NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wasz ojciec jest gotowy wygłosić mowę pogrzebową, dzieci.
Świat jest pełen niesprawiedliwości.
Dobrzy ludzie giną razem ze złymi.
To kosmiczne równanie nie zmieni się, o ile nie wyeliminuje się zła.
Na szczęście potężne siły zmagają się
z nikczemnymi i niegodziwymi.
To ci, którzy mają siłę, by ramię w ramię
toczyć nierówną walkę,
nieugięcie mierzyć się z przeciwnościami
i nie zawahać się, gdy trzeba się poświęcić dla innych.
Niestety...
wy nie jesteście takimi ludźmi.
Mimo lat treningu
i przygotowań pozwoliliście Numerowi Sześć umrzeć
podczas tej misji.
- To nie nasza wina. - Wymówki?
Nie toleruję ich.
Akademia Umbrella zawiodła swojego członka,
co pociąga za sobą straszne konsekwencje.
Zapamiętajcie to uczucie, dzieci.
Niech zatruje wasze serca,
by to się nigdy nie powtórzyło.
Odwołuję dzisiejszy trening ze względu na pamięć o waszym bracie.
Wznowimy ćwiczenia jutro o 6.
To nie była niczyja wina.
Skąd wiesz, Vanya? Nie brałaś udziału w misji.
- Nieźle, dupku. - Co?
- Wszyscy tak myślą. - Ty myślisz, Diego?
To coś nowego.
Wal się!
Tata ma rację. Mogliśmy jakoś temu zapobiec.
Słucham?
Nie mogłem tego zrobić sam.
Masz być Numerem Jeden.
Klaus?
Gdzie jestem?
Z powrotem w świecie żywych.
Odkąd zginąłeś, jest do dupy.
Rodzina jest w rozsypce.
Słuchaj…
Muszę wracać.
Co? Nie. Czemu?
- Dopiero się zjawiłeś. - Wiem.
Ale jest takie światło. Kazali mi tam iść.
Tamto? Nie przejmuj się tym.
- Masz swobodę ruchów. - Na pewno?
Na tysiąc procent.
Zaufaj mi, Benerino. Zaczeka na ciebie. Jestem ekspertem od trupów, nie?
Chcesz zobaczyć, jak sikam do baku taty?
Jasne.
Władze proszą o pomoc w identyfikacji kilku osób,
które były obecne na Dealey Plaza podczas zamachu.
Według FBI mogli działać w zmowie z domniemanym strzelcem,
Lee Harveyem Oswaldem.
Vanya Hargreeves,
poszukiwana w związku ze śmiercią kilku agentów FBI
w budynku federalnym na Dealey Plaza.
Kubański imigrant znany tylko jako Diego…
- Kubański? - …niedawno zbiegły
ze szpitala psychiatrycznego.
Bokser walczący na gołe pięści,
podejrzewany o mafijne koneksje,
występujący pod pseudonimem „King Kong”.
Allison Chestnut,
murzyńska radykalistka odpowiedzialna za wszczęcie
niedawnych zamieszek w restauracji Stadtlera.
I wreszcie Klaus,
kontrowersyjny przywódca sekty i oszust podatkowy.
FBI prosi też obywateli, by rozglądali się za tym niezidentyfikowanym chłopcem,
który prawdopodobnie jest zakładnikiem przetrzymywanym przez tych terrorystów…
To prawda.
Regularnie czuję się jak zakładnik.
- Nie cierpię tego zdjęcia. - Wszczęłam zamieszki?
- Niewiarygodne. - Z pozytywów:
naprawiliśmy czas i zatrzymaliśmy zagładę.
- Więc… - Ale z nas bohaterowie.
Daliśmy JFK umrzeć.
I jesteśmy groźnymi przestępcami.
FBI nas ściga, policja, służby specjalne.
W końcu nas znajdą.
- Dokąd mamy iść? - Mam taką jurtę
pod Reykjavíkiem.
To dobra kryjówka.
Trochę dziwni ludzie, ale mili.
- Gościnni. - Głąby.
Ukrywanie się nie pomoże.
Komisja znajdzie nas wszędzie i zawsze.
Ma rację. Nigdy nie przestaną.
A ty od kiedy znasz się na Komisji?
Właśnie stamtąd wróciłem.
- Co? - Zaproponowali mi pracę.
Pełen etat z benefitami. Musiałem odmówić.
Zaproponowali pracę…
wiejskiemu głupkowi.
Nie wolno mi dostawać ofert?
Mogą chcieć tylko wielkiego Pięć?
Diego, nie pasujesz do nich.
Jesteś zbyt uparty.
A kto wpadł na to, że to Vanya
sprowadzi zagładę i ją powstrzymał? Ja.
Oto kto.
Rozgryzłem to w Centrali Nieskończoności.
- Użyłeś jej? - Tak!
Zdominowałem sukę.
Robię takie rzeczy, o których nie macie pojęcia.
- Znaczy masz życie? - To nie pomaga.
Spotkałem się z Résistance.
Tak? Przeszedłem orientację,
zdałem i powstrzymałem zagładę.
Sissy, czemu nie odbierasz?
Pomóż mi!
Harlan!
Przynajmniej nie bawiłem się sam ze sobą...
Przestaniecie porównywać fiuty?
Chyba że dosłownie, bo Ben i ja…
Nie mamy czasu. Federalni mogą tu zaraz być.
- To mówię. - A ja się zgadzam.
Spokojnie, włochaczu…
„King Kongu”. Mam cię już dość.
- Dobra, wygrałeś. - Zbierajmy się.
To jest najważniejsze. To jedyna opcja.
Nie, przyczajmy się tu.
Wychodzę.
Co? Dokąd?
Na farmę Sissy. Coś jest z Harlanem.
- Muszę mu pomóc. - Musimy trzymać się razem.
Zwłaszcza teraz.
Dlatego wam to mówię.
Cokolwiek się dzieje, chyba to wywołałam.
Jak?
Utopił się, a ja… jakoś przywróciłam go do życia.
Teraz coś nas łączy.
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Nie potrafię wyjaśnić…
ale on mnie potrzebuje.
A ja was.
Boję się.
I po raz pierwszy nie chcę tego robić sama.
Chcę mieć przy sobie rodzinę.
Przykro mi.
Ale to nie jest teraz najważniejsze.
Diego ma rację.
Ten jeden raz.
Musimy walczyć. Tu i teraz.
Dobrze.
No to do zobaczenia.
No to…
Ben… już nie wróci.
Prawda?
Oddał za mnie życie.
I uratował przy tym świat.
Szpaner.
Ale czy wspomniał coś…
o mnie?
Miałam ci przekazać, że bał się iść do światła.
Nie sprawiłeś, że tu został.
A to mały gnojek.
Tyle lat myślałem, że to moja wina,
że nie skorzystał z biletu do nieba.
Słuchaj, przykro mi…
- ale powinieneś wysiąść, bo… - Nie, jadę z tobą.
Nie możesz sama mierzyć się z nieznanym.
Jest miejsce?
A co z Komisją?
Zróbmy coś dobrego przed śmiercią.
Pięć, nie musisz…
Wiem. Będziesz mi winna przysługę.
- Dzieci jadą z tyłu. - Dobra.
Chryste.
Nie wiem, co powiedzieć.
Jeden dowcip o grubasach i spadam.
Myślisz, że coś ze środka wywołuje to zimno?
Korelacja jest wysoka.
- Sissy! - Cofnąć się!
- Cofnijcie się wszyscy! - Sissy!
Hej! Co się stało?
- Carl. - Co on ci zrobił?
Nie…
Nie żyje.
Harlan rzucił nim jak lalką,
tak jak ty tymi policjantami.
Co mu zrobiłaś?
Co ty mu zrobiłaś?
- Nie mamy czasu. - Dokąd to?
Pomóc twojemu synowi.
Znalazłam rodzinę.
To moi bracia i siostra.
Dzień dobry.
Cały czas kłamałaś?
Oczywiście, że nie.
Nie wiedziałam, kim jestem.
Ale teraz wiem.
Nie jesteśmy potworami, wbrew temu, co mówią.
Nie zabiliśmy JFK, nie jesteśmy terrorystami,
nie chcemy nikogo skrzywdzić.
No to…
kim jesteś?
Jedyną szansą Harlana.
Harlan?
Harlan, to ja, Vanya!
Wiem, że się boisz, ale mogę ci pomóc.
Posłuchaj mnie uważnie. Możesz to zrobić?
Ostrożnie.
Harlan!
Nie wiem, czy mnie słyszysz…
- Ludzie! - Co?
Nie musisz tego robić!
- Cholera. - Kim oni są?
Kierowniczka i dziewczyna Diega.
- Lila. Moja była dziewczyna. - Co?
To nieistotne. Obie są wściekłe.
- Tak. - Diego tak działa na ludzi.
Sprawdzę, czego chcą.
Zostańcie z Vanyą i małym.
Idę z tobą. Chodź.
Harlan!
Harlan, mogę ci pomóc!
Wiejskie powietrze jest cudowne.
- Prawda? - Rzygać mi się chce.
Czego chcecie?
- Twojego cierpienia. - A ja?
- Nie jesteś wart mojego gniewu. - Spokój.
Jesteśmy tu oficjalnie.
W jakiej sprawie?
Jako szefowa Komisji
postanowiłam wyeliminować przestępców,
którzy zamordowali członków zarządu.
Jasne. My nie zabiliśmy zarządu.
Właściwie, Diego, to nie do końca prawda.
Nie powiedziałeś im.
Pięć.
- O czym oni rozmawiają? - Nie wiem.
Która to ta dziewczyna?
Pięć, co ty odwaliłeś?
Co musiałem, żebyśmy wrócili do domu.
Tyle że ktoś nie dotrzymał umowy.
Ktoś by tego nie zrobił, gdyby ktoś inny wyrobił się na czas.
- Niestety. - Wrobiłaś mnie.
Sam się wrobiłeś, kolego.
Ty i twoje rodzeństwo.
To motyw przewodni twojego życia, prawda?
Nie wierzę, że zabiłeś zarząd.
Nie wiesz, w jak opłakanym stanie jest Komisja.
- Opłakanym? Kto tak mówi? - Każdy.
Nawet woźni myślą, że szambo wybiło.
Zabił też innych.
O czym ty mówisz?
Nie udawaj głupiego, ty gnoju.
Dość. Wystarczy powiedzieć, że dzisiaj zginiecie.
Kiepsko to dla was wygląda.
Siedmioro nas, a wy tylko dwie.
Masz rację. Zmieńmy to.
O Boże.
To co teraz?
Dwie opcje. Walczymy i giniemy albo uciekamy i giniemy później.
- I tak już po nas. - Co wolisz?
Pooddychać jeszcze parę minut.
Dobra.
Miejmy to już za sobą, dobrze?
Uciekaj!
Biegiem!
Harlan! Posłuchaj mojego głosu.
Nie chcesz nikogo skrzywdzić.
Tak, słuchaj mnie.
Mojego głosu.
Nic ci nie jest.
Nic ci nie będzie.
Nic ci nie jest.
Harlan!
Padnij!
Sissy! Nic ci nie jest?
Tak! Ale Harlan!
- Sprawdź, co z nim! - A ty?
Zakończę to.
Nie damy rady!
Co robisz?
- Puszczę pawia. - Nie ma czasu!
Przenieś nas do domu!
Dobra.
- Co? - Skończyło mi się paliwo.
Jestem zmęczony.
Biegnij! Będę cię osłaniać.
- Diego, co ty… - Już!
Cholera.
Już po wszystkim.
Jak one to robią?
Twoja kolej, kochanie.
Co, do diabła?
To coś nowego.
Cholera.
Niech mnie ktoś złapie!
Dzięki Bogu.
Świetnie, kochanie.
Daj znać, jak już ich pozabijasz.
Dobrze, mamo.
Nic ci nie jest?
Chyba połknąłem język.
Gdybyś połknął język, nie mówiłbyś, ćwoku.
No już, wstawaj.
Kurczę, co to było?
- No? - Musiała przekierować
- falę energii Vanyi. - Ale jak?
Uważaj!
Pięć!
Czym ty jesteś?
Kimś, kto chce zabić twojego brata.
To zrozumiałe, Diego bywa nieznośny.
Mówiłam o Piątce.
On też.
Niestety są moją rodziną, więc nic z tego.
Jak to możliwe?
Musisz w siebie uwierzyć.
Luther!
Luther, nic ci nie jest?
Cześć.
Nie poznałyśmy się. Jestem Lila.
Miło cię poznać.
Podobasz mi się.
To już wszystko?
- Słyszałam plotkę… - …że się dusiłaś.
Nie! Allison!
Nie!
Musisz to zwalczyć. Allison, walcz.
Walcz. Oddychaj, Allison.
Oddychaj. Cholera. Nie, Allison!
- Oddychaj. - Mnie szukasz?
Oddychaj.
Ty mały gnojku.
Zatańczmy.
Możesz to zwalczyć. Oddychaj.
Oddychaj.
Nie.
Spójrz na mnie!
Oddychaj.
No już, oddychaj.
Walcz. Oddychaj!
Oddychaj.
Oddychaj, Allison.
Oddychaj!
Wszystko w porządku?
Przepraszam. Musiałem to zrobić, bo…
- Dobrze. - Allison, pomóż!
Luther!
Cholera. Chodźmy.
Uważaj, bo się zmęczysz.
Jak to robisz?
Wszystko, co robisz, ja zrobię lepiej.
To ty, Vanya?
- A ty to kto? - Jego nowa mama.
Niezwykły.
I nie trajkoczesz.
To mi się podoba.
Pomocy!
Vanya! Pomóż!
No już!
Co tak długo?
Jesteśmy. Przestaniesz narzekać?
- Bo cię tu zostawimy. - Właśnie.
Czy o wszystkim musimy debatować?
Rusz się!
- Wyszedłeś? - Tak!
Drużyna Zero! Niepowstrzymani.
Ktoś widział Pięć?
Nie wiem, gdzieś tu musi być.
Twoja była teleportuje się jak Pięć.
Suka mi naplotkowała. Dusiłam się.
Zniszczyła pół farmy falą uderzeniową. Mało oryginalne.
Robi to, co my. Mogłaby być jedną z nas.
Tak.
Nie.
Nie, to niemożliwe.
To rozsądny wniosek.
Była nas tylko siódemka.
Załóżmy, że jest nas więcej.
To taka niespodzianka?
Tata nigdy nie mówił nam całej prawdy.
Ale nie jest naszą biologiczną siostrą…
prawda?
Skoro kopiuje nasze moce,
to znaczy, że dorówna nam wszystkim?
Ale kopiuje tylko jedną moc naraz.
Na pewno?
Harlan, kochanie…
Zabiorę cię gdzieś, gdzie zostaniesz należycie zrozumiany,
gdzie będą cię słuchać, nawet gdy nie będziesz mówić.
Rozumiem takich jak ty.
Nie jest to miłe, co?
Mogę wykorzystać twój potencjał,
a razem, we dwójkę,
możemy dokonać wspaniałych rzeczy.
Wal się i giń.
No dalej, na co czekasz? Zakończmy to.
Nie.
Nie zginiesz szybko.
Będziesz cierpiał za to, co zrobiłeś.
Paniusiu, nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Ronnie i Anita Gill.
- Nie znam ich. - Rok 1993, wschodni Londyn.
Związałeś ich i strzeliłeś im w głowy.
Kwiaciarze.
Nie!
To twoi rodzice?
Nie! Proszę…
Nikogo nie skrzywdzili.
Nie zasłużyli na taką śmierć.
Masz rację.
Zabiłem ich. Przez lata zabiłem wielu ludzi.
Ale to było zlecenie. Nic osobistego.
Dupa, a nie „nic osobistego”.
Zabijałam. To zawsze coś osobistego.
Dlatego nie nadajesz się na zabójcę.
- Zakład? - Szukasz winnych?
Kierowniczka sfałszowała rozkaz.
Bzdura. Widziałam go.
AJ Carmichael go wydał. Ty wykonałeś.
Lila, posłuchaj, co ci mówię.
Kierowniczka wydała rozkaz.
Poszła ze mną. Nigdy tego nie robi.
Wiesz, że dyrektorzy tego nie robią. Ale wtedy tam była.
- Zastanów się czemu. - Nie mąć mi w głowie.
Nie wiedziałem, o co jej chodzi, ale…
teraz to ma sens.
- Co? - Twoi rodzice jej nie obchodzili.
Szukała ciebie.
Dlaczego?
Bo jesteś jedną z nas.
Kierowniczka cię porwała.
Tak jak ojciec zabrał nas.
- To nie to samo. - Masz rację.
Bo nie zabił naszych rodziców.
Posłuchaj, Lila.
Urodziłaś się 1 października 1989 roku,
tak jak my wszyscy.
- Odsuń się! - Stójcie! Czekajcie!
- Lila, przestań. - Ufałam ci.
Załatwiłam ci pracę, przedstawiłam matce,
- a ty uciekłeś. - Musiałem uratować świat!
Ona cię wykorzystuje.
Kierowniczka.
Mylisz się. Wychowała mnie.
- Kocha mnie. - Wiesz co?
Miłość nie powinna tak boleć.
- Próbowałem. - Musimy ją zabić.
Pięć, przestań.
Zajmę się tym.
Lila.
Szczerze?
Ona jest niebezpieczna.
Obawiasz się, co zrobi z tą nową mocą.
Dlatego zaciągnęłaś mnie do Komisji.
Bo wiem, jak to jest kochać groźnych ludzi.
Różnica jest taka…
że oni to odwzajemniają.
- Zamknij się. - A ona kocha
tylko władzę.
Gdy nie będzie mogła cię użyć,
zwróci się przeciwko tobie. Wiem, że to wiesz.
Nie znasz mnie, Diego.
Nie?
Wiem, że możemy być twoją rodziną…
jeśli nam pozwolisz.
Diego, nie…
- Pięć mówił prawdę, tak? - Kochanie,
muszę wiedzieć, że zostawimy to za sobą
i będziemy szczęśliwą rodziną.
Oni są moją prawdziwą rodziną.
Kochasz mnie w ogóle?
Que sera, sera.
Świetnie.
Wciąż żyjesz.
Masz szczęście.
Przekonałeś się, jak to się kończy.
To nie musi być koniec.
Użyjemy mojej mocy podróży w czasie.
To ty kazałeś nam skoczyć.
Tak? Przez ciebie utknęliśmy.
Masz apetyt nieproporcjonalny do umiejętności.
Zacznij skromnie.
Sekundy, nie dekady.
Wiem, że możemy być twoją rodziną,
jeśli nam pozwolisz.
Pięć mówił prawdę, tak?
Odpowiedz! To prawda?
Cóż…
- Teczka! - Nie!
Dość.
Mogłem ją złapać. Czemu mnie zatrzymałeś?
Ponieważ…
ja ją kocham.
Kim był ten gość?
- Pomocy! - Harlan.
Sissy?
Harlan.
Cokolwiek ci dałam, mogę to zabrać, dobrze?
Musimy to zatrzymać.
Kochanie.
O mamusiu.
Trzeba było wziąć kurtkę.
Tak.
- O rany. Przepraszam. - Tak.
Patrz pod nogi.
Herb. Dot.
Cześć.
Jak leci?
Ziom.
- Wszystko gra? - Miło was widzieć.
Nie wierzę.
Czy ona…?
- Tym razem naprawdę nie żyje? - Tak.
Kierowniczki nie ma.
Co będzie z Komisją?
- Powiedz im. - Cóż…
Musimy wybrać nowy zarząd.
Ale dopóki to się nie stanie,
mam…
Tymczasowo wybrano mnie na przewodniczącego.
Bez jaj.
Brawo, Herbie. Nieźle.
Strasznie się denerwuję.
- Poradzisz sobie. - Dzięki.
Potrzebujemy przysługi.
- Co tylko chcecie. - Teczka.
Musimy wrócić do domu.
Wybierz sobie.
Sissy?
Musimy spakować Harlana.
Im szybciej znikniemy, tym lepiej.
Potem wymyślimy, co dalej.
Nie możemy iść z tobą.
Czemu nie?
Do przyszłości?
Vanya, to szaleństwo. Jak by to wyglądało?
Moglibyśmy być rodziną.
Nasza trójka.
- Możemy spędzić razem życie. - A Harlan?
A jeśli coś mu się stanie?
Co, jeśli się zgubimy?
Nie mogę go stracić.
A jeśli obwinią cię za Carla…
Vanya…
Widziałam cię.
Na zewnątrz.
Widziałam, jak się unosisz.
Czyli co, boisz się mnie? O to chodzi?
Nie.
Boję się o ciebie.
Powiedz mi, że mogłybyśmy wieść tam normalne życie.
I że nikt by nas nie ścigał za to, że z tobą jestem, tak jak dzisiaj.
Nie mogę.
Vanya, zrobiłabym dla ciebie wszystko.
Żeby cię chronić.
Ale Harlan dość już przeszedł. Nie mogę go jeszcze bardziej narażać.
Nie mogę.
Dałaś mi…
najwspanialszy dar mojego życia.
Dzięki tobie ożyłam.
Pierwszy raz w życiu.
Pomogłaś mi odnaleźć nadzieję.
To coś wspaniałego.
Dokąd pójdziesz?
Nie jestem pewna.
Mam przyjaciółkę w Kalifornii.
Pojedź tam.
Wiedź piękne, cudowne życie.
Jeśli znajdziesz bezpieczny sposób, by do mnie wrócić, zrób to.
Słyszysz?
…strzału zamachowca.
Cały świat pogrążył się w żałobie.
Człowiek, który niecałe trzy lata temu został 35. prezydentem, nie żyje.
Odważnie prowadził kraj przez niebezpieczeństwa zimnej wojny.
Jego zdecydowane działania na rzecz demokracji na całym świecie
przyniosły mu niemal bezprecedensowe uznanie…
Ray.
Wiemy, że zawsze mam ostatnie słowo.
Dobra wiadomość…
udało nam się.
Świat znowu jest bezpieczny.
Ale prezydent nie żyje.
A mnie już tu nie ma.
Chciałabym być teraz z tobą, w twoich ramionach.
Nie ma dla mnie miejsca w 1963 roku,
ale czas spędzony tutaj mnie zmienił.
Zmienił nas wszystkich.
Chciałabym ci powiedzieć, że od teraz będzie łatwiej…
ale nie będzie.
Będzie jeszcze gorzej…
No już, żołnierzu, wsiadaj.
…zanim będzie lepiej.
Musisz wytrzymać.
Witaj, towarzyszu drogi.
Podwieźć cię?
Zachowaj wiarę.
Uwierz, że wydarzą się dobre rzeczy.
Bo walka o lepszy świat nigdy się nie kończy.
…na groźby tak twardo,
że Chruszczow ustąpił w kwestii Kuby
i złagodził politykę wobec Berlina.
Wniósł do Białego Domu wigor młodości…
Wszyscy stajemy przed wyborami.
I musimy żyć z ich konsekwencjami…
zanim znajdziemy właściwą drogę do domu.
Gotowi?
Zróbmy to.
Dobrze.
Dobra.
- Dobra. - Czekaj!
Dam ci 50 dolców, jeśli go zostawimy.
Dobry Boże.
Jaki dziś dzień?
2 kwietnia 2019 roku.
- Dzień po apokalipsie. - Zatrzymaliśmy ją.
- To koniec? - Czy…
w końcu nam coś wyszło?
Niesamowite!
- Dobra! - Nie wiem jak wy, ale muszę się napić.
- Tak. - I to porządnie.
Wchodzę w to.
- Muszę znaleźć Claire. - Weź, napij się.
Nie…
Czemu nad kominkiem wisi portret Bena?
Wiedziałem, że w końcu się zjawicie.
Tata.
Ty żyjesz.
To zaskakujące?
Nie.
Masz rację. Ale cieszę się, że wróciliśmy do domu i…
jesteśmy razem.
Do domu? To nie jest wasz dom.
O czym ty mówisz?
- To Akademia Umbrella. - Znowu źle.
To Akademia Sparrow.
Tato, co to za dupki?
Kurde.
Napisy: Krzysiek Ceran