‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เยี่ยม เธออีกแล้ว
‪คราวนี้เนื่องในโอกาสอะไรอีกล่ะ
‪ไม่พูดงั้นเหรอ
‪งั้นฟังเอาแล้วกัน
‪ฉันไม่มีอารมณ์จะมาฟังปัญหา คติสอนใจ
‪หรือเล่นเกมปริศนาป่วยจิตของเธอนะ
‪ขอนอนอาบแดดเฉยๆ ให้ผิวเป็นสีน้ำผึ้งได้มะ
‪คราวก่อนเธอหาว่าฉันขาวซีด
‪ก็ได้ งั้นบอกมาว่าต้องเดินไปทางไหน
‪นี่มันหนังเชือดสยองอะไรเนี่ย
‪เฮ้ย
‪อดทนไว้นะ ตัวเองวัยใส
‪พ่อ
‪การทดลองครั้งที่ 73
‪ระบบร่างกายทั้งหมดหยุดทำงาน ‪เวลา 12 นาฬิกา 22 นาที
‪เริ่มจับเวลาใหม่เพื่อนับเวลาการฟื้นคืนชีพ
‪สุดจึ้ง มันต้องอย่างนี้สิ
‪อ้าว เคลาส์วัยรุ่น
‪เคลาส์!
‪คืนนี้เราดื่มฉลองให้กับบาดแผลวัยเด็ก
‪ไม่นะ!
‪โคตรเจ๋ง
‪รีบเล่นรีบไป สแตน ‪ฉันต้องไปหาใครคนนึงเรื่องควาย…
‪ฉิบหาย
‪งั้นพวกนี้ก็ไม่ใช่ประสบการณ์เฉียดตาย
‪แต่เป็นประสบการณ์ตายจริง
‪รู้จักแม่เราได้ไง เธอทำอะไรพวกเขา
‪เทป ผมต้องฟังเทป
‪นี่ ฉันคุยกับเธออยู่นะ!
‪ไม่!
‪ไม่ บอกความจริงฉันมาก่อน
‪- ผมฉีกร่างคุณเป็นผุยผงได้นะ ‪- ก็ลองดูสิ
‪ทำไม
‪มันเป็นอุบัติเหตุ
‪ผู้หญิงตายตั้ง 27 ศพ ไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก
‪- คุณต้องเข้าใจว่าแม่… ‪- อย่าลากซิสซี่มาเกี่ยว
‪แม่สาบานว่าคุณจะกลับมาหาเรา ‪แก้ไขทุกอย่างให้เหมือนเดิม
‪ผมเลยรออยู่ตั้งหลายปี
‪แต่คุณไม่กลับมา
‪แล้วในวันที่แม่ตาย…
‪ผมสัมผัสคุณได้อีกครั้ง ในนี้
‪แล้วผมก็ส่งจิตออกไปหา
‪มันไม่ใช่คุณ
‪แต่เป็นแม่ของเรา
‪เธอถูกเชื่อมเข้ากับพวกเขา
‪พวกเขาหวาดกลัว ‪ที่มีอะไรบางอย่างกำลังเติบโตข้างในตัว
‪ผมสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด
‪พวกเขากรีดร้องดังมาก ‪จนเหมือนมีพายุเข้ามาปั่นหัวผมเป็นชิ้นๆ
‪ผมพยายามตัดจิตเชื่อมโยงนั่นแล้ว
‪แต่… ทำไม่ได้
‪มันสายเกินไป
‪ผมดันกลับ
‪หลังจากนั้นผมก็หลบซ่อนจากโลก
‪ป้องกันไว้ก่อน จนถึงตอนนี้
‪นี่
‪ไม่เป็นไรนะที่รัก ไม่เป็นไร ผมอยู่ตรงนี้
‪คุณไม่เป็นอะไร ไม่เป็นจริงๆ
‪ผมอยู่นี่แล้ว ผมอยู่ตรงนี้ ‪คุณยังพูดได้อยู่นะครับ
‪หายใจลึกๆ สิที่รัก อย่างนั้นแหละ
‪หายใจลึกๆ
‪เคยนึกคิดอยู่หลายครั้ง
‪คนอย่างฉันคงทนไม่ไหว
‪แต่ตอนนี้คิดว่าก้าวต่อไปได้
‪รอมานานเหลือเกิน
‪เนิ่นนานแสนนาน
‪แต่บอกกันอีกทีได้ไหม
‪- โลกกำลังจะเปลี่ยนไป ‪- ใช่แล้วที่รัก
‪โลกกำลังจะเปลี่ยน
‪ผมไม่โง่นะวิคเตอร์
‪ผมรู้มาตลอดว่าชีวิตผมจะลำบาก
‪แต่ไม่นึกว่าจะยากขนาดนี้เลย
‪ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายใครเลยสักคน
‪นั่นมันไม่ใช่ตัวผม มัน…
‪คือฉัน
‪เรื่องถนัดฉันน่ะ
‪ฉันใช้พลังทำร้ายคนมาเยอะ
‪และฉันเสียใจจริงๆ ที่เธอเป็นหนึ่งในนั้น
‪ผมต้องบอกครอบครัวคุณว่าผมทำอะไรลงไป
‪อย่า
‪ฮาร์ลัน สิ่งที่เธอทำลงไป ‪สร้างผลกระทบใหญ่หลวง
‪และคนที่ฉันรักต้องเจ็บปวด
‪ดังนั้นเราต้องเลือกคำพูดอย่างระมัดระวัง
‪"ผลกระทบ" อะไรบ้างล่ะ
‪พวกเขาเอาศพมาให้ เราได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
‪จะเอาตาแก่นั่นไปทำไม
‪"ศพ" งั้นเหรอ ‪หมายถึงเจย์มี่กับอัลฟอนโซ่พี่น้องเรา
‪- หรือว่าเธอลืมพวกเขาไปแล้ว ‪- เปล่า นายเข้าใจที่ฉันสื่อ
‪เราต้องลงโทษฆาตกร
‪- ไว้ค่อยแก้แค้น ‪- เมื่อไรล่ะ
‪หลังเราจัดการสิ่งที่อยู่ในห้องใต้ดิน
‪มันทรงพลังขึ้นทุกวัน
‪ตอนนี้คนทั่วโลกกำลังหายตัวไป
‪เราต้องร่วมมือกับพวกอัมเบรลลา
‪คนที่ฆ่าพี่น้องเราเป็นคนนอก
‪ไม่ใช่ทั้งสแปร์โรว์หรืออัมเบรลลา
‪เราต้องจัดการมันก่อนจะรวมบ้านทั้งสอง
‪แล้วถ้าพวกเขาไม่ยอมล่ะ
‪เราจะช่วยโลกยังไง
‪นี่ เห็นอัลลิสันไหม
‪ไปโดนอะไรมา
‪มันไม่เจ็บเท่าที่เห็นหรอก
‪ดูเหมือนนายโชคดีที่ไม่สลบเหมือดไปแล้ว
‪- ฮาร์ลันทำเหรอ ‪- เราแค่ขัดแย้งกันนิดหน่อย
‪- เรื่องอะไร ‪- ไม่สำคัญหรอก
‪ฉันดูพื้นที่รอบๆ แล้ว เราปลอดภัย
‪ตอนนี้พวกเราต้องผลัดกันเฝ้าเวร
‪- ขุ่นพระ ไปโดนอะไรมา ฮาร์ลันทำเหรอ ‪- อะไร
‪พวกสแปร์โรว์พูดถูก ‪เขาไม่ควรอยู่ที่นี่ เขาอันตราย
‪เขาอันตรายเพราะฉันทำให้เขาเป็นแบบนั้น
‪นี่เป็นปัญหาของฉัน
‪และขอบใจที่เป็นห่วง แต่ฉันจะหาทางออกเอง
‪ฉันจะแก้ไขเอง
‪- มีเรื่องอะไรกัน ‪- ให้ตาย เขาทำเธอด้วยเหรอ
‪ไหวไหมนั่น
‪- สบายมาก เธอล่ะ ‪- ชีวิตดี๊ดี
‪- เวร ‪- ไป๊!
‪ไปไหนมา
‪เผชิญหน้าความตาย ไม่แนะนำอย่างแรง
‪กระเป๋าอยู่กับนายเหรอ เราตามหาอยู่ตั้งนาน!
‪ไม่ต้องหาแล้ว นั่นเป็นใบสุดท้ายบนโลก
‪หรือว่าพังแล้วล่ะ
‪เออ เจ๊งกะบ๊ง
‪ฉิบหาย โอเค
‪นี่ ดีใจที่เจอฉันได้ไง เกิดอะไรขึ้น
‪ปรากฏว่าเราเหลือเวลา ‪ให้จองเวรน้อยกว่าที่คิดไว้
‪นายรอดแล้ว
‪แล้วสแตนอยู่ไหน
‪- โทษนะ ขอคุยแป๊บ ‪- ว่าไง
‪เมื่อคืนนายกับอัลลิสันไปต่อยใครมาใช่ไหม
‪ก็ใช่ไงวะ
‪เมื่อคืนเราจัดหนักจัดเต็มเลยเว้ย
‪บ้านนี้เป็นบ้าอะไรกันไปหมด
‪ไม่รู้ว่ะ แต่โคตรเจ๋ง
‪สาบานได้เลย ไม่เคยเห็น ‪เธอโหดสัสเหมือนเมื่อวานมาก่อน
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ก็แค่ต้องไประบายอารมณ์นิดหน่อย ฉันเลยช่วย
‪เธอใจเย็นลงแล้ว
‪เออ เย็นเจี๊ยบเลย
‪นี่ คู่หูช่างจ้อ เลิกเจ๊าะแจ๊ะกันได้แล้ว ‪ฉันจะเรียกประชุมครอบครัว
‪หมายถึงเธอด้วย
‪เคลาส์อยู่ไหน
‪เดี๋ยวมา
‪อย่าทิ้งฉันไว้กับ…
‪ดิเอ… หนีไปอีกคน เจริญ
‪รีบๆ พูดซะทีเถอะ ห้า
‪อ้อนได้น่ารักจังนะ พี่สุดที่รัก
‪ปฏิทรรศน์น้อยๆ ของเรา ‪มันไปอัญเชิญคูเกิ้ลบลิตซ์มาน่ะสิ
‪คูเกิ้ลบลิตซ์คืออะไรเหรอ
‪สแตน
‪สแตนลี่ย์
‪หอบอะไรมาตั้งเยอะ
‪น้ำกรดเหรอ
‪ก็พ่อสั่งให้ผมเก็บกวาดอะไรเองนี่
‪ผมอยากจะขอบพระคุณ ‪ที่ได้สอนบทเรียนอันทรงคุณค่า
‪และความรับผิดชอบในตัวเอง
‪เออ ฉันไม่หลงกลหรอก เกิดอะไรขึ้น
‪นี่มันเลือดนี่นา
‪เอ้า บอกมาสิ
‪นี่ ฉันเป็นพ่อแกนะ
‪ก็ได้ แต่สัญญานะว่าจะไม่กริ้ว
‪แกทำอะไรลงไป
‪เปล่านะ
‪อย่ามาโกหกฉัน นั่นน้องฉันนะ
‪บอกมาว่าแกทำอะไรลงไป
‪เราแค่เล่นกันเฉยๆ ทุกอย่างเรียบร้อย
‪จนกระทั่งปืนยิงหอกลั่น
‪(น้ำยาฟอกขาว ‪กรดไฮโดรฟลูออริก)
‪แล้วนี่จะละลายศพเขาเหรอ!
‪ก็ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วนี่นา!
‪พ่อจะเกลียดผม แล้วผมก็ต้องติดคุก
‪ไปเข้าแก๊งเพื่อความคุ้มครอง ‪แล้วโดนจับไปขังเดี่ยว
‪นี่
‪ฉันไม่เกลียดแก
‪ฉันแค่ไม่อยากจะเชื่อ
‪เคลาส์มันทำเรื่องโง่ๆ มาเยอะ
‪นึกว่าเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์ ‪แต่ตอนนี้ตายซะแล้ว
‪ผมขอโทษจริงๆ นะครับ
‪ฉันก็ขอโทษ
‪มาช่วยฉันเอาพรมห่อศพคุณอาเร็ว
‪หน้าคุ้นๆ
‪ไม่คุ้นได้ไงล่ะจ๊ะ
‪ก็แม่ทั้งคน
‪แน่นอนสินะ
‪นั่นซุปกระเพาะวัวใช่ไหม
‪ใช่
‪ของดี
‪แล้วแม่เป็นแม่ของผมได้ไง ‪ถ้าตายไปแล้วตั้งแต่ก่อนผมเกิด
‪แล้วลูกตาย 56 ครั้งแต่ฟื้นคืนชีพทุกครั้งได้ไง
‪ตอบยากเพราะผมก็เพิ่งรู้ตัวว่าฟื้นได้
‪แล้วเมื่อก่อนคิดว่าคืออะไร
‪ผมแค่นึกว่าตัวเองเป็น ‪ตัวการ์ตูนลูนี่ตูนส์แก่นๆ น่ารักๆ
‪แบบถ้าเอาค้อนทุบหัว ‪ก็แค่เห็นนกการ์ตูนมาบินวน
‪จากนั้นก็ปิ๊ง ลุกขึ้นมาใหม่
‪การ์ตูนคืออะไรเหรอ
‪ต๊ายตาย ชาวอามิชไม่รู้อะไรเลย แม่…
‪ล้อเล่นจ้ะ
‪ที่นี่เรามีครบทุกช่อง
‪แต่ส่วนใหญ่แม่เฝ้าดูแต่ลูก
‪ตอนทำเรื่องซุกซนด้วยเหรอ
‪แม่เห็นลูกเศร้าที่แม่ตาย แต่อย่าเศร้าเลยลูก
‪ใจแม่สงบแล้ว
‪ความสงบน่าเบื่อจะตาย
‪และความโกลาหลก็เปลืองแรง
‪มีแต่พวกมือสมัครเล่นที่เหนื่อย ‪ผมเป็นมือโปรนะแม่
‪เพราะงั้นบอกมาตรงๆ
‪บอกมาว่าใครฆ่าแม่
‪- ลูกไม่ต้องการแก้แค้น ‪- ผมไม่…
‪ลูกต้องการเป้าหมาย
‪ซึ่งแม่มอบให้ไม่ได้
‪ไม่มีใครให้ได้
‪แน่ใจนะ
‪รู้นะว่าเพิ่งมีแม่กับเขาก็ตอนนี้
‪แต่แม่ควรจะช่วยผมที่เป็นลูกในไส้ไม่ใช่เหรอ
‪- ขำอะไร ‪- ลูก
‪เสียเวลาและแรงกาย
‪ไปกับการวิ่งหนีสิ่งที่ลูกกำลังตามหา
‪ไม่แปลกใจเลย ‪ที่ลูกมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามาตลอด
‪แล้วไอ้คูเกิ้ลบลิตซ์เนี่ย มันคือ…
‪จุดจบของทุกสรรพสิ่ง
‪หินทุกก้อน ดาวทุกดวง อะตอมทุกเม็ด ‪จะถูกดูดเข้าไปในหลุมดำโชติช่วง
‪สสารทั้งหมดจะพากันยุบตัวในทุกช่วงเวลา
‪ทั่วทั้งการมีอยู่ทั้งหมดจนไม่เหลืออะไร
‪ไม่อยากขยี้เลยว่าบอกแล้ว แต่…
‪อย่ามา นายชอบขยี้จะตาย
‪น่าประทับใจนะ
‪ใครก็ตามที่ฆ่าแม่พวกนาย ‪ต้องเกลียดพวกนายมาก
‪จนอยากทำลายจักรวาล
‪อย่าคิดไปเองสิ
‪จะฝีมือใครก็ช่าง เราแค่ต้องไปจัดการมัน
‪อ๋อเหรอ ยังไง
‪เธอกับดิเอโกจะตามไปต่อยคูเกิ้ลมันเหรอ
‪แผนที่ดีที่สุดคือเราต้องย้อนเวลา ‪กลับไปกำจัดปฏิทรรศน์
‪และทำลายสิ่งที่ฆ่าแม่ของเรา
‪แล้วยับยั้งไม่ให้คูเกิ้ลบลิตซ์เกิดขึ้นแต่แรก ‪แต่เราทำไม่ได้
‪กระเป๋าพังแล้ว
‪แล้วทำไมนายพาเราวาร์ปไปไม่ได้ล่ะ
‪ครั้งล่าสุดที่ลอง พวกเราไปติดอยู่ในอดีต
‪อยากเสี่ยงทำงั้นอีกรอบเหรอ
‪แล้วแผนสองล่ะ
‪แน่ใจนะว่าเผาหลักฐานไม่ได้
‪ให้คุณไฟแช็กเลียสักสองสามทีก็เอาอยู่แล้ว
‪เอามานี่ ไอ้เด็กคลั่งไฟ
‪เราจะไม่เผาอะไรทั้งนั้น
‪เราจะไปคุยกับครอบครัวด้วยกัน
‪พวกเขาจะเข้าใจว่านี่เป็นอุบัติเหตุ
‪นี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ฉันจะช่วยแกเองนะ
‪ยังไม่รู้ภาษาสเปนอยู่ดี
‪และฉันยอมรับข้อเสียของแก โอเคนะ
‪ทีนี้…
‪ฉันอุ้มเอง ไปเปิดประตูไว้
‪ไม่…
‪ไม่ต้อง ไปรอตรงนู้น ไปรอข้าง…
‪ครับ พวกเรากำลังเล่นเกม
‪ชื่อเกมอะไร
‪พรมห่อคน
‪ขอให้ชนะนะครับ
‪เปิดประตู
‪เคลาส์พูดถูกว่ะ
‪โคตรชอบโรงแรมนี้เลย
‪โอเค
‪- จับหัวให้ที ‪- ได้ จับให้ละ
‪- หนักจัง ‪- กดปุ่ม
‪โอเค
‪- ชั้นจี นั่นแหละ ‪- ครับ โอเค
‪โอ้มายก๊อด!
‪ไหนบอกว่าเขาตายแล้ว ปูต้า!
‪ก็เมื่อกี้ตาย รู้ภาษาสเปนแล้วเหรอแก
‪ลดเสียงลงสักกระจึ๋งนึงได้ไหม
‪นี่ยังเมาสวรรค์ค้างอยู่เลย
‪ฉันกลัวแทบตายเลยนะเคลาส์
‪นึกว่านายตายซะแล้ว
‪เออ
‪เหมือนกัน
‪เฮ้ย นี่นาย เดินช้าๆ สิ
‪เมื่อสามนาทีก่อนนายยังตายอยู่เลย ‪แบบว่า เด๊ดสะมอเร่ โอเคนะ…
‪ตอนนี้ฟื้นแล้วจ้ะ
‪แล้วเหมือนจะเคยทำบ่อย เพิ่งรู้เหมือนกัน
‪แล้วดูสิ
‪แผลมันเริ่มจะหายเองแล้ว
‪แล้วถ้าผมตัดหัวอาล่ะ ‪มันจะงอกใหม่เป็นสองคนมะ
‪สแตน
‪แต่ก็อยากรู้นะ
‪- เอามานี่ ‪- ไปโดนอะไรมา
‪แค่โดนฉมวกปักอก เรื่องจิ๊บจ๊อย
‪เราพลาดอะไรไปเหรอ
‪จักรวาลกำลังจะถึงจุดจบ ‪และพวกเราจะตายกันหมด
‪พาฉันมาเข้าเฝ้าพระเจ้าทำไม
‪- ตาขวาของเธอ เอามานี่ ‪- จะทำอะไร
‪ถ้าเราจะเอาชนะมัน ก็ต้องเข้าใจมันก่อน
‪ได้เวลาดูแล้วว่าข้างในมีอะไร
‪- เฮ้ย ‪- เฟ ระวัง เกาะเธอไว้
‪นั่นมันอะไรวะ
‪มันคือคลื่นคูเกิ้ล
‪แย่ลงเรื่อยๆ เลย
‪เรามีเวลาแค่ไหน
‪ถ้าทวีความรุนแรงด้วยอัตรานี้ แล้วคำนึงถึง…
‪นานแค่ไหน ห้า!
‪สี่ ไม่ก็ห้าวัน ‪ก่อนที่ทุกอย่างที่ยังเหลืออยู่ชะแว้บหายไป
‪พอแล้วเบน
‪- บอกอยู่เนี่ยว่าไม่ได้ผลหรอก ‪- เกาะไว้เฟ
‪พระเจ้ามีพระเนตรนับล้านดวง
‪แต่ละดวงต่างพุ่งชนกัน
‪ต้องตีความยังไงวะ
‪หลุมดำเหรอ ถามจริง
‪รอบตัวฉันมีแต่พวกโง่ใช่ไหมเนี่ย
‪เขาอาจพูดถูก
‪ภาพที่เกรซบรรยาย ‪อาจเป็นหลุมดำที่กำลังยุบตัว
‪จะอะไรก็ช่าง
‪พระเจ้าทรงกริ้วเรา
‪เรากำลังเสียเวลาอันมีค่า
‪เรื่องนี้มันเกินกำลังเรา ‪เราต้องการความช่วยเหลือ
‪จัดการฮาร์ลันก่อน ‪เสร็จแล้วค่อยมาฆ่าไอ้ก้อนแสงนี่ทีหลัง
‪- เราน่าจะมอบตัวฮาร์ลันให้เขา ‪- ลูเธอร์
‪ฮาร์ลันทำไมเหรอ
‪พวกสแปร์โรว์บอกว่า ‪ถ้าเรายอมมอบตัวเขา จะยอมสงบศึก
‪แล้วมาร่วมมือกันกอบกู้โลก
‪แต่ถ้าเราไม่ยอม…
‪เราพยายามสงบศึกแล้วนะ
‪แต่พวกพี่น้องนรกต่างแม่ ‪บุกมาโจมตี ลักพาตัวนายไป
‪แล้วพยายามฆ่าเรา
‪เราไว้ใจพวกนั้นไม่ได้
‪ถ้าเราร่วมมือกัน คงไม่ต่างจาก ‪กู้ระเบิดด้วยการเอาน้ำมันราด
‪ยิ่งจะทำให้ลุกลามเร็วกว่าเดิม
‪แต่เราต้องใช้ไอ้ก้อนเรืองแสง ‪ยักษ์ใหญ่ในห้องใต้ดินไม่ใช่เหรอ
‪เคลาส์ นายรู้ว่าคูเกิ้ลบลิตซ์อยู่ไหนเหรอ
‪รู้สิ เห็นแล้วตอนแวะไปหาพ่อ
‪มันอยู่ในห้องเก็บของที่แม่เคยใช้เก็บกระเป๋า
‪- แล้วทำไมไม่บอก ‪- ฉันบอกนายไปแล้ว
‪ก็นายชอบพูดเพ้อเจ้อนี่หว่า
‪แน่นอนสินะ อุบัติขึ้นที่เดียวกับที่เรามาถึง
‪เรื่องเพ้อเจ้อที่สำคัญ
‪- ก็จริง ‪- ไม่ใช่ความผิดนาย
‪ที่ฉันเข้าไปสับสวิตช์อยู่ในสมองนาย พูดจริงนะ…
‪- นายไม่คิดว่าคูเกิ้ลบลิตซ์… ‪- โทษนะ น้องนายมันบ๊อง
‪นี่
‪ปกป้องหมอนั่นทำไม ‪นี่มันซ้ำรอยพีบอดี้อีกแล้วนะ
‪ฮาร์ลันไม่เหมือนเลนเนิร์ดสักนิด
‪แต่เห็นชัดว่าเขาคุมนายอยู่หมัด
‪เลิกปกปิดให้เขาซะที
‪ปกปิดอะไร
‪มีอะไร
‪- เขาไม่ได้ตั้งใจทำร้ายใคร ‪- เหรอ ตอนทำแบบนี้ด้วยไหม
‪- เดี๋ยว ฮาร์ลันเป็นคนทำเหรอ ‪- ฉันจะไปประหารมัน
‪ฉันรู้ว่ามันดูไม่ดี ‪แต่ฮาร์ลันไม่ได้ต้องการแบบนี้เลย
‪ถ้าเราไม่ได้ย้อนเวลาไปปี 1963 ‪ถ้าฉันไม่ไปช่วยชีวิตเขา…
‪เขาฆ่าเจย์มี่กับอัลฟอนโซ่ ไม่ใช่นาย
‪เรามาเจอปัญหานี้ก็เพราะเขา ‪และเขาเป็นทางออกเดียวของเรา
‪ลูเธอร์พูดถูก
‪ถ้าเราอยากจะพอมีโอกาสรอดชีวิตออกไป
‪ก็ต้องเข้าถึงคูเกิ้ลบลิตซ์ได้
‪พวกนั้นเหลือแค่สี่คนเอง เราเอาชนะได้
‪แล้วเสี่ยงเสียพี่น้องบางคนไปเนี่ยนะ
‪ฮาร์ลันไม่สำคัญ
‪นายเคยบอกฉันไว้ว่าทุกคนสำคัญหมด
‪พวกเขาจะฆ่าฮาร์ลัน
‪แล้วไง
‪นี่เรากำลังชั่งน้ำหนัก ‪ระหว่างคนคนเดียวกับหลายพันล้านชีวิตนะ
‪จำเป็นต้องคิดด้วยเหรอ
‪ยัยสาวผู้ดี เธอไม่มีสิทธิ์โหวต
‪ไลล่าก็อาศัยอยู่ในจักรวาลนี้นะ
‪อีกอย่าง ตอนนี้เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ‪แบบกลายๆ ใช่มั้ง
‪ขอบใจนะแมวน้อย
‪ฉันไม่แคร์ไอ้พวกสแปร์โรว์หรอก
‪แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณปู่พลังสยองฆ่านาย
‪เมื่อห้าวันก่อน เขาเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ
‪แล้วนี่ยังไง จะให้ฉันชี้เป็นชี้ตายเขาแล้วเหรอ
‪วิคเตอร์ เราจะมัวกังวล ‪เรื่องจริยธรรมไม่ได้แล้วนะ
‪เราช่วยทุกคนไม่ได้
‪ทางที่เจ็บน้อยที่สุดชนะ
‪นายอยากเข้าทีมเราเสมอมาไม่ใช่เหรอ
‪นี่แหละสิ่งที่เราต้องทำ
‪การกอบกู้โลกคือการเลือกทำสิ่งที่ลำบากใจ
‪ฉันไม่ชอบเลย
‪อือ ฉันรู้
‪เดี๋ยวจะไปตามเอง
‪เดี๋ยว อย่า
‪ฉันไปเอง
‪เขาไว้ใจฉัน
‪ฉันกล่อมให้เขายอมลงมาดีๆ ได้
‪ฟังอะไรอยู่เหรอ
‪ลม
‪เสียงของมันเวลาพัดผ่านทุ่งข้าวโพด
‪รถแทรกเตอร์ขับอยู่ไกลๆ มีม้าวิ่ง
‪ส่วนใหญ่พันธุ์มัสแตง ปาโลมิโนตัวนึง
‪เสียงมันเหมือน…
‪บ้าน
‪ใช่
‪ใช่ ฉันจำได้
‪เธอว่าจะเป็นยังไงเหรอถ้าฉันอยู่ต่อ
‪เราคงมีความสุข
‪หรือผมอาจทำลายชีวิตแม่เหมือนเดิมก็ได้
‪นี่ ฉันรู้จักเธอตอนเป็นเด็ก ฮาร์ลัน
‪เธอไม่เคยทำลายอะไร
‪ถ้างั้นทำไมคุณถึงถอดใจกับผมแล้วล่ะ
‪ผมรู้สึกได้
‪ฉันปิดบังอะไรเธอไม่ได้เลยใช่ไหม
‪นั่นคือคำสาปของเรา
‪ฉันขอโทษที่แก้ไขอะไรไม่ได้
‪ฉันพยายามแล้ว
‪แต่เราไม่เคยพยายามด้วยกัน
‪ผมว่าคราวนี้เราต้องทำได้แน่ๆ
‪ยังมีเวลา
‪ไม่ต้องบอกคงรู้นะว่าถูกกักบริเวณ ‪อย่างน้อยถึงวันสิ้นโลก
‪ใช่ แล้วสำนึกซะนะว่าแกโชคดีแค่ไหน
‪รู้ไหมว่ามีเด็กกี่คนที่อยากให้คุณอาสุดเจ๋งฟื้นคืนชีพ
‪- เกี่ยวกันไหม ‪- อย่าขัดสิ
‪- ก็ได้ ‪- มันปักแน่นมากเลย
‪- นับสามแล้วดึงนะ ‪- ได้
‪หนึ่ง สอง สาม
‪- สวยเหมือนใหม่ ‪- โอเค
‪นี่ เอาของพวกนี้ไปคืนที่เดิมซะ
‪แล้วครั้งหน้าที่คิดจะจิ๊กอะไร ‪กรุณาเลือกแต่ของมีค่า
‪ก็ได้
‪จริงๆ นะ เราควรคาดหวังสูงกว่านี้
‪- เอ้า ‪- เดี๋ยวผมก็ทำร่วงหรอก
‪ถ้าแกทำร่วง ฉันไม่เกี่ยวนะ
‪เอาสิ
‪- เพิ่มเข้าไป ‪- หยุดนะ
‪เอ้า อย่าลืมขวดใหญ่
‪พอแล้วหนุ่มๆ
‪สแตน ยาหยอดหูอยู่ข้างล่าง ‪อย่าลืมล่ะ
‪ครับ
‪นายไม่ใช่คุณพ่อห่วยแตกอย่างที่ฉันคิดไว้เลย
‪ฉันว่าแกเริ่มจะชอบฉันแล้ว
‪ฉันว่าที่ต้องทำก็แค่…
‪จูบทำไม
‪ไม่รู้สิ คุณพ่อสุดเซ็กซี่มันทำให้มีอารมณ์ ‪และโลกก็จะแตกแล้วด้วย
‪อ๋อ โอเค แต่ฉันนึกว่าเธอมูฟออน ‪ไปหาผู้ชายหลายต่อหลายคนแล้วไม่ใช่เหรอ
‪แล้วไง
‪ก็ต้องจีบฉันก่อนสิ
‪- ต้องให้จีบเหรอ ‪- จีบ
‪ใช่ ช่อดอกไม้กับไวน์ราคาแพง
‪ฉันไปหาแด๊ดดี้ผัวขาคนใหม่ดีกว่า
‪ฉันเนี่ยแหละแด๊ดดี้
‪ใช่แล้ว
‪ไง
‪แล้วนี่…
‪ฉันควรจะเป็นห่วงเธอไหม
‪ฉันน่ะเหรอ
‪ชีวิตดี๊ดี ไปถามดิเอโกสิ
‪อ๋อใช่
‪คืองี้ ที่ฉันรู้ว่ามีเรื่องไม่ชอบมาพากล ‪ก็เพราะเธอไปอยู่กับดิเอโกนั่นแหละ
‪ฉันรู้นิสัยเธอ อัลลิสัน
‪และฉันดูออกเวลาเธอกำลังจมดิ่ง
‪มันเกิดขึ้นอีกแล้วใช่ไหม
‪- ทุกอย่างกำลังจะจบ ‪- เออ เดี๋ยวก็แก้ได้แหละ
‪ใช่
‪หรือแก้ไม่ได้
‪หรือแก้ได้
‪แต่มันไม่สำคัญหรอก
‪เพราะเส้นเวลาใหม่จะแย่ลงไปอีกสำหรับฉัน
‪ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
‪ฉันเสียคนรักไปเรื่อยๆ ไม่ได้ มันไม่แฟร์
‪นี่
‪มานี่
‪นึกว่านาย…
‪ไม่ใช่ คือก็เคย…
‪- แต่ไม่ได้ ‪- ตายแล้ว
‪ทำไม่ได้
‪ไม่เป็นไร ฉันแค่…
‪บอกว่าจะไปหาสโลน เพราะงั้น…
‪ฉันไปนะ
‪สุดๆ
‪พูดเล่นใช่ไหม
‪นี่นายจะทิ้งฉันไปหายัยตัวปลอม ‪ที่เพิ่งรู้จักกันแป๊บเดียวเนี่ยนะ
‪เธอจะเอาอะไรกับฉันกันแน่
‪ถามจริง ตอบมาตรงๆ
‪ถ้าเรย์กับแคลร์อยู่ด้วย เธอจะมาอยู่ตรงนี้ไหม
‪แต่พวกเขาไม่อยู่ด้วยใช่ไหมล่ะ
‪เข้าใจนะว่าเธออยากคิดเรื่องอื่น ‪แต่ห้ามมาใช้ฉัน
‪ถ้าฉันอยาก ฉันก็ทำได้
‪ไม่ตลกสักนิด
‪ฉันได้ยินข่าวลือว่านายจะอยู่ตรงนี้
‪อัลลิสัน…
‪ฉันไม่ยอมให้ใครมาตัดสิน ‪ว่าฉันทนความสูญเสียได้แค่ไหนแล้ว
‪อัลลิสัน ขอร้อง
‪อย่าทำแบบนี้
‪ฉันได้ยินข่าวลือว่านายต้องการฉัน
‪หยุด
‪หยุดนะ
‪หยุด!
‪วิคเตอร์
‪เป็นไรไหม
‪ฉันสบายดี
‪นี่จะแอบพาเขาหนีเหรอ
‪ฉันต้องทำ
‪ทุกคนโหวตให้ส่งตัวเขาให้พวกสแปร์โรว์
‪เรายังมีหวัง
‪ฉันจะช่วยเขา เอาพลังคืนมา
‪และพาหนีออกจากเมือง
‪แล้วยังไงต่อ
‪แล้วฉันจะโฟกัสเรื่องพวกสแปร์โรว์ ‪กับคูเกิ้ลอะไรนั่น
‪- ความคิดแย่มาก ‪- ฉันติดค้างเขา
‪ถ้าเรากำจัดเจ้าคูเกิ้ลแล้วฉันไม่รอดล่ะ
‪เขาจะต้องอยู่ในสภาพนี้ต่อไป
‪อัลลิสัน ขอร้องล่ะ
‪ขอร้อง ทำเป็นไม่เห็นเรานะ
‪ฉันจะพาเขาไปที่ปลอดภัย ‪แต่วิคเตอร์ นายต้องบอกทุกคน
‪เธอไม่จำเป็นต้องช่วยก็ได้
‪ถ้าเป็นนายจะช่วยฉันไม่ใช่เหรอ
‪โอเค ฮาร์ลัน ไปกับอัลลิสันก่อนนะ
‪แล้วคุณล่ะ
‪ฉันจะตามไปทันทีที่สะดวก ฉันสัญญา
‪ไปสิ
‪ไง
‪ได้เวลาแล้ว
‪ฮาร์ลันอยู่ไหน
‪เขาไปแล้ว
‪ปล่อยเขาไปใช่ไหม
‪การตายของฮาร์ลันหยุดคูเกิ้ลบลิตซ์ไม่ได้หรอก
‪ดีแต่จะเป็นโศกนาฏกรรมซ้อนเรื่องเศร้า
‪และเราหาทาง… ฉันจะหาทางอื่นเอง
‪ยินดีด้วยนะวิคเตอร์
‪นายทำลายทุกอย่าง
‪อีกแล้ว
‪นึกว่านายจะฉลาดกว่านั้นจริงๆ
‪แหม
‪ไปได้ส๊วยสวย
‪- เอ้า ‪- ขอบใจ
‪ฉันเห็นตัวเองในอนาคตตาย
‪บ้าไปแล้ว ฉันก็เห็นเหมือนกันเป๊ะ ‪แต่ว่าฉันไม่ได้ตายว่ะ
‪- เขาบอกไม่ให้ฉันกอบกู้โลก แล้วก็ตาย ‪- หรือก็ตายนะ ไม่รู้เหมือนกัน
‪- นายว่าเขาหมายความว่าไง ‪- นายควรรู้ไม่ใช่เหรอ
‪นายก็ควรจะรู้เรื่อง… โอเค
‪- เอ้า ไปตาย ‪- ดื่ม
‪เคลาส์ ฉันทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อยับยั้งวันสิ้นโลก
‪ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย
‪แต่เขากลับมาบอกว่า…
‪ว่าอะไร เสียแรงเปล่าเหรอ
‪คือว่า ฉันไม่รู้อะไร…
‪หรือเขาตั้งใจสื่อว่าอย่ากลายเป็นเขา แต่…
‪โห เรื่องนี้เจ็บจี๊ดถึงหัวใจเลยใช่มะ
‪ฉันโกงเวลามาเยอะ
‪เลยคิดไปเองว่าจะโกงความตายได้
‪แต่ปรากฏว่าฉันต้องตายสยอง ‪เป็นศพแขนข้างเดียว
‪ในนรกระบบราชการที่ฉันออกแบบขึ้นมาเอง
‪อย่าสปอยล์สิ
‪นี่ยังไม่พูดถึงรอยสักอุจาดตา
‪นี่หนังนายเหรอ
‪ฉันไม่ยอมกลายเป็นศพตาแก่ ‪มีรอยสักสะเหล่อๆ หรอก
‪ถ้านายไม่อยากกลายเป็นหมอนี่ ‪แล้วทำไมไม่เลือกเส้นทางชีวิตอีกแบบล่ะ
‪เปลี่ยนชีวิตเลย ย้ายขึ้นเหนือ ‪ไปทำฟาร์มเลี้ยงอัลปาก้า
‪ก็น่าสนนะ
‪เส้นเวลามันปั้นง่าย เราพิสูจน์แล้ว
‪ฉันลองตัดวงจรดูก็ได้ แต่…
‪ใช่ เอาสิ
‪แค่อย่าเอาแขนขาไปใกล้ของมีคม
‪และอย่าไปเข้าแก๊งมาเธอร์สออฟแอโกนี่
‪- อะไร ‪- ก็รอยสัก
‪สัญลักษณ์แก๊งนักบิด มาเธอร์สออฟแอโกนี่
‪รู้จักเหรอ
‪เมื่อสองเส้นเวลาก่อน ‪พวกเขาเป็น… เรียกว่าไงดี
‪เภสัชของฉัน
‪ดีแล้ว
‪เพราะว่า…
‪ขอบใจนะเคลาส์
‪โอเค คุยได้สาระดี
‪ไปเลยเพื่อนยาก
‪- ไง ‪- ไง
‪ขอเข้าไปได้ไหม
‪ได้เสมอ
‪(มาเธอร์สออฟแอโกนี่)
‪(ชั่วโมงแห่งความทุกข์ ‪เบียร์อเมริกันขวดละสามดอลลาร์)
‪มาทำอะไรจ๊ะเด็กน้อย
‪หลงทางเหรอไอ้หนู
‪(เฉพาะสมาชิกเท่านั้น)
‪ตามหาอยู่พอดี
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล