NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jestem Uhtred, syn Uhtreda.
Aethelhelm planował usunąć króla Edwarda
i umieścić na tronie swego wnuka, Aelfwearda.
Jesteś szczerym młodzieńcem, który kiedyś zostanie potężnym królem.
Planował zabić wizjonerkę Aalys podczas jej pielgrzymki do Lindisfarne.
I obwinił za morderstwo Danów.
To wywoła wojnę między chrześcijanami a Danami.
Mam taką nadzieję.
Ale nie wiedział, że jego córka, królowa Aelflaed, podróżowała z Aalys.
Jestem wizjonerką!
Kto to zrobił?
Przysłał ich król Jorvik. Mówili, że Sigtryggr chciał zemsty.
Mimo że Brida wzięła ojca Pyrliga jako więźnia,
nawiązali więź.
Przyjmuję twoją propozycję ochrony.
Chodźmy do Uhtreda.
Aelswith wymyśliła nowy plan, by chronić swoją wnuczkę, Aelfwynn.
Wybrałam ci męża. Kogoś, kogo znasz. Wyjaśnię ci to.
Ludzie Aethelhelma ruszyli na Danów z Rumcofy
w zemście za atak na pielgrzymów.
Osferth był jednym z tych, którzy polegli w ich obronie.
Aethelhelm odkrył, ile kosztował go spisek.
Twoja córka podróżowała z pielgrzymami. Została zabita.
Król Edward i Sigtryggr szykują się do wojny.
Jego żona
za moją.
Sigtryggr!
Przeznaczenie jest wszystkim!
Edward nie wie, do czego doprowadził.
Naprawdę wsadził kij w mrowisko.
Dwa dni!
Za dwa dni zatkniemy łby saskich śmieci na palach!
Bracie…
Ludzie są zgodni. Powinniśmy ich zaskoczyć na drodze.
Nie. Król wybrał miejsce bitwy.
Mają przewagę liczebną.
To nie wystarczy. Edwarda zgubi jego arogancja.
- Myśli, że jest górą. - To nierozsądne.
Ale to konieczne, Rognvaldrze.
Ziemia spłynie saską krwią.
Jeśli się boisz, możesz się wycofać.
Walczcie zjednoczeni jak bracia.
Zaatakujemy z wysokiego wzgórza!
Sigtryggr ma nadzieję, że atakiem z góry nas pokona.
Wykorzystamy jego atak na naszą korzyść.
Zaatakujemy stąd z 300 ludźmi.
Zaatakują, ale zdążymy przenieść się tu i zdjąć straż przednią.
Ci ludzie pewnie zginą.
Więc zginą honorowo.
To cena za ochronę naszych królestw przed poganami.
Powiadomcie Aethelhelma o naszych zamiarach.
Król Edward jest 30 kilometrów stąd, a Danowie maszerują.
Ludzie mają dość czekania, ale są lojalni.
Dobrze. Więc czekamy.
Gdy Edward będzie w potrzebie, pojedziemy na pomoc Sasom.
Musimy pilnować młodego Aethelstana.
Niektórzy mają wobec niego plany.
Tylko ty wspierasz Aelfwearda.
Tak.
Więc módlmy się,
by ofiara mojej córki zaowocowała.
Miej oko na Aethelstana.
Panie, musimy dać odpocząć koniom.
Jedz szybciej. Mamy ludzi do zabicia.
Edward obozuje na północy.
- A jeśli już ruszył dalej? - To go dogonimy.
Znajdziemy króla
i pojmiemy Aethelhelma.
Złapiemy go za kończyny i rozerwiemy na ćwiartki.
Jest nas tylko trzech.
Duch Osfertha się stawi.
Jego duch nawiedza głupca, który go zgubił.
Nie jesteś winny, Finanie.
Złość się na tych, którzy są.
Aethelhelm dostanie to, na co zasłużył.
Wpierw zapobiegnijmy wojnie.
KRÓLESTWO MERCJI
Nie możemy tu zostać.
Gdzie jest Cynlaef?
Może odrzuca moją rękę.
Mało prawdopodobne. Dałaś mu się dotknąć. Będzie chciał więcej.
Tak postępują młodzi mężczyźni.
Poza tym dostał rozkaz.
Nie rób takiej miny.
Wszyscy chcemy, by to się skończyło.
Cynlaef na pewno cię nie zawiedzie.
Pani, zbliża się jeden z twych strażników.
Znam go. Jest lojalny.
Jakie wieści przynosisz, Redwaldzie?
W Rumcofie doszło do masakry, pani.
Niezliczeni Danowie zabici.
Mężczyźni i kobiety, dzieci i starcy.
- Kto przeprowadził atak? - Nie mamy pewności.
Niektórzy mówią, że nadchodzi wojna.
Te ziemie nie są już bezpieczne.
- Cynlaef może jeszcze żyć. - Nie możemy tu dłużej siedzieć.
Muszę cię ochronić.
Wśród drzew są ludzie.
Wojownicy.
To tylko zwiadowcy, którzy odpoczywają.
Myślałam, że to zasadzka.
Nie skrzywdzą nas.
Myślałeś, że chciałam cię zabić?
Przeszło mi to przez myśl.
- Martwy jesteś bezużyteczny. - Dlaczego tu zostałaś?
Pomówisz za mnie z Uhtredem.
A może gardzisz mną mniej, niż myślałem.
Twoje towarzystwo to tortury. Miewałam milsze wrzody.
Rozumiem.
Pójdę z nimi porozmawiać. Może mają wieści.
Nie pozwolę ci zamknąć mnie w klasztorze!
To bezpieczne.
Dziś rano miałam wyjść za mąż, a teraz mam być czysta i się modlić!
Wszystko się zmieniło. To nasza jedyna opcja.
Nie traktowałabyś mojej matki tak okrutnie.
Nie jesteś nią.
Po prostu chcesz się mnie pozbyć.
Jak możesz tak mówić?
- Zrobiłam, co mogłam, by cię chronić… - Kompletnie mnie zawiodłaś.
Tak jak moją matkę.
Zbierz swoje rzeczy. Wyruszamy przed końcem dnia.
Możemy nawet podróżować nocą!
- Nie wypuszczaj jej stąd. - Tak, pani.
Nie pójdę!
Nie możecie mnie tu trzymać wbrew mojej woli!
Smuci mnie wieść o tej masakrze.
- Rumcofa była rajem dla wielu. - Już nie.
Jedziemy do Aegelesburga.
Chcemy być jak najdalej od rozlewu krwi.
- Edward jedzie na północ? - Tak.
W królestwach panuje chaos.
Skończył się pokój między Sasami a Danami.
Są w stanie wojny.
Musimy już jechać,
chyba że potrzebujesz pomocy.
Nie.
Mamy wszystko, czego nam trzeba.
Co mówił?
Nic ważnego, ale powinniśmy natychmiast wyruszyć.
Po co ten pośpiech?
Nie mogę się doczekać, aż ucieknę od tego przeklętego zimna.
Im szybciej spotkamy Uhtreda, tym lepiej.
- Wieści z północnych gmin. - Mamy dość ludzi.
Królu, przynosimy ważne wieści.
Sigtryggr nie zabił królowej.
To robota ludzi Aethelhelma.
- Poślij po Sigtryggra! - Tak.
To nie obóz Edwarda.
Chorągwie należą do jego lorda.
Może bogowie do nas przemawiają.
Może to nam się przyda.
Szanse Edwarda maleją, gdy ma mniej sojuszników.
Król ma dość ludzi, by ich tracić.
A my?
Mają zwiadowców. Zobaczą, jak idziemy wokół jeziora.
Nie musimy omijać jeziora.
Jest zamarznięte.
Możemy przejść po nim.
- Żaden Sas nie skazałby córki na śmierć. - Nie ją skazał.
Chciał zabić wizjonerkę Aalys.
Przy ataku
królowa poświęciła się za dziewczynę.
- Masz dowód? - Rozmawiałem z Aalys.
- Bała się. - Sigtryggr nie brał w tym udziału?
Nie mógł. Nikt nie wiedział o królowej.
W kraju są szpiedzy.
Czemu Sigtryggr miałby wypierać się ataku na chłopkę?
Panie,
trzeba pojmać i skazać Aethelhelma.
Ma na rękach krew Aelflaed.
Oraz Osfertha…
syna twojego ojca.
Był mi wierny.
Walczył ze mną dla Wesseksu w niezliczonych bitwach.
Przykro mi.
Tylko Aethelhelm korzysta z tego chaosu.
Chce, żebyś prosił go o armię,
by mógł pysznić się w pałacu w Winchesterze.
Trzeba go pojmać.
Posłaliśmy kogoś, by go znalazł. Wkrótce wróci.
Wyślij wiadomość.
Aelfweard ma być chroniony przed wpływem dziadka przez moją straż.
Chroń też Aethelstana.
- Stoi między Aelfweardem a tronem. - Wysłałem Aethelstana po Aethelhelma.
Jest zagrożony.
A co z wojną z Sigtryggrem?
Powiedz Sigtryggrowi, że czas na pokój.
To spór z Aethelhelmem.
Twoja strategia w Lindcylne była dobra. Czemu ulegasz niepewności?
Bo cię słucham.
Nie mamy ludzi do stracenia.
Atak z ukrycia zgładzi setki Sasów. Nie stracimy przy tym wielu Danów.
To dar.
Albo pułapka! A jeśli lód nie wytrzyma?
Wytrzyma.
Widzę to stąd.
Przemierzyłem zamarznięte fiordy na Islandii
i lodowe rzeki w Irlandii.
To Mercja.
Pogoda Mercji jest tak nieprzewidywalna jak żyjący tutaj Sasi.
To nie zmienia natury lodu, królowo.
Ale, jak mówi,
to ryzyko.
Jak wszystko.
Pokażę ci, że mam rację.
Przejdę po lodzie, by go sprawdzić.
Już raz mnie sprawdzałeś.
Przeżyłem.
Pokażę ci, że umiem przewodzić w bitwie.
Bogowie dają ci ten dar, Sigtryggrze.
Nie znieważaj ich i go przyjmij.
To ryzyko.
Ale je ocenimy.
Niech sprawdzi lód po zmierzchu.
- Powiem Danom. - Dołączymy do ciebie.
Aethelhelm odpowie na procesie przed Sasami i Danami.
Stworzymy nową unię z Danelandem.
Cieszę się z tego.
Przykro mi z powodu Osfertha, choć mało go znałem.
Był twoją rodziną.
- Byłeś jego prawdziwym bratem. - Tak.
Pomszczę go.
Lordzie Aethelhelmie.
Zgodnie z poleceniem wysłałem ludzi na wschodnie i zachodnie tereny.
Mamy za plecami jezioro i zwiadowców. Możemy być spokojni.
Chcę inspirować moich ludzi, podtrzymać ich na duchu, ale…
Chyba nie umiem.
Przeciwnie, jesteś dla nich inspiracją.
Udowadniasz, że jesteś prawdziwym przywódcą.
Lada chwila wypierdzi jakiś cud.
Jest prawy i nadęty jak jego ojciec.
Mam wieści. Zauważono Aelswith i Aelfwynn.
Podróżują ze strażą.
- Gdzie są? - Na południe od Buccstanu.
Widzieli je mercjańscy mnisi.
Każdy kocha srebro.
Trzeba je uratować.
Księżniczka jest dla nas ważna. Dbajmy o jej bezpieczeństwo.
Musimy się go pozbyć.
Wypadki chodzą po ludziach.
Nawet w nocy.
Wyjeżdżamy do klasztoru przed zachodem słońca.
Im szybciej stąd wyjdziemy, tym lepiej.
- Lady Aelswith. - Eadith.
Przyszłam was ostrzec. Jesteście w niebezpieczeństwie.
Ktoś was śledzi.
Ktoś płaci za wieści o waszym miejscu pobytu.
Jesteś pewna?
Inaczej bym nie przebyła takiej drogi.
Chodź ze mną.
Wyjeżdżamy przed zachodem słońca.
Nie możecie zwlekać nawet tyle.
Kimkolwiek jest ten człowiek, nie chcecie go poznać.
Więc nie może nas znaleźć.
Aelfwynn ucieszy twój widok.
Gdzie jest lady Aelfwynn?
- Jak mogłeś dać jej uciec? - Nie wiedziałem.
Uciekła.
Zabrała swojego konia.
Ten atak mnie niepokoi.
Czy martwi cię atak, czy ten, którego wybrałem na dowódcę?
Za dużo mu powierzasz.
Szuka odkupienia.
Wystawia się
na wielkie niebezpieczeństwo, więc…
Musisz schować się w lesie, gdy tylko przejdziemy.
Twój plan jest dobry.
Wierzysz w niego.
Bracie!
- Jest dobrze. - Znaleźliśmy drogę przez lód.
Bogowie nas wysłuchali. Powiedz ludziom.
Wstaniemy przed świtem i zaatakujemy ich we śnie.
Zajmiemy pozycje na wzniesieniu.
Zniszczymy uciekających Sasów.
- Lordzie Uhtredzie! - To zwiadowca Edwarda.
Jakie wieści?
Lord Aethelhelm obozuje w dolinie na północ stąd,
na brzegu jeziora.
- Zebrał ogromną armię. - Edward jedzie za nami.
Powiadom go, gdzie jest Aethelhelm. Jedźmy do jeziora.
Tędy.
Chodźmy.
Pomocy!
To niemożliwe.
Zapomnijcie o nich!
Chrońcie mnie za wszelką cenę!
Ściana tarcz!
Uważaj, bracie!
Boże, spóźniliśmy się.
Musimy ich powstrzymać, panie.
Stiorra!
- Pomóż Sigtryggrowi. - Muszę go powstrzymać.
Aethelhelm był odpowiedzialny za masakrę w Rumcofie.
To jego obóz. Edward jedzie z tysiącem ludzi, by go pojmać.
- Chciał pokoju, ale kiedy to zobaczy… - Powiedzmy Sigtryggrowi.
Jest rozsądny.
Zostań tutaj.
Ochronię Aethelstana i wyrżnę drogę do Sigtryggra.
Nie ma innego sposobu.
Aethelhelm ma zostać pojmany żywcem!
Aethelstanie!
Aethelhelmie! Czemu nie walczysz?
Aethelstanie!
Zabierz go w bezpieczne miejsce!
Znajdź Sigtryggra. Złapię Aethelhelma!
Jechałem w imię pokoju.
A Sigtryggr odpłacił się kolejnym rozlewem krwi!
Co mamy robić?
Musimy zaufać Uhtredowi. Wciąż ma czas, by to powstrzymać.
Sigtryggrze!
Aethelstanie.
Gdzie mój ojciec?
Wciąż szuka Sigtryggra.
Przestań ze mną walczyć!
Nie chcę cię zabić!
Dość! Sigtryggrze!
Wielu zginie, jeśli nie pomożemy.
To twoi ludzie, chrześcijanie i przyszłość Anglii.
Aethelhelm chce to zniszczyć.
Tak.
Aethelhelm nie może zwyciężyć..
Musimy ich ocalić.
Edward nadciąga!
Ze mną!
Trzymajcie!
Ze mną!
Aethelhelmie, idę po ciebie!
Już nie żyjesz!
Walcz ze mną!
Zabiję cię!
Zabierzcie mnie stąd!
- Walcz ze mną! - Wycofać się!
Zbyt wielu go chroni!
Poddaj się!
Sigtryggrze!
Odwrót!
Wycofać się! Odwrót!
Trzymajcie się!
Sigtryggrze!
Rognvaldrze!
Sigtryggrze!
Dość! Koniec z tą rzezią!
Koniec z tą rzezią! Odłóżcie miecze!
- Sigtryggr musi przeżyć! - Rozejrzyj się!
- Zobacz, co spowodował jego gniew! - Winny jest Aethelhelm!
Odłóżcie miecze!
To koniec!
- Nie, Stiorro! - Puść mnie!
Nie możesz ich ocalić.
Już po wszystkim.
Nie.
Stiorro!
Król powinien zawsze słuchać dobrych rad królowej.
- Zapomniałem o tym. - Masz czas, żeby mi to wynagrodzić.
Aethelhelm to sprowokował.
Masakra w Rumcofie to jego sprawka.
Edward nie był twoim wrogiem.
Jechałem ci powiedzieć, że pragnie pokoju.
W środku bitwy Aethelhelm uciekł.
Więc to dla nas koniec.
Nieprawda.
Królu.
Wstawiam się za Stiorrą.
W tej walce nie zabiła Sasów.
Proszę cię jako jej ojciec.
Oszczędź ją.
Więc oszczędzę.
Masz moje słowo.
Dziękuję, panie.
Dziękuję.
A co z Sigtryggrem?
Rozważamy jego los.
Zawiążcie nowy sojusz.
Mam ułaskawić kogoś, kto wymordował tylu niewinnych chrześcijan?
Zdobyłeś dziś przychylność lordów.
- Nie ryzykuj. - Liczy się nie tylko miecz.
Wiadomo, że potrafisz walczyć. Pokaż, że znasz też miłosierdzie.
Pokaż naszym, że tu rządzisz.
Danowie też są twoimi ludźmi.
Musisz ich zjednoczyć, żeby to się nie powtórzyło.
Nie rozpaczaj.
To nie koniec pieśni naszego rodu.
Latami trwał pokój między nami…
aż pojawił się ktoś, kto zasiał nienawiść między naszym Bogiem a waszymi.
Ta bitwa zniszczyła ten pokój.
Chcę go odbudować.
Daję ci słowo jako król Sasów.
W zamian…
musicie przyjąć dar chrztu.
Wszyscy będą przyjęci w rodzinie Chrystusa.
Nigdy więcej nie będzie takich podziałów.
Zjednoczymy się.
Chcesz odebrać im ich bogów, ich istotę.
To za wiele.
To oferta pokoju.
Dan pozbawiony bogów nie jest już Danem.
Twój lud będzie bezpieczny, ale pod rządami chrześcijańskiego króla.
Musimy to zrobić.
To koniec, bracie.
Stiorra miała rację.
Jesteś tchórzem.
Nie przysięgnę.
Nie mogę.
Dobrze.
Nie musi tak być.
Podjął decyzję, Uhtredzie, a ja nie mogę się wycofać.
- To nie jego wina. - Aethelhelm jest za to odpowiedzialny.
Uciekł z pola bitwy.
Aethelhelm chciał zniszczyć pokój, który stworzyłeś.
Jeśli Sigtryggr umrze, to mu się powiodło.
Nie pozwól mu na to.
Co powiedział król?
Zostałaś oszczędzona.
Ale Edward ma być władcą Eoferwic.
Sigtryggr zostaje skazany na śmierć.
Mam umrzeć.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Zawiodłem.
Pozwoliłem im zabrać wszystko.
Nie zawiodłeś.
Odzyskam Eoferwic.
Danowie będą żyć w pokoju całe pokolenia.
Ty musisz to zrobić.
- Nie proś mnie o to. - Uhtredzie.
Chcę tylko honorowej śmierci…
z rąk wielkiego wojownika.
Żałuję, że do tego doszło.
Mogło nie dojść.
Sprowadziłeś Edwarda.
Gdyby nie ty, wygralibyśmy.
Będą cię wychwalać w Walhalli.
Zaśpiewam dla ciebie na ziemi.
Będę na ciebie czekał w salach naszych przodków.
Znajdziesz mnie?
Mogą zarżnąć nasze ciała…
ale nasze dusze należą do Odyna.
- Musimy wkrótce odpocząć. - Czekaj.
Odsuń się.
Nie bój się. Nie skrzywdzimy cię.
Jesteś od Sigtryggra.
Kto to zrobił?
Sasi.
Zrobili nam rzeź.
Walczyliśmy, by pomścić nasz lud.
Czy Uhtred Ragnarson brał udział w bitwie?
Walczył po stronie Sasów.
- Brido. - Obiecałeś mi drogę do przebaczenia.
To ma być pokój?
- Spór z Uhtredem… - Jest gorszy!
Danowie przez lata żyli w zgodzie z Sasami.
Córka Uhtreda była ich królową, a oni wyrżnęli ich jak psy. Co zrobią mi?
To konflikt między Edwardem i Sigtryggrem.
Konflikt?
Jaki konflikt? Wiedziałeś, że to się stanie?
Zwiadowca mówił, że Edward jedzie na północ. To wszystko.
- Okłamałeś mnie. - Nie.
Wykorzystałeś żałobę po Vibeke.
- Nieprawda… - Zgubisz mnie!
- Chciałem pomóc ci znaleźć odkupienie. - Odkupienie?
Pokój?
Słowa zamaskowały twoje prawdziwe motywy.
Nie ma pojednania.
Chcesz mi pomóc, ojcze Pyrligu?
Jeśli przeżyjesz, powiedz Uhtredowi,
że idę po niego.
Nie.
Trzeba było zostać w Rumcofie.
Może wtedy Osferth wciąż byłby z nami.
Chcę wrócić do dawnego życia.
Ten czas się skończył.
Ludzie widzą w tobie przywódcę.
To niedobrze.
Żałuję, że do tego doszło.
Ale nawet w tej rozpaczy jest nadzieja.
Eoferwic jest twój, królu.
Marzenie o Anglii nigdy nie było bliższe.
- Zapewnię ci bezpieczeństwo w Eoferwic. - Jak?
Złamaliście ducha mojego rodu. To już nie jest schronienie.
Wciąż masz rodzinę.
Mnie.
Zbudujemy nowy dom.
Znałam miłość, ojcze.
Byłam królową, a teraz nie mam nic.
Zwycięstwo Edwarda to moja zguba.
Możemy się przyczaić i wyruszyć o świcie.
Opłacimy następny statek do Frankii.
- Nie mam zamiaru się chować. - Panie.
Straciłeś swoją armię…
swoją reputację u króla.
Mój wnuk został sam.
Ochrona jego spuścizny nigdy nie była tak pilna.
- A ty? - Wypełnię zadanie, które mi wyznaczono.
Wysłano mnie, by zawrzeć sojusz z królem Szkocji.
Chcę to wykorzystać.
Tylko Konstantyn ze Szkocji, prawdziwy chrześcijański król,
może położyć kres tyranii Edwarda.
Król Konstantyn czeka na prezent.
Damy mu go.
Pani Aelfwynn nie ma sojuszników.
Jedź po nią.
KRÓLESTWO SZKOCJI
Są wieści z Nortumbrii, królu.
Sas Edward rozgromił Sigtryggra.
Więc mądrze było zaprosić do nas Nortumbrian.
Zabijemy któregoś z nich?
Zrobimy z niego przykład, by inni nam przysięgli.
Powstać przed królem Szkocji Konstantynem!
Witajcie, lordowie Nortumbrii…
na tej uczcie przyjaźni.
Nasze mocne piwo leje się szczodrze, ale dzień przynosi otrzeźwiające wieści.
Edward zaatakował swoich ealdormanów i swojego sojusznika, Sigtryggra.
Musimy przygotować się do działań wojennych.
Obawiamy się, że zwróci uwagę na północ
i doda do swoich podbojów Nortumbrię i Albę.
To dobry moment, by się połączyć
i stawić czoła zagrożeniu ze strony Wesseksu,
zanim nasze ziemie pochłonie marzenie o Anglii.
- Co ty na to, lordzie Edmundzie z Jarrow? - Zgoda.
- Aelfgarze z Berwick? - Przysięgam.
Jak masz na imię?
Wihtgar, mój panie.
Wihtgar z Bebbanburga.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz