆ MAGICZNĄ LILIĘ
JANGMI
Szefie, co mam dla wszystkich zamówić?
Przyniosłem jedzenie z domu.
Zupę z kości wołowych.
A pozostała dwójka?
Jedno z nich odczytało wiadomość. Może odpowiesz?
Wykrzyknik też może być.
Przyjmę też znak zapytania.
Płacząca minka...
O, jesteś.
Widziałeś wiadomość? Zamawiam jedzenie.
Zjedz pierwszy.
Co z Tae-eul?
Słucham?
Też nie wiesz?
Tae-eul wzięła urlop.
Co? Urlop?
Tak. Od razu wszystkie 21 dni.
Dlaczego robicie mi to na zmianę?
- Wasze dzikie pomysły... - Muszę się przewietrzyć.
Nie martw się.
...i niespokojne oczy
doprowadzą mnie do szału.
- To za mało. - Co mam zrobić?
Chodźmy się dziś napić.
Później pójdziemy pośpiewać. Będzie dobrze.
- Gdzie jesteś? Odbierz. - Chodźmy wszyscy.
Wystarczy już pani płynów. Zdejmuję kroplówkę.
No tak.
Dziękuję.
Miło panią widzieć.
Tak.
Król kazał mi panią eskortować, gdy się pani obudzi.
Rozumiem. Dziękuję.
Gdzie on teraz jest?
Coś się stało?
Cóż...
Jego Wysokość
płucze ryż w mundurze.
Słucham?
Obudziłaś się. Mogłaś przyjść wcześniej.
Wypłukałem całą torbę ryżu.
Dokąd idziesz?
Chciałem, żebyś to zobaczyła. Nie odchodź.
Nie odchodź!
Nie czuję palców.
Hej.
- No dobrze. Pospiesz się. - Co mamy robić?
Mówiłaś, że żyjesz tylko dziś.
Chciałem, żebyś się uśmiechnęła, ale to ja się bardziej uśmiechałem.
Nie odeszłam, bo byłam głodna.
Jak możesz być taki dramatyczny?
Dlatego jestem świetnym królem.
Gdybym zrobił sobie test psychologiczny, to moim typem byłby „król”.
Nie mówiłam ci, że jestem zła, gdy jestem głodna?
No tak. Smacznego.
Ale to mogłam nie być ja.
Co byś zrobił, gdyby była to moja kopia?
Moja dziewczyna...
jest z innego świata.
Wiąże włosy w kucyk, gdy dzieje się coś ważnego.
Ale zawsze zostawia parę kosmyków.
Nie wie o tym, bo ich nie widzi.
I co dalej?
Woli piwo zamiast herbaty, gdy z kimś rozmawia.
I lubi drinki.
Podchodzi do nich poważnie.
Z ekscytacją potrząsa szklanką i szybko je wypija.
Ale
gdy potrzeba odwagi,
zmienia się w wojowniczkę.
Taką jest osobą.
Chodźmy do Eun-supa, gdy skończę jeść.
Jej największą wadą jest to, że mówi, co chce powiedzieć,
nieważne, czy dla niej gotuję, czy wyznaję miłość.
Gdzie są moje ubrania?
Nie było ich w pokoju. Uprałeś je?
Te ubrania pasują do twojego stylu.
Zakładaj, co chcesz.
Dlaczego wszystkie są w moim stylu?
Mogłabym się ubrać inaczej.
Nie masz sukienek?
Są tutaj.
Żartowałam.
Założę to.
Wiedziałem, że tak powiesz, więc pokazałem
najładniejsze sukienki.
Co to?
Kiedy go zakładasz?
W najbardziej wzniosłych chwilach.
Na przykład, gdy trzymam w ręku kwiaty.
Jakie kwiaty lubisz?
Zdałem sobie sprawę,
że nigdy nie dałem ci kwiatka.
Dlatego...
przekroczyłem dla ciebie wszechświat.
Nie lubię kwiatów.
Chodźmy.
Chcę zobaczyć Eun-supa.
Dobrze.
Idźcie do przymierzalni.
Dobrze, panie.
Tędy, proszę pani.
Jego Wysokość prosi, żeby założyła pani wszystko, co przygotował.
Wszystkie elementy.
Nie znalazłaś niczego w kieszeni?
Pudełeczka?
To morela japońska, prawda?
Bardzo ładny naszyjnik.
Jest taki ładny,
że chcę go założyć w wyjątkowym dniu.
Gdy nie będę poobijana.
Skąd wiedziałeś, że wybiorę ten strój?
Ja wiem wszystko.
Chodźmy. Eun-sup czeka.
Kapitanie Jo.
Jego Wysokość niedługo tu będzie.
Wsiadł do windy na pierwszym piętrze.
Dobrze.
Zrobię obchód.
On tak to robił.
Eun-sup.
Co?
Czyj to głos?
Tae-eul!
Co się dzieje? To sen?
To naprawdę ty, Tae-eul?
Jak się masz?
Podobno byłeś bardzo odważny.
Posłuchaj uważnie.
Ktoś do niego strzelał, a ja zobaczyłem lecącą kulę.
Zadziałałem instynktownie.
A tobie co się stało?
W tamtym świecie?
Coś mi się przydarzyło.
Jo Eun-sup, dostaniesz tutaj duży awans.
Jeśli się postaram,
to z łatwością zdobędę najwyższy szczebel.
Co to? To dla mnie?
Rolada, którą chciałeś.
Sam poszedłem do piekarni i kazałem im ją dla ciebie zrobić.
Rety, nie musiałeś.
No dobra. Ukrój mi duży kawałek.
Niestety nie mogę tego zrobić.
Ale mogę ci kupić piekarnię, jeśli chcesz.
Serio? Obyś mówił prawdę. Szanuję cię, panie.
Przeszła mi przed nosem firma robiąca brzoskwinie w puszcze.
Wkurzyłem się.
Poproś go kiedyś, żeby otworzył ci drzwi do auta.
Rety. Czemu o tym nie pomyślałem?
Co to?
Jak może smakować tak luksusowo?
Eun-bi i Kka-bi napchaliby się tym, ile wlezie.
Eun-bi i Kka-bi dobrze się odżywiają,
chodzą do przedszkola i są mądrzy.
Eun-bi chyba poznała, że Yeong nie jest tobą.
Boże, kazałem mu uważać.
Nie zapytasz o Na-ri?
Na-ri?
Cóż. Wcale o niej nie myślałem...
- Nie tęsknię... - Nie dogaduje się z Jo Yeongiem.
- Co? - Mówi, że kiedyś był przystojniejszy.
Mówiłem mu,
że jego styl nie przejdzie. Wiedziałem, że tak będzie.
Panie, otworzysz dla mnie drzwi do łazienki?
Moja ręka nagle zaczęła mnie boleć.
Ten szpital jest ogromny.
Co? Nie!
Co to?
Dlaczego to robisz?
Zakładam, że to Lee Lim
mnie tutaj sprowadził.
Wiesz dlaczego?
Widziałaś
parasol, który trzymał?
Parasol?
Nie widziałam Lee Lima. Widziałam tylko jego ludzi.
Mówiłem ci ostatnio,
że obaj mamy kawałek czegoś, czego obaj chcemy.
On ukrył to w parasolu.
A ja...
Ukryłeś to
w swoim palcacie.
Pewnie już wie, gdzie jest moja część.
Dlatego mnie tu sprowadził.
Żeby się wymienić.
Jeśli to stracisz, zamkną się drzwi po twojej stronie.
Tak.
Teraz walka toczy się o to, kto pierwszy ukradnie komuś część?
Nie. Ja nie chcę stracić swojej.
To walka o wszystko.
Ale w tej walce
jesteś w niekorzystnej sytuacji.
Musisz mieć to przy sobie,
gdy do mnie idziesz.
Właśnie dlatego nie możesz
być dla mnie taka oschła.
Nie martw się.
Nie stracę niczego, co do mnie należy.
Jeśli nadal się martwisz,
to może się razem pomodlimy?
Pomódlmy się
o błogosławieństwo Boga.
Szukałem tego miejsca w twoim świecie.
Ten kościół to jedyne miejsce, które jest takie samo w obu światach.
Naprawdę?
Dlaczego go szukałeś?
Tutaj pobrali się moi rodzice.
Ojciec zobaczył matkę, gdy prowadziła wykład, i od razu się w niej zakochał.
To było w Światowej Akademii Nauki.
Moja matka była naukowcem.
Czyli masz to po niej.
Tak.
Ojciec się jej oświadczył, ale była katoliczką.
Więc ojciec
przez pół roku uczył się tej religii.
Przychodził tu co tydzień.
Rety.
Pobrali się, a potem się urodziłem.
Moja matka
zmarła trzy lata później.
Była osłabiona po porodzie.
Nie pamiętam tego,
ale wszyscy o tym wiedzą. Ja mówię o tym komuś pierwszy raz.
Ale cieszę się, że mówię o tym tobie.
Wyrosłeś na świetnego faceta, Gonie.
Pominęliśmy wiele rzeczy.
Gdy miałam pięć lat,
moi rodzice prowadzili razem centrum taekwondo.
Mama była bardzo popularną instruktorką.
Ale zmarła na raka.
Nadal noszę
jej czarny pas.
Wyrosłaś na świetną kobietę,
Tae-eul.
Wasza Wysokość?
Dobry wieczór, ojcze.
Nie powiadomiono mnie o twojej wizycie.
Jest nieoficjalna.
Byłem w okolicy.
Czy jesteś dobry
w dotrzymywaniu tajemnic, ojcze?
Słucham?
Bóg kazał mi postawić straż przy moich ustach
i czuwać przy drzwiach mojej buzi.
To mógłbyś zrobić nam zdjęcie?
Chcę mieć
nasze wspólne zdjęcie.
No dobrze.
Trzy, dwa...
Dlaczego to robisz?
Siedziałeś sam przy strumyku.
Zielona trawa wschodziła,
a wiosenna bryza rozpryskiwała wodę.
Obiecałeś, że jeśli odejdziesz, to nie na zawsze.
To właśnie obiecałeś.
Siedzę przy strumyku codziennie
i cały czas o czymś rozmyślam.
Gdy obiecałeś, że jeśli odejdziesz, ale nie na zawsze,
to prosiłeś mnie, abym o tobie nie zapomniała?
Zrobione.
To lekarstwo na trzy dni.
Zawiera antybiotyk, więc proszę nie pić alkoholu.
Pani sama o to zapytała.
Alkohol?
Do dezynfekcji.
Chciałam wypić kieliszek.
Poprawi mi krążenie i szybciej wrócę do zdrowia.
Ale jestem zmęczona.
Idź już. Idę spać.
Cały czas ci powtarzam, że to mój pokój.
No tak.
No to gdzie spałeś przez ten czas?
Tutaj.
Tutaj?
Jak?
Obok ciebie, gdy spałaś.
To duże łóżko.
Oszalałeś?
Już wiem, czemu się tak na mnie patrzą.
Nie przesadzaj. Nie uderzyłam cię tak mocno.
Moje ramię boli jakby coś mnie poparzyło.
Blizna, o której mówił Yeong.
Serio? Pokaż. Gdzie jest?
Co się dzieje?
To chyba efekt uboczny przejścia drogą grzmotów i błyskawic.
A ty? Boli cię coś?
Nie, dobrze się czuję.
Zobacz. Mam bliznę?
Zaskoczyłaś mnie.
Przecież w lecie też tyle zobaczysz.
Przyjrzyj się.
Jesteś niemożliwa.
To boli jeszcze bardziej.
Nie masz blizny.
Nie mam?
Czyli to coś przypadkowego?
To dziwne.
Zasada podróży między światami została złamana.
Może chodzi o to?
Mówimy to, gdy przeklinamy złych ludzi.
„Niech cię piorun trzaśnie”.
Chciałem przestać ścinać ludzi.
Spróbuj ściąć mnie.
Hej, to...
Mówiłem ci,
że zetną cię za mówienie na mnie „hej”, „ten” czy „tamten”.
Nie gadaj głupot.
Straszna pogoda, prawda?
Przepraszam.
Nie szkodzi. Też pana nie widziałem.
Dlaczego?
Czemu?
Czemu pojawiają się te blizny? Tutaj i tam.
Czemu?
Zabij mnie.
Zabij mnie!
Nie po to trzymałem cię przy życiu,
żeby tak cię zabijać.
Jesteś idealną przynętą.
Dlatego żyjesz.
Gdyby twój syn żył,
wyglądałby teraz jak on?
Masz twarz
matki mojego bratanka.
Dzień dobry.
Proszę usiąść tam.
Prywatna sala jest zajęta?
Jest w niej teraz pani premier.
Seo-ryeong?
Bez strażników?
Poproszę makaron z pachnotką.
Kopę lat, Seo-ryeong. Usłyszałam, że jesteś sama.
Mogę usiąść?
Wszystko mi jedno.
Podobno byłaś chora.
Tak.
To mój pierwszy posiłek.
Nie rozmawiajmy. Nie chcę, żeby wystygło.
To nie jest miejsce dla ciebie.
Tylko dla dziecka.
To pewnie chłopiec. Ostatnio dużo jem.
Nie chciałam poznać płci.
To dziewczynka.
Co?
Zamówiłaś coś?
Zaraz mi przyniosą.
Podobno jedziesz z moim mężem na Bliski Wschód.
Pan Yoon jest bardzo rodzinny.
Rozmawia z tobą o pracy?
Marnuje czas.
Czy ty nie jesteś obecnie ikoną zmarnowanego czasu?
Szkoda, że twoje czteroletnie zmagania pójdą na marne.
Chyba nie zostaniesz królową.
To znaczy?
O niczym nie wiesz?
Byłaś aż tak chora?
Król ogłosił przyszłą królową.
Daj mi swój telefon.
Nie wzięłaś swojego telefonu?
KRÓL OGŁASZA KRÓLOWĄ
Powinnaś rządzić przez kolejną kadencję.
Bo inaczej będziesz jedynie
córką właścicielki sklepu rybnego.
Powodzenia z dzieckiem.
Dopilnuj, żeby urodziło się w tym Królestwie.
Co ona wygaduje?
Tak. Dobrze.
Niech ten kretyn milczy.
Wasza Wysokość, Lee Sang-do skarży się na ból.
Ból?
Tak, mówi, że go piecze, gdy pada deszcz.
Wasza Wysokość.
Premier Koo przyszła do pałacu bez zapowiedzi.
Chyba już lepiej się czuje.
Gdzie jest?
Długo była pani na zwolnieniu.
Lepiej się pani czuje?
Tak, panie.
Nabrałam sił po przeczytaniu zaskakującej wiadomości.
Pomówimy o tym, gdy skończę.
Pani premier.
Wykręciła mi pani numer.
Dlaczego?
Dlaczego mnie pani tu zatrzymała?
Gdybym cię nie zatrzymała,
to dokąd byś poszedł, panie?
Żeby się oświadczyć?
No dobrze.
Pomówmy najpierw o tym.
Bo nie będziemy mogli rozmawiać.
Ta wiadomość
jest prawdziwa.
To
kobieta, którą kocham.
Wspieram ją na każdym kroku, cały czas.
Jak zawsze jesteś szczery, Wasza Wysokość.
Często tu pada, bo jesteśmy przy oceanie.
To jedyny minus.
Wypij herbatę.
Pewnie czułaś się źle przez to, jak cię traktowałam.
Mam nadzieję, że rozumiesz, że chroniłam Jego Wysokość.
Nie szkodzi.
Chcę cię o coś zapytać.
Odpowiesz mi,
o nic nie pytając?
I nie mów o tym nikomu.
Zaufam ci,
bo jesteś urzędniczką państwową.
Słucham.
Nazywam się Noh Ok-nam.
Mój ojciec to Noh Gi-seop, moja mama to Shin Jeong-ae,
a moja siostra to Noh Yeong-nam.
Urodziłam się w 1932 roku w Pyoksong w prowincji Hwanghae.
Wyjechałam stamtąd w wieku 17 lat.
Nie słyszałam o nim żadnych wiadomości
przez 67 lat.
Chcę cię zapytać...
Jak potoczyła się ta wojna?
Wybuchła w czerwcu 1950 roku.
Jego Wysokość i komisarz Jeong...
Te dwa światy są za odległe.
Co zrobisz? Odpowiesz na moje pytanie?
Mamy jakąś szansę?
Dość tych popisów. Zejdź mi z drogi.
Proszę przestać, pani premier.
Jak cię zatrzymam...
-Tae-eul. - ...zostaniesz?
Powiedzieć ci sekret, zanim umrzesz?
- Chyba znajdę las Lee Lima. - Czym sa te blizny?
- Spotkałeś moją kopię? - Mam dziś tu zostać?
Musimy się zobaczyć.
Jeśli mnie zobaczysz, to zginiesz.