NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
DAWNO TEMU…
Reggie.
Ależ ty elegancki.
Pomyślałem, by na tę okoliczność kupić coś wyjątkowego.
Zgodnie z prośbą.
Nie myślałem, że zechcesz zagrać.
Nie chcę.
Zabierz je ze sobą.
Nie, moja miła.
Proszę.
Znajdź kogoś,
kto pokocha je jak ja.
Nie mogę cię zostawić.
Musi być inny sposób.
Nie ma.
Umrę tu…
ale ty nie.
Nie pozwolę.
Świat cię potrzebuje.
Idź już.
Następny.
Nazwisko?
Zakarion.
Następny.
- Nazwisko? - McGuire.
ODPRAWA CELNO-IMIGRACYJNA
- Nazwisko? - Peter.
Następny.
Nazwisko?
Reginald Hargreeves.
KARTA KONTROLNA
SPRZEDAJE WŁAŚCICIEL – J. KING
DZISIAJ
Co się dzieje?
- Czy wybuchy dochodzą z… - Vanya.
Musicie uciekać z akademii.
Pamiętajcie o mamie!
Pogo.
- Ja… - Idź!
Już!
Dasz radę. Chodź, szybko.
By ruszyć na misję, musisz posiadać moc.
Czego chcesz?
Wynocha!
Mamo!
- Gdzie ona jest? - Mamo!
Diego!
Jasna cholera.
Chodź.
Stać prosto. Wszyscy.
Tato?
- Zapomniałeś o mnie. - Nieprawda.
Nie uśmiechać się, patrzeć przed siebie. Szybko.
Tato.
Tato!
Nie gadać.
Nie ruszać się.
Panno Vanyo. Już wystarczy.
Panno Vanyo.
Rozumiem twój gniew.
Ale zapewniam cię,
że żadne z twojego rodzeństwa nie jest odpowiedzialne za to,
co stało ci się w dzieciństwie.
Wiedziałeś?
Twój ojciec odkrył,
że jesteś zdolna do wielkich rzeczy,
jak twoi bracia i siostra,
ale twoje moce były…
zbyt potężne.
Chciał cię tylko chronić przed tobą samą.
Twoje rodzeństwo też.
Czy…
wiedziałeś?
Tak, panno Vanyo.
Wiedziałem.
Uratowałeś mi życie, stary.
Mama. Mamo!
Uciekaj stamtąd!
- Idę po ciebie! - Nie!
- Diego! - Mamo!
Wracaj!
Mamo.
Mamo!
Klaus, chodź! Pomóż szukać.
Diego, przestań.
Puszczaj. Co robisz?
Przestań. Zginęła.
Zginęła. Ona…
I zamierzasz po prostu stąd odejść?
- Nie. - A co z Pogo?
Nie przeżył.
Co?
Vanya go zabiła.
- Ale ona nie… - Widziałem to.
- Nim się wydostaliśmy. - Mama, a teraz Pogo.
Ludzie.
To jest to.
Apokalipsa trwa. Dziś skończy się świat.
Mówiłeś, że to koniec.
Myliłem się.
Znalazłem tę gazetę w dniu, w którym utknąłem w przyszłości.
- Ten sam nagłówek. - To nic nie znaczy.
Bieg zdarzeń mógł się zmienić, gazeta wyszła dziś rano.
Nie słuchasz.
Gdy ją znalazłem, założyłem, że to miejsce runęło jak wszystko.
Oto jesteśmy. Księżyc świeci, Ziemia jest cała.
Akademia nie.
- Pogmatwane. - Posłuchaj mnie, durniu!
Vanya niszczy Akademię przed apokalipsą.
Jenkins był tylko zapalnikiem. To Vanya jest bombą.
Ona wywołuje apokalipsę.
Musimy ją znaleźć.
Musimy się zbierać, już.
Spotkamy się w Super Star.
Spójrzcie na siebie.
Mieliście zabić Numer Pięć, robota na jeden dzień.
Zamiast tego zabijacie sprzątaczkę, kierowcę i policjantkę,
podpalacie dwa budynki i zwracacie niepotrzebną uwagę na siebie i Komisję.
Co gorsza, Pięć wciąż żyje na wolności i próbuje powstrzymać apokalipsę.
Wyglądamy jak gang, który nie umie strzelać.
Może nie wiem wszystkiego, ale sądzę,
choć to tylko sugestia, że to wymaga wyjaśnień.
Pięć nie działa sam. Ma wsparcie.
Rodzinę.
Mówisz mi, że wy dwoje nie radzicie sobie
z rodziną emocjonalnych wykolejeńców?
Cha-Cha chce powiedzieć, że wystąpiły…
nieoczekiwane następstwa z ich strony,
które wymusiły odejście od pierwotnego planu.
Wiecie,
w Komisji mamy stare powiedzenie.
Di eyre vil zine kleiger fun di heiner.
Oczywiście nie znacie jidysz.
Dobra. Przetłumaczę.
„Jajka myślą, że są mądrzejsze od kury”.
Wykonujcie polecenia.
Więc mamy się pozabijać.
Że co?
Oboje otrzymaliśmy wiadomość, by się nawzajem zabić.
Nigdy nie wys…
Dobry jest.
Nie nadążam.
Jasne, że nie.
To Pięć je wysłał, nie ja. To fałszywki.
By zbić was z tropu.
Więc nie jesteś na nas zła.
Chciałabym wierzyć, że wasze oddanie partnerstwu doprowadziło do…
wyboru, by się nie pozabijać.
I w duchu tego partnerstwa…
daję wam nowe zadanie, niepodlegające interpretacji lub dyskusji.
Za wszelką cenę chronić Vanyę Hargreeves.
- Co potem? - Potem ty,
Hazel, będziesz mógł opuścić Komisję
i spędzić resztę swych dni z…
tą panią od pączków
w wybranej przez siebie epoce.
Pozostanie ona pod moją kuratelą,
póki nie wykonacie zadania.
A co ja dostanę?
Nowego partnera.
A wszystkie wykroczenia, kary i naruszenia będą wymazane z twojego rejestru.
Niezastosowanie się do wymagań oznacza śmierć wszystkich stron.
Ciasteczko?
Z drogi, suko!
KRĘGIELNIA
Nie chcę tego mówić, ale musimy się przygotować.
- Na co? - Cokolwiek, co ją powstrzyma.
- Możemy nie mieć wyboru. - Pierdolenie.
- Zawsze jest wybór. - A jaki?
Nie wiem.
Cokolwiek. Musimy znaleźć Vanyę,
i to szybko. Może być wszędzie.
Lub… tutaj.
Patrzcie na to.
Racja. Dziś jej koncert.
Cześć.
Nie chcę przeszkadzać, ale kierownik mówi, że albo gracie, albo wychodzicie.
Czyja kolej?
Na litość…
TO NASZA SIOSTRA
Tylko my możemy to powstrzymać. Jesteśmy to winni tacie.
Dość już słyszałem o…
Poświęcił wszystko, byśmy znów byli razem.
Luther ma rację.
Nie możemy pozwolić jej walczyć.
Stawką są miliardy istnień, nie chronimy już jednego.
Wiecie, może mógłbym pomóc.
- To kiepski moment. - Daj mu dokończyć.
Ocalił mi dziś życie.
Serio?
- To prawda? - Tak, ja…
przypisałem sobie zasługi, ale prawdziwy bohater…
to Ben.
Posłuchajcie…
Dziś uderzył mnie w twarz.
Wcześniej w domu, to on uratował Diega, nie ja.
- Jesteś niemożliwy. - Chcecie dowodu?
Dam wam dowód.
Czas na pokaz.
Łap.
Można jakoś uciszyć głos w twojej głowie,
który chce być w centrum uwagi?
Wolałem cię, zanim zamoczyłeś.
Co było zupełnym…
To nie jego wina, był na mega haju.
- A ta dziewczyna lubiła kudłatych… - Dość!
Allison, czekaj.
Przepraszam.
Mój syn Kenny ma urodziny…
Syn nie wolałby zagrać z rówieśnikami?
Jeśli pasuje to jego ojcom.
Wolałbym odgryźć sobie stopę.
Chodź, Kenny.
Byłbyś ostatnim facetem, z którym bym się spotkał.
Musiałbyś mieć fart.
NUMER PIĘĆ
Jak mnie znalazła?
Mogę?
Częstuj się.
Dobra jest.
CZAS PŁYNIE DALEJ… CZYŻ NIE?
POD PRZEPIÓRKĄ, POK. 12
Dobra.
Pierwsza przyznam, że sprawy wymknęły się spod kontroli.
Pięści i kule poszły w ruch.
- Mogę wybaczyć i zapomnieć. - Miło z twojej strony.
Kierowniczka miała rację. Mogliśmy się pozabijać.
Dostaliśmy takie rozkazy… a nie zrobiliśmy tego.
To coś znaczy, nie?
Odrzucisz całą tę dobrą wolę?
To nieistotne.
Jej oferta to ściema.
Nieprawda.
Umowy ustne są wiążące. Sprawdź podręcznik.
Spowodowaliśmy za dużo problemów.
Zauważyłaś, że czegoś brakuje?
Nie mamy teczki.
Mamy tu sczeznąć.
Patrz.
Jest Vanya.
Misja twojego rodzeństwa trwa dłużej niż zwykle.
Czekając,
bądź przygotowana na samodzielną naukę.
Rozumiesz?
Bardzo dobrze.
Dziś będę uczyć się o muzyce.
Myślałam, by je pożyczyć.
Weź i idź.
Piękne, czyż nie?
Tak, Vanyo.
Nauczę się grać.
Będę niezwykła.
Włóż w to całe serce, skarbie, a pewnego dnia będziesz.
Allison, nie teraz.
Wybacz, nie powinienem był spać z tą dziewczyną…
Kobietą.
Słuchaj.
Dowiedziałem się, że byłem na Księżycu bez powodu,
rozumiesz?
Czułem się zagubiony i samotny.
Klaus mówił prawdę, upiłem się.
Ale tak na maksa.
Plus tabletki.
To była impreza rave… Wcześniej na takiej nie byłem i…
Są naprawdę niesamowite…
POTRZEBNY MI TWÓJ GŁOS
KRĘGIELNIA
Halo?
Cześć, Claire?
Tak, tu twój wujek, Luther.
Kosmiczny Chłopak!
Tak, Kosmiczny Chłopak.
To o mnie opowiadała ci mama.
Tak, też wiem o tobie wszystko.
Claire, chciałem cię poznać, odkąd się urodziłaś.
Cóż, jest tu teraz ze mną...
i naprawdę chce z tobą porozmawiać.
Ale nie może, bo…
ma chore gardło, ale…
twoja mama chce, bym ci przekazał, że kocha cię
najbardziej na świecie.
I…
Czekaj.
Twoja mama mówi…
Mówi…
„Tęsknię za tobą.
Tęsknię każdego dnia bez ciebie.
Wiem, że cię zawiodłam,
zrobiłabym dla ciebie wszystko.
Dla ciebie chcę wstawać każdego dnia.
I śnię o tobie każdej nocy.
Jesteś dla mnie najważniejsza na świecie”.
Tak…
Tak mówi twoja mama.
Tak, obiecuję.
Wkrótce będzie w domu.
Spójrz.
Vanya wychodzi.
Jak i ty.
Ty skur…
- Gdzie Pięć? - Wyszedł.
Na litość… Dokąd?
Nie mówił.
Nie czekamy na niego. Koncert za pół godziny.
Jaki jest plan?
Myślę, że…
jedziemy do Teatru Icarus.
To miejsce, nie plan.
Co?
I tyle?
Chcesz być numerem jeden, dobra,
ale musisz z nami współpracować, bo póki co jest zupełnie na odwrót.
Masz rację.
Potrzebujemy planu.
Na ziemię!
Co to za jedni?
Może wpadli na urodziny Kenny’ego!
Myślę, że po nas!
- Blokują wyjście! - Jaki plan teraz, Luther?
Tory!
Ruchy!
Pięć, czekałam na ciebie.
Naprawdę uwielbiasz pączki.
Pomocy!
Trochę minęło.
- Trzy dni. - Może dla ciebie.
Ja o wiele dłużej nie widziałam tych uroczych spodenek.
Miałaś czas na regenerację.
Szczęśliwie dla nas obojga, czas…
to coś, czego nasza organizacja ma pod dostatkiem.
Odebrałem wiadomość.
Niezłe opakowanie, ale to tyle po protokole.
Wprowadzono…
sporo zmian od twojego odejścia z Komisji.
Dokonałeś zniszczeń.
Wszystkie teczki stracone, nie mówiąc o…
wyspecjalizowanej kadrze, którą zabiłeś.
Koniec końców…
- czym jest instytucja, jak… - Czego chcesz?
Być szczęśliwa.
Wieść proste…
swobodne życie. By…
wykonywać zadania powierzone przez przełożonych. Ale…
to, że tu jesteś wszystko komplikuje.
Zginą dziś miliardy ludzi.
- Możesz to zmienić. - Dziś, jutro.
Żadna różnica w planie wszechrzeczy.
Nie pamiętasz już, dlaczego istnieje komisja?
Co ma być, to będzie
lub, jak lubię mówić: que sera, sera.
Gówno prawda w każdym języku.
Czemu mnie wezwałaś?
Chcę zaoferować ci wybór.
Wszyscy dziś zginą, ale…
w przeciwieństwie do reszty,
masz wyjście.
Możesz opuścić rodzinę, wskoczyć do świata po apokalipsie
i wędrować przez parę dekad,
zastanawiając się, czy wrócę i znów zaoferuję ci pracę
lub możesz zostać tu,
z rodziną i zginąć straszną śmiercią.
Gdy ty dokonujesz wyboru,
twoje rodzeństwo walczy o życie.
- Bez ciebie. - Chciałaś mnie od nich odciągnąć.
Miło było cię poznać, Pięć.
Zdrówko!
TEATR ICARUS
MUSZĘ IŚĆ SAMA
Nie mogę ci na to pozwolić.
- Nie przekonasz jej. - Słyszycie muzykę?
- Zaczęło się. - Serio myślisz, że posłucha?
Po wszystkim, co się stało?
Nie mamy na to czasu.
Ma odwrócić uwagę Vanyi?
To najlepsza szansa, by ją obezwładnić.
Później nam podziękuje.
- Więc jaki jest plan? - Zaczekasz na zewnątrz.
- Co? - Staniesz na czatach.
Na czatach?
Tak szybko wróciłeś?
A miałam cię za tego mądrego.
Jakże rozczarowujące.
Wybacz, że to widziałaś.
Jeśli nie chcesz już być ze mną…
zrozumiem.
Każdy ma jakąś przeszłość.
Ruchy! Dalej, dalej!
Potężniejsza, niż sądziłem.
U nas w porządku.
Raz niemal cię straciłem. Nie chcę znowu.
I tyle z elementu zaskoczenia. Co dalej?
No co ty? Powiedz coś, czego nie wiemy.
Mówi o skrzypcach.
To jej piorunochron.
Jak je odbierzemy i przestanie grać, może się udać.
Co z Klausem? Miał stać na straży!
Dziwi cię to?
Co to za zbijanie bąków?
Pięć, padnij!
- Nie chciałem kolendry. - Strzały?
O cholera!
Tak, skurwielu.
- Idziemy! - A co z ostrzałem?
Mieliśmy ich ostrzec!
Pięć, co… Myślałem, że nas olałeś.
Załatwiałem coś.
Nie jest dobrze.
- Znasz ich? - Tak.
I?
Przejebane.
Hej, to Cha-Cha!
- Ona… - Klaus! Padnij!
Przygwoździli nas.
Boże. To on. Ben.
To ci wartownik.
Twoja panna, Patch.
Co w niej lubiłeś?
Wierzyła w ludzi.
Zawsze dostrzegała dobro.
Pewnie byłaby dumna, wiedząc, że ich zabijesz,
by uczcić jej pamięć.
Witaj znów. Gdzie byłeś?
Wspominałem kogoś.
Jak chcecie to zakończyć?
Otoczymy ją.
Naprzemy ze wszystkich stron.
To misja samobójcza.
Ktoś może się przebić. To jedyna szansa.
Każdy wchodzi?
Dobra.
Allison.
Ty z lewej. Ja z prawej.
Wy bierzecie przód.
Wybacz. Nie ma czasu, Allison.
Jak dokończy koncert, świat stanie w płomieniach.
Teraz!
Żyje?
- Tak? - Udało się.
Uratowaliśmy świat.
Ludzie?
Widzicie tę skałę lecącą w naszą stronę?
Niedobrze.
Więc to koniec? I tyle z…
ratowania świata.
Gdyby tylko sir Reginald nas teraz widział.
Umbrella Academy.
Zupełna klęska.
Przynajmniej jesteśmy razem. Jako rodzina.
To nie musi być koniec.
Co ty mówisz, Pięć?
Chyba jest wyjście. Musicie mi zaufać.
- Nie wydaje mi się. - Nie.
To możemy pogodzić się z losem,
bo wyparujemy za mniej niż minutę.
Co to za pomysł?
Użyjemy mojej mocy podróży w czasie.
Tym razem zabiorę was ze sobą.
- Potrafisz to? - Nie wiem. Nie próbowałem.
Najgorsze, co może się stać?
Patrzycie na to, 58-latek w ciele dziecka.
- A co mi tam. - Jasne, niech będzie.
Zgoda.
Allison?
- A Ben? - Super, też się zgadza.
Świetnie. Luther, weź Vanyę.
Powinniśmy ją zabierać?
Jeśli ona jest powodem apokalipsy,
- nie zabieramy bomby? - Apokalipsa zawsze nadejdzie,
a Vanya zawsze ją wywoła, chyba że ją weźmiemy i naprawimy.
PENSJONAT POD PRZEPIÓRKĄ
To działa!
Uwaga! Będzie niezły bałagan!
Napisy: Bartosz Zieliński