SIRI ASLI NETFLIX
Vanya di bilik hujung.
- Bagaimana nak ke sana? - Belum tahu lagi.
- Saya tak boleh. - Klaus!
Kalianlah selamatkan dia. Kalian wira-wira hebat.
- Hei! - Vanya tentu faham
kerana dia tahu saya siapa.
Saya ialah penagih seksi.
- Awak penakut. - Bukan masa bertekak.
Kerana saya tak mahu mati? Siapa nak mati?
Yang mati syahid tak berpeluang meraikannya
kerana dah mati.
- Pergi ke sana... - Tak mahu!
...atau saya pukul awak!
- Awak tak suka. - Itu isyarat saya.
- Allison! - Tidak! Allison!
Vanya!
- Allison! - Allison!
Baik. Saya pergi.
- Tunggu. - Apa?
Jika awak tak kembali, saya nak beritahu awak sesuatu.
- Klaus, tiada masa. - Tolong.
Apa?
Awak seperti Antonio Banderas dengan rambut panjang.
Awak patut tahu.
Terima kasih.
Klaus!
Saya tak akan berjaya!
Terserah pada awak! Awak mesti selamatkan dunia!
Tidak, Diego, itu idea yang teruk!
Okey, Klaus.
Awak boleh.
Awak bertempur di Vietnam.
Awak hidup dalam keluarga tujuh orang.
Awak pernah pakai sarung ke parti fraterniti
dan dapat ramai kenalan.
SELAMAT TINGGAL
Baik, bertenang
sehingga saya selesaikan tugasan di bukit berumput.
Kita dapatkan kiraan dan saya bunuh budak itu.
Kalaulah ada cara lain.
- Tiada. Lihat dia. - Awak tengok apa?
- Tengok. - Apa yang kelakar?
- Ini seragam! - Psikosis Paradoks paling teruk
pernah saya lihat.
Kenapa?
- Saya kasihankan dia. - Jangan masuk campur.
- Atau nak lihat benda lain? - Dia masih kecil.
- Semua orang kecil bagi awak. - Awak pun nak pakai.
Rupa awak seperti King Kong dan Hitler Remaja ada anak.
Luther, tiada masa untuk teragak-agak.
Boleh awak kawal dia?
- Saya akan cuba. - Ya.
Hei, adik. Apa khabar?
- Dia akan bunuh saya, bukan? - Apa?
Apa, dia?
Dia nak bunuh awak? Mengarut.
Awak tak pandai menipu, Luther. Lebih teruk daripada pemerhati.
Itu salah siapa?
Apa gunanya pemerhati jika awak tak dengar?
Jadi awak mengaku bersubahat?
Awak mengaku awak mengalami Psikosis Paradoks?
Saya cuma mengalami firasat jelas tentang niat awak nak bunuh saya.
Dia bukan nak betul-betul bunuh awak.
Dia cuma nak bunuh satu
- versi awak. - Tapi saya versi saya itu.
Saya pun tak suka tapi pelannya agak bagus.
Apa? Pelan yang kalian bunuh saya dan rentas ke 2019 untuk selamatkan dunia?
Kejap, mana awak tahu?
Kerana saya ialah dia, dan itu yang saya akan buat
- jika nak bunuh saya. - Okey.
Setahu saya ada terlalu ramai Lima dan perangai awak gila.
Gila? Luther, awak belum tahu lagi.
Jika awak mahu gila, saya akan tunjukkan kegilaan.
Sebagai pemerhati, perkara terbaik saya boleh buat ialah akhiri kesengsaraan awak.
Okey, Luther, dengar.
Saya tahu otak awak hanya ikut cakap orang tua dan lebih berkuasa
jadi dengar baik-baik.
Sekali lagi awak mengalami isu kebapaan,
kali ini dengan adik awak sendiri yang membuatkan saya gila.
Tapi ingat ini:
Saya 14 hari lebih tua daripada dia.
Saya lebih senior.
Jadi dengar cakap saya, Luther.
Saya ayah di sini!
Apa khabar?
Lima, tolong, jaga kelakuan awak.
Lihat awak.
Saya mengaku mungkin
saya tak begitu...
- waras ketika ini. - Okey, bagus.
- Tapi apa saya ada, dia juga ada. - Apa?
Awak berdua, jangan main-main. Kita dah sampai.
Buang angin. Peringkat empat.
Tengok? Apa rancangan awak sekarang?
Itu makanan tengah hari. Diam.
Hati-hati.
Saya nak kain yang cukup lurus untuk mengelar leher.
Cantiknya jubah.
Adakah ini angkat sumpah atau pertabalan?
Rekrut baru awak okey?
Dengar kata dia cuma bertahan 10 minit ketika orientasi sebelum mengamuk.
Biasalah, lelaki.
Dia tentu sedang makan sandwic besar.
Herb.
Beritahu Lila apa awak beritahu saya.
Saya tak beritahu awak sebenarnya. Awak acu pisau pada leher saya.
Teruskan.
Diego kendalikan Papan Suis Infiniti
dan rampas beg bimbit, lepas itu tinggalkan Suruhanjaya.
Dah kata dah.
Dia juga acu pisau pada leher saya.
Saya tahu dia pengkhianat.
Apa awak nak buat tentang dia?
Saya?
Dia rekrut awak, tanggungjawab awak.
Awak dah lupa perjanjian kita?
Mak benarkan dia datang supaya saya terpaksa bunuh dia.
Adakah ini ujian?
Semuanya ujian, sayang.
Persoalannya ialah,
kenapa awak gagal?
Saya tak gagal. Biar saya urus cara saya.
Adakah itu termasuk pancung kepala?
Mencincang? Mendidih?
Skru ibu jari? Bakar? Atau seksaan air Cina.
Saya mahu lepaskan dia.
Yang tak berkenaan...
keluar.
Sayang, air dicencang tiada putus, tapi...
awak tetap boleh lemas, Lila.
Secara rasmi mak bakal menjadi
wanita paling berkuasa,
dan awak jadi orang kanan mak.
Tapi mak nak tahu jika awak boleh dipercayai...
setiap masa...
dalam segala hal.
Mak boleh.
740, 741, 742...
KES 743
743.
Okey.
Harlan?
Kenapa, sayang?
Bagaimana mak boleh bantu?
- Mak tak tahu nak buat apa. - Ya Tuhan.
- Apa terjadi? - Saya jumpa dia begini.
Vanya.
Vanya?
Ya Tuhan.
Oh, Harlan.
Apa dia buat kepada anak kita?
Carl, awak buat apa?
Sesuatu yang saya patut buat dari awal lagi!
- Carl, jangan! - Bawa dia dapatkan bantuan!
Dia tak boleh pergi ke tempat begitu!
Bertahan, Harlan.
Ayah akan dapatkan bantuan, tak kira apa mak kata.
Keluar dari kereta.
Sissy, jangan bodoh.
Jangan bawa anak saya pergi. Mereka tak akan pulangkannya.
Mungkin awak tak layak jadi ibunya.
Baik awak jaga mulut awak mulai sekarang.
Garisan masa ialah tali keselamatan anda.
KAWASAN LARANGAN
Baik, lelaki berpeluh.
Cakap ke mana Diego pergi
atau saya stapler kolon awak ke hidung dan awak mati tersedak.
Gambaran mengerikan.
Kejap! Tidak!
Saya di pihak awak. Saya tolong dia larikan diri.
Larikan diri?
Dia sepatutnya tinggal di sini bersama saya. Dia ke mana?
Bantu keluarganya.
Awak nak bunuh dia?
Mestilah tidak. Saya cintakan dia.
Oh, itu...
Cakap lagi, awak akan mati.
Tak cakap.
Sumpah, tak cakap.
Kejap.
Maaf kerana mengganggu rancangan awak, saya nak tunjuk sesuatu.
Sesuatu yang besar.
Kejap, tidak.
Ini.
Ya Tuhan.
...siaran kawasan Dallas-Fort Worth
membawakan laporan khas
tentang ketibaan Presiden John F. Kennedy.
- Ketika ini, tiga... - Ini bahagian kegemaran saya.
Ketenangan sebelum kekacauan.
Lihat. Beg itu.
Jangan. Awak tak sempat ambil.
Mestilah saya sempat.
Ini saja peluang kita.
Ingatkan saya,
apa peringkat akhir Psikosis Paradoks?
Cenderung membunuh.
Betul.
Bagus.
Lima, dengar sini. Saya...
Tidak.
Alamak.
Idea buruk.
Hentikannya! Okey?
Awak berdua.
Bertenang.
Kennedy akan tiba di selekoh itu bila-bila masa.
Jadi, semua tarik nafas...
Kita sekeluarga, okey?
Boleh kita berdamai sekejap?
Awak nak buat?
Silakan.
Apa?
Celaka.
- Sekarang... - Sampai mana tadi?
Lihat, mak, bunga api.
Mari. Kita akan lewat untuk perarakan itu.
Tolonglah...
Hei!
Saya dah tak tahan!
Vanya?
Awak ingat saya?
Saya ingat segalanya.
Saya lakukannya sekali lagi, bukan?
Kenapa dengan saya?
Kenapa saya tak boleh kawal diri seperti kalian?
Belum terlewat. Awak boleh pulang, masih ada masa.
Saya tak patut hidup.
Saya bunuh Pogo.
Saya hampir bunuh Allison.
Saya musnahkan dunia.
Saya binatang.
Ayah layan awak seperti bom sebelum awak jadi bom.
Dia begitu takut akan kuasa awak, dia tak benarkan awak gunakannya.
Beri awak ubat, supaya awak pendamkannya.
Itu tak patut, Vanya.
Patutlah awak tak boleh mengawalnya.
Ayah tak dapat kawal keberangan awak. Tak bermakna awak tak boleh kawal.
Awak berhak marah, sedih dan mengamuk, tapi...
dunia ini jahat dan penuh dengan orang jahat.
Awak bukan binatang.
Awak adik saya.
Ketika ini adik-beradik kita sedang buat segalanya untuk selamatkan awak.
Awak bukan seorang diri di meja lagi.
Awak boleh lakukan ini.
Ben, apa terjadi pada awak?
Saya tak boleh ikut awak pulang.
Apa maksud awak?
Saya menyakiti awak?
Bukan salah awak.
Saya dah cuba bertahan selama yang boleh tapi...
- Awak tak patut datang selamatkan saya. - Vanya,
saya mati 17 tahun lalu.
Yang selebihnya ini,
bertahun-tahun bersama Klaus...
ialah suatu yang saya patut bersyukur.
Setidaknya kali ini saya dapat ucap selamat tinggal.
- Boleh buatkan sesuatu yang pelik? - Apa saja.
Boleh peluk saya sambil saya pergi? Dah lama saya tak...
Tolong beritahu Klaus sesuatu untuk saya.
Keluar dari kereta.
Apa awak nak buat, Sissy?
Awak nak tembak saya?
Saya tak mahu cederakan awak, tapi pulangkan anak saya.
Dia anak kita. Mungkin awak dan Vanya dah lupa.
- Ini tiada kaitan dengan Vanya. - Betul?
Kita baik-baik saja, sehinggalah perempuan Rusia itu muncul.
Kita tak "baik-baik", Carl.
Asyik menafikannya tak akan menjadikannya benar.
Apa? Awak sayangkan dia?
Benar begitu?
Gadis dari entah mana?
Mungkin Komunis yang awak langgar dengan kereta.
Ya, Carl.
Saya sayangkan dia.
Jadi lepaskan saya.
Saya layan awak dengan baik!
Saya bekerja keras.
Saya setia.
Saya tak salahkan awak tentang budak itu.
Saya tak lari!
Apa lagi awak mahu?
Ada yang saya mahu, Carl.
Tapi bukan daripada awak.
Harlan, masuk ke dalam rumah.
Nak, mari sini.
Baik dia lihat siapa maknya yang sebenar.
- Kenapa dia nak pisahkan keluarganya. - Biarkan dia. Ini antara kita.
Harlan...
Harlan, tak apa, sayang.
Tidak!
Awak okey?
Oh, Harlan.
Oh, tidak.
"...bawa institusi ini ke mercu kejayaannya..."
Ibu bapa saya tak mati dalam rompakan.
Mereka dibunuh.
Arahan bunuh 743.
Saya tahu siapa lakukannya.
ARAHAN BUNUH DILULUSKAN OLEH A.J. CARMICHAEL
Lima bunuh keluarga saya.
- Tidak, jangan bunuh kami! - Tidak!
Dan AJ Carmichael arahkannya.
Dia yang jadikan saya anak yatim.
Sayang.
Si kecil....
keluarga awak di sini.
Ya.
Agaknya...
itu yang Diego tercari-cari.
Cuba rahsiakan bukti supaya awak tak jumpa.
Mak cakap apa?
Diego tak tahu apa Lima buat.
Sayang, awak perlu lebih cerdik.
Sekolah badut yang Lima gelar "Akademi Payung",
mungkin penuh dengan penyangak, tapi bukan penuh dengan bahlul.
Mereka sekeluarga. Seorang tahu, semua tahu.
Tak. Saya yang pergunakan Diego, bukan sebaliknya.
Itu sebabnya awak nangis di pejabat mak ketika dia keluar merayau,
ketawakan awak?
Dia tak cukup bijak untuk lakukan ini.
Dia tak cukup bijak...
tapi Lima bijak.
Diego dengar cakapnya dan percayakannya.
Lima...
ialah dalangnya selama ini.
Kini masanya kita selesaikan masalah ini...
buat selama-lamanya.
Seronok tengok, ikan kecil?
Saya tak tahu bagaimana, tapi saya tahu ia angkara awak.
Mesti awak ingat awak pandai.
Satu perkara tentang ikan, AJ,
ialah mereka bukan tandingan jerung.
Dah penat?
Saya boleh teruskan lagi.
- Kalian, cukup. - Pergi mati, Manusia Beruk.
Hei! Celaka!
Saya dah serik dengar cakap awak berdua. Saya berkuasa sekarang.
- Luther. Tembak dia. - Tidak, Luther, tembak dia!
- Tembak dia! - Tak, tembak dia!
Luther, tembak dia!
Luther, tembak dia.
Sekarang, Luther!
- Luther... - Maaf, kawan.
Sekarang! Buka portal!
Baik.
- Awak okey? - Vanya.
Secara fizikal atau emosi?
Awak masih hidup.
- Kita berjaya selamatkan dunia? - Agaknya.
Bangunan ini masih berdiri.
Kennedy dah nak tiba.
- Saya masih boleh selamatkan dia. - Tidak, Diego, tunggu!
Presiden Kennedy tiba...
Saya boleh halang ayah sebelum Kennedy belok di selekoh.
Awak nak ke mana?
Saya nampak letupan itu.
Saya nampak pita, Allison.
Letupan itu menyebabkan akhir zaman.
Awak selamat sekarang.
- Dia tak perlu mati. - Tak, Diego...
...ialah Gabenor dan Puan Connally. Mereka kekal di dalam limosin.
Tapi presiden, Wanita Pertama, naib presiden, dan Puan Lyndon Johnson
sedang berjalan di tepi pagar ini,
berjabat tangan dengan orang ramai.
Mereka juga disambut dengan sepanduk
yang meluahkan pelbagai emosi dan aspirasi politik...
Jangan.
- Masuk ke dalam vorteks. - Baik!
Tapi beri saya kiraan itu.
Supaya saya tak jadi macam budak itu.
Berdiri di sebelah vorteks dan saya akan beritahu awak.
Pergi!
- Dekat sikit. - Ini dah cukup dekat!
Beri kepada saya sekarang!
Ia kesalahan tipo.
Tipo?
Kita salah letak perpuluhannya
dalam bukti kewujudan ikatan nombor batasan kitaran
polinomial planar medan vektor sudut tetap.
Kita tulis lima perpuluhan tujuh. Sepatutnya...
- 0,57. - 0,57.
Tak guna.
Saya dah agak itu tak betul.
Baiklah...
inilah dia.
Inilah dia.
Pergi.
Tidak!
Lima!
Ia semakin susut!
Penonton bersorak. Itu Presiden Amerika Syarikat.
Kita berjaya!
Saya nampak kulit perangnya dari sini.
Beg itu, bodoh.
Apa?
Awak tahu apa?
Awak patut bersyukur awak masih wujud.
Dan mereka datang,
kereta presiden mara...
- Luther! Dia datang! - ...presiden dan Wanita Pertama.
Kennedy membelok.
Lihat, itu ayah.
Apa kita nak buat?
Ya.
- Alamak. - Diego.
- Ia berlaku lagi. - Oh, Jackie.
Tidak!
Buletin KLIF, dari Dallas,
tiga tembakan telah dilepaskan
ke arah iringan kenderaan Presiden Kennedy hari ini di pusat bandar.
Berita KLIF sedang mengesahkan laporan...
Di mana dia?
SAYA DAH KATA...
Ini detik yang menghayat hati bagi semua.
Kita telah mengalami satu kehilangan
yang tak ternilai...
...ada orang memaklumkan dia.
- Tahniah. - Dan kepada awak.
Saya tahu dunia menumpang kesedihan Puan Kennedy...
Awak dah sampai.
- Awak diekori? - Mestilah tidak.
Saya guna umpan.
Bagus.
- Champagne? - Nak raikan apa?
Mesti awak tak dengar berita. Masalah Kennedy kita telah selesai.
Dia tak boleh diapa-apakan! Kita dah bersetuju.
Lambat-laun dia mesti dihapuskan.
Buat ramai orang marah.
Awak tipu saya.
Matlamat kita semua tercapai.
Teknologi roket yang awak bekalkan kepada kami
membolehkan kita pergi ke bulan sebelum Rusia.
Sebagai balasan, apabila kita tiba,
lima atau enam tahun dari sekarang,
kepentingan awak di sebelah bulan yang gelap
tak terjejas.
Patut diraikan...
bukankah begitu?
Jangan hubungi saya lagi.
Selamat malam, tuan-tuan.
Jangan terlalu yakin, Reg.
Awak mesti terus beri kami teknologi canggih awak.
Kenapa saya nak buat begitu?
Kerana jika tidak,
kami akan beritahu dunia siapa awak sebenarnya.
Ada orang nak gaduh.
Dia buat apa?
Ya Tuhan!
"Ini permulaan sesuatu yang lebih besar daripada kita,
dan saya yang akan..."
Sekarang bukan masanya.
Apa?
- Jadi? - Saya tak pernah lihat benda begini.
Anomalinya melonjak naik.
Siapa lagi yang tahu tentang ini?
Cuma awak.
Panggil semua kakitangan dari lapangan.
Kita nak pergi berperang.
Terjemahan sari kata oleh Limv