NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
1960 DALLAS W TEKSASIE
Musisz wyjść.
Śmierdzisz i straszysz klientów.
- Mówiłem… - Jak śmiesz?
Jestem z rodziny królewskiej.
Nie jesteś z rodziny królewskiej.
- Mówiłem ci! - On mnie niestosownie dotyka!
Wynocha!
Nie wracaj bez pieniędzy!
Chanel.
Biedactwo.
Pomogę ci.
Dziękuję.
Chodź ze mną.
Dobrze.
- Zajmę się tobą. - Serio, Klaus?
Dziękuję.
Dobra…
1961 KALIFORNIA DOLNA W MEKSYKU
Schylcie się!
1962 WARANASI W INDIACH
1963 SAN FRANCISCO W KALIFORNII
Łapy precz!
Puszczaj…
Ustawcie się w…
Dzieci przeznaczenia!
Porozumiewajmy się muzyką.
WITAM – ŻEGNAM
- Do auta. - Co? Dlaczego?
- Dokąd jedziemy? - Stąd.
- Pospiesz się. Szybko. - Ale dokąd?
- Do znajomego. - Nie możesz ich zostawić.
No to patrz.
Nie ruszaj się. To wymaga precyzji.
Co się stało?
Uratowałam ci życie, głupolu.
Śledziłaś mnie?
Może okaż trochę wdzięczności, nożowniku.
Gdyby nie ja, byłbyś martwy.
To już drugi raz.
Gdzie moje ciuchy? Co się z nimi stało?
Mówiłam, nie ruszaj się!
Proszę. Od razu lepiej.
Nie umarł.
- Rozczarowany? - Widząc ciebie? Zawsze.
Tyle wrogości w takim małym ciałku.
Zaciąłeś się przy goleniu?
Mogę ci pokazać, jak się golić.
Wpadłem na starego przyjaciela rodziny.
Nie rozwiązałaś go?
A miałam?
SKLEP ELEKTRONICZNY MORTY’EGO
Coś mamy.
Jedna z maszyn, o które prosiłeś, wariuje.
- Która? - Radar atmosferyczny.
- Dobrze. - Nie rozumiem. Co śledzisz?
Huragany? Burze?
- Fale dźwiękowe. - Fale dźwiękowe.
Co…
Dokąd idziesz?
DOM GOŚCINNY DLA SAMOTNYCH MĘŻCZYZN
NADCHODZI KONIEC
Tak!
Tak! King Kong!
Allison?
- Mój błąd. - Jełop.
No dobrze.
Oby tak dalej.
Cholera.
Cześć, Vanya.
Kim jesteś?
Twoim bratem.
Mam brata?
Możesz tu zostać i czekać, aż mafia z IKEI wróci cię zabić,
albo pójść ze mną.
Czemu chcą mnie zabić?
Bo nie powinno cię tu być.
W Dallas?
Nie. W 1963 roku.
Cholera jasna.
Odjazd, nie?
Dobrze wiedzieć, że wciąż masz moce. Chodźmy.
Oszaleję przez te cekiny.
No już.
A oto i on.
Chcesz jajecznicę?
Po takim biegu potrzebujesz białka.
Nie trzeba.
Musisz coś zjeść.
Masz dzisiaj walkę.
Wielu poważnych graczy postawiło kupę kasy.
Jesteś gotowy, nie?
Co? Oczywiście. Tak.
Ale…
Znasz ludzi, prawda?
Ludzi z policji?
Takich, co potrafią kogoś znaleźć czy coś?
Kogo trzeba znaleźć?
Kogoś, kogo myślałem, że już nie zobaczę.
Może wcale nie zniknęła,
może jeszcze jej nie znalazłem.
Podaj mi imię. Zobaczę, co da się zrobić.
Tak? Na pewno?
Mój numer jeden nie może się tak snuć jak jakiś smutny szczeniak.
No już, podaj imię.
Dziękuję, Jack.
„Hargreeves”.
Kim ona jest? Twoją byłą?
Tak jakby.
Tak. Właśnie.
Klaus?
Allison.
Allison!
O Boże.
To naprawdę ty.
O Boże. Minęło tyle czasu…
Myślałem, że nie żyjesz. Że zostałem sam.
Wiem. Ja też.
O Boże, siadaj. Mamy tyle do nadrobienia.
Jasne. Zechcesz wyjaśnić, jak skończyłeś w takim miejscu?
No wiesz, fiuty, dragi, debiutantki, moja święta trójca.
Ale tak. To była niezła jazda.
Założyłeś sektę.
„Sekta” to bardzo negatywne słowo.
Wolimy nazywać to alternatywną społecznością duchową.
Nie.
Zdecydowanie założyłeś sektę.
Dobra. Dość o mnie. A ty?
- Co porabiałaś? - Mieszkam w południowym Dallas
i pracuję w ruchu na rzecz praw obywatelskich.
Z moim mężem.
- Ohajtałaś się? - Tak.
Co to za wariat?
Nazywa się Raymond Chestnut.
Ray.
Jest teraz w kiciu?
- Tak. Skąd wiesz? - Tak.
Siedzieliśmy razem.
Jaki ten świat mały.
Organizowaliśmy na dziś duży protest w knajpie.
A potem Raya aresztowali za jakąś bzdurę.
- Nie mogę go wyciągnąć. - No halo. Czemu nie poplotkowałaś?
Nie używałam swojej mocy od…
Słyszałam plotkę…
Przez rok nie mogłam mówić.
- Tak mi przykro. - Nie trzeba.
Lubię to, kim bez niej jestem.
Zapracowałam na wszystko, co mam. To dobre uczucie.
Wiesz?
SKLEP ZOOLOGICZNY ARNOLDA
POBAW SIĘ Z NAMI! BAWIMY CAŁE RODZINY!
Ryby nie lubią, jak ktoś stuka w szybę.
Czemu nie?
To je niepokoi.
Denerwują się.
Życie jest już dość trudne, kiedy jesteś taki mały…
a świat jest pełen drapieżników…
i nic tylko czekasz, aż pożre cię jakaś większa ryba.
Co masz na głowie?
To rana postrzałowa.
Od czego?
Od postrzału w głowę.
Kula wciąż tam jest?
Jej fragmenty, tak.
Dobrze, Muriel. Do zobaczenia.
Jak Ray się trzyma?
Ray to Ray.
Kiedy wyjdzie?
Pracuję nad tym.
Musimy przełożyć protest.
Nie ma mowy.
Słucham?
Kennedy będzie tu za pięć dni. Musimy to wykorzystać. Nie możemy czekać.
No nie wiem.
Bez Raya to jakieś dziwne.
Ray chciałby, żebyśmy działali.
Powiedział ci to?
Tymi słowami?
Nie musiał.
Ten ruch jest większy od nas wszystkich. Nawet od Raya.
Podjąłem decyzję.
Przekładamy to.
Przekładamy.
Zagłosujmy.
Nie będziemy głosować.
- A niby czemu nie? - Bo to tak nie działa.
Chcesz mi mówić, jak to działa?
W moim własnym salonie?
Włosy też zaczniesz układać?
- Nie, proszę pani. - Tak myślałam.
Od miesięcy organizujemy ten protest.
Gdy będzie tu Kennedy,
kamery też tu będą.
To jest moment, żeby pokazać światu, jak wygląda nasze życie.
I żeby pokazać policji, że nie można nas zastraszyć.
Będziemy walczyć o równość
nawet w obliczu prześladowań.
Z Rayem lub bez.
Bo jesteśmy gotowi.
Kto jest za?
No proszę.
„Za każdym mężczyzną”…
No już.
Co do diaska?
WYPUŚĆ CHESTNUTA ALBO…
ZGINIESZ
Nie chełp się tak.
- Jak sobie chcesz. - Ty mnie wydostałeś?
Mówiłem, mam wysoko postawionych przyjaciół.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nic nie mów.
Dla rodziny zrobię wszystko, bracie.
No tak.
Wszyscy jesteśmy braćmi
- pod skórą. - Nie.
Nie, dosłownie.
Jesteś moim szwagrem.
- Co? - Właśnie tak.
Rodzinne grille staną się bardzo dziwne.
Nara.
Zostaw dzbanek, kotku.
Dziękuję.
Wyszczekany gnojek.
Powiesz mi, o co tu chodzi?
Gdy byłaś dzieckiem, kupił cię ekscentryczny miliarder.
Wychował cię w elitarnej akademii z szóstką rodzeństwa o niezwykłych mocach,
ale w roku 2019, żeby uniknąć apokalipsy,
wskoczyliśmy w wir,
który rozrzucił nas w czasie po Dallas.
Jakieś pytania?
Jakiej „apokalipsy”?
Końca świata, jaki znamy.
Jak się kończy?
Naprawdę nie pamiętasz?
Nie pamiętam nic sprzed miesiąca.
A co pamiętasz?
Wylądowałam w…
zaułku.
Potrąciło mnie auto.
W głowie mi waliło.
Nie miałam pojęcia, skąd się tam wzięłam.
Co powoduje apokalipsę?
Uderzenie asteroidy.
Wielkie bum kończy wszystko.
Takie jak to, które wykończyło dinozaury, tylko gorsze.
Niestety, podążyło tu za nami.
Jak to „podążyło za nami”?
Za osiem dni atomowa zagłada spopieli świat.
Inna choroba, ale rezultat ten sam.
To niemożliwe.
Widziałem to.
Na własne oczy.
Byłaś tam.
Wszyscy byliśmy.
Kurde.
Muszę zadzwonić.
Vanya.
Boże. Daj mamie pomóc, kochanie.
Mama pomoże. Już dobrze.
Proszę.
Dobrze. Kochanie.
Weź głęboki oddech. Spokojnie.
Oddychaj.
Wszystko w porządku.
Harlan.
Harlan, przestań!
Harlan, przestań.
Przestań!
Cholera. Spokojnie. Mam cię.
Mam cię, wszystko w porządku.
Kurde.
Dobrze, już.
Już dobrze.
Kurde.
- Halo? - Sissy?
Vanya?
Gdzie jesteś?
Przepraszam, że wzięłam auto.
Nie obchodzi mnie cholerny wóz.
Wszystko w porządku?
- Nic mi nie jest. - Co się stało?
Znalazłam młodszego brata.
Co?
Jak?
To długa historia.
Harlan ma się dobrze?
Nie, nie ma się dobrze.
Gramofon się popsuł, a on po prostu…
Po prostu… Kiedy wrócisz?
Kiedy tylko będę mogła.
Cieszę się, że znalazłaś…
- Co jest? - Nie mamy czasu.
To moja przyjaciółka.
Posłuchaj mnie.
Ci ludzie z pola na nas polują.
Nigdy nie przestaną.
Rozumiesz mnie?
Musimy trzymać się razem,
znaleźć innych, wymyślić, jak powstrzymać zagładę.
Kimkolwiek ona jest,
nie może być ważniejsza od końca świata.
Musimy iść.
Jesteś głodny?
Elliott zrobił kompost z tuńczyka.
Kompozycję z tuńczyka.
Nie, dzięki.
- Gdzie moja koszula? - Dokąd idziesz?
To wszystko ma związek z JFK. Tata tkwi w tym po uszy.
Dlatego mnie wczoraj zaatakował.
Bo wie, że jestem coraz bliżej…
Jesteś w pełnej gotowości bojowej. Powinieneś już iść.
Co z tobą?
Prawie wczoraj zginąłeś.
Zrób sobie wolne.
Nie wierzę, że ojciec wbił mi kosę.
Wiem.
To nieuprzejme.
Może pocieszy cię, że pewnie nie wiedział, że jesteś jego synem, kiedy to robił.
Ale i tak…
to był tani chwyt.
W uczciwej walce sukinsyn nie miałby szans.
Oczywiście, że nie.
Czemu mnie śledziłaś?
Myślałam, że chcesz mnie zostawić.
Ludzie tak robią.
Wiesz, kiedy tam leżałeś,
myślałam, że nie żyjesz.
Tak było z moimi rodzicami.
Leżeli na podłodze w salonie.
To było włamanie.
Cholera.
Ile miałaś lat?
Cztery.
Nie mówiłaś o tym na terapii.
Nigdy nikomu o tym nie powiedziałam.
Jeśli chcesz zostać dłużej…
na jakiś czas…
to możesz.
Tak?
Tak.
Czy to w porządku, że nie nienawidzę cię tak jak innych?
Tak.
To w porządku.
- Jezu! - Co to miało być?
Nie rozumiem cię!
Przesadziłam?
Po prostu…
bądź delikatna.
Nigdy.
Nigdy nie mów, że nic dla ciebie nie zrobiłem, gigancie.
Znalazłeś ją?
Południowe Dallas.
Co za miejsce.
Ty to masz gust.
ULICA ELLIS, NUMER 75
Mogę jakoś pomóc?
Przepraszam, muszę mieć zły adres.
Kogo szukasz?
Allison Hargreeves.
Czyli Allison Chestnut.
Chestnut?
To moja żona.
Czy mogę…?
Proszę bardzo.
Przepraszam, chcesz?
Nie, dziękuję.
Allison mówiła, że ma rodzinę na północy, ale…
nie mówiła o bracie.
A już na pewno nie o bracie,
który wyglądałby jak ty.
Ostatnio nie mieliśmy kontaktu.
Zatrzymałeś się w Dallas?
Mam pokój
w domu gościnnym dla samotnych mężczyzn na ulicy Piano.
Tak?
Podoba ci się tam?
Nie jest źle.
Jest czysto.
W miarę tanio.
Dobrze.
- Bardzo dobrze. - A…
kiedy był ślub?
Niedługo minie rok.
To wspaniale.
Tak.
Gratuluję.
Dziękuję.
Halo?
Co? Wciąż to robimy?
Zaraz przyjdę.
Słuchaj, muszę iść.
Mam coś przekazać Allison?
Powiesz jej, że muszę z nią porozmawiać?
Jasne.
Co?
Wynocha.
Bo wezwę policję.
Proszę mnie obsłużyć.
Czytać nie umiesz?
Umiem w siedmiu językach.
Jesteś z tych mądrych, co?
Mogą nas państwo obsłużyć?
Nie jesteście tu mile widziani.
Co my tu robimy?
Planujesz jakiś remont?
Zostań tu, skarbie.
Dobra.
SKLEP Z NARZĘDZIAMI
Nie rób nic głupiego.
David?
Tak, jak mogę pomóc?
Dave?
Tak jest napisane na mojej plakietce.
Popatrz no, ty i te twoje…
żarty i…
plakietka i…
Mogę panu w czymś pomóc?
To dlatego tu jesteśmy.
To chyba twój najgłupszy pomysł,
- a jesteś bardzo głupi. - Dość.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Nic nie jest w porządku. - Nic mi nie jest.
- Ja tylko… - Tylko co?
- Farba. - Farba?
- Tak…
robię remont drugiej łazienki i…
potrzebuję trochę farby.
Oczywiście. Jakiego koloru?
Nie wiem.
Złamana biel?
„Złamana biel”? W jakim sensie?
Na przykład…
no wiesz, biel.
Taka nie do końca biała,
- tylko przełamana. - Nie mamy białej.
Ale mamy…
pastelowy różowy, świetnie się sprawdza w latrynach.
Brzmi doskonale.
Czy to jest stalking?
Bo chyba to właśnie robisz.
Zamknij się.
Nieźle ci to idzie.
Dzięki.
Dave!
Dave! Nie zostawiaj mnie.
Dave.
Gotowe.
- Dzięki. - Nie ma za co.
To dlatego zabrałeś mnie z San Francisco. Żeby znowu przeżyć romans z Wietnamu?
To nie twój interes, Kacper.
- Twój interes to mój interes. - No to brawo,
zwalniam cię!
- To nie w porządku. To egoizm. - Przestań.
- Namieszasz mu w głowie. - Przestań. Słuchaj.
Na przepustce w Sajgonie Dave powiedział mi, kiedy się zaciągnął.
To było w dniu morderstwa JFK.
Gdybyś mógł, proszę, zostawić mnie na pięć cholernych minut,
może zdołam go przekonać, żeby nie jechał na wojnę,
i może uratuję mu życie!
Cholera jasna!
Słuchaj…
obiecaj mi tylko, że to zniesiesz.
Cokolwiek się stanie.
Tak, zniosę to.
O kurde. Allison.
Nie ma tu dla was miejsca!
Wynoście się!
Zabierzcie ich stąd!
Wynoście się!
- No, już! - Co tu robisz?
- No już, wynocha! - Poszli won!
Ray, udało ci się. Dzięki Bogu.
Przepraszam za spóźnienie. To był ciekawy dzień.
Siadaj. Zaraz następna zmiana.
Wynoście się stąd!
Wynocha!
To nie wasze miejsce!
Słyszycie? Nie chcemy was tu. No już!
Dawaj!
No już! Podnieś się!
Kogo szukasz?
Allison Hargreeves.
Czyli Allison Chestnut.
To moja żona.
- Nie! - Daj spokój!
Co?
Wali w niego jak w bęben.
- Jeszcze. - Co ty robisz?
- Boże, Luther. - Czemu się nie stawia?
Dość tylnych drzwi!
KOEGZYSTENCJA WOLNOŚĆ
Wynocha!
O co chodzi?
Wyciągnął mnie z aresztu
wyjątkowy jegomość twierdzący, że jest moim szwagrem.
To był Klaus.
- Wszystko wyjaśnię… - Gdy wróciłem do domu,
zastałem wielkiego białego chłopaka
stojącego na ganku,
drżącego jak zagubiony szczeniak.
Dziwne jest to, że on też twierdzi, że jest twoim bratem.
Luther.
Właśnie on.
- Puść ją! - Wylatujesz stąd!
Ray!
Nie, Ray!
Nie!
- Nie! - Puść ją! Przestań!
Ręce do góry! Wszyscy!
Ray!
- Puść ją! - Przestań!
Allison!
- Puść ją! - Nie!
Allison!
Mamy prawo tu być! Puść ją!
Dość tylnych drzwi!
Rozejdźcie się albo was aresztujemy.
Puszczaj mnie!
Ray!
Ray! Nie!
- Przestań! Zostaw go! - To nie twoje miejsce!
- Nie! - Będziesz następna!
- Przestań! Zabijesz go! - Zostaw ją!
Słyszałam plotkę, że odszedłeś.
Ray. Jesteś…
- Już dobrze. - Co mu powiedziałaś?
Co ty mu powiedziałaś?
Co mu powiedziałaś?
- Żeby cię zostawił. - Mowy nie ma,
żeby biały glina sobie poszedł, bo czarna kobieta go poprosiła.
Nie mamy na to czasu. Chodź.
Musimy uciekać.
- Już! - Kim jesteś?
Ray!
- Ray! - Kim jesteś?
- Allison. - Ray!
- Allison, musimy iść. - Nie!
- Nie zostawię go! - Już!
Ray!
Jeszcze raz.
Jeszcze raz! Uderz mnie!
Oszalałeś? Walnij go!
Dawaj, Luther!
Uderz mnie. Chcę poczuć ból.
Pragnę bólu.
Daj z siebie wszystko!
Z drogi.
Cholera.
- Luther. - Czemu nie walczył?
ZAPRASZAMY PONOWNIE
Cześć, mały.
Spóźniłam się, wiem.
Na mieście wariują.
Mogę zamówić jedzenie? Umieram z głodu.
Oczywiście. Zasłużyłaś.
Dzięki, mamo.
Napisy: Krzysiek Ceran