ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν υπάρχει λόγος να φτιάξουμε τέτοιο κτίριο.
Σ' έχουν πει ποτέ αλαζόνα;
Δεν ξέρω τι είπες, αλλά τα σχέδια είναι παράξενα.
Αυτά είναι τα σχέδια. Κάνε ό,τι λένε.
Είπα, δεν καταλαβαίνω αυτά τα σχέδια.
Ούτε εσένα καταλαβαίνω.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΟΜΠΣΙΝΤΙΑΝ
Όταν γίνει η δουλειά.
-Τους θες όλους νεκρούς; -Όλους.
Γυρίζουμε αμέσως.
Όλοι νεκροί.
Λοιπόν, πώς γίνεται να είμαστε εμείς ακόμα εδώ,
ενώ όλο το σύμπαν έχει γίνει κοσμικό προσάναμμα;
-Ίσως καούμε τελευταίοι. -Δεν μιλούσα σ' εσένα.
Έχει δει κανείς τον Κλάους;
-Ή τον μπαμπά; -Θα έρθουν.
Αλήθεια; Κόλλησαν στην κίνηση;
Ακούστε, παιδιά.
Ζούμε γιατί είμαστε ξεχωριστοί, σωστά;
Μόνο εμείς μπορούμε να σώσουμε το σύμπαν.
-Ερώτηση. -Ναι.
Δεν το προσπαθήσαμε και αποτύχαμε παταγωδώς;
Ναι, επειδή το σχέδιό του ήταν χαζό.
-Εγώ έχω καλύτερο. -Μα πώς.
Θα βάλουμε μπρος τον μεγάλο επιταχυντή γαμαδρονίων.
Θα κάνετε επιστημονιλίκια και…
Στέλνουμε το Κούγκελμπλιτζ στο διάστημα.
Δεν περιμένατε να το ξέρω.
Είναι στην Ελβετία.
"Αδρονίων" λέγεται.
Όχι "γαμαδρονίων", ηλίθιε!
Μαζέψου! Προσπαθεί, σκατοκαλαμάρι.
Εσύ πώς συμβάλλεις;
Ανατίναξε τους δικούς του.
Θες να μιλήσουμε για οικογενειακά προβλήματα;
Τα μούτρα σου έπρεπε ν' ανατιναχτούν, στον λαιμό σου!
Μακάρι να 'χα μια τούρτα να σ' τη χώσω στα μούτρα!
-Τι λες, μωρέ; -Κόφ' το γιατί…
-Σκάσε! -Κανόνισε να σε…
Τελειώσατε;
Το σύμπαν εξαφανίζεται.
Αρμενίστε κι άλλο βαρκούλες ενώ χάνονται καράβια.
Aν νιώθετε καλύτερα έτσι.
Αλλά αυτό δεν αλλάζει το ότι αργήσαμε.
Πέντε, έλα τώρα.
Τελείωσε, Λούθερ. Αποτύχαμε.
Δεν μπορεί να είναι οριστικό.
Ναι. Πέντε, πρέπει να βρούμε μια λύση.
Εντάξει. Ας αναθεωρήσουμε λίγο.
Να δούμε την ευρύτερη εικόνα.
Οι περισσότεροι προσπαθούμε εδώ και 28 μέρες
να σταματήσουμε το τέλος του κόσμου.
Τι ακριβώς καταφέραμε;
Ωστόσο, κάναμε μερικούς φίλους στην πορεία.
Λάθος!
Ξέρεις τι κάναμε;
Τίποτα. Τα κάναμε όλα χειρότερα κάθε φορά.
Πες τα.
Όταν πήγα στην Επιτροπή,
τα είπα με τον 100χρονο εαυτό μου.
Και τα τελευταία μου λόγια ήταν "Μη σώσεις τον κόσμο".
"Μη σώσεις τον κόσμο";
"Μη σώσεις τον κόσμο".
Είναι ό,τι πιο χαζό έχω ακούσει.
Όντως; Ό,τι κι αν κάνουμε δεν πετυχαίνει.
Σώζουμε τον κόσμο για μία μέρα, αυτοεπαινούμαστε
και όλα σκατώνουν πάλι.
Είμαστε το πρόβλημα.
Ναι, εμείς.
Μια στιγμή.
Το μεγάλο σου σχέδιο είναι μηδέν σχέδιο;
Ακριβώς. Αντίρρηση συνείδησης.
Γιατί όχι; Όλα τα δοκιμάσαμε.
Ακούστε, ίσως αυτό χρειάζεται το σύμπαν.
Ας ασπαστούμε την Αποκάλυψη. Να δούμε τι έχει η άλλη πλευρά.
Κι αν δεν έχει τίποτα;
Τότε, χάρηκα για τη γνωριμία.
Ό,τι απωθημένο έχετε, προτείνω να το κάνετε τώρα.
Λοιπόν,
σ' αυτό το τρελά χαρούμενο κλίμα,
εμείς…
-Και δεν το λέμε; -Εντάξει.
Έχουμε να σας κάνουμε μια μικρή ανακοίνωση.
Αρραβωνιαστήκαμε!
Έλεος, σκοτώστε με τώρα.
Ανόητοι.
Τώρα;
Κοιτάξτε, καταλαβαίνουμε ότι η στιγμή
δεν είναι η ιδανικότερη.
Αλλά, προφανώς, ή τώρα ή ποτέ. Καλά δεν λέω, Πέντε;
Μη με ανακατεύεις, να χαρείς.
Όσος χρόνος μάς απομένει,
θα τον περάσουμε μαζί σας.
Οπότε, θα χαιρόμασταν πάρα πολύ
αν έρθετε στην αίθουσα δεξιώσεων στις 6:00 μ.μ.
να γιορτάσουμε την αγάπη μας
και την επίσημη ένωση
όσων απέμειναν από τις οικογένειές μας.
Απαιτείται δημιουργικό επίσημο ένδυμα.
Κύριε Ρόντο.
Σερ Ρέτζιναλντ, καλώς ήρθατε ξανά.
Πάει αρκετός καιρός.
Γνωρίζεστε;
Αφού μου ανήκει το ξενοδοχείο.
-Πού είναι τα παιδιά; -Επάνω.
-Καλώς. Ετοίμασε τη σουίτα μου. -Αμέσως.
-Έλα, μικρέ. -Σου ανήκει το ξενοδοχείο, είπες;
Άλλη ώρα θα πούμε για επενδύσεις σε μεσιτικά.
-Στη βράση κολλάει το σίδερο. -Μετά, τότε.
Πατερούλη, μην μπουκάρουμε να τα κάνουμε γυαλιά καρφιά.
Μα τι λες;
Απλώς λέω, προσπάθησε να είσαι λιγότερο
εσύ, ντάξει;
Απλώς κάνε ό,τι σου λέω, Κλάους.
Κι όλα αυτά τα έφτιαξες μόνη σου;
Βοήθησε κι ο Λούθερ. Δεν κοιμηθήκαμε όλο το βράδυ.
Εκπληκτικό.
-Μπαμπά; -Κλάους;
-Γεια. -Ευτυχώς.
Μαζευτείτε, παιδιά. Γρήγορα!
-Πού διάολο ήσουν εσύ; -Με τον Ρετζ.
Μπλέξαμε λίγο
σε μια εκδρομή πατέρα-γιου στο τέλος του κόσμου.
Κάνετε παρέα τώρα;
Ναι, γελάσαμε, κλάψαμε, παίξαμε με τα αμάξια.
Μην τα πολυλογώ, είμαι αθάνατος τώρα.
Κάτσε. Τι είσαι, λέει;
Κλάους, άρχισες τα άλατα μπάνιου πάλι;
Το πιο εύστοχο ερώτημα είναι γιατί παίζετε με βαζάκια.
Προσκλητήρια είναι.
Και δεν παίζουμε.
Παντρευόμαστε με τον Λούθερ.
Ο χωροχρόνος καταρρέει κι εσείς οργανώνετε γάμο;
Ναι, και το θέμα είναι…
Δεν υπάρχει αρκετός χώρος.
Θέλει συγκεκριμένο αριθμό ατόμων, οπότε…
Έτσι σας μεγάλωσα; Χαζεύετε ενώ ο κόσμος καίγεται;
Θυμήσου τι είπαμε, Ρετζ.
-Βαθιές ανάσες. -Πάψε, έχω ρέντα.
Μπαμπά, παίρνεις τα χάπια;
Για την ακρίβεια, όχι.
Και δεν έχω νιώσει καλύτερα στη ζωή μου.
Θέλατε να με ξεκουτιάνετε με χάπια,
ν' αναλάβετε και να σπαταλήσετε την περιουσία μου.
Λοιπόν, ο Κλάους από δω
μου έκανε τη χάρη να μου κόψει το φαρμάκι.
Η ομίχλη ξεδιαλύνεται πια
και βλέπω τις κακόβουλες ενέργειές σας
με πλήρη διαύγεια.
Του έκοψες τα φάρμακα; Το σκέφτηκες πολύ;
Είναι ο μόνος σκεπτόμενος.
Όλοι σας αξίζει να μάθετε κάτι
απ' αυτόν τον εντυπωσιακό νεαρό.
Ναι, ο κόσμος τελειώνει. Τι ακούω.
Κι οι υπόλοιποι θα συνεχίσετε την εκπαίδευση πάραυτα.
Ο χρόνος τελειώνει, έχουμε αποστολή.
Εγώ είμαι έτοιμος. Πάμε.
Για να μαντέψω.
Το Πρόγραμμα Λήθη;
Πώς ξέρεις γι' αυτό;
Μου τα 'πε όλα ο Πόγκο.
Να ένα όνομα που είχα καιρό ν' ακούσω.
Κι επιβεβαίωσε αυτό που πάντα υποπτευόμουν για σένα.
Δηλαδή;
Είσαι ένας σαδιστής παράφρων
που θα ξαναπαίξει τη ζωή μας κορώνα γράμματα
σε μια μάταιη αποστολή.
Πιστεύεις έναν δυσαρεστημένο χιμπατζή κι όχι τον πατέρα σου;
Χωρίς δεύτερη σκέψη.
Κανείς δεν σε θέλει εδώ, μπαμπά.
Φύγε καλύτερα.
Δεν μιλάς εκ μέρους όλων μας, μεγάλε.
Πήγαινε μαζί του αν θες.
Μάλιστα.
Ώστε εδώ καταλήγουμε.
Σε ανταρσία.
Δεν έχουμε πρόθεση για τέτοια αστυσία εδώ.
Να ηρεμήσουμε πρέπει.
Εσείς εκπέμπετε σε άλλη συχνότητα τσάκρα τώρα.
Μπαμπάκα, πάμε να πιούμε ένα τσαγάκι στη σουίτα.
-Τι… Άσε με. -Λούθερ. Σλόουν.
Έχω καταχαρεί, μιλάμε.
Είστε κουκλιά. Τέλειοι.
Στείλτε μου τη λίστα γάμου!
Βίκτορ.
Να σε ρωτήσω.
Βασικά, να σου ζητήσω κάτι θέλω.
Είναι της τελευταίας στιγμής…
-Όλος ο γάμος είναι, αλλά… -Τι θέλεις;
Θα γίνεις κουμπάρος μου;
Δεν θα κάνεις πολλά, θα στέκεσαι δίπλα μου
και θα φροντίζεις να μη φερθώ σαν βλάκας.
Θα το ήθελα πολύ.
Εντάξει. Τέλεια.
Μας πιέζει ο χρόνος.
Το μπάτσελορ είναι σε 15 λεπτά. Δεν είναι όλοι καλεσμένοι…
-Τι είπες; -Οπότε…
Τίποτα, φίλε. Τίποτα.
Εντάξει.
-Ακόμα το παίζεις δύσκολος; -Σιωπή.
-Κατεβάζω ιδέες. -Βρομάνε. Άνοιξε κάνα παράθυρο.
Έχω πολλά να σκεφτώ.
-Τι να σκεφτείς; -Το τέλος των πάντων.
Εντάξει.
Καλά, όσο περιμένουμε την επιφοίτηση,
τα αγόρια περιμένουν τον γάμο.
Δεν πάω στον γάμο.
Και βέβαια θα πας. Ως συνοδός μου. Ντύσου!
Δεν θα πάω στον ηλίθιο γάμο ενώ πρέπει να σώζω τον κόσμο.
Η ελπίδα μας ήταν ο Kύβος του Ρούμπικ, μα καπούτ.
Τι προτείνεις;
Να ρίξουμε ξύλο. Τι κάνεις;
-Θα πας στον γάμο. -Έχουμε ένα παιδί.
Δεν το ξέρω, λες; Εγώ επωάζω το σκασμένο…
Τότε, γιατί δεν το παλεύεις;
Δεν αξίζουν όλες οι μάχες. Πολύ χλομό να επιβιώσουμε.
Αξίζει για να είμαι μ' εσένα και το μωρό.
Κι ο κύριος Μοναχικός Λύκος που δεν θέλει κανέναν;
Γνώρισε μια τρελή.
Κι άλλαξε γνώμη.
Σ' αγαπώ, Ντιέγκο,
αλλά δεν πάω σε χαμένη αποστολή με το αλλόκοτο σόι σου.
-Άκου… -Όχι.
Απόψε ή θα παλέψεις στην Αποκάλυψή σου ή θα είσαι μαζί μου.
Μην το κάνεις αυτό.
Πρέπει να διαλέξεις.
Λάιλα.
Διαλέγω εσένα.
Δεν υπολόγισα σωστά πόσο με αντιπαθούν αυτά τα παιδιά.
Σε μισούν, σε απεχθάνονται.
Θέλω να πω, σε σιχαίνονται με όλη τους την καρδιά.
Φτάνει.
Μπαμπά, εδώ έχουμε να κάνουμε μ' ευαίσθητες ψυχές.
Είναι ήδη καταρρακωμένοι. Δεν θέλουν να τους κατσαδιάσεις άλλο.
Μα θα βελτιωθούν μόνο αν κατανοήσουν επακριβώς
πόσο απίστευτα ανίκανοι και καμένα χαρτιά είναι.
Λένε κι ότι…
-Μπαμπά, να σου μιλήσω; -Άλλη ώρα.
-Ένα λεπτό μόνο… -Όχι τώρα!
Τι έλεγες;
Λένε κι ότι πιο πολλές μύγες πιάνεις με το μέλι.
Με καταλαβαίνεις;
Φίλους θέλουμε να κάνουμε.
Φιλίες με τα παιδιά μου; Γιατί;
Χίπης είμαι ή ανασφαλής;
Εγώ λέω απλώς,
ας κάνουμε λίγη ψιλοκουβέντα
πριν τη δούμε φουλ Στάλιν, ξέρω γω.
"Γεια. Τι κάνεις;
Πόσο κούκλος, λατρεύω αυτόν
τον συνδυασμό γραβάτας, καρφίτσας και γιλέκου.
Πού τα ψώνισες;"
"Δεν αντέχεται αυτός ο καιρός της Αποκάλυψης".
Κάτι τέτοιο. Έλα. Έλα εδώ.
Κάτσε, πιες κάτι.
Θέλω
να μου πεις κάτι όμορφο.
Σε προκαλώ.
Εμπρός.
Έχεις ένα μέτωπο με καλές αναλογίες.
Το οποίο μου δείχνει ότι είσαι ευγενικός, αλλά ενθουσιάζεσαι εύκολα.
Υπέροχα!
Θέλει δουλίτσα, αλλά δεν βαριέσαι.
Το θέμα είναι ότι δεν σε ξέρουν όπως εγώ.
Χρειάζονται λίγο χρόνο για να συμπαθήσουν αυτήν την εκδοχή σου.
Δυστυχώς, δεν μας περισσεύει χρόνος.
Ευτυχώς, πάμε σε γάμο απόψε.
Ναι; Γιατί; Κανείς δεν με θέλει εκεί.
Έλα τώρα. Θέλουν να κερδίσεις τη θέση.
Να είσαι μπαμπάς, όχι αφεντικό.
Μπαμπάς, όχι αφεντικό.
Πίστεψέ με.
Αν στηρίξεις τον Λούθερ, θα επωφεληθείς πολύ.
Δώσε, Λούθερ.
Κάθε τόσο γίνομαι κομμάτια
Και σε χρειάζομαι εδώ απόψε
Γαμώτο, σε χρειάζομαι πιο πολύ από ποτέ…
Δεν έχει αγγελική φωνή;
Μωρό μου, σκίσε τις ψηλές.
Τραγούδα, μωρό μου.
Για πάντα…
Δεν το πιστεύω ότι παντρεύεται πρώτος.
Εγώ ναι. Τον έπιασα να παντρεύει τις φιγούρες μου στην τρίτη τάξη.
Αποκλείεται!
Δεν φανταζόμουν έτσι το μπάτσελόρ μας.
Κοίτα να δεις,
υπάρχει ένα γενικό έλλειμμα σε στριπτιζέζ και σταφιδόψωμα.
Πώς και δεν κάλεσες τον μπαμπάκα σου;
Είναι πολύ ευγενική και τρυφερή ψυχή.
Καμία σχέση με τον δικό μας. Τουναντίον.
Αλλά ήθελα ένα διάλειμμα από τον γερόλυκο.
Τίποτα δεν μπορώ να πω
Ολική έκλειψη της καρδιάς
Γιατί κατεβάσατε μαύρες πλερέζες; Πάρτι έχουμε.
Χαίρομαι που κάνουμε εντυπωσιακή έξοδο όσο μπορούμε ακόμα.
Στην υγειά μας.
Τα περάσαμε τρέλα.
-Γεια μας. -Γεια μας.
Επόμενος;
Εγώ. Γιατί επιτέλους αποφάσισα.
Τι θα πεις, μαέστρο;
Ντουέτο, φίλε μου.
Ναι!
Νιώθω τόσο ξεχωριστός.
Φάση θα 'χει.
Το καραόκε δεν έχει φάση. Έτσι πρέπει.
Λοιπόν, πέρασα καταπληκτικά
Όχι, δεν έχω ξανανιώσει έτσι…
Έτσι!
Είναι η αλήθεια…
Θα μου λείψει αυτό.
Και σ' εσένα τα χρωστάω όλα…
Εμένα όχι. Είναι απαίσιοι.
Δεν εννοούσα αυτό.
Το ξέρω.
Και σ' εσένα τα χρωστάω όλα…
Κι εμένα θα μου λείψουν.
Μπαίνουμε στον ρυθμό.
Μου κάνεις άλλη μία χάρη;
Ναι, ό,τι θες.
Μίλα στην Άλισον.
-Όχι. Έλα… -Βίκτορ.
Σε παρακαλώ.
Και να πω τι; "Γιατί σκότωσες τον φίλο μου;"
Όντως θες να συγκρίνεις απώλειες;
Απλώς…
Δεν θέλω να είναι μόνη όταν έρθει το τέλος. Καταλαβαίνεις;
Το είπε κι ο Πέντε. Να κάνουμε τα απωθημένα μας.
Γιατί είναι δικό μου απωθημένο;
Ήταν πάντα καλή μαζί σου.
Καλύτερη απ' ό,τι εμείς.
Γιατί καταλαβαίνουμε την ανάγκη
Να θυμάσαι…
Λούθερ!
Έλα.
Βίκτορ, μην ντρέπεσαι. Ντιέγκο, κι εσύ.
Δεν το θέλετε.
Εντάξει. Δεν γαμιέται.
-Έλα! -Έλα, Ντιέγκο.
Με ζωηράδα!
-Πάμε. -Μπορεί να είναι αγάπη
Επειδή
Πέρασα καταπληκτικά
Όχι, δεν έχω ξανανιώσει έτσι
Ναι, το ορκίζομαι
Είναι η αλήθεια
Και σ' εσένα τα χρωστάω όλα
Είναι επίσημο.
Μου έσπασαν τα τύμπανα
κι ο βλάκας με τα μαχαίρια είναι τελείως άφωνος.
Ντιέγκο. Ξέρεις ότι τον λένε Ντιέγκο.
Τέλος πάντων.
Δοκίμασε να του φέρεσαι καλά, και στους άλλους.
Και γιατί να το κάνω;
Θα 'θελα να σε βοηθήσω με τα νεύρα σου, αλλά πρέπει να συνεχίσω.
Ο γάμος είναι σε μία ώρα.
Η Φέι είναι νεκρή.
Ναι. Το ξέρω.
-Όπως κι οι άλλοι. -Αυτό ήταν;
Έτσι απλά ξεγράφεις την Ακαδημία του Σπουργιτιού;
Άκουσες τον μπαμπά.
Μας περιμένει εκπαίδευση.
Κάτι σπουδαίο πρόκειται να γίνει.
Μακάρι να εννοούσες τον γάμο μου.
Εντάξει.
Σλόουν, άκουσέ με…
Όχι. Εσύ να μ' ακούσεις.
Λυπάμαι που δεν σε κάλεσαν στο πάρτι.
Δεν με νοιάζει αυτό.
Σε νοιάζει.
Σε νοιάζει πιο πολύ το μπάτσελορ απ' ό,τι η Φέι και οι άλλοι.
Ή να σώσεις τον κόσμο.
Αυτό…
-Αυτό είναι τρελό. -Αλήθεια;
Εμείς δεν μείναμε ποτέ μόνοι.
Πάντα ήμασταν οι επτά μας.
Τώρα είσαι μόνος σου.
Συγχαρητήρια, είσαι επιτέλους το Νούμερο Ένα.
Του ενός.
Είμαι Σπουργίτι.
Το ίδιο κι εσύ.
Όχι πια.
Τι το τόσο ιδιαίτερο έχουν πια;
Είναι οικογένεια.
Δεν υπάρχουν για να πωλούν φιγούρες και δωροσακούλες.
-Δεν ήμασταν μόνο αυτό. -Αλήθεια;
Γιατί θες τόσο να είσαι Σπουργίτι;
Γιατί δεν έχω τίποτα άλλο.
Δεν ξέρω αν είναι αρκετά μεγάλο.
Τζάμπα ποτά να 'χει.
Έλα. Για τον Λούθερ είναι. Ας χαρούμε λίγο.
Δεν… Συνήθως στρώνει στον ποπό μου.
Έβαλες τεράστιο πουκάμισο με γιακά. Πρωτοτυπία.
Ξέρεις ότι εδώ δεν έχει παπαράτσι.
Τι; Να πάρει.
Ακούστε με καλά.
Σήμερα είναι η μέρα μου, εντάξει;
Αν μπορείτε, μη σφαχτείτε για δυο ώρες.
Το δώρο σας για τον γάμο μου.
Αυτός το άρχισε, οπότε…
-Κυριολεκτικά, εσύ… -"Κυριολεκτικά";
Η μέρα μου!
Δύο ώρες.
-Θα τα καταφέρετε; -Ναι, εντάξει.
Ευχαριστώ.
Ας τελειώνουμε πριν πεθάνω από αηδία.
Αγαπημένοι μου,
μαζευτήκαμε εδώ σήμερα
για την ώρα την καλή, όχι για την ώρα την πολλή,
οπότε ας διασκεδάσουμε πολύ.
Ο ήλιος δεν μπορεί να λάμπει κάθε μέρα.
Ν' ακούσω ένα αμήν;
-Αμήν! -Αμήν!
Αμήν.
Λούθερ,
δέχεσαι αυτήν τη θεογκόμενα για γυναίκα σου;
Δέχομαι.
Σλόουν,
υπόσχεσαι ν' αγαπάς και να λατρεύεις
αυτόν τον μεγαλόσωμο, τριχωτό μπάσταρδο
για τις επόμενες 24 με 48 ώρες;
Αντιμεθαύριο, το πολύ.
Θα προσπαθήσω.
Τότε…
Συγγνώμη.
Σας δηλώνω καραπαντρεμένους.
Ζήτω η Αποκάλυψη!
Επισήμως χειρότερο από την Αποκάλυψη.
Εδώ είμαστε.
Πέντε δολάρια για 10 επί 12 εκατοστά. Οκτώ αν θέλετε δύο.
-Είδες φαΐ; -Εντυπωσιάστηκα.
Εγώ έφτιαξα την τούρτα.
Και τα τρία επίπεδα. Αμέ.
Δοκίμασες το αρνί;
-Όχι. -Είναι τέλειο!
-Όντως; -Ναι.
Να δοκιμάσω το δικό σου, αλλά με τη σάλτσα.
-Το δικό μου αρνί; -Ναι. Δώσε να δοκιμάσω.
-Πέντε. -Έλεος.
-Αδερφέ μου. -Τι θες;
Άκου. Ο μπαμπάς πάνω έχει σχέδιο για να τα σώσει όλα.
Τι λες, πάμε στη σουίτα για λίγη κουβεντούλα;
Από πότε γίνατε κολλητάρια;
Αυτός ο μπαμπάς είναι αλλιώς. Είναι χελώνα.
Σκληρός απ' έξω,
αλλά γλυκούλης και ρυτιδιασμένος
και καμιά φορά νοστιμότατος
από μέσα.
-Κλάους; -Ναι;
Κολλημένοι σαν εμένα κι αυτόν δεν αλλάζουν.
Ποτέ δεν ενδιαφερόταν για το καλό μας.
Οπότε, το μόνο μου σχέδιο για απόψε
είναι να γίνω κωλίδι απ' το ποτό.
Καλά.
-Όρμα. -Αυτό θα κάνω.
Κλάους.
Ούτε να το σκεφτείς να τον φλομώσεις στις κακές ιδέες.
Εγώ; Μα πώς…
Μπορεί να μη σκοτώνεσαι,
αλλά θα φροντίσω οι ώρες σου στη γήινη διάσταση
να είναι γεμάτες πόνο και μαρτύριο.
Το 'πιασες;
Ναι. Βεβαίως.
Τέλεια. Πλατύ χαμόγελο.
Αντίο.
Πήρα το αρνί.
Πότε μπορούμε να φύγουμε;
Μετά τους λόγους.
Δεν νομίζω ότι θ' αντέξω τόσο.
Επίσης, έχεις δει τον μπαμπά;
Πιες ένα ποτό, Μπεν.
Χαλάρωσε,
για μία φορά στη μίζερη ζωή σου.
Να ζήσουν οι νεόνυμφοι.
-Αδερφέ! -Γεια μας.
-Λοιπόν. Ο μπαμπάς. -Όχι.
-Όχι. Μωρό μου… -Όχι είπα, Κλάους.
-Έχει αλλάξει. -Είναι ανίκανος ν' αλλάξει.
Λούλου, είναι διαφορετικός.
Με βοήθησε να νικήσω τους παιδικούς μου φόβους.
Παίξαμε μπάλα.
Κάτσε. Μπάλα με τον μπαμπά;
Ναι, το λέμε λεωφορειόσφαιρο.
Κάτι δικό μας. Θα βρεις κι εσύ κάτι να μοιραστείτε.
Σταμάτα. Άκου, σε κοροϊδεύει.
-Όχι. -Σε κοροϊδεύει.
Κι ακόμα χειρότερα.
Σε υποκινεί ο ίδιος σου ο πατέρας.
Αλήθεια, αν του δώσεις μια μικρή ευκαιρία…
Κλάους!
Μωρό μου, ηρέμησε.
Ο γάμος μας είναι.
Έχεις δίκιο. Συγγνώμη.
-Ναι. -Συγγνώμη.
Εντάξει, φτάνει.
Άκου. Προσπαθώ ν' απολαύσω τον γάμο μου.
-Κάν' το κι εσύ. -Εντάξει.
-Φάε σολομό σε κυπελλάκι. -Τι ωραίο.
-Ναι; -Ναι.
Καλά. Χέσε με, προσπάθησα.
Μήπως… Εντάξει, το αρνί μου είναι.
Το αρνί σου.
Δεν ξέρω. Δεν νομίζω ότι το απεχθάνεται κιόλας.
Να το κάνουμε μετά.
Τι διάολο θέλει εδώ αυτός;
Όλα καλά.
Δεν είναι καλά.
Ας είμαστε πολιτισμένοι.
Για χάρη μου;
Εντάξει.
Μην τυχόν κάτσει εδώ.
Έτσι και κάτσει…
Τι κάνει εδώ;
Έτσι, προχώρα.
-Ποιος τον κάλεσε; -Ανέξου το.
Εμένα δεν με καλούν ούτε σε μπάτσελορ.
Δεν χαλαρώνεις με τίποτα.
Τώρα ήρθαμε όλοι.
Μπεν;
Ηρέμησε.
Τρώει γεμιστό αυγό με μαχαιροπίρουνο;
Θλιβερό. Μου προκαλεί θλίψη.
Σύστησέ με. Τώρα.
-Όχι. Δεν θα… -Έλα.
Πήγαινε!
-Όντως θέλεις να… -Ναι, άντε.
Καλή είμαι;
Ναι, μια χαρά.
Μπαμπά!
Η Λάιλα.
Λάιλα. Ο Σερ Ρέτζιναλντ Χάργκριβς.
Χαίρω πολύ, κε Χάργκριβς.
Διακρίνω προφορά Ανατολικού Λονδίνου;
Καλό αφτί.
Τη δική μου την εξάλειψα για της βασίλισσας.
Να μαντέψω.
-Σπίταλφιλντς; -Γουάιτσαπελ.
-Ξέρεις το Cat and Custard; -Στο Fox and Hound.
Τέλειος μπακαλιάρος με πατάτες.
Θα σκότωνα για λίγο αρακά τώρα.
Λοιπόν; Πώς κατέληξες μ' αυτόν εδώ;
Γνωριστήκαμε στο ψυχιατρείο.
Δεν αμφιβάλλω.
Καλά, δεν παίρνει αμέσως μπρος η μανιβέλα, αλλά καλός είναι.
Πράγματι.
Είναι εξαιρετική.
Μπράβο, αγόρι μου.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Πολύ ατυχής η χρονική στιγμή.
Γιατί;
Θα γινόσουν σπουδαίος πατέρας.
Μπενιχάνα, μη με χτυπήσεις!
Άκου.
Ξέρω ότι δεν ήμασταν πολύ φιλαράκια σ' αυτό το χρονολόγιο,
αλλά, δικέ μου, τι αποστολή έχω εγώ για σένα.
Γοητευτικότατος.
Δέκα άτομα.
-Μόνο δέκα άτομα απομένουν. -Καλά.
Ο μεθυσμένος Μπεν γουστάρει νούμερα και γαρίδες.
Κι εσείς δεν με καλέσατε καν
στο ηλίθιο μπάτσελόρ σας.
Ξεφλουδίσαμε επιτέλους το σκληρό κέλυφος του κακού Μπένι;
Γιατί δεν με χωνεύετε;
Είσαι ένας σουφρωμένος μαλάκας.
Τον άλλον Μπεν τον χωνεύατε.
-Τον αγαπούσαμε. -Γιατί; Τι το ιδιαίτερο είχε;
Ήταν ξερόλας.
Ήταν μίρλας.
Ήταν ένα μικρό, μαύρο σύννεφο
σε μια τέλεια, ηλιόλουστη μέρα.
Κακά είναι όλα αυτά.
Ναι, αλλά του πήγαιναν πολύ.
Να σου πω κάτι;
Είμαι πολύ καλύτερος απ' τον άλλον Μπεν.
Ήμουν το Νούμερο Ένα. Δύο φορές.
Νοιάζεται καθόλου ο μπαμπάς;
Όχι.
Ήταν απασχολημένος αράζοντας μαζί σου.
Φίλε, νομίζω ότι το παραπαιδεύεις λίγο το πράγμα.
Κοίτα γύρω σου.
Κανείς δεν γυαλίζει μπότες ούτε σιδερώνει κολάν.
Είμαστε τελείως τσίρκο για κλάματα. Κατάλαβες;
Κι ο Μπεν μας, ο δικός μου ο Μπεν,
ήταν μια σκέτη καταστροφή
και ήταν πολύ εύκολο να τον αγαπάμε.
Ξέρω ότι είθισται ο πατέρας της νύφης…
-Δεν έχω όρεξη. -Άλισον…
Καταλαβαίνω. Είναι γάμος.
Έχουμε μεθύσει, είμαστε μια ωραία παρέα.
-Δεν γουστάρω. -Δεν πειράζει.
Ας μην έχεις εορταστική διάθεση.
Αλλά θα μ' ακούσεις, σε παρακαλώ;
Σλόουν, απ' όταν ήσουν κοριτσάκι,
πάντα ήξερα ότι είσαι εξαιρετικά ευφυής.
Αν και δεν ξέρω τόσο καλά τον Λούθερ,
απ' το λίγο που περάσαμε μαζί,
φαίνεται ότι βρήκες έναν επαρκή σύντροφο.
Είπε τον Λούθερ επαρκή.
Ό,τι καλύτερο του έχει πει.
Το μαντίλι τον γλυκαίνει.
Αναγνωρίζω ότι, ως πατέρας,
είχα κι ελαττώματα.
Ελπίζω ότι αυτά τα ψεγάδια
θα τα θεωρήσετε μικρές ατέλειες
σ' ένα κατά τ' άλλα χλοερό γρασίδι.
Σου ζητώ συγγνώμη.
Έκανα λάθος.
Είπα ψέματα και…
Πρόδωσα την εμπιστοσύνη σου.
Αλλά είσαι
πιο σημαντική για μένα απ' οτιδήποτε άλλο σε όλο τον κόσμο.
Θα με συγχωρήσεις;
Όχι.
Δεν θα μπορέσω.
Είμαι περήφανος που είστε παιδιά μου.
Ακόμα και αυτά που μεγάλωσα
ως μια αναστημένη εκδοχή μου.
Ελπίζω ότι απόψε
θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μερικές ξεχωριστές αναμνήσεις
σε όσο ελάχιστο πολύτιμο χρόνο μάς απομένει.
Πάντως, να ξέρεις ότι εγώ σε συγχωρώ.
Για ποιο πράγμα;
Και τώρα, κλείνοντας…
Εγώ δεν έκανα τίποτα κακό.
Ξέρεις,
βαρέθηκα να είμαι ο μαλάκας που πρέπει να συμβιβαστεί.
Βαρέθηκα να είμαι το κορόιδο.
Εσύ είσαι;
Μια ζωή έλεγες ότι ήθελες να είμαστε κοντά,
κι επιτέλους το πετύχαμε.
Εσύ τα σκάτωσες όλα.
Όχι εγώ.
Έτσι θες να το τελειώσουμε;
Μην ανησυχείς.
Θα κοιμηθώ ήσυχη απόψε.
Σ' ένα λιβάδι με κρίνα Ο ήλιος ανατέλλει
Μια μητέρα με πέπλο Τα χείλη της να δουν δεν θέλει
Οι τεθλιμμένοι συγγενείς Μια θάλασσα από μαύρο
Όσα η καρδιά τους φυλά Να στείλουνε στον Χάρο
Με ανάσες κοφτές
Και με τον χρόνο να περνά
Εύχομαι να μη σ' αγγίξουν
Του θανάτου τα απαλά φιλιά
Δεν βγάζει νόημα.
Υπέροχο. Μπράβο, μπαμπά!
Μπράβο!
Δεν του το 'χα του γέρου.
Εντάξει.
Ώρα για χαμόγελα και ν' ανάψουν τα κέφια.
Αυτό είναι αφιερωμένο στους γλεντζέδες εδώ.
Πέρνα μέσα
Κάτσε κάτω, κύριε Μοναχικέ
Άργησες…
Για ν' ανακεφαλαιώσουμε τη βραδιά.
Ο Μπεν κι ο Πέντε είναι λιάρδα.
Ο κύριος Θλιμμένος…
Κι ο Βίκτορ με την Άλισον
παραλίγο να πλακωθούν.
-Ναι. -Ναι.
Και ο μπαμπάς απήγγειλε ένα παράξενα συγκινητικό ποίημα θανάτου.
Αλλά φαντάζομαι ότι θα μείνει…
Καθόλου άσχημα για έναν γάμο των Χάργκριβς στο τέλος του κόσμου.
Δεν χρειαζόμουν κάτι φαντασμαγορικό.
Μόνο αυτό χρειαζόμουν.
Δεν μπορώ να σου χαρίσω ούτε χαμόγελο…
Έτσι ήμασταν κι εμείς.
Δεν ήμασταν ποτέ έτσι.
Αηδία.
Τώρα μάλιστα.
…που σχεδίασες έτσι τα πράγματα;
Χωρίς παρεξήγηση
Αλλά ξέρεις ότι ακόμα ψάχνω
Για καλό είναι μάλλον.
Θα γινόμουν σκατά μαμά.
Αμφιβάλλω.
Γεια σας, παιδιά.
Το είδα.
Ευχαριστώ που προσπάθησες.
-Όχι! -Τι;
Κλάους, γιατί φέρνεις εδώ τον Μπεν;
-Ακούστε με πριν… -Ακούστε τον.
Ο αδερφός που ξέρατε ως Μπεν δεν υπάρχει πια.
Και δεν εννοώ τον δικό μας Μπεν, τον καλό Μπεν.
Αυτόν τον Μπεν εννοώ. Τον μαλάκα.
Δεν υπάρχει πια.
Κλάους, τι λες;
Κι ο άντρας που στέκεται απέναντί σας
είναι ο καινούριος, καινούριος Μπεν.
Είναι ένας από μας.
Είναι μέλος της ομάδας.
Και είναι μέλος…
Της οικογένειας!
Ως δώρο καλωσορίσματος,
λέω να τον πετάξουμε από την ταράτσα.
-Θα βοηθήσω. -Ελάτε.
Να σου πω κάτι;
Μπορεί να μείνει.
-Γιατί; -Γιατί είναι η μέρα του γάμου μου.
Έλα. Μπορεί να μείνει.
Ναι!
Το 'ξερα.
Γεια χαρά, μεγάλε. Με σκλαβώνεις.
Δεν κάνει τίποτα.
Μα τους καπνούς.
Ξέρετε κάτι;
Μόνο το αποψινό ήθελα πάντα.
Να παντρευτείς;
Απλώς…
Να ενωνόμαστε στα σημαντικά.
Μία μεγάλη πραγματική οικογένεια.
Νομίζω θα ξεράσω.
Βασικά,
πεινάω.
Τα λέμε. Θα τσακίσω τον μπουφέ.
Θα είναι καλά;
Ο Πέντε είναι. Εσύ τι λες;
Να την κάνουμε εμείς.
-Από τώρα; -Καληνύχτα.
-Θα την πέσουμε; -Νωρίς είναι.
Τι 'ναι αυτός!
Μπεν.
Πού πάει;
Δεν τελειώσαμε.
Ελάτε, ποιος θέλει κι άλλο…
-Σκραμπλ; -Καραόκε.
-Ναι! -Ώρα μου να φύγω.
Καληνύχτα.
Με όσα συζητήσαμε, θα ήταν ανόητο να περιμένουμε.
Δεν έχουμε χρόνο.
Δεν μπορώ μόνος μου.
Είμαστε σύμφωνοι;
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη