‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แวนญาอยู่ในห้องตรงสุดทางเดิน
‪- แล้วจะไปถึงตัวเธอยังไง ‪- ฉันก็ยังคิดไม่ออก
‪- ฉันไม่เอาด้วยนะ ‪- เคลาส์!
‪ก็ไปช่วยเธอเองสิ ‪พี่ๆ เก่งเรื่องทำตัวเป็นฮีโร่นี่
‪- เฮ้ย! ‪- ฟังนะ ถ้าเป็นแวนญาจะเข้าใจ
‪เพราะเธอมีความคาดหวังที่สมจริง ‪ว่าฉันเป็นคนแบบไหน
‪ซึ่งฉันเป็นคนที่ไม่ได้เรื่องแต่เซ็กซี่
‪นายมันปอดแหกตัวพ่อต่างหาก
‪นี่ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกัน
‪เพราะฉันไม่อยากตายเหรอ ใครจะอยากล่ะ
‪แล้วผู้พลีชีพไม่เคยได้ร่วมงานฉลองชัยชนะเลย
‪เพราะว่าตายแล้ว!
‪นายต้องออกไป
‪ไม่งั้นฉันจะอัดนาย
‪- ไม่อัดแบบที่ฟินด้วย ‪- คิวฉันแล้ว
‪- อัลลิสัน! ‪- อย่า อัลลิสัน!
‪แวนญา!
‪อัลลิสัน!
‪โอเค ฉันจะบุก
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- อะไร
‪ถ้านายไม่รอดกลับมา ฉันมีเรื่องนึงที่ต้องบอก
‪- เคลาส์ ฉันไม่มีเวลา ‪- ขอร้อง
‪อะไร
‪ไว้ผมยาวแล้วนายหล่อ ‪เหมือนอันโตนิโอ้ บันเดรัสเลย
‪ฉันแค่อยากให้นายรู้ไว้
‪ขอบใจนะ
‪เคลาส์!
‪ฉันไม่ไหวแน่เลย!
‪ขึ้นอยู่กับนายแล้ว ไอ้น้อง!
‪นายต้องกอบกู้โลก!
‪ไม่ ดิเอโก นั่นเป็นความคิดที่แย่มาก!
‪โอเค เคลาส์
‪นายทำได้
‪นายเคยรบในสงครามเวียดนาม
‪นายเอาตัวรอดจากครอบครัวพี่น้องเจ็ดคนมาได้
‪และนายเคยนุ่งโสร่ง ‪ไปงานปาร์ตี้สมาคมนักศึกษาชายครั้งนึง
‪แล้วได้เบอร์มาตรึม
‪(ลาก่อน)
‪โอเค ทำตัวเนียนๆ ไว้
‪จนกว่าฉันจะทำภารกิจที่เนินหญ้าเสร็จ
‪เราจะขอสูตรเวลาแล้วฉันจะเก็บเจ้าเด็กน้อย
‪ฉันแค่อยากให้มีวิธีอื่นอีก
‪- ไม่มีหรอก ดูเขาสิ ‪- มองอะไรวะ
‪- ดูสิ ‪- ตลกนักหรือไง
‪- มันเป็นเครื่องแบบ! ‪- โรคจิตปฏิทรรศน์ขั้นรุนแรงที่สุด
‪มีอะไร
‪- ก็ ฉันสงสารเขาน่ะ รู้ไหม ‪- ไม่ต้องมาเผือก!
‪- ไม่งั้นจะซ้อมให้ดู ‪- เขาก็แค่คนตัวเล็กๆ
‪- นายเห็นทุกคนตัวเล็กหมด ‪- แกใส่ไม่หล่อเท่าฉันหรอก
‪นายเหมือนคิงคองกับยุวชนฮิตเลอร์รวมกัน
‪ลูเธอร์ ฉันไม่มีเวลามารอนายตัดสินใจหรอกนะ
‪ฉันไว้ใจให้นายคุมเขาอยู่หมัดได้ไหม
‪- ได้ ฉันจะพยายามเต็มที่ ‪- โอเค
‪ไง น้องชาย สบายดีไหม
‪- เขาจะฆ่าฉันใช่ไหม ‪- อะไร
‪เขาเนี่ยนะ
‪เขาจะฆ่านายเหรอ ไม่หรอก ไร้สาระ
‪นายโกหกไม่เนียนเลย ลูเธอร์
‪ทักษะโกหกแย่กว่าทักษะคนเฝ้าซะอีก
‪แล้วความผิดใครล่ะ
‪มีคนเฝ้าไปทำไมถ้าไม่ยอมรับฟังเลย
‪งั้นยอมรับสินะว่าวางแผนเล่นงานฉัน
‪แล้วนายยอมรับไหมล่ะว่า ‪มีอาการโรคจิตปฏิทรรศน์
‪อาการเดียวที่ฉันมีคืออาการเห็นชัด ‪ว่านายตั้งใจจะฆาตกรรมฉัน
‪นี่ เขาไม่ได้จะฆ่านายแบบจริงจังซะหน่อย
‪เขาแค่อยากฆ่า...
‪- เวอร์ชั่นนึงของนาย ‪- แต่ฉันคือเวอร์ชั่นที่พูดถึง
‪นี่ ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกันแหละ ‪แต่เขามีแผนการที่ดีพอสมควรนะ
‪อะไร แผนการฆ่าฉัน ‪แล้วโดดไปกอบกู้โลกในปี 2019 เหรอ
‪ใช่ เดี๋ยว รู้ได้ไง
‪เพราะฉันคือเขา เป็นฉันก็จะทำแบบนั้นเป๊ะ
‪- ถ้าอยากฆ่าตัวเอง ‪- โอเค
‪ฉันรู้แค่ว่าเรามีห้าเกินมาหนึ่งคน ‪และนายเป็นคนที่คลั่งอยู่
‪คลั่งเหรอ ลูเธอร์ แค่นี้ยังน้อยไป
‪ถ้าอยากเห็นคนคลั่ง ฉันจะคลั่งให้ดู
‪โอเค ในฐานะคนเฝ้า
‪ฉันว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันทำได้
‪คือการุณยฆาตนายซะ
‪โอเค ลูเธอร์ ฟังนะ
‪ฉันรู้ว่าสมองทึ่มๆ ของนาย ‪รับฟังแต่คนอาวุโสและคนมีอำนาจ
‪ดังนั้นตั้งใจฟังให้ดี
‪นายกำลังมีปัญหาพ่อจ๋าอีกแล้ว
‪แต่รอบนี้เป็นกับน้อง ‪ซึ่งขอบอกเลยว่ามันกำลังทำฉันเป็นบ้า
‪แต่จำไว้นะ
‪ฉันแก่กว่าเขา 14 วัน
‪ฉันอาวุโสที่สุดในที่นี้
‪ดังนั้นนายควรฟังฉัน ลูเธอร์
‪ตอนนี้ฉันคือพ่อจ๋า!
‪สบายดีไหมครับ
‪ห้า ขอร้อง นายทำตัวไม่เหมาะสมนะ ‪ดูสารรูปตัวเองสิ
‪ฉันยอมรับว่าก็เป็นไปได้
‪ว่าสติสตังฉันอาจไม่ค่อย...
‪- เต็มบาทตอนนี้ ‪- โอเค ดี
‪- แต่ถ้าฉันป่วย เขาก็ป่วยด้วย ‪- อะไรนะ
‪เลิกตีกันซะที เรามาถึงแล้ว
‪ผายลม ระยะที่สี่นี่
‪เห็นไหม แล้วนายจะทำอะไรล่ะ คนเก่ง
‪เมื่อกี้ตดเพราะข้าวเที่ยง อย่าแซว
‪ระวังสิ
‪ฉันอยากให้เย็บตรงจนคมปาดคอได้เลย
‪เสื้อคลุมสวยดี
‪แล้วนี่พิธีสาบานตนหรือว่าราชาภิเษกล่ะ
‪พนักงานใหม่เป็นไงบ้าง
‪ได้ข่าวว่านั่งฟังปฐมนิเทศได้แค่สิบนาที
‪ก่อนหนีไปเที่ยวที่ไหนไม่รู้
‪แม่ก็รู้นิสัยผู้ชาย
‪เขาคงนั่งกินแซนด์วิชชิ้นใหญ่อยู่แถวนี้แหละ
‪เฮิร์บ
‪บอกไลล่าแบบที่บอกฉันสิ
‪ผมก็ไม่ได้เต็มใจบอกหรอกนะ
‪คุณเอามีดจี้คอผม
‪เล่าสิ
‪ดิเอโกเข้ายึดห้องแผงควบคุมอสงไขย
‪จากนั้นขโมยกระเป๋าถือ...
‪แล้วหนีไปจากคอมมิชชั่น
‪บอกแล้ว
‪เขาก็เอามีดจี้คอผมด้วยนะ
‪ว่าแล้วว่ามันเป็นพวกเจ้าเล่ห์
‪แล้วลูกจะจัดการมันยังไงล่ะ
‪หนูเหรอ
‪รับผิดชอบสัตว์เลี้ยงด้วยสิ
‪หรือว่าลืมข้อตกลงของเราแล้ว
‪แม่ยอมให้เขาอยู่เพราะหวังให้หนูฆ่าเขา
‪นี่เป็นบททดสอบใช่ไหม
‪ทุกอย่างเป็นบททดสอบหมด ลูกรัก
‪คำถามคือ
‪ทำไมลูกถึงสอบตกล่ะ
‪หนูไม่ได้สอบตก
‪ให้หนูใช้วิธีของหนูสิ
‪วิธีของลูกมีการตัดหัว
‪หั่นชิ้นส่วน ต้ม
‪บีบนิ้วโป้งแตก เผาทั้งเป็น ‪หรือหยดน้ำทรมานแบบจีนไหมล่ะ
‪หนูอยากปล่อยเขาไป
‪พวกไพร่...
‪ออกไป
‪ลูกรัก เลือดข้นกว่าน้ำนะ แต่ว่า...
‪จะจมเลือดหรือจมน้ำ ก็ตายเหมือนกัน
‪แม่กำลังจะได้กลายเป็น
‪สตรีที่ทรงพลังที่สุดอย่างเป็นทางการ
‪แล้วลูกจะเป็นมือขวาของแม่
‪แต่แม่อยากรู้ว่าจะไว้ใจลูกได้
‪ทุกเวลา...
‪และทุกเรื่องไหม
‪ไว้ใจได้
‪740... 41... 42...
‪743
‪โอเค
‪ฮาร์ลัน
‪เป็นอะไรไป ลูก
‪ให้แม่ช่วยยังไงดี
‪- บอกสิ แม่ไม่รู้จะทำยังไงดี ‪- แม่เจ้า
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เข้ามาก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว
‪แวนญา
‪คุณพระช่วย
‪โธ่ ฮาร์ลัน
‪นังนั่นทำอะไรลูกเรา
‪คาร์ล คุณทำอะไรน่ะ
‪สิ่งที่น่าจะทำมาตั้งนานแล้ว!
‪- คาร์ล อย่า! ‪- ต้องเอาไปรักษาแล้ว
‪ไม่ ลูกไม่ควรไปอยู่ในสถานที่แบบนั้น!
‪แข็งใจไว้ ฮาร์ลัน
‪พ่อจะพาไปรักษานะ
‪ไม่ว่าแม่จะพูดว่าไงก็ตามที
‪ลงจากรถ
‪ซิสซี่ อย่าคิดโง่ๆ
‪ห้ามเอาลูกชายของฉันไป
‪พวกนั้นจะไม่ยอมคืนลูกมา
‪คุณอาจไม่สมควรมีลูกแล้วก็ได้
‪บางทีคุณน่าจะระวังปากเวลาพูดกับฉันบ้างนะ
‪เส้นเวลาคือเส้นชีวิตของคุณ
‪(พื้นที่หวงห้าม)
‪เอาละ มนุษย์หนูเหงื่อแตก
‪บอกมาว่าดิเอโกไปไหน
‪ไม่งั้นฉันจะเย็บลำไส้ใหญ่ติดจมูก ‪แล้วปล่อยให้สำลักตดตาย
‪พูดซะเห็นภาพชัด
‪เดี๋ยว อย่า!
‪ผมอยู่ข้างคุณ ผมช่วยให้เขาหนีไป
‪หนีไปเหรอ
‪เขาต้องอยู่ที่นี่กับฉันสิ เขาไปไหน
‪กลับไปช่วยครอบครัว
‪คุณตั้งใจจะฆ่าเขาจริงๆ เหรอ
‪จะฆ่าได้ไง ฉันรักเขา
‪โอ้ มัน...
‪ถ้าบอกใครละก็ ฉันบี้แกแน่
‪ไม่พูดหรอก
‪ผมสาบาน ไม่พูด
‪เดี๋ยว
‪ผมไม่อยากขัดจังหวะให้เสียอารมณ์ ‪แต่ว่ามีอะไรจะให้ดู
‪ใหญ่ด้วย
‪เดี๋ยว ไม่ใช่
‪มันคือ... อันนี้
‪พระเจ้า
‪โฆษกเขตเมืองดัลลัสฟอร์ตเวิร์ท
‪นำคำบรรยายพิเศษ
‪เรื่องการมาเยือนของ ‪ประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี้มาให้คุณ
‪- ในตอนนี้ ขบวนพิเศษ... ‪- นี่ท่อนโปรดฉันเลย
‪ความสงบก่อนพายุเข้า
‪ดูสิ กระเป๋าถือ
‪ไม่ อย่านะ นายวิ่งไปไม่ทันหรอก
‪ต้องทันสิ
‪นี่เป็นโอกาสเดียว
‪นี่ เตือนความจำฉันหน่อย
‪ระยะสุดท้ายของโรคจิตปฏิทรรศน์คืออะไร
‪อาละวาดฆ่าคน
‪ใช่แล้ว
‪เยี่ยมไปเลย
‪ห้า ฟังฉันนะ ฉัน...
‪อย่า
‪เวร
‪ความคิดแย่ ไอ้เด็กเปรต
‪พอที! ได้ไหม
‪ทั้งคู่เลย
‪ตั้งสติหน่อยสิ
‪เคนเนดี้อาจเลี้ยวพ้นโค้งนั้นมาเมื่อไรก็ได้
‪โอเคนะ ดังนั้นทุกคนหายใจเข้าลึกๆ...
‪พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ
‪ดังนั้นพยายามทำดีต่อกัน ‪อีกสักสองสามนาทีจะได้ไหม
‪นายอยากไหม
‪เชิญเลย
‪อะไร
‪จี๊ด
‪- ทีนี้... ‪- ถึงไหนแล้วนะ
‪ดูสิคะ แม่ มีพลุด้วย
‪มาสิจ๊ะ เดี๋ยวไปดูขบวนไม่ทันหรอก
‪หยุดซะทีได้...
‪นี่!
‪ฉันชักจะเหลือทนแล้วนะ!
‪แวนญา
‪จำฉันได้ไหม
‪ฉันจำได้หมดทุกอย่าง
‪และฉันกำลังทำแบบนั้นอีกแล้วใช่ไหม
‪ฉันผิดปกติอะไรเหรอ
‪ทำไมถึงควบคุมตัวเอง ‪เหมือนพี่ๆ คนอื่นๆ ไม่ได้ล่ะ
‪มันยังไม่สายเกินไป
‪เธอยังกลับไปได้ ยังมีเวลาอยู่
‪ฉันไม่สมควรมีชีวิตอยู่
‪ฉันฆ่าโพโก
‪ฉันเกือบฆ่าอัลลิสัน
‪ฉันทำลายล้างโลก
‪ฉันเป็นปีศาจ
‪พ่อทำเหมือนเธอเป็นระเบิด ‪ก่อนเธอจะกลายเป็นระเบิดซะอีก
‪พ่อกลัวพลังของเธอมากซะจน ‪ไม่ยอมให้เธอใช้มันเลย
‪ให้เธอกินยา ทำให้เธอด้านชาอยู่หลายปี
‪มันแย่สุดๆ แวนญา
‪มิน่าละเธอถึงควบคุมมันไม่ได้
‪พ่อรับอารมณ์โกรธเธอไม่ไหว
‪แต่มันไม่แปลว่าเธอไม่ไหวด้วย
‪และบางทีเธออาจมีสิทธิ์โมโห ‪เศร้า หรือเสียสติ แต่ว่า...
‪บางครั้งนี่ก็เป็นโลกเฮงซวยที่มีแต่คนเฮงซวย
‪เธอไม่ใช่ปีศาจ
‪เธอเป็นน้องสาวฉัน
‪และตอนนี้พี่ๆ เรากำลังเดิมพันทุกอย่าง
‪เพื่อช่วยชีวิตเธอ
‪เธอไม่ได้นั่งโต๊ะนั้นคนเดียวแล้ว แวนญา
‪เธอทำได้
‪เบน เกิดอะไรขึ้นกับนาย
‪ฉันกลับไปกับเธอไม่ได้
‪หมายความว่าไง
‪ฉันทำร้ายนายใช่ไหม
‪ไม่ใช่ความผิดเธอ
‪ฉันวนเวียนอยู่ในโลกนานเท่าที่จะทำได้ แต่...
‪- นายไม่น่ามาช่วยฉันเลย ‪- แวนญา...
‪ฉันตายเมื่อ 17 ปีที่แล้ว
‪ที่เหลือทั้งหมด...
‪หลายปีที่อยู่กับเคลาส์...
‪มันแจ๋วมาก
‪อย่างน้อยรอบนี้ฉันก็ได้บอกลา
‪- ฉันขออะไรแปลกๆ หน่อยสิ ‪- ได้ทุกอย่าง
‪ช่วยกอดตอนฉันข้ามภพได้ไหม ‪ฉันไม่ได้กอดเธอมานาน...
‪ฝากบอกอะไรเคลาส์หน่อยสิ
‪ลงจากรถเดี๋ยวนี้
‪จะทำอะไรล่ะ ซิสซี่
‪จะยิงผมเหรอ
‪ฉันไม่อยากทำร้ายคุณ แต่คุณต้องคืนลูกฉันมาซะ
‪เขาเป็นลูกของเรา ‪คุณกับแวนญาคงลืมไปแล้วสินะ
‪- เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแวนญาเลย ‪- อ๋อเหรอ
‪เราสุขสบายดีก่อนยัยปีศาจรัสเซียนั่นโผล่มา
‪เราไม่ได้ "สบายดี" คาร์ล ให้ตาย
‪พูดโกหกซ้ำๆ ไม่ทำให้มันจริงขึ้นมาหรอก
‪ทำไม รักมันหรือไง
‪อย่างนั้นเหรอ
‪ผู้หญิงจากไหนไม่รู้
‪น่าจะเป็นพวกคอมมิวนิสต์ ‪ที่คุณขับรถชนเนี่ยนะ
‪ใช่ คาร์ล
‪ฉันรักเธอ
‪ดังนั้นคุณปล่อยฉันไปเถอะ
‪ผมรับผิดชอบคุณ!
‪ผมขยันทำงาน!
‪ไม่นอกใจ
‪ไม่เคยโทษคุณเรื่องลูก
‪ผมอยู่กับคุณ!
‪คุณไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องเพิ่ม
‪ฉันเรียกร้องอยู่เนี่ย คาร์ล
‪แต่ไม่ใช่จากคุณ
‪ฮาร์ลัน ลูกรัก เข้าไปในบ้านเดี๋ยวนี้เลย
‪มาตรงนี้ ไอ้ลูกชาย
‪เขาสมควรเห็นตัวตนที่แท้จริงของแม่
‪- ว่าแม่อยากให้ครอบครัวพัง ‪- ปล่อยลูกไป นี่เป็นเรื่องระหว่างเรา
‪ฮาร์ลัน
‪ไม่เป็นไรนะ ฮาร์ลัน ไม่เป็น...
‪อย่า!
‪เป็นไรไหม
‪โธ่ ฮาร์ลัน
‪เวรเอ๊ย
‪"นำทางให้สถาบันนี้เจริญรุ่งเรือง..."
‪พ่อแม่หนูไม่ได้โดนโจรขึ้นบ้านฆ่าตาย
‪แต่โดนสังหาร
‪คำสั่งฆ่าที่ 743
‪และหนูรู้ว่าใครทำ
‪(เอเจ คาร์ไมเคิลอนุมัติคำสั่งฆ่า)
‪ห้าฆ่าครอบครัวหนู
‪- อย่าฆ่าเรา! ‪- อย่า!
‪และเอเจ คาร์ไมเคิลเป็นคนออกคำสั่ง
‪มันเป็นคนทำให้หนูกำพร้าพ่อแม่
‪ลูกรัก
‪เจ้าตัวเล็ก
‪ครอบครัวลูกอยู่นี่ไง
‪ค่ะ
‪สงสัยจังว่า...
‪ดิเอโกมาทำลับๆ ล่อๆ เพื่อหาสิ่งนั้นหรือเปล่า
‪มันพยายามลบหลักฐานไม่ให้ลูกรู้ความจริง
‪แม่พูดเรื่องอะไร
‪ดิเอโกไม่รู้ว่าห้าทำอะไรลงไป
‪คนดี เรื่องนี้แม่อยากให้ลูก ‪ใช้หัวมากกว่านี้หน่อยนะ
‪สถาบันตัวตลกที่ห้าเรียกว่า ‪"อัมเบรลลา อคาเดมี่"
‪อาจมีแต่พวกทุเรศ แต่พวกนี้ไม่ได้โง่
‪พวกมันเป็นครอบครัวเดียวกัน ‪ใครรู้อะไรก็รู้กันหมด
‪ไม่ใช่ หนูหลอกใช้ดิเอโก เขาไม่ได้หลอกใช้หนู
‪เพราะงี้ลูกถึงมานั่งร้องไห้ในห้องทำงานแม่ ‪ขณะมันเป็นอิสระ
‪และหัวเราะเยาะลูกเหรอ
‪หนูไม่นึกว่าเขาจะฉลาดพอที่จะทำแบบนี้ได้
‪ก็ไม่ฉลาดน่ะสิ
‪แต่ห้าฉลาด
‪ดิเอโกเชื่อฟังและไว้ใจมัน
‪ห้า...
‪เป็นคนเชิดทุกคนมาโดยตลอด
‪แม่ว่าถึงเวลาที่เราต้องจัดการปัญหานี้...
‪ให้สิ้นซากซะที
‪ดูการแสดงสนุกไหมยะ เจ้าปลาลอยตุ๊บป่อง
‪ฉันไม่รู้ว่าแกทำได้ยังไง แต่ฉันรู้ว่าฝีมือแก
‪แกคงคิดว่าตัวเองฉลาดหลักแหลมมากสินะ
‪แต่เรื่องนึงเกี่ยวกับปลา เอเจ...
‪ก็คือมันสู้ฉลามไม่ไหวหรอก
‪เหนื่อยยังล่ะ
‪ฉันสู้ได้ทั้งวัน
‪- พวกเรา พอได้แล้วนะ ‪- ไปกินขี้ซะ มนุษย์ลิง
‪นี่ ไอ้งั่ง!
‪ฉันขี้เกียจฟังพวกนายแล้ว ฉันเป็นคนออกคำสั่ง
‪ยิงมันเลย ลูเธอร์!
‪อย่า ลูเธอร์ ยิงมัน!
‪- ยิงมัน! ‪- อย่า ลูเธอร์ ยิงมัน!
‪ลูเธอร์ ยิงมัน!
‪ลูเธอร์ ยิงมัน
‪ตอนนี้เลย ลูเธอร์!
‪- ลูเธอร์ ‪- ฉันขอโทษนะ
‪ตอนนี้เลย เปิดประตูเวลา!
‪เออ
‪- เจ็บไหม ‪- แวนญา
‪ถามว่าเจ็บตัวหรือว่าเจ็บใจล่ะ
‪เธอยังไม่ตาย
‪- พวกเรากอบกู้โลกไว้ได้เหรอ ‪- น่าจะใช่
‪ตึกยังอยู่นี่
‪อีกไม่กี่นาทีเคนเนดี้จะมาถึง
‪- ฉันยังช่วยทัน ‪- ไม่ ดิเอโก เดี๋ยว!
‪ประธานาธิบดีเคนเนดี้มาถึง...
‪ฉันยังมีเวลายับยั้งพ่อ ‪ก่อนเคนเนดี้เลี้ยวโค้งสุดท้าย
‪อย่านะ นายจะไปไหน
‪ฟังนะ ฉันเห็นการระเบิดแล้ว
‪ฉันเห็นเทปแล้ว อัลลิสัน
‪เหตุระเบิดทำให้เกิดวันล้างโลก
‪เธอปลอดภัยแล้ว
‪- เขาไม่จำเป็นต้องตาย ‪- อย่า ดิเอโก...
‪ผู้ว่าการรัฐและคุณนายคอนนัลลี่ ‪พวกเขาไม่ลงจากรถลีมูซีน
‪แต่ท่านประธานาธิบดี สตรีหมายเลขหนึ่ง
‪รองประธานาธิบดี และคุณเลย์ดอน จอห์นสัน
‪ต่างพากันเดินริมรั้วแห่งนี้
‪แล้วจับมือกับฝูงชน
‪พวกเขาได้รับการต้อนรับด้วยป้ายประกาศ
‪ที่เขียนเล่าอารมณ์ ‪และความเห็นทางการเมืองที่ต่างกันไป...
‪อย่าแม้แต่คิด
‪- เข้าประตูเวลาไปซะ ไอ้เวร ‪- ก็ได้!
‪แต่บอกสูตรมาสิ
‪ฉันจะได้ไม่กลายเป็นเด็กกะโปโลแบบนาย
‪ไปยืนหน้าประตูเวลาสิ แล้วฉันจะบอก
‪ไปสิ!
‪- เข้าไปใกล้ๆ ‪- แค่นี้ใกล้พอแล้ว!
‪บอกมาสิ!
‪เราเขียนผิด
‪เขียนผิดเหรอ
‪เราเติมจุดทศนิยมไว้ผิดที่
‪ในสูตรพิสูจน์การมีอยู่ ‪ของขอบเขตจำนวนวงรอบจำกัด
‪ของสนามเวกเตอร์พหุนามแบบระนาบ ‪ที่มีองศาตายตัว
‪เราเขียนว่า 5,7 แต่ว่ามันควรเป็น...
‪- 0,57 ‪- 0,57
‪บัดซบจริงๆ
‪ว่าแล้วว่ามันดูไม่ใช่
‪เอาละ...
‪งั้นก็ลากันตรงนี้
‪ตรงนี้แหละ
‪ไปซะ
‪ไม่!
‪ห้า!
‪มันกำลังหด!
‪ฝูงชนส่งเสียงเฮ ‪ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาอยู่นั่นไง
‪สำเร็จแล้ว!
‪จากตรงนี้ผมมองเห็นผิวสีแทนได้เลย
‪กระเป๋าถือ ไอ้ตูดหมึก
‪อะไรนะ
‪นี่ จะบอกให้นะ
‪น่าจะขอบคุณสักคำที่ฉันช่วยชีวิตนายเวอร์ชั่นนี้
‪มาแล้วครับ
‪รถของประธานาธิบดีกำลังมา...
‪- ลูเธอร์ เขามาแล้ว ‪- ประธานาธิบดีและสตรีหมายเลขหนึ่ง
‪เคนเนดี้กำลังเลี้ยว
‪ดู พ่ออยู่นั่นไง
‪ทำไงดี
‪เออ
‪- เวรตะไล ‪- ดิเอโก
‪- มันกำลังจะเกิดขึ้นอีกแล้ว ‪- โธ่ แจ็คกี้
‪ไม่นะ!
‪เคแอลไอเอฟบูเลติน จากดัลลัส
‪ได้มีการรายงานว่ากระสุนสามนัด ‪ถูกยิงไปทางขบวนรถ
‪ของประธานาธิบดีเคนเนดี้ในวันนี้
‪ใกล้พื้นที่กลางเมือง
‪เคแอลไอเอฟนิวส์กำลังตรวจรายงาน...
‪เขาอยู่ที่ไหนวะ
‪(บอกแล้ว...)
‪ถือเป็นช่วงเวลาที่น่าเศร้าใจ ‪สำหรับประชาชนทั้งหลาย
‪เราได้พบกับความสูญเสีย
‪ที่เทียบกับสิ่งใดไม่ได้...
‪มีคนบอกเขาด้วย
‪- ยินดีด้วยครับ ‪- เช่นกัน
‪ผมรู้ว่าประชาชนทั่วโลก ‪ก็ต่างเห็นใจคุณนายเคนเนดี้...
‪มาจนได้
‪- มีใครตามมาหรือเปล่า ‪- จะมีได้ยังไง
‪ผมใช้ตัวล่อ
‪วิเศษสุด
‪- แชมเปญไหม ‪- เราไม่มีเรื่องให้ฉลอง
‪คุณคงยังไม่รู้ข่าวสินะ
‪ปัญหาเคนเนดี้ของเราจบสิ้นแล้ว
‪ห้ามแตะต้องเขา นั่นคือข้อตกลง
‪ก็เขาต้องถูกกำจัด ไม่ทางใดก็ทางนึง
‪เขาไปยั่วโมโหคนเยอะแยะ
‪คุณโกหกผม
‪ทุกคนได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
‪เทคโนโลยีจรวดที่คุณให้เรา
‪จะทำให้เราบินไปถึงดวงจันทร์ก่อนรัสเซีย
‪และเมื่อเราไปถึงดวงจันทร์
‪ในอีกห้าหรือหกปีข้างหน้า
‪ก็จะไม่มีผลกระทบต่อความสนใจ
‪ที่คุณมีต่อด้านมืดของดวงจันทร์
‪ควรค่าแก่การฉลอง
‪ว่าไหมล่ะ
‪ห้ามพวกคุณติดต่อผมอีก
‪ราตรีสวัสดิ์ สุภาพบุรุษ
‪อย่าแน่ใจนักเลย เรจ
‪คุณจะต้องให้เทคโนโลยีล้ำยุคกับเราต่อไป
‪ทำไมผมต้องให้ด้วย
‪เพราะถ้าไม่ให้
‪เราจะแฉให้โลกรู้ว่าแท้จริงคุณเป็นใคร
‪พร้อมต่อยซะแล้ว
‪เขาทำอะไรน่ะ
‪พระเจ้าช่วยด้วย!
‪"นี่เป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวคุณ
‪และฉันจะเป็น..."
‪ตอนนี้ไม่สะดวก
‪อะไรนะ
‪- ว่าไงล่ะ ‪- ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
‪ค่าความผิดปกติสูงชนเพดาน
‪ได้ให้คนอื่นดูบ้างหรือยัง
‪ยังครับ คุณคนเดียว
‪เรียกเจ้าหน้าที่ภาคสนามทุกคนกลับมา
‪เราจะทำสงคราม
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล