NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
1 Nisan 2019'da
dünya dehşet verici bir felaketin sonucunda yok oldu.
Dakikalar içinde milyarlarca insan öldü.
Ne gariptir ki bu kıyametten kurtulan altı kişi
kıyamete sebep olan kardeşlerdi.
Tutunun!
İşler sarpa sarabilir.
-Bu... -Müthişti.
Beş nerede?
Beş!
Diego! Allison!
Herkes nerede?
Gitmişler.
Rüzgârda salınan osuruk gibi yitip gitmişler.
Puf.
Yine biz bize kaldık, harika.
Hangi cehennemdeyiz peki?
Şapka yine mi moda?
Bence asıl soru "Ne zamandayız?"
Affedersiniz, rahatsız ediyorum.
Hangi yıldayız, söyler misiniz?
Ya da hangi gündeyiz?
Ayıp ama.
Klaus, buraya gel.
Ne var?
Bak.
-Evet, benim tipim ama vücudu nasıldır? -Tarihe bak, şapşal.
Doğru ya.
11 Şubat 1960 mı?
1960.
-Siktir. -Ha siktir.
STADTLER'IN RESTORANI
SADECE BEYAZLAR
Ha siktir!
Diego!
Beş?
Allison!
-Allison! -Allison!
-Allis... -Allison!
1 EYLÜL 1963
İmdat! Yardım edin!
Bırak! Yardım edin!
...o ateşin parlaklığı tüm dünyayı aydınlatabilir.
Amerikalı yurttaşlarım,
ülkenizin sizin için ne yapabileceğini değil,
ülkeniz için sizin ne yapabileceğinizi sorun.
12 EKİM 1963
Olamaz!
İşe bak, hay aksi.
Luther!
Diego!
25 KASIM 1963
"Sovyet saldırısı" mı?
JFK SAVAŞ İLAN ETTİ
Bu doğru olamaz.
Seni kurtaracağız. Başını eğ.
Doktor!
Çocuk, yere yat!
Ne bok yedik biz böyle?
Bir söylenti duydum, aklınızı başınızdan almışım.
Beş! Manyak herif, hangi cehennemdeydin?
-Yaşamak istiyorsan benimle gel. -Hazel, neler oluyor burada?
Açıklayacak vakit yok.
Nükleer bomba, ihtiyar.
-Ailem ne olacak? -Ölürsen kurtaramazsın.
Açıkla hadi, neydi o öyle?
Dünyanın sonu, 25 Kasım 1963.
63...
Hazel, tarih uzmanı değilim ama nükleer bir soykırım yoktu sanki.
Hadi canım.
-Peki ya ailem? -Herkes gibi onlar da öldü.
-Şimdi neredeyim? -Dallas, aynı cadde.
On gün öncesi.
Zaman çizgisini düzeltip aileni kurtarmaya vakit var.
-İlk adımımız ne? -Adımımız mı? Tek başınasın.
Ben Agnes'e sözümü tutuyorum.
Yoksa o...
-Öldü mü? -Evet.
Kanserden.
Çabuk gitti.
Ama 20 iyi yıl geçirdik, dahası kaderimizde yokmuş.
Çok üzüldüm Hazel.
Peki ya Komisyon?
Zaten ayrılmıştım ya? O götlere hiçbir borcum yok.
Bu herifler kim peki?
Sıçayım.
Koş!
Kurşun geçirmez yapamadılar gitti.
GOLDFIELD ÇİFTLİĞİ SÜT ÜRÜNLERİ
MORTY'S NAKLİYE
MORTIMER GUSSMAN DİŞ HEKİMİ
Ne istiyorsun?
Gençlik grubum için ansiklopedi satıyorum, acaba...
-Bunu nasıl yaptın? -Açıklamaya vakit yok.
-Pentagon'dan mısın? -Kesinlikle hayır.
CIA? FBI? KGB?
Taze mi o?
Ne...
-Kolombiya mı? -Kendi karışımım.
TUHAF IŞIKLAR UZAYLILAR OLABİLİR
UÇAN DAİRE GÖRÜLDÜ
51. Bölge'yi duymuş muydun?
Roswell'i?
Biliyordum!
Yalnız değiliz işte!
Eleanor kafayı yediğimi düşünüyordu ama haklıydım, değil mi?
Uçan daireler, işaretler...
Gerçek orada bir yerde.
Hayır, gerçek...
...tam önümüzde.
Söylesene.
Anal sonda ne alaka?
Daha yaklaşırsan beynini eritirim.
Nefes almak istiyorsun, tamam.
Çatıdaki zımbırtıları sen koydun, değil mi?
Evet, bendim. Atmosferdeki anomalileri izliyorum.
-Bekliyorum. -Neyi bekliyorsun?
Seni.
Sizi.
Her şey 1960'ta başladı, Silverton Omega televizyonlar çıkmıştı.
Tam bir müşteriyle ilgileniyordum ki çok tuhaf bir şey oldu.
Bu Silvertone Omega en çok satan ürünlerimizden.
Hem de renkli.
Meğer Lucy'nin saçı kızılmış.
Bir dakika müsaade eder misiniz?
Diego!
-Allison! -Son üç yıldır
arka sokakta beş enerji dalgasına şahit oldum.
Her seferinde aynı şey.
Parlak mavi bir ışık ve bir insan.
-Yüzlerini gördün mü? -Evet, ilkini.
Büyük, hassas olanın da.
-Hassas mı? -Evet, çok ağladı.
Ara sokağa dönüp durdu, saatlerce bir kadına seslendi.
Allison.
-Luther. -Tek dönen o değildi.
Yıllar içinde ara ara diğerleri de gelip birbirlerini aradı.
Sonunda pes ettiler.
Yani ailem yaşıyor.
Siktir. Onları buraya sürüklemişim.
-Beni dinle. -Elliott, adım Elliott.
Neyse ne, onları bulup dünyayı kurtarmak için on günüm var.
Bunun için yardımın gerek.
Benim... Yardımım...
Aslında bu sabıka fotoğrafının dördüncü gelene benzediğini düşünüyorum.
Diego.
-Faydası oldu mu yani? -Hem de nasıl.
Evet!
Güzel sanatlar ve el sanatları ortak alanda 13,00 ve 15,00 arası.
İlaçlar hemen öncesinde dağıtılacak.
Bunu grupla paylaştığın için sağ ol Alan. Hepimiz korkunun nasıl olduğunu biliriz.
Başka kim paylaşmak ister?
Kimse yok mu?
Sırada kim var?
Diego, bu sabah çok sessizsin.
Kulağım sizde doktor, tedavi içime işlesin diye bekliyorum.
Geçen hafta babandan bahsetmiştin,
çocukluğunun bir deney gibi olduğunu söylemiştin.
Zaten deneydi.
-Yoksa sana mı öyle geldi? -Hayır, gerçekten deneydi.
Derine inelim.
-Babanın kötü adam olduğunu söyledin. -Aynen öyle.
Babanı kızdırmak için kahramancılık oynadın.
-Koskoca adamım doktor... -Hâlâ kendini babanla tanımlıyorsun.
Merhum babanı kullanarak kendini tanımlamış olmuyorsun.
Bunu Luke Skywalker'a söylesene.
-Kaçırsanız da iyi bir göndermeydi. -Mizah iyidir ama biz gerçeği yeğleriz.
Gerçek Diego kim?
Bilmiyorum.
Sanırım hiç öğrenemedim.
Ama hazırım.
Öğrenmeye hazırım.
Teşekkürler Diego.
Peki, öğle yemeğine kadar kafa dinleyin.
Bakayım.
-Yalancının önde gidenisin. -Ağlamam abartı mı oldu?
-Kesinlikle yemedi. -Afiyetle yedi.
Üç jöleye bahse girerim.
-Varım. -Tamam o zaman.
Dr. Moncton.
-Konuşabilir miyiz? -Tabii, buyur.
İlerleme gösteriyorum, değil mi?
Doğru, daha sakin ve daha uzlaşmacısın.
Gruba açılman da güzel.
Sizce buradan ne zaman çıkarım?
İnceleme kurulu 90 güne durumunu yeniden ele alacak.
-90 gün mü? O kadar bekleyemem. -Şimdilik günü atlat, tamam mı?
Hayır, anlamıyorsunuz.
Bir haftaya Başkan'ı öldürecekler.
Diego, bunu aştık sanıyordum.
-Kahraman kompleksini bilir misin? -Evet, kahraman sanan...
Buraya kapatılmanın nedeni bu Kennedy kuruntun.
Ama onu öldürecekler!
Burada, Dallas'ta kafasına sıkacaklar.
-Anladın mı? -Bırak beni!
-Tamam, sakinim. -Bırak!
Özür dilerim, sakinim.
Sakinim, geçti.
-Çok aptalca. Yapamıyorum. -Sana öyle geliyor.
Moralin düzelsin.
-Bacon mı? -Yemekhaneden yürüttüm, ister misin?
Hayır.
Ne yalan söyleyeyim, büyük kaçışına saklıyordum.
-Ne saçmalıyorsun? -Her ne planlıyorsan faydam olabilir.
Bir şey planlıyor olsam bile, ki planlamıyorum,
yanıma alacağım son kişi olurdun.
-Jöle yüzünden, değil mi? Al senin olsun. -Jöle yüzünden değil...
Ben yalnız bir kurdum. Sürüyle işim olmaz.
Mükemmel.
Çünkü ben de yalnız bir kurt sayılırım.
Hargreeves, ziyaretçin var.
-Kimmiş? -Ben sekreterin değilim.
Baban seni sevdiğini söylemeye gelmiştir.
Kapa çeneni.
-Beş. -Selam Diego.
Beyaz yakışmış.
-Nihayet gelebildin. -Geleceğimi ne bildin?
Çünkü olayın bu senin.
-Diğerleri nerede? -Seninle değiller mi?
Buluruz.
-Ne zamandır buradasın? -75 gündür.
Commerce ve Knox'ın arka sokağına indim.
-Sen? -Bu sabah geldim.
Beni nasıl buldun?
Sayfa 16.
"Bıçaklı, kaçık bir adam 1026 K. Beckley Bulvarı'nda tutuklandı."
Lee Harvey Oswald'ın evi.
Açıklar mısın?
Dallas kolluk kuvvetleri
John F. Kennedy suikastını durdurma girişimlerimden pek hoşlanmadı.
-Çünkü henüz gerçekleşmedi. -Gerçekleşmeyecek de.
İzin vermem.
Odamdaki parmaklıkları yontuyorum.
Bir iki güne buradan çıkmış olurum, Oswald'a uğrayıp Başkan'ı kurtaracağım.
Katılmak istiyorsan söyle.
Beni çok iyi dinle seni aptal herif.
Hiçbir bok yapmayacaksın.
Nedenmiş?
-Çünkü kıyameti durdurmamız gerek. -Hadi canım!
Ama onun olmasına 60 yıl var.
O kıyameti demiyorum.
Bu yenisi.
Bizi takip etti.
Kıyameti gördüm.
On gün sonra nükleer savaş olacak.
Ama tımarhaneyi boylayan benim.
Peki, hadi o zaman. Sebebi ne?
Bilmiyorum.
Belki kahraman kompleksi olan kaçığın teki
Başkan'ı kurtaracağım diye işi bok etmiştir.
İşe yaradı mı yani?
Başkan'ı kurtardım mı?
Biliyordum işte.
Tamam, sana yardım edeceğim.
-Hele şükür. -Kennedy'yi kurtardıktan sonra.
Sonra daha öncesine gideriz, Hitler'in boğazını da keserim.
Bu yüzden hiç arkadaşın yok.
Var ya... Gardiyan, abim kaçmaya çalışıyor.
-Odasındaki parmaklıkları yontmuş. -Pislik!
Sakin ol lan!
-Bu senin iyiliğin için. -Beş, yapma!
Abim çok hasta. Umarım muhtaç olduğu yardımı alabilir.
Hayır, lütfen! İğne olmaz, yapmayın!
Sonra seni almaya gelirim, tamam mı?
Şimdilik iyi uykular.
Ben geldim.
Pardon, uzun sürdü.
Vanya'yla eğlendiniz mi Harlan?
Eğlendik.
Önce atlara bakmaya gittik, sonra Dev Şeftali okuduk.
-Sorun çıkardı mı? -Hayır.
-Ya sen? Sen nasılsın? -Baş ağrılarım azaldı.
Ama hafızam dönmedi.
Madem öyle, sana yeni anılar yaratacağız.
-Piçi neredeyse kafaladım Vanya. -Carl, Harlan'ın önünde böyle konuşma.
Ciddi misin tatlım?
Bu çocuk "piç" desin, ona havalı tüfek alırım be.
Hatta ağzını açtığı an hepinize benden Cadillac.
Satış yapabilmek gayret işidir, insanlar anlamıyor.
Suratına bir gülümseme takınınca çat diye satacaksın sanıyorlar.
-Böyle mi düşünüyorlar? -Evet, kesinlikle.
Ama işin zanaatını, bilimini anlamıyorlar.
Çat çat satabilmek kabiliyet ister.
-Çat çat demek? -Tabii ya, çat çat!
Hiç telefon geldi mi?
Gazeteye bir kayıp ilanı daha verdim.
Seni arayan birileri olmalı.
-Belki de özleyenim yoktur. -Olur mu öyle şey?
Gitsen çok özlerdik.
Peki...
-Nereye böyle? -Ofise.
Neredeyse kafaladım, dedim. Henüz tam kafalamadım.
-Eve kaçta dönersin? -Bilmem.
Size bu harika hayatı sağlamak için beni ne kadar çalıştırdıklarına bakar.
Peki, döndüğünde sessiz ol.
-Çocuk uyanmasın. -Sabah görüşürüz.
-İyi akşamlar Vanya. -Sana da.
İyi akşamlar Harlan.
Yine ne oldu?
Motorun aşırı ısındığını söylemiştim ya?
-Zekân seni ilginç kılmıyor. -Sakalın da seni ilginç kılmıyor.
Nereye gittiğimizi bilsem iyi olurdu Mysterio.
-Dallas'a. -Ta oraya mı? Ne kadarlığına?
-Seni enterese etmez. -Öyle mi?
Bir üç yıl daha peşine takılacağımı mı sandın?
Takılacaksın tabii, sen benim hayalet sürtüğümsün.
Olmaz, dönmeliyiz. San Francisco'da sana ihtiyaçları var.
Üstüme yapıştılar.
-Nefes alamadım. -İyi be!
San Francisco'ya dönmek isteyen benim. Yarım kalmış bir işim var.
Ne yapacaksın?
Hayalet takım elbisenle telefonlar edip iş mi bitireceksin?
-Boş versene. -Öyle mi?
Nereye? Yarım kalmış işi varmış.
Bensiz vücudun bile yok.
Bana muhtaçsın.
Kimse seninle uğraşmak istemiyor Klaus. O yüzden hep yalnızsın.
Ağzına sıçarım bok herif!
Çekil!
Duş aldın mı?
Hayır!
Kayıp mı oldun evlat?
Hayır, susadım.
-Excusez-moi, garçon. -Evet?
Bir sonraki Dallas otobüsü ne zaman, biliyor musun?
Biliyorum.
-Ne zaman? -Saat üçte.
Yarın.
Bağ kurmak için yeterli zaman... Peki.
Güzellik.
-Bana mı dedin? -Evet, sana.
Beklerken poker oynamak ister misin?
Hem de bayıla bayıla.
Beni gözlerinle soymaya devam edersen soğuk alacağım.
Kapa çeneni.
Aptallığın akıyor.
-Komik bir şey mi var? -Yok, bir mani yazıyordum da.
"Genç bir Buck yaşarmış Dallas'ta
Bakarmış küçücük kamışına..."
Bana baksana.
Kendinden bu kadar eminsen bahsi artıralım.
Tüm param burada.
O rüküş altın kolyeyi koy.
Clyde eritip bana kemer tokası yapar.
Muhteşem kemer tokası olur.
Blöf yapıyor. Elinde hiçbir şey yok.
Rüküş kolyemi koyarım ama pikabının anahtarını isterim.
Blöf yapıyorsan başka.
Anlaştık.
Görelim.
Ful.
Hem yedi hem papaz.
Bu...
"Hiçbir şey" değil.
Peki, sen kazandın.
-Ben gideyim. -Elin amma uzunmuş.
Kolonum da spastik. Oturabiliyor olmam mucize...
Peki.
Anahtarlarımı ver lan.
Vakit geldi Ben.
Ne oluyor be?
Yok, kalsın.
O kadar bağımsızsan kendin hallet.
Bilinçlenecek şu anı mı buldun?
-Çok eğlendin, değil mi? -Sıkılmadım.
-Siktir, hangisi? -Gel lan buraya! Seni bacaksız!
O pikap benim!
Siktir.
Pikabımı geri ver göt!
Seni yavşak!
Siktir!
Bugün gazeteyi gördün mü?
Birinci sayfa,
beşinci paragraf,
ikinci satır.
"Güney Adalet Koordinasyon Komitesi'nin
Başkan Kennedy'nin Dallas ziyaretinde gösteri düzenleme tehditlerine ilişkin
Beyaz Saray Basın Sözcüsü Pierre Salinger cevap olarak..."
-Ne dedin? -Manşet olduk yavrum!
En güzel kısmı şu, bayılacaksın.
"Başkan'ın daha önce söylediği gibi
-bir kişinin hakları..." -"Tehdit altındaysa
kadın ya da erkek demeden herkesin hakları tehdit altındadır."
Coleman's'da kalan son üç kopyayı da aldım.
-Dallas'ın en şanslı adamıyım. -Öyle mi?
Öyle.
Sen de bu hayatta gördüğüm en güzel şeysin.
Hayatımın en güzel yanısın.
Ne oldu?
Kennedy konusunda boşa umutlanmanı istemiyorum.
Değişim kapıda, biliyorum.
Hissedebiliyorum.
Bu arada...
Güzel karıma yıl dönümü öncesi küçük bir hediye.
Sana dünyaları vadetmiştim ama...
Ay.
Her gece Ay'ı izliyorsun.
Artık ne zaman istersen bakabilirsin.
Hadi! Bitir işini!
-İndir! -Evet!
Hadi ama!
Hadisene puşt!
Hadi!
-Ne yapıyorsun be? -Canın cehenneme!
-Hadi ama. -Şansa bak.
Arabayı getir.
Aferin.
Peki.
Tamam, sessiz olun. Sessizlik! Teşekkürler.
Bakın.
Bu konuda endişeleriniz olmasını anlıyorum.
Bütün gece oturup bunu tartışabiliriz.
Ama eyleme geçmeliyiz.
-Vakit o vakit. -Nerede yapacağız?
Commerce'teki Stadtler'da?
Bakın, oturma eylemine pazar günü Başkan gelmeden beş gün önce başlarsak
ulusal medyanın dikkatini çekebiliriz.
-Ama doğru şekilde çekmeliyiz. -Katılıyorum.
Bu işte hataya yer yok.
Televizyonda şiddet, saldırı, hatta saygısızlık dahi olmamalı.
Bize ne yaparlarsa yapsınlar kural belli.
Ağırbaşlı ve saygılı olacağız.
Planımızı oturtana kadar kimsenin bundan haberi olmamalı, tamam mı?
Ne yapayım?
-Ben hallederim. -Allison, dur.
Affedersiniz, burası kadın kuaförü.
Siyahi kadınlar için.
O zaman kocanın burada olması çok ilginç.
Bay Mason, nasıl yardımcı olabilirim?
Bu saatte burada ne yaptığınızı açıklar mısın?
Karım burada çalışıyor ve bazen akşamları burada toplanıyoruz.
Toplanıyor musunuz? Neden?
Sizi niye ilgilendiriyor?
Karşıdaki binanın sahibiyim. Birkaç binam daha var.
Sokağım sessiz olsun isterim.
Ama bu bina sizin değil, değil mi?
Henüz değil.
O zaman gitmenizi rica edeceğim.
İyi akşamlar.
Ayağımı kapıya kasten mi sıkıştırdın sen?
Buna saldırı denir.
Kadının şakası yok.
Hiç bulaşılmaz, baksana.
-Umarım iyi gelmiştir. -Tahmin bile edemezsin.
-Ağırbaşlı ve saygılı demiştik. -O saygılı olsun.
Hadi, herkes işine baksın.
Uyuyamıyorum. Hiç kek kaldı mı?
Sissy.
Sigara mı içiyorsun?
İster misin?
Annem şu hâlimi görse mezarında ters dönerdi.
Böyle asi bir yanın olduğunu bilmezdim.
Erkeklerin farklı yanları olur, kadınlarınsa sırları.
Senin sırların neler?
Bir kaçış planım var.
Ne?
Lavabonun altına bir kahve kutusu sakladım.
Carl'dan habersiz biriktirdiğim her kuruşu içine koyuyorum.
Neden?
Kafam rahat etsin diye.
Carl iyi adam, hoş adam
ama iyi adamlar da çekip gidebiliyor.
Ya da ölüyor.
Her kadın başının çaresine bakabilmeli.
-Nasıl tanıştınız? -Bir yalan sayesinde.
Ablam bir çocukla buluşacağını söylemişti, meğer bana ayarlıyormuş.
O zamanlar çok utangaçtım.
Carl iyi niyetli bir adam, çalışkan, oğlunu da seviyor.
O zamanlar aptalca hayallerim vardı.
Ne olmak istiyordun?
Neiman Marcus'ta tezgâhtar.
Gerçekten mi?
Babam her yıl Noel'de bizi parfüm almaya götürürdü.
Büyülü bir yerdi.
Müzik, kıyafetler, kokular...
Tezgâhtarlar oyuncak bebek gibiydi. Hâlâ öyleler.
O kadar zarif olduğunu hayal edebiliyor musun?
Hadi ama.
Sen de zarifsin.
HOLBROOK AKIL HASTANESİ
Süt için geç değil mi?
Sıçayım.
-Hargreeves, burada ne işin var? -Uyurgezerim.
Çenen mi düştü bakayım?
Kırdıktan sonra aç da görelim.
Lila?
Kaçmak isteyen bir sen değilsin kurt adam.
Omzuma dikkat.
Dışarı nasıl çıktın?
Koş!
-Kim bunlar? -Bilmiyorum.
-Niye durdun? -Dikkat dağıtmalıyız.
Beni takip et.
BAKIM VE TEMİZLİK
-Ne yöne? -Sağa git.
-Niye sağ? -İçimden geldi.
Peki.
İyi ki buradasınız. Üç adam bize saldırdı.
Kaldırın elleri!
-Anlamıyorsunuz, kötü olan biz değiliz. -Kes sesini, yerde kal.
-Böyle dövüşmeyi nereden öğrendin? -Annemden.
Hadi.
Ateş etmeyin.
MERDİVEN
-Merhaba Luther. -Selam Autumn. İşler nasıl?
Bahşişi bol olanları bekliyorum.
Bay Ruby'ye musallat olan kim?
Bilmiyorum ama votka gimletleri nefes almadan götürüyor.
-Öyle mi? Sorun çıkardı mı? -Henüz değil.
Beraber çalışalım Jack.
Ama çıkaracak.
-Duş başlığı indirimi ayarlarım. -Daha isteyen? Yeter mi?
-Asıl endişem şu çocuk. -Hangi çocuk?
Sahnenin oradaki.
Reşit olmayanları alamayız dedim.
Öyle mi?
-O ne dedi peki? -İşten kaçta çıktığımı sordu.
O kız sana genç kaçar.
-Seni görmek de güzel Luther. -Ne istiyorsun?
Striptizci gibi başımda dikilmeyi bırak da otur.
Ne zamandır buradasın?
Bir yıldır, eksik olma.
-Üzgünüm, eminim kolay olmamıştır. -Herkes öldü sandım.
-Hadi ama Jack, yalvartma. -Yeter bu kadar ısrar.
-Gitmem lazım. -Luther, dur.
Anlıyorum, tamam mı?
Zamanda sıkışmayı iyi bilirim.
Hayatının sonuna kadar böyle gidecek sanırsın.
Sürekli kaçarak,
sevdiklerini bir daha görüp görmeyeceğini bilmeden.
Yabancı bir dünyada.
Ama yalnız değilsin Luther.
Diğerlerini bulmamız gerek çünkü dünya on gün sonra yine yok olacak.
Nasıl durduracağımı bilmiyorum.
Umurumda değil.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ