SIRI ASLI NETFLIX
Pada jam ke tujuh hari pertama bulan Ogos 1989,
seorang wanita melahirkan anak.
En. Jenkins, ini anak awak.
Ini bukan sesuatu yang luar biasa.
Kemuncak kehamilan yang normal.
Harold.
Secara keseluruhannya, anak itu biasa saja.
Malangnya bagi dunia
suasana di mana dia dibesarkan
adalah tidak normal.
PP melebihi 30, jantung terhenti.
Sedia!
Tolong, Harold.
Tolong kami.
Jangan risau, Akademi Payung.
Saya akan selamatkan awak daripada Doktor Terminal yang jahat.
Harold,
simpan patung-patung bodoh itu dan ambilkan bir.
Cepat sikit.
Cepat!
EDISI TERHAD SIR REGINALD HARGREEVES
AKADEMI PAYUNG
BUDAK ANGKASA
Maaf. Saya peminat tegar awak.
Jangan masuk ke dalam.
Masuk semula ke belakang penghadang!
Tapi...
Saya dilahirkan pada hari yang sama dengan budak Akademi.
Saya rasa saya seperti mereka. Tentu.
Saya belum tahu lagi apa kuasa saya.
Mungkin dengan bantuan awak, boleh.
Awak tiada kuasa.
Awak tak akan ada kuasa.
Pergi balik.
Tidak tolong, saya...
Benarkan saya tinggal. Saya datang dari jauh.
Jangan suruh saya balik.
Ini nasihat saya, nak.
Tak semua orang boleh jadi perkasa.
Mengejar sesuatu yang mustahil
adalah resipi kekecewaan dan kemarahan seumur hidup.
Jadi berambus dari perkarangan saya.
Harold!
Turun ke bawah.
Awak pakai apa?
Jangan malas dan pergi ambilkan bir lagi.
Cepat!
DIA DIPENJARA 12 TAHUN
Jenkins, Harold.
KOTA UCAP SELAMAT TINGGAL KEPADA REGINALD HARGREEVES
LIMA HARI LALU...
Wang.
TUGASAN SEMULA: LINDUNGI HAROLD JENKINS
Harold Jenkins?
Siapa Harold Jenkins?
Belum tahu...
lagi.
Yang saya tahu dia bertanggungjawab ke atas akhir zaman.
Jadi kita mesti cari dia. Kita perlu cari sekarang.
Apa kaitan dengan hal yang akan berlaku?
Saya tak tahu.
Kejap, awak hanya tahu namanya?
Itu saja?
Memadai.
Mungkin berpuluh Harold Jenkins di kota ini.
Baik kita mula mencari.
Bukan, salah saya.
Saya cuma mahu mereka banggakan saya.
Kenapalah saya sangka saya boleh tarik perhatian mereka.
Tiada apa lebih hebat daripada perjuangan mereka
demi dunia kononnya.
- Vanya! - Apa?
Apa sedang berlaku?
Awak yang lakukan.
Maaf. Agaknya saya saja yang berasa sangsi?
Bagaimana awak tahu tentang siapa namanya tadi?
Harold Jenkins. Awak tahu pasangan gila yang serang rumah ini?
Ya, saya ingat mereka.
Yang serang kita ketika awak mabuk.
Ya. Mereka.
Mereka dihantar Kerani Komisyen untuk halang saya pulang
- dan menghalang akhir zaman. - Kerani apa?
Bekas majikan saya.
Mereka memantau masa dan ruang untuk memastikan
apa yang patut berlaku, tetap berlaku.
Mereka percaya akhir zaman akan berlaku dalam tiga hari.
Jadi saya ke ibu pejabat Komisyen dan
memintas mesej yang sepatutnya dihantar kepada pasangan gila itu.
"Lindungi Harold Jenkins."
Jadi dia tentu bertanggungjawab ke atas akhir zaman.
Apa maksud awak "melindungi masa dan ruang"?
Kulit saya panas.
Awak tahu tak betapa gilanya perkara ini?
Awak tahu apa lagi yang gila?
Rupa saya seperti budak 13 tahun.
Klaus cakap dengan orang mati, Luther ingat dia boleh tipu kita dengan kot itu.
Segala tentang kita gila, itu lumrahnya.
Betul katanya.
Kita tak pilih kehidupan ini, kita cuma harunginya untuk 3 hari lagi.
Tapi kali terakhir kita cuba halang, kita semua mati.
Apa bezanya kali ini? Kenapa saya tak patut pulang kepada anak saya?
Sebab kali ini, saya di sini. Kita ada nama dalangnya.
Kita berpeluang menyelamatkan berbilion nyawa.
Termasuk Claire.
Awak tahu namanya?
Saya tahu dan saya nak hidup untuk berjumpanya.
Baiklah.
Mari kita cari bangsat ini.
Gerald Jenkins menarik perhatian saya.
Harold Jenkins.
Apa saja. Dua orang yang rapat dengan saya dah mati. Cukuplah.
Luther?
Ya, kamu pergi.
Saya nak semak fail ayah.
Saya masih rasa ini ada kaitan ayah hantar saya ke bulan.
Serius? Awak nak kaitkan akhir zaman dengan awak dan ayah.
Awasi ancaman. Itu yang dia pesan.
Awak rasa itu kebetulan? Ini mesti ada kaitan.
Kita mesti bersatu, Luther.
- Kita tiada masa untuk ini. - Jom.
Saya tahu di mana nak cari bangsat ini. Klaus, ikut saya.
Ya. Tak apa.
Saya rasa...
Saya tak mahu pergi, saya...
tak berapa sihat jadi...
Awak pergilah.
MOTEL FORTUNE SMILES
"Kontrak membunuh Nombor Lima dibatalkan. Tunggu arahan seterusnya."
Nampaknya Nombor Lima telah berunding dengan Komisyen.
Tak mungkin mereka lepaskannya dengan begitu mudah.
Ia tak masuk akal!
Mestilah masuk akal. Dia legenda.
Dan kita apa? Daging mentah?
Apa saja.
Saya nak sukrosa, nak cari mesin layan diri.
Baik.
Ya Tuhan.
Tak guna.
Hapuskan Cha-Cha untuk ekstraksi segera?
Saya tahu si Jenkins ini mesti ada rekod.
Saya mesti dapatkan fail itu.
Lalu rancangan awak apa,
masuk ke dalam dan tanya?
Saya biasa dengan balai ini. Saya banyak habiskan masa di dalam.
Digari.
- Tak kisahlah. Ini rancangannya. - Rancangan?
Saya akan kelip dan dapatkan fail itu.
Tak, bukan begitu...
Awak tak tahu selok belok tempat ini.
Saya lakukan itu semalam.
Apa?
Semalam saya, bukan semalam awak.
- Cuma ambil masa dua saat... - Dengar sini.
Awak takkan masuk ke dalam.
Saya yang buat keputusan.
Itu kerja pemimpin,
dia memimpin.
Beeman!
Ya Tuhan.
Awak tak patut berada di sini.
Saya mesti lihat satu fail.
Lelaki bernama Harold Jenkins.
Tak, awak mesti ke luar bandar.
Ini rahsia, tapi mereka sedang cari awak kerana membunuh dia.
Biar betul.
Cap jari awak di merata-rata.
Awak selalu bertengkar dengannya. Bukti tak menyebelahi awak.
Teruk betul.
Saya beritahu awak ini sebab saya tahu awak berdua rapat.
Bagi saya, awak menyusahkan.
Saya juga tahu awak tak akan buat begitu.
Tolong bersembunyi,
sehingga saya ada maklumat baru.
Baik.
Tapi...
saya tak boleh pergi tanpa fail itu.
Awak tahu saya boleh dipecat.
Fail itu, ia tak akan...
mengembalikan Patch tapi boleh menyelamatkan nyawa.
Saya tak boleh jelaskan bagaimana...
Tapi percayakan saya.
Ini Vanya. Tinggalkan mesej dan saya akan telefon balik.
Hei, Vanya, ini saya.
Saya cuma nak...
Keadaan semakin keruh.
Saya cuma mahu menjadi kakak yang baik.
Nampaknya saya gagal.
Tapi tolong telefon saya.
Saya sayang awak, dik.
Jadi?
Sama-sama.
Alamak.
Apa?
Harold Jenkins ialah Leonard Peabody.
Dia langsung tak tengok.
Kenapa dia...
Kenapa tidak?
Luther!
Luther, tolong ikat saya supaya saya boleh...
Awak minum arak?
Alamak.
Alamak, awak mabuk.
Dan awak selongkar kabinet arak ayah. Mesti dia mengamuk.
Panggil dia.
Ayah. Buat sekarang.
Saya dah kata. Tak boleh!
Budak tak guna!
Tolong...
Ya Tuhan.
Luther!
Mestilah saya dah cuba.
Okey? Saya dah cuba dan seperti sewaktu hidup,
dia masih degil.
Dia mesti beri alasan kenapa dia buat saya begini.
Kenapa hantar saya ke atas.
Saya korbankan seumur hidup saya untuk dia.
Saya tak tinggalkan rumah ini. Saya tiada kawan.
Dan untuk apa?
Sia-sia saja.
Tidak.
Hei...
Relaks, okey? Relaks.
Saya boleh cuba lagi.
Saya tak jamin saya cukup waras. Tapi...
Hei, jangan begitu.
Cukuplah. Mari.
Jangan begitu.
Ceria sikit, abang.
Tak apa, pergilah.
Apa kata kita cari yang lain? Pasti Allison boleh bantu.
Saya tak mahu dia.
Saya tak mahu mereka lihat saya begini.
Lagipun saya akan lengahkan mereka.
Tugas mereka mustahak.
Awak cakap apa?
Awak Nombor Satu kami, ingat?
"Oh Kapten, Kapten ku!"
Ingat?
Ya, betul?
Luther.
Betul kata Diego.
Ayah hantar saya ke bulan
sebab dia tak sanggup lihat rupa saya ini.
Rupa yang
dia lakukan kepada saya.
Rupa saya sekarang.
Tidak. Bukan itu...
Ayah memang celaka sehingga dia mati.
Jika...
jika ada apa-apa lagi
saya boleh buat, atau...
Saya nak jadi macam awak. Saya nak buat apa yang awak...
Tak, jangan. Jangan.
Ayuh, Klaus. Sebab awak tak pernah risau dan saya nak begitu.
Saya nak jadi Nombor Empat.
Percayalah.
Awak tak mahukan begitu.
Awak tak mahukannya.
Apa awak perlu adalah
baring dan tidur.
Awak akan rasa lega pagi nanti.
Baik, saya pergi sendiri.
Apa? Tidak.
Tidak, Luther!
Luther awak tak boleh...
Celaka.
Teruk sangatkah
jika kita tak jumpa beg itu?
Awak tahu apa terjadi kepada orang yang melanggar arahan.
Saya dah penat diarah apa nak buat, pergi ke mana.
Bukankah baik jika kita boleh bunuh siapa kita mahu?
Bukan siapa Komisyen suruh bunuh?
Kita entah di mana.
Awak buat apa?
Ikat tali kasut.
Kita terpaksa ikut arahan mereka.
Tak kira apa,
mereka akan jumpa kita.
Betul kata awak.
Saya tahu awak betul.
Tapi kita mesti buat sesuatu yang penting.
Kerja kita penting.
Penting bagi kita bukan eksekutif celaka bersut poliester.
Dah lama kita ikut arahan mereka.
Saya tak tahu apa nak fikir lagi.
Awak dengar tak? Dengar.
Itu burung belatuk.
Ya.
Jika ada seekor, mesti ada dua.
Ia jadi pasangan seumur hidup.
Si jantan akan bawakan makanan untuk pasangannya,
kumbang atau serangga.
Itu sebahagian dari proses mengawan. Lihat ia.
Apabila ia lapar, ia makan, apabila ia penat, ia balik ke sarang,
apabila ia ghairah, ia mengawan, bebas terbang.
Ia dah rancang semuanya.
Rancang apa?
Kehidupan biasa bersama pasangan.
Kadangkala apa awak mahu ada di depan awak.
Apabila awak sedar, dah terlewat.
MOTEL FORTUNE SMILES
- Rumahku, syurgaku. - Ya.
Hei,
awak lapar?
Saya boleh makan.
Hai.
Hei.
Hati-hati. Kita tak tahu apa Peabody boleh buat.
Dia tak nampak bahaya apabila saya nampak dia.
Agak lembik.
Begitu juga dengan kebanyakan pembunuh bersiri dan pembunuh massa.
Tengok dia.
Terima kasih.
Betul juga.
Apa dia mahu dengan Vanya?
Entah. Kita tanya selepas kita bunuh dia?
Saya akan rempuh...
Lebih baik jika ikut...
rancangan.
Hebat.
Tak bising sangat.
Pintu tak kunci.
Kaedah saya pun berkesan.
Berpecah.
Jerit jika ada masalah.
Kepimpinan yang penuh inpirasi.
Antara yang agung.
ORKESTRA ST. PLUVIUM CHAMBER VANYA HARGREEVES
Semua, mari tengok ini.
Semua wajah kita dibakar.
Itu tak menakutkan.
Orang ini ada masalah serius.
Alamak.
Ini bukan tentang Vanya.
Ini tentang kita.
Lima.
Darah.
Ya Tuhan, Lima.
Kenapa awak tak cakap?
Awak mesti teruskan.
Dah hampir.
Lima.
Wah.
Cantiknya tempat ini.
Ini rumah siapa?
Rumah nenek saya. Selalu cubit pipi saya di...
sini.
Awak okey?
Seumur hidup saya cuba lupakan pengalaman pahit ketika kecil.
Sebaik saja saya masuk ke sini, rasa tak bermaya.
Ya, saya tahu.
Kita tak perlu tinggal di sini. Kita boleh
- sewa motel murah. - Tidak.
Ia sesuai untuk matlamat kita.
Matlamat apa?
Kita mesti siasat apa kemampuan awak.
Ingat pesanan awak pada saya?
Kita mahir kerana berlatih.
Tapi ini berbeza dengan menggeser tali biola.
Jika saya boleh...
Saya tak tahu cakap. Malah saya tak faham. Ada...
Vanya.
Seluruh hidup awak rasa rendah diri dibandingkan abang dan kakak awak
tapi tak tahu awak ada kemampuan begini selama ini.
Awak berhak tahu apa maknanya ini.
Okey?
Lapangkan fikiran.
Fokus.
Tiada tempat lebih sesuai untuk lakukannya daripada sini.
Saya nak pergi.
Saya nak awak ikut saya.
Ke mana?
Mana-mana saja. Tak penting.
Terbang dari sini, seperti burung siul itu.
Semuanya okey?
Ya, semuanya baik.
Tak benar.
Khidmat pelanggan, 32 tahun. Saya tahu apa yang tak kena.
- Hal kerja. - Oh.
Ada tugasan baru.
Korporat.
Kami mesti ikut arahan, tak boleh tanya, tapi...
- Tapi apa? - Saya ingkar.
Cukuplah.
Saya tak mahu ikut arahan mereka lagi. Saya mahu perubahan.
Tentu awak pun sama.
Okey.
Sungguh?
Ya, sungguh.
Macam awak kata,
"Hidup ini singkat dan awak nak sesuatu, awak mesti dapatkannya."
Awak tak tahu
betapa gembiranya saya awak kata begitu.
Saya tahu.
Apa kata rakan sekerja awak?
Saya belum beritahu dia.
Selama kerja bersama, dia tak pernah ambil cuti sakit.
Kerja ini adalah nyawanya. Saya tak tahu jelaskan.
Tak elok hilangkan diri begitu saja.
Okey, saya akan cuba.
- Baik awak bersiap sedia... - Okey.
apabila saya datang ambil awak pada tengah malam.
- Dua pasangan larikan diri. - Okey.
Andaikan awak masih nak lakukan ini, saya faham jika...
- Hazel. - Ya.
Saya tak pernah sepasti ini dalam hidup saya.
Okey.
Okey, saya...
Maaf.
Jumpa lagi.
Awak boleh lakukan ini, Klaus. Luther perlukan awak.
Saya...
Ini sia-sia.
Saya nak balik. Saya mesti balik. Saya tak sihat.
Awak tahu saya boleh melepasi awak?
Saya tahu.
Tengok?
Tapi awak mesti terus cuba.
Tolong Luther.
Dia entah di mana, buat entah apa.
Ini mungkin perkara baik.
Dia perlu berseronok dan malam ini dia menikmati dunia sebenar!
- Dia belum sedia untuk itu. - Siapa yang sedia? Saya? Awak?
Maaf, awak belum bersedia mati pada usia muda.
Keseriusan tak mudah.
Apa?
Kenapa pandang saya begitu?
Bukan tanggungjawab saya.
Bukan tugas saya untuk selamatkan awak atau dia.
Betul. Bukan tugas awak.
Tapi jika awak ada masalah
Luther akan buat apa saja untuk selamatkan awak.
Kita patut bawa dia ke hospital.
Budak dengan luka serpihan peluru akan menarik perhatian.
Begitu juga lokasi pembunuhan di loteng Harold Jenkins.
Dia masih kehilangan banyak darah, apa nak buat?
Keluarkan serpihan itu.
-Diego, awak nak ke mana? - Mak?
Oh, helo, Diego, sayang.
Apa...
Bagaimana mak
boleh berjalan?
Selangkah demi selangkah.
Kenapa? Bagaimana awak lakukannya?
Kita dah pergi tujuh bar, tiga kelab bogel dan sebuah dobi layan diri.
Luther tiada di sini. Boleh kita balik?
Adakah dia akan biarkan awak?
Itu lelaki berbulu paling besar pernah saya lihat.
Ini menyeksakan.
Saya tak dengar.
Alamak.
Awak rasa dia tahu?
- Saya rasa dia tak peduli. - Mari.
Luther!
Adik!
Aduh!
- Bukankah ini menakjubkan? - Ya
Kita mesti balik. Mari.
Balik? Ini rumah saya sekarang.
- Awak nak ke mana? Mari sini. - Relaks, saya cuma nak ucap hai.
Peminat tegar lelaki berbulu.
- Tengok? - Ya.
Awak pernah cuba benda ini?
- Ya. - Saya rasa bertenaga.
Tapi saya juga haus.
- Kenapa awak buat begitu? - Saya tak tahu.
Ayuh Klaus. Awak boleh.
Tabahkan diri. Jangan tergoda.
Ada apa-apa?
Tiada jawapan di tempat Vanya.
Dan penyambut tetamu di sekolah muziknya kata dia tak hadiri kelasnya hari ini.
Awak okey?
Ya.
Saya seakan-akan tak percaya melihat mak.
Saya cuma nak beritahu dia saya...
- Kita tiada masa. Kita mesti pergi. - Entahlah, Diego.
Lima terlantar, tak sedarkan diri. Kita perlukan dia.
Kita boleh lakukannya sendiri.
Kita dah cuba, ingat?
Kita semua mati.
Entahlah, saya...
Saya mesti balik kepada Claire sebelum...
Awak tak boleh lari dari ini, Allison.
Itulah yang memulakan malapetaka ini dari awal lagi.
Betul kata Luther.
Saya tak sangka awak akan kata begitu.
Ya, namun,
kita mesti bersatu.
Dari mana kita nak mula?
Tiada alamat lain dalam fail tapi ada senarai saudara lain.
Nenek Jenkins.
Dia tinggal dekat Jalan Jackpine.
Awak rasa dia bawanya ke sana?
Kita patut mula dari sana.
Tidak. Mari, arah ini.
- Kejap, tapi kereta di sana. - Percayalah, okey?
Apa sedang berlaku?
Mereka nak tangkap saya.
Mereka fikir saya buat sesuatu.
- Mereka fikir awak buat apa? - Membunuh.
- Betul awak buat? - Mestilah tidak.
Tergamak awak tanya begitu.
Sebab awak bawa pisau merata-rata.
Ya, kita mesti berpecah, okey?
Saya yang berkuasa.
Ingat? Vanya perlukan awak.
Jangan buat benda bodoh.
Buang.
Letak senjata di bawah, Diego.
Tak sangka awak layan saya begini, Chuck.
Saya ikut arahan.
Jangan mengeruhkan keadaan.
Diego Hargreeves,
awak ditahan kerana disyaki membunuh Detektif Eudora Patch.
Saya ingatkan kita kawan.
Awak bunuh polis, celaka.
Awak berhak tidak bersuara.
Apa saja yang awak kata akan digunakan untuk mendakwa awak.
Guna itu untuk dakwa saya.
Saya tak boleh lakukan ini.
Saya tahu awak boleh.
Awak pernah lihat kebolehan orang yang ada kuasa.
Mereka melindungi orang yang tak boleh mempertahankan diri.
Ya dan apa akibatnya?
Semua kebolehan abang dan kakak saya menghancurkan hidup mereka.
Perjuangan demi dunia kononnya,
macam awak kata.
Itulah yang menghancurkan hidup mereka.
Ia tak akan terjadi kepada awak.
Okey?
Cuba gerakkan bot itu lagi.
- Ada apa-apa berlaku? - Terus cuba.
- Saya tak... - Fikirkan bagaimana nak gerakkannya.
Okey, tapi apa? Adakah saya perlu tenung lama-lama?
Adakah saya tuding jari...
Entahlah. Cuma ada satu cara untuk tahu.
Saya tak boleh.
- Apa yang kelakar? - Apa...
Saya tengok dan rasa bodoh.
Saya tak tahu bagaimana mereka lakukan ini dengan muka selamba.
Sebab awak tak biasa. Itu saja.
Jika awak terus cuba, mungkin...
Awak beriya-iya.
Saya cuba nak tolong awak, Vanya.
Jangan mudah berputus asa.
Maafkan saya.
Mungkin awak betul. Kita berdua penat.
Jadi...
apa kata kita balik berehat,
okey?
Elok juga.
Dan...
nanti, kita boleh makan malam?
Saya tahu tempat yang bagus di bandar.
Ya.
Cha?
KOMISYEN CHA-CHA
HAPUSKAN HAZEL UNTUK EKSTRAKSI SEGERA
Tak kira apa, mereka akan jumpa kita.
HAPUSKAN CHA-CHA UNTUK EKSTRAKSI SEGERA
Alamak, Luther.
Tolong dia, Klaus.
Luther!
Maaf.
Lepaskan saya.
Luther!
Luther, tolong!
Helo.
Hampir tak nampak awak.
Terlalu asyik mengayuh.
Sangat pucat.
Mereka tiada matahari di bawah?
Di bawah?
- Di mana saya? - Awak teka?
Saya tak pasti jika saya agnostik...
Apa bezanya?
Awak tak boleh tinggal di sini.
Kenapa?
Terus terang, saya tak suka awak.
Saya juga.
Bukankah awak sepatutnya sayangkan kami semua?
Siapa yang kata?
Saya perlukan awak supaya saya boleh memilih.
- Dan saya tak suka awak. - Kejap.
Awak cipta kami? Awak cipta saya?
Saya cipta semua benda lain, jadi tentu saya cipta awak.
Kenapa?
Awak ada pendapat lain?
Mungkin. Sedikit.
Entahlah.
Jika begitu tak payah cakap.
Masa berjalan, jadi cepat.
Dia sedang tunggu awak.
Siapa?
Dave.
Dave!
Dave?
KEDAI GUNTING RAMBUT
Oh, ya.
Selesa rasanya.
Kenapa awak lambat sangat?
- Ayah. - Ayah jangkakan anak ayah
yang boleh menyeru orang mati memanggil ayah berhari lalu.
Begini, ayah,
ia rumit. Saya dah cuba.
Saya dah cuba, tapi...
Awak meracun diri sendiri.
Kenapa tidak? Ayah mati. Saya sedang bersedih.
Jangan guna ayah sebagai alasan kelemahan awak.
Oh, betul, tak ada kena mengena dengan ayah.
Mengunci saya di dalam makam bersama mayat ketika saya 13 tahun?
Tak, betul, itu tiada kaitan.
Hati-hati. Ayah?
Jangan risau,
Awak dah mati.
Lega saya dengar.
Awak semua suka salahkan ayah untuk segalanya.
Ayah bangsat yang kejam.
Tambahan pula ayah bapa paling teruk di dunia.
Ayah cuma mahu awak serlahkan potensi awak,
terutamanya awak.
Awak paling menghampakan ayah, Nombor Empat.
Apa awak buat hanyalah mukadimah kepada pontesi sebenar awak.
Jika awak fokus.
Kejap, potensi apa?
Sebaliknya, awak meracun diri dengan dadah sebab awak takut.
Takut apa? Takut gelap?
Tak perlulah ayah berlagak lebih hebat daripada orang lain.
Ayah tak pernah jaga kepentingan kami, lihatlah Nombor Satu kesayangan ayah.
Luther jumpa semua surat tak dibaca yang dia hantar. Dia tahu
ayah hantar dia ke bulan tanpa tujuan.
Bodohnya ayah.
Ayah patut bakar semuanya.
Itu jawapan ayah?
Oh wah. Ya, dah agak.
Bukan penyelesaian yang bagus, ayah mengaku.
Tapi,
ayah tahu dunia akan perlukan dia kelak, perlukan awak semua,
dan ayah mesti buat apa yang perlu.
Adakah dia okey?
Ayah peduli apa?
Segala yang ayah buat,
segala yang ayah paksa awak buat
ialah untuk persiapan awak semua
untuk sesuatu yang lebih penting daripada awak semua. Awak tak faham.
Kami...
Kami masih kecil.
Budak-budak.
Awak bukan calang-calang budak.
Awak ditakdirkan menyelamatkan dunia.
Kejap.
Jadi ayah tahu tentang ini? Tentang akhir zaman?
Ayah tahu ayah mesti satukan awak semua semula, tak kira apa.
Takdir dunia bergantung kepadanya.
Apa maksud ayah?
Satu-satunya cara untuk menyatukan awak semua kembali
ialah sesuatu
yang bersejarah.
Ayah?
Tidak.
Maksud ayah
ayah bunuh diri.
Tuhan, tak bolehkah ayah buat dengan cara mudah?
Tak bolehkah ayah telefon?
Awak akan jawab?
Dengar sini, Nombor Empat. Apa ayah akan beritahu awak sangat penting...
Tidak.
Saya tak boleh...
Saya tak boleh.
Saya tak boleh kembali! Tidak! Kejap!
Luther.
Pengawal halau dia keluar.
Saya tahu ia tak seberapa. Tapi bagus.
Ia sedap. Bagus dapat bersantai.
Kawan.
Selamat malam.
Kami nak balik, jadi tolong beralih.
Agak selesa di sini. Awak selesa?
Saya seronok, terima kasih bertanya.
Kamu kelakar.
Pasti awak boleh cari kereta lain untuk minum bir.
Kami suka yang ini.
Tapi, jika awak mahu
kami boleh tukar kereta awak dengan gadis ini.
Beralih dari kereta dan pergi.
Hei. Jangan sentuh dia.
Awak nak buat sesuatu, sayang?
Hei!
Tidak!
Leonard!
Hentikannya!
Jangan pukul dia! Berhenti!
Berhenti!
Ayuh, bangsat!
Tolong!
Leonard!
Tolong!
Cha-Cha, saya tahu awak tak akan faham tapi saya nak berhenti. Cukuplah.
Saya nak berhenti.
Kita dah lama bekerja bersama.
Kita cekap buat kerja. Kita boleh bunuh sesiapa saja.
Tapi apabila saya dapat arahan membunuh awak, saya tak sanggup lagi.
Saya hargai jika awak boleh terima hajat saya dan
kita boleh ambil haluan masing-masing.
Awak tak nak cakap apa-apa?
Dunia akan berakhir
dan awak hanya mahu menggatal.
Aduhai.
Apa? Awak ingat saya tak tahu tentang betina donat awak?
Kejap. Ini bukan...
Saya jatuh cinta.
Okey?
Dan saya tak mahu lepaskan dia.
Saya tak perlu menjelaskan keputusan saya kepada awak.
Ini kehidupan saya. Bukan awak.
Awak akan mati dalam masa tiga hari.
Awak dan betina awak akan mati macam yang lain.
Jadi munasabah sikit.
Kita ada kerja yang bagus.
Kerja terbaik.
Kita boleh lawat tempat eksotik, jumpa orang asing dan bunuh mereka.
Kita dah berjaya. Kita cuma perlu nikmati hasil usaha kita.
Kita mesti cari beg itu,
bawanya ke Komisyen dan kembali seperti dulu,
okey?
Saya tak mahu kembali seperti dulu.
Tiga hari lagi.
Saya lebih rela tiga hari bersama dia daripada 3,000 hari bersama awak,
betina berhati dingin.
Jika begitu, tembak saya.
- Apa? - Tembak saya.
Jika awak keluar dari bilik ini dan saya masih hidup,
saya akan buru awak dan betina hodoh itu.
Apabila saya jumpa awak, tiada ucapan lagi.
Tiada kata-kata terakhir. Saya akan terus bunuh awak.
Tapi saya akan bunuh dia dulu
di depan awak, perlahan-lahan.
Supaya awak dapat rasa keperitannya.
Lakukannya!
Selamat tinggal, rakan.
Hazel.
Hazel, awak nak ke mana?
Hazel, mari sini!
Mari sini, Hazel. Saya tahu bagaimana nak cari awak.
Matilah awak. Mati!
Awak dan betina hodoh awak, mati!
Matilah awak, Hazel!
Mati!
Terjemahan sari kata oleh Limv