ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΟΣΜΟΣΥΡΡΟΗ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΟΥΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ
Καλημέρα.
Για κάποιους.
ΧΑΘΗΚΕ ΣΚΥΛΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΕΝΙΚΡΑΜ
Καλημέρα!
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Σαν τα χιόνια.
Γεια.
ΜΠΕΒΕΡΛΙ ΧΙΛΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
ΤΑΞΙ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Αυτό; Αυτό;
Πες μου για τότε που η Ακαδημία της Ομπρέλας
νίκησε τους ληστές στο μουσείο.
Πάλι;
Εντάξει.
Ήταν μια σκοτεινή και θυελλώδης νύχτα.
Κλερ;
Η μαμά είμαι.
Μαμά;
Τι;
-Ποια διάολο είσαι; -Πάτρικ…
-Μαμά! -Τι συμβαίνει;
Ποια είναι;
-Πού είναι το μωρό μου; -Φύγε αμέσως.
-Πού είναι η Κλερ; -Δεν υπάρχει Κλερ εδώ.
-Την τρομάζεις! -Συγγνώμη. Εγώ…
Κάτι δεν πάει καλά.
Κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
Φτάσαμε. Ξενοδοχείο Ομπσίντιαν.
ΟΙ ΕΞΙ ΤΟΥ ΚΕΝΕΝΤΙ ΘΕΩΡΟΥΜΕΝΟΙ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΤΕΣ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ
Εδώ τους δεχόμαστε όλους.
ΧΑΡΓΚΡΙΒΣ, ΑΛΙΣΟΝ
ΧΑΡΓΚΡΙΒΣ, ΚΛΑΟΥΣ
ΛΟΥΘΕΡ ΧΑΡΓΚΡΙΒΣ ΔΙΠΛΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ
ΒΑΝΙΑ ΧΑΡΓΚΡΙΒΣ
Η ΣΙΣΙ ΚΟΥΠΕΡ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΙΣ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1989 ΣΤΟ ΟΟΥΚΛΑΝΤ
ΜΕ ΨΕΥΔΕΣ ΟΝΟΜΑ.
Μου έδωσες
το καλύτερο δώρο μιας ζωής.
Μ' έκανες να νιώσω ζωντανή
για πρώτη φορά.
Με βοήθησες να ξαναβρώ την ελπίδα.
Αυτό είναι υπέροχο.
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΣΤΙΛ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ!
Δεν παρατηρείς καν το κουτί στο οποίο είσαι
μέχρι που έρχεται κάποια και σε βγάζει.
-Τι θα θέλατε; -Γεια.
Ευχαριστώ.
Οδός Ολντ Χόλαντ, Πενσιλβάνια.
ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΓΟΡΙ ΓΝΩΣΤΟ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΩΣ ΝΟΥΜΕΡΟ 4
Χριστέ μου, τι αχούρι.
Αυτό το τσογλανάκι είναι γιος σου;
Υποτίθεται.
Τι αστείο!
Κάτσε, ποια είναι η μητέρα;
-Η Λάιλα. -Ορίστε;
-Είναι εδώ; -Ήταν.
Μου τον παράτησε χθες βράδυ και την έκανε.
-Δεν τη χωνεύω αυτήν. -Μη…
Είναι της οικογένειας.
Προσπαθούσε να μας σκοτώσει, εχθές.
Όπως είπα, "της οικογένειας".
Ντιέγκο, θα γυρίσει;
Το καλό που της θέλω,
γιατί έχουμε πιο σημαντικά πράγματα να λύσουμε!
Ηρέμησε.
Πού είναι ο Λούθερ;
Μάλλον βγήκε για τρέξιμο.
Τέλειο το κούρεμα.
Μίλησα με τον Μάρκους χθες βράδυ.
Τι; Μίλησες με τον εχθρό;
-Χωρίς εμάς; -Κάποιος έπρεπε.
Ποιος σε εξέλεξε, Βάνια;
Βίκτορ με λένε.
Ποιος είναι αυτός;
Εγώ είμαι. Αυτός ήμουν πάντα.
Ενοχλεί κανέναν;
-Όχι, δεν με πειράζει. -Ούτε εμένα.
Ωραία.
Χαίρομαι για σένα, Βίκτορ.
Αλλά δεν εκπροσωπείς την οικογένεια.
Όλα καλά. Ο Μάρκους καταλαβαίνει.
Ούτε αυτός θέλει πόλεμο.
Τι λες; Προσπάθησε να μας δολοφονήσει!
-Και η Λάιλα, και κάνατε παιδί. -Άλλο αυτό!
Κάναμε συμφωνία.
Θα μας δώσει τον χαρτοφύλακα και θα βγούμε από το χρονολόγιο.
Θα συναντηθούμε μετά για την παράδοση.
Δόξα τω Θεώ!
Ερασιτέχνη. Σε κοροϊδεύει.
-Σοβαρά; -Ναι. Ας το χρησιμοποιήσουμε.
Τους αιφνιδιάζουμε και τους κάνουμε σκόνη.
Ντιέγκο, σταμάτα.
Και δεν θα κάνεις τίποτα σήμερα.
Κοίτα να δεθείς με το σπλάχνο σου.
Υποτιθέμενο σπλάχνο.
Θα πάρω τον χαρτοφύλακα
και μετά θα φτιάξουμε μαζί το χρονολόγιο.
Δεν θα πάμε πουθενά.
Το χρονολόγιο είναι μια χαρά.
Πες το στην Άλισον,
που πενθεί για την κόρη της που δεν υπάρχει καν εδώ.
Άσε που μας αντικατέστησαν πιτσιλιές, κύβοι, πουλιά κι άλλα σκατά.
Σας έχω νέα, εξυπνάκηδες.
Δεν αφορά εμάς.
Ρίξτε μια ματιά.
Αν δεν το προσέξατε, δεν υπάρχει συντέλεια.
Δεν υπάρχει Αποκάλυψη. Ο ήλιος λάμπει.
Τα πουλιά κάνουν τα δικά τους.
Αυτό έχει σημασία. Δεν θα πειράξουμε άλλο τον χρόνο.
Κι εγώ είμαι κι επίσημα συνταξιούχος.
Άφτερ σέιβ φοράει;
Ανησυχώ.
Τι λες να φύγουμε από δω;
Να πάμε μια εκδρομή με το αμάξι.
Τι λες;
Να κάνουμε μια εξόρμηση στην εξοχή.
Εσύ κι εγώ, με τον άνεμο στα μαλλιά μας.
Η Θέλμα και η Λουίζ στον ανοιχτό δρόμο.
Πεθαίνουν στο τέλος.
Να κρατιόμαστε απ' το χέρι,
να κάνουμε ζωάρα, μικρό μου χερουβείμ.
Άκουσέ με.
Παραλίγο να πεθάνω απ' τις πορδές του Λούθερ χθες βράδυ.
Να φύγουμε, να πάρουμε καθαρό αέρα.
Θα τσιμπήσω. Γιατί εμένα, Κλάους;
Γιατί είπες ότι είσαι συνταξιούχος,
και αυτό κάνουν οι συνταξιούχοι.
Δεν αξίζεις λίγη διασκέδαση;
-Δεν έχει αστακούς. -Ορίστε;
Είχε τρεις αστακούς πριν ένα λεπτό.
Πού ξέρεις, ίσως ο Τσετ τους έκανε πρωινό σμούθι.
Είσαι βλάκας, αλλά δέχομαι.
-Άσε με! Κάτω τα χέρια σου! -Είδα τι έκανες.
Τι διάολο κάνεις;
Ο γιος σου έχωσε τρία μίνι μάφιν στο παντελόνι του.
Μπουφές είναι! Θα πάρω ό,τι γουστάρω.
Άσ' τον σ' εμένα.
-Έλα. -Με το μαλακό.
Ώρα για κανόνες.
Όχι σωματική επίθεση;
-Είναι… -Σκάσε.
Και άκου.
Ο πατέρας μου ήταν μαλάκας περιωπής.
Όταν ήμουν νιάνιαρο σαν εσένα, υποσχέθηκα κάτι:
να μη φερθώ σαν εκείνον σε κανένα παιδί… μου.
Σταμάτα. Θα δακρύσω.
Αλλά έχω πολλές δουλειές.
Και ευθύνες.
Δεν θα σ' αφήσω να μου γίνεις μπελάς.
Φαίνεται πόσες δουλειές έχεις.
Μπορείς να μείνεις μέχρι να γυρίσει η μάνα σου, εντάξει;
Αλλά δεν θα κάνεις άλλες μαλακίες,
αλλιώς θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα.
Κοίταξέ με.
Με κατάλαβες;
Φίλε, το…
Το αφτί σου τρέχει.
Ναι, ξέχασα να πακετάρω το φάρμακο για το αφτί μου.
Γαμ… Φάρμακο για το αφτί;
Αν δεν το αδειάσω,
τρέχει πύον και μυρίζει σαν ξερατό γάτας.
Έλα.
Για πού το έβαλες;
Το παιδί. Θα γυρίσω.
Όχι. Μην πας πουθενά μέχρι να πάρω τον χαρτοφύλακα.
Δεν του κάνεις εσύ κουμάντο.
-Ποιος… -Έλα.
Θα πάρουμε κι αναψυκτικά. Κάνει καλό ένα διάλειμμα.
Παιδιά, πού πάτε;
Να ξεδώσουμε λίγο.
Έλα. Γρήγορα.
Μαμά;
Γιατί με λένε συνέχεια έτσι;
Πού είμαι;
Στην Ακαδημία, χαζούλη. Σε περιμένουν όλοι.
Στην Ακαδημία;
Να τος.
Παρακαλώ, κάτσε μαζί μας.
Όλα καλά. Δεν θα σε πειράξει κανείς.
Σμούθι;
Ναι, ευχαριστώ.
Θα πεθαίνεις της πείνας.
Όχι, καλύτερα να μη φάω. Βούτυρο από κάσιους είναι αυτό;
Από κάσιους, αμύγδαλα, ηλιόσπορους,
ταχίνι, φιστίκι Βραζιλίας.
Ξέρεις, τώρα που το λες,
την έχω μια λιγούρα, βασικά.
-Ελεύθερα. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν, είσαι το Νούμερο Ένα,
αλλά δεν έχουμε συστηθεί κι επίσημα.
Είμαι ο Μπεν, το Νούμερο Δύο.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, φίλε.
Γιατί με κοιτάζουν όλοι έτσι συνέχεια;
Γιατί ήσουν νεκρός για 15 χρόνια.
Νεκρός;
Τι εννοείς "νεκρός";
Μεγάλη ιστορία.
Εγώ είμαι η Φέι, το Νούμερο Τρία.
Αλφόνσο, Τέσσερα.
Σλόουν, Πέντε. Γεια.
-Γεια. -Είμαι η Τζέιμι, το Έξι.
Ο Κρίστοφερ, φυσικά. Το Νούμερο Επτά.
Μην του δίνεις σημασία. Έχει τα κεφάκια του σήμερα.
Δεν θα καταλάβει.
Κάτσε, και το Νούμερο Ένα;
-Τι μ' αυτόν; -Πού είναι;
Αυτό θέλουμε να μάθουμε.
Παιχνίδι παίζουμε;
Ό,τι παιχνίδι κι αν παίζετε εσείς οι Ομπρέλες,
θα χάσετε.
Πήρατε το Νούμερο Ένα μας,
κι εμείς πήραμε εσένα.
Πήραμε τον Μάρκους;
-Γιατί; -Θέλετε πόλεμο; Να πεθάνετε;
Τον είδαμε με την αδερφή σου.
-Ποια; -Την κοντούλα, την ισχυρή.
Τη Βάνια;
Λοιπόν, πρέπει να πω
ότι η Βάνια δεν θα απήγαγε κανέναν.
Ωστόσο, συνήθως αυτά εγώ τα μαθαίνω τελευταίος.
Είσαι το Νούμερο Ένα. Δεν θα 'πρεπε να τα ξέρεις όλα;
Ξέρω. Έτσι θα 'λεγες.
Η πειθαρχία δεν ήταν ποτέ το ατού μας.
Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει.
Άκου.
Αυτό διορθώνεται εύκολα.
Θα γυρίσω πίσω.
Η οικογένειά μου θ' ανησυχεί πολύ για μένα.
Αν έχουν τον δικό σας, θα τον γυρίσω χωρίς γρατζουνιά.
Ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Πώς σας φαίνεται;
Καλό;
Τέλεια.
Προς τι η βιασύνη;
Μείνε μέχρι να γυρίσει ο Μάρκους.
Η οικογένειά μου θα με ψάξει.
Θαυμάσια.
Στο μεταξύ, βολέψου σαν στο σπίτι σου.
Και…
Πριν το ξεχάσω, αν πας να ξεφύγεις,
τα πουλιά της Φέι θα σου βγάλουν τα μάτια και θα φωλιάσουν στο κρανίο σου.
Ωραία.
Λοιπόν,
πώς διασκεδάζεις;
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΟΜΠΣΙΝΤΙΑΝ
Γεια σου. Κοιμήθηκες καθόλου;
Σου έφερα πρωινό.
Δεν πεινάω.
Έλα.
Πρέπει να φας κάτι.
-Εγώ φταίω για όλα. -Σταμάτα. Όχι.
Ήξερα ότι ίσως συνέβαινε κάτι αν γυρίζαμε.
Το ήξερα, αλλά το ρίσκαρα.
Άφησα τον Ρέι για να είμαι με την Κλερ, και τώρα…
Είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Δεν έχω ούτε φωτογραφία της.
Ίσως υπάρχει λύση.
Τι εννοείς;
Ο χαρτοφύλακας του Πέντε. Θα προσπαθήσω να τον πάρω.
Πώς;
Θα ξαναβρεθώ με τον Μάρκους. Για την ανταλλαγή…
"Ξανά";
Ναι, τον συνάντησα χθες…
Χωρίς εμάς; Τι σ' έπιασε;
Έπρεπε να κάνω κάτι.
Για σένα. Για όλους μας.
Μα τι…
Λες να μην έρθω; Πας καλά;
Λες να μη σε θέλω μαζί μου; Εσύ δεν πας καλά.
Μην απελπίζεσαι ακόμα.
Πότε σ' έπιασε η αισιοδοξία;
Κάνω μερικές αλλαγές.
Τα μαλλιά;
Δεν είναι μόνο αυτό, αλλά…
Θα σου εξηγήσω.
Εντάξει.
Βερολίνο, σου 'ρχομαι.
Δούλεψε, ηλίθιε χαρτοφύλακα.
Είμαι έτοιμη να φύγω!
Μαλακισμένο! Αρχίδι! Καριόλικο!
Άντε γαμήσου!
Γιατί δεν δουλεύεις, το κέρατό μου;
Παλιοκαριόλικο!
Πρέπει να πάω στο Βερολίνο!
Γαμώτο!
ΑΤΡΑΞΙΟΝ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
Δεν είναι τόσο φρικτό, τελικά.
Είδες; Σ' το είπα.
Αν το καλοσκεφτείς, μια ζωή πιέζομαι.
Αποστολές για τον μπαμπά,
η δουλειά για την Επιτροπή, η επιβίωση στην Αποκάλυψη.
Πάντα κυκλοφορούσα με καχυποψία,
περίμενα να συμβεί η αναπόφευκτη συμφορά.
Ωραίο να χαλαρώνεις.
Μπράβο σου, φίλε μου.
Η συνταξιοδότηση σου ταιριάζει.
Ωραία!
Κύκλωσα όλες τις ατραξιόν δίπλα στον δρόμο που θα συναντήσουμε.
-Δεν θα έχουμε χρόνο. -Η Μεγάλη Πεντάρα…
Οι βραβευμένες πίτες του Ρίκι…
Αν μ' αφήσεις να εξηγήσω μια στιγμή…
Είναι… Έλα τώρα.
Άκουσέ με. Σκάσε μια στιγμή, εντάξει; Μια στιγμή.
Εντάξει;
Εντάξει. Είμαι όλος αφτιά.
Πηγαίνουμε στην Πενσιλβάνια
για να βρούμε
τη βιολογική μητέρα μου.
-Ορίστε; -Συγγνώμη, εντάξει;
Χρειαζόμουν κάποιον για ψυχολογική υποστήριξη.
Για υποστήριξη. Όπως ένα σνάουτσερ;
Δεν θα ερχόσουν αν σ' το έλεγα. Τι να έκανα;
Και βέβαια δεν θα ερχόμουν, Κλάους. Ξέρεις γιατί;
Γιατί υποτίθεται ότι βγήκα στη σύνταξη.
-Το ξέρω. -Θα ήταν ανέμελο ταξίδι.
Ακόμα μπορεί να είναι.
Το Κουβάρι Σπάγγου. Στρίψε!
-Το Κουβάρι! Στρίψε! -Τι; Πέντε!
Είναι από τα καλύτερα! Έλα!
-Θα πεθάνουμε! -Δεν με νοιάζει!
Πέντε, άσ' το!
Χωρίς Σπάγγο, δεν πάμε στη μάνα σου!
Γιατί δεν μου το είπες;
Δεν… Δηλαδή…
Απλώς… Δεν το πιστεύω ότι δεν το κατάλαβα.
Πώς θα μπορούσες;
Το ξέρω. Νιώθω πολύ μαλάκας.
Έλα…
Σκάσε μια στιγμή.
Δεν μπορούσες να το ξέρεις γιατί…
Ούτε εγώ το ήξερα.
Όταν ήμουν με τη Σίσι…
Δεν ξέρω. Αποκάλυψε κάτι μέσα μου.
Μου έδειξε ότι θα ελευθερωθώ μόνο αν παραδεχτώ ποιος είμαι.
Κι όταν την έχασα, συνειδητοποίησα…
Δεν μπορώ να ζω πια σ' αυτό το κουτί.
Δεν θα το κάνω.
Πάντα μισούσα τους καθρέφτες.
Νόμιζα ότι όλοι ένιωθαν παράξενα στο σώμα τους.
Δεν είναι έτσι, σωστά;
Τι βλέπεις τώρα;
Εμένα.
Μόνο εμένα.
Σ' ευχαριστώ που με εμπιστεύτηκες.
Είσαι της οικογένειας, Βίκτορ.
Εντάξει;
Και τίποτα
δεν θα μ' έκανε να σ' αγαπώ λιγότερο.
Έλα.
Ναι, ξέρεις.
Περίμενα ότι θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.
Εμένα μεγάλο μου φαίνεται.
Άλλο είναι το ερώτημα.
Πώς ξέρεις ότι η μητέρα σου είναι στην Πενσιλβάνια;
Κοίτα, επειδή…
Ολοκλήρωνα δυο βδομάδες κραιπάλης και δεν ξέρω ακριβή ημερομηνία
γιατί παίρναμε τα Xanax απ' τον κώλο.
Αλλά η Έιμι Γουάινχαουζ έκανε σουξέ.
Άρα χρονικά είμαστε μεταξύ 2005 και 2009.
Μπήκα χαλαρά στο γραφείο του μπαμπά.
Έψαχνα το κλειδί για το χρηματοκιβώτιο. Ο Πόγκο είχε κλειδώσει όλα τα τιμαλφή.
Αλλά αντ' αυτού βρήκα έναν θησαυρό της οικογενειακής ιστορίας
μέσα από ληγμένες αποδείξεις επιταγών.
"Ρέιτσελ Χέρσμπεργκερ";
ΠΟΣΟ: 3,000 ΔΟΛΑΡΙΑ
Ήμουν πολύ μαστουρωμένος για να κάνω κάτι.
Φοβόμουν να την ψάξω.
Αλλά μέσα μου πάντα αναρωτιόμουν
γιατί με πούλησε για τρεις χιλιάδες.
Δεν μπορούσε να ζητήσει πέντε; Έξι;
Είδες τίποτα για τη δική μου μάνα;
Όχι. Συγγνώμη.
-Γιατί τώρα; -Χαλόου!
Ο μπαμπάς μάς απαρνήθηκε, τέλος η Γκρέις, ο Μπεν χάθηκε.
Τώρα μου φάνηκε καλή στιγμή
να μάθω ποιος θα γινόμουν
αν δεν μεγάλωνα στην ηλίθια οικογένεια.
Οικογένεια το λες αυτό που είχαμε;
Όχι. Ήταν μάλλον…
Ινστιτούτο Σαρκαστικών Παραβατών.
Κι όχι πολύ καλό.
Τι είναι η οικογένεια; Τι είναι;
Είναι σαν ένα γιγάντιο κουβάρι σπάγγου
που δεν το ξεμπλέκεις ποτέ.
Ένα γιγάντιο κουβάρι υποχρεώσεων που σπρώχνω μια ζωή σε ανηφόρα.
Γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Προσπαθείς να το ξεμπλέξεις…
Το βλέπεις να κατρακυλάει…
Ποιο είναι το νόημα;
Χαίρομαι που ήρθες.
Είσαι καλός αδερφός.
Εντάξει. Τώρα πες εσύ κάτι καλό για μένα.
Ας βρούμε τη χαζή μάνα σου.
Κι εγώ σ' αγαπώ, χορευτούλη!
Γρήγορα. Πρέπει να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο.
Να βρω το σωστό.
-Μην πάρεις τη μάρκα. -Το 'χεις δοκιμάσει;
Όχι, τα αφτιά μου δεν χύνουν όποτε ενθουσιάζομαι.
Τότε, πίστεψέ με. Χρειάζομαι τη μάρκα.
Τζέιμι, πάρε μου σνακ.
Το βρήκα…
-Περίμενε έξω. -Γιατί;
Θα τσακίσω αυτόν τον βλάκα.
Βασίσου πάνω μου.
Πήγαινε.
Για δες συμπτωσούλα.
Μόνο το χάλι σου βλέπω, σκληρέ.
-Μ' ακολουθείς; -Μην κολακεύεσαι.
Φύγε τώρα,
αλλιώς θα σ' τις βρέξω, πουτανάκι.
Δώσ' τα όλα, χοντρούλη.
-Γαμώτο. -Ξέρω.
Πονάει λίγο, έτσι;
Γαμώτο!
Το σαγόνι σου, ρε.
Το κάνει καμιά φορά.
Στάνλι! Όχι!
Να πάρει!
Το πόδι μου!
-Κατάλαβες πώς πάει; -Το παιδί μου, μαλάκα!
Κουράστηκες; Δεν αντέχει η καρδιά σου;
Ούτε κατά διάνοια.
-Είσαι καλά; Πού σε πέτυχε; -Καλά είμαι!
-Θα γίνεις καλά. -Έλα!
Καλά είσαι. Δεν είναι σοβαρό.
Μην κλαις, εντάξει;
Πρόσεχε!
Αυτή θα ξερνούσε πάνω σου.
Γρήγορα! Πέσε κάτω!
-Τα βγάζω πέρα μόνος μου! -Ναι, σίγουρα.
-Ναι, γαμώτο! -Πρόσεχε πώς μιλάς!
Έλα.
Όχι! Τους είχαμε!
"Όποιος παλεύει και φεύγει, άλλη μια μέρα ζωής έχει".
-Μαλακίες. -Το ξέρω.
Ανάθεμά με.
-Ο Κλάους είναι Άμις. -Έτσι εξηγούνται όλα.
Πώς, δηλαδή;
Δες! Δες αυτό το μέρος.
Ό,τι έλειπε απ' την παιδική μου ηλικία.
-Κλάους; Περίμενε λίγο. -Ναι;
Έλεγχος για σωσία. Νιώθεις περίεργα;
Έχεις φαγούρα, αέρια, ιδρώνεις, κάτι τέτοιο;
Όχι, νιώθω υπέροχα,
πέρα απ' το εξάνθημα στ' απαυτά μου.
Τι να κάνουμε.
Εντάξει. Καλή τύχη.
Τι; Δεν θα έρθεις;
Πρέπει να το κάνεις μόνος.
Μόνος;
Ναι, εντάξει.
Μπορώ να το κάνω, ναι.
Γεια σας.
Καλησπέρα σας.
Μαμά;
Όχι, Εγγλέζε.
Δεν έχει μανάδες εδώ.
Μόνο κουνέλια.
Χίλια συγγνώμη.
Ψάχνω τη Ρέιτσελ Χέρσμπεργκερ.
Δεν υπάρχει Ρέιτσελ.
Εντάξει. Αυτό είναι πολύ κρίμα.
Ξέρετε πού είναι; Προσπαθώ να τη βρω.
Είπα, δεν υπάρχει Ρέιτσελ εδώ.
Γύρνα πίσω με τις φανταχτερές σου μπότες κι άσε μας ήσυχους.
Εντάξει. Μην τα παίρνεις κρανιάκι.
Κάλεμπ, άσε να μιλήσει.
Ταράζεις τα θηλυκά, και τώρα ταράζεις κι εμένα.
Όχι, δεν…
Δεν ταράζω τα θηλυκά. Πλάκα κάνεις;
Τα θηλυκά με λατρεύουν.
Χριστέ μου! Πας καθόλου καλά;
Νόμιζα ότι ήσασταν καλοί!
Λανθασμένη αντίληψη, Εγγλέζε.
Καλά, εντάξει.
Εντάξει.
Θέλω να ξέρεις
ότι κατέστρεψες τους Άμις στο μυαλό μου για πάντα.
Εδώ πέρα.
Τους κατέστρεψες!
Ησύχασε, Σάρα-Μπεθ. Φεύγει.
Είναι απίστευτο μέρος!
Βγάλαμε το παλιό σαλόνι και βάλαμε αυτό.
Βρήκα εντυπωσιακά την αίθουσα προβολών και τον κήπο ζεν,
αλλά αυτό εδώ με ξεπερνάει.
Ξέρεις,
πάντα ήθελα να είναι έτσι η Ακαδημία της Ομπρέλας.
Εσείς όντως κάνετε πράγματα μαζί.
Εσείς όχι;
Όχι ιδιαίτερα.
Ο αδερφός μας πέθανε.
Ήμασταν παιδιά.
-Το Νούμερο Έξι. Ο Μπεν μας. -Λυπάμαι.
Ναι, μετά κανείς δεν νοιαζόταν για τίποτα.
Ο καθένας έκανε τα δικά του.
Με τίποτα δεν τους κατάφερνα να νοιαστούν.
Και μετά,
μετά από λίγο, μάλλον κι εγώ δεν νοιαζόμουν πια.
Για τις προπονήσεις, τις αποστολές…
Για το πώς να είμαι το Νούμερο Ένα.
Δεν είσαι όπως σε περίμενα.
-Όχι; -Όχι.
Είσαι πολύ γλυκός, βασικά.
Αν μπορούσα, θα γινόμουν καπνός από δω.
Γιατί δεν το κάνεις;
Εσύ γιατί δεν το έκανες;
Σωστό κι αυτό.
Το μόνο που ξέρω είναι πώς να είμαι σ' αυτό το σπίτι.
Ξέρω ότι υπάρχουν καλύτερα μέρη και…
Μια μέρα, θέλω να τα δω όλα.
Ξέρεις…
Πέρασα λίγο χρόνο στη Σελήνη.
Τι; Αυτό είναι απίθανο!
-Το πιστεύεις; -Ναι!
-Στη Σελήνη; -Δεν το βρίσκουν απίθανο.
Ναι!
Στη Σελήνη, ναι.
Λοιπόν, πες μου κι άλλα για την οικογένειά σου
πριν έρθουν να σε σώσουν.
Πού μένετε;
Σ' ένα ερειπωμένο ξενοδοχείο στο κέντρο.
Στο Ξενοδοχείο…
Ήθελες να με παγιδέψεις.
-Όχι. Λούθερ… -Μα φυσικά.
Λούθερ, είσαι βλάκας!
-"Βρίσκεις απίθανη τη Σελήνη;" -Δεν ήθελα…
Είμαι τόσο…
Σε θέλει ο Μπεν.
Πήγαινε πλύσου.
-Λούθερ, δεν… -Σλόουν.
Δεν ξέρεις καν το όνομά μου
Μα κάθε φορά που με προσπερνάς
Κορίτσι μου, θέλω να βάλω τα κλάματα
Είναι κρίμα κι άδικο
Πάω στο…
Τι…
Δεν μπορώ να πάρω ένα γαμημένο ρεπό;
Δεν ήξερα τι είδος σου αρέσει περισσότερο.
Εσύ τα έφτιαξες όλα.
Συγγνώμη.
-Δεν θέλω μπελάδες. -Όχι!
Ξέρεις τη Ρέιτσελ. Σωστά;
Είναι αδερφή μου.
Λοιπόν,
πού θα τη βρω;
Νεαρέ, είναι νεκρή πάνω από 30 χρόνια τώρα.
Και πώς πέθανε;
Εγκεφαλική αιμορραγία.
Έφυγε γρήγορα, ευτυχώς.
-Κι ο γιος της; -Ποιος γιος;
Κάτσε. Πότε είπαμε ότι πέθανε;
Απεβίωσε την 1η Οκτωβρίου 1989.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα, απλώς τότε είναι
τα γενέθλιά μου.
-Εγγλέζε, τι έκανες στις αγελάδες; -Φύγε.
-Φύγε αμέσως! -Γαμώτο.
Άκου.
Ξέρεις πώς να χρησιμοποιείς τον χαρτοφύλακα;
Ο Κλάους κατέληξε στο Βιετνάμ.
Δεν θ' αντέξω άλλο μπέρδεμα, Βίκτορ.
Το ξέρω.
Ούτε εγώ.
-Ο Πέντε είναι μαλάκας. -Ναι.
Αλλά δεν είναι τέρας.
Όταν του εξηγήσουμε, θα μας βοηθήσει.
Πρέπει.
Αλλά να πάρουμε τον χαρτοφύλακα.
Ορίστε.
Πέντε!
Ξεκινάς το αμάξι, σε παρακαλώ;
Όχι, ρε… Γαμώτο!
Πέντε!
Ξεκίνα το αμάξι!
Πέντε! Ξεκίνα το αμάξι!
Γρήγορα!
-Δεν γίνεται να μη μαλώνεις; -Προσπάθησα!
Αλήθεια. Προσπάθησα!
-Περίμενε! -Μισό λεπτό.
-Πάρε αυτό. -Τι είναι;
Είχε παράξενο θάνατο. Όπως κι άλλοι.
Άντε! Μπες στο αμάξι, Κλάους!
Έχεις τα μάτια της.
-Εγγλέζε, φύγε. -Ή τώρα ή ποτέ!
Κλάους!
Φύγε.
Το χρονολόγιο είναι γεμάτο γρίφους.
Η μαμά μου πέθανε εδώ πριν γεννηθώ καν!
-Τι είπες τώρα; -Ναι.
Δεν θα έρθει.
Κάτι δεν πάει καλά μάλλον.
Ή σε έστησε.
Δεν είναι τέτοιος.
Και το κατάλαβες απ' τα 15 λεπτά;
Δεν δεχόμαστε το είδος σου εδώ.
Τι είπες;
Είπα "Είστε ακόμα εδώ".
Θα παραγγείλετε όσο περιμένετε τον φίλο σας;
-Ναι. -Όχι, δεν…
Θα ξανάρθω. Καμία βιασύνη.
Άλισον, είσαι καλά;
Άλλη μία ιστορία.
Κλερ, αγάπη μου.
Μαμά, θέλω ιστορία!
Άκουσα μια φήμη ότι είσαι πολύ κουρασμένη.
Άλισον, έλα. Τι συμβαίνει;
Πού είναι η Κλερ;
Χρειάζομαι αέρα.
Πού…
Τι κοιτάζεις εσύ;
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙΟΥ
Στάσου, σου μιλάω!
Συγγνώμη.
Άλισον;
Είσαι καλά;
Ναι.
Πάμε.
Φώναζες απεγνωσμένα για βοήθεια.
Δεν φώναζα.
-Τον έσπαγα στο ξύλο. -Δεν ανέπνεες…
Η οικογένειά σου μάλλον δεν θα 'ρθει.
Όχι, σίγουρα οριστικοποιούν τις τελευταίες λεπτομέρειες
και τα σχετικά…
Ηρέμησε. Μπορείς να φύγεις.
Γιατί;
Πράξη καλής θέλησης.
Αλλά θέλω να τους μεταβιβάσεις ένα πολύ σημαντικό μήνυμα.
Ναι, φυσικά.
Αφήστε τον Μάρκους.
Κι αν κάποιος από σας πειράξει μια τρίχα του,
θα σας επιτεθούμε, σε όλους σας.
Και δεν θα είμαστε τόσο φιλόξενοι την επόμενη φορά.
Δεν μ' αρέσει να με απειλούν, Μπεν.
Θα κάνεις ό,τι πούμε, αλλιώς…
Πουλιά στον εγκέφαλό μου.
-Το 'πιασα. -Την τσάντα σου πάρε.
Ελπίζω να πέρασες καλά.
Με συγχωρείτε.
Ποιος το κάνει αυτό; Ποιος;
Τι μουρμουρίζεις εκεί πέρα;
Για τη Λάιλα.
Μου φόρτωσε τον Σταν μετά από τόσα χρόνια; Πολύ λάθος.
Μαζί κάνατε το παιδί. Μην τα ρίχνεις σ' αυτήν.
-Άλλο είναι το θέμα. -Ναι; Ποιο;
Μπλέκεται στα πόδια μου.
Πρέπει να μπορώ ν' αντιδρώ στον κίνδυνο μονομιάς.
Πώς θα το κάνω αν τον νταντεύω;
Είσαι ο μπαμπάς του!
Υποτίθεται.
Τουλάχιστον εσύ έχεις παιδί.
Μπορώ να έχω άλλο ένα;
Λοιπόν. Μαζευτείτε, παιδιά.
Πού είναι… Πού είναι ο Λούθερ;
-Δεν τον είδα. -Άγνωστο.
Ξέρετε πού…
Να σας πω, έχουμε πιο σοβαρά προβλήματα τώρα.
Όπως;
Αυτό.
ΝΕΚΡΗ ΚΡΕΟΠΩΛΙΣΣΑ
-Ποιες είναι; -Οι μητέρες μας.
Η δική μου.
Είναι όλες νεκρές.
Πέθαναν την ίδια μέρα,
την 1η Οκτωβρίου 1989.
-Τα γενέθλιά μας. -Όχι πια.
Πέθαναν πριν γεννηθούμε.
Ανοησίες. Αν δεν γεννηθήκαμε, πώς υπάρχουμε;
-Ακριβώς. -Τι θες να πεις;
Όταν κάναμε άλμα εδώ, δημιουργήσαμε ένα χρονικό παράδοξο.
Όχι ένα τυχαίο παράδοξο.
Αυτό είναι το Παράδοξο του Παππού.
Τι είναι το Παράδοξο του Παππού;
ΝΕΚΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΕ ΑΧΥΡΩΝΑ
Λούθερ!
Τι στο…
Πάνω του, Τι Τζέι.
Γεια. Γαμώτο!
-Και τώρα; -Έλα.
Ναι.
Πρέπει απλώς να…
Απλώς… Ναι, εντάξει.
Θα το πάρω εγώ αυτό.
Μην κάνουμε φασαρία.
Τι θες από μένα;
Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για νωρίτερα.
Άλλο ένα απ' τα κόλπα σου;
Όχι, δεν καταλαβαίνεις.
Μας παρακολουθούσαν.
-Τι; Ποιος; -Η οικογένειά μου.
Είναι τρελοί.
Αλλά θέλω να ξέρεις ότι εννοούσα κάθε λέξη που είπα.
Ακόμα και για τη Σελήνη;
Ειδικά για τη Σελήνη.
Λοιπόν…
Μας παρακολουθούν τώρα;
Όχι. Αλλά πρέπει να είμαστε…
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη