‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เล่มนี้เหรอ
‪(หนึ่งปีก่อน)
‪เล่มนี้เหรอ
‪เล่มนี้
‪หนูอยากฟังเรื่องครั้งที่อัมเบรลลา อคาเดมี่
‪ปราบโจรที่พิพิธภัณฑ์
‪อีกแล้วเหรอ
‪โอเค
‪มันเป็นคืนที่มืดและมีพายุ
‪พวกเขาเข้าไปเงียบๆ เหมือนหนู
‪ทีละคน เป็นแถว
‪- ลุงลูเธอร์ของลูก... ‪- แม่หมายถึงสเปซบอย
‪เขาเจอโจรคนแรก
‪ลุงดิเอโกปักมีดโจรคนที่สอง
‪ลุงเบน กำจัดโจรสี่คนพร้อมกัน
‪ขณะที่ลุงเคลาส์ไปสนใจเรื่องอื่น
‪แล้วแม่ขอหัวหน้าโจรดีๆ
‪ให้เอาของที่ไม่ใช่ของเขาไปวางคืนที่เดิม
‪แล้วพวกโจรก็เข้าคุก
‪ทั้งเมือง พวกเขาจัด...
‪งานเลี้ยงที่หรูหราให้พวกเรา ‪ที่ช่วยกู้สถานการณ์ไว้
‪แม่ ทำไมน้าแวนญาไม่อยู่ในเรื่องเลย
‪เธอไม่มาทำภารกิจกับเรา ลูกรัก
‪ทำไมล่ะ
‪คือ...
‪เธอแตกต่างจากพวกเราที่เหลือนิดหน่อย
‪โอเค
‪ได้เวลานอนแล้วนะ ลูกรัก
‪อีกเรื่องหนึ่งนะคะ แม่
‪หนูอยากฟังเรื่องหอไอเฟล
‪ไม่ แคลร์ เลยเวลานอนของลูกแล้ว
‪แม่ ได้โปรดเล่าอีกเรื่องนะคะ
‪พรุ่งนี้แม่ค่อยอ่านให้ฟัง
‪- หนูไม่ง่วง ‪- แคลร์
‪- แต่หนูอยากฟังอีกเรื่อง ‪- แคลร์
‪แม่ เร็วเข้า หนูอยากฟังอีกเรื่อง
‪แม่ได้ยินข่าวลือ
‪ว่าลูกง่วงมาก
‪แล้วลูกอยากจะเข้านอน
‪- หนูง่วงมากเลย แม่ ‪- แม่รู้ ลูกรัก
‪แพทริค ฉันอธิบายได้ แพทริค
‪ฉันได้ยินข่าวลือว่าฉันได้เข้าทีมฟุตบอล
‪ฉันได้ยินข่าวลือว่าเธออยากเป็นเพื่อนฉัน
‪แม่ได้ยินข่าวลือว่าลูกชอบกินผัก
‪แม่ได้ยินข่าวลือว่าลูกหยุดร้องไห้
‪ฉันได้ยินข่าวลือว่าคุณคิดว่าฉันเหมาะกับบท
‪ฉันได้ยินข่าวลือว่าคุณรักฉัน
‪(สรรพากรไล่จี้คุณเหรอ เราช่วยได้)
‪(เจนคินส์)
‪แวนญา
‪นี่ ตื่นสิ
‪- พระเจ้า คุณฟื้นแล้ว ‪- ใช่
‪- ทำไมคุณแต่งตัวแล้วล่ะ ‪- ผมจะออกไปจากที่นี่
‪- หมอต้องตรวจคุณก่อนไม่ใช่เหรอ หรือ... ‪- ไม่
‪พวกเขาอยากให้ผมกลับมาตรวจพรุ่งนี้
‪แล้วลองตาเทียม
‪แต่แค่นั้นแหละ
‪พระเจ้า ตาคุณ ฉันเสียใจจริงๆ
‪ผมไม่อยากพูดถึงมัน แค่...
‪กลับบ้านกันเถอะ โอเคไหม
‪โอเค
‪ผมแค่ดีใจที่คุณปลอดภัย
‪ผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไง ถ้าคุณเป็นอะไรไป
‪ขอโทษนะคะ คุณพีบอดี้
‪หมอยังไม่ให้คุณกลับ
‪- ไหนว่า... ‪- ผมไม่เป็นไร ผมพร้อมกลับแล้ว
‪ได้ แต่คุณต้องเซ็นเอกสารยินยอมปล่อยตัว
‪มีคนสามคนที่เจ็บอยู่ด้านนอกร้านเหล้าเมื่อคืน
‪- รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ‪- ที่นี่มีแค่คนเดียว
‪แล้วอีกสองคนอยู่ที่ไหน
‪หน่วยกู้ชีพช่วยพวกเขาไว้ไม่ได้
‪- คนที่รอดล่ะ ‪- อาการเข้าขั้นวิกฤต
‪แต่ยังอยู่กับเรา ขอบคุณพระเจ้า
‪แค่รอให้เขาฟื้น
‪ไปเถอะ
‪ตื่นได้แล้วจ้า
‪ไข่กับเบคอน
‪โอ้ นั่นไง พ่อหนุ่มของเรา
‪มีคนหายตัวไปเมื่อคืน
‪นายไปเล่นซนอะไรเข้า
‪- ฉันเปล่า ‪- อ๋อเหรอ
‪งั้นฉันควรไปถามเธอ สวัสดี
‪ไม่เอาสิ อย่าขี้อายนักเลย เจ้าเบิ้ม ‪นายต้องการมัน
‪ฉันว่าบนดวงจันทร์คงไม่ค่อยมีผู้หญิง แถมยังมี...
‪แรงดันก่อตัวอยู่ที่...
‪ไหล่ขนฟู
‪เคลาส์ พอได้แล้ว
‪เดี๋ยว นี่มัน... นี่ครั้งแรกของ...
‪ไม่มีทาง
‪เราจะไม่คุยเรื่องนี้กัน
‪หมอนี่เปิดซิงแล้ว
‪นายจะต้องแต่งงานกับเธอแล้ว
‪ช่วยเบาเสียงหน่อย
‪นี่ รู้ไหม ฉันจำครั้งแรกของฉันได้...
‪ไม่นะ ฉันจำไม่ได้
‪เคลาส์ มีอะไร
‪เรื่องสำคัญของครอบครัว
‪เจอกันข้างล่าง โอเคนะ
‪และลูเธอร์
‪อย่าเอ้อระเหยนะ เข้าใจไหม ให้ไว
‪ดื่มนี่ จะทำให้นายดีขึ้น
‪ดี โอเค
‪พระเจ้า ฉันต้องฆ่าใครถึงจะได้กาแฟดีๆ สักแก้ว
‪เราเริ่มเลยได้ไหม
‪มีใครเห็นคนอื่นไหม ดิเอโก อัลลิสัน ไม่เหรอ
‪เอาละ งั้นเราก็คงได้คนครบที่สุด...
‪เท่าที่จะได้ ฟังนะ
‪พูดยังไงก็ไม่ง่าย งั้นขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน
‪นี่เป็นความคิดที่แย่
‪ใช่
‪- เคลาส์ ‪- ฉันสื่อสารกับพ่อเมื่อคืน
‪ไหนนายบอกว่าติดต่อกับใครไม่ได้หลายปีแล้ว
‪ใช่ ฉันรู้ แต่ฉันเลิกยาแล้ว
‪เลิกได้เมื่อวานเพื่อที่จะคุยกับคนพิเศษ ‪และสุดท้าย...
‪ก็ได้พูดคุยกับพ่อที่รัก
‪- มีใครมียาแก้ปวดไหม ‪- ชั้นด้านบน ถัดจากขนมปังกรอบ
‪นี่ จริงจังนะ ทุกคน มันเกิดขึ้นจริงๆ ฉันสาบาน
‪โอเค ได้ ฉันจะเชื่อ
‪แล้วตาแก่พูดอะไรบ้าง
‪พ่อก็เทศน์ฉันตามปกติ
‪เรื่องสภาพของฉัน ‪และความล้มเหลวในชีวิต บลาๆ
‪ไม่แปลกใจเลย แม้จะตายไปแล้ว ‪ก็ไม่ทำให้จอมบงการอย่างพ่ออ่อนโยนลงเลย
‪แต่พ่อพูดถึงเรื่องการฆาตกรรมของพ่อ
‪หรือการไม่มีฆาตกรรม
‪- เพราะว่า... ‪- ฟังให้ดี
‪พ่อฆ่าตัวตาย
‪ฉันไม่มีเวลามาเล่นเกมของนาย เคลาส์
‪ฉันพูดความจริง ลูเธอร์
‪- ฉันพูดความจริง ‪- พ่อทำแบบนั้นทำไม
‪พ่อบอกว่าเป็นทางเดียว ‪ที่จะทำให้เรากลับบ้านอีกครั้ง
‪พ่อไม่ฆ่าตัวตายหรอก
‪นายพูดเองนี่นา พ่อเป็นโรคซึมเศร้า
‪หมกตัวอยู่ในออฟฟิศและห้องทั้งวันทั้งคืน
‪ไม่มีสัญญาณบ่งชี้เลย
‪คนที่ฆ่าตัวตายจะแสดงแนวโน้มบางอย่าง
‪พฤติกรรมแปลกประหลาด
‪เช่นส่งคนไปดวงจันทร์อย่างไม่มีเหตุผล
‪เคลาส์ ถ้านายโกหกนะ...
‪ไม่ ฉันไม่ได้โกหก
‪คุณเคลาส์พูดถูกแล้ว
‪ด้วยความเสียใจ
‪ผมช่วยคุณฮาร์กรีฟส์ทำตามแผน
‪ว่าไงนะ
‪เกรซก็ด้วย
‪เป็นทางเลือกที่ยากสำหรับเราทั้งคู่
‪ยากกว่าที่คุณจะรู้ได้
‪ก่อนการตายของพ่อคุณ
‪โปรแกรมของเกรซถูกปรับเปลี่ยน
‪เพื่อให้เธอไม่สามารถปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้
‪ในคืนเกิดเหตุ
‪ตาแก่โรคจิตเอ๊ย
‪แล้วภาพในกล้องวงจรปิดที่เราเห็นล่ะ
‪ทำขึ้นมาเพื่อให้เหมือนการฆาตกรรมขึ้น
‪พ่อคุณหวังว่าการกลับมาที่นี่
‪และได้แก้ปมฆาตกรรมด้วยกัน
‪จะจุดไฟความปรารถนา ‪ให้พวกคุณอยากเป็นทีมอีกครั้ง
‪เพื่ออะไร
‪ก็ต้องเพื่อกอบกู้โลกน่ะสิ
‪ทีแรกก็ภารกิจดวงจันทร์ แล้วก็นี่อีก
‪คุณดูผมหาคำตอบและไม่พูดอะไร
‪มีอย่างอื่นที่อยากบอกเราอีกไหม โพโก ‪มีความลับบ้าบออะไรอีก
‪- นี่ ใจเย็น ลูเธอร์ ‪- ไม่ ฉันจะไม่ใจเย็น
‪เราถูกคนคนเดียวในครอบครัว ‪ที่เราทุกคนไว้ใจหลอก
‪เป็นคำขอก่อนตายของพ่อคุณ คุณลูเธอร์
‪ผม...
‪ไม่มีทางเลือก
‪คนเรามีทางเลือกเสมอ
‪ฉันต้องไปคิดหน่อย
‪ไม่ใช่ความผิดของคุณเลย
‪สิ่งที่เกิดขึ้นกับคนพวกนั้น
‪คุณก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
‪มันถาโถมออกไปจากตัวฉันเหมือน...
‪คลื่นทะเล
‪แล้วฆ่าพวกเขา
‪ฉันฆ่าพวกเขา
‪คุณทำเพื่อปกป้องตัวเอง คุณปกป้องผม
‪- ฉันไม่ควรทำแบบนั้นได้ ‪- แต่คุณทำได้
‪คุณมีพลัง แวนญา
‪คุณมีพรสวรรค์
‪นี่มันเหมือนกับเรื่องเรือนั่นเลย
‪ถ้าฉันพยายามทำ ฉันทำไม่ได้ ‪แล้วถ้าไม่พยายาม คนก็ตาย
‪มันก็เป็นแค่อีกเรื่องที่ฉันทำให้ดีไม่ได้
‪หยุด อย่าพูดแบบนั้น
‪อย่า
‪เรื่องนี้ที่เกิดขึ้นกับคุณ
‪มันน่ากลัว
‪แต่เราอาจควบคุมมันได้
‪ทำให้เป็นคลื่นทะเลน้อยลง
‪และเป็นคลื่นเล็กๆ แทน
‪ใช่ไหม
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ขยับสิวะ!
‪ไม่
‪ผมไม่ชอบเลย ไม่แม้แต่น้อย
‪เราไม่ได้รีบ เฮเซล
‪เรามี...
‪เวลาเหลือทั้งชีวิต
‪แม้จะรถติด
‪เราก็ไปกินมื้อกลางวัน ‪ที่เขตสงวนพันธุ์สัตว์วาดสเวิร์ธได้
‪พวกเขาเลี้ยงนกยูงเป็นๆ ที่นั่น
‪แล้วตรงนี้
‪ห่างจากร้านโดนัทวีแกนแค่สามกิโลเมตรเอง
‪ทำแบบนั้นกับโดนัทอร่อยๆ ได้ลงคอ
‪ดูเหมือนคุณจะหาจุดแวะได้นานประมาณสามปี
‪แล้วเรามีเวลาไปดูทุกที่เลย
‪แวนญา
‪นี่ ขอโทษครับ คุณผู้หญิง นี่
‪กรุณาไปอยู่หลังเส้นตรงนั้น ‪เมื่อคืนเกิดอุบัติเหตุที่นี่
‪อุบัติเหตุอะไรเหรอคะ
‪คุณผู้หญิง เส้นครับ ได้โปรด
‪ค่ะ ขอโทษ
‪บนพื้นมันมีอะไรให้ต้องดูเยอะครับ
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เรายังพยายามหาคำตอบอยู่
‪ทันทีที่เราทราบ คุณจะได้อ่าน ‪บนหนังสือพิมพ์พร้อมคนอื่นๆ
‪สวัสดีครับ
‪เดี๋ยวสิ คุณตำรวจ ถ้ามี...
‪แม่เจ้าโว้ย
‪คุณคืออัลลิสัน ฮาร์กรีฟส์ใช่ไหม
‪ผมเห็นคุณในทีวีเมื่อสองคืนก่อน ‪ในหนังของซานดร้า บุลล็อค
‪เกี่ยวกับครูเงินเดือนต่ำที่ปล้นธนาคาร
‪ใช่ ฉันเอง
‪ว้าว นี่
‪ขอพูดตรงๆ ผมกับภรรยาชอบคุณ ‪ในหนังโรแมนติกคอมเมดี้มากกว่า
‪หนังไตรภาคเดอะ เลิฟ ออน โลว์
‪ดูเท่าไหร่ก็ไม่พอ
‪ทราบแล้วเปลี่ยน เชดดาร์
‪เจออะไรไหม เฟร็ด
‪โรงพยาบาลโทรมาค่ะ ‪ผู้ต้องสงสัยเมื่อคืนเพิ่งฟื้นมีสติ
‪รับทราบ ผมจะไปทันที
‪อัลลิสัน ฮาร์กรีฟส์ ว้าว
‪ภรรยาผมต้องไม่เชื่อแน่
‪ยังไงก็เถอะ ผมต้องไปแล้ว
‪- เรื่องงาน ‪- ค่ะ แน่นอน ขอโทษค่ะ
‪จริงๆ แล้วนั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่
‪ฉันหาข้อมูลบท บทตำรวจนี่แหละ
‪ที่แจ็คไพน์โคฟเหรอ
‪เราไม่มีคดีฆาตกรรมหลายปีแล้ว
‪เป็นเรื่องเกี่ยวกับตำรวจเมืองเล็ก
‪ที่กำจัดกลุ่มผู้ค้ายาเสพติด
‪ความจริงแล้ว ฉันขอไปด้วย
‪ตอนคุณทำงานราชการตำรวจได้ไหม
‪ฉันสัญญาว่า...
‪ฉันจะไม่ขัดขวาง แค่คิดว่าคุณอาจ
‪ช่วยฉันพัฒนาตัวละครได้จริงๆ ‪ถ้าฉันได้อยู่ในชีวิตตำรวจสักวัน
‪อยู่ในชีวิตตำรวจสักวันเหรอ
‪มาสิ
‪ตามผมมา
‪นายต้องให้ฉันออกไปจากที่นี่ เพื่อน
‪ฉันทำไม่ได้
‪พวกเขาจะย้ายนายไปทางเหนือบ่ายนี้
‪- ฉันไม่ได้ฆ่าแพทช์ ‪- ฉันรู้
‪ฉันไม่ใช่คนที่นายต้องทำให้เชื่อ
‪ตอแหล นายก็รู้ดี
‪นายอยู่ที่นั่น ดิเอโก
‪ที่โรงแรม
‪แล้วก็...
‪นายกับเธอชอบถกเถียงกันในอดีต
‪- เธอพูดแบบนั้นเหรอ ‪- ว่าอะไร
‪เธอใช้คำนั้นเหรอ
‪"ถกเถียงกัน" เหรอ
‪- มันสำคัญอะไร ‪- มันสำคัญกับฉัน
‪ตอบคำถามมา
‪คำของฉันเอง
‪เธอทนกับเรื่องบ้าๆ ของนายมามาก
‪ฉันไม่เคยเข้าใจเลย
‪มันอาจเกี่ยวอะไรกับ...
‪ความสัมพันธ์ที่ชอบถกเถียงกัน
‪หรือเธออาจรู้ว่านายใส่ใจ ‪อยากช่วยเหลือคนเท่ากับเธอ
‪โชคดี ดิเอโก
‪วันที่ 12 มิถุนายน
‪พิสูจน์ได้ว่าสภาพแวดล้อมควบคุมนั้นเหมาะสม
‪สำหรับผลกระทบสูงสุด ‪ของพลังของหมายเลขเจ็ด
‪เมื่อเกิดความวุ่นวายที่ไม่คาดหมาย
‪เธอต้องฝึกควบคุมพลัง
‪ในรูปแบบอื่น
‪ตั้งสมาธิ หมายเลขเจ็ด
‪อีกครั้ง
‪แค่ตั้งสมาธิ
‪กับอะไร ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มตรงไหน
‪คิดถึงเมื่อคืน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪โอเค
‪เรากำลังออกจากร้านอาหาร
‪แล้วมีผู้ชายสามคน
‪พวกเขานั่งอยู่บนรถกระบะของคุณ ‪หัวเราะเยาะเรา
‪พวกเขาเมา เมามาก
‪พวกเขาเสียสติแล้วก็...
‪นี่
‪คุณพยายามคุยกับพวกเขา พวกเขาไม่ฟัง
‪แล้วพวกเขาก็ทำร้ายคุณ
‪เสียงที่พวกเขาเตะคุณน่ากลัวมาก
‪แล้วฉันอยากหยุดพวกเขา แต่ทำไม่ได้
‪ฉันรู้สึกไร้อำนาจ
‪เสียงเครื่องยนต์นี่เองที่...
‪เหมือนทุกอย่างเงียบลงแล้วก็เงียบลง
‪มีแต่เสียงเครื่องยนต์ของรถกระบะ ‪แล้วก็ดังขึ้นเรื่อยๆ
‪จนมันเป็นเสียงเดียวที่ฉันได้ยิน
‪มันเริ่มกังวานในหัวของฉัน
‪ฉันรู้สึกว่ามันมีชีวิตข้างในตัวฉัน
‪แล้วมันก็แค่ล้นออกมา
‪- แวนญา มัน... ‪- น่ากลัว
‪พิเศษไม่เหมือนใคร
‪ลุกขึ้นเร็ว เราจะไปแล้ว
‪- ไปไหน ‪- ไปช่วยโลก
‪อ้อ แค่นั้นเหรอ โอเค
‪โพโกบอกว่าพ่อฆ่าตัวตาย ‪เพื่อให้เราทุกคนกลับมาอยู่ด้วยกันใช่ไหม
‪- ใช่ แล้วไง ‪- มันทำให้ฉันคิด
‪ฉันต้องข้ามไปในอนาคต ‪เพื่อหาว่าเกิดขึ้นตอนไหน
‪แต่พ่อเดินทางข้ามเวลาไม่ได้
‪แล้วตาแก่บ้านั่นรู้ว่าต้องฆ่าตัวตาย
‪หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันสิ้นโลกได้ยังไง
‪นายก็รู้ว่าพ่อ...
‪ไม่ต้องตอบ ฉันถามลอยๆ
‪ความจริงคือ ตลอดชีวิตเราพ่อคอยบอก
‪ว่าเราจะช่วยโลกจากวันสิ้นโลกที่จะเกิดขึ้น
‪ใช่ แต่ฉันคิดเสมอว่าพ่อแค่พูด ‪ให้เรากลัวจนยอมไปล้างจาน
‪ฉันด้วย
‪แต่ถ้าหากพ่อรู้จริงๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ
‪- แต่รู้ได้ยังไง ‪- ไม่รู้
‪แต่ความจริงคือแผนห่วยๆ ของพ่อได้ผล
‪เราทุกคนกลับบ้าน
‪ไหนๆ ก็มาแล้ว ช่วยโลกซะเลย
‪อ๋อเหรอ เราสองคนเหรอ
‪ถ้าจะให้ดีก็ไม่ แต่ว่า...
‪ก็ต้องใช้เท่าที่มี
‪- นายไปอยู่ไหนมา ‪- คุก
‪เรื่องมันยาว
‪ลูเธอร์อยู่ที่ไหน
‪ไม่เห็นตั้งแต่มื้อเช้า
‪สองวันก่อนโลกแตก
‪หายตัวไปได้ถูกเวลาจริงๆ
‪เวรเอ๊ย
‪อัลลิสันตกอยู่ในอันตราย
‪ฟังเสียงทุกอย่างรอบตัวคุณสิ
‪หลังทำสำเร็จมา 12 วัน
‪หมายเลขเจ็ดก็แสดงให้เห็น ‪การต่อต้านการฝึกโดยไม่คาดคิด
‪หมายเลขเจ็ด ตั้งสมาธิกับเสียงรอบตัว
‪นี่เป็นวันที่กำหนดมาให้แกฝึกนะ
‪หมายเลขเจ็ด
‪การอวดดีอย่างนี้ รับไม่ได้
‪ฉันเชื่อว่า...
‪การฝึกของแกคงจบแค่นี้ก่อน
‪แวนญา
‪คุณได้ยินอะไร
‪ฉันได้ยินเสียงโมบายที่บ้านไม้
‪กระรอกปีนขึ้นต้นไม้
‪น้ำไหลอยู่ในห้วย
‪ดี
‪ดีแล้ว
‪ทีนี้
‪พยายามทำสิ่งที่คุณทำเมื่อคืนในลานจอดรถ
‪กับเสียงเครื่องยนต์
‪ปล่อยให้เสียงอื่นจางหายไป
‪ตั้งสมาธิกับเสียงเดียว
‪ให้เสียงนั้นกังวานในตัวคุณ
‪แวนญา หายใจเข้าๆ
‪นั่นแหละ
‪ฉันหยุดมันได้
‪ความสามารถของคุณขึ้นอยู่กับอารมณ์
‪อะไร คุณรู้ได้ยังไง
‪ผมแค่เดาน่ะ
‪ปะติดปะต่อเอา แต่มันก็สมเหตุสมผลนี่
‪สมองคุณรับสิ่งเร้าอยู่เสมอ
‪ส่วนตัวคุณ เมื่อคุณมีความรู้สึกรุนแรง
‪เสียงรอบตัวคุณจะแปลงเปลี่ยนเป็นพลัง
‪ไม่เป็นไร
‪เราปลอดภัย
‪เรายิ่งกว่าปลอดภัยซะอีก
‪(คนหาย) ‪(เฮเลน โช)
‪ดูสิ
‪นี่มาถอนเหรอ
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪ขอเวลาเราหน่อย
‪โอเค มาเถอะ สองคนนี้คงกกกันจนตาย
‪พ่อผิดที่โกหกนาย โกหกเราทุกคน
‪ฟังนะ ฉันใช้กรรมของฉันแล้ว
‪สี่ปีบนดวงจันทร์ คอยดู รอ ‪เพราะพ่อบอกว่าโลกต้องการฉัน
‪สี่ปีที่กินแต่ถั่วเหลืองบดกับอากาศแปรรูป
‪เพราะฉันไร้เดียงสาพอจะเชื่อว่าพ่อไม่โกหกลูก
‪แต่รู้อะไรไหม
‪ฉันนี่แหละโง่เอง
‪ฉันพอแล้ว
‪กับทุกเรื่อง กับพ่อ กับนาย กับครอบครัวนี้
‪นายอยากช่วยโลกเหรอ ก็เชิญตามสบาย
‪ฉันจะนั่งกินเบียร์ให้หมด แล้ว...
‪ก็เมาซะ
‪นายอยากจะหันหลังให้ฉัน
‪กับทุกคน
‪ก็ได้
‪แต่อัลลิสันสมควรได้ดีกว่านั้น
‪อัลลิสันเหรอ นายพูดเรื่องอะไร
‪เราได้แฟ้มตำรวจของแฮรอลด์ เจนคินส์
‪สรุปว่าแฟนแวนญาเป็นฆาตกรขี้คุก
‪ใครจะไปคิดล่ะ
‪ไว้ใจยากนะ คนใส่เสื้อผ้าลูกฟูก
‪เดี๋ยว ถ้างั้น
‪ตอนนี้อัลลิสันอยู่ไหน
‪เธอตัดสินใจไปล่าแฮรอลด์ เจนคินส์
‪คนเดียว
‪ทำไมไม่บอกแต่แรก
‪ให้ตายเถอะ
‪บ้าเอ๊ย
‪(กริดดี้ โดนัท)
‪(เรียนลูกค้าทุกท่าน ‪ดิฉันตัดสินใจปิดกิจการแล้ว)
‪(ชีวิตช่างหวานชื่น ฉันไม่อยากพลาดมันไป)
‪(แอ็กเนส)
‪(เขตสงวนพันธุ์นก)
‪คุณลันต์ซ
‪คุณลันต์ซ ได้ยินไหม
‪คุณเป็นใคร
‪ผมจ่าเชดดาร์ นี่คือ...
‪นี่เพื่อนร่วมงานของผม
‪- เรามีคำถามจะถามคุณ ‪- ผมโดนคดีเหรอ
‪ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
‪ผมแค่อยากจะถาม
‪เรื่องอุบัติเหตุที่ลานจอดรถ ‪โรงเหล้าแบร์สกินเมื่อคืน
‪คุณเป็นตำรวจ
‪ไม่ว่ายังไง คุณต้องปกป้องผมใช่ไหม
‪มันเป็นหน้าที่ที่ผมสาบานไว้
‪มันไม่ใช่อุบัติเหตุ
‪หมายความว่าไง
‪มีผู้ชาย...
‪จ้างเรามาหาเรื่องเขา
‪เขาอยากให้เราซ้อมเขาต่อหน้าแฟน
‪เขาจ่ายล่วงหน้าก้อนโต
‪เราเมา
‪เลยทำเกินไปหน่อย
‪เริ่มลงมือกับผู้หญิงด้วย
‪จากนั้นนรกก็แตก
‪คนที่จ่ายเงินให้คุณ เขาหน้าตาเป็นยังไง
‪ผมน้ำตาล มีเคราบางๆ ตัวผอมๆ ไหม
‪ใช่ๆ นั่นแหละเขา
‪คุณเดาได้แม่นมาก
‪นี่แฟนเขาใช่ไหม
‪เดี๋ยวนะ
‪หนังคุณชื่อเรื่อง "ตำรวจเมืองเล็ก
‪เชื่อคำลวงของดาราดังฮอลลีวูด" หรือเปล่า
‪- ฉันขอโทษที่ทำให้คุณเข้าใจผิด ‪- ผมว่าต้องใช้คำว่า "โกหก"
‪ฉันขอโทษที่โกหก
‪แต่ฉันไม่รู้จะหาคำตอบด้วยวิธีไหนได้อีก
‪นี่น้องสาวฉัน
‪ฉันคิดว่าคนที่ทำให้เขาเข้าโรงพยาบาล ‪จับตัวเธอไป
‪ฉันต้องหาเธอให้เจอ
‪ผมอาจถูกไล่ออกได้แค่เพราะพาคุณมาด้วย
‪ขอร้อง
‪ฉันคิดว่าเธอกำลังมีอันตราย ‪ฉันต้องให้คุณช่วย
‪ตอบคำถามคุณผู้หญิงซะ นี่แฟนเขาใช่ไหม
‪ขอโทษค่ะ แต่หมอสั่งให้ตรวจเพิ่ม
‪คุณจะต้องรอถามเขาต่อทีหลัง
‪นี่
‪ใจลอยไปไหน
‪ไม่ได้ไปไหน
‪ทำไม
‪คุณรู้ไหม
‪ว่าวันนี้คุณทำอะไรสำเร็จ
‪คุณเข้าถึงพลังที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองมี
‪คุณควบคุมมันได้ ‪แล้วคุณก็ทำให้มันสงบลงได้อย่างปลอดภัย
‪เกือบปลอดภัย
‪แวนญา ผมหวังว่าคุณจะรู้
‪ว่าไม่ว่าตลอดหลายปีมานี้ ‪ครอบครัวคุณจะพูดอะไรก็ตาม
‪คุณก็เป็นคนพิเศษ
‪สิ่งที่ฉันต้องทำจริงๆ คือซ้อม
‪ใช่ เราต่อจากคราวก่อนกันเลยดีไหม
‪ไม่ ไวโอลินต่างหาก พรุ่งนี้ขึ้นคอนเสิร์ตแล้ว
‪อะไร
‪วันนี้เราทำสำเร็จครั้งใหญ่ แวนญา ‪สิ่งที่กำลังเกิดกับคุณ
‪มันเป็นสิ่งสำคัญ
‪ดนตรีของฉันก็สำคัญ
‪ใช่
‪คุณพูดถูก แน่นอน
‪ได้ ไปซ้อมเถอะ
‪ที่นี่สวยดีนะ
‪ผมขอถามอะไรแปลกๆ หน่อยได้ไหม
‪แน่นอน
‪ถ้าคุณมีชีวิตเหลือแค่สองวัน
‪คุณจะไปไหน
‪มันก็ตอบยากนะ
‪ฉันวาร์ปไปได้ไหมล่ะ
‪หรือ...
‪ฉันมีข้อจำกัด
‪จากตารางการเดินทางทางอากาศสมัยใหม่ ‪และฟิสิกส์ของโลก
‪ก็ถามมีประเด็น
‪เอาเป็นว่าคุณมีเวลาเดินทางหนึ่งวัน ‪และอยู่ที่นั่นได้อีกหนึ่งวัน
‪คุณจะไปที่ไหน
‪ตอบง่ายๆ ตาโง่
‪ฉันจะไปที่ไหนก็ได้กับคุณ
‪คุณต้องพักก่อนไหม ‪ก่อนเราจะไปดูนกที่วาดสเวิร์ธกัน
‪มีอะไร เฮเซล
‪ผมอธิบายตอนนี้ไม่ได้ แต่มีบางอย่าง
‪ที่ผมต้องจัดการก่อนเราจะไป
‪คุณไปเขตสงวนพันธุ์นกเองก่อนเลยนะ
‪เฮเซล
‪ฉันไม่อยากไปถ้าไม่มีคุณ
‪ผมจะกลับมาหาพรุ่งนี้
‪- ฉันไม่เข้าใจ ‪- คุณจะปลอดภัยที่นี่
‪- ทำแบบนี้ทำไม เฮเซล ‪- ผมบอกไม่ได้
‪แอ็กเนส ผมสัญญา ไม่ว่ายังไง ‪ผมจะกลับมาหาคุณ
‪ไม่ว่าจะต้องบุกน้ำลุยไฟ
‪คุณต้องเชื่อผม
‪ฉันเชื่อคุณ
‪(เขตสงวนพันธุ์นก)
‪นี่ ฉันหิวแล้ว คุณทิ้งแซนด์วิชฉันไปรึเปล่า
‪เลนเนิร์ด
‪ที่นี่ที่ไหน
‪ฉันสร้างสถานที่ลับไว้
‪ให้แกเท่านั้น
‪พี่น้องแกไม่ได้มาเล่นที่นี่เลย
‪แกอยากเห็นไหม
‪จากเหตุการณ์ในสัปดาห์ก่อนๆ
‪เราจะลองอะไรใหม่ๆ กันนะ หมายเลขเจ็ด
‪มันเป็นอุบัติเหตุ
‪ฉันเข้าใจ
‪แกต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมควบคุมได้
‪ยังต้องค้นคว้าเพิ่มเติม
‪ถึงจะตัดสินได้ว่าพฤติกรรมของแก ‪ควบคุมได้หรือไม่
‪หนูกลัว
‪เลนเนิร์ด!
‪แวนญา
‪ใจเย็น
‪ตั้งสมาธิ
‪ฟังเสียงทุกอย่างรอบตัวคุณสิ
‪คุณได้ยินอะไร
‪ปล่อยให้เสียงอื่นจางหายไป ‪ตั้งสมาธิกับเสียงเดียว
‪ให้เสียงนั้นกังวานในตัวคุณ
‪- นี่ เดล ‪- ว่าไง
‪เห็นคุณลันต์ซไหม
‪ไม่นะ ทำไม
‪ฉันพาเขาไปเอกซเรย์ แล้วเขาก็หายตัวไป
‪คุณต้องบอกยามแล้วล่ะ ผมจะช่วยแจ้งให้
‪เดี๋ยวนะ อีกอย่างค่ะ
‪คุณจำผู้หญิงคนนี้ได้ไหมคะ
‪เธอไปกับคุณพีบอดี้เมื่อเช้า
‪เดี๋ยวนะ เมื่อเช้าเหรอ
‪พวกเขาต้องมาที่นี่ตอนที่ฉันแวะไปบ้านไม้แน่
‪พวกเขาอาจกลับไป ฉันจะไปตามหาน้องสาว
‪เดี๋ยวก่อน เรามีเหยื่อหายนะ ‪หมอนี่อาจเป็นอันตราย
‪ผมต้องให้คุณอยู่ที่นี่
‪อัลลิสัน ฮาร์กรีฟส์ ให้ตายสิ
‪แวนญา
‪นั่นเธอเหรอ
‪แวนญา เธออยู่นี่เอง เกิดอะไรขึ้น
‪เธอมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมาหาเธอ เธอปลอดภัยดีนะ
‪ใช่
‪เกิดเรื่องแปลกๆ ขึ้น เพราะอะไรกัน
‪ฉันไง
‪หมายความว่าไงน่ะ
‪หมายถึง...
‪ฉันทำให้มันเกิดขึ้น
‪ด้วยพลังของฉัน
‪สรุปว่าฉันมีพลังมาตลอด
‪แปลกใช่ไหมล่ะ
‪นั่นสุดยอดไปเลย
‪แต่อะไร
‪เราไปคุยกันในรถได้ไหม
‪ทำไม
‪เธอคงไม่อยากฟังแน่
‪เธอก็ไม่เคยสนอยู่แล้วนี่
‪เลนเนิร์ด พีบอดี้
‪ชื่อจริงของเขาคือแฮรอลด์ เจนคินส์
‪จำตอนที่ฉันหาข้อมูลเลนเนิร์ด ‪ในห้องสมุดไม่เจอได้ไหม
‪เพราะเลนเนิร์ด พีบอดี้ไม่มีตัวตน
‪แฮรอลด์ เจนคินส์ต่างหากที่มี
‪เขาติดคุกมา 12 ปี
‪เขาฆ่าพ่อตัวเองตอนอายุ 13
‪นี่มันบ้าชัดๆ
‪พ่อเขาเป็นวิศวกรที่...
‪ฉันมีรายงานของตำรวจอยู่ในรถ ‪แวนญา ฉันให้เธอดูได้
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪เลนเนิร์ด แฮรอลด์ ฉันรู้ว่ามันฟังดูไม่มีเหตุผล
‪แล้วฉันก็รู้ว่ามันฟังดูบ้า แต่เราไปบ้านเขามา
‪เขามีภาพพวกเราทุกคน แต่กรีดตรงตาทิ้ง
‪อะไรนะ ฉัน...
‪ฉันสัญญาว่าจะบอกทุกอย่างในรถ ‪แต่มันไม่ปลอดภัย
‪ไม่ หยุดก่อน
‪ฉันนึกไม่ออกเลยว่ามันยากแค่ไหน ‪ที่เธอต้องฟังเรื่องนี้
‪ว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไง แต่...
‪ฉันรักเธอ และ...
‪ฉันอยากอยู่ข้างเธอในฐานะพี่สาว
‪ไม่มีทาง
‪ฉันรักเขา
‪นี่มันไม่มีเหตุผลเลย
‪แล้วพลังนี่
‪ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันไม่รู้ต้องทำยังไง
‪ฉันเข้าใจแล้ว
‪เข้าไปสิ
‪ใครหิวบ้างจ๊ะ
‪แม่เอาแซนด์วิชชีสย่างของโปรดมาให้
‪ตอนเราสี่ขวบ
‪พ่อบอกว่าเธอป่วย
‪เธอต้องถูกแยก
‪เรายังเด็กมาก
‪พวกเราไม่มีใครรู้ว่าต้องสงสัยเรื่องนั้น
‪ทีนี้
‪ลูกต้องกินยาให้สมเป็นเด็กดีนะ
‪มันจะช่วยให้ใจสงบ
‪ถึงเวลาแล้ว หมายเลขสาม
‪แล้วพ่อก็ขอให้ฉันทำสิ่งที่ฉันไม่เคยเข้าใจ...
‪จนตอนนี้
‪ทำซะ
‪ฉันได้ยินข่าวลือ
‪ว่าเธอคิดว่าเธอเป็นคนธรรมดา
‪พ่อทำให้ฉันเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
‪เธอทำแบบนี้กับฉันเหรอ
‪ฉันไม่รู้ตัว
‪เธอรู้มาตลอดเหรอ
‪ว่าฉันมีพลัง
‪ไม่ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ‪จนกระทั่งมาวันนี้ จนฉันได้เห็น
‪เข้าใจแล้ว เพราะงี้ ‪เธอถึงไม่เคยอยากให้ฉันอยู่ด้วย
‪อะไรนะ ไม่
‪เธอไม่อยากเสี่ยงโดนฉันแย่งตำแหน่งในบ้าน
‪แย่งความเป็นใหญ่ไป
‪มันไม่จริงเลย
‪เธอยอมรับความจริงไม่ได้ ‪ว่าพ่ออาจคิดว่าฉันพิเศษ
‪เธอพิเศษ แวนญา ไม่ว่าจะมีพลังหรือไม่
‪อย่าพูดแบบนั้น
‪เรามีโอกาสเริ่มต้นใหม่นะ
‪เธอทำลายชีวิตฉัน!
‪ขอร้อง แวนญา
‪ทุกอย่างเปิดเผยแล้ว เราก้าวต่อไปได้
‪ฉันสิจะก้าวต่อไป ‪แต่ไม่ใช่กับเธอ กับเลนเนิร์ดต่างหาก
‪นั่นมันแฮรอลด์ต่างหาก
‪กับเลนเนิร์ด
‪คนเดียวที่เคยรักฉันในแบบที่เป็น
‪มองตาฉันแล้วบอกมาสิว่าตอนนี้เธอไม่กลัว
‪- ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอ ‪- ก็ไปซะ!
‪ฉันแค่พยายามช่วย
‪- ฉันไม่อยากให้เธอช่วย! ‪- แวนญา ฉันรักเธอ
‪หยุดพูดแบบนั้นได้แล้ว!
‪นี่เธอ...
‪เธอโอเคไหม
‪ฉันบอกให้ไปซะ!
‪ขอร้อง อย่าให้ฉันทำต้องแบบนี้เลย
‪ฉันได้ยินข่าวลือ
‪อัลลิสัน
‪แวนญา...
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษๆ
‪คุณทำสิ่งที่ต้องทำ
‪แวนญา
‪เราต้องไปแล้ว
‪ฉันทิ้งเธอไว้ไม่ได้
‪เราต้องไปเดี๋ยวนี้
‪- ไม่นะ ไม่ๆ ‪- แวนญา มาเร็ว
‪- ไม่ๆๆ ‪- เดี๋ยวนี้!
‪ขับให้เร็วกว่านี้ได้ไหม
‪ถามอีกทีสิ ฉันจะเอาที่จุดบุหรี่ทิ่มให้
‪อัลลิสัน ไม่นะ
‪อัลลิสัน
‪พระเจ้า อัลลิสัน
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา