Poprzednio...
Mam dla ciebie robotę.
Kto jest celem?
David Jung, mój dawny partner.
Zadzwonię do Juno.
Powiedz, gdzie jesteś, a wyślę zespół.
Coś jest nie tak.
Czemu go nie widzimy?
- Sayavong go namierzył. - Załatwić go.
Tatusiu, jesteś ranny.
Masz córkę?
Halo?
Muszę przyspieszyć zamówienie.
Zamówił pan dużo jedzenia, jeszcze robię.
Będzie za parę dni.
Dostawa ma być jutro.
Dostawa?
Potrzebuję więcej czasu.
Umieramy z głodu, nie możemy czekać.
Przez takich klientów chcę przejść na emeryturę.
Jeśli pan nie pomoże, złożę zamówienie na rynku Jagalchi.
Nie, jakoś to załatwię.
Może być na dwudziestą?
Tak, do zobaczenia.
Hej, Yong Shik.
Jesteśmy kwita.
Nie. Nigdy.
20.00, RYNEK JAGALCHI
Mam do ciebie mówić mamo?
Jeśli tego chcesz.
Wyglądasz jak moja córka.
Nie przypominam jej.
Nie powiedział ci o Minhee?
Boże, David.
Co czytasz?
Po angielsku to Tajemniczy ogród.
Podoba ci się?
Ona pyta, czy książka ci się podoba.
Podoba mi się.
Jest o dziewczynce, której nie chcieli rodzice.
Trochę to mroczne, co?
Ile masz lat? Pięć?
Siedem.
Dziś mam urodziny.
Tata zniknął dziewięć lat temu, a teraz ma siedmiolatkę?
Byliście razem, gdy odszedł?
Oczywiście, że nie.
Poznałam go, gdy się ukrywał.
To stało się szybko.
Urodziła się rok później.
Jak poznaje się człowieka, który powinien być martwy?
Jest do tego apka?
Potrzebował nowej tożsamości, nowego życia.
Pomogłam mu.
Pieprząc go?
Wiem, co robisz, Rebecco,
ale nie jestem wrogiem.
Biedna dziewczynka.
Daję jej góra dziesięć lat.
Będzie psycholką, jak my wszyscy.
Czemu nie mówiłeś, że masz dziecko?
Wiedziałem, że źle to przyjmiesz.
Zastąpiłeś mnie i moją zmarłą mamę koreańskimi replikami.
Nikogo nie zastąpiłem.
Zrobiłem wszystko, żeby cię znaleźć.
Nie chciałem cię zostawić.
A teraz utknęliśmy razem.
Jedna wielka szczęśliwa rodzina.
Dotrzemy do kryjówki i tam się przygotujemy.
Mam broń, gotówkę, zaopatrzenie medyczne.
Zostaniemy tam na noc, a rano popłyniemy promem do Fukuoki.
Potrzebuję paszportu.
Nowe paszporty dostarczą dzisiaj do Busanu.
Nie dotrzemy tam.
Zespół agentów Juno już czeka na stacji, żeby przeczesać pociąg.
Pracuję nad tym.
Uciekł ci.
Nie wiedziałem, że ma pomoc.
Kim jest ta kobieta?
Jego córką.
- Nauczył ją walczyć? - Nic nie zrobił.
To ja wyszkoliłam Rebeccę.
Mam ci pogratulować?
Rób swoje. Chyba, że wynajęcie ciebie było błędem?
Nie było.
To się okaże.
Wiesz, dokąd jedzie pociąg.
Mój zespół jest w drodze na stację. Bądź tam.
Nie zawiedź mnie drugi raz.
Co się stało?
Hwang jest wściekły z powodu incydentu na stacji Dongdaegu.
Jego biuro zasypały telefony od spanikowanych podróżnych.
Więc odciął nam dostęp do kamer.
Gorzej. Wie, że Rebecca jest z Caddis.
Mówi, że to sprawa wewnętrzna i całkowicie nas odcina.
Pociągnijmy za sznurki i zignorujmy go.
Nie. Kiedy pociąg dotrze do stacji?
Za dziewięć minut.
Niech Minhee się przygotuje. Wysiadamy z pociągu.
Nie jesteśmy na stacji.
Szybko. Mamy mało czasu.
Stańcie tu. Złapcie się czegoś.
Dobra.
Wszyscy gotowi?
Pociąg zatrzymał się dwa kilometry od stacji.
To David.
Wyślij tam zespół.
Minhee. W porządku?
Chodźmy.
O co chodzi?
David wysiadł na północ od stacji.
Niedaleko jest zajezdnia dla ciężarówek. Pewnie tam idzie.
Jasne.
Hej.
Przepraszam, jedzie pan do Busanu?
Tak.
Dzięki Bogu.
Może nas pan podrzucić?
Zapłacimy.
Proszę, auto nam padło.
Nie możemy wezwać taksówki, a nasza córka ma urodziny.
Pomoże nam pan?
Wsiadajcie.
Dziękujemy.
Pochylcie się.
Jest w ciężarówce z białą naczepą.
Rejestracja 8052.
Biała naczepa. Rejestracja 8052.
Biała naczepa, 8052. Jazda.
Szlag.
Wysiadaj!
Otwórz! Już!
MOTYL
Chodźmy.
Zdejmij buty.
Tatusiu, będziemy tu świętować moje urodziny?
Nie, tylko tu przenocujemy.
Potem popłyniemy promem.
A potem polecimy samolotem w wyjątkowe miejsce.
Minhee, umyjemy ręce i się przebierzemy.
Dobrze.
Na górę.
Ktoś wie o tym miejscu?
Nikt.
Jesteś pewien?
Caddis zawsze znajdzie sposób.
Założyłem Caddis. Nie zapominaj.
Nigdy.
Okno.
Zostań tu.
Jin-Soo?
Nie spodziewałem się pana.
Gdybym wiedział...
Mówiłeś, że to miejsce jest czyste.
Bo jest.
To kto to był?
Pan Kwon.
Opiekuje się domem.
Bez obaw. Używam pseudonimu i płacę gotówką.
Będzie z nim problem?
Z kim?
Z nikim.
Gdzie Minhee?
Kąpie się. O kim mówicie?
Nie martw się tym.
Możemy pogadać?
Wiem, dlaczego to robisz. Dla ciebie i Rebekki.
Ale wciągnąłeś w to mnie i Minhee.
Masz rację.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Ale jeśli mamy być rodziną, to się tak zachowujmy.
Nie jesteście sami.
Dziękuję.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
I wiem, że Rebecca tego nie ułatwia.
Czemu miałaby ułatwiać?
Aż trudno sobie wyobrazić, przez co przechodzi.
Kocham cię.
Co się stało?
Rebecca.
Jest...
Jaka?
Inna.
Jak idzie śledztwo w sprawie Karpova?
Nie po to tu jestem.
Oliver bardzo wyrósł.
Nie tak bardzo, jak chcieliśmy.
Przy wzroście rodziców powinien mieć 1,88 m.
Po matce ma zamiłowanie do nocnego życia.
To ty przesiadywałeś w O'Shea's do zamknięcia.
Upijałeś wszystkich pierwszorocznych analityków.
W ten sposób buduje się zespół.
Odziedziczył też zdolność do przyciągania ciekawych ludzi.
Znasz gościa obok niego?
Nie kojarzę.
To Jae-Hun Lee.
Uczył się w USA? Jego rodzina posiada połowę budynków w Gangnam?
Na pewno słyszałaś o jego morderstwie. Mówili w telewizji.
Tak.
Oliver był załamany. Zaprzyjaźnili się podczas ostatnich kilku miesięcy.
Juno.
Wiem, że Karpov zrobił dla Caddis więcej, niż mówisz.
Teraz próbujesz przemilczeć
bliską relację twojego syna i wtyki CIA.
CIA szpieguje mojego syna, George?
Powiedzmy, że tak.
Jeśli nic nie zrobił, nie musisz się martwić.
Najlepszym sposobem na udowodnienie tego jest współpraca.
Co mam robić?
Pozwól mi pogadać z Oliverem.
Nie kontroluję go.
Wyślij go do mnie.
Wiesz, co czyni świetnego łucznika?
Dbałość o formę,
dopieszczenie każdego szczegółu.
Rozmawiałam z senatorem Dawsonem.
Ma twoje zdjęcie z Jae-Hunem z nocy jego śmierci.
Co?
Było w sieci.
- Przegapiłeś coś jeszcze? - Nie.
- Usunąłeś nagrania z budynku? - Tak.
- Rozpoznali cię gdzieś? - Mamo!
Byłem ostrożny.
CIA obserwuje cię od tygodni, a ty o tym nie wiesz.
Myślą, że zabiłeś ich wtykę.
Nie jesteś dość ostrożny.
Nie ja wymyśliłem, że Karpov mógłby sprzedawać dane Rosjanom.
Nie, ale przez ciebie Dawson mnie za to załatwi.
Wiem, że zjebałem.
Codziennie mi o tym przypominasz.
Ale to David Jung chce zniszczyć Caddis, nie ja.
Traktujesz mnie tak, bo jestem łatwym celem.
Próbuję cię chronić.
Nie potrzebuję tego.
Chcę pomóc.
Chcę, żebyś zaufała mi tak, jak Rebecce.
Nie jesteś Rebeccą.
Nie.
Ona cię zostawiła.
Naprawię to.
Pozwól mi pomóc.
Znam Rebeccę. Wiem, jak myśli.
Jeśli ją znajdziemy, to wszystko zniknie.
Wyślij mnie po nią, a ci to udowodnię.
A gdy będzie pełna,
wsuwasz to tutaj.
Wciśnij.
A teraz łapiesz tutaj
i odsuwasz,
aż kula znajdzie się w komorze.
Śmiało.
Pokaż.
Nie mogę.
Nie chcesz robić trudnych rzeczy?
Angielski jest trudny.
Przecież dobrze ci idzie.
Tata mi pomaga.
Nie możesz zawsze na nim polegać.
Dawaj.
Ciągnij.
Grzeczna dziewczynka.
Wycelujesz?
Właśnie tak.
Tak.
Minhee.
- Co ty robisz? - Nie jest naładowana.
Myślisz, że mała dziewczynka może się bawić bronią?
Zwariowałaś?
Co się dzieje?
Pozwoliła Minhee bawić się bronią.
Rozładowaną.
Nie o to chodzi!
Proszę.
Dała naszej siedmiolatce broń.
Co z tobą nie tak?
Jest.
- Wiedziałam, że miła macocha to ściema. - Rebecca.
Uczyłeś mnie strzelać w jej wieku.
- To co innego. - Ja jestem inna?
- To jej powiedziałeś? - Nie o to chodziło.
Wiem, że to trudne.
Ale jeśli dotrwamy do jutra,
rano wyjedziemy z kraju i zaczniemy nowe życie.
Możemy się nie kłócić do tego czasu? Proszę.
Gdzie Minhee?
Minhee.
Gdzie jest Minhee?
Gdzie Minhee?
Gdzie ona jest?
Mam cię! Znalazłem naszą księżniczkę.
Gdy się ukrywałaś?
Gdzie byłaś, niegrzeczna dziewczynko?
Posłuchaj,
wiem, że chcesz się bawić.
Ale musimy siedzieć w środku.
Dobrze?
Dobrze.
Idź do mamy.
Kiedyś tak się bawiliśmy.
Niełatwo było cię znaleźć.
Pamiętasz, jak byłaś mała?
Podrzucałem cię w powietrze bez końca.
A kiedy przestawałem, strasznie krzyczałaś,
żebym znów to zrobił.
Pamiętasz, jak to nazywaliśmy?
A ty?
Nie.
Mamy przerwę.
Proszę wrócić później.
Gdzie Yong Shik Choi?
Nie tutaj.
- Proszę pana? - Co?
Może pan tu przyjść?
Czemu?
Może pan tu przyjść?
O co chodzi? Jestem zajęty.
Gdzie David Jung?
Dawniej bym cię wypatroszył.
Gdzie David Jung?
Oddasz za niego życie?
Nic nie wiesz o lojalności, śmieciu.
Powiedz mi coś, co chcę usłyszeć.
Jest w Busanie. Planuje wyjechać z kraju.
Skąd wiesz?
Miał się dziś spotkać z kontaktem i odebrać paszporty.
Dla Rebekki też?
Wysyłam do ciebie zespół. Będzie z nimi mój syn.
Twój syn?
Zna Rebeccę.
Może się przydać.
Chroń go, jasne?
Twój syn i jego córka.
Coś jeszcze?
Rebecca ostatnio weszła mi w drogę.
A jeśli znów to zrobi?
Zabij ją.
Nadal masz kłopoty?
Mamusiu, czemu nic nie mówisz?
Nie do wiary.
Mamy wszystkie składniki.
Minhee, wiem, że oczekiwałaś innych urodzin.
- Co jest najlepsze w urodzinach? - Prezenty!
Prezenty! No tak.
I co jeszcze?
- Tort! - Tort!
Upieczemy tort?
Minhee, chcesz upiec tort?
Chcę go upiec z siostrą.
Nie wiem, czy ona lubi piec.
Tym razem bez broni.
Proszę.
Bez ciebie nie dam rady.
Nie mamy nawet jajek.
Nie szkodzi. Znam przepis bez nich.
Więcej.
Brawo. Dobrze.
Daj mamie.
Dodaj to.
Dobrze.
Na oko.
A teraz mieszamy.
Jeszcze, jeszcze.
- Za dużo. - Pomogę.
Patrzcie, co mam.
Minhee, chcesz spróbować?
Weź łyżkę.
Dziękuję. Chwileczkę.
Już?
I jak? Smakuje?
- Pycha! - Super.
Jeszcze?
Ty spróbuj.
Mniam.
Motyl.
Tak nazywaliśmy tę zabawę.
Przypomniałem sobie.
Rebecca.
Zaczekaj.
Jesteś pieprzonym egoistą.
Porzuciłeś mnie dla mojego dobra, tak?
Chciałeś uchronić ukochaną córkę
- przed swoim porąbanym życiem. - Mówiłem...
A potem zrobiłeś sobie drugą córkę!
Jesteś szpiegiem i mordercą.
Takie osoby zawsze niszczą swoje rodziny.
Masz rację. Tacy jak ja nie powinni mieć dzieci.
Dlatego próbuję to zostawić.
Próbujesz.
Nic nie zostawiłeś.
Jak mogę żałować, że mam ciebie albo Minhee?
Przepraszam. Dokończymy tę rozmowę później?
Muszę odebrać paszporty, żebyśmy mogli wyjechać.
Wracam za pół godziny.
Przepraszam.
- Proszę. - Dziękuję.
- Kto to? - Agentka Caddis, która zabiła Karpova.
To socjopatka, która się zbuntowała. Nie poniosę konsekwencji.
To jej profil psychologiczny i akta osobowe.
Dowody łączące ją z morderstwem.
„Rebecca Jung”.
Coś ją łączy z twoim byłym partnerem?
To jego córka.
I pracuje dla ciebie?
Pracowała.
Co tu się odpierdala, Juno?
Była agentka nas zaskoczyła.
Jej ojciec wyszedł z ukrycia, by pomóc jej uciec.
To wszystko.
A co z Jae-Hunem Lee?
Mówiłam ci, że nic o nim nie wiem i mój syn też nie.
Wszystko gra, George?
Jeśli to się potwierdzi.
Dobrze.
RYNEK JAGALCHI
Tu Choi Yong Shik. Zostaw wiadomość.
Halo?
Czy to restauracja z makaronem Soyeon?
Zamknęliśmy lokal, coś się stało.
Idzie pieszo na zachód.
Wracajcie do samochodów. Pójdę za nim.
Tato, czekałyśmy.
- Musimy uciekać. - Co się stało?
Są tu agenci Caddis.
Znaleźli Choia.
Był moim kontaktem.
Nie wiem, czy wiedzą o tym miejscu, ale nie jesteśmy tu bezpieczni.
Bez paszportów wyspa Geoje jest najlepszą opcją. Co ty na to?
Jak tam dotrzemy?
Opłacimy rybaka. Musimy już iść.
Ruchy.
Gdzie on jest?
W domu na końcu ulicy.
- Jest z nim Rebecca? - Nie wiem.
Dobra.
Hej.
Trzymaj się z tyłu.
Muszę to zrobić.
Przyszli.
Rebecca, prowadź. Tyłem.
Musimy się pospieszyć.
Minhee, pobiegniemy, dobrze?
Rozdzielić się i przeszukać okolicę.
Nie uciekli daleko.
STO LAT MINHEE
Tędy.
Tysiąc dolarów. Proszę nas zabrać na Geoje.
- Dobrze. - Dziękuję.
Cały połów będzie wasz.
Nie trzeba, chcemy tylko szybko wypłynąć.
Przejdźcie na tył.
Dobrze, możemy ruszać?
Za parę minut, muszę rozgrzać silnik.
Nie zdążymy.
Weź Minhee pod pokład.
Znajdźcie kryjówkę i nikogo nie wpuszczajcie.
Minhee?
Zaraz wrócę.
Słuchaj się nas, dobrze?
Na wszelki wypadek.
Dobrze. Do zobaczenia.
Czego ci trzeba?
Czasu.
Rebecca.
Rebecca! Wycofaj się na mój znak.
Trzy, dwa, jeden.
Dawaj!
Nie.
Niech się zbliżą.
Chodźmy.
Biegiem!
Hej. David jest mój.
Bierz dziewczynę.
Ollie, Ollie, tu cię mam.
Nie, stójcie!
Mamo, co to było?
Minhee, zagramy teraz w grę.
Musisz się schować i jak najdłużej być cicho. Dobrze?
Tak, mamo.
Bądź cichutko.
Wiesz, kim jestem?
Mówią na mnie „Gun”.
- Mamo? - Nie wychodź!
Pokaż się.
Wiem, że się boisz. Tym razem mamusia ci nie pomoże.
No dalej.
Masz kłopoty.
Eunju, to ja!
Jesteście całe?
Posłuchałaś mamusi.
Grzeczna dziewczynka.
Gdzie Rebecca?
Wracaj, Ollie.
Szlag.
Dopiero się rozkręcamy.
Moją rodzinę?
Atakujesz moją rodzinę?
Szkoda, że matka nie widzi, jak umierasz.
I tak cię dopadnie.
Od dawna chciała się ciebie pozbyć.
Zamilcz.
Mój Boże.
Jeszcze tego nie rozgryzłeś?
David, to Juno cię wystawiła.
Co?
Filipiny, dziewięć lat temu?
To była ona.
- Lepiej, żebyś mówił prawdę! - Mówię!
Wydała cię Maldonado.
Dała mu twoje akta,
tożsamość, adres, wszystko.
Nawet Rebeccę.
Oliver?
To byłaś ty.
Od samego początku.
Zaufałem ci, a ty mnie zdradziłaś.
Mamo, przepraszam.
Oliver?
David, proszę...
Odebrałaś mi córkę.
Odebrałaś mi życie.
Proszę, nie rób tego.
Powiedz, czego chcesz.
Teraz ja odbiorę coś tobie.
Napisy: Maria Plicner