‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(นานมาแล้ว)
‪เรจจี้
‪คุณดูดีมากเลยนะ
‪ผมคิดว่าควรซื้ออะไรพิเศษๆ สำหรับโอกาสนี้
‪อย่างที่คุณขอไว้
‪ผมไม่ยักรู้ว่าคุณแข็งแรงพอจะเล่นแล้ว
‪ฉันไม่แข็งแรงพอ
‪ฉันอยากให้คุณเอามันไปด้วย
‪ไม่ ที่รัก
‪ได้โปรด
‪หาคน...
‪ที่จะรักมันมากเท่าฉัน
‪ผมทิ้งคุณไปไม่ได้
‪ต้องมีทางอื่นสิ
‪ไม่มี
‪ฉันจะตายอยู่ที่นี่
‪แต่คุณจะไม่ตาย
‪ฉันไม่ให้คุณตาย
‪โลกต้องการคุณ เรจจี้
‪ไปได้แล้ว
‪คนต่อไป
‪ชื่ออะไร
‪โซโคลอฟ
‪คนต่อไป
‪ชื่ออะไร
‪แม็คไกวร์
‪คนต่อไป
‪(ศุลกากรและตรวจคนเข้าเมือง)
‪ชื่ออะไร
‪ปีเตอร์
‪คนต่อไป
‪ชื่ออะไร
‪เรจินัลด์ ฮาร์กรีฟส์
‪(บัตรตรวจ) ‪(ฮาร์กรีฟส์)
‪(บริษัทดี.เอส. อัมเบรลลา แมนูแฟกเชอริง)
‪(ขายโดยเจ้าของ เจ. คิง)
‪(ปัจจุบัน)
‪เกิดบ้าอะไรขึ้น
‪- ระเบิดนั่นมาจาก... ‪- แวนญา
‪คุณต้องหนีไปที่ปลอดภัยนอกอคาเดมี่
‪อย่าลืมแม่นะ
‪โพโก
‪- ผม... ‪- ไป!
‪เดี๋ยวนี้!
‪เธอไหวน่า เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪การจะไปทำภารกิจ
‪เธอต้องมีพลัง แวนญา
‪แวนญา เธอต้องการอะไร
‪ออกไปซะ!
‪แม่!
‪- แม่อยู่ที่ไหน แม่! ‪- แม่!
‪ดิเอโก
‪ดิเอโก!
‪บ้าเอ๊ย
‪เร็วเข้า
‪ยืนตัวตรง ทุกคน
‪พ่อ
‪พ่อลืมหนู
‪ฉันไม่ได้ลืม
‪อย่ายิ้ม ตามองตรง
‪เร็วๆ หน่อย
‪พ่อ
‪พ่อ!
‪ห้ามพูด
‪ยืนนิ่งๆ ไว้
‪คุณแวนญา
‪พอได้แล้ว
‪คุณแวนญา
‪ผมเข้าใจว่าคุณโกรธแค่ไหน
‪แต่ผมรับรองกับคุณได้
‪ว่าไม่มีพี่ๆ คนไหนมีส่วนผิด
‪ในสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณตอนเด็ก
‪คุณรู้ไหม
‪พ่อคุณพบ...
‪ว่าคุณทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่ได้
‪เหมือนกับพี่ๆ ของคุณ
‪แต่พลังของคุณ...
‪ยิ่งใหญ่เกินไป
‪เขาแค่อยากปกป้องคุณจากตัวคุณเอง
‪และปกป้องพี่ๆ ของคุณ
‪คุณ...
‪รู้ไหม
‪รู้ คุณแวนญา
‪ผมรู้
‪นี่ นายช่วยชีวิตฉันไว้
‪แม่ๆ
‪- แม่! ‪- แม่! ออกมาเดี๋ยวนี้!
‪แม่!
‪- ผมจะไปช่วยแม่แล้ว! ‪- ไม่นะ ดิเอโก!
‪- ดิเอโก! ‪- แม่!
‪ถอยออกมา!
‪แม่
‪แม่!
‪เคลาส์ มานี่ ช่วยฉันหา
‪ดิเอโก หยุดเถอะ หยุดซะ
‪ปล่อยฉัน นายทำอะไรน่ะ
‪หยุด แม่ตายแล้ว
‪แม่ตายแล้ว โอเคไหม แม่...
‪นายอยากทำอะไร นายอยากจะ...
‪เดินจากเรื่องนี้ไปเหรอ
‪ไม่
‪แล้วโพโกล่ะ
‪เขาไม่รอด
‪ว่าไงนะ
‪แวนญาฆ่าเขา
‪- แต่แวนญาคงไม่... ‪- ฉันเห็น
‪ก่อนเราออกมา
‪แม่ แล้วก็โพโกอีก
‪ทุกคน
‪นี่แหละ
‪วันสิ้นโลกยังจะเกิดขึ้นอยู่ โลกจะจบสิ้นวันนี้
‪ไหนนายบอกว่ามันจบแล้ว
‪ฉันคิดผิด โอเคไหม
‪หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ ฉันเจอมันในอนาคต ‪วันที่ฉันติดอยู่
‪- พาดหัวข่าวยังไม่เปลี่ยน ‪- ไม่ มันไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
‪เวลาอาจถูกเปลี่ยนไปตั้งแต่หนังสือพิมพ์นั่น
‪- พิมพ์ออกมาเช้าวันนี้ ‪- นายไม่ฟังที่ฉันพูด
‪ตอนฉันเจอมัน ฉันคิดว่าที่นี่ถล่มลงมา ‪พร้อมกับโลกทั้งใบ
‪แต่ดูสิ ดวงจันทร์ยังส่องแสง โลกปลอดภัย
‪แต่ไม่ใช่อคาเดมี่
‪- สับสนจัง ‪- งั้นก็ฟังฉันสิ ไอ้โง่
‪แวนญาทำลายอคาเดมี่ก่อนวันสิ้นโลกจะเกิด
‪ฉันคิดว่าแฮรอลด์ เจนคินส์คือสาเหตุ ‪แต่เขาคือตัวจุดชนวน แวนญาคือระเบิด
‪แวนญาคือสาเหตุของวันสิ้นโลก
‪เราต้องตามหาเธอ
‪เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้
‪กลับไปตั้งหลักที่ซูเปอร์สตาร์ ไปเลย
‪ดูเธอสองคนสิ
‪ได้รับภารกิจวันเดียวให้กำจัดหมายเลขห้า
‪แต่กลับไปฆ่าคนขับรถพ่วง แม่บ้าน กับตำรวจ
‪เผาตึกไปสองตึก
‪แล้วทำให้ตัวเองกับเดอะ คอมมิชชั่น ‪ตกเป็นเป้าสายตาโดยไม่สมควร
‪สิ่งที่แย่ที่สุดคือห้ายังมีชีวิตอยู่
‪ยังลอยนวล และพยายามหยุดวันสิ้นโลก
‪ทำให้เราดูเหมือนกลุ่มคนที่ทำงานไม่เป็น
‪ทีนี้
‪บางทีฉันอาจไม่เห็นภาพรวม แต่ฉันคิดว่า...
‪แค่คำแนะนำนะ
‪แต่ฉันคิดว่าเราติดค้างคำอธิบายกันอยู่
‪ห้าไม่ได้ทำคนเดียว
‪เขามีคนช่วย
‪ครอบครัวเขา
‪เธอบอกว่าเธอสองคน
‪สู้พวกพี่น้องไม่รู้จักโตนั่นไม่ได้เหรอ
‪ผมคิดว่าชาชาหมายถึงมีเหตุ...
‪เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ‪เกิดขึ้นจากครอบครัวดังกล่าว
‪ที่ทำให้เราต้องเปลี่ยนแผนจากแผนเดิม
‪รู้ไหม
‪ที่เดอะ คอมมิชชั่น เรามีคำกล่าวว่า
‪"ดิ แอร์ วิล ไซน์ คลีเกอร์ ฟูน ดี ฮีนเนอร์"
‪แน่นอนว่าเธอสองคนไม่พูดภาษายิดดิช
‪ได้ ฉันจะแปลให้
‪แปลว่าไข่คิดว่าตัวเองฉลาดกว่าไก่
‪ทำตามคำสั่งสิ
‪ถ้างั้นเราก็ควรจะฆ่ากันเอง
‪ว่าไงนะ
‪เราสองคนได้รับข้อความจากคุณ
‪ให้กำจัดกันเอง
‪ฉันไม่เคยส่ง...
‪เขาฉลาดแฮะ
‪เขาฉลาด
‪- เดี๋ยว ฉันตามไม่ทัน ‪- แน่นอนว่าเธอตามไม่ทัน
‪ฉันไม่เคยส่งข้อความพวกนั้น ‪ห้าส่ง มันคือข้อความปลอม
‪เพื่อหลอกให้พวกเธอเข้าใจผิด
‪งั้นคุณก็ไม่โกรธเรา
‪ฉันอยากจะเชื่อว่าความผูกมัด ‪กับคู่หูของพวกเธอทำให้พวกเธอเลือก
‪ไม่ฆ่ากันเองโดยกลยุทธ์
‪เพื่อเห็นแก่ความเป็นคู่หูของพวกเธอ
‪ฉันจะมอบงานใหม่ให้ งานที่ไม่ต้องตีความ
‪หรืออภิปราย
‪ปกป้องแวนญา ฮาร์กรีฟส์
‪ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม
‪- แล้วยังไงต่อ ‪- แล้วนาย...
‪เฮเซล นายจะได้รับอนุญาต ‪ให้ลาออกจากเดอะ คอมมิชชั่น
‪แล้วใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของนายกับ...
‪ผู้หญิงขายโดนัทคนนี้
‪ในช่วงเวลาที่นายเลือก
‪แน่นอน เธอจะอยู่ในความคุ้มครองของฉัน
‪จนกว่างานของนายจะสำเร็จ
‪แล้วฉันได้อะไร
‪คู่หูใหม่
‪แถมการฝ่าฝืนกฎและค่าปรับทั้งหมด
‪จะถูกลบล้างจากประวัติของเธอ
‪หากมีการละเมิดคำสั่ง ‪จะส่งผลให้ทุกฝ่ายต้องถูกกำจัด
‪คุกกี้ไหม
‪อย่ามาขวางทาง นังบ้า
‪(ซูเปอร์สตาร์เลน โบว์ลิ่ง)
‪ฟังนะ ฉันเกลียดที่ต้องเป็นคนพูดแบบนี้ ‪แต่ทุกคนต้องเตรียมใจไว้
‪- เตรียมใจทำอะไร ‪- ทำสิ่งที่จำเป็นเพื่อหยุดแวนญา
‪- เราอาจไม่มีทางเลือก อัลลิสัน ‪- เหลวไหลน่า
‪- มีทางเลือกเสมอ ‪- เหรอ เช่นอะไรล่ะ
‪ฉันไม่รู้
‪ไม่ว่าเราตัดสินใจยังไง เราก็ต้องหาแวนญา
‪ให้เร็ว โอเคไหม เธออาจอยู่ที่ไหนก็ได้
‪หรือ... ที่นี่
‪ดูนี่สิ
‪ใช่ คอนเสิร์ตของเธอคืนนี้
‪สวัสดี
‪ฉันไม่อยากรบกวนแต่ผู้จัดการบอกว่า ‪ถ้าคุณจะไม่โยนโบว์ล คุณต้องออกไป
‪ตาใครล่ะ
‪พระเจ้า...
‪(เธอเป็นน้องสาวเรา)
‪เราเท่านั้นที่หยุดเรื่องนี้ได้
‪เรามีหน้าที่นี้ต่อพ่อ
‪พ่อเหรอ ไม่ ฉันได้ยินมาพอแล้ว...
‪พ่อเสียสละทุกอย่างเพื่อพาเรากลับมาเจอกัน
‪ฉันเห็นด้วยกับลูเธอร์เรื่องนี้
‪เราให้โอกาสเธอสู้กลับไม่ได้
‪มีหลายพันล้านชีวิตเป็นเดิมพัน
‪เราเลยจุดที่จะช่วยชีวิตคนคนเดียวมาแล้ว
‪นี่ รู้ไหม ทุกคน ฉันอาจช่วยได้
‪- ตอนนี้ไม่ใช่เวลา ‪- ไม่ ให้เขาพูดให้จบ
‪วันนี้เขาช่วยชีวิตฉันไว้
‪จริงเหรอ
‪- จริงเหรอ ‪- ใช่ ฉันทำ...
‪จริงๆ คือแย่งผลงานน่ะ ‪ความจริงแล้ว ฮีโร่ตัวจริง
‪คือเบน
‪วันนี้... ฟังนะ
‪วันนี้ เขาต่อยหน้าฉัน
‪แล้วก่อนหน้านี้ที่บ้าน เขาเป็นคนช่วยชีวิตดิเอโก
‪ไม่ใช่ฉัน
‪- นายเหลือเชื่อเลย เคลาส์ ‪- อยากให้พิสูจน์ใช่ไหม
‪จะพิสูจน์ให้ดู
‪เอาละ ได้เวลาโชว์แล้ว ที่รัก
‪รับ
‪มีทางทำให้เสียงเรียกร้องความสนใจ
‪ในตัวนายเงียบได้สักทีไหม
‪ก่อนนายจะได้เปิดซิง ฉันชอบนายมากกว่านี้นะ
‪ซึ่งมันก็...
‪ไม่ใช่ความผิดเขาเพราะเขาเมายามาก ใช่ไหม
‪แล้วผู้หญิง เธอคิดว่าเขาเป็นพวกขนดก...
‪- หยุดเลย! ‪- โอเค
‪อัลลิสัน เดี๋ยว
‪ขอโทษนะ
‪ขอโทษนะ วันนี้เป็นวันเกิดเคนนี่ ลูกชายฉัน ‪แล้ว...
‪ลูกชายคุณจะดีใจกว่าไหม ‪ถ้าได้เล่นกับเด็กวัยเดียวกัน
‪ถ้าคุณพ่อทั้งสองโอเคนะ
‪ฉันเคี้ยวเท้าตัวเองดีกว่า
‪ไปกันเถอะ เคนนี่
‪ถ้าฉันจะหันไปคบผู้ชาย ‪นายคงเป็นผู้ชายคนสุดท้ายที่ฉันจะยอมคบ
‪เอื้อมไม่ถึงหรอก
‪(หมายเลขห้า)
‪เธอหาฉันเจอได้ยังไง
‪ผมขอได้ไหม
‪เชิญ
‪เธอเก่งแฮะ
‪(เวลาดำเนินต่อไป... หรือเปล่า)
‪(เรนเควล ห้อง 12)
‪เอาละ
‪ฉันขอยอมรับก่อนเลย
‪เรื่องมันเลยเถิดไปมาก
‪เราต่อยกัน ยิงกัน
‪แต่ฉันจะให้อภัยแล้วลืม
‪เธอใจดีจัง
‪ผู้จัดหาพูดถูก
‪เรามีโอกาสฆ่ากัน
‪เราได้รับคำสั่งให้ฆ่ากัน
‪แล้วเราก็ไม่ทำ
‪มันมีความหมายใช่ไหม
‪นายจะทิ้งความหวังดีต่อกันไปงั้นเหรอ
‪มันไม่สำคัญ
‪ข้อเสนอของผู้จัดหาไม่จริง
‪มันจริงสิ
‪ข้อตกลงปากเปล่าถือว่ามีผลผูกมัด ดูคู่มือสิ
‪เราสร้างปัญหามากเกินไป
‪เธอสังเกตไหมว่าอะไรหายไป
‪เราไม่มีกระเป๋าหิ้ว
‪ยัยนั่นจะปล่อยให้เราตาย
‪ดูสิ
‪แวนญาอยู่นั่นไง
‪พี่ๆ แกอาจทำภารกิจนี้นานกว่าปกติ
‪ในขณะที่แกรอ
‪จงเตรียมตัวเรียนคนเดียว
‪เข้าใจไหม
‪ดีมาก
‪การเรียนค่ำนี้เกี่ยวกับวิชาดนตรี
‪หนูขอยืมมันได้ไหมคะ
‪เอาไปสิ แล้วไปซะ
‪สวยใช่ไหม
‪ใช่ แวนญา
‪หนูจะหัดเล่น
‪หนูจะเก่งให้เหนือธรรมดา
‪ทุ่มทั้งหัวใจเลยจ้ะ คนดี ‪แม่รับรองว่าวันหนึ่งลูกจะทำได้แน่
‪อัลลิสัน เราจะมาเป็นแบบนี้ตอนนี้ไม่ได้นะ
‪ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่ควรนอนกับเด็กคนนั้น...
‪ผู้หญิง
‪ฟังนะ
‪ฉันเพิ่งรู้ว่าพ่อส่งฉันไปดวงจันทร์อย่างสูญเปล่า
‪เข้าใจไหม
‪แล้วฉันแค่รู้สึกหลงทางและโดดเดี่ยว
‪แล้วเคลาส์ก็ไม่ได้โกหก ฉันเมา
‪แบบว่า...
‪เมาจริงๆ
‪แถมเล่นยา
‪เพราะฉันไปปาร์ตี้ ‪แถมไม่เคยไปมาก่อน ก็เลย...
‪จริงๆ มันสนุกมากนะ
‪(ฉันต้องการเสียงของนาย)
‪(โทรศัพท์)
‪ฮัลโหล
‪สวัสดี แคลร์
‪ใช่ นี่ลุงลูเธอร์เอง
‪สเปซปอย
‪ใช่ สเปซบอย
‪ฉันเป็นคนที่แม่หนูเล่าเรื่องให้ฟัง
‪ใช่ๆ ฉันรู้เรื่องของหนูด้วย
‪รู้ไหม แคลร์ ฉันอยากเจอหนู ‪ตั้งแต่วันที่หนูเกิด
‪แม่อยู่ตรงนี้ กับฉันตอนนี้
‪และ...
‪แม่อยากคุยกับหนูมาก แคลร์
‪แต่แม่ทำไม่ได้เพราะว่า...
‪แม่เจ็บคอ แต่ว่า...
‪แม่หนูอยากให้ฉันบอกหนู แคลร์ ‪แม่บอกว่ารักหนู
‪มากกว่าอะไรในโลกกว้างใบนี้
‪แล้วแม่...
‪เดี๋ยวๆ นี่
‪แม่หนูบอกว่า...
‪แม่บอกว่า...
‪แม่คิดถึงลูก
‪แม่คิดถึงลูกทุกวันที่ไม่ได้อยู่กับลูก
‪แม่รู้ว่าทำให้ลูกเสียใจ
‪แต่แม่จะทำทุกอย่างเพื่อลูก
‪ลูกทำให้แม่อยากตื่นนอนทุกวัน
‪ลูกอยู่ในความฝันของแม่ทุกคืน
‪ลูกเป็นคนที่สำคัญที่สุดในโลกของแม่
‪นั่น...
‪นั่นคือสิ่งที่แม่หนูบอก
‪ใช่ ได้ ฉันสัญญา
‪แม่จะกลับบ้านเร็วๆ นี้
‪ดูสิ
‪แวนญากำลังลงจากรถ
‪เธอก็ต้องลงจากรถตรงนี้
‪ไอ้แม่...
‪- เอาละ ห้าอยู่ไหน ‪- เขาไปแล้ว
‪ให้ตาย... เขาไปไหน
‪ไม่ได้บอกเรา
‪เราจะไม่รอเขา คอนเสิร์ตเริ่มใน 30 นาที
‪แล้วแผนคืออะไร
‪ฉันคิดว่า...
‪เราจะไปโรงละครอิคารัส
‪นั่นคือตำแหน่ง ไม่ใช่แผน
‪อะไร
‪นายคิดออกแค่นี้เหรอ
‪ฟังนะ นายอยากเป็นหมายเลขหนึ่ง ได้
‪แต่นายจะต้องทำให้พวกเราเข้าใจตรงกัน
‪เพราะตอนนี้เรากำลังมั่ว
‪นายพูดถูก
‪เราต้องการแผน
‪หมอบลง
‪พวกมันเป็นใคร
‪อาจมางานวันเกิดของเคนนี่ก็ได้
‪ไม่ ฉันมั่นใจว่าพวกมันมาหาเรา
‪พวกมันปิดทางออก
‪ตอนนี้แผนคืออะไร ลูเธอร์
‪เลนโบว์ลิ่ง ไปกันเถอะ
‪ห้า ฉันรอนายอยู่
‪คุณต้องชอบโดนัทมากแน่ๆ
‪ช่วยด้วย
‪ไม่เจอกันนานเลย
‪- สามวัน ‪- สำหรับนายอาจใช่
‪แต่สำหรับฉัน มันนานกว่านั้นมาก ‪ตั้งแต่ฉันเห็นกางเกงขาสั้นน่ารักตัวนั้น
‪คุณมีเวลารักษาตัวนี่
‪โชคดีของเราสองคน เวลา...
‪คือสิ่งเดียวที่องค์กรของฉันมีมากมาย
‪ผมได้รับข้อความของคุณนะ
‪ห่อมาดี แต่ผิดระเบียบการของคอมมิชชั่น
‪มี...
‪การเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ‪ตั้งแต่นายออกจากเดอะ คอมมิชชั่น
‪นายสร้างความเสียหายไว้เยอะจริงๆ
‪กระเป๋าถือทั้งหมดถูกทำลาย
‪และยังไม่พูดถึง...
‪บุคลากรฝีมือดีที่นายฆ่าตาย
‪ยังไงซะ
‪- สถาบันคืออะไรถ้าไม่ใช่... ‪- คุณต้องการอะไร
‪มีความสุข
‪มีชีวิต...
‪ที่อิสระเรียบง่าย ทำ...
‪งานที่ผู้บังคับบัญชาต้องการ แต่...
‪การที่นายอยู่ที่นี่
‪มันทำให้เรื่องซับซ้อน
‪คืนนี้หลายพันล้านคนจะตาย
‪- คุณเปลี่ยนแปลงมันได้ ‪- คืนนี้ พรุ่งนี้
‪มันแทบไม่ต่างกันในภาพรวมหรอก
‪นายจำเหตุผลในการมีอยู่ ‪ของเดอะ คอมมิชชั่นไม่ได้เหรอ
‪อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
‪หรืออย่างที่ฉันชอบพูด "เก เซรา เซรา"
‪ภาษาไหนก็เหลวไหลทั้งนั้น
‪คุณเรียกผมมาที่นี่ทำไม
‪ฉันอยากเสนอทางเลือกให้นาย
‪คืนนี้ทุกคนจะตาย แต่...
‪นายไม่เหมือนคนอื่นในโลก
‪นายมีทางออก
‪นายจะทิ้งครอบครัว ‪แล้วข้ามเวลาไปถึงวันสิ้นโลกก็ได้
‪จะได้ไปเดินเล่นสักสองสามทศวรรษดู
‪แล้วสงสัยว่าฉันจะกลับมา ‪เสนองานให้นายอีกไหม หรือ...
‪นายจะอยู่ที่นี่ก็ได้
‪กับครอบครัวและ...
‪ตายอย่างอนาถ
‪ระหว่างที่นายตัดสินใจ
‪รู้ไว้ว่าพี่น้องนายต่อสู้เอาชีวิตรอดอยู่
‪โดยไม่มีนาย
‪คุณพาผมมาที่นี่เพื่อดึงผมออกห่าง
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะ ห้า
‪ชนแก้ว!
‪(โรงละครอิคารัส)
‪(ฉันต้องไปคนเดียว)
‪อัลลิสัน ฉันให้เธอทำแบบนั้นไม่ได้
‪- แวนญาไม่ฟังเหตุผลแล้ว ‪- ได้ยินเพลงนั่นไหม
‪มันเริ่มแล้ว
‪เธอคิดจริงๆ เหรอว่าแวนญาจะฟัง
‪หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้นน่ะ
‪เราไม่มีเวลามาทำแบบนี้นะ
‪โอเค
‪ใช้เธอดึงความสนใจใช่ไหม
‪มันจะเป็นโอกาสดีที่สุดที่เราจะจัดการแวนญาได้
‪เธอจะขอบคุณเราทีหลัง
‪แล้วแผนคืออะไร
‪นายรออยู่ด้านหน้า
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่ นายดูลาดเลา
‪ดูลาดเลาเหรอ
‪กลับมาเร็วนะ
‪ฉันนึกว่านายเป็นคนฉลาดซะอีก
‪น่าผิดหวังจริงๆ
‪ผมขอโทษที่คุณต้องเห็นมัน
‪ถ้าคุณอยากเปลี่ยนใจเรื่องการอยู่กับผม
‪ผมเข้าใจ
‪ทุกคนมีอดีตทั้งนั้น
‪เร็วเข้า ไปเร็วๆ!
‪(แวนญา ฮาร์กรีฟส์)
‪- เธอแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้ ‪- ใช่
‪เราปลอดภัย ขอบใจที่ถาม
‪ฟังนะ ฉันเกือบเสียเธอไปครั้งนึงแล้ว ‪ฉันจะไม่ยอมเสียเธอไปอีก
‪เราลอบโจมตีไม่ได้แล้ว มีแผนอะไรอีก
‪เอาจริงๆ อัลลิสัน บอกเรื่องที่เรายังไม่รู้ที
‪เธอพูดถึงไวโอลิน
‪มันคือสายล่อฟ้าของแวนญา
‪ถ้าแย่งมาได้ แล้วหยุดเธอไม่ให้เล่น ‪เราอาจมีโอกาส
‪เคลาส์เป็นอะไรไป เขาต้องดูลาดเลาสิ
‪ประหลาดใจเหรอไง
‪พวกนายมัวทำอะไรกันอยู่
‪ห้า หมอบ!
‪- ฉันไม่ได้ขอผักชี ‪- นายได้ยินเสียงปืนไหม
‪อะไรนะ
‪บ้าเอ๊ย!
‪พอกันที ไอ้ห่าเอ๊ย
‪- ได้เวลาลงมือแล้ว ‪- แล้วเสียงปืนล่ะ
‪มาเร็ว เราเป็นคนดูลาดเลานะ
‪ห้า อะไร... ฉันนึกว่านายทิ้งเราแล้ว
‪ฉันมีธุระน่ะ
‪ท่าไม่ดีแล้ว
‪- นายรู้จักพวกมันไหม ‪- รู้สิ
‪แล้วไง
‪เราซวยแล้ว
‪ทุกคน ชาชา!
‪- ชาชา เธอ... ‪- เคลาส์ หมอบลง
‪เราไปไหนไม่ได้
‪พระเจ้า นั่นเขานี่ เบน
‪ยังจะให้ดูลาดเลาอีกไหม
‪แฟนนาย แพทช์
‪นายชอบอะไรในตัวเธอ
‪เธอเชื่อในผู้คน
‪เธอเห็นสิ่งดีๆ ที่อยู่ข้างในเสมอ
‪เธอคงภูมิใจแน่ที่รู้ว่านายจะฆ่าเฮเซลกับชาชา ‪เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ความทรงจำของเธอ
‪ยินดีต้อนรับกลับ นายไปไหนมา
‪ไปให้เกียรติความทรงจำมา
‪แล้วนายอยากจบเรื่องนี้ยังไง
‪เราล้อมเธอ
‪ตกลงนะ เราโจมตีเธอจากทุกมุม
‪มันคือภารกิจฆ่าตัวตาย
‪ใช่ แต่พวกเราคนหนึ่งผ่านไปได้ ‪มันคือโอกาสเดียวที่เรามี
‪ทุกคนเอาด้วยไหม
‪ได้
‪อัลลิสัน
‪เวทีด้านซ้าย
‪เวทีด้านขวา
‪พวกนายไปด้านหน้า
‪ฉันขอโทษ ไม่มีเวลาแล้ว อัลลิสัน
‪ถ้าแวนญาเล่นคอนเสิร์ตนี้จบ โลกจะลุกเป็นไฟ
‪ลุยเลย!
‪เธอมีชีวิตอยู่ไหม
‪- เธอมีชีวิตอยู่เหรอ ‪- เราทำสำเร็จ
‪เราช่วยโลกไว้
‪ทุกคน
‪เห็นอุกกาบาตยักษ์จากดวงจันทร์ดิ่งมาหาเราไหม
‪ไม่ดีแน่
‪งั้นก็จบแบบนี้เหรอ สุดท้ายเราก็...
‪ช่วยโลกไม่ได้
‪ถ้าเซอร์เรจินัลด์มาเห็นเราตอนนี้
‪ดิ อัมเบรลลา อคาเดมี่
‪ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
‪อย่างน้อยสุดท้ายเราก็อยู่ด้วยกัน เป็นครอบครัว
‪มันไม่จำเป็นต้องจบแบบนี้
‪ว่าไงนะ นายพูดอะไรอยู่ ห้า
‪ฉันคิดว่ามีทางออก นายต้องเชื่อใจฉันเรื่องนี้
‪- ไม่เอาหรอก ‪- ไม่
‪ถ้างั้นเราก็ยอมรับชะตากรรมซะเถอะ
‪เพราะในไม่ถึงหนึ่งนาที เราจะสลายไป
‪แล้วความคิดนายคืออะไร
‪เราใช้ความสามารถของฉันย้อนเวลา
‪แต่ครั้งนี้ ฉันจะพาทุกคนไปด้วย
‪- นายทำแบบนั้นได้เหรอ ‪- ฉันไม่รู้ ฉันไม่เคยลองมาก่อน
‪ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดคืออะไร
‪นายมองมันอยู่ ‪คนอายุ 58 ปีอยู่ในร่างเด็ก ก็มีแค่นั้นล่ะ
‪ช่างแม่ง ฉันเอาด้วย
‪- อะไรก็ช่างเหอะ ฉันเอาด้วย ‪- ฉันด้วย
‪อัลลิสัน
‪- แล้วเบนล่ะ ‪- เยี่ยม ใช่ เขาเอาด้วย
‪โอเค เยี่ยม ลูเธอร์ อุ้มแวนญา
‪เดี๋ยว เราควรพาเธอไปไหม
‪ถ้าเธอเป็นสาเหตุของวันสิ้นโลก
‪- ก็เหมือนเราเอาระเบิดไปด้วยไหม ‪- ยังไงก็ต้องมีวันสิ้นโลก
‪แล้วแวนญาจะเป็นสาเหตุเสมอ เว้นแต่ว่า
‪เราจะพาเธอไปด้วย แล้วรักษาเธอ
‪(เรนเควล ห้องพักพร้อมอาหารเช้า)
‪มันได้ผล!
‪จับไว้นะ! ได้เละเทะแน่!
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา