‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มาเร็ว ได้เวลาแล้ว
‎ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่าฉันอธิษฐานอะไร
‎ฉันอธิษฐานให้หลานชายฉัน เรย์มอนด์จูเนียร์
‎ฉันทำใจลำบากที่จะฉลอง
‎เมื่อไม่มีครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า
‎เขากำลังเดือดร้อน
‎และไม่มีใครอยากช่วยเขาเลย
‎ฉันอยากช่วยหลาน
‎แต่ช่วยไม่ได้...
‎ฉันช่วยเขาไม่ได้
‎เห็นไหมว่าเรื่องนี้ส่งผลกับคนอื่นยังไง
‎- เห็นไหมว่าส่งผลกับแม่ยังไง ‎- แล้วจะให้ฉันทำยังไง
‎นี่คือชีวิตที่นายกับลูกทำให้แม่ต้องเจอ
‎นายไม่ควรพาแม่ไปที่สถานีตำรวจด้วยเลย
‎นายไม่ควรยอมให้แม่ไปศาลกับนาย
‎ตั้งแต่นั้นแม่ก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย
‎โอเค บอกมาสิว่าจะให้ทำยังไง ‎แล้วฉันจะทำ
‎- เพราะฉันก็พยายามที่สุดแล้ว ‎- แต่ว่า
‎ดูสิ ดีที่สุดของแกทำให้คนอื่นเป็นไง
‎ทุกคนเดือดร้อนไปทั่วในครอบครัวนี้
‎ปล่อยให้มีผู้ร้ายข่มขืนอยู่ในครอบครัวได้ไง
‎- เขาไม่ใช่ผู้ร้ายข่มขืน อย่าพูดงั้น ‎- ใครๆ ก็ว่าอย่างนั้น
‎นั่นคือสิ่งที่พวกเราทุกคน ‎ต้องฟังกันตลอดเวลา
‎อย่าพูดพล่อยๆ เพราะรู้อะไรไหม
‎เขาแค่เข้าไปเล่นในสวนกับเพื่อน โอเคมะ
‎ไปเล่นในสวนเพราะฉันแม่งบอกให้ลูกไปเอง
‎ฉันบอกว่า "แถวบ้านเรามันไม่ปลอดภัย
‎แกไปเล่นที่สวนดีกว่า"
‎เขาแค่... ฉันส่งเขาไป ฉันแม่งส่งเขาไปเอง
‎เขาแค่ทำตามที่ฉันบอกเพราะเขาเป็นเด็กดี
‎ไม่เอาน่า นายรู้จักเขามาทั้งชีวิต ‎เขาเป็นเด็กดี
‎เขาไม่เคยทำร้ายใครทั้งนั้น
‎อ้าว
‎แม่ เราแค่คุยกันเฉยๆ น่ะ แม่
‎ฉันจะไปซื้อบุหรี่นะ
‎เจอกัน
‎- ที่รัก ‎- ไง แม่
‎จะช่วยเตรียมตัวลูกไหมเนี่ย
‎ได้
‎ยังมีเวลาตั้งเยอะนะ ขออีกเดี๋ยวไม่ได้เหรอ
‎ฉันรอเรย์อยู่ เรย์จะโทรมา
‎เรย์โทรมาตลอดแหละ ค่าโทรเนี่ย
‎ค่าโทร ที่รัก ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าโทร โอเคนะ
‎เธอไม่ใช่คนจ่าย เพราะงั้นก็ไม่ต้องห่วง
‎ฉันต้องห่วงเรื่องค่าโทรสิ ‎เพราะนั่นทำให้มีค่าอาหารให้เจ้าตัวนี้น้อยลง
‎- โอเค ไม่เอาน่ะ อย่าหาเรื่อง ‎- ดูสิ
‎- ดู ‎- อ้าว ฉันไม่ได้ทำนะ
‎- เธอไม่ได้ทำเหรอ ‎- ทีนี้มาโทษฉัน
‎- เธอไม่ได้ทำ ‎- โอเค ฟังนะ...
‎- โอเค ส่งลูกมา ‎- ไม่
‎- ฉันจะอุ้มลูกเอง ‎- ไม่ต้อง ลืมไปเลย
‎- ฉันจะอุ้มลูกเอง ‎- โทรศัพท์ดังแล้ว
‎คุณได้รับสายจากผู้ต้องขัง ‎ที่สถานพินิจเยาวชนสปอฟฟอร์ด
‎หากคุณยอมรับค่าโทรศัพท์ กดสาม
‎พ่อฮะ พ่อ ได้ยินไหม
‎ได้ยิน เรย์ พ่ออยู่นี่
‎วันนี้แกโทรมาสายนะ ที่นั่นโอเครึเปล่า
‎- รอโทรศัพท์อยู่นานแค่ไหน ‎- ใช่ วันนี้ต่อคิว 45 นาที
‎- สี่สิบห้าเลยเหรอ ว้าว ‎- บ้าเนอะ
‎วันนี้มีอะไรกินเป็นมื้อค่ำ
‎กินจากร้านสวัสดิการ เพราะพ่อ
‎ได้กินบะหมี่ถ้วย
‎อร่อยสุดๆ เลย
‎ดีแล้ว ลูกพ่อ ดี นั่นก็ดี
‎ขอบคุณที่ฝากเงินให้นะพ่อ
‎ผมก็จะพยายามใช้ประหยัดๆ นึกออกมะ คือ...
‎- ใช้ให้พอ ‎- ใช่แล้ว
‎พยายามใช้ให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้
‎เฮ้ย ไม่เอาน่า
‎ตรวจเธอเบาๆ หน่อยไม่ได้เหรอ
‎เรย์ เรย์ มานี่
‎ขอโทษนะฮะที่แม่ต้องมาอยู่เรื่อย
‎ถ้าพวกเขายอม แม่จะมาทุกวัน
‎- ผมไม่อยากให้มาหรอก ‎- ทำไมล่ะ
‎แม่จะได้มาอยู่เป็นเพื่อน
‎มัน... ลำบากเกินไป
‎ใช้เงินด้วย
‎นี่... โอเค ลูกเพี้ยนละ
‎ลูกไม่ได้ทำให้ลำบากอะไรทั้งนั้น
‎นอนหลับไหม
‎พักนี้...
‎ผมฝันบ่อย
‎ฝันร้ายรึเปล่า
‎ใช่
‎ผมนอนอยู่บนเตียงของผม...
‎แล้วก็ได้ยินเสียงคนเดิน
‎มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
‎ไม่รู้ว่าเป็นความฝันหรือว่า...
‎หรือเป็นความจริง ผม...
‎ทุกคืน มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เลย
‎คอยเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้านั้นต่อไปนะ ลูกจ๊ะ
‎เพราะนั่นคือแม่เอง
‎เดินมาเพื่อจะพาลูกกลับบ้าน
‎ผมรู้สึกเหมือนทุกคนในโลกเกลียดผมน่ะ แม่
‎แม่รู้ว่าตอนนี้มันรู้สึกแบบนั้น ‎แม่เข้าใจความรู้สึก
‎แต่แม่คนเดียวก็รักลูกมาก
‎พอที่จะชดเชยให้คนทั้งโลก
‎สิ่งเดียวที่แม่ทำทั้งวัน...
‎คือรักลูก
‎ห้ามคิดว่าลูกอยู่ตัวคนเดียวนะ
‎แม่ก็กำลังเดินผ่านประสบการณ์นี้กับลูก
‎ลูกร้องไห้ แม่ก็ร้องด้วย
‎ลูกโกรธ แม่ก็โกรธด้วย
‎ลูกกลัว...
‎แม่ก็กลัวด้วย
‎ถ้าลูกเป็นอิสระ...
‎แม่ก็เป็นอิสระด้วย
‎ลูกกับแม่ อยู่ด้วยกันตลอดไป
‎ลูกแม่
‎ไงจ๊ะ ลูก
‎หวัดดีครับ แม่
‎นี่ เอามา
‎ถอดเสื้อมาสิ
‎เขาอยู่เหรอ
‎บ๊อบบี้
‎ที่รัก ดูสิว่าใครกลับมาแล้ว
‎ไง
‎ไง ไอ้ลูกชาย
‎ขอต้อนรับกลับบ้าน
‎นี่
‎แม่จะอธิบายยังไง
‎วันนึงเขาโทรมาถามว่าเราเป็นไงบ้าง
‎แต่ฟังน้ำเสียงแล้วไม่ค่อยดี
‎ฉันถามว่าเขาเป็นยังไง ‎เขาตอบว่า "ก็ดี" แต่แม่รู้จักพ่อเขา
‎แม่จับน้ำเสียงของเขาได้หมด
‎และรู้ด้วยว่ามันหมายความว่าอะไร
‎แม้แต่ตอนที่เขาเองยังไม่รู้
‎แม่รู้ว่าเขาไม่ได้สบายดี
‎แม่เลยขอให้เขามาหา
‎จะได้เห็นว่าเขาเป็นยังไงด้วยตาตัวเอง
‎แล้วเขาก็มา
‎เขาเพิ่งกลับมาเมื่อ...
‎สองปีก่อน
‎ก่อนหน้านั้นเขาก็พยายามทำงาน
‎ยังทำเป็นงานพาร์ทไทม์
‎แต่พอต้องติดท่อล้างไตถาวร
‎เขาก็โดนให้ออกจากงาน
‎แล้วทำไมหายใจแบบนั้น
‎เหมือนแถวๆ หัวใจมีน้ำท่วมปอด
‎ไตทำงานไม่ได้แล้ว
‎งั้นเขาจะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ เหรอ
‎แม่ต้องรับศึกหนักนะ
‎ก็...
‎ตอนนี้ลูกกลับมาแล้วก็น่าจะง่ายขึ้น
‎ผมจะดูแลแม่
‎ผมอยากทำ
‎แต่...
‎ผมไม่ดูแลเขาหรอก
‎ถ้าให้เลือกได้
‎แม่คงไม่ได้รับเขากลับมาบ้าน
‎พอเราแต่งงานกับใครแล้ว
‎เราก็สัญญาจะดูแลเขา ทั้งยามดีและยามป่วยไข้
‎- นั่นอยู่ในคำสาบาน ทรอน ‎- ผู้ชายคนนั้นทิ้งแม่
‎- นั่นอยู่ในคำสาบานด้วยไหม ‎- บ๊อบบี้กลับมาหาแม่
‎ตอนที่เขาต้องการอะไรสักอย่างไง แม่
‎ทุกคนก็ตัดสินใจกันเอง
‎ผมตัดสินใจผิดที่ฟังคำเขาที่สถานีตำรวจ
‎เขาตัดสินใจผิดที่ทิ้งพวกเรา
‎ตอนนี้แม่ก็กำลังตัดสินใจผิด
‎เราทุกคนตัดสินใจผิดพลาด แล้วไงต่อล่ะ ‎จะให้แม่ถือโทษโกรธลูกเหรอ
‎ลูกจะถือโทษโกรธแม่เหรอ ‎เราจะถือโทษโกรธเขาไปตลอดกาลเหรอ
‎มันไม่เหมือนกัน
‎แม่กับผม เราทำเรื่องพวกนั้นเพราะรัก
‎แล้วเราก็หลงเชื่อเขากันทั้งคู่ ‎ผมเชื่อตอนนั้น แม่เชื่อตอนนี้
‎แต่แม่ การที่เขาทิ้งพวกเราไป นั่นไม่ใช่ความรัก
‎นั่นไม่ใช่ความรักนะแม่
‎ทั้งตอนนั้นและตอนนี้
‎ชอบจมูกพ่อล่ะสิ
‎คุณได้รับสายจากผู้ต้องขัง ‎ที่สถานพินิจเยาวชนสปอฟฟอร์ด
‎การพูดคุยอาจถูกบันทึกเสียงได้ทุกเมื่อ
‎หากยอมรับค่าใช้จ่าย กดสาม
‎- ดีฮะ พ่อ ‎- ไง เรย์
‎วันนี้เป็นไงบ้าง
‎ก็ดีนะ พยายามไม่ยุ่งกับใคร
‎- ที่นั่นเป็นไง ‎- เดี๋ยวนะ ขอวางน้องก่อน
‎วันนี้แถวบ้านก็เงียบอยู่นะ
‎ก็เงียบอยู่
‎นี่! แต่ดีกว่าอาทิตย์ที่แล้ว
‎โอ๊ย เหมือนเมืองนี้จะบ้า
‎นอนหลับไม่ได้เลย ‎นั่นบ้ามาก
‎- ที่นั่นไม่มีอะไรเปลี่ยนเหรอ ‎- ไม่เลย
‎ที่นั่นเป็นไงบ้าง
‎- ก็เงียบๆ ‎- ดีแล้ว
‎ดีแล้ว ลูกพ่อ พ่อดีใจ
‎วันนี้ที่บ้านกินอะไรกัน
‎วันนี้กินอาหารชุดสำเร็จรูป ‎เพราะเอเลนาจะลดน้ำหนัก
‎ตอนนี้พ่อเลยต้องกิน... อาหารผอม
‎อาหารผอมคืออะไร
‎โหย ไม่ใช่ของที่ผู้ชายควรต้องกิน บอกเลย
‎- ฟังดูน่าเป็นงั้นฮะ ‎- ใช่มะ
‎แต่เอาให้ผมกินตอนนี้ก็ยอมนะ
‎ใช่ๆ แหงสิ
‎แล้วลูกล่ะ
‎วันนี้กินอะไรเป็นมื้อค่ำ
‎พ่อรู้ว่าพวกนั้นให้อาหาร แต่...
‎ผมก็ยังหิวอยู่ดี ก็เลยกินทุกอย่างที่หาได้
‎เออ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
‎แต่คืนนี้ผมชอบนะ
‎คืนนี้เป็นมักกะโรนีอบชีส
‎มีไส้กรอกทอดชิ้นเล็กๆ นึกออกมะ
‎ไส้กรอกทอดเหรอ
‎โห ดูแก มือเติบใหญ่
‎ใช่
‎แต่บางทีก็รู้สึกต้องกินเนื้อบ้าง คือ...
‎เลยมือเติบนิดหน่อย
‎เออๆ แต่แกก็ต้องดูแลตัวเอง
‎นั่นแหละที่สำคัญ
‎ต้องพยายามทำทุกทางที่จะ...
‎แต่เดี๋ยวรู้ตัวอีกทีก็ได้กลับบ้านแล้ว
‎หวังว่านะ
‎(ดีลดีที่สุดในฮาร์เล็ม)
‎พ่ออยากแนะนำให้รู้จักเอเลนา เมียพ่อ
‎โอเคนะ
‎นี่ เอเลนา
‎มาสิ มา ฉันอยากแนะนำให้รู้จักลูกชายฉัน
‎- นี่เอเลนา เมียพ่อ ‎- หวัดดี
‎ยินดีที่ได้เจอ
‎เช่นกัน
‎แต่อะไร...
‎- อะไร ‎- ทำอะไร
‎พูดเรื่องอะไรของเธอ
‎เปล่า
‎เด็กเยอะแยะนี่ลูกใคร
‎ญาติของเอเลนา เธอรับทุกคนมาอยู่ด้วยหมด
‎ใจกว้างน่ะ
‎ผมจะเอาของไปเก็บที่ห้อง
‎อ้อ ใช่ ไม่ต้องห่วงเรื่องของในนี้นะ
‎เดี๋ยวเราจะขนออกให้
‎อะไรๆ มันเปลี่ยนไปเนอะ
‎ใช่ พ่อรู้
‎เอเลนาอยากจะแต่งห้องใหม่ ให้น้องน่ะ
‎โอเค
‎นี่ เลนา
‎ขอ...
‎เบียร์สองขวดได้มะ
‎ไม่มีเบียร์
‎หมายความว่าไง เมื่อวานให้เงินไปแล้ว
‎ก็ต้องซื้ออาหาร
‎- เอาน้ำได้ไหม ‎- น้ำก็ได้
‎ราโมน ราโมน มานี่
‎พ่อเรียกนะ
‎ราโมนซิโต! มานี่!
‎พ่อจะแนะนำให้รู้จักพี่ชายลูก โอเคนะ
‎ทักทายพี่ชายหน่อย นี่เรย์มอนด์
‎พ่อเล่าเรื่องเรย์มอนด์ให้ฟังแล้วใช่ไหม
‎พ่อเล่าว่ายังไงเรื่องเรย์มอนด์
‎ขอบคุณ
‎- เขาต้องกินข้าว ‎- แต่ลูกอยากอยู่กับฉัน
‎โอเค เอาของราโมนไปไว้ในห้องพ่อ โอเคนะ
‎วางไว้บนเตียงก่อน ‎แต่ระวังผ้าปูหน่อยละกัน
‎- นั่นคือแม่เด็กใช่ไหม ‎- ใช่
‎- พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ใช่ไหม ‎- เปล่า
‎เธอมาช่วยเลี้ยงราโมน แค่นั้น
‎- โอเค ‎- นี่ เดี๋ยว
‎เอางี้ เอาเก้าอี้นี้ไปไว้ห้องนั่งเล่นเนอะ
‎ได้เลย
‎เอาวางที่ไหนก็ได้
‎เรย์
‎ช่วยคุยกับฉันก่อนที่จะทำอะไรในห้องฉันได้ไหม
‎ก็ไม่อยากจะรบกวน
‎- โอเคนะ ‎- พูดมาสิ
‎ได้ คุยก็ได้
‎พ่อ
‎เมียพ่อรู้ใช่ไหมว่าผมจะกลับมาอยู่ที่นี่
‎ใช่
‎รู้สิ ทำไมเหรอ
‎นี่ๆ
‎พ่อเตรียมของไว้ให้ด้วย
‎นี่ให้ลูก
‎(ผมชื่อเรย์มอนด์ พ่อของผม...)
‎ทรอน หิวรึเปล่า
‎นี่
‎พ่อทำมื้อเที่ยงมาให้
‎นึกว่าเราจะได้... คุยกันหน่อย
‎รอแกออกกำลังกายเสร็จก็ได้
‎- เจอกันตอนประท้วง สิบโมงนะ ‎- มาเร็ว
‎- ไง เดโลริส ‎- ไปที่ไหน
‎- ข้างนอกนี่เลย ‎- เห็นละ
‎เริ่มประท้วงสิบโมงนะ
‎- ยังไหวไหม ‎- สิบโมงเช้า
‎ก็พยายามดีที่สุดเท่าที่ทำได้
‎ชารอนน์
‎เป็นไงบ้าง เดโลริส
‎ยูเซฟเป็นไงบ้าง
‎ยูเซฟก็คืบหน้า
‎กับการศึกษาพระคัมภีร์กุรอาน เรียนศาสนาน่ะ
‎แล้วก็เรียนหนังสือด้วย
‎อยากให้คุกที่คอรีย์อยู่มีที่ให้เรียนบ้าง
‎แต่ทัณฑสถานโทษหนักออเบิร์นไม่มีให้เรียน
‎แถมตอนนี้พวกเขาจับเขาไปขังเดี่ยวและ...
‎- เขากำลังโดนหนัก ‎- นึกภาพไม่ออกเลย
‎เขายังเด็กเกินจะต้องถูกส่งเข้าคุกผู้ใหญ่ทันที
‎ฉันยังภาวนาเผื่อเขาเสมอนะ จริงๆ
‎ฉันก็ภาวนาให้เควินเหมือนกัน
‎ภาวนาให้เด็กๆ ทุกคน
‎ไงฮะ คุณเกรซ เป็นไงบ้าง
‎จะมางานประท้วงรึเปล่า
‎เธอช่วยบอกยูเซฟ ‎ให้เขียนจดหมายหาคอรีย์หน่อยได้ไหม
‎มันจะช่วยให้กำลังใจเขาได้มากเลย
‎และพระเจ้าทรงรู้ว่าตอนนี้ ‎เขาต้องการกำลังใจมาก ช่วยบอก...
‎- ฉันทำไม่ได้ ‎- ทำไมล่ะ
‎ในฐานะอาชญากรที่ถูกลงโทษ ‎พวกเขาติดต่อกันไม่ได้
‎พวกเขาส่งข้อความแลกเปลี่ยน ‎ระหว่างเรือนจำไม่ได้
‎นั่นเป็นกฎของรัฐ
‎เราช่วยพวกเขาได้นี่ ง่ายๆ เลย
‎คุณไปหาลูกแล้วเอาจดหมายมา ‎เอามาให้ฉัน
‎แล้วฉันก็เอาจดหมายให้คอรีย์
‎แล้วเราก็แลกเปลี่ยนไปมากันแบบนั้น
‎เขาถามถึงยูเซฟนะ ชารอนน์
‎ฉันพยายามจะช่วยให้ยูเซฟได้กลับบ้าน
‎บ้าน
‎ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
‎ถ้าเขาทำตัวดีๆ ปีหน้าอาจได้กลับบ้านแล้ว
‎ฉันให้เขามายุ่งกับ ‎เรื่องลับๆ ล่อๆ ที่คุณพูดถึงไม่ได้หรอก
‎ฉันทำไม่ได้
‎ดูแลตัวเองด้วยละกัน ‎ฝากความระลึกถึงคอรีย์ด้วย
‎ข้าขอน้อมใช้คำสอนดีงามของพระอัลลอฮ์
‎ให้ปกปักษ์พวกเราจากความชั่วร้าย ‎ซึ่งอาจเกิดจากฟ้าหรือดิน
‎ต่อบททดสอบทั้งยามกลางคืนและกลางวัน
‎ในนามของ ‎พระอัลลอฮ์ผู้ทรงสง่าและเปี่ยมเมตตา
‎ซุบฮานัลลอฮ์
‎ตั้งใจเรียนนี่
‎แม่ดูออก
‎- สนิทกับเหล่าพี่น้องใช่ไหม ‎- อย่างที่แม่บอกไว้
‎ผมชอบพวกเขานะ
‎พวกเขาดีกับผม เราได้คุยกัน
‎ดีแล้ว ลูก ดีมากเลย
‎อาอิชากับชารีฟเป็นไงบ้าง
‎พวกเขาสบายดี ฝากรักมาให้
‎แล้วงานแม่เป็นไง
‎ฉันไม่รู้ว่าจะส่งลูกไปเรียนได้ไหม
‎คือลูกสาวฉันก็... ฉันจะไม่บอกหรอกว่า ‎ลูกของฉันคือคนไหน
‎แต่เธอเป็นเหยื่อเจอเรื่องแบบนี้มาเองด้วย
‎เรื่องเศร้าแบบนี้ ‎พวกเราใช้เวลาหลายปีกว่าจะผ่านมาได้
‎ไอ้หมอนั่นมันเลวชาติ ไม่ควรจะได้มีชีวิตอยู่
‎ไม่ต้องพูดถึงการมีงานการทำ ‎ในสถาบันที่ฉันนึกว่ามีชื่อเสียงต้องรักษา
‎ฉันคงต้องไปคุยกับ...
‎- ฉันไม่อยากอ้อนวอน ‎- ชารอนน์ ฉันเห็นด้วย
‎อย่ามาอ้อนวอนกันดีกว่า
‎ฉันว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องจะสบายใจกว่า
‎เราต้องให้คุณออกจากงาน
‎สัมภาษณ์รอบแรกก็เยี่ยม
‎สัมภาษณ์รอบสอง ดีกว่าเดิมอีก
‎แล้วก็เหมือนเดิมอีกแล้ว
‎พวกเขารู้เรื่องยูเซฟ
‎ฉันโคตรมั่นใจเลยว่าทำแบบนั้นผิดกฎหมาย
‎ฟ้องพวกมันเลย
‎ฉันไม่อยากเห็นหน้าทนายอีกแม้แต่คนเดียว
‎ไม่อยากเห็นใบนัดขึ้นศาลอีกเลยในชีวิตนี้
‎จนบัดนี้ยังจ่ายค่าทนายไม่หมด
‎เดี๋ยวเธอก็ได้งานใหม่
‎ไอ้เรื่องทุจริตในเรือนจำพวกนั้น
‎นั่นต่างหากอาชญากรรมของจริง
‎รู้ไหม ถ้ายูเซฟโทรหาฉันสิบนาที ‎ฉันต้องจ่าย 23 เหรียญ
‎เวร
‎จะไปหาเงินมาจากไหน
‎ฉันชื่อชารอนน์ ซาลาม
‎ฉันอยากได้ข้อมูลเรื่องเงินช่วยเหลือจากรัฐ
‎งานก็ดีจ้ะ
‎พี่ๆ น้องๆ ของลูกก็สบายดี ‎ตอนนี้ไม่ต้องห่วงเรื่องน้ันหรอก
‎ใส่ใจแต่เรื่องตัวเองดีกว่า
‎เล่าให้แม่ฟังทีว่าช่วงนี้คิดเรื่องอะไร
‎ในหัวนี้มีอะไรบ้าง
‎ผมก็...
‎ช่วงนี้ผมคิดถึงคอรีย์บ่อยเลย
‎ไม่มีใครได้ข่าวเขามาตั้งแต่พวกนั้น ‎ย้ายเขาออกจากไรเกอร์ส
‎เขาไม่ได้อยู่ในรายชื่อด้วยซ้ำ
‎เขามาช่วยดูแลผม เพื่อแม่จะได้ไม่ผิดหวัง
‎แต่ตอนนี้เรากลับไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
‎มันไม่ถูกต้อง
‎ลูกจ๊ะ ความรู้สึกที่มีเกี่ยวกับคอรีย์
‎นั่นแปลว่าลูกเป็นคนดี
‎แต่ลูกต้องใส่ใจกับตัวเองก่อน
‎ลูกต้องอยู่กับเหล่าพี่น้องมุสลิมไว้
‎ต้องเรียนให้หนัก ‎แม่อยากให้ลูกทำแค่นั้นระหว่างที่อยู่ในนี้
‎แล้วไม่ช้า ลูกทุกคนจะได้กลับบ้าน ‎แล้วลูกกับคอรีย์
‎จะมีเรื่องให้คุยกันเยอะแยะ
‎ข้างนอกนั่นคนเกลียดเราทั้งนั้น
‎พวกเขาเกลียดที่ลูกฉลาด
‎เกลียดที่ลูกงดงาม
‎พวกเขาเกลียดพวกเรา
‎แต่พวกเราต้องไม่เกลียดตัวเอง
‎บ้าน
‎ใช่จ้ะ ลูก
‎บ้าน
‎(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ยูเซฟ)
‎เข้าไปเลย
‎เข้าไปเลย พวก
‎- อร่อยใช่ไหม ‎- จะไม่กินเหรอ
‎รับจานนี้ไปเลยจ้ะ
‎กินไปเลย ตักเองนะ
‎อาอิชา! มาเร็ว เอาไปให้น้องจานนึง
‎รู้นี่ว่าเขาชอบมันหวานแค่ไหน
‎- ขอบคุณ ‎- ไม่เป็นไร
‎- นายโอเคนะ ‎- ใช่ ไม่เป็นไร ขอบคุณ
‎มาโน่นแล้ว
‎อาทิตย์นี้เป็นไงบ้าง
‎กินอะไรมาบ้าง
‎ไม่ต้องไปกินในโรงอาหารใช่ไหมล่ะ
‎ในนั้นมีแต่เรื่องวุ่นๆ
‎กินของจากร้านสวัสดิการใช่ไหม ‎ซื้อพอที่จะกินอิ่มรึเปล่า
‎พอ ผม... ผมกินพอ ขอบคุณฮะ
‎มีอะไรอยากบอกพวกเรารึเปล่า
‎ลูกกับยูเซฟยังช่วยดูแลกันรึเปล่า
‎คือว่า เดี๋ยวนี้ยูเซฟไปอยู่กับกลุ่มมุสลิมแล้ว
‎- ไม่รู้สิ ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎มองหน้าพี่สิ
‎เขามีอะไรให้ตั้งตารอไง
‎เธอก็ต้องหาสักเรื่องเหมือนกัน
‎นั่นแหละเคล็ดลับการใช้ชีวิตให้มีความสุข
‎พี่จะเล่าเรื่องที่ไม่เคยคิดจะเล่าให้ฟัง
‎พี่จะเล่าให้ฟังว่าเป็นยังไง ‎เวลาที่เรามีอะไรให้ตั้งตารอคอย
‎พวกเพื่อนที่ทำงานพี่ก็สุภาพ ‎แต่พี่ไม่สนิทกับใครทั้งนั้น
‎พวกเขาไม่ได้อยากสนิทกับพี่ ‎แล้วพี่ก็คิดว่าสมควรแล้ว
‎ก็เลยยอมรับได้
‎พี่ต้องอยู่คนเดียวบ่อยๆ ‎แค่ทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำให้ผ่านไปวันๆ
‎นั่นไม่ใช่การใช้ชีวิต
‎และนั่นไม่ใช่ความสุข
‎ความสุขคือสิ่งที่เราต้องตั้งตารอคอย
‎สวัสดีค่ะ ‎สวัสดีครับ
‎ทริฟตี้ยินดีต้อนรับค่ะ
‎มีอะไรให้บริการคะ
‎อ๋อ ครับ ผมอยากเช่ารถตู้เล็กใช้สุดสัปดาห์
‎โอเค เรามีตัวเลือกเยอะเลยค่ะ
‎คันนี้ก็...
‎เหมาะสำหรับภรรยา
‎ลูกๆ ขึ้นได้ทั้งครอบครัว
‎แล้วเหมาะกับการพาคุณยายกับเพื่อนๆ ‎ไปแอตแลนติกซิตี้
‎เพื่อไปเล่นเกมออลสตาร์เมกะบิงโกไหม
‎แบบนั้นก็เหมาะมากค่ะ
‎พี่ออกรถตู้คันนั้นให้เขาเช่าสามวัน
‎และบอกเลยนะ ตอนรอให้เขาเอารถมาคืน
‎พี่ไม่เคยรู้สึกสนุกขนาดนั้นมานานมากเลย
‎คนต่อไปค่ะ ‎หวัดดี...
‎ผมชวนคุณไปทานมื้อค่ำบ้างได้ไหม
‎อะไรนะ
‎ปฏิเสธไปเหรอ
‎- ใช่ พี่ปฏิเสธ ‎- เดี๋ยวก่อน โอเค...
‎- เปล่า พี่... ‎- ไม่นะ
‎พี่รอเขามาสามวันสามคืน
‎เพื่อปฏิเสธตอนเขาชวนกินข้าวเนี่ยนะ
‎เดี๋ยวสิ เรื่องมันยังไม่จบ มีอะไรมากกว่านั้น...
‎ทำไมถึงปฏิเสธ
‎เพราะพี่ไม่คิดว่าตัวเองควรไปสนุก ‎มีความรัก หรืออะไรทั้งนั้น
‎ระหว่างที่น้องยังอยู่ในนี้
‎พี่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้น้องต้องมาอยู่ที่นี่
‎บอกเลยนะ ตอนนั้นพี่...
‎สองสามปีที่ผ่านมาพี่รู้สึกแย่มากๆ
‎และพี่...
‎พี่รู้สึกว่า...
‎พี่รู้สึกผิดที่เธอต้องมาอยู่ในนี้
‎อย่ารู้สึกแบบนั้นสิ ‎ผมไม่อยากให้พี่รู้สึกแบบนั้น
‎แต่ก็ไม่เป็นไรนะ ‎พี่ก็อยากทำได้ดีกว่านี้
‎อยากจำได้ว่าต้องทำยังไงเวลาขึ้นโรงพัก
‎แม่อุตส่าห์อบรมซะหนัก ใช่ไหมล่ะ
‎ไอ้ความรู้สึกผิดทั้งหลาย
‎มันเป็นพลังงานขี้เกียจ ‎มันเปลี่ยนอดีตไม่ได้
‎แล้วก็สร้างอนาคตไม่ได้ คิดไปก็เสียเปล่า
‎และเราไม่มีเวลาให้เสีย
‎เราต้องใช้ชีวิต
‎เราเลยไปเที่ยวกันสองสามครั้ง
‎ก็ดีนะ
‎ดีแล้ว ผมดีใจกับพี่ด้วย
‎คริสเป็นสิ่งที่พี่ตั้งตารอ
‎การศึกษาศาสนา ‎นั่นก็เป็นสิ่งที่ยูเซฟตั้งตารอ
‎เธอก็ต้องหาสิ่งนั้นของตัวเอง เควิน
‎พี่รักเธอนะ
‎- ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะเนอะ ‎- ใช่ เปลี่ยนไปเยอะเลย
‎ผมอยากดูทุกอย่าง
‎อยากกลับไปดูสวนนั่นด้วยซ้ำ
‎ได้ข่าวว่าเขาบูรณะใหม่
‎อาจจะไปสักวัน...
‎เรา...
‎ไม่เป็นไร เธอยังมีเวลา
‎มีอะไรเปลี่ยนไปตั้งเยอะ ‎แต่รู้ไหมว่าอะไรไม่เปลี่ยนเลย
‎น้องไง
‎นั่นแหละที่พี่ภาวนาไว้มากที่สุด
‎อยากให้เธอปลอดภัย และยังเป็นน้องที่น่ารัก
‎พี่รู้ว่าเธอคงเห็นอะไรๆ มา
‎หรือจำเป็นต้องทำอะไรๆ
‎เพื่อปกป้องตัวเอง
‎เอาตัวรอด หรืออะไรก็ตามที่อาจเกิดขึ้น
‎แต่สุดท้ายแล้ว
‎หัวใจของเธอยังเหมือนเดิม
‎เธอต้องพกสิ่งนั้นไว้ในโลกข้างนอกนี่ โอเคไหม
‎- ผมไม่อยากทำเรื่องนี้ ‎- เธอเป็นคนสุดท้ายที่ออกมา
‎คนที่เหลือผ่านไปได้ เธอก็ต้องผ่านได้
‎ผมไม่ใช่คนสุดท้าย คอรีย์ต่างหาก
‎พี่หมายถึงจากพวกเธอสี่คน
‎แค่ขึ้นทะเบียนว่าเป็น ‎ไม่ได้แปลว่าเธอเป็นแบบนั้น
‎แต่มันรู้สึกว่าเป็นนะ
‎พี่เข้าใจ
‎พี่รักน้องนะ
‎ทุกๆ 90 วัน คุณจะต้องทำ
‎มาที่ศาลและลงชื่อ
‎กฎหมายขึ้นทะเบียนผู้กระทำผิดทางเพศ ‎ต่างจากการรายงานตัวกับจนท.คุมประพฤติ
‎ในอีกสามปี เมื่อผ่านช่วงปล่อยตัว ‎อย่างมีเงื่อนไขหรือซีอาร์
‎คุณกับผมก็ไม่ต้องเจอกันละ
‎แต่คุณต้องมารายงานตัวที่นี่ทุกๆ 90 วัน ‎ไปจนกว่าจะตาย
‎ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะจับคุณกลับเข้าคุก
‎ตลอดชีวิตเลยเหรอ
‎โอเค รู้เวลาเคอร์ฟิวของตัวเองนะ
‎ครับผม หนึ่งทุ่มถึงเก้าโมงเช้า
‎- และตอนนั้นคุณต้องอยู่ที่ไหน ‎- อยู่บ้าน
‎กฎหมายบอกว่าในตัวบ้าน
‎ไม่ใช่ทางเดินหน้าบ้าน ‎หรือบันไดหน้าบ้าน ต้องในบ้าน
‎ตลอดคืน ทุกคืน จนเก้าโมงเช้า
‎จะเป็นยังไงถ้าผมมีงานทำ ‎แล้วเจ้านายขอให้เข้างานก่อนเวลา
‎ก็ต้องเปลี่ยนงาน
‎เคยทำงานนอกคุกหรือยัง
‎- ไม่เคย ‎- เคยกรอกใบสมัครงานไหม
‎อันนี้แค่ซ้อมนะ
‎เดี๋ยวก่อน ต้องติ๊กช่องพวกนี้
‎"ก. คุณเคยรับโทษในเรือนจำไหม"
‎"ข. เคยก่ออาชญากรรมหรือไม่"
‎ทีนี้ "เคยก่ออาชญากรรมไหม" ‎ช่องนี้จะช่วยปกป้องคุณ
‎เห็นนายคนนั้นไหม
‎นั่นวินซ์ มาร์ติเนซ
‎เคยติดคุกที่คลินตันสี่ปี ‎แค่มียาเสพติดในครอบครอง
‎เขาออกจากคุกมา 15 ปีแล้ว
‎ถ้าคุณติ๊กช่องที่บอกว่าเคยติดคุก
‎คุณจะไม่ได้ทำงานกะเดียวกับมาร์ติเนซทันที
‎เพราะเขาก็เคยติดคุก
‎และข้อกำหนดหนึ่งในซีอาร์คือ ‎คุณจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับอดีตนักโทษไม่ได้
‎ทีนี้ สิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าคุณไม่ติ๊กช่องพวกนั้น
‎และสุดท้ายคุณไปทอดอาหารข้างๆ มาร์ติเนซ
‎เพราะพวกเขาจัดตารางให้แบบนั้น
‎คุณก็จะต้องกลับไปเข้าคุก
‎"คุณขึ้นทะเบียนเป็นผู้กระทำผิดทางเพศหรือไม่"
‎นั่นคือช่องที่จะบอกหัวหน้างานว่า
‎"อย่าให้ผมไปยืนที่เคาน์เตอร์ ‎และขายแฮปปี้มีลให้เด็ก"
‎ไม่งั้นต้องกลับเข้าคุกในพริบตา
‎ผู้กระทำความผิดทางเพศระดับสาม ‎อยู่ใกล้เด็กที่ไม่ใช่ญาติไม่ได้เลย
‎เป็นงั้นตลอดกาลนะ
‎ไม่ใช่แค่ในสามปีข้างหน้า
‎ผมจะทำงานให้ใครได้ ‎ถ้ามีเรื่องพวกนี้ติดตัวอยู่
‎ใครก็ได้ที่ยอมรับนายทำงาน
‎เรย์มอนด์ ซานทานา จูเนียร์
‎พ่อผมบอกว่าให้ขอพบเจ้านายเก่าเขา ‎คุณนายบาครีย์
‎พ่อผมบอกว่า เธอรู้เรื่องของผมดี
‎เธอจะช่วยให้ใบสมัครผ่านได้
‎คุณนายบาครีย์เกษียณไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
‎ได้โปรดเถอะครับ ‎ผมสัมภาษณ์งานมาเยอะมากแล้ว
‎ผมขอแค่โอกาสเดียว
‎ใบสมัครของคุณ ‎จะได้รับการพิจารณาเหมือนคนอื่นๆ
‎ขอบคุณครับ
‎ว่าไง เรย์
‎เข้าปากแล้วเคี้ยวๆ เข้าไป ‎เข้าปากแล้วเคี้ยว...
‎เก่ง
‎ดูสิ! บินแล้ว!
‎จำได้ไหม...
‎ตอนเราย้ายเข้ามาใหม่ๆ
‎ทุกอย่างใหม่มาก
‎แล้วยายก็ดุผมเสมอ
‎"อย่าเอาเท้าวางบนเฟอร์นิเจอร์ ไอ้หนู!"
‎หันดูสิว่าพวกนี้ทำอะไรกัน
‎ผมกับลุงแมนนี่บุโซฟานั่นอยู่สองเดือนได้มั้ง
‎นี่ ถ้าแกมีอะไรไม่สบายใจก็พูดออกมาเลย
‎ไม่ต้องกั๊ก
‎เพราะพ่ออ่านใจคนไม่ออก
‎ยานอวกาศมาอีกแล้ว!
‎- กินเลย เจ้าตัวเล็ก ‎- มาเร็ว
‎เก่งมาก แชมป์
‎ฉันทำอาหารนั่น
‎เพื่อให้พวกเรากินทีหลัง
‎ขอโทษ ผมเห็นเด็กๆ กินอยู่เลยคิดว่าโอเค
‎แกทำอะไรกับแม่ฉัน
‎ที่นี่ไม่ใช่คุกนะ
‎ที่นี่ต้องกินอาหารที่โต๊ะ
‎โอเค เหมือนคนปกติ
‎ผมนึกว่ากินได้
‎ต้องกินที่โต๊ะ
‎เขาไม่รู้ ขอโทษๆ เขาไม่รู้
‎โย่ เอเลนา ช่วยบอกครอบครัวคุณ
‎ให้รักษาเฟอร์นิเจอร์หน่อย ‎แล้วก็เปิดทีวีเบาๆ หน่อยได้ไหม
‎เธอจะยอมให้มันพูดกับฉันแบบนั้นเหรอ
‎คิดว่าจะยอมให้ผู้ร้ายข่มขืน ‎มาลบหลู่ฉันในบ้านตัวเอง
‎แล้วสั่งฉันทำโน่นทำนี่เหรอ
‎เดี๋ยว เรียกผมเป็นผู้ร้ายข่มขืนเหรอ
‎- คุณไม่รู้จักผมนะ ‎- เรย์! ช่างเถอะ
‎คุณไม่รู้เรื่องห่าเหวอะไรที่พูดอยู่เลย
‎ผมไม่เคยทำร้ายผู้หญิงเลย!
‎ไม่เคย! ไม่เคย!
‎- พ่อ บอกเธอ! บอกสิว่าผมพูดว่าอะไร ‎- เธอเข้าใจ
‎อย่าไปกวนโมโหเขา ‎โอเคนะ อย่ากวนโมโหเขา
‎คุมลูกตัวเองด้วย คุมลูกตัวเองให้ได้!
‎แกทำแบบนั้นไม่ได้ แกทำอะไรอย่างนั้นไม่ได้
‎เอเลนาเป็นเมียพ่อ เป็นเมียของพ่อ
‎ถ้าจะอยู่บ้านนี้ ก็ต้องเคารพเธอ ‎เพราะที่นี่เป็นบ้านเธอ
‎แล้วเมียพ่อเคารพผมบ้างไหม
‎ผมต้องอยู่ที่นี่นะพ่อ
‎ผมไม่มีที่ให้ไปแล้ว ไม่มีอะไรเลย
‎ไม่มีอะไรเลย
‎พ่อบอกเลยนะ เดี๋ยวมันจะดีขึ้น
‎มองหน้าพ่อสิ พ่อบอกเลย
‎แต่แกต้องช่วยพ่อด้วย ‎แกต้องทำส่วนของแกด้วย โอเคนะ
‎โอเคนะ
‎คุณทำงานอย่างกับใส่ใจจริงๆ เลยนะ
‎เหมือนใส่ใจกับการทำความสะอาดที่นี่
‎เตรียมรับคนที่คุณไม่รู้จักด้วยซ้ำ
‎จริงๆ เป็นบาทหลวงที่ทำงานพาร์ทไทม์ใช่มะ
‎ไม่ได้เป็นบาทหลวงครับ
‎ผมแค่อยากขัดของสกปรกให้ขึ้นเงาแค่นั้น
‎อ้อ ฉันก็ชอบของซกมกเหมือนกันนะ
‎คุณเป็นคนที่ไหน
‎คนที่นี่
‎- คุณล่ะคนที่ไหน ‎- ชรีฟพอร์ต ลุยเซียนา
‎ฮาร์เล็มยินดีต้อนรับ
‎โอ๊ย ฉันอยู่มาพักใหญ่แล้ว
‎แต่ไม่เคยเจอคุณเลยนะ
‎คุณอาจไม่ได้มอง
‎แต่มองอยู่นี่ไง
‎เฮ้ย นายเคยอยู่แถวเลห์แมนรึเปล่า
‎เปล่า ‎ฉันจำหน้านายได้
‎- เคยเห็นนายที่ไหนนะ ‎- ช่วยไม่ได้จริงๆ พวก ไม่ใช่คนแถวนี้
‎คุณบอกฉันว่าคุณมาจากฮาร์เล็ม
‎ก็จริง ผม...
‎แค่ไม่อยากเสียเวลาคุยกับ ‎คนที่เห็นๆ อยู่ว่ามาหาเรื่อง นึกออกไหม
‎คุยต่อเดี๋ยวเขาก็จะขอยืมเงิน
‎พี่ดำ ไม่ต้องมาทำเป็นพูด ฉันดูออก
‎คุณคุยแต่กับผู้หญิงน่ะสิ
‎โห ไปอยู่ไหนมา
‎โห พวก ผมเยอะนะ
‎ช่างตัดผมที่ไหนตัดให้แบบนั้น
‎โย่ ไปอยู่ที่ไหนมา
‎ทางใต้ ก่อนนั้นอยู่ฮาร์เล็มวัลเลย์ ‎ตัดผมที่นั่นแหละ
‎ก็คงงั้น เพราะเมื่อก่อนคนจำนายได้ ‎เพราะทรงผม
‎ทรงลานบินใช่มะ แด๊ดดี้เคน!
‎เออ ฉันจำได้
‎ฉันว่านายจะพบว่าคนส่วนใหญ่ในย่านเรา
‎รู้เรื่องจริงๆ ของพวกนาย
‎แต่ถ้าลงไปต่ำกว่าถนนสาย 110 ก็ไม่รู้ละ ‎แถวนั้นคนมันโง่ดักดาน
‎แล้วพวกเราก็ไม่เคยเป็นผู้บริสุทธิ์
‎แต่ถ้าฉันเป็นนาย คงไม่ไปแถวสวนนะ
‎ฉันว่านายควรจะไปทุกที่
‎ใช้ชีวิตแบบคนอิสระ อย่าตีกรอบตัวเอง
‎เออ ก็จริง มันจริง ‎ไอ้พวกคนที่เกลียดเราก็ตีกรอบให้อยู่แล้ว
‎งั้นนายจะทำอะไรต่อ
‎ถามงั้นหมายความว่าหลังจากได้กกสาวแล้วน่ะนะ
‎รู้นี่ว่าผู้ชายก็ต้องจัดความสำคัญ!
‎โอ๊ย เวร นายเป็นมุสลิม
‎โทษที นายต้องแต่งงานก่อนใช่มะ
‎พวก เขาเพิ่งได้ออกมาเมื่อวาน
‎จะให้แต่งงานเลยเหรอ
‎ฉันอยากกลับไปเรียน
‎- หรืออาจไปสอน ไม่รู้สิ ‎- เหรอ มีใบอนุญาตของรัฐเหรอ
‎จะทำได้ไงถ้าเคยติดคุกมา
‎ฉันขอใบอนุญาตไม่ได้เหรอ
‎ทำอาชีพที่ต้องใช้ใบอนุญาตไม่ได้เลย
‎คนขับรถเมล์ ครู กู้ภัย
‎ไม่ได้ ถ้าเคยติดคุกแล้ว พวกนั้นก็ได้ตัวไป
‎แล้วก็จะกักเราเอาไว้
‎เป็นไงบ้างครับ คุณนายการ์เซีย
‎เอลอมเบ!
‎- ดูสิว่านี่ใคร ‎- ไง เป็นไงบ้าง
‎อย่ามาทำเป็น "เป็นไงบ้าง"
‎- เรย์ ‎- คุณแบรธ!
‎ทำไมหลบหน้าพวกเรา
‎เปล่า ไม่ใช่ไง ผมแค่ไม่อยากกวนพวกคุณ
‎กวนเราเหรอ เรย์มอนด์ ‎พวกเราพร้อมช่วย ไม่ได้กวนเลย
‎ขอบคุณครับ ทั้งสองคนเลย
‎ผมรู้ว่าคุณช่วยพ่อตอนประท้วงอะไรงั้น ‎ช่วยเรื่องเงินด้วย
‎พวกเราก็ตั้งใจช่วย
‎ถ้าเวลาลำบากที่สุดยังพึ่งชุมชนตัวเองไม่ได้
‎งั้นชีวิตนี้จะพึ่งใครได้อีก
‎ผมซึ้งใจมาก
‎เจอกันที่บ้านนะ เอลอมเบ
‎- เธอ อย่าทำตัวห่างเหินนะ เรย์ ‎- ไม่หรอก
‎- ขอบคุณ ‎- โอเค
‎เป็นไงบ้าง
‎ไม่รู้สิ
‎มีสองสามอย่างที่นายควรจะรู้แน่ๆ
‎เรื่องแรกคือ มีคนพร้อมช่วยนาย
‎เรื่องที่สองคือ พวกนั้นคิดเอาไว้แล้วว่า ‎นายจะต้องกลับไปเข้าคุก
‎ผมไม่ยอมกลับไปหรอก
‎ผมไม่ยอมกลับไปอีกแล้ว
‎อาเมน
‎งั้นนี่มีแฟนรึยัง
‎มีคนเขียนจดหมายถึงรึเปล่า
‎ผมยังเก็บรูปเธอไว้เลย
‎เราเขียนจดหมายหากันบ่อย
‎เธอเขียนมาก่อน บอกว่า ‎เธอคิดว่าผมไม่ผิดและเสียใจด้วย
‎เธอคิดว่าผมน่ารักหรืออะไรอย่างนั้น
‎ตอนที่ผมจะขออภัยโทษแต่ไม่สำเร็จ
‎ผมเลยเขียนจดหมายถึงเธอแล้วบอกว่า ‎"ผมไม่ดีพอ อย่ารอเลย"
‎นายก็เลยเลิกกับเธอ ‎ก่อนที่เธอจะได้เลิกกับนาย
‎มันเหมือนกับผมกำลังจะต้อง ‎ไปเข้าคุกผู้ใหญ่พร้อมกับป้าย
‎"ผู้กระทำผิดทางเพศ"
‎ไม่รู้หรอกว่าจะรอดออกมารึเปล่า
‎แต่ก็รอด
‎แล้วยังไงต่อ
‎นั่นคือคำถามที่นายต้องถามตัวเอง
‎ไปตามหาชีวิตซะ พวก
‎ชิงมันกลับมา
‎แล้วนายก็ไม่ได้น่ารักขนาดนั้น
‎ฮัลโหล
‎แทนยา นี่เรย์ ซานทานา
‎อ้อ หวัดดี เรย์
‎รู้ไหม ตอนคุณ... ‎ตอนที่คุณหยุดเขียนจดหมายไปเฉยๆ ฉัน...
‎ไม่รู้สิ
‎เจ็บมาก
‎ฉันไม่มีวิธีอื่นจะติดต่อคุณ
‎ไม่ใช่ว่าฉันแวะไปหาเลยได้
‎ผมไม่รู้จะทำเรื่องแบบนี้ยังไง
‎นอกจากบอกความจริง
‎ผมไม่ควรทำกับคุณแบบนั้น
‎ผมแค่ไม่อยากดึงให้คุณต้องมาตกต่ำกับผม
‎ฉันก็เข้าใจเรื่องที่คุณพูดนะ แต่ฉัน...
‎ไม่เข้าใจ
‎คือตอนนั้นเรารู้สึกดีๆ กัน แล้วคุณก็...
‎ฉันไม่เข้าใจว่าจู่ๆ ก็บอกเลิกอย่างนั้นได้ยังไง
‎ก่อนเรื่องที่สวน ‎ชีวิตผมไม่เคยเจออะไรร้ายๆ มาก่อนเลย
‎ก่อนหน้านั้นผมเคยมีหวัง
‎หลังจากเกิดเรื่องนั้นผมก็สิ้นหวัง ‎ไม่กล้าแม้แต่จะหวังเรื่องคุณกับผม
‎ผมขอโทษ
‎คืนวันจันทร์ที่นิวยอร์ก ‎ประธานาธิบดีคลินตันอาจนั่งหัวเราะ
‎เรื่องข่าวฉาวหลายข่าวในทำเนียบขาว...
‎เอเลนา ไอ้เวรนี่เอาหญิงเข้าห้อง
‎เอาใครเข้ามาซุกไว้
‎นี่มันใครกัน
‎อย่ามายุ่งกับเรา! ‎นี่ไม่ใช่บ้านของคุณด้วยซ้ำ!
‎เอาผู้หญิงมานอนในห้องเด็กเหรอ
‎แกมันนางแพศยาไร้ยางอาย
‎ฉันไม่รู้ ฉันขอโทษ
‎แกไม่รู้อะไร
‎ไม่ เขาเป็นแม่เลี้ยงผม
‎แกมันคนโสโครก!
‎หยุดเลย!
‎- ฟังก่อน เดี๋ยว รอหน่อย ‎- อย่ามาแตะตัวฉันนะ
‎ผมสาบาน ผมไม่ได้โกหก
‎- นั่นแม่เลี้ยงผมจริงๆ! ‎- อย่ามายุ่งกับฉัน
‎ฉันจะไม่กลับไปที่นั่น โอเคไหม ‎แล้วก็ไม่มีที่จะพาคุณไปได้ เพราะงั้น...
‎ไม่เป็นไร เราจะไปนั่งคุยกันสักที่ ‎ไปที่สวนก็ได้!
‎ไม่ ฉันว่า...
‎ฉันว่าครั้งแรกที่เลิกก็คิดถูกแล้วล่ะ ‎ไอ้นี่... คือว่า...
‎- เราเข้ากันไม่ได้ ‎- ผมไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ แบบนั้นหรอก
‎ผมเคยพลาดมาแล้วครั้งหนึ่ง
‎พรุ่งนี้ผมจะโทรหานะ
‎คุณจะรับรึเปล่า
‎สองเหรียญ
‎- ขอบใจ ‎- ขอบคุณนะ ขอบคุณที่อุดหนุน
‎ทำไมคุณไม่เคยพาฉันไปกินไก่กับวาฟเฟิลบ้าง
‎ไม่พาฉันไปไหนเลย
‎ไปร้านเอมี่ รูธกัน
‎ใครๆ ก็คุยถึงไก่กับวาฟเฟิลที่ร้านเอมี่ รูธ
‎นั่นมันร้านสำหรับนักท่องเที่ยว
‎ก็ฉันเป็นนักท่องเที่ยว
‎ฉันอยากไป
‎กินอาหารตามร้านไม่เห็นมีเหตุผลเลย ‎ผมต้องเก็บเงินไว้เรียน
‎อาทิตย์หน้าค่อยเก็บเงินเรียนก็ได้
‎ผมต้องเก็บเงินไว้เรียนทุกอาทิตย์
‎คุณรู้นี่ว่าผมได้เงินเท่าไหร่
‎ใช่ สามร้อยเหรียญ
‎ทุกๆ สองสัปดาห์
‎และร้อยนึงก็ต้องให้แม่ ‎เพราะเราต้องดูแลคนที่เรารัก
‎ผมเก็บเงินไว้ใช้ร้อยเหรียญ
‎และถ้าจะประหยัดทุกบาททุกสตางค์ ‎เพื่อการเรียน ผมก็จะทำ
‎เห็นแก่ตัวชะมัด
‎เราคุยกันมาตั้งหลายเดือนแล้ว
‎ฉันไม่ได้ขอไปกินร้านอาหารทุกอาทิตย์
‎คุณเอาแต่อยู่บ้าน
‎ถ้าฉันเคยติดคุกมานานขนาดนั้น ‎ฉันคงอยากออกไปข้างนอก
‎คุณไม่รู้หรอกว่าคุณจะอยากได้อะไร
‎ผมจะไม่ใช้เงินกับเรื่องไม่สำคัญ
‎ฉันไม่สำคัญเหรอ
‎จะพูดแบบนั้นใช่ไหม
‎- ฉันไม่สำคัญเหรอ ‎- ผมต้องเข้าเรียนให้ได้ อเดล
‎ผมต้องเอาชีวิตตัวเองคืนมา
‎อเดล ฟังก่อน นี่...
‎ถ้าผมทำให้คุณไม่มีความสุข ‎เราไม่ต้องคุยกันแล้วก็ได้
‎คือผม... ผมเข้าใจ ก็โอเค
‎นี่พยายามจะเลิกกับฉันอยู่เหรอ
‎- ผมแค่จะบอกว่า... ‎- คุณทำเหมือนยังเป็นนักโทษ!
‎ไอ้ขี้คุก!
‎ทำกับผู้หญิงแบบนี้เหรอ
‎ใช่สินะ
‎ฉันรู้ว่าคุณทำอะไรกับพวกผู้หญิง
‎ก็อย่างที่ทำกับผู้หญิงคนนั้น
‎สารเลวจริงๆ!
‎ผมรอพาคุณไปที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่ไม่ไหวแล้ว
‎ไปกินอะไรกันสักอย่าง
‎เหรอ อยากไปที่ไหน
‎โย่ ว่าไง
‎ผมมีที่ที่อยากพาคุณไป
‎โย่ เลนนาร์ด!
‎ไง เรย์!
‎เรย์ ไง!
‎มองหา... นี่อยู่เหรอ
‎โอ๊ะ ดูสิ พระแม่มารีย์ดูอยู่นะจ๊ะ
‎ดูแลนางด้วย
‎แต่เบาๆ หน่อย โอเคนะ อย่าส่งเสียงดัง
‎พี่สาวฉันเพิ่งอยู่ห้องข้างบนนั่น
‎ขอบคุณ
‎แจ๋ว
‎ไม่ นั่นไม่ใช่ของผม
‎โย่! อย่าทำเตียงพัง
‎- มาเร็ว ‎- เดี๋ยวสิ
‎ตอนนี้ได้ยัง
‎ไงคะ
‎- ตกใจหมด ‎- หวัดดี
‎- นี่ ฉันมีอะไรให้ดู ‎- โอเค
‎จำเดรอา ญาติฉันได้ใช่ไหม
‎เธอจะย้ายออกเดือนมิถุนานี้
‎มันมีห้องข้างๆ ด้วย
‎แล้วฉันก็คิดว่าเราน่าจะมีที่ของเราเองสองคน
‎โห หมายถึงคุณกับผมน่ะเหรอ
‎ใช่
‎แบบ...
‎ฉันใช้เงินค่าจ้างผู้ช่วยครู ‎เป็นเงินค้ำประกันได้ แล้ว...
‎เราแค่ต้องหาเงินค่าเช่า ‎เดือนแรกกับเดือนสุดท้าย
‎เราน่าจะไหวใช่ไหมล่ะ
‎ใช่
‎- ใช่เหรอ ‎- อาจได้นะ
‎ถ้าซีเกลยอมให้ผมทำงานควบสองกะไปเรื่อยๆ
‎ซีเกลบอกให้เอานี่ให้นาย
‎ว่าไง พวก
‎ดี
‎คือ ฉันอยากรู้ว่า...
‎พวกนายจะสนใจอยากได้คนช่วยเพิ่มไหม
‎- เข้าใจตรงกันนะ ‎- เออ
‎ถ้าอยากเจรจา...
‎เควิน ‎โย่!
‎ดีใจที่ได้เจอ พวก
‎เหมือนกัน
‎- นายดูดีนะ ‎- ดูนายสิ
‎นี่เขาอนุญาตให้เรานั่งด้วยกันไหม
‎เพื่อน นี่อาจเป็นที่เดียวในจักรวาล
‎ที่ไม่มีใครสนว่าเราจะเจอกันรึเปล่า มาเร็ว
‎นายดูดีนะ
‎- เฮ้ย นั่นอะไร ‎- โห นี่
‎เจอจนท.คุมประพฤติคนใหม่
‎ไม่รู้ทำไม จู่ๆ มาบอกว่า ‎ฉันต้องใส่ไอ้เครื่องคุมที่ข้อเท้านี่
‎โหดแฮะ
‎นายหางานได้รึเปล่า
‎ได้ ทำงานซ่อมคอมพิวเตอร์
‎คอยดูแลระบบให้บริษัทเทเลมาร์เก็ตติ้ง
‎อะไรนะ ไปหัดใช้คอมพิวเตอร์ที่ไหน
‎โกหกเอา
‎บอกพวกนั้นว่าทำได้
‎อาอิชาให้ยืมเครื่อง ฉันก็ซื้อหนังสือมาอ่าน
‎แล้วก็เรียนในงานเลย
‎- แน่สินะ ‎- แน่สิวะ
‎ยูเซฟโกหกในงานเนี่ยนะ พวก
‎คุณข้างหลัง ถ้ามาใหม่ ขอดูเอกสารด้วย
‎ทำตัวให้ชินกับสายตานั่นซะ
‎ไม่เคยคิดเลยว่าจะโตมาเป็นคนที่ใครๆ เกลียด
‎เฮ้ย แม่นายไม่ได้เกลียดนายนะ
‎พี่สาวน้องสาวนายก็ไม่เกลียดนาย ‎คนรักนายตั้งเยอะ
‎ผู้หญิงในบ้านนายรักนายออก
‎จริง
‎แม่ฉันจู่ๆ ก็เดินมากอดทั้งวัน
‎ฉันเดินไปเข้าห้องน้ำ กลับมาก็กอดละ
‎- ฉันไม่ว่าอะไรด้วย ‎- อยู่ที่นั่นให้นานเท่าที่อยู่ได้
‎ไม่ต้องรีบไปไหน ‎ถ้าพวกเขาไม่อยากให้นายย้ายออก
‎นายยังอยู่กับแม่รึเปล่า
‎ที่จริงไม่ได้อยู่ละ
‎ฉันแต่งงานแล้ว
‎อะไรนะ
‎เฮ้ย
‎นายรู้จักผู้หญิงคนนี้มานานแค่ไหน
‎นายเพิ่งออกมาเก้าเดือนเองนะ
‎เจ็ดเดือน
‎เธอชื่อลาคีชา
‎ฉันเจอเธอที่ทำงานตอนที่ไปเอาเช็ค
‎ช่วงกลางวันเธอทำงานระดับผู้จัดการ
‎ถ้านายทำกะกลางคืน ส่วนเธอทำงานกลางวัน
‎แล้วเอาเวลาที่ไหนมาเจอกัน
‎อ้อ เราหาเวลาจนได้ ‎จำเป็นต้องทำอะไรก็ต้องทำใช่มะ
‎วันนี้เรามียูเซฟ ซาลามกับเควิน ริชาร์ดสัน
‎ผู้กระทำความผิดทางเพศ ‎ที่โด่งดังที่สุดในนิวยอร์ก
‎- เด็กห่ามแห่งเซ็นทรัลพาร์ค ‎- อีกแล้ว
‎ถ้าจะมีสิทธิ์ได้รับการปล่อยตัว
‎ผู้กระทำความผิดต้องยอมรับ ‎ว่าเคยกระทำความผิดทางเพศ
‎โอเค ริชาร์ดสัน ยืนขึ้น เริ่มจากคุณ
‎เราไม่คุยเรื่องคดีของเรา
‎ฉันไม่ได้ถามคุณ ซาลาม
‎คุณครับ ถ้าคุณไม่ถือ ผมจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น
‎ถ้ามาเข้ากลุ่มกับฉัน นั่นไม่ใช่ทางเลือก
‎ผมไม่ยอมรับว่าทำความผิดนั้น
‎เพราะผมชอบพูดความจริง
‎คุณเป็นผู้กระทำผิดทางเพศระดับสาม ‎ที่ถูกตัดสินว่าผิดจริง
‎คืองี้ นั่นคือกฎหมาย ไม่ใช่ความจริง ‎ผมจะชี้แจงให้ฟัง...
‎นั่งลง ซาลาม
‎ตอนที่รัฐนิวยอร์กเอาพวกเราขึ้นศาล
‎เรายอมรับข้อเสนอที่เขาเสนอให้ไหมล่ะ
‎ไม่รับ ทำไมกัน
‎เพราะเราไม่ได้ทำผิดตามนั้น ‎และเราไม่อยากโกหก
‎ในเมื่อเราไม่เคยโกหกมาก่อน
‎เราจะเริ่มโกหกกับคุณตอนนี้ทำไม
‎ซาลาม นี่เป็นกลุ่มที่ห้าแล้วใช่ไหม ‎ที่ฉันขอให้คุณออกไป
‎คุณจะทำแบบนั้นก็เชิญเลย
‎คุณก็จะสร้างปัญหาใช่ไหม
‎(ศูนย์ชุมชน ‎เซนต์ฟรานซิส เซเวียร์)
‎- ดูนายสิ ‎- นั่นแหละทางเลือก
‎เออ รู้สึกดีแฮะ พวก
‎ไปคุยกันดีกว่า คนอื่นอยู่ไหน ‎แอนทรอนอยู่ไหน
‎พ่อเขาเสียไปเมื่อสองสามเดือนก่อน
‎- โห เวร ‎- เออ
‎เขาย้ายไปอยู่บัลติมอร์ทันทีที่จบเรื่องซีอาร์
‎เปลี่ยนชื่อ เห็นพูดว่าจะแต่งงาน
‎- เอาจริง ‎- ใช่
‎- พวกนายไวไฟแฮะ ‎- พวกเราแค่พร้อมจะเริ่มใช้ชีวิต
‎เสียเวลาไปเยอะเกินแล้ว
‎คอรีย์ล่ะ เขาอยู่ไหน
‎ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าแม่เขารู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
‎แต่พวกนั้นยังขังเขาไว้ที่ไหนสักที่
‎เสร็จเรื่องซีอาร์ของเราเมื่อไหร่ ‎ต้องไปหาตัวเขาละ
‎ใช่
‎นายคุยกับใครอีก ได้คุยกับเรย์ไหม
‎ไม่รู้ว่ะ ได้ข่าวเหมือนกัน ข่าวไม่ดี
‎พี่มีของเซอร์ไพรส์ให้
‎พ่อฮะ นี่วันเกิดผม!
‎ไม่ใช่วันเกิดนะ เจ้าตัวเล็ก ‎วันเกิดเป็นเดือนธันวา
‎ไม่เป็นไร
‎แทนยากับผมได้กุญแจบ้านเช่าแล้ว
‎ผมจะขนของออกพรุ่งนี้
‎ก็ดี
‎เปลี่ยนห้องผมเป็นห้องราโมนละกัน
‎ไม่เอา
‎นี่คือวิธีชิงชีวิตของผมกลับมา
‎- แค่เงินก้อนเพื่อให้เริ่มได้ ‎- เรย์
‎แกมีสมองใช่ไหม
‎ขายโคเคนเนี่ยนะ ‎ไม่เอาน่ะ แกรู้ว่าเรื่องนี้จะไปจบที่ไหน
‎แค่เพื่อให้เริ่มใหม่ได้
‎ออกไปจากที่นี่ ให้พ่อมีที่ของตัวเอง
‎- และหาที่ของผม ‎- ขอบใจที่คิดถึงฉัน
‎เอาของออกไปจากบ้านฉัน ‎เอาออกไปจากบ้านฉัน
‎ตอนที่กำลังเกิดเรื่องทุกอย่าง
‎ผมตามไม่ทันหรอกว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ผมไม่เข้าใจ
‎พออยู่ในคุก ผมก็เริ่มอ่านบทความ
‎ว่าพวกนั้นเขียนบทความให้ร้ายเราตั้งแต่วันแรก
‎บทถอดเสียงการสอบปากคำทั้งหมด
‎การโกหกหน้าด้านๆ ที่พวกนั้นพูด
‎ผมได้ดูเทปของตัวเอง
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้เด็กนั่นเป็นใคร
‎- ผมจำตัวเองไม่ได้เลย ‎- พ่อรู้ เรย์
‎พ่อรู้ แต่ไอ้สิ่งที่คนพวกนี้ขโมยไปจากแก ‎แกซื้อคืนมาไม่ได้
‎ซื้อคืนไม่ได้ ใช้เงินไม่ได้ ใช้การขายยาไม่ได้
‎ใช้เรื่องพวกนั้นไม่ได้
‎โอเคนะ
‎เพราะมันผ่านไปแล้ว จบไปแล้ว
‎แต่แกไม่ต้องเป็นสิ่งที่พวกนั้นบอกว่าแกเป็น
‎ดูไอ้หมอนี่สิ มีทีวีใหญ่กว่าอพาร์ตเมนต์อีก
‎มันไปได้ทีวีมาจากไหน
‎ทีวีใหญ่กว่าตัวมันอีก
‎ฉันจะโทรหาเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ ‎แล้วฟ้องว่าแกขายยา
‎ระวังเหอะ แกไม่รู้ว่าเขาทำอะไรแกได้บ้าง
‎เราแค่ออกไปเล่นกัน
‎คืนนั้นอากาศดี
‎แค่นั้น
‎เราแค่ออกไปเล่นกัน
‎พวกนั้นบอกว่า "เด็กผู้ชายก็อย่างนี้แหละ"
‎แต่เวลาใช้คำว่า "เด็กผู้ชาย" ‎พวกเขาไม่ได้พูดถึงเรา
‎พวกเขาพูดถึงเด็กคนอื่นๆ
‎จากที่อื่นๆ
‎พวกเราได้เป็นเด็กผู้ชายธรรมดาๆ กันเมื่อไหร่
‎(แอนทรอน แมคเครย์)
‎(แอนทรอน บราวน์)
‎คุกเข่า คุกเข่าลง!
‎ผมเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองไม่ได้
‎ผมไม่ใช่ประชาชน
‎พวกเขาไม่อยากให้ผมเป็น
‎ผมเองก็ไม่อยากเป็นด้วยซ้ำ
‎ตอนนี้ผมอยู่ไหนก็ไม่รู้
‎ก้ำกึ่งอยู่อย่างนี้
‎ไม่ว่าจะไปที่ไหน
‎ผมขอโทษ พ่อ
‎แกไม่ต้องขอโทษหรอก
‎ฟังนะ แกพยายามแล้ว ‎แล้วรู้อะไรไหม แกจะ...
‎แกจะได้พยายามใหม่
‎ผมต้องไปละ