ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΣΕΟΥΛ. 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1989
Είσαι καλά;
Η κοιλιά σου!
Κάποιος να βοηθήσει!
Τη δωδέκατη μεσημβρινή της 1ης Οκτωβρίου 1989,
γέννησαν 16 γυναίκες ανά τον κόσμο.
Ήταν ασυνήθιστο
μόνο επειδή καμιά τους
δεν ήταν έγκυος στην αρχή της μέρας.
Ο Σερ Ρέτζιναλντ Χάργκριβς,
εκκεντρικός τυχοδιώκτης και δισεκατομμυριούχος,
αποφάσισε να βρει και να υιοθετήσει όσα απ' τα παιδιά μπορούσε.
Εντυπωσιακό!
Πόσα θες; Δεν θα θες να το κρατήσεις.
Πόσα θες να μου τον δώσεις;
Αν αγγίξεις τον εγγονό μου, σ' έσφαξα!
Εξαιρετικά! Μ' αρέσουν οι ζωηροί διαπραγματευτές.
ΠΗΡΕ ΤΑ ΕΠΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ…
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙΟΥ
ΜΑΡΚΟΥΣ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 1
Σ' αγαπάμε, Μάρκους!
ΦΕΪ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 3
ΜΠΕΝ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 2
Μετά κερνάει ο Κρίστοφερ.
ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 7
ΠΙΤΣΑ ΣΟΡΤΙΣ
Είπα χωρίς πεπερόνι.
-Χωρίς, ηλίθιε! -Χωρίς μανιτάρια, είπατε.
-Αγγλικά μιλάω! -Κι ο γιος μου.
Αμερικάνικα μιλάμε, μαλάκα.
Αμερικανός μαλάκας είσαι.
-Άφησέ με! -Έλα εδώ!
Έξω απ' το μαγαζί μου! Φύγετε!
ΤΖΕΪΜΙ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 6
ΑΛΦΟΝΣΟ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 4
Ελπίζω να 'χει πεπερόνι.
ΜΑΡΤΙΟΣ 2019
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΤΖΕΤ ΣΕΤ
ΣΛΟΟΥΝ, ΑΛΛΙΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 5
-Αυτό δεν είναι το σπίτι σας. -Τι εννοείς;
-Είναι η Ακαδημία της Ομπρέλας. -Λάθος.
Αυτή είναι η Ακαδημία του Σπουργιτιού.
Μπαμπά, ποιοι είναι αυτοί οι μαλάκες;
Γαμώτο.
Μπεν.
Εσύ είσαι;
Και ποια είναι τα φρικιά στο μπαλκόνι;
Είναι τα Σπουργίτια.
Τα παιδιά μου.
Συγγνώμη, τι εννοείς "τα παιδιά σου";
Δεν γίνεται, γέρο.
Φυσικά και γίνεται. Δεν θα το 'ξερα αλλιώς;
Όλοι σας βλέπετε τον Μπεν, έτσι;
Ωραίο καπέλο.
Αυτοαποκαλούνται η Ακαδημία της Ομπρέλας,
μια ομάδα ραδιούργων, δολερών ταραχοποιών
που με πλησίασε το φθινόπωρο του 1963
όταν ήμουν για δουλειά στο Ντάλας.
Προσέξτε, ισχυρίζονται ότι είναι γόνοι μου.
"Ισχυριζόμαστε"; Πέντε, τι διάολο συμβαίνει;
Δεν ξέρω ακόμα, αλλά με ανησυχεί.
Λέει αλήθεια;
Δεν είμαστε δολεροί.
Όχι, είμαστε αδούλευτοι, δεν το 'χουμε.
Αλλά είμαστε τα παιδιά του. Είναι το σπίτι μας.
Ναι. Εδώ μεγαλώσαμε.
"Ναι, εδώ μεγαλώσαμε".
Νομίζω ότι θα σας είχαμε προσέξει.
Γεια.
Είμαι ο Λούθερ.
Λοιπόν. Δεν ανήκετε εδώ.
Εντάξει, τότε. Να τα μαζέψουμε και να φύγουμε.
Γούστο έχεις, Κρις.
Δεν περίμενα επισκέπτες.
Ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να φτιάξω την τελευταία…
στιγμή.
Μαμά.
"Μαμά"; Ρομπότ είναι, ανώμαλε.
-Δεν είναι. -Μην τον λες έτσι.
-Αλλιώς; -Έλα να μάθεις.
Λούθερ! Ηρεμήστε!
-Άσ' τον, Μπεν. -Λούθερ!
Μιλάει κιόλας.
Θα σου χώσω στον κώλο τον κύβο του Ρούμπικ.
Αρκετά!
Δεν ξέρω από ποιο τσίρκο το σκάσατε και πώς μπήκατε εδώ μέσα,
αλλά τελειώσαμε.
Έχετε 30 δευτερόλεπτα να φύγετε.
Κι αν δεν φύγουμε;
Θα το λύσουμε με τον κλασικό τρόπο.
Σύμφωνοι.
Πάνω του, Λούθερ!
Λούθερ, τι κάνεις;
Προστατεύω την τιμή μας, μπρο.
Και γαμώ! Είμαστε πολύ καλοί!
Έχετε 30 δευτερόλεπτα να φύγετε.
Κι αν δεν φύγουμε;
Θα το λύσουμε με τον κλασικό τρόπο.
Ακούστε. Μόλις πολεμήσαμε έναν ολόκληρο στρατό.
Δεν χρειάζεται ν' αγριέψει.
Ας ηρεμήσουμε όλοι και ας μιλήσουμε.
Μπενερίνο.
Δείχνεις πολύ καλύτερα ζωντανός απ' ό,τι νεκρός.
Καλά δεν λέω;
Εκτός από το κούρεμα.
Τι διάολο είπες τώρα;
Έλα, σταμάτα τις αγριάδες, κύριε γκρινιάρη.
Ωραία ουλή.
Πολύ αρρενωπή.
Βγάλε τον σκασμό!
Εσύ να σκάσεις κι αγκάλιασέ με…
Δεν χρειαζόταν!
-Σίγουρα χρειαζόταν. -Έτσι είναι.
-Μην ανακατεύεσαι. Δεν σε… -Λούθερ!
Γαμώτο!
Κακή κίνηση, Λούθερ!
-Κακό! -Συγγνώμη.
Εντάξει, ειρήνη και αγάπη. Έρχομαι.
-Να πάρει. -Έλα δω, σκατόκουτο!
Να σου πω.
Τέλειο είναι το μαλλί μου. Ήταν της εποχής.
Μόνο τόσο μπορείς;
Είσαι ζωντανός. Είναι τέλειο ή φρικτό. Δεν ξέρω ακόμα.
Τι είναι αυτό; Μπηχτή;
Υπαρξιακό πρόβλημα είναι, Μπεν.
Τέλεια. Να και το επόμενό σου.
Αν και είσαι τελείως καθίκι τώρα…
χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, αλήθεια.
Ποιος σου κάνει κουμάντο; Εγώ σου κάνω.
Ποιος σου κάνει… κουμάντο;
Δεν θέλω να παλέψουμε!
Κολλητές ήθελες να γίνουμε;
Καλά τα πας, κι ας μη βλέπεις.
Δεν βλέπω, λες;
Να πάω να βοηθήσω;
Μπα, αποδεικνύει κάτι.
Ποπκόρν;
Σειρά μου.
Κουλτουριάρα.
Βλέπεις; Αγκαλιαζόμαστε!
Το λες και πρόοδο.
Παρεμπιπτόντως,
άκουσα μια φήμη ότι δεν κινείσαι.
-Χτύπα με. -Τι;
-Χτύπα με στο πρόσωπο. -Καλά.
Χτύπα με!
Πόνεσε, έτσι;
Σβέλτος ο μικρός.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Γεια σου, σορτσάκια.
Τι λέει;
Βοήθησε τους άλλους. Θα την αναλάβω εγώ αυτήν.
-Εντάξει. -Η μασκότ τους είσαι;
Το ατού τους.
Αηδία, εντάξει;
Τι διάολο;
Ντελόρες;
Είναι όλοι τους ανώμαλοι;
Βλέπεις;
-Το μέγεθος δεν είναι το παν. -Έτσι τις ρίχνεις;
-Ταϊλανδέζικο; -Δεν θα με χάλαγε.
Μέσα. Μάρκους;
Τι τον ρωτάς; Δεν του αρέσει.
-Τι; Από πότε; -Καλά. Ιταλικό;
-Δεν έχω πρόβλημα. -Με τίποτα.
Τελειώσαμε;
Όχι.
Δεν εγκαταλείπω καβγά.
-Λάθος απάντηση. -Άσε να τον αποτελειώσει.
Ας το τελειώσουμε.
-Μείνε κάτω! -Λούθερ!
Βάνια.
Πάλι εσύ.
Λούθερ! Φύγε!
Όχι!
Ποιος είσαι εσύ; Ο Λέτσος; Ο Χοντρός;
Η Θλιμμένη; Δεν θυμάμαι τους άλλους.
Ποιοι είναι αυτοί οι ψυχοπαθείς
και τι κάνουν στο σπίτι μας;
Είναι απλό.
Όταν εσείς οι ανόητοι μου δείξατε πόσο λάθος ήταν οι αρχικές μου επιλογές,
υιοθέτησα αυτούς.
Μπαμπά!
Δεν είμαι ο πατέρας σου, νεαρέ. Όχι πια.
Κουλουράκι;
Κλάους! Πρέπει να φύγουμε. Είναι καλοί.
Για σας.
Εγώ γουστάρω, αλλά εσείς θα πεθάνετε. Έλα.
Γαμώτο!
Συγγνώμη. Είσαι καλά;
Ναι.
Γεια.
Είμαι η Σλόουν.
Γεια, Σλόουν.
Είμαι ο Λούθερ.
Λούθερ, φεύγουμε!
-Μισό… -Έλα, πάμε!
-Σοβαρά τώρα; -Προχώρα!
Ο χαρτοφύλακας!
-Τι; -Άσ' τον!
Μισώ που το κάνει!
Πάμε! Κλείσ' την!
Γρήγορα! Μπες!
Γαμώτο.
-Γαμώτο! -Τι θα κάνουμε;
Θα το πάμε σφαίρα.
Πού είναι ο χαρτοφύλακας;
Γαμώτο, εξαφανίστηκε!
Βάνια, φύγε!
Τελείωσε.
Φύγε.
Μην ξαναγυρίσεις.
Λέω να κάτσω. Θα κάτσω λιγάκι.
Δεν πήγε καλά.
Όχι κι απ' τα καλύτερά μας.
Κάνω κρακ.
Είσαι καλά;
Δεν ξέρω ακόμα.
Δεν μ' έχουν σπάσει έτσι στο ξύλο ξανά.
Είναι σαν…
Ορίστε.
Τα κομμάτια σου.
Ο Λούθερ έχει πάθει διάσειση.
Πόσα δάχτυλα;
Θεέ μου. Η Βάνια.
-Ευτυχώς, ζείτε. -Είσαι καλά;
-Το ίδιο κι ο Μπεν. -Ναι.
Κι είναι μαλάκας.
-Όλοι. -Μαλάκες που παλεύουν.
Ξαναπείτε "μαλάκας" και θα φάτε μπουνιά.
-Μαλάκας. -Μαλάκας.
Είπε ο μπαμπάς γιατί τους λέει παιδιά του;
Βεβαίως.
Έτοιμοι;
Σιχάθηκε τόσο μ' εμάς στο Τέξας,
που υιοθέτησε μια διαφορετική ομάδα παιδιών
για να μην αναγκαστεί να μεγαλώσει εμάς.
-Κλασικός μπαμπάς. -Σωστά;
-Δεν μας ήθελε πια; -Μας ήθελε ποτέ;
Κακώς ζητήσαμε τη βοήθειά του το 1963.
Χάνετε την ευρύτερη εικόνα.
Ο μπαμπάς άλλαξε το χρονολόγιο.
Ποιος ξέρει τι άλλο άλλαξε;
Εσύ δεν θα 'πρεπε;
Συγγνώμη, Άλισον, δεν αρκούν 20 λεπτά και μια εγκεφαλική κάκωση
για να βγάλω άκρη.
-Μου το επιτρέπεις; -Όχι, βασικά.
Παιδιά, όλα καλά.
Έχουμε ακόμα τον χαρτοφύλακα.
Στη χειρότερη, πάμε πίσω στον χρόνο και το διορθώνουμε.
-Τέλεια. -Εντάξει.
Δύο προβλήματα στην πρόταση.
-Πρώτον… -Άντε πάλι.
Ο χρόνος είναι περίπλοκος.
Το πιάσαμε. Η δουλεία σου έχει ζόρια. Πες!
Και δεύτερον…
Δεν έχω πια τον χαρτοφύλακα.
Πέντε, πού είναι ο χαρτοφύλακας;
ΛΕΣΤΕΡ ΠΟΚΕΤ
Τι κάνουμε;
-Συλλογιζόμαστε. -Γιατί μας κοιτάζουν όλοι;
Είμαστε σαν να φάγαμε ξύλο σε καρναβάλι.
Δώσ' το μου.
Πρέπει να βρω την Κλερ. Θα σας βρω μετά.
Άλισον, όχι.
Ας πάμε σ' ένα ασφαλές μέρος να καθαριστούμε
και θα τη βρούμε μετά.
Τους μισώ τόσο πολύ.
Κοιτάξτε τους,
με το ηλίθιο ψωνισμένο…
Μπορείς να το κάνεις.
Ψωνισμένο…
Τους ψωνισμένους.
Συνέχισε να το προσπαθείς. Θα το πετύχεις κάποια στιγμή.
Αλήθεια, τι θα κάνουμε;
Μην αιμορραγούμε στο πάρκο.
Να ετοιμαστούμε πριν έρθουν για τα ρέστα.
Γιατί να μας επιτεθούν;
Εγώ θα το 'κανα.
-Μπουκάραμε στο σπίτι τους. -Σπίτι μας.
Κάναμε λαμπόγυαλο τις αντίκες τους.
Ναι, τα υπερηρωικά σπασικλάκια δεν θα μας το συγχωρήσουν.
Ας κρυφτούμε κάπου απόμερα για να μην τραβάμε τα βλέμματα.
Σε ποιο αλλόκοτο μέρος γίνεται αυτό;
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΟΜΠΣΙΝΤΙΑΝ
Εντάξει.
Όντως τώρα; Εντάξει.
-Με βάρεσε στην πλάτη. -Μη στριμώχνεστε!
Είχε δύο εισόδους, παρεμπιπτόντως.
Το Ξενοδοχείο Ομπσίντιαν.
Μου έλειψες, παλιοτσουλίτσα.
Ρουφήξτε την.
Ρουφήξτε να μπει στο στήθος σας.
Ξέρετε, στο απόγειό της,
φιλοξενούσε παγκόσμιους ηγέτες.
Ρούσβελτ, Γκάντι, Στάλιν, Γκορμπατσόφ, Κάστρο,
βασιλιά Ολάφ της Νορβηγίας, έναν Κιμ Τζονγκ,
Τίτο, Δαλάι Λάμα, Έλβις
και όχι μία,
αλλά δύο Καρντάσιαν, όπως λέγεται.
-Δεν… Πού πας; -Να τηλεφωνήσω.
Στις μέρες μας, είναι ένας φτηνός ξενώνας,
ένας χώρος για πάρτι για να μην κρινόμαστε
από τους κανόνες και τις νόρμες της κοινωνίας.
Άρα καταφύγιο;
Ακριβώς! Είναι τέλειο.
Και το καλύτερο είναι ότι θα μας φροντίσει.
Χωρίς καμία ερώτηση. Ποτέ.
Σωστά;
Ελάτε.
-Εγώ έχω ερωτήσεις. -Ναι, κι εγώ.
Αυτό το μέρος είναι αλλόκοτο.
Πήρατε τον Πάτρικ. Αφήστε μήνυμα.
Πάτρικ. Η Άλισον είμαι.
Ξέρω ότι δεν έχω τηλεφωνήσει τελευταία. Απλώς…
Βασικά…
Τέλος πάντων…
Θα πάρω την Κλερ μετά.
Πες της
ότι λείπει στη μαμά.
Πάρα πολύ.
Τσετ! Αδερφέ μου, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Τη συνηθισμένη μου σουίτα, παρακαλώ.
Δεν σ' έχω ξαναδεί.
Είδατε; Σας είπα, άκρως διακριτικοί.
Μην τρομάζεις τον σκύλο μου.
-Χρειαζόμαστε δωμάτια. -Άψογα.
Και πώς θα πληρώσετε;
ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ ΜΕΤΡΗΤΑ
Εντάξει. Αδειάστε τσέπες.
Ελάτε. Κάτι θα 'χετε.
-Μόνο… -Προφυλακτικά;
-Δεν θα δώσουν λεφτά. -Κρύψε το μαχαίρι!
Γιατί έχω δίχτυ μαλλιών;
Εντάξει.
Τι παίρνουμε μ' αυτό;
Δύο δωμάτια.
Συγχαρητήρια.
-Ωραία. -Εντάξει.
Λοιπόν, ας στριμωχτούμε σ' αυτά τα δύο.
Στο μπαρ σε δύο ώρες για να βγάλουμε σχέδιο.
Έχω εγώ σχέδιο.
Θα επιτεθούμε στα Σπουργίτια, θα πάρουμε το σπίτι
και θα δείρουμε τον μπαμπά μέχρι να πει ότι μας αγαπάει πιο πολύ.
Έτοιμο! Χάνουμε χρόνο.
Ηρέμησε. Μη σκας.
Τα κωλοπούλια δεν θα πάνε πουθενά για λίγο.
Κι αυτοί πτώματα θα 'ναι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θα εξουθενώθηκαν να μας πλακώνουν έτσι.
Ο ψηλός είναι δυνατός αλλά αργόστροφος, ίσως χαζός.
Ένα είδος πιθηκοειδούς υβριδίου.
Ποιος έδειρε τον πηδηχτούλη;
Εγώ. Τον έστειλα αδιάβαστο.
Ο λεπτός είναι ο αδύναμος.
Εκτός αν το να κρύβεται και να φωνάζει "Μπαμπά!"
είναι η υπερδύναμή του.
Φτάνει η ανάλυση επίδοσης.
Έδειξαν ασέβεια, Μάρκους.
Πρέπει να τους βρούμε και να τους ξεκάνουμε.
Έτσι εννοείς;
Μου εξηγείτε πώς σας έκαναν κομμάτια σε 30 δευτερόλεπτα;
Έχετε ιδέα τι θα πάθαινε η φήμη μας
αν το 'βλεπε κανείς αυτό;
Έχουμε χρόνια ν' αντιμετωπίσουμε αντάξιους εχθρούς.
Μπορεί να μας κάνει καλό.
Για τη δουλειά.
Αλλά μόνο αν φερθούμε έξυπνα στην επόμενη κίνησή μας.
Με κάλεσες, Νούμερο Ένα;
Κάθισε.
Έχεις περάσει χρόνο μαζί τους.
Η εκτίμησή σου;
Αδιάφοροι.
Ανισόρροποι Νεάντερταλ.
Έκλαιγαν πολύ και δεν πλένονταν.
Πιο πολύ απ' τα κότσια, τους έλειπε η αλληλοεκτίμηση.
Χωρίς αφοσίωση;
-Ας το αξιοποιήσουμε. -Ωραία.
Πλήρη αναφορά στον Κρίστοφερ.
Ωστόσο,
εγώ δεν θα υποτιμούσα την Ακαδημία της Ομπρέλας.
Ναι, υστερούν σε ικανότητες όσο και σε καθαριότητα,
όμως, με κάποιον τρόπο έσωσαν τον κόσμο το 1963.
Αν δεν το έκαναν,
κανείς σας δεν θα ήταν εδώ τώρα.
Ίσως τους έκρινα λάθος.
Ναι. Φεύγω.
Όχι σ' αυτό το ξενοδοχείο.
Βλέπεις; Σκέτος παράδεισος.
Ψηλά ταβάνια, αίσθηση του χώρου.
Με αρωματικά.
Τι στον διάολο;
-Το μπάνιο; -Στον διάδρομο.
Ή…
Το μπάνιο της φύσης.
-Είσαι σιχαμένος. -Αλλά συνεπής.
Ας ξεπακετάρουμε. Να βολευτούμε.
Τι να ξεπακετάρουμε; Δεν έχουμε τίποτα πια.
Ναι, δεν είναι λυτρωτικό;
Τι είσαι, κομμούνι;
Όχι, αν ήθελα κουκέτες και κοινό μπάνιο,
θα 'μενα στο τρελοκομείο του Τέξας.
Είχαν και τζάμπα ζελέ.
Και τη Λάιλα.
Ντιέγκο.
Τις τελευταίες 20 μέρες έσωσα τον κόσμο.
Δύο φορές.
Μπορώ να χαλαρώσω για πέντε λεπτά
πριν μάθω τα νέα κόλπα;
Να 'σαι καλά.
Ο μπαμπάς δεν ήθελε να πάω κατασκήνωση.
Είναι τέλεια.
Βαριέμαι. Κοκτέιλ κανείς; Πέντε;
Ουίσκι, αν έχεις.
Δεν είναι πολύ μικρό.
Σίγουρα είναι άσχημο.
Χθες, κοιμόμουν στο κρεβάτι μου δίπλα στον υπέροχο άντρα μου.
Πριν λίγες ώρες χαιρέτησα τη Σίσι μ' ένα φιλί.
Πριν 50 χρόνια περίπου.
Χαίρομαι που βρήκες κάποιον που σου φερόταν σωστά.
Είδε τον αληθινό εαυτό μου.
Δεν είμαι έτοιμη να το αφήσω.
Έτσι νιώθω για τον Ρέι.
Ας μην τους αφήσαμε να πεθάνουν σε υπερηρωικό πόλεμο επικράτησης.
Πρέπει να πας σπίτι.
Ν' αγκαλιάσεις την κόρη σου.
Αν ο Ντιέγκο έχει δίκιο; Αν τα Σπουργίτια επιτεθούν;
Παλέψαμε με την Επιτροπή.
Δεν θα τα βγάλουμε πέρα με επτά βλάκες με στολές;
Απλώς μας αιφνιδίασαν.
Ναι.
Να πας στο αεροδρόμιο.
Να γυρίσεις στη ζωή σου.
Μακάρι να μπορούσα κι εγώ.
Σ' ευχαριστώ.
Είσαι καλή αδερφή.
ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ
Μεγάλο λάθος.
Μαμά, έχω βρεγμένα χέρια.
ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ ΠΟΥΛΙΑ
ΦΑΛΑΙΝΕΣ ΓΡΑΦΟΜΗΧΑΝΗ
ΜΕΛΙΣΣΕΣ
Χαίρομαι που βρεθήκαμε.
Το Νούμερο Ένα πρέπει να οργανώνει ό,τι συμβαίνει.
Το Νούμερο Επτά είμαι.
Κάποιος έκανε βλακεία.
Νομίζουν ότι θα μας κυνηγήσετε.
Δεν θέλω πόλεμο.
Αρκετά χάσαμε.
Κακώς μας επιτεθήκατε σπίτι μας.
Κοίτα.
Δεν είναι προσωπικό,
αλλά είμαστε οι μόνοι υπερήρωες στην πόλη.
Την ελέγχουμε πλήρως.
Αν οι δικοί σου αρχίσουν τις επιθέσεις, θα δώσετε ιδέες στον όχλο.
Δεν θα…
Και πρέπει να σε πιστέψω;
Για όλη την οικογένειά σου;
Δεν είσαι καν το Νούμερο Ένα.
Συγγνώμη, δεν θα το ρισκάρω.
Αν ήρθες να με μεταπείσεις για την επόμενη κίνηση…
Ήρθα να σου πω τη δική μου.
Αύριο, όταν έρθουν τα λεωφορεία με τους θαυμαστές σου,
θα είμαι εκεί, στην αυλή σου,
και θα σε προκαλέσω σε μάχη, μόνο εσύ κι εγώ.
Γιατί;
Η ομάδα σου είναι καλή.
Ίσως καλύτερη από τη δική μου.
Αλλά δεν είσαι καλύτερος από μένα, Μάρκους.
Εγώ έφερα το τέλος του κόσμου, δύο φορές.
Κι εσύ…
Είσαι απλώς σάρκα σε σπάντεξ.
Και βάζω στοίχημα ότι δεν θες να δει όλος ο κόσμος
να σου το αποδεικνύω.
Τι θέλεις πραγματικά, Βάνια;
Έχεις κάτι που χρειάζομαι και το θέλω πίσω.
ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΛΥΣΗ
Κάνει συμφωνία μαζί τους.
Θα το κανονίσω.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΟΜΠΣΙΝΤΙΑΝ
Δοκίμασε να το μασήσεις. Ίσως έτσι γευτείς το φαγητό.
Έχω μέρες να φάω.
Τι έγινε; Δείχνεις χαρούμενος.
Είμαι χαρούμενος.
Κοιμήθηκα και πήγα σάουνα. Τι άλλο να θέλω;
Αδέλφια που δεν τρώνε σαν ζώα;
Σκεφτόμουν το μπέρδεμά μας με το χρονολόγιο
και με χαρά ανακοινώνω ότι, κατά τη γνώμη μου ως ειδικού,
τη γλιτώσαμε εντελώς.
Υπέροχα!
-Ωραία. -Ναι.
-Άρα όλα καλά. -Λίγο πολύ.
Θέλω να πω, υπάρχει κάτι μικρό.
Μπορούμε να το χειριστούμε.
Άντε, πες το, ρε μπούμερ!
Εντάξει, Ντιέγκο. Είναι το εξής.
Ο μπαμπάς δεν μας υιοθέτησε, αλλά αυτά τα μωρά υπήρξαν εδώ.
Μεγαλώσαμε αλλού με άλλους ανθρώπους.
Και;
Πού είναι τώρα;
Πιθανότατα έχουμε ολόιδιες εκδοχές μας που κυκλοφορούν στον κόσμο,
που έχουν διαφορετικές ζωές.
-Οι σωσίες μας! -Δεν υπάρχει αυτό.
Όχι! Έμαθα γι' αυτό στο Τέξας.
Πες του για την ψύχωση παράνοιας.
Όλα καλά δεν είπες;
Ναι. Αν μείνεις ώρα κοντά στον σωσία σου, θα τρελαθείς.
Αν δείτε τους σωσίες…
-Σκοτώνουμε. -Πηδάμε.
-Αποφεύγουμε. -Πάτε καλά;
Έλα τώρα. Εσύ δεν θα καβάλαγες το Βουνό Λούθερ;
Κάτσε. Πώς είναι σίγουρο ότι δεν θα τους συναντήσουμε;
Είμαστε σαν διαφήμιση της Benetton.
Γεννηθήκαμε σε διάφορα μέρη προτού μας φέρει ο μπαμπάς εδώ.
Και δεν μας έφερε πια.
Ούτε στην ίδια ζώνη ώρας δεν θα 'ναι.
-Ισχύει. -Μου δίνεις το μου σου;
Δεν ξέρω.
Δεν σας προσβάλλει που η μη υιοθεσία μας δεν άλλαξε τίποτα;
-Εμένα ναι. -Μισό.
-Δεν είπα αυτό, Κλάους. -Έρχομαι.
-Πώς θα ξέρουμε τι άλλαξε; -Ναι, τι;
Γεια σου, εραστή.
Που να με πάρει.
-Όντως γύρισες. -Σου 'λειψα κιόλας;
Πολύ κρίμα.
Δεν ήρθα για να μείνω. Ήρθα να παραδώσω κάτι.
Τι πράγμα;
Τον γιο μας.
Ντιέγκο, από δω ο Σταν.
Πες γεια, Στάνλι.
Γεια, Στάνλι.
Κάτσε, τι;
Στάσου, είναι…
Είναι…
Φάρσα είναι, έτσι;
Ότι έχεις γρήγορους κολυμβητές; Ναι. Αλλά εγώ την πάτησα.
Είχα τον Σταν για 12 χρόνια.
Ήρθε η σειρά σου.
Καλό δέσιμο.
Να είσαι φρόνιμος.
Λοιπόν.
Έχει φαΐ;
Γκρέις.
Έχεις δει έναν χαρτοφύλακα;
Τι κάνεις;
Λατρεία.
Γαμώ τα ιερά μου.
Ναι.
Είναι ιερό.
Δεν είναι πανέμορφο;
Γκρέις.
Τι είναι αυτό;
Ένα θαύμα.
Δεν καταλαβαίνω τι λέει. Εσύ;
Είναι μόνο θόρυβος.
Όχι, Μάρκους.
Είναι ένα μήνυμα από τον Θεό.
Άκου.
Το ακούω.
Πρόσεχε πώς φέρεσαι.
Το θέμα είναι ότι τα καταφέραμε. Σώσαμε τον κόσμο.
Σταματήσαμε την Αποκάλυψη
κι ήρθαμε πάνω στην ώρα για φαγητό.
Άρα, ό,τι κι αν άλλαξε ο μπαμπάς,
σ' όποιο χρονολόγιο κι αν είμαστε,
θα το χειριστούμε.
Νικήσαμε.
Ναι.
Μάλιστα.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη