Poprzednio...
Czysto. Cel na pozycji.
Szlag!
To moja córka.
A jeśli nie da się jej ocalić?
Nie udało nam się z nią skontaktować.
Jest naszym najcenniejszym atutem.
Znalazłaś go?
Nie, ale wiem, gdzie jest.
Załatwię to do rana.
Nie!
Wiedziałaś, że to on?
On żyje?
Rebecca.
Tata?
Ale dziwnie.
Rozmawiamy? To już coś.
Jeszcze godzinę temu
oddałabym wszystko, by wiedzieć, że mój tata żyje.
A teraz kupujemy przekąski.
Chyba to zostawię.
Chcesz odejść?
A powiesz mi, dokąd jedziemy?
- Do Busanu. - Dlaczego?
Musimy coś stamtąd zabrać.
- A potem? - Wyjedziemy z kraju.
I wrócimy do Wirginii?
Nie wejdziesz do samolotu, bo jesteś martwy.
To dokąd?
Do Wietnamu.
Co?
Wynająłem tam dom.
To piękny kraj. I nie mają umowy ekstradycyjnej.
Czyli będziemy żyć długo i szczęśliwie w Wietnamie?
Lubiłam swoje życie.
Miałam pieniądze, wolność. Juno się mną opiekowała.
Ale wyrzuciłam to do kosza dla kogoś,
kto sfingował własną śmierć, by mnie nie wychowywać.
To nie tak.
Zadzwonię do Juno.
Czemu miałabym uciekać? To ciebie chce zabić.
Zabiłaś jej agenta.
Atwooda? Takich Atwoodów ma na pęczki.
Zdradziłaś ją. Znasz Juno. Nie daruje ci.
Być może.
Ale... skąd pewność, że ja go zabiłam?
Kiedyś je uwielbiałaś.
Smakują tak, jak pamiętam.
Zapłać za nie.
- Hej! - Spokojnie, muszę siku.
Dobra.
Halo?
Chciałaś go zabić?
Rebecca.
Juno, nie okłamuj mnie. Widziałam twoją wiadomość do Atwooda.
Namierz ten numer.
Gdzie jesteś? Jesteś z nim?
To niebezpieczny człowiek. Nie wiem, co planuje.
Zabił Atwooda.
Powiedz, gdzie jesteś, a wyślę zespół.
Przyjmiesz mnie?
Oczywiście.
Zawsze znajdzie się dla ciebie miejsce.
Miło to słyszeć.
Choć to nieprawda.
To prawda.
Tu jest twoje miejsce.
A co z moim tatą?
Kurwa!
Coś nie tak?
Myślałem, że...
Zniknęłam?
Kiepskie uczucie, co?
Dzwoniłaś do niej?
Nie będę trzymał cię na siłę.
Jeśli chcesz spróbować z Juno, nie powstrzymam cię.
Ale muszę wiedzieć.
Nie dzwoniłam do niej. Przysięgam.
Zestarzałeś się.
Ty też.
Co to?
Nie wiem.
- Może był wypadek. - Może.
- Cholera. - Co?
Kontrola policyjna.
- Co robisz? - A na co ci to wygląda?
Nikogo nie zastrzelisz.
Kto tak mówi?
Musimy zachować spokój. Jeśli to rutynowa kontrola,
prześlizgniemy się bez rannych.
A jeśli nie?
Witam.
Prawo jazdy poproszę.
Już.
Proszę.
Skąd jedziecie?
Z Seulu.
O co chodzi?
Podejdź.
Mam coś.
Pokaż.
Punkt kontrolny w Gumi. Policja zgłosiła dopasowanie.
Proszę wysiąść.
Robimy sobie wakacje.
Proszę wysiąść.
To konieczne?
Wysiadać.
Mogę odjechać? Jestem z córką.
Nie będę powtarzać.
Wysiadać!
Policja trzyma ich na muszce. To koniec.
Nie znasz Davida Junga.
Jeden...
Dwa...
Dobrze.
- Ręce na widoku! - Tak, tak.
Już.
Pani też.
Wysiadać.
Ostatnie ostrzeżenie.
Wysiadać!
Zmuś mnie.
Rebecca.
Nie!
Rzuć broń!
- Ty przodem. - Dobra.
Wsiadaj!
MOTYL
Nie wierzę, że żyje.
Pojawił się po tylu latach.
Pamiętasz go?
Pamiętam jego pogrzeb.
Był dla mnie miły.
Byliście blisko, prawda?
To naturalne, gdy zakładasz z kimś firmę.
Tak.
Znaleźliście ich?
Jeszcze nie. Właśnie rozmawiałam
z komisarzem generalnym Hwangiem z koreańskiej policji.
Zapewnia, że punkty kontrolne są wciąż aktywne.
Zwiększył liczbę patroli w promieniu 100 km
- od ostatniego położenia celu. - Dzięki.
Dobra. Mam adres Davida.
To dom godzinę drogi od destylarni soju.
Oba miejsca należą do kobiety o nazwisku Eunju Kim.
Czterdzieści trzy lata,
córka wpływowego biznesmena, który ma firmę transportową w Seulu.
Siedem lat temu poślubiła Dae Ho Junga.
To David.
Ożenił się drugi raz.
Co z nim zrobimy?
Wie, że zabiliśmy Karpova. Trzeba się go pozbyć.
Dobrze.
Zajmę się tym.
Mamo.
Myślisz, że wie o Jae-Hunie?
Mamy więcej zmartwień niż jeden martwy Koreańczyk.
Dobrze.
Ktoś z firmy ochroniarskiej.
Witam. Przyszedłem naprawić monitoring.
Proszę, proszę.
Dziękuję.
Oddzwonię.
Może kaki?
Słucham?
Dostałam skrzynkę ze wsi.
Nie, dziękuję.
Są z Chungdo.
Skoro pani nalega.
- Proszę usiąść. - Dziękuję.
Urocza psina.
Może pan ją wziąć.
Same kłopoty.
Nigdy nie zajmowałem się psem.
Byłaby pani świetną matką.
Słucham?
Nie ma pani dzieci?
To sprawa osobista.
Chyba lepiej mieć dzieci niż psy?
Próbowaliśmy. Bardzo długo.
Może tak jest lepiej.
Bo przez męża...
I tak pani dzisiaj umrze.
Co pan robi?
Pani mąż, Chulsu Lim...
Pożyczył pieniądze od niebezpiecznych ludzi.
Proszę stąd wyjść!
Tak?
Czy to Arirang Solutions?
Jest pani naszą klientką?
Jeszcze nie pracowaliśmy razem,
ale ma pan świetną reputację, panie Lee.
Mów mi Gun.
Z kim rozmawiam?
Juno Lund. Jestem współzałożycielką Grupy Caddis.
Wiem, kim jesteś.
Mam dla ciebie robotę.
Kto stanowi cel?
David Jung, mój dawny partner.
Myślałem, że nie żyje.
Ja też.
Nie będzie łatwo.
Lubię wyzwania.
To nie jest Busan.
Nie, to Daegu.
Mieliśmy jechać do Busanu,
a potem do pięknego Wietnamu bez ekstradycji.
Zmiana planów.
Boże.
Dokąd idziemy?
Ukryjemy się i wymyślimy, co dalej.
- To tutaj. - Wygląda na zamknięte.
Właściciel to mój klient. Miły gość.
Zbyt naiwny na ten świat.
Pamiętasz, jak byliśmy razem w Korei?
Ile miałaś lat? Dziewięć.
Tak. To było tuż po śmierci mamy.
Zawsze chciałem cię tu zabrać. Miałem ci tyle do pokazania.
Byłeś świetnym przewodnikiem.
Miło.
Pijesz?
Żartujesz?
Moja córeczka jest już dorosła.
Należałoby wznieść toast.
Zdrówko.
Naprawdę to produkujesz?
Makgeolli i soju.
Produkuję, znajduję dystrybutorów, prowadzę księgowość.
To moja praca.
Przyjechałeś tu, żeby zostać hipsterem?
Hipsterem?
Pieprzone rzemieślnicze makgeolli. To niefiltrowane soju, tak?
To najstarszy alkohol w Korei.
Znacznie starszy niż soju.
Widzisz? Hipster.
Pamiętasz piosenkę, którą śpiewałeś mi w dzieciństwie?
O niemowlęciu, które było samo w domu.
Takie coś.
Ile to ma procent?
Coś jest nie tak.
Mam cię.
Coś jest...
Połóż się.
No już.
REJESTR POŁĄCZEŃ
Wejdź.
Senator Dawson do ciebie.
Powiedz mu, że wyjechałam i zadzwonię, jak wrócę.
Ale on jest tutaj. Na dole.
George Dawson.
Juno Lund.
Co za miła niespodzianka.
Słyszałem, że otworzyłaś biuro w Seulu,
ale to naprawdę robi wrażenie.
Zalety sektora prywatnego.
- Kiedy wróciłaś? - Wczoraj.
Niezłe miejsce na przyczółek w tej części świata,
z dala od wścibskich sąsiadów z Langley.
Oprowadzić cię? Pogadamy w konferencyjnej.
Nie. Wieki cię nie widziałem. Zabieram cię na miasto.
No chodź.
Jadłaś to kiedyś?
Budae jjigae. Wojskowy gulasz.
Wywodzi się z okresu powojennego, gdy Korea była biedna.
Gotowali nadwyżkę jedzenia z Ameryki. Pieczoną fasolę, hot dogi.
Mniam.
Nazywany gulaszem Johnsona, po starym LBJ'u.
Jak zostaniesz prezydentem, może nazwą po tobie zupę.
Zupa Dawsona.
Podoba mi się.
Od szefa komisji ds. wywiadu do prezydenta niedaleka droga.
Polityka.
Dobrze zrobiłaś, że przeszłaś do sektora prywatnego.
Ja chcę zmienić świat.
Ja też tego chcę. Ale potrzebuję więcej kasy i władzy.
Dobrze cię widzieć, Juno.
Niezły zbieg okoliczności, że tu jesteś.
To znaczy?
Przyjechałem do Seulu, żeby pogadać z Mikhailem Karpovem.
Pracował z Caddis, prawda?
Kilka lat temu, ale tak, mieliśmy z nim kilka umów.
Wszyscy w branży z nim pracowali.
Ponoć znał sekrety wszystkich.
Nie dziwię się, że go zabito.
Czemu? Co słyszałaś?
- George... - Wybacz.
Myślałem, że chcesz coś dodać.
Nie spytasz, o czym mieliśmy rozmawiać?
Zakładam, że to poufne.
Powiem ci w zaufaniu.
Przekazywał istotne dane wywiadowcze USA rosyjskiej FSB.
Chcę wiedzieć, kto za tym stoi.
Dam znać, jeśli czegoś się dowiem.
Będę wdzięczny.
- Jak za dawnych czasów. - Pewnie.
Skoro o tym mowa, co u Olivera?
Twój syn dołączył do rodzinnej firmy. Musisz być dumna.
Pozdrów go.
Odurzyłeś mnie?
Nie chciałem cię skrzywdzić.
Musiałem wiedzieć.
Dobra. Zadzwoniłam do niej.
Przyłapałeś mnie.
Mam się zawstydzić?
Nie zabiorę cię ze sobą, jeśli oddasz mnie Caddis.
Co jej powiedziałaś?
- Nic. - Nic?
Chciałam z nią tylko pogadać.
Ty mnie znalazłeś.
Ty spaliłeś mnie w Caddis
i zabrałeś w popieprzoną przygodę tatusia z córką.
- Nie musiałeś tego robić. - Musiałem.
Boże. Czemu?
Bo cię kocham.
Nie. Zostawiłeś mnie.
Dorastałam z myślą, że zabili cię terroryści.
Tylko tak mogłem cię ochronić.
Czekaj.
Cały czas to sobie wmawiałeś?
Hej.
Chodź.
Puszczaj.
Dowodziłem zespołem na wyspie Jolo na Filipinach.
Mieliśmy schwytać Hugo Maldonado i jego grupę terrorystyczną.
Wiedzieliśmy, że są niebezpieczni,
ale nie doceniliśmy ich.
Idziemy!
Mieli ogólnoświatową siatkę
i spodziewali się nas.
Musisz to zobaczyć.
Ci ludzie byli bezwzględni.
Palili domy, zabijali całe rodziny.
Nie wahali się przed niczym.
Mieli twoje zdjęcie, akt urodzenia...
Plan lekcji.
Byliśmy ich celem.
Zanim wróciłem do domu, wpadliśmy w zasadzkę.
Zabili cały mój zespół.
Przeżyłem, ale wiedziałem, że nie spoczną, dopóki nie umrę.
Wiedziałem, że znajdą i zabiją ciebie, by do mnie dotrzeć!
Dlatego musiałem umrzeć.
Więc...
Zniknąłeś, by ocalić mnie przed złymi ludźmi w obcym kraju.
Myślałem, że postępuję słusznie.
Podejmując taką decyzję.
Myślałem, że tak robi ojciec.
To nic w porównaniu z tym, co przeżyłaś,
ale to mnie zniszczyło.
Tęskniłem każdego dnia.
I każdego dnia zadawałem sobie pytanie, czy nie podjąłem złej decyzji.
Ale gdy cię zobaczyłem...
Żywą...
Wiem, że było warto.
Przeczytałam wszystko o dniu twojej śmierci.
Maldonado tylko się wzmocnił.
Dlatego po mnie nie wróciłeś?
Hej. Wszystko dobrze?
Chyba mam ogon.
Co?
Myślałam, że wpadam w paranoję.
Ale łazi za mną dwóch gości z krótkofalówkami.
To chyba Caddis.
Gdzie jesteś?
Na dworcu.
Możesz wyjść?
Nie. Znajdą mnie.
Dobrze. Posłuchaj mnie.
Znajdź bezpieczne miejsce, w którym możesz się zamknąć.
Jestem niedaleko. Będę za 15 minut.
Przyjedź, szybko.
To była kobieta, prawda?
Moja żona.
Znaleźli ją?
Tak.
Chyba przyda ci się pomoc.
- Wcale się nie zgłaszam. - Nie.
Nie ściągnąłem cię, żeby znów cię narażać.
Więc mam tu czekać, a ty po nią pojedziesz?
Nie zmuszę cię, żebyś na mnie zaczekała.
Ale nie zamierzam się żegnać.
Proszę.
Zostań tu.
A jeśli znów umrzesz?
Nie tak łatwo mnie zabić.
Idiota.
Tak?
To ja. Mamy coś.
Wie, że ją mamy. Powinniśmy wejść.
Celem jest David, nie jego żona.
- Myślisz, że przyjdzie? - Tak.
Zawsze musi być bohaterem.
Wiem, że wie o Karpovie, ale...
Naprawdę nadal nam zagraża?
Zdaje się, że chce uciec od Caddis.
I powinniśmy mu pozwolić?
Tylko pytam.
Część ciebie, która tak czuje...
Część ciebie, która widzi w nim człowieka, a nie cel...
Musisz złapać ją mocno za gardło
i nie puszczać, dopóki nie umrze.
Rozumiesz?
Przy wschodnim wejściu. Czysto.
Tu Lim, melduję się.
Skup się na tym miejscu.
Ryu, słyszysz mnie?
Co tu się odpierdala?
To David. Zjawił się.
Mamy problem?
Lim, zgłoś się!
Juno, wiem, że słuchasz.
Kopę lat.
Zrób coś.
Pamiętasz, jak tylko my tworzyliśmy Caddis?
Pokaż, co masz.
Obiecałem ci, że to nie będą tylko mrzonki, prawda?
Powiedziałem, że staniemy się ważną międzynarodową firmą.
Że to będzie naszym dziedzictwem.
Nie mamy dostępu do innych kamer?
Czemu go nie widzimy?
Miałem rację, prawda?
Sayavong go namierzył.
Niech go załatwi.
A teraz polujesz na mnie w Korei.
Dawaj.
Złożę ci kolejną obietnicę.
Jeśli skrzywdzisz moją rodzinę, zniszczę wszystko, na czym ci zależy.
Zostaniesz z niczym.
Cześć, David.
Miło cię słyszeć.
Gdy ty udawałeś martwego, ja zbudowałam imperium.
Jestem nietykalna.
Zobaczymy.
Idź dalej.
- Miałeś zostać w barze. - Chciałam poznać twoją żonę.
Jest!
To Rebecca.
Pomaga mu.
Myślisz, że tam jest?
Tak. Pociąg odjeżdża za cztery minuty.
Zajmij się nimi, a ja po nią pójdę.
Nie. Skoro tu jesteś, trzymaj się mnie. Odciągniemy ich.
Biegnij do pociągu. Widzimy się w środku.
Teraz!
Cholera! Chodź.
Już dobrze.
Usiądź.
- Już dobrze. - Hej.
O Boże.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Nie teraz.
- Teraz. - Możesz się po prostu zamknąć?
Już dobrze.
Co się stało?
Tatusiu.
Jesteś ranny.
Ty masz córkę?
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski my ich.