NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
HARLEM 19 KWIETNIA 1989
Tron! Chodź coś zjeść, zanim wyjdę do pracy.
- Masz dział sportowy? - Widziałeś?
Yankees zwolnili Warda.
- Dwa razy grał w meczu gwiazd. - Jak ty.
To nie w porządku.
Pewnie się zmęczył i chciał zmienić zespół.
Szybko go ktoś przyjmie.
Ale nie Yankees.
I tak mu kibicuję.
Bez Yankees nie ma po co.
Aleś ty oschły.
Tak tylko mówię.
Zdrajcy nie jedzą frytek.
Nie jestem zdrajcą, jestem superlojalny.
- Kumasz? - To się okaże.
Zazwyczaj pozwalam innym prowadzić, ale dzisiaj chciałem się wykazać.
Udało mi się zrobić swoje.
Czuję, że jeśli będę tak robił nadal, zostanę pierwszym trębaczem.
Naprawdę dobrze dziś brzmiałeś.
Zaliczyłeś lekcje muzyki.
Jesteś wolny.
Nie zmarnuj ferii, Kev.
W ferie się odpoczywa.
Odpoczniesz sobie przy naczyniach,
- zanim wróci mama. - Dobra.
- Dzisiaj zamykam sklep, nie czekaj. - Spoko.
Chodź, mała, zjedzmy kurczaka w Kennedy.
- Czemu zawsze jesteś głodny? - Czemu ty nigdy nie jesteś?
Bo jem lunch.
W szkole.
Dlatego.
Spójrz na mnie.
Gdybyś częściej przychodził do szkoły,
spędzalibyśmy razem więcej czasu.
Czekałem, aż wyjdziesz ze szkoły, żeby razem zjeść.
Z tobą wszystko jest lepsze.
Chodź do Kennedy, proszę.
Wyluzuj.
Nie bądźmy pierwsi. Niech Sharene wejdzie...
- i mnie znajdzie. - O rety.
Ona na ciebie... Co ty wyprawiasz?
Nie leci na ciebie, Ray. Woli Nicka.
Impra dopiero o 21, więc...
Która godzina?
Stary, widzisz zegarek. Czemu pytasz jego?
- No weź. - Ziom, nie machaj tym tak!
Zabawne. Śmieszki z was. Pokażcie swoje zegarki.
- Kurde. - Jaki to?
Oby nie szli do Sharene.
Nie wiem. Co się dzieje?
Pewnie idą rewirować.
- Chodźmy w sobotę. - Niech będzie.
Deondre po nas idzie?
Joł, Kane!
Nie, to Al Morris. Jest wporzo.
Gościu, lecimy do parku, chodź.
- Przecież nie byłaś głodna. - Teraz jestem.
Jak pytałem, mówiłaś, że nie.
- Wiem, co mówiłam. - „Nie”.
- Zaraz wszystko mi zjesz. - Joł!
- Polo! Idziemy do parku! - Chodź!
Ruszaj się, już!
- Byłeś głodny! - Chodź!
No ale...
- Lepiej pójdę. - Nie!
- Korey, serio? - To tylko kilka minut.
- Nie, Korey! - Dziesięć minut. Zostań. Obiecuję.
- Dziesięć minut. - Dobra, idziemy.
Pięć minut, kotku.
Joł!
Co oni mogą robić?
Nie wiem, chodź grać.
Narka, ja idę na mecz.
No nie wiem, mam ten nowy...
Rany, widziałeś to?
Gościu, uważaj!
Odwalcie się!
Co my tu mamy?
I co zrobisz?
Banda białasów napadła mnie na Bronxie.
On nie żartuje...
Wstawaj!
- Słodka zemsta! - Wiejemy!
Policja, w nogi!
Szybko!
- Policja, stać! - Gliny, szybko!
Stój!
- Na ziemię! - Stój!
Zatrzymaj się w tej chwili, kurwa!
Skacz!
- Stój, zwierzaku! - Przestań, ja nic nie zrobiłem!
- Przestań... - Nie uciekaj!
Centrala, 14-Charlie-siedem.
Mamy 10-92 na 42. zachodniej ulicy,
tuż przy Broadway.
Biały mężczyzna...
Dzień dobry.
- Jest źle? - Tak.
Biała kobieta z poważnymi ranami głowy i ciała.
Uwaga na nogi.
- Prasa już jest? - Jeszcze nie.
- Wciąż żyje? - Tak.
Ja pieprzę, co ona tu robiła?
Kiedy ją znaleziono?
Wpół do drugiej.
Dwóch Meksykańców znalazło ją na spacerze.
Możecie...
Zróbcie zdjęcia tych śladów ciągnięcia po ziemi.
Zaciągnął ją tu.
Właśnie tutaj.
Jasne jak słońce.
To jego ślady.
Jej ciało.
Ja pierdolę.
Opublikujemy oświadczenie, reporterzy czekają.
W części północnej parku doszło do ataku na biegaczkę około...
Powiedzmy między 22 a 23.
Biegaczka prawdopodobnie biegła...
East Drive, gdy została uderzona w tył głowy,
zaciągnięta w krzaki, pobita i zgwałcona.
Sheehan, kogo mamy?
Zgarnęliście jakichś gejów, bezdomnych, kogokolwiek?
Może ktoś coś widział.
Rosario mówił, że było tam dość gwarno.
- Tak? - Zgarnęli kilku gówniarzy
na północy, gdy się wydurniali.
Dobra, co to jest?
„Lawirowanie”?
„Lewitowanie”...
Co tu napisali?
„Remizowanie”?
Co to „rewirowanie”?
WITAMY NA 24. KOMISARIACIE
- Przyszłam po syna. - Dobrze.
Kevin Richardson?
Ma 14 lat, jest w ósmej klasie.
Reynolds, Santanas.
Panie Santana.
- Następny. - Nie spieszył się pan.
Dzwonimy o 5, a pan przychodzi o 8?
Przepraszam, mam pracę.
- Spałem... - Gdy pana dzieciak ganiał po parku? Mój syn nigdy nie sprawiał problemów.
Poza tym, kiedy łamie prawo. Daj tę z góry.
- Proszę... - Pójdzie pan do sądu rodzinnego.
Jakie prawo złamał? Proszę.
Nielegalne zgromadzenie. Wyjdzie z następną zmianą.
Z następną zmianą? Ja muszę wracać do pracy.
Muszę pracować.
Proszę pana, muszę...
- Detektywie Farrell. - Pokój przesłuchań.
- Ray nie może wyjść? - Muszę iść.
- Jestem spóźniony. - Rozumiem.
Poniżej 16 roku życia
- syn potrzebuje dorosłego... - Wiem, ale wie pan co?
Jestem spóźniony do pracy, nie wiem, co mam zrobić.
Może moja matka tu zostanie.
Ale ona nie mówi po angielsku.
- Mamy tłumaczy... - Zwolnią mnie, jak nie przyjdę...
Co mu się stało?
Łajzy latały wczoraj po parku.
Zaczepiali rowerzystów, bili ludzi.
Mają po 13, najwyżej 14 lat.
Rodzice czekają na wypisy do sądu rodzinnego.
Co to „rewirowanie”?
- Słucham? - Napisałeś w raporcie,
że „rewirowali”. Czyli co?
Jeden z nich tak powiedział.
Cześć.
Co robiłeś wczoraj w parku?
Ja nic nie robiłem...
Widziałeś, jak ktoś robił złe rzeczy?
Z kim byłeś...
Z kim byłeś w parku?
Z kolegą Tronem.
Tak.
„Rewirowałeś” z Tronem?
Nie?
Tron tu jest?
Nie? Jasne.
Jak się nazywa i gdzie mieszka?
Nie bój się.
Antron McCray.
Mieszka przy Schomburgu. Nie znam dokładnego...
- adresu. - Nie szkodzi.
Dziękuję.
Będziesz wypuszczał świadków gwałtu
z wypisem do rodzinnego?
Obudź ich i zdobądź informacje.
Kobieta została zgwałcona i ledwo żyje.
Natychmiast dajcie mi przesłuchania, żebym opracowała czas wydarzeń.
Do roboty.
Wstawać.
Dzień dobry, Nowy Jorku.
Z100 Nowy Jork dostarcza wam najnowszych hitów
punktualnie o 8.
Wcześnie...
Co to jest?
Tronny bawił się w parku i upadł.
Było późno, kazałam mu je tam dać.
Jak to późno?
Twój syn wrócił dopiero o 22.
Zasiedzieli się z Clarence’em w parku.
Clarence’a zgarnęli na posterunek.
Co? Co się stało?
Powiedział, że bawili się w berka i upadł.
Szedłem za starszymi chłopakami...
- Mówił... - Najpierw było fajnie,
ale potem zaczęli rzucać rzeczami. To było przegięcie.
...dzieciaki rozrabiały w parku, więc wrócił.
- Poszliśmy sobie. - Poszliście sobie?
A błoto na portkach?
Uciekałem.
Przed kim?
Przed policją.
Zaraz, mówisz, że wszyscy uciekaliście przed policją?
Tron, rozmawialiśmy o tym!
Lepiej cię wychowałem, młody!
Włóż kurtkę. - Idź. - Dobrze.
Jak długo to potrwa?
Niedługo.
Zdąży pan do pracy.
To ubrania z wczoraj?
Nie, proszę pana.
Weź te z wczoraj.
Jestem Aaron Rosenthal, zastępca szefa policji.
Około 1.30 w nocy w Central Parku dwóch mężczyzn,
na północ od ścieżki biegowej,
znalazło kobietę.
Wciąż żyła i nadal żyje.
Zabrano ją do szpitala miejskiego, gdzie przebywa w stanie ciężkim.
To wszystko.
Wiele ataków.
Godzina 21 – potwierdzona.
110. ulica...
Dobrze.
Godzina 21.10...
Rowerzyści potwierdzeni na East Drive.
Godzina 21.15...
Pierwszy patrol potwierdza atak
przy East Drive.
Przyszły przesłuchania Farrella.
- Co masz? - Wszystko zdarzyło się w parku
i nie jest ze sobą połączone?
To nie świadkowie.
Tylko podejrzani.
Dzwoń do prokuratury i poproś o Elizabeth Lederer.
- Chcę ją przy tej sprawie. - Nancy Ryan z wydziału zabójstw...
To przestępstwo seksualne, nie zabójstwo.
- Ryan już jedzie. - Jestem.
Witaj, Lindo.
To nie wygląda jak sprawa dla twojego wydziału, Lindo.
To było przestępstwo na tle seksualnym.
Miałam prowadzić ten wydział właśnie dla takich spraw.
Już nad tym pracujemy, mam tam sześciu śledczych.
- Byłam na miejscu zbrodni przed świtem. - Byłam tam wcześniej.
W komisariacie przesłuchują podejrzanych...
- Podejrzanych? - ...w areszcie.
Macie dzieciaki, które zaczepiały rowerzystów.
I bili biegaczy.
Nauczyciel leży w szpitalu ze strzaskaną czaszką.
Wyślę Rosario, żeby go przesłuchał.
Te dzieciaki ruszyły na żer.
Pana decyzja, panie Morgenthau.
- Słuchajcie... - Zanim zdecydujesz, Robercie...
wysłuchaj mnie.
W zeszłym roku na policję w Nowym Jorku zgłoszono 3412 gwałtów.
3412 razy
kogoś napadnięto, przyciśnięto do ziemi, grożono jej, upodlono ją
i przymuszono.
To już nie jest zwykły problem.
To epidemia, nie panujemy nad tym.
A moglibyśmy.
Załatwcie to między sobą.
Zadzwońcie, gdy podejmiecie decyzję.
Mężczyźni napadli na rowerzystów tutaj.
Tu napadli dwóch facetów, którzy z urazami głowy leżą w szpitalu.
Tu napadli na 50-latka,
a tu na nauczyciela biegającego przy jeziorze.
A tutaj
brutalnie zgwałcili kobietą i porzucili ją jak jakiś śmieć.
- Zostawili na śmierć. - Rany...
Krwawiącą, spętaną.
Nagą.
Prawie wypuściliśmy te zwierzęta do sądu rodzinnego,
żeby wrócili na ulice.
Mam pytanie.
Do wszystkich.
O 21.30 napadają na ludzi tutaj,
o 22 jeden gwałci biegaczkę tutaj.
Co działo się przez te pół godziny? Co te potwory robiły...
między tymi dwoma zdarzeniami?
Czy w parku nadal leżą inne ofiary?
Powodzenia.
Przyda ci się.
Potrzebuję całej grupy.
Mam niektórych i rysopisy innych,
ale potrzebuję wszystkich.
Każdy czarny chłopak, który był wczoraj w parku,
jest podejrzany o gwałt na kobiecie, która teraz walczy o życie.
Chcę policjantów na ulicach.
No dalej, chłopaki.
Co przegapiliśmy?
Harlem ma się zaroić od mundurów.
Pójdziecie między te bloki i zatrzymacie wszystkich bandziorów.
Sprowadźcie wszystkich, którzy wczoraj byli w parku.
On tam siedzi bez przerwy.
- Co ty. - Cały dzień.
- Z tą samą gazetą? - Bez kitu.
To nawet nie po drugiej stronie ulicy.
Chodź inną drogą.
Kane. Tędy.
Znasz to nazwisko?
Macie dokumenty?
Tak.
- Ja mam tylko bilet miesięczny. - To pokaż.
Pasuje do opisu.
Tak, Yusef Salaam, 16 lat.
Jedenasta klasa?
Tak.
Ale mam 15 lat.
Za rok kończysz liceum i masz 15 lat?
Przeskoczył kilka klas.
Na bilecie zmieniłem datę urodzenia.
Po co?
Żeby zaimponować dziewczynom.
Uznamy, że masz 16.
Chodź.
Idziemy.
Masz 16 lat?
Szesnaście.
Imię i nazwisko?
Korey Wise.
Na liście go nie ma.
Weź go.
Chcesz pójść z kolegą? Zaraz wrócisz.
Chyba tak...
Inaczej twoja mama mnie zabije.
Idziemy.
No idź. Dobry z ciebie kumpel.
Nie porzucasz kolegi.
Cześć, widziałaś mojego syna?
Nie, tylko kilku chuliganów na placu.
Powinien wrócić przede mną.
Jak go zobaczysz, powiedz, że ma wracać.
Powiem mu.
- Dobrze, dzięki, cześć. - Pa.
Mamy podejrzanych, mamy chłopaków w areszcie.
Przesłuchajcie ich, niech wskażą wspólników.
To nie normalna sprawa.
Prasa się na nas rzuciła.
Nie ma taryfy ulgowej.
To nie dzieci, zgwałcili tę kobietę.
Nasza biegaczka na to zasługuje.
Czekaj, nie on.
To Kevin Richardson.
Ma tylko 14 lat.
Jego matka jest chora, więc wyszła. Potrzebowała lekarstw.
Matka sama wyszła?
Śnieg pada?
Co?
Bo poczułem magię świąt.
Zaczynamy.
Powiedz, co wiesz, to szybciej wyjdziesz.
Rozumiesz? Tak.
- Tak, panie władzo. - Detektywie.
Jestem detektyw Hartigan.
Zacznij od tego, z kim byłeś w parku.
Nie znam ich nazwisk...
Zgubiłem się.
Wyprostuj się.
To nie zabawa.
Moja mama tu jest?
Wyszła.
Źle się czuła.
Zostaliśmy sami.
Ty i my.
Antron,
według Clarence’a byliście w parku, gdy doszło do pobicia.
Zgadza się?
Głośniej, synu.
Tak jest.
Powiedz prawdę, wyjaśnij to,
a wrócisz do domu.
- Tak jest. - Świetnie.
Dlaczego wszyscy poza tobą
bili niewinnych ludzi?
Nie poszedłem tam bić ludzi.
Chciałem połazić z Koreyem i Eddiem.
Nie poszedłbym, gdybym wiedział, że to o to chodziło.
Więc nic nie zrobiłeś?
Chodziłeś sobie po parku z kumplami?
Taki zwykły spacerek?
Jesteś w ósmej klasie?
W siódmej.
To duży jesteś.
Urosłem w tym roku.
Co wiesz o gwałcie?
To... coś z seksem?
Pani Cruz zrobi sobie przerwę.
Ray.
Potrzebujemy odpowiedzi.
Gdzie widziałeś kobietę?
Jaką kobietę?
Kevin...
Antron i Raymond
widzieli, jak się z nią zabawiałeś.
Kto tak powiedział?
Kevin Richardson mówi, że zgwałciłeś kobietę w parku.
- Co? To niemożliwe. - Zaczekajcie.
To niemożliwe, to mój syn.
Niczego takiego nie było.
Kevin mówi, że było.
- Jaki Kevin? - No dalej.
Antron McCray i Raymond Santana widzieli, jak ją gwałciłeś.
Zrozumiałeś?
Nie widziałem żadnej kobiety.
- Czyżby? - Nie.
Nie widziałem żadnej kobiety.
- Kevin. - Nie widziałem żadnej kobiety.
O czym wy mówicie?
O kobiecie w parku!
- Nie widziałem jej i nikogo nie pobiłem. - Raymond cię widział!
Jaki Raymond?
Chciałeś wepchnąć kutasa w białaskę?
- Nie łżyj! - Uspokój się!
Słuchaj, Ray...
dzieciaki jak ty
tak nie robią.
To zbyt wiele, tylko świry tak robią.
Świry i zboki gwałcą kobiety.
Nie ty. Czemu miałbyś to zrobić?
Pewnie przebierasz w dziewczynach.
Nie mam...
- problemów z dziewczynami. - Właśnie.
Dlatego wiem,
że nie zrobiłeś tego, co inni mówią.
A co mówią?
Nawet mnie nie znają.
Opowiadają różne bzdury.
Mówią, że brałeś w tym udział.
Że to zrobiłeś.
Pozwól sobie pomóc.
Odegrasz się na nich i wyjdziesz stąd.
Stoi?
Coś za coś.
Ta kobieta została zgwałcona w parku.
Kevin mówi, że to ty.
Ale widzisz to zadrapanie?
Zrobiła to, gdy z nim walczyła.
Jak myślisz, co się stało?
Kevin to zrobił.
Nie, oni wszyscy kłamią!
Skąd to się wzięło?
Wyjaśnisz? Skąd to zadrapanie?
To ta kobieta, gdy ją gwałciłeś?
Gdy wpychałeś jej fiuta.
Ty mała kurwo!
Pogadamy na poważnie?
Będziesz mi wciskał kit?
Nie będziesz mi wciskał kitu.
Mogę tak cały dzień.
- Mówiłem... - To twój kumpel!
...poszedłem z Eddiem.
Wiemy, co się wydarzyło.
Antron McCray.
Był w to zamieszany.
Co robił Antron?
Antone...
chyba ją przytrzymał.
„Antron”.
Ma 14 lat! Czekajcie!
Ma 14 lat! Mówicie o moim...
To jeszcze dziecko!
Dajcie mi chwilę.
Nikt mnie nie nazywa Antronem.
- Kumple mówią mi Tronny... - Sekundę.
Pani McCray, proszę wyjść.
O czym oni mówią?
Co się dzieje?
Chwila!
Co oni robią? - Przestańcie! - Rozumiem.
- Już dobrze. - Spokojnie.
Możecie ją wyprowadzić?
- Proszę wyjść. - Mamo!
Siadaj.
Co zrobiłeś, gdy ją zobaczyłeś?
Co zrobiłeś?
Dotykałeś ją tam na dole?
- Już dobrze. - Nie dotykałem.
Mówiłem, ja...
Nie widziałem żadnej kobiety.
- Raymond mówi, że ją zgwałciłeś. - Nie znam...
- Kto to jest? - Nie podnoś na mnie głosu!
To, że go nie znasz, nie znaczy, że cię nie widział.
Wszyscy mówią, że to zrobiłeś.
Przepraszam.
Mogę z kimś porozmawiać?
Nie znam tych chłopców,
nie wiem, co oni mówią, ale znam mojego syna.
Nie zrobiłby tego.
To niemożliwe.
To dobry chłopak, wychowaliśmy go.
On nic nie wie o seksie.
Poważnie, nie mógł jej zgwałcić.
Nie ma doświadczenia, nawet nie rozmawia z dziewczynami.
Rozumie pan.
- Wkrótce nie będzie gadał o niczym innym. - Tak.
Długo pracujesz w Imperial?
Jakieś pięć lat.
To dobra fucha.
To prawda.
Dobry socjal i płaca.
Twój szef wie o twojej przeszłości?
Wie, że nic nie zrobiłem, odkąd tam jestem.
Pięć lat.
Ale wie, że siedziałeś?
Ale to nie ma znaczenia, bo to przeszłość. Nie sprawiam kłopotów.
Może jednak?
Przemów synowi do rozsądku.
Obaj chcemy, żeby wrócił do domu.
Prawda?
Tak.
Wstawaj.
Co tam?
Trzymasz się?
Posłuchaj, Tron.
Musisz zrobić to, co policja...
od ciebie chce.
Mów to, co chcą, żebyś powiedział.
- Mam kłamać? - Nie myśl tak o tym.
Mów to, co chcą, żebyś mówił.
Tato, nie zgwałciłem tej kobiety.
Tron...
Mówię ci, co masz zrobić, żebyś mógł stąd wyjść.
- Nie słuchasz. - Nie zrobiłem tego.
To nieważne. Posłuchaj.
Tron, słuchaj. Nie pyskuj mi tu.
- Nie słuchasz... - Szlag by to!
Czemu mnie nie słuchasz?
Tron, policja nas zniszczy.
Oni się nie cackają.
Naprawdę.
Słuchaj...
jeśli policja czegoś chce, zrobi wszystko.
Słyszysz? Wszystko.
Będą o nas kłamać.
Zamkną nas.
Zabiją nas.
Nie pozwolę im zabić mojego syna.
Ty o tym jeszcze nie wiesz.
Ale zrobisz to, co każą.
Będziesz współpracował, jasne?
Jasne?
Tak jest.
Opowiedz o tej kobiecie.
Trisha Meili...
mieszka przy 83. wschodniej ulicy.
Jej chłopak rozmawiał z nią przez telefon o 21.
Jego asystentka z biura ich połączyła.
Porozmawiali i Trisha wychodzi pobiegać.
Schodzi ze schodów o 21.05.
Wita się z odźwiernym i rusza swoją zwykłą trasą
na północ, wzdłuż East Drive.
Według jej chłopaka jest doświadczoną biegaczką.
Przebiega 1,5 km w osiem minut.
Wbiega w 88. ulicę.
Osiem minut na 1,5 km.
O 21.15 dociera do miejsca, w którym zaciągnięto ją do lasu.
Mamy różnicę 45 minut.
Możemy przesunąć gwałt na 21.20.
Może zatrzymała się, żeby zawiązać but?
Wciąż nie pasuje.
Jak ci sami chłopcy mają ją gwałcić i napadać na rowerzystów tam?
Brak narzędzia zbrodni, wątpliwości przy chronologii.
Mamy tu kilka problemów.
Sheehan, a co myślisz o tym całym
„zgubiłem się na boisku”, o którym wciąż mówią?
- Nie podoba mi się to. - Mnie też nie.
Bez boiska mają mnóstwo czasu na atak i gwałt.
- Zmieniamy kolejność? - Tak.
Czyli na końcu idą nad jezioro?
Był na to wszystko czas?
Skoro do tego doszło, to był.
Wróciłem do domu i sądziłem, że Ray już...
O co chodzi z moim synem?
- Gdzie moja matka? - Już prawie skończyliśmy.
- Niech pan siada. - Co jest?
Nikt mi nic nie powiedział.
- Załatwione. - Co skończyliście?
Nie martw się.
Wszystko dobrze?
Już to załatwiłem.
No więc...
Antron ją trzymał, gdy Kevin ją gwałcił, tak?
O czym wy mówicie? - Tato, nie. - Jaki gwałt?
Pana syn widział gwałt w Central Parku.
Antron ją gwałcił.
A ty co robiłeś?
- Nic. - Przestań, Ray.
Nikt nie uwierzy, że tak sobie stałeś.
Musisz się włączyć.
Zaraz, jak to „włączyć się”?
- Tato, dość. - Był tam.
- Nie słyszałeś, co mówił? - Przestań.
Poszedłem na układ.
Ktoś ją mocno uderzył.
Kto to był?
Kevin.
Spokojnie, rozluźnij się.
Odpoczniesz od nich.
Co lubisz robić po szkole, młody?
Gram na trąbce.
To niełatwe.
I chcesz grać nadal?
Być tak dobry jak Miles?
Nie chcesz tego zmarnować. Jesteś dobrym dzieciakiem.
Po prostu wpadłeś w złe towarzystwo.
To normalne.
Kevin.
Powiedz mi...
co wiesz
o Antronie, Raymondzie
i tej kobiecie.
To twój bilet do domu.
Pomóż mi, a ja pomogę tobie.
Kevin.
Ta kobieta...
miała na sobie strój do biegania?
- Tak. - Co miała na sobie?
Strój do biegania.
Jakąś bluzkę...
To znaczy...
Nie, koszulkę na ramiączkach
i...
Koszulkę na ramiączkach i szorty.
Kto jej zdjął koszulkę?
Powtórzmy, kto tam był.
Raymond?
Antron? To był Antron?
Tak.
Tak, Antron.
Zerwał jej koszulkę. Dotykał jej cycuszków?
Kto rozłożył jej nogi?
- Co robił Raymond? - Raymond?
Raymond, tak.
Kto był na górze?
Więc co robił Antron?
Jak już zerwał jej koszulkę, zaczął ją gwałcić, Kevin.
A potem Antron był na górze.
A ty co robiłeś?
Jak cię podrapała?
To było...
Podszedłem...
tam, gdzie wszyscy stali i...
z tą kobietą...
Chciałem ich powstrzymać.
„Ej, przestańcie”. Próbowałem...
Próbowałem jej pomóc.
A potem...
podrapała mnie.
I...
Tak, podrapała mnie, gdy podszedłem. Chciałem pomóc i mnie podrapała.
Stąd to zadrapanie.
W porządku.
Wprowadzę tu kogoś.
I spiszemy to.
Przyjdzie twoja siostra, wyjdziesz stąd.
Rozmawialiśmy o wielu rzeczach, są spisane.
- Tak. - Mogę zobaczyć?
Pewnie. To...
- On tego nie napisał. - Podyktował nam.
Co to za chłopcy?
Nie znam ich.
„Dotykał jej piersi”.
- Kevin... - Nie, Angie.
- Nie wiem... - Czemu powiedziałeś, że to zrobiłeś?
Nie zrobiłem tego.
Mówi, że nic nie widział.
Każecie mu to podpisać, kiedy niczego nie widział?
Dopiszcie na dole: „Ja jej nie zgwałciłem”.
Tak zrobimy. A ty podpisz tutaj.
- Nie podpiszę tego. - Proszę, podpisz.
Chcesz zabrać brata do domu czy nie?
- Tak. - Bo go zatrzymamy.
- Nie, Angie... - Ja...
- Nie mogę. - Proszę, podpisz to.
Angie, teraz zrzekliście się adwokata,
ale potem możecie go zatrudnić.
- Ale ja... - Zabierz brata do domu.
Obgadacie sprawę z prawnikiem.
- Muszę to przemyśleć. - Nie chcę tu zostać!
Mam tego dość, nie chcę tu być.
Proszę, podpisz to.
- Też nie chcemy tego robić. - Ja chcę do domu.
- Dobrze. - Angie, ja chcę do domu. Nie chcę...
- Nie chcę tu być. - Już dobrze.
Nie chcę tu być.
Już dobrze.
Jestem tu.
Już dobrze.
Richardsonowie i McCrayowie podpisali.
- Chłopcy są w areszcie. - Trzeba ich nagrać.
To plamy z trawy?
- Zgadza się. - Dopisz to.
- Halo? - Tu Gina.
Rozmawiałam z Jimem u fryzjera. Widział, jak zgarniali chłopców w okolicy.
Yusefa zgarnęła policja.
Policja?
Byli z 24. komisariatu.
Dobrze.
Pani Salaam, już za późno.
Zrzekł się adwokata.
Nie może tego zrobić.
- Jest niepełnoletni. - W dowodzie ma 16 lat.
Mój syn ma 15 lat.
Dostanę akt urodzenia?
Wie pani co?
Chyba zadzwonię do The New York Times.
I powiem im, że świadomie przesłuchujecie niepełnoletniego bez opiekuna
wbrew woli matki.
- Zadzwoni pani do Timesa? - Zgadza się.
Czy w tej chwili
przesłuchujecie mojego syna beze mnie?
Jest na to za młody.
Jest niepełnoletni.
Nie powstrzyma pani przesłuchania. - Za kogo pani się ma? - Za jego matkę.
Koniec z tym.
W tej chwili. Chcę zobaczyć mojego syna.
W tej chwili!
- Podpisz to. Szybko. Podpisuj. - Obudź się i...
Podpisz to.
Imię i nazwisko, lewy górny róg.
- Zapisz to. - Co jest?
To są jakieś jaja.
Może sobie tak wejść? Kurwa.
Już jestem, synku.
Już jestem. Spójrz na mnie.
Zrobili ci krzywdę?
Zrobili?
Nie.
Co to jest?
Prawa Mirandy.
Zrzekł się prawa do adwokata.
Niczego się nie zrzekamy.
Zostawiła pani dziecko
samo, bez opiekuna
ani prawnika
z tymi mężczyznami w pokoju
na całe godziny.
Powinna się pani wstydzić.
Czekajcie.
Ojciec też musi to podpisać.
Długopis.
Szybko, żebyśmy mogli stąd wyjść.
Mój syn nic nie jadł od wczoraj.
Trzymaliście go tu 18 godzin. Mogę mu przynieść jedzenie?
Ma pan pięć minut, potem wraca do celi.
- Jasne? - Gdzie znajdę jakieś jedzenie?
Znajdź pan prawnika.
Cokolwiek o mnie mówili...
nie zrobiłem tego.
Przecież wiem.
- Pani mecenas Lederer. Dzień dobry. - Cześć.
Najnowsze informacje o sprawie. Pracowałam nad tym całą noc.
Dobra.
Gdy zaczynamy mówić o pierwszym ataku na rowerzystów,
historie tych chłopaków się zgadzają.
- Gdy przechodzimy do gwałtu... - Zaczynają kłamać.
Kłamać? To pięć różnych wersji.
Raymond mówi: „To nie ja, to był Kevin”.
Kevin mówi: „To nie ja, to Antron”.
Na co Antron...
„To jakiś nieznajomy, wysoki czarny ją napadł”.
A potem idzie za ciosem i nagle gwałci ją całe mnóstwo osób.
Poza nim samym,
bo wyciągnął penisa i tylko udawał, że ją gwałci.
Muszę przedstawić sprawę sędziemu. Jakie masz argumenty?
Opierają się na tym,
że wszyscy są winni.
Każdy z nich zaatakował Patricię Meili.
Wszyscy ją zgwałcili.
A wiemy o tym, ponieważ we wszystkich tych zeznaniach
mówią, że widzieli siebie nawzajem.
Słaby argument?
Wyobrażam sobie, jak wejdę na salę sądową
uzbrojona w stertę wyjątkowo sprzecznych zeznań,
bez dowodów ani narzędzia zbrodni.
Wystarczy, że jeden z tych gówniarzy połączy wszystkie elementy.
Przeglądałeś swoje zeznania.
Zapamiętałeś wszystko?
Nie zatrzymamy nagrywania, jak się pomylisz.
Dobra.
Właściwie to nie...
Nie słyszałem tego. Widziałem to.
Dzieciak to porażka.
Mówi, że jej nie zgwałcił. Że wcale tego nie widział.
Straciliście Yusefa i Antrona i nie określiliście miejsca.
Coś dodamy.
Dobrze?
Wysoki, chudy czarny facet.
Dobra?
Słuchasz? Yusef Salaam.
Tak?
I inny gość, Korey.
Nie zapamiętam tego.
Nie chodzi o to, że ich zeznania się nie zgadzają.
Tylko o to, że nic tam nie pasuje do najważniejszych faktów.
- Już to zmienialiśmy. - No to zmieniamy jeszcze raz.
Dwa razy, z rurką i wysokim gościem w postawionych włosach.
Nie chcesz wyjść na kłamcę.
Meili znaleziono na błotnistym terenie 800 metrów na północ od jeziora.
Wszyscy mówią, że do ataku doszło przy jeziorze.
Tam ją zgwałcili, a potem ciągnęli 800 metrów?
Gdzie są na to dowody?
Pomylili się.
Kretyni nie znają parku.
Mike, został jeszcze jeden, prawda?
Tak.
Korey Wise.
To on tu będzie klejem. Upewnimy się, że wszystko połączy.
Zadbajcie o to, żeby wiedział, gdzie był.
Stoimy przez 24. komisariatem...
Proszę pani!
Przepraszam!
Proszę pani!
Cześć, o którym komisariacie mówiłaś?
Chcę się tylko upewnić.
- Tak. - Odwiedza pani kogoś?
Jest pani z rodziny podejrzanego?
- Przyszłam do syna. - Jest zamieszany w sprawę biegaczki?
Nie chcę być nagrywana.
Jak się nazywa pani syn?
Jak się nazywa?
A pani?
Jak się nazywa? Wie pani, co się stało?
Szukam go po różnych komisariatach. Nie wiedziałam, że jest tu od wczoraj.
- Słyszała pani o kobiecie? - Syn był w parku?
Tak, słyszałam o tym.
Chce pani coś powiedzieć ofierze?
- Walczy o życie. - Proszę mnie nie nagrywać.
Co mówiła policja?
Kazali mi tu przyjść,
ale nie mówili, że coś zrobił.
- Żadnych zdjęć. - Jak się pani nazywa?
Wie pani, co się wtedy stało?
- Czy był częścią tej bandy? - Jak się nazywa?
Korey, detektywi powiedzieli mi,
że chcesz złożyć oświadczenie.
No dalej!
Chcesz coś powiedzieć?
Tak, wcześniej...
Pozwól, że ci przerwę
i powiem to, co muszę. Przeczytam ci twoje prawa.
Masz prawo do milczenia i nie odpowiadania na pytania. Rozumiesz?
- Tak. - To, co powiesz,
może być użyte przeciw tobie. Jasne?
- Tak. - Masz prawo do porady prawnika
przed i w czasie przesłuchania.
- Rozumiesz? - Słuchaj.
- Tak. - Nie skrzywdzę cię.
Nie skrzywdzę cię, jestem po twojej stronie.
Całe pieprzone miasto jest jak on.
Teraz gdy znasz już swoje prawa, czy powiesz prawdę
o ataku na kobietę w Central Parku
19 kwietnia 1989 roku?
Ta dziewczyna jest w stanie krytycznym.
- Pewnie umrze. - Ale...
- Chcesz siedzieć za morderstwo? - Nie.
Na początku
przeszliśmy z...
z parku... znad jeziora do parku,
a potem ją zgwałciliśmy.
Kto konkretnie?
Ja, Kevin
i...
Nie znam innych.
Czy Yusef tam był?
Yusef?
Chciałem wesprzeć Yusefa.
Yusefa tu nie ma.
Jesteś w tym całkiem sam.
Raymond do niej podbiegł,
a wtedy ona odwróciła się i zaczęła szybko uciekać.
Kiedy mówisz,
że ją gwałcili,
jak trafiła tam, gdzie znalazłeś krew?
Oni...
ją zaciągnęli.
Ciągnęli ją za stopy.
Za stopy. Pociągnęli ją wzdłuż jeziora.
Chcesz iść do domu?
Tylko tego chcę.
Możemy to naprawić.
Wybawimy cię z kłopotów.
Źle się czułem.
Pierwszy raz zrobiłem coś tak brutalnego
jakiejkolwiek kobiecie.
Albo...
To mój pierwszy gwałt.
Pierwszy i ostatni raz.
Siadaj, Korey.
- Cela dla młodocianych jest pełna? - Nie, ale on ma 16 lat.
Rusz się.
Witaj z powrotem.
Jesteś Kevin, tak?
Widziałem cię na komisariacie.
A ty to kto?
Raymond.
Zastanawiałem się, który to.
To od niej oberwałeś?
Nie.
Nic o tym nie wiem. Policjant...
Policjant uderzył mnie w parku.
Widziałem to.
Walnął kaskiem.
Jestem Tron.
Czyli...
Czyli „Antron”?
Tak.
Skłamałem o tobie.
Przepraszam.
Ja o tobie też.
Tak.
Ja też.
Przepraszam.
Kazali nam kłamać.
Prawda?
Czemu nas tak traktują?
A traktowali nas kiedyś inaczej?