1
00:00:16,141 --> 00:00:17,726
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:01:01,227 --> 00:01:03,313
‪(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ)

3
00:01:03,396 --> 00:01:05,940
‪(ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่
‪องค์กรหรือเหตุการณ์จริง)

4
00:01:11,821 --> 00:01:13,782
{\an8}‪(ตอน 14)

5
00:01:41,267 --> 00:01:44,604
‪ลูกพี่ ฉันเจอคูอึนอาแล้ว
‪อยู่ในห้องเย็นชั้นบีสอง

6
00:01:45,021 --> 00:01:46,022
‪โอเค เดี๋ยวตามไป

7
00:02:14,217 --> 00:02:15,260
‪ชินแจ

8
00:02:37,866 --> 00:02:40,076
‪เนื่องจากพระพักตร์ฝ่าบาท
‪ดูดีอยู่แล้ว

9
00:02:40,243 --> 00:02:42,537
‪ผมเลยลดสีเครื่องทรงให้อ่อนลง

10
00:02:43,246 --> 00:02:44,914
‪อีกทั้งยังใช้แสงในควังยองจอน

11
00:02:45,206 --> 00:02:47,500
‪เพื่อให้พระพักตร์ดูสว่างยิ่งขึ้น

12
00:02:47,584 --> 00:02:51,087
‪ทรงไปไกลถึงไหนกันเพคะ

13
00:03:01,556 --> 00:03:02,682
‪ฝ่าบาท

14
00:03:03,516 --> 00:03:07,020
‪กำลังเสด็จไปยังค่ำคืน
‪อันแสนมืดมิดใช่ไหมเพคะ

15
00:03:15,069 --> 00:03:20,366
‪(จองแทอึล สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)

16
00:03:29,709 --> 00:03:31,377
‪ถ้าหาแส้อยู่ล่ะก็

17
00:03:33,171 --> 00:03:34,130
‪หาไม่เจอหรอก

18
00:03:34,505 --> 00:03:36,799
‪ฝ่าบาทต้องให้หม่อมฉันสักอย่างสิ

19
00:03:38,134 --> 00:03:39,928
‪จะแส้หรือลมหายใจก็ได้

20
00:03:42,263 --> 00:03:44,349
‪อีริมต้องการลมหายใจของฝ่าบาท

21
00:03:44,474 --> 00:03:45,308
‪ส่วนหม่อมฉัน...

22
00:03:46,768 --> 00:03:48,311
‪อยากได้แส้นั่น

23
00:03:50,730 --> 00:03:53,566
‪ทุกอย่างที่อยู่ที่นี่
‪ไม่ใช่ของหม่อมฉันอยู่แล้ว

24
00:03:54,734 --> 00:03:56,319
‪ถ้าได้แส้ จะถือว่าหายกันแล้วกัน

25
00:04:11,876 --> 00:04:12,877
‪จับตัว...

26
00:04:13,753 --> 00:04:16,005
‪- คนนั้นไว้
‪- กระหม่อมต้องช่วยฝ่าบาทก่อน

27
00:04:21,803 --> 00:04:23,096
‪ไปหยิบแส้มาก่อน

28
00:04:24,472 --> 00:04:28,601
‪อยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ตสีเทา
‪ตัวที่แปดในตู้เสื้อผ้า

29
00:04:30,979 --> 00:04:32,230
‪สายสืบจอง ผมเองนะครับ

30
00:04:32,730 --> 00:04:35,900
‪เหมือนฝ่าบาทจะโดนวางยาพิษครับ
‪ต้องรักษาโดยด่วน

31
00:04:36,442 --> 00:04:38,111
‪ตอนนี้เป็นยังไงบ้างคะ

32
00:04:38,611 --> 00:04:41,364
‪ตอนนี้ฉันอยู่นอกเมือง
‪จะรีบโทรไปนะคะ

33
00:04:41,572 --> 00:04:44,075
‪เดี๋ยวจะมีคนโทรไปหา
‪ทำตามที่เขาสั่งนะคะ

34
00:04:48,788 --> 00:04:49,872
‪หัวหน้าแผนกคะ

35
00:04:51,374 --> 00:04:53,418
‪เหตุฉุกเฉินค่ะ มีคนโดนวางยา

36
00:04:54,002 --> 00:04:57,005
‪แต่เขาไม่มีตัวตนที่นี่
‪เลยไปโรงพยาบาลไม่ได้

37
00:04:58,006 --> 00:04:59,215
‪ช่วยหน่อยนะคะ

38
00:05:04,012 --> 00:05:05,346
‪อดทนอีกนิดพ่ะย่ะค่ะ

39
00:05:05,930 --> 00:05:07,682
‪ได้โปรด อีกนิดเดียว

40
00:05:08,808 --> 00:05:10,351
‪อึนซอบ รอฉันตรงนี้นะ

41
00:05:51,809 --> 00:05:54,145
‪ใช่สายสืบที่มาวันนั้นหรือเปล่าคะ

42
00:05:54,562 --> 00:05:56,814
‪พกมือถือสองเครื่อง...

43
00:05:57,398 --> 00:05:59,525
‪ยังคิดอยู่เลย
‪ว่าทำไมหน้าเหมือนกันจัง

44
00:06:01,611 --> 00:06:03,738
‪ญาติคุณสายสืบนี่เอง

45
00:06:05,490 --> 00:06:06,908
‪คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ

46
00:06:07,575 --> 00:06:08,743
‪ฉันไม่รู้มาก่อนเลย

47
00:06:09,160 --> 00:06:11,913
‪ว่าสามีฉันมีเพื่อนดีๆ กับเขาด้วย

48
00:06:13,039 --> 00:06:15,083
‪เขาช่วยใช้หนี้แทนฉัน

49
00:06:15,291 --> 00:06:18,419
‪แถมยังช่วยให้ฉัน
‪ได้เข้ามาทำงานที่นี่ด้วยค่ะ

50
00:06:22,215 --> 00:06:24,801
‪มีญาติคนอื่นมาเยี่ยมเขาบ้างไหมครับ

51
00:06:25,093 --> 00:06:26,219
‪ไม่เลยค่ะ

52
00:06:26,844 --> 00:06:30,723
‪เขาบอกว่าถ้ามีญาติมาเยี่ยม
‪ให้แจ้งทางญาติให้คอยรับโทรศัพท์ด้วย

53
00:06:31,349 --> 00:06:32,767
‪เห็นว่าจะมีคนโทรไปน่ะค่ะ

54
00:06:45,780 --> 00:06:47,323
‪ยังไม่ออกมาเหรอคะ

55
00:06:52,703 --> 00:06:55,164
‪- หัวหน้าแผนก
‪- โดนวางยาจริงๆ ด้วย

56
00:06:55,957 --> 00:06:59,293
‪ดีนะ อึนซอบไหวตัวเร็วเลยรอดมาได้

57
00:06:59,752 --> 00:07:02,004
‪เดี๋ยวก็คงฟื้น ไม่ต้องกังวลไปนะ

58
00:07:02,755 --> 00:07:05,466
‪ว่าแต่เขาเป็นใครเหรอ
‪ทำไมไปโรงพยาบาลไม่ได้ล่ะ

59
00:07:05,675 --> 00:07:06,676
‪ทำไมไม่มีตัวตนล่ะ

60
00:07:08,553 --> 00:07:11,764
‪ขอโทษด้วยนะคะ
‪เอาไว้ฉันจะอธิบายให้ฟังทีหลัง

61
00:07:14,600 --> 00:07:16,227
‪ห้ามให้หัวหน้าพัครู้ด้วยใช่ไหม

62
00:07:17,687 --> 00:07:19,105
‪ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ

63
00:07:20,398 --> 00:07:21,441
‪เข้าใจแล้ว

64
00:07:21,607 --> 00:07:24,318
‪ที่นี่โรงพยาบาลของเพื่อนฉัน
‪อยู่ได้แค่เสาร์อาทิตย์นะ

65
00:07:24,569 --> 00:07:25,736
‪- นอกนั้นไม่ได้
‪- ค่ะ

66
00:07:26,696 --> 00:07:28,406
‪ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

67
00:07:32,160 --> 00:07:33,494
‪เข้าไปไม่ได้ครับ

68
00:07:34,120 --> 00:07:35,746
‪คนที่พยายามวางยาพิษฝ่าบาท

69
00:07:36,831 --> 00:07:39,083
‪หน้าเหมือนสายสืบจองแทอึลครับ

70
00:07:39,792 --> 00:07:41,752
‪ตอนนี้ยังยืนยันไม่ได้ด้วย
‪ว่าคุณไม่ใช่เธอ

71
00:08:13,784 --> 00:08:15,620
‪อึนซอบ นี่ฉันเองนะ

72
00:08:17,580 --> 00:08:20,583
‪พาอึนบีกาบีไปอยู่ที่บ้านฉันก่อน

73
00:08:22,335 --> 00:08:24,795
‪พ่อฉัน นาย อึนบี กาบี

74
00:08:26,172 --> 00:08:27,423
‪สี่คนตัวติดกันไว้นะ

75
00:08:29,634 --> 00:08:33,638
‪ถ้าเห็นฉันกลับเข้าบ้าน
‪รีบโทรหาฉันเลยนะ

76
00:08:34,931 --> 00:08:36,140
‪เข้าใจที่พูดใช่ไหม

77
00:08:36,224 --> 00:08:38,809
‪มีเรื่องอะไร ตัวเองกลับบ้านมาแล้ว
‪จะให้โทรหา...

78
00:08:43,606 --> 00:08:44,899
‪ใช่ไอ้ที่ผมคิดหรือเปล่า

79
00:08:45,983 --> 00:08:46,984
‪ใช่ ถูกต้อง

80
00:08:49,695 --> 00:08:50,947
‪ฉันเชื่อใจนายนะ

81
00:09:41,122 --> 00:09:44,792
‪แกโผล่มาตอนนั้นได้ยังไงกัน

82
00:09:45,585 --> 00:09:47,169
‪แกโผล่เข้ามา

83
00:09:47,795 --> 00:09:49,714
‪ขวางทางฉันได้ยังไง

84
00:10:22,538 --> 00:10:23,539
‪ฝ่าบาท

85
00:10:24,457 --> 00:10:25,666
‪รู้สึกตัวแล้วเหรอพ่ะย่ะค่ะ

86
00:10:31,547 --> 00:10:33,215
‪อดทนจนผ่านมาได้แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ

87
00:10:39,347 --> 00:10:40,806
‪ผู้หมวดจองแทอึล

88
00:10:42,558 --> 00:10:43,601
‪รู้แล้วใช่ไหม

89
00:10:46,854 --> 00:10:48,898
‪เธอมาแล้ว และกลับไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ

90
00:10:51,150 --> 00:10:52,276
‪เจ้ายอง นายน่ะ...

91
00:10:54,570 --> 00:10:56,447
‪- ใจร้ายจังเลยนะ
‪- ฝ่าบาท

92
00:10:57,573 --> 00:10:59,033
‪ต้องเสด็จกลับวังนะพ่ะย่ะค่ะ

93
00:10:59,825 --> 00:11:02,036
‪ที่นี่ไม่มีหนทางที่
‪กระหม่อมจะปกป้องฝ่าบาทได้เลย

94
00:11:02,119 --> 00:11:03,329
‪บอกเรื่องนั้นมาก่อน

95
00:11:03,788 --> 00:11:08,042
‪เรื่องที่นายอยากคุยกับฉัน
‪ตอนดื่มเหล้าน่ะ เรื่องอะไรเหรอ

96
00:11:15,049 --> 00:11:17,593
‪ฝ่าบาทเจ็บหนักขนาดนี้
‪กระหม่อมจะมีสติหรือพ่ะย่ะค่ะ

97
00:11:19,136 --> 00:11:20,262
‪ลืมไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ

98
00:11:22,723 --> 00:11:24,141
‪อย่างนายลืมก็บ้าแล้ว

99
00:11:30,272 --> 00:11:32,066
‪ถ้าเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาคิด

100
00:11:33,651 --> 00:11:34,944
‪ไว้ค่อยเล่าตอนฉันกลับมาก็ได้

101
00:11:35,236 --> 00:11:37,655
‪- นอนพักก่อนพ่ะย่ะค่ะ
‪- ฝากบอกผู้หมวดจองแทอึลด้วย

102
00:11:38,572 --> 00:11:40,658
‪ว่าฉันขอโทษที่ไปโดยไม่ลา

103
00:11:42,284 --> 00:11:43,994
‪และนายต้องปกป้องผู้หมวดจองแทอึล

104
00:11:45,538 --> 00:11:47,206
‪จนกว่าฉันจะกลับมาที่นี่

105
00:11:47,289 --> 00:11:48,624
‪- ฝ่าบาท
‪- ยอง

106
00:11:51,001 --> 00:11:52,253
‪คนที่ช่วยฉันวันนั้น

107
00:11:53,879 --> 00:11:54,922
‪คือตัวฉันเอง

108
00:11:57,925 --> 00:11:59,093
‪คงเป็นวันนี้ล่ะมั้ง

109
00:12:00,678 --> 00:12:02,680
‪ฉันเริ่มได้ยินเสียงขลุ่ย
‪ที่เคยได้ยิน...

110
00:12:05,641 --> 00:12:06,976
‪ในคืนก่อกบฏแล้ว

111
00:14:17,064 --> 00:14:19,859
‪- อีริมแน่ๆ
‪- หลานชายใช่หรือเปล่า

112
00:14:34,957 --> 00:14:35,958
‪รู้ไหมครับ

113
00:14:36,584 --> 00:14:39,295
‪หากมันพาชิกจ็อก
‪รวมเป็นหนึ่งในประตูมิติ

114
00:14:39,920 --> 00:14:43,340
‪จะเกิดแกนสถานที่และเวลา
‪ขึ้นพร้อมกันในประตูนั้น

115
00:14:45,801 --> 00:14:47,553
‪มันพาชิกจ็อกที่รวมเป็นหนึ่งในที่สุด

116
00:14:48,012 --> 00:14:50,806
‪จะพาคนคนนั้นย้อนกลับไป
‪ยังช่วงเวลาที่อยากช่วยเหลือตนเอง

117
00:14:53,267 --> 00:14:56,520
‪แล้วสองคนนั้นไปที่ไหนกันล่ะ

118
00:14:57,855 --> 00:15:01,609
‪ทั้งกษัตริย์และกบฏ
‪ย้อนไปยังที่เดียวกันครับ

119
00:15:03,027 --> 00:15:04,236
‪ไปยังคืนแห่งการก่อกบฏ

120
00:15:05,821 --> 00:15:06,822
‪ทำไมล่ะ

121
00:15:06,906 --> 00:15:10,284
‪กษัตริย์อยากปกป้อง
‪โลกทั้งสองใบจากกบฏ

122
00:15:10,367 --> 00:15:11,660
{\an8}‪(จักรวรรดิเกาหลี ปี 1994
‪หนึ่งชั่วโมงก่อนการกบฏ)

123
00:15:11,744 --> 00:15:17,082
{\an8}‪ส่วนกบฏ อยากช่วยตนเองที่โง่เขลา
‪จนก่อกบฏล้มเหลวในคืนนั้น

124
00:15:37,478 --> 00:15:38,354
‪อะไรกัน

125
00:15:40,397 --> 00:15:41,482
‪แกเป็นใคร

126
00:15:42,024 --> 00:15:45,069
‪นายคงฝันถึง
‪การก่อกบฏอยู่ที่นี่ทุกวัน

127
00:15:45,903 --> 00:15:47,321
‪ภายใต้พ่อที่โง่เง่า

128
00:15:48,155 --> 00:15:51,825
‪และน้องชายโง่เขลาที่ได้เป็นราชา
‪แค่เพราะมีความชอบธรรมตามกำเนิด

129
00:15:53,369 --> 00:15:54,912
‪ฉันมาเพื่อช่วยนาย

130
00:15:55,746 --> 00:15:58,999
‪ถ้าจะให้ชัดคือ
‪มาช่วยตัวฉันเองที่เคยโง่

131
00:15:59,792 --> 00:16:00,918
‪แกเป็นใครกันแน่

132
00:16:02,127 --> 00:16:03,921
‪ทำไมแกถึงหน้าเหมือนฉัน

133
00:16:04,046 --> 00:16:05,381
‪เห็นแล้วยังไม่รู้อีกเหรอ

134
00:16:06,090 --> 00:16:07,007
‪ฉันคือนาย

135
00:16:07,925 --> 00:16:09,718
‪นายที่มาจากปี 2020

136
00:16:11,762 --> 00:16:13,597
‪มาจากปี 2020 งั้นเหรอ

137
00:16:14,974 --> 00:16:19,061
‪ถ้าปี 2020 ฉันก็ต้องอายุ 70 แล้วสิ

138
00:16:19,228 --> 00:16:20,813
‪นายรู้คำตอบอยู่แล้ว

139
00:16:21,397 --> 00:16:23,148
‪พอมองย้อนกลับมา
‪ก็เป็นเรื่องจริงซะด้วย

140
00:16:24,108 --> 00:16:25,818
‪เหตุผลที่นายก่อกบฏก็คือสิ่งนั้น

141
00:16:34,159 --> 00:16:35,285
‪ใช่จริงๆ ด้วยสินะ

142
00:16:37,413 --> 00:16:39,707
‪ความลับของมันพาชิกจ็อก
‪เป็นเรื่องจริง

143
00:16:43,669 --> 00:16:46,046
‪และมีโลกอีกโลกอยู่จริงๆ

144
00:16:47,715 --> 00:16:48,924
‪ทีนี้เชื่อหรือยังล่ะ

145
00:16:49,842 --> 00:16:51,802
‪ฉันจะบอกทางลัดให้

146
00:16:52,636 --> 00:16:55,973
‪ที่ที่นายจะต้องไปไม่ใช่ชอนจนโก
‪แต่เป็นห้องนอนองค์รัชทายาท

147
00:16:56,557 --> 00:16:57,683
‪ฆ่าองค์รัชทายาทก่อน

148
00:16:58,350 --> 00:17:00,728
‪ถ้าอดีตตาย อนาคตก็จะหายไปด้วย

149
00:17:01,395 --> 00:17:04,565
‪องค์รัชทายาท
‪เป็นผู้ขัดขวางการกบฏในคืนนี้

150
00:17:05,274 --> 00:17:07,651
‪หมายถึงเด็กแปดขวบที่นอนหลับปุ๋ย

151
00:17:08,569 --> 00:17:10,112
‪เพราะเพลงกล่อมนอนน่ะเหรอ

152
00:17:12,573 --> 00:17:15,993
‪ฉันเคยคิดแบบนั้น
‪เลยได้มันพาชิกจ็อกมาแค่ครึ่งเดียว

153
00:17:16,118 --> 00:17:18,746
‪เพราะงั้นทำตามที่ฉันสั่ง อย่าเถียง

154
00:17:19,413 --> 00:17:22,458
‪ฆ่าองค์รัชทายาท
‪แล้วเอามันพาชิกจ็อกทั้งเลามาให้ได้

155
00:17:23,208 --> 00:17:26,045
‪สิ่งที่ฉันมีก็คือสิ่งที่นายมี

156
00:17:28,881 --> 00:17:29,882
‪งั้นแปลว่า

157
00:17:31,300 --> 00:17:33,302
‪แกล้มเหลวสินะ

158
00:17:36,764 --> 00:17:40,809
‪แก่ขึ้นแต่ก็ยัง
‪โง่เหมือนเดิมเลยนะ แกน่ะ

159
00:17:42,644 --> 00:17:43,687
‪ไม่สิ

160
00:17:45,689 --> 00:17:46,607
‪ฉันน่ะ

161
00:17:47,858 --> 00:17:49,193
‪ถ้าแกคือฉันจริง

162
00:17:51,028 --> 00:17:52,905
‪น่าจะเก็บดาบไว้ตรงนี้

163
00:18:07,461 --> 00:18:10,380
‪ฉันจะก่อกบฏเอง ไม่ใช่แก

164
00:18:12,758 --> 00:18:16,136
‪ฉันจะครองมันพาชิกจ็อกทั้งเลาเอง
‪ไม่ใช่แก

165
00:19:03,892 --> 00:19:06,812
‪แต่กบฏช่วยตัวเองเอาไว้ไม่ได้

166
00:19:07,813 --> 00:19:10,232
‪กลายเป็นสร้างตัวเองในปัจจุบันแทน

167
00:19:13,443 --> 00:19:15,946
‪เธอพูดเหมือนไปเห็นมาเองเลยนะ

168
00:19:19,116 --> 00:19:20,534
‪ว่าแต่เธอเป็นใคร

169
00:19:21,368 --> 00:19:22,578
‪บ้านอยู่แถวนี้เหรอ

170
00:19:24,246 --> 00:19:25,664
‪ผมมาเพื่อเตือนภัย

171
00:19:26,957 --> 00:19:28,500
‪และขับไล่ศัตรู

172
00:19:29,710 --> 00:19:34,798
‪ผมก็อยากปกป้องตัวเอง
‪และกลับมาเป็นหนึ่งเดียวเหมือนกัน

173
00:19:35,883 --> 00:19:37,426
‪เรื่องของเธอสนุกจัง

174
00:19:37,718 --> 00:19:38,760
‪แล้วยังไงต่อ

175
00:19:39,845 --> 00:19:41,513
‪กษัตริย์เป็นยังไงบ้าง

176
00:19:42,222 --> 00:19:43,765
‪เขาเดินตามโชคชะตาอยู่ครับ

177
00:19:45,475 --> 00:19:48,729
‪เขาจะไม่หลงทาง
‪และกลับมาได้อย่างปลอดภัยไหมนะ

178
00:19:50,314 --> 00:19:52,900
‪มันพาชิกจ็อกแค่ครึ่งเดียว
‪ไม่มีพลังอะไรหรอก

179
00:20:35,817 --> 00:20:36,693
‪ฝ่าบาท

180
00:21:01,426 --> 00:21:03,512
‪ฝ่าบาท เราเสียเวลาไปมากแล้ว

181
00:21:03,595 --> 00:21:05,264
‪- ต้องรีบเสด็จไปจากที่นี่
‪- ขออีกไม่นาน

182
00:21:05,347 --> 00:21:07,891
‪ด่วน เกิดเหตุฉุกเฉินที่ชอนจนโก

183
00:21:08,016 --> 00:21:09,226
‪ฝ่าบาท

184
00:21:09,309 --> 00:21:11,520
‪ถ้าพวกองครักษ์เข้ามา
‪เราจะออกไปไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ

185
00:21:21,113 --> 00:21:22,155
‪ไปกัน

186
00:21:22,322 --> 00:21:24,283
‪ออกจากพระราชวังเดี๋ยวนี้

187
00:22:39,733 --> 00:22:40,776
‪ด่วน เกิดเหตุฉุกเฉิน

188
00:22:40,859 --> 00:22:44,029
‪องครักษ์ทุกนาย
‪รวมตัวกันที่ชอนจนโกพร้อมอาวุธ

189
00:23:21,775 --> 00:23:24,444
‪เธอเป็นใครกัน ใช่พวกกบฏหรือเปล่า

190
00:23:26,363 --> 00:23:27,406
‪วันนั้น

191
00:23:29,366 --> 00:23:30,617
‪คุณเจอผมด้วยเหรอ

192
00:23:32,452 --> 00:23:35,372
‪คุณอาจจะไม่เชื่อ แต่ผมคือราชาของคุณ

193
00:23:35,497 --> 00:23:38,041
‪ราชางั้นเหรอ บังอาจนักนะ

194
00:23:49,678 --> 00:23:50,846
‪ชีวิตของผม

195
00:23:52,472 --> 00:23:54,599
‪เป็นหนี้คุณมาโดยตลอด

196
00:23:57,853 --> 00:23:59,229
‪และผมกำลัง

197
00:24:02,023 --> 00:24:03,817
‪เดินตามโชคชะตาอย่างที่คุณเคยบอก

198
00:24:06,027 --> 00:24:07,237
‪เพราะฉะนั้น

199
00:24:08,905 --> 00:24:10,407
‪ปล่อยผมไปเถอะครับ

200
00:24:11,324 --> 00:24:12,409
‪ผมขอร้อง

201
00:24:21,918 --> 00:24:22,794
‪แต่...

202
00:24:48,445 --> 00:24:50,280
‪อย่าเสียเวลาต่อสู้กับฉันเลย

203
00:24:51,156 --> 00:24:54,284
‪พวกที่ก่อกบฏคือ
‪ยูคยองมู รองหัวหน้าองครักษ์

204
00:24:54,493 --> 00:24:56,536
‪และองครักษ์คิมกีฮวาน
‪โนมินโฮ อีชอลจิน

205
00:24:56,786 --> 00:24:59,080
‪คังฮยองอุก ชเวซังมิน
‪คนพวกนี้หนีไปกับอีริม

206
00:24:59,498 --> 00:25:01,208
‪ถ้าพวกนายมาจากพยอลกุง

207
00:25:01,875 --> 00:25:04,169
‪แปลว่าพวกกบฏกำลังหนีไปทางประตูหลัง

208
00:25:04,419 --> 00:25:06,338
‪คุณเป็นใครกันแน่

209
00:25:11,801 --> 00:25:12,677
‪วางปืนลง

210
00:25:25,649 --> 00:25:26,650
‪ขอโทษทีนะ

211
00:25:58,098 --> 00:25:59,140
‪ท่านพี่เหรอ

212
00:25:59,641 --> 00:26:00,642
‪กน แกน่ะ...

213
00:26:02,310 --> 00:26:03,186
‪เฮ้ย

214
00:26:04,229 --> 00:26:05,313
‪แกเป็นใคร

215
00:26:06,690 --> 00:26:08,108
‪คงไม่ใช่พวกองครักษ์

216
00:26:08,984 --> 00:26:10,402
‪บอกมาว่าแกเป็นใคร

217
00:26:11,653 --> 00:26:14,030
‪แค่หนีไม่ทัน ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้

218
00:26:18,577 --> 00:26:19,703
‪อีซึงฮอน

219
00:26:21,246 --> 00:26:22,455
‪แกนี่เอง

220
00:26:23,206 --> 00:26:26,626
‪คนที่คอยดูทางหนีให้อีริมคือแกนี่เอง

221
00:26:28,128 --> 00:26:30,505
‪อีริมหนีออกไปจากวังได้เพราะแก

222
00:26:32,090 --> 00:26:34,134
‪และใช้ทางนี้ข้ามไป
‪ยังสาธารณรัฐเกาหลี

223
00:26:34,509 --> 00:26:35,510
‪แกเป็นใคร

224
00:26:48,690 --> 00:26:50,442
‪(ห้องตรวจฉุกเฉิน)

225
00:27:08,001 --> 00:27:09,002
‪ฮัลโหล

226
00:27:09,294 --> 00:27:10,128
‪ผมเองครับ

227
00:27:11,588 --> 00:27:14,424
‪ฝ่าบาทกลับไปแล้วครับ

228
00:27:16,343 --> 00:27:18,803
‪ฝ่าบาทฝากให้ผมขอโทษคุณ

229
00:27:19,679 --> 00:27:21,264
‪ที่ไปโดยไม่ลา

230
00:27:56,508 --> 00:27:59,302
‪แม่ ผมขอถามอะไรหน่อยสิ

231
00:27:59,719 --> 00:28:00,887
‪เรื่องพ่อน่ะ

232
00:28:02,263 --> 00:28:05,642
‪เมื่อก่อนตอนยังไม่ถูกจับ
‪พ่อเคยทำสถานพักฟื้นหรือเปล่า

233
00:28:16,945 --> 00:28:19,489
‪มีเรื่องอะไร
‪ร้อยวันพันปีไม่เคยโผล่หัวมา

234
00:28:24,661 --> 00:28:25,578
‪พ่อใช่ไหม

235
00:28:26,913 --> 00:28:29,874
‪ที่ทำให้คังฮยอนมินกลายเป็นคังชินแจ

236
00:28:33,878 --> 00:28:35,004
‪เจอเขาแล้วเหรอ

237
00:28:37,882 --> 00:28:39,759
‪เจอผู้ชายคนนั้นแล้วใช่ไหม

238
00:28:42,470 --> 00:28:43,596
‪เลยเป็นผมใช่ไหม

239
00:28:45,056 --> 00:28:48,059
‪เพราะอีริมต้องการสถานพักฟื้น

240
00:28:49,144 --> 00:28:50,228
‪และต้องการห้องเย็น

241
00:28:51,938 --> 00:28:54,607
‪เขาว่ายังไง เขาจะพาแกไปเหรอ

242
00:28:56,067 --> 00:28:57,110
‪แล้วฉันล่ะ

243
00:28:58,278 --> 00:28:59,320
‪เขาไม่พูดถึงฉันเลยเหรอ

244
00:29:02,824 --> 00:29:04,409
‪บอกผมมาว่ามันเกิดอะไรขึ้น

245
00:29:13,918 --> 00:29:15,545
‪หมอบอกว่าชินแจลูกฉันจะไม่ฟื้นขึ้นมา

246
00:29:17,338 --> 00:29:19,174
‪แม่มันก็เหมือนตายทั้งเป็น

247
00:29:20,967 --> 00:29:22,135
‪แต่ผู้ชายคนนั้น

248
00:29:23,887 --> 00:29:25,388
‪เอารูปแกมาให้ฉันดู

249
00:29:28,308 --> 00:29:30,018
‪ถ้าฉันขายสถานพักฟื้นให้เขา

250
00:29:31,060 --> 00:29:34,063
‪เขาจะทำให้แกฟื้นขึ้นมาเป็นของแถม

251
00:29:37,150 --> 00:29:40,069
‪บอกให้ผู้ชายคนนั้นมาเยี่ยมฉันหน่อย

252
00:29:41,738 --> 00:29:43,072
‪มาหาฉันแค่ครั้งเดียว

253
00:29:44,616 --> 00:29:45,742
‪แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

254
00:30:23,404 --> 00:30:25,698
‪คังชินแจ ลูกน่ะ...

255
00:30:26,908 --> 00:30:28,701
‪คือปาฏิหาริย์ของแม่นะ

256
00:31:03,027 --> 00:31:05,280
‪(บริการฝากข้อความเสียง
‪โฉมใหม่ในปี 1994)

257
00:31:18,209 --> 00:31:20,336
‪(วันที่ 20 ธันวาคม 1994)

258
00:32:13,890 --> 00:32:15,892
‪(วันที่ 22 ธันวาคม 1994)

259
00:32:17,352 --> 00:32:19,479
‪แกนเวลาจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อ

260
00:32:20,688 --> 00:32:22,398
‪มันพาชิกจ็อกเป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น

261
00:32:23,358 --> 00:32:26,486
‪หากมีแค่ครึ่งเดียว
‪จะข้ามเวลาได้แค่สถานที่คู่ขนาน

262
00:32:27,737 --> 00:32:30,865
‪ถ้าจะไปยังปี 2020 ก็อีก 26 ปี

263
00:32:32,241 --> 00:32:35,620
‪คิดเป็นสี่เดือนในประตูมิติ

264
00:32:39,749 --> 00:32:40,833
‪ตกใจหมดเลย

265
00:32:53,137 --> 00:32:55,390
‪ที่นี่มีฉันไหม

266
00:32:56,766 --> 00:33:00,103
‪ตอนนี้ไม่มีแล้ว คุณตายตั้งแต่แปดขวบ

267
00:33:06,359 --> 00:33:07,610
‪(แจ้งเหตุร้าย โทร 112)

268
00:33:13,533 --> 00:33:15,952
‪ศูนย์รับแจ้งเหตุ 112
‪มีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าครับ

269
00:33:16,411 --> 00:33:19,497
‪อีซองแจ วันเกิด 27 กุมภาพันธ์ 1951

270
00:33:19,706 --> 00:33:22,166
‪อีอึนโฮ วันเกิด 23 ตุลาคม 1952

271
00:33:22,500 --> 00:33:25,420
‪อีจีฮุน วันเกิด 28 ตุลาคม 1987

272
00:33:25,628 --> 00:33:28,297
‪ซงจองฮเย วันเกิด 8 สิงหาคม 1965

273
00:33:28,840 --> 00:33:30,299
‪ตามหาครอบครัวนี้ทีครับ

274
00:33:30,967 --> 00:33:33,386
‪ทุกคนยกเว้นซงจองฮเย
‪กำลังจะเสียชีวิตครับ

275
00:33:34,303 --> 00:33:35,304
‪รับทราบครับ

276
00:33:35,930 --> 00:33:37,223
‪แจ้งเหตุใช่ไหมครับ

277
00:33:38,433 --> 00:33:40,435
‪ขอทราบชื่อผู้แจ้งเหตุด้วยครับ

278
00:33:42,687 --> 00:33:44,313
‪ช่วยตรวจสอบตอนนี้เลยนะครับ

279
00:33:44,939 --> 00:33:46,566
‪พวกเขาอาจจะเสียชีวิตแล้วก็ได้

280
00:33:46,983 --> 00:33:48,067
‪สักครู่นะครับ

281
00:33:49,110 --> 00:33:50,069
‪ว่าไงนะ

282
00:33:50,445 --> 00:33:51,487
‪เด็กพลัดตกน้ำ

283
00:33:51,612 --> 00:33:54,073
‪อีจีฮุน วันเกิด 28 ตุลาคม 1987

284
00:33:54,532 --> 00:33:57,076
‪ที่ทะเลสาบพัลดัง
‪เคสเมื่อเช้านี้แน่เลย

285
00:33:58,369 --> 00:34:01,831
‪ฮัลโหล ขอโทษนะครับ
‪ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนเหรอครับ

286
00:34:04,250 --> 00:34:05,585
‪เหตุการณ์...

287
00:34:07,879 --> 00:34:09,130
‪เกิดขึ้นแล้วเหรอครับ

288
00:34:12,091 --> 00:34:13,468
‪จับคนร้ายได้หรือยังครับ

289
00:34:14,844 --> 00:34:15,970
‪อย่าเพิ่งวางสายนะครับ

290
00:34:16,387 --> 00:34:18,890
‪ผู้แจ้งเหตุรู้เรื่อง
‪เหตุการณ์นี้ได้ยังไงครับ

291
00:34:19,182 --> 00:34:21,100
‪ใช้โทรศัพท์สาธารณะอยู่ใช่ไหมครับ

292
00:34:54,509 --> 00:34:57,428
‪เท่ไม่เบานะ ตอนใส่ชุดทหารน่ะ

293
00:34:58,554 --> 00:34:59,972
‪ถ้าผู้หญิงก็มีแค่เธอคนเดียว

294
00:35:00,515 --> 00:35:01,933
‪อยู่เป็นเหมือนกันนี่

295
00:35:32,922 --> 00:35:35,299
‪(อันบงฮี)

296
00:36:13,129 --> 00:36:15,131
‪จองแทอึลเหรอ

297
00:36:16,424 --> 00:36:19,719
‪คุณเป็นใครเหรอคะ รู้ชื่อหนูได้ยังไง

298
00:36:22,513 --> 00:36:23,848
‪ห้าขวบจริงๆ ด้วย

299
00:36:27,268 --> 00:36:28,269
‪ฉัน...

300
00:36:30,438 --> 00:36:32,148
‪มาจากอีกห้วงเวลาหนึ่ง

301
00:36:34,275 --> 00:36:36,402
‪ฉันหลงมาปี 1994

302
00:36:39,155 --> 00:36:41,449
‪เลยต้องเดินทางข้ามเวลา 26 ปีนี้

303
00:36:43,784 --> 00:36:44,869
‪จะรีบไปนะ

304
00:36:46,370 --> 00:36:49,081
‪ฉันกำลังไปหาเธออยู่

305
00:36:50,541 --> 00:36:52,627
‪อ๋อ รู้แล้วว่าคุณเป็นใคร

306
00:36:53,961 --> 00:36:54,879
‪รู้จักฉันเหรอ

307
00:36:56,589 --> 00:36:57,506
‪โจรลักพาตัว

308
00:37:05,932 --> 00:37:08,100
‪นิสัยแบบนี้มา 30 ปีแล้วจริงด้วย

309
00:37:09,143 --> 00:37:10,144
‪ผู้หมวดจองแทอึล

310
00:37:15,399 --> 00:37:16,484
‪คุณเป็นใครเหรอคะ

311
00:37:17,109 --> 00:37:18,778
‪ผมรู้จักกับเจ้าของโรงเรียนน่ะครับ

312
00:37:19,195 --> 00:37:20,988
‪ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ

313
00:37:37,755 --> 00:37:38,756
‪ไปนะ

314
00:38:06,575 --> 00:38:12,164
‪(จองแทอึล)

315
00:38:24,385 --> 00:38:25,720
‪ทำไมไม่ขึ้นสักที

316
00:38:27,346 --> 00:38:28,639
‪นี่ฤดูใบไม้ผลิแล้วนะ

317
00:38:35,646 --> 00:38:36,772
‪ทำไมไม่มาสักที

318
00:38:49,285 --> 00:38:52,246
‪(คยองรัน ฝ่ายพิสูจน์หลักฐาน)

319
00:38:54,373 --> 00:38:55,416
‪ว่าไง

320
00:38:55,833 --> 00:38:58,127
‪ฉันเจออะไรบางอย่าง มันแปลกมากเลย

321
00:38:58,711 --> 00:39:01,505
‪เหมือนเคยได้ยินเสียงหล่อๆ แบบนี้
‪ที่ไหนมาก่อน

322
00:39:01,797 --> 00:39:02,840
‪ลองฟังดูนะ

323
00:39:04,633 --> 00:39:07,762
‪อีซองแจ วันเกิด 27 กุมภาพันธ์ 1951

324
00:39:07,845 --> 00:39:10,639
‪อีอึนโฮ วันเกิด 23 ตุลาคม 1952

325
00:39:10,723 --> 00:39:13,559
‪อีจีฮุน วันเกิด 28 ตุลาคม 1987

326
00:39:14,393 --> 00:39:17,146
‪มันคืออะไร ไปได้มาจากไหน

327
00:39:17,980 --> 00:39:19,357
‪เสียงเขาคนนั้นใช่ไหม

328
00:39:19,940 --> 00:39:21,567
‪ลายน้ำสุดหล่อคนนั้น

329
00:39:22,485 --> 00:39:23,861
‪เป็นไปได้เหรอ

330
00:39:24,070 --> 00:39:27,114
‪เสียงผู้ชายคนนั้นอยู่ใน
‪บันทึกรับแจ้งเหตุเมื่อปี 1994

331
00:39:27,198 --> 00:39:28,616
‪คราวที่แล้วยังไม่เห็นมีเลย

332
00:39:29,575 --> 00:39:31,327
‪คดีลับที่เธอสืบอยู่

333
00:39:32,036 --> 00:39:34,997
‪ผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมยกครัว
‪คือเขาคนนี้นี่แหละ

334
00:39:36,415 --> 00:39:39,043
‪ฉันมาจากอีกห้วงเวลาหนึ่ง
‪จองแทอึลเหรอ

335
00:39:39,126 --> 00:39:41,170
‪ฉันหลงมาปี 1994

336
00:39:41,337 --> 00:39:42,380
‪(อันบงฮี)

337
00:39:43,339 --> 00:39:45,883
‪จะรีบไปนะ ฉันกำลัง...

338
00:39:47,551 --> 00:39:48,677
‪ไปหาเธออยู่

339
00:39:52,431 --> 00:39:53,307
‪ฉันมี

340
00:39:55,476 --> 00:39:56,727
‪ความทรงจำใหม่ขึ้นมา

341
00:40:00,231 --> 00:40:01,524
‪ความทรงจำที่ว่า

342
00:40:03,776 --> 00:40:05,027
‪ตอนฉันห้าขวบ

343
00:40:07,196 --> 00:40:09,073
‪เขาคนนั้นเคยมาหาฉัน

344
00:40:10,241 --> 00:40:12,201
‪ตรงนั้น ข้างหน้านั้นเลย

345
00:40:19,166 --> 00:40:20,251
‪ปี 1994

346
00:40:21,377 --> 00:40:22,586
‪ถ้าปี 1994...

347
00:40:23,712 --> 00:40:25,089
‪ก็ปีที่เกิดการกบฏ

348
00:40:25,923 --> 00:40:27,133
‪เขากลับไปคืนนั้นนี่เอง

349
00:40:28,426 --> 00:40:32,012
‪และคืนนั้นเขาก็ข้ามมา
‪ที่สาธารณรัฐเกาหลี

350
00:40:34,807 --> 00:40:36,058
‪ตอนนี้เขา...

351
00:40:38,394 --> 00:40:39,728
‪อยู่ในอดีต

352
00:41:14,763 --> 00:41:16,474
‪คุณถึงไหนแล้ว

353
00:41:20,227 --> 00:41:22,438
‪ฉันควรรออยู่ตรงไหน

354
00:41:55,095 --> 00:41:56,847
‪ขอบคุณที่ช่วยนะครับ

355
00:41:58,641 --> 00:42:00,476
‪ที่คุณบอกว่าเขาคือแฝดของคุณ

356
00:42:01,477 --> 00:42:02,645
‪คุณโกหกใช่ไหม

357
00:42:05,523 --> 00:42:08,400
‪เรื่องที่คุณเล่าให้ฉันฟังมาตลอด
‪ไม่ใช่ความฝันจริงๆ ด้วย

358
00:42:12,780 --> 00:42:14,240
‪ฉันเป็นหมอเถื่อนจริงๆ สินะ

359
00:42:18,285 --> 00:42:20,913
‪คนไหนคือคังชินแจ
‪คนไหนคือคังฮยอนมินเหรอคะ

360
00:42:25,376 --> 00:42:26,669
‪ผมกำลังหาอยู่ครับ

361
00:42:43,435 --> 00:42:45,104
‪(ตำรวจเป็นมิตร เคียงข้างประชาชน)

362
00:42:45,187 --> 00:42:46,188
‪รุ่นพี่ครับ

363
00:42:48,315 --> 00:42:49,942
‪ได้ภาพวงจรปิดที่เห็นเส้นทาง

364
00:42:50,025 --> 00:42:52,278
‪ของรถยนต์ที่เข้ามา
‪สถานพักฟื้นยางซอนแล้วครับ

365
00:42:52,528 --> 00:42:53,445
‪อือ

366
00:42:54,488 --> 00:42:57,199
‪เอ่อ หาใครอยู่เหรอครับ

367
00:42:57,866 --> 00:42:58,951
‪เปล่าหรอก

368
00:43:00,411 --> 00:43:03,789
‪เยอะขนาดนี้ต้องทำโอทีสามวันแล้วมั้ง

369
00:43:04,623 --> 00:43:05,874
‪ฉันช่วยให้เหลือสองวันเอง

370
00:43:18,178 --> 00:43:19,888
‪มีไฟล์ที่เก็บไว้บนระบบคลาวด์ด้วย

371
00:43:19,972 --> 00:43:22,808
‪ผมรวมไฟล์จากธุรกิจเล็กๆ
‪กับพวกร้านขายของไว้ให้ต่างหากครับ

372
00:43:23,434 --> 00:43:24,685
‪ชื่อยูโจยอล

373
00:43:24,768 --> 00:43:26,937
‪คอยส่งเงินให้
‪ประธานสถานพักฟื้นเรื่อยๆ

374
00:43:27,229 --> 00:43:30,149
‪ตามหาว่าเขาออกจาก
‪สถานพักฟื้นแล้วไปที่ไหน

375
00:44:27,081 --> 00:44:28,040
‪เจอแล้วครับ

376
00:44:28,874 --> 00:44:30,417
‪เหมือนจะเจอแล้ว

377
00:44:30,751 --> 00:44:33,629
‪ที่คยูยองวิลล่า 31-4 แขวงควังอี
‪เมื่อสองเดือนก่อนครับ

378
00:44:33,837 --> 00:44:35,339
‪ตรงนี้ก็ด้วย

379
00:44:35,506 --> 00:44:38,801
‪เมื่อสามเดือนก่อน
‪ที่คยูยองวิลล่า 31-4 แขวงควังอี

380
00:44:39,968 --> 00:44:41,136
‪งั้นก็เจอตัวแล้วแหละ

381
00:44:42,137 --> 00:44:44,348
‪เดี๋ยวฉันไปตามหาหัวหน้า
‪แล้วขออนุญาตเอง

382
00:44:45,683 --> 00:44:47,768
‪ติดต่อคนที่สถานพักฟื้นไม่ได้เลยครับ

383
00:44:51,146 --> 00:44:52,106
‪เตรียมการเลยค่ะ

384
00:45:33,647 --> 00:45:35,315
‪คุณซงจองฮเย อยู่ไหมครับ

385
00:45:39,403 --> 00:45:41,196
‪คุณซงจองฮเย อยู่หรือเปล่าครับ

386
00:45:47,077 --> 00:45:49,705
‪ลูกพี่ กลิ่นแปลกๆ นะ

387
00:45:51,915 --> 00:45:53,834
‪กลิ่นแก๊ส ทุกคนออกจากที่นี่ด่วน

388
00:46:03,927 --> 00:46:08,348
{\an8}‪เกิดเหตุเพลิงไหม้วิลล่าในแขวงควังอี
‪ที่กำลังจะปรับปรุงใหม่ครับ

389
00:46:08,432 --> 00:46:10,559
‪สาเหตุมาจากแก๊สระเบิดครับ

390
00:46:10,642 --> 00:46:14,271
‪เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้
‪บ้านหกครัวเรือนได้รับความเสียหาย

391
00:46:14,354 --> 00:46:17,024
‪เคราะห์ดีที่ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ
‪หรือเสียชีวิตครับ

392
00:46:17,524 --> 00:46:20,402
‪ตำรวจกำลังสืบหาสาเหตุ
‪ที่แก๊สระเบิดอยู่ครับ

393
00:46:20,736 --> 00:46:22,738
‪เจ้าหน้าที่ดับเพลิง
‪รุดไปยังที่เกิดเหตุ...

394
00:46:39,421 --> 00:46:40,672
‪สบายดีไหมคะ

395
00:46:41,840 --> 00:46:43,050
‪คุณเป็นใคร

396
00:46:43,842 --> 00:46:46,762
‪คนที่จะช่วยชุบชีวิตคุณกลับมา
‪เป็นคนส่งฉันมาค่ะ

397
00:46:47,888 --> 00:46:49,556
‪- หา
‪- ดิฉันหมายถึง

398
00:46:49,640 --> 00:46:51,892
‪ชีวิตหลานสาวบริษัทยาโฮคยองน่ะค่ะ

399
00:46:53,352 --> 00:46:54,436
‪คุณ...

400
00:46:55,646 --> 00:46:56,688
‪รู้จักฉันเหรอคะ

401
00:46:56,772 --> 00:47:00,651
‪คุณรู้ใช่ไหมคะว่าฉันเคยเป็นยังไง

402
00:47:00,734 --> 00:47:02,653
‪รู้ใช่ไหมคะว่าฉันเป็นใคร

403
00:47:05,739 --> 00:47:08,617
‪เขาคนนั้นอยากรู้ว่า
‪หากเขาช่วยคืนชีวิตให้คุณแล้ว

404
00:47:09,618 --> 00:47:13,789
‪คุณสามารถทำอะไร
‪กลับคืนเพื่อเขาคนนั้นได้บ้างน่ะค่ะ

405
00:47:14,289 --> 00:47:16,458
‪ได้ทุกอย่างเลยค่ะ ฉันทำให้หมดเลย

406
00:47:16,917 --> 00:47:20,003
‪จริงๆ นะคะ ฉันยอมทำตามที่สั่งหมดเลย

407
00:47:20,295 --> 00:47:23,715
‪ได้โปรด ได้โปรดพาฉันกลับไปทีนะคะ

408
00:47:24,424 --> 00:47:26,051
‪ขอร้องล่ะค่ะ

409
00:47:28,303 --> 00:47:31,348
‪ฮัลโหล นี่แม่เอง

410
00:47:31,807 --> 00:47:33,267
‪แม่ โอเคแล้วใช่ไหม

411
00:47:33,809 --> 00:47:34,810
‪อยู่บ้านป้าเหรอ

412
00:47:35,435 --> 00:47:38,897
‪ใช่ เลขาคิมมาส่งแม่ที่บ้านป้า

413
00:47:39,523 --> 00:47:42,109
‪ที่นี่ไม่มีนักข่าว คงไม่เป็นไรหรอก

414
00:47:43,193 --> 00:47:44,194
‪ลูกล่ะ

415
00:47:45,153 --> 00:47:46,113
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม

416
00:47:47,197 --> 00:47:49,157
‪กินข้าวดีอยู่หรือเปล่า

417
00:47:49,449 --> 00:47:52,077
‪แค่ระงับหน้าที่เอง ไม่ต้องคิดมาก

418
00:47:54,162 --> 00:47:55,247
‪อีกอย่างนะแม่

419
00:47:57,207 --> 00:47:59,710
‪ต่อไปถ้าหนูถามว่าข้าวเย็นกินอะไร

420
00:48:00,210 --> 00:48:03,088
‪แม่ต้องตอบว่าปลาทูนะ เข้าใจไหม

421
00:48:03,463 --> 00:48:05,173
‪อยู่ดีๆ ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ

422
00:48:05,591 --> 00:48:08,218
‪- ปลาทูอะไร
‪- หนูไม่ได้ล้อเล่น

423
00:48:08,719 --> 00:48:10,178
‪แม่ต้องตอบแบบนี้เท่านั้นนะ

424
00:48:10,888 --> 00:48:12,264
‪ไม่งั้นเรื่องใหญ่แน่

425
00:48:14,099 --> 00:48:15,475
‪วันนี้กินอะไรเป็นข้าวเย็นเหรอ

426
00:48:17,352 --> 00:48:18,228
‪ปลาทู

427
00:48:18,979 --> 00:48:19,813
‪พอใจหรือยัง

428
00:48:20,147 --> 00:48:21,023
‪อือ

429
00:48:21,899 --> 00:48:23,859
‪ไว้หนูโทรไปใหม่นะ แค่นี้ก่อน

430
00:48:42,878 --> 00:48:45,297
‪เขามองเหมือนรู้อยู่แล้ว

431
00:48:48,550 --> 00:48:53,180
‪ทำไมพวกแกถึงถือมันไว้
‪และเปิดประตูนั้นกันอยู่แค่สองคนล่ะ

432
00:48:54,890 --> 00:48:57,768
‪แถมเข้าใจความเจ็บปวด
‪ที่ฉันเพิ่งเคยเจอดีกว่าฉันเองซะอีก

433
00:49:16,411 --> 00:49:18,413
‪ให้ฉันถือมันไว้บ้างก็ได้นี่

434
00:49:20,082 --> 00:49:22,501
‪ของที่ผู้ครอบครอง
‪มีแต่ผู้ชายในวังเท่านั้น

435
00:49:25,671 --> 00:49:26,838
‪อย่างมันพาชิกจ็อกน่ะ

436
00:50:39,661 --> 00:50:42,456
‪ยัง ฉันยังมาไม่ได้

437
00:50:43,790 --> 00:50:45,167
‪ฉันคิดถึงเธอมาก

438
00:50:47,169 --> 00:50:49,421
‪เลยจะมาฟังแค่เสียงเธอแล้วกลับไป

439
00:50:51,506 --> 00:50:54,426
‪ตั้งใจจะใช้โทรศัพท์สาธารณะ
‪ข้างหน้านั้นโทรไปหา

440
00:51:16,656 --> 00:51:18,366
‪คุณถึงไหนแล้ว

441
00:51:21,036 --> 00:51:22,621
‪ใกล้ถึงหรือยัง

442
00:51:32,422 --> 00:51:33,548
‪วันเลือกตั้ง

443
00:51:36,885 --> 00:51:37,886
‪ชนแก้ว

444
00:51:44,810 --> 00:51:48,021
‪ถ้าได้ตึกมาคราวนี้
‪ฉันว่าจะทำร้านชานมไข่มุกล่ะ

445
00:51:48,271 --> 00:51:49,314
‪ดีเลย

446
00:51:49,773 --> 00:51:52,317
‪ลดราคาให้นักเรียนเทควันโดด้วยนะ

447
00:51:53,151 --> 00:51:54,653
‪ว่าแต่ชานมไข่มุกคืออะไรเหรอ

448
00:51:59,825 --> 00:52:02,160
‪พรุ่งนี้ไปทานด้วยกันไหมคะ
‪สำรวจตลาดไง

449
00:52:02,619 --> 00:52:03,537
‪ได้เลย

450
00:52:04,329 --> 00:52:05,205
‪แล้วฉันล่ะ

451
00:52:05,789 --> 00:52:07,582
‪ทำไมไม่ชวนฉันบ้าง ฉันว่างนะ

452
00:52:07,833 --> 00:52:09,251
‪นายไม่กลับไปเรียนต่อเหรอ

453
00:52:11,878 --> 00:52:12,963
‪ใครอีกเนี่ย

454
00:52:14,506 --> 00:52:17,592
‪ความฝันที่ 54 คือกลับไปเรียนนะ
‪แต่ปีนี้คงจะยาก

455
00:52:17,676 --> 00:52:19,386
‪ยังต้องเลี้ยงอึนบีกาบีอยู่เลย

456
00:52:22,764 --> 00:52:26,768
‪เบอร์นี้โทรมาหาหลายรอบแล้วใช่ไหม

457
00:52:27,185 --> 00:52:28,228
‪ใช่

458
00:52:28,311 --> 00:52:32,023
‪เป็นพวกสแปมแน่ๆ
‪ผมเลยให้ฝากข้อความไว้

459
00:52:32,732 --> 00:52:34,651
‪ไม่ใช่สายจากพวกเกมฆาตกรรมเหรอ

460
00:52:34,943 --> 00:52:37,529
‪คนที่รับสายคนแรกจะตาย
‪หรือไม่ก็เป็นคนร้ายนี่

461
00:52:40,323 --> 00:52:41,449
‪ฉันตายแทนเอง

462
00:52:42,951 --> 00:52:45,120
‪- ฮัลโหล
‪- คังชินแจใช่ไหม

463
00:52:47,164 --> 00:52:48,081
‪นั่นใคร

464
00:52:48,582 --> 00:52:50,125
‪ฉันต้องการความช่วยเหลือจากนาย

465
00:52:50,500 --> 00:52:52,878
‪จะขอบคุณมากถ้านายช่วยเปลี่ยน
‪ให้ฉันคุยกับผู้หมวดจองแทอึล

466
00:52:53,587 --> 00:52:54,588
‪ที่นั่งอยู่ซ้ายมือนาย

467
00:53:02,470 --> 00:53:04,306
‪เขาขอคุยกับผู้หมวดจองแทอึล

468
00:53:07,309 --> 00:53:09,144
‪กินกันไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันมา

469
00:53:22,616 --> 00:53:24,576
‪คุณรู้จักฉันใช่ไหม

470
00:53:29,789 --> 00:53:32,375
‪คุณคือคนที่ฉันเคยเจอตอนเด็กๆ ใช่ไหม

471
00:53:32,751 --> 00:53:35,879
‪คนที่หยิบสายคาดเอวของแม่ฉัน
‪คือคุณใช่ไหม

472
00:53:38,256 --> 00:53:39,382
‪จำได้ด้วยเหรอ

473
00:53:41,801 --> 00:53:43,178
‪คุณเป็นใคร

474
00:53:44,387 --> 00:53:47,182
‪ใส่ชุดเหมือนตอนนั้นเลย

475
00:53:48,433 --> 00:53:50,393
‪เสียงก็เหมือน หน้าก็เหมือน

476
00:53:51,436 --> 00:53:52,812
‪ชุดนี้เป็นของขวัญที่เธอซื้อให้ฉัน

477
00:53:53,813 --> 00:53:55,273
‪ส่วนหน้าตาคือของขวัญจากฉันเอง

478
00:53:56,691 --> 00:53:58,151
‪"คนบ้าหรือเปล่าเนี่ย"

479
00:53:59,402 --> 00:54:00,946
‪เกือบหลุดปากไปแล้วเชียว

480
00:54:02,364 --> 00:54:06,952
‪ขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ
‪ฉันขอดูบัตรประชาชนคุณหน่อย

481
00:54:38,066 --> 00:54:39,484
‪ฉันควรจะบอกเธอตั้งแต่แรก

482
00:54:40,151 --> 00:54:41,444
‪ฉันไม่มีบัตรประชาชนหรอก

483
00:54:42,279 --> 00:54:44,281
‪และบอกหลายรอบแล้วด้วย
‪ว่าฉันไม่ได้บ้า

484
00:54:46,116 --> 00:54:47,742
‪รู้ได้ยังไงว่าฉันหายางมัดผมอยู่

485
00:54:49,452 --> 00:54:51,079
‪เพราะฉันชอบตอนเธอทำแบบนี้

486
00:54:57,252 --> 00:54:59,754
‪ได้เห็นทั้งห้าคนที่จะคอยช่วยฉัน
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

487
00:55:00,422 --> 00:55:02,299
‪อยู่กันพร้อมหน้าแบบนี้ฉันก็ดีใจ

488
00:55:05,593 --> 00:55:07,554
‪รู้ได้ยังไงว่าฉันคือจองแทอึล

489
00:55:08,263 --> 00:55:09,639
‪คุณขอคุยกับฉันด้วยนี่

490
00:55:13,059 --> 00:55:14,436
‪ถึงจะเตรียมใจไว้แล้ว

491
00:55:16,271 --> 00:55:18,106
‪แต่พอถึงตอนที่เธอไม่รู้จักฉันทีไร

492
00:55:19,232 --> 00:55:20,275
‪ฉันเสียใจทุกที

493
00:55:24,446 --> 00:55:25,447
‪ฉันเลยมาที่นี่

494
00:55:26,448 --> 00:55:28,575
‪จะได้มีฉันอยู่ในความทรงจำของเธอ

495
00:55:29,284 --> 00:55:32,537
‪ตอนนี้เราอยู่คนละห้วงเวลากัน

496
00:55:34,539 --> 00:55:36,166
‪จนกว่าฉันจะไปถึงที่นั่น

497
00:55:37,417 --> 00:55:41,463
‪ฉันขอให้เธอ
‪อย่าเหนื่อยใจที่จะรอฉันเลยนะ

498
00:55:45,675 --> 00:55:47,844
‪เราจะได้เจอกันอีกที่ควังฮวามุน

499
00:55:49,054 --> 00:55:51,097
‪ตอนนั้นฉันจะใส่ชุดที่มีกระดุมเยอะๆ

500
00:55:51,806 --> 00:55:53,308
‪และมาพร้อมกับแม็กซิมุส

501
00:55:54,309 --> 00:55:55,310
‪เมื่อถึงตอนนั้น

502
00:55:56,519 --> 00:55:59,856
‪ช่วยใจดีกับฉันหน่อยได้ไหม

503
00:56:01,900 --> 00:56:03,068
‪แล้วก็ช่วย...

504
00:56:04,527 --> 00:56:05,653
‪ให้เวลาฉัน

505
00:56:06,905 --> 00:56:08,114
‪มากขึ้นอีกหน่อยด้วย

506
00:56:09,115 --> 00:56:10,658
‪พวกเรามีเวลาไม่มากน่ะ

507
00:56:12,744 --> 00:56:14,120
‪ทำไมต้องเจอกันอีกด้วยล่ะ

508
00:56:14,412 --> 00:56:16,039
‪เพราะมันคือโชคชะตาของเราไง

509
00:56:19,042 --> 00:56:21,294
‪ที่ฉันมาหาเธอทุกเวลาไม่ได้

510
00:56:21,753 --> 00:56:23,046
‪เพราะรอยแตกของมันพาชิกจ็อก

511
00:56:24,339 --> 00:56:25,715
‪กำลังลามหนักขึ้นเรื่อยๆ

512
00:56:30,887 --> 00:56:32,138
‪ฉันไปก่อนนะ

513
00:56:33,223 --> 00:56:37,018
‪อยู่กับเธอทีไร ฉันลืมนับเลขทุกที

514
00:56:42,524 --> 00:56:43,566
‪ไปนะ

515
00:57:23,440 --> 00:57:24,357
‪อีกแล้ว...

516
00:57:25,817 --> 00:57:27,026
‪คุณมาอีกแล้ว

517
00:57:30,864 --> 00:57:32,615
‪คุณมาหาฉัน

518
00:57:34,242 --> 00:57:35,410
‪ในปี 2016 ด้วย

519
00:58:20,038 --> 00:58:21,164
‪ช่วยรอฉัน...

520
00:58:22,081 --> 00:58:23,249
‪อีกสักหน่อยนะ

521
00:58:24,667 --> 00:58:25,960
‪ฉันเกือบไปถึงที่นั่นแล้ว

522
00:59:25,228 --> 00:59:26,688
‪ให้โฮพิลไปอยู่ชั้นสอง

523
00:59:30,275 --> 00:59:31,109
‪ยอง

524
00:59:34,821 --> 00:59:35,697
‪ฝ่าบาท

525
00:59:45,498 --> 00:59:46,541
‪ฝ่าบาท

526
00:59:48,084 --> 00:59:49,919
‪ทำไมฝ่าบาทถึงอยู่ที่นั่น

527
00:59:51,963 --> 00:59:52,922
‪ทำไมยังอยู่ตรงนี้

528
00:59:53,548 --> 00:59:55,341
‪ฝ่าบาทควรอยู่ที่
‪จุดออกเรือสิพ่ะย่ะค่ะ

529
00:59:55,550 --> 00:59:57,218
‪- ไม่เปลี่ยนเสื้ออีก
‪- ฉันคงเปลี่ยนแล้วล่ะ

530
00:59:57,760 --> 01:00:00,305
‪ยอง นายมีการ์ดเข้าสนามม้าไหม

531
01:00:00,555 --> 01:00:01,556
‪ไม่ต้องถามว่าทำไม

532
01:00:15,903 --> 01:00:18,448
‪ห้ามแตะต้องเชียว ทิ้งเอาไว้ตรงนี้

533
01:00:18,823 --> 01:00:19,741
‪นี่คือคำสั่งราชา

534
01:00:20,825 --> 01:00:23,870
‪และนายต้องจำคำที่ฉันกำลังจะพูดให้ดี

535
01:00:24,370 --> 01:00:25,538
‪เกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ

536
01:00:26,539 --> 01:00:29,751
‪วันหนึ่งนายจะต้อง
‪ข้ามไปที่สาธารณรัฐเกาหลี

537
01:00:30,835 --> 01:00:32,587
‪นายจะต้องอยู่ที่นั่นคนเดียว

538
01:00:32,920 --> 01:00:35,923
‪สิ่งที่นายต้องทำคือ
‪หาตำแหน่งของซงจองฮเยให้เจอ

539
01:00:37,925 --> 01:00:41,596
‪เรื่องที่นายอยากเล่าให้ฉันฟัง
‪ตอนดื่มเหล้าอาจจะเป็นเรื่องนี้ก็ได้

540
01:00:42,430 --> 01:00:43,640
‪ซงจองฮเยคือใครพ่ะย่ะค่ะ

541
01:00:43,723 --> 01:00:45,933
‪อธิบายไปตอนนี้นายก็ไม่เข้าใจหรอก

542
01:00:46,559 --> 01:00:49,020
‪แต่วันหนึ่งนายจะเข้าใจเอง

543
01:00:50,855 --> 01:00:53,483
‪ถ้าถึงตอนนั้นแล้ว
‪ไปขอความช่วยเหลือจากสายสืบคังซะ

544
01:00:53,941 --> 01:00:56,486
‪ตอนนั้นนายคง
‪ไม่เชื่อใจผู้หมวดจองแทอึล

545
01:00:56,569 --> 01:00:57,737
‪ผู้หมวดจองแทอึลเหรอ

546
01:00:58,613 --> 01:01:00,114
‪ฝ่าบาทเจอคนคนนั้นแล้วเหรอพ่ะย่ะค่ะ

547
01:01:02,700 --> 01:01:04,118
‪ฉันกำลังเดินไปเรื่อยๆ

548
01:01:05,203 --> 01:01:06,829
‪เพื่อเจอคนคนนั้นนั่นแหละ

549
01:01:08,915 --> 01:01:11,292
‪เพราะงั้นนะ เจ้ายอง
‪ตอนนี้นายห้ามรั้งฉันไว้เด็ดขาด

550
01:01:11,709 --> 01:01:13,002
‪นี่ก็คำสั่งราชา

551
01:01:14,420 --> 01:01:18,424
‪ถ้าเวลาตอนนี้พลาดไปแม้แต่นิดเดียว
‪ฉันก็จะไม่ได้เจอกับคนคนนั้นอีกเลย

552
01:01:20,843 --> 01:01:23,721
‪ไปรอที่เส้นชัยได้เลย วันนี้ฉันชนะ

553
01:01:36,734 --> 01:01:38,444
‪หลีกไป

554
01:02:18,526 --> 01:02:19,944
‪อ้อ พี่ ผมเองนะ

555
01:02:20,987 --> 01:02:22,572
‪พี่เดินเข้าไปในมาร์ตเมื่อกี้เลย

556
01:02:22,989 --> 01:02:25,116
‪พ่อพี่กับนารีก็อยู่ในมาร์ตด้วย

557
01:02:25,908 --> 01:02:28,369
‪ฉันจะรีบไป ตามติดไว้
‪อย่าให้คลาดสายตา

558
01:02:28,661 --> 01:02:29,746
‪ทำได้ใช่ไหม

559
01:02:30,830 --> 01:02:33,499
‪เชื่อมือผมน่า
‪ผมเป็นดาบหนึ่งในนภานะ

560
01:02:42,258 --> 01:02:44,802
‪นี่ เธอมีรถตั้งหลายคัน

561
01:02:45,136 --> 01:02:46,345
‪ทีอย่างนี้ทำไมไม่ขับรถมา

562
01:02:47,054 --> 01:02:48,848
‪รถฉันนั่งได้แค่สองคนนะคะ

563
01:02:48,931 --> 01:02:51,058
‪ก็ให้ฉันกับแทอึลนั่งไง

564
01:02:51,976 --> 01:02:54,020
‪เฮ้อ พลาดแล้วเรา

565
01:02:54,520 --> 01:02:56,230
‪แล้วถ้านั่งได้แค่คนเดียวล่ะ

566
01:02:56,314 --> 01:02:57,857
‪งั้นก็ให้ฉันนั่งไง

567
01:02:58,232 --> 01:02:59,400
‪แต่รถฉันนะ

568
01:02:59,484 --> 01:03:01,819
‪รถคันก่อนหน้านี้ก็รถฉันนะ

569
01:03:02,695 --> 01:03:06,073
‪นี่ รถตั้งสองคัน
‪รวมกันแล้วนั่งได้แค่สามคน

570
01:03:06,157 --> 01:03:07,909
‪ทำไมซื้อแต่รถแบบนั้นอยู่ได้

571
01:03:17,627 --> 01:03:20,379
‪สองคนทะเลาะกันแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ

572
01:03:21,422 --> 01:03:25,843
‪จองแทอึลต้องทนฟังเรื่องขี้ปะติ๋ว
‪จนน้ำตาแทบไหล

573
01:03:26,761 --> 01:03:28,721
‪แบบนี้ทุกวันเลยเหรอ

574
01:03:30,765 --> 01:03:31,933
‪พี่เป็นอะไรอีกล่ะ

575
01:03:34,519 --> 01:03:37,897
‪มิน่าล่ะถึงบอกให้ฉันซื้อวัว

576
01:03:38,773 --> 01:03:41,234
‪สงสัยสติจะกระทบกระเทือนหน่อยๆ

577
01:04:11,347 --> 01:04:12,431
‪พ่อ

578
01:04:13,641 --> 01:04:14,684
‪นารี

579
01:05:00,897 --> 01:05:02,273
‪ฉันเตือนเธอแล้วนะ

580
01:05:04,275 --> 01:05:05,735
‪ว่าถ้าเราเจอกันเมื่อไหร่

581
01:05:06,861 --> 01:05:08,237
‪เธอตายแน่

582
01:05:31,218 --> 01:05:32,136
‪ปล่อยสิ

583
01:05:34,055 --> 01:05:35,306
‪พ่อของเธอ

584
01:05:36,432 --> 01:05:38,351
‪จะไปเดินตรวจเวรแล้วนี่

585
01:05:40,478 --> 01:05:44,649
‪เห็นไอ้พวกท่าทางเหมือนนักเลง
‪ไปแถวนั้นกันด้วย

586
01:05:47,944 --> 01:05:49,028
‪ทำไม

587
01:05:51,572 --> 01:05:53,324
‪เพิ่งเคยเจอความสูญเสียเหรอ

588
01:05:56,452 --> 01:05:58,329
‪งั้นทำตัวให้ชินซะสิ

589
01:06:00,873 --> 01:06:02,083
‪ชีวิตฉันน่ะ

590
01:06:04,126 --> 01:06:06,754
‪สูญเสียอะไรไปทุกวันเลย

591
01:07:23,664 --> 01:07:25,124
‪ศูนย์รับแจ้งเหตุ 112 ครับ

592
01:07:27,251 --> 01:07:29,086
‪ผู้หมวดจองแทอึล จากสถานีจงโนค่ะ

593
01:07:30,212 --> 01:07:32,131
‪ฉันต้องการความช่วยเหลือ

594
01:07:33,340 --> 01:07:37,011
‪ช่วยส่งรถสายตรวจ

595
01:07:37,511 --> 01:07:40,181
‪มาที่แถวถนนฮโยจา
‪ซอย 13 หน่อยค่ะ ตอนนี้เลย

596
01:08:07,041 --> 01:08:08,125
‪คุณคะ

597
01:08:09,668 --> 01:08:10,878
‪คุณที่อยู่บนหลังม้าน่ะ

598
01:08:46,914 --> 01:08:47,957
‪ในที่สุด

599
01:08:51,293 --> 01:08:52,253
‪ก็เจอจนได้

600
01:08:54,922 --> 01:08:56,215
‪ผู้หมวดจองแทอึล

601
01:09:01,303 --> 01:09:02,805
‪กอดเขาสิ จองแทอึล

602
01:09:05,391 --> 01:09:07,184
‪กอดเขาคนนั้นไว้

603
01:09:12,523 --> 01:09:15,067
‪คุณมาควังฮวามุน

604
01:09:16,193 --> 01:09:17,111
‪จริงๆ ด้วย

605
01:09:20,698 --> 01:09:22,867
‪ใส่ชุดที่มีกระดุมเยอะๆ

606
01:09:31,584 --> 01:09:32,877
‪แปลกจัง

607
01:09:34,753 --> 01:09:36,338
‪สายตาเธอดูเหมือนรู้จักฉันเลย

608
01:09:44,013 --> 01:09:45,723
‪ไม่มีความบังเอิญในโชคชะตา

609
01:09:47,224 --> 01:09:49,393
‪โชคชะตาจะมาถึงฉันสักวันหนึ่ง

610
01:09:51,520 --> 01:09:53,689
‪แต่กว่าจะรับรู้ได้ถึงความหมายของมัน

611
01:09:55,024 --> 01:09:57,151
‪ก็มักจะสายเกินไปเสมอ

612
01:09:58,736 --> 01:10:00,029
‪ข้ามขั้นนั้นไปเถอะ

613
01:10:02,323 --> 01:10:05,409
‪ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ตอนนี้
‪คงต้องเสียดายทีหลังแน่

614
01:10:52,915 --> 01:10:55,751
{\an8}‪ฉันรอใครคนหนึ่งอยู่น่ะค่ะ

615
01:10:56,418 --> 01:10:59,255
{\an8}‪ไม่มีทางไหนที่เรา
‪จะเปลี่ยนโชคชะตาได้เลยเหรอ

616
01:10:59,338 --> 01:11:01,966
{\an8}‪ขอโทษนะ
‪ที่เอาแต่ปล่อยให้เธอรอแบบนี้

617
01:11:02,049 --> 01:11:03,842
{\an8}‪พูดสิว่าคุณจะกลับมา

618
01:11:03,926 --> 01:11:05,886
{\an8}‪- อันนี้ก็ขึ้นกับคุณ
‪- พวกเรา...

619
01:11:06,470 --> 01:11:08,847
{\an8}‪ก็แค่ยังไปไม่ถึงจุดหมายเท่านั้นเอง

620
01:11:08,931 --> 01:11:10,307
{\an8}‪ฉันไม่ปล่อยให้เธอไปหรอก

621
01:11:10,391 --> 01:11:12,935
{\an8}‪งั้นก็ไม่ต้องมาช่วยโลกนี้กันดีกว่า

622
01:11:13,018 --> 01:11:14,103
{\an8}‪มันพาชิกจ็อกอยู่ที่ไหน

623
01:11:14,186 --> 01:11:15,771
{\an8}‪ผู้หมวดจองแทอึลอยู่ไหน

624
01:11:15,938 --> 01:11:17,356
{\an8}‪ถึงแม้ประตูจะปิดลงแล้ว...

625
01:11:18,399 --> 01:11:20,025
{\an8}‪แต่ฉันสัญญาว่าจะกลับมาหาเธอให้ได้

