Anteriormente en Bolboreta...
Algo non anda ben, Juno. Algo disto non me ten...
David, estás aí? Contesta.
Confiei en ti e traizoáchesme.
Queres que destrúa a Juno? Vale.
Esa puta destruíume a vida antes.
Karpov e Jae-Hun foron asasinados nunha semana.
Penso que Juno está involucrada.
Ofrezo un intercambio.
Se me dás a Oliver, eu deixarei marchar a túa familia.
Virá por nós.
- A Juno mátala ou mátate. - Si.
Mira, intentei facer un trato, pero Juno dixo que non.
Non, iso nin o considero. Non hai intercambio.
Juno Lund é responsable da morte de Jae-Hun Lee.
Vou precisar probas concretas.
Con menos diso, Juno destruiranos ós dous.
Estasme deixando marchar?
E rexistramos o seu móbil.
- Estaba onda Dawson. - Ola, mamá.
Agora tócalle a Juno.
Non sei, papá.
Ela estalle a facer o almorzo.
É a hostia de conmovedor.
Pensaba que o perdía.
Quizais faga o que nos veña mellor e se enfoque na súa familia.
Juno Lund,
nai do ano.
Non lembro a última vez que cociñaches.
Estaba bastante ocupada.
Non, refírome a que me parece ben. Grazas.
Que alivio terte de volta.
Cando souben que te tiñan, víuseme o mundo abaixo.
Dis que non te mancaron.
Non.
Pero interrogaríante. De que lles falaches?
A ver, el non fixo tantas preguntas.
Estiveches con el 48 horas e non lembras de que falaches?
Non, é que...
Téñoo borroso.
Lembras cando esnafraches o BMW?
Xuraches que non ías drogado e teu pai creute.
Pero eu sabía que mentías.
Sabes como o sabía?
Porque traballabas para a CIA?
Porque son a túa nai.
Sempre o sei todo.
Sei que as últimas semanas non foron fáciles,
pero cando me chamaches polo de Jae-Hun...
Enterrei un corpo polo meu fillo. Cantas nais fan iso?
Podes contarme o que sexa, sábelo.
Contácheslle o de Karpov, non?
Estaba moi só.
Non pasa nada.
Pensei que non virías buscarme.
Que máis lle contaches?
Díxenlle que fuches ti.
Que fuches ti quen o traizoou hai nove anos.
Síntoo.
Pensei que ía morrer.
Síntoo moito, mamá.
Non pasa nada.
Grazas por dicirmo.
Come a torrada.
Tes lanzado a alguén dun tellado?
O que?
Xa sabes, para Caddis?
Non.
Pregúntome o que se sentiría.
Por que queres saber iso?
Non dixen que o faría.
Marchan.
Por fin.
Deus, pero míraa.
Xa está paranoica.
Agora temos que facer que Oliver sospeite dela.
É o momento.
Ti agóchate.
Téñoo.
Vén alguén.
Temos que borrar os vídeos de nós entrando no edificio.
Seis minutos haberían bastar.
Tes o transmisor?
- Estou entrando no sistema. - Ben.
Ola, Oliver. Espero que descansases algo.
- Quero volver á rutina. - Por que non sentas?
Que ocorre?
Hollis fará o teu informe postacción.
- O que? - Pasaches dous días
con David e Rebecca. Hai que interrogarte.
Vale.
- Pero xa che dixen todo o que sei. - Eu non podo, é moi persoal.
Debemos topar a David antes de que faga dano,
e precisamos información.
As armas que usaba, os activos que poida ter,
a onde se pode dirixir despois... Esas cousas.
- Ponte con iso. - Vale.
Como che vai?
Temos a transmisión.
Mans á obra.
Si.
Andar sétimo, despexado.
- Listo? - Si.
Vixía os de seguridade. Instalarei o micrófono espía.
Xa cho dixen.
David e Rebecca non dixeron onde ían ir.
Nunca o farían.
Segues facéndome as mesmas preguntas. Non minto, Hollis.
Vale.
Seguinte tema:
Cando estiveches co senador Dawson?
Que? Por que ía estar eu con el?
De onde sacas isto? Da miña nai?
- Estiveches con el, si ou non? - Claro que non.
Que hostias é isto?
- Rematei. Isto é absurdo. - Tes razón.
Pasaches por algo moi intenso.
E se vas para a casa?
Se acabo de chegar.
Juno quere que tomes libre o resto do día.
Como vai todo por aquí?
Case rematei.
Non o escondas moito.
Ten que atopalo Oliver.
- Oliver está fóra. - Canto tempo teño?
Corenta segundos. Quizais menos.
Está no ascensor.
Está no corredor. Papá, hai que liscar.
Diga?
Só quería saber se chegaras ben á casa.
Cheguei.
Grazas.
Grazas por falares con Hollis.
Sei que non é fácil.
De nada.
O que sexa con tal de axudar.
Preguntoume se me vira co senador Dawson.
Preguntoucho, si?
Ó ter a Dawson usmando a oficina, non podemos deixar nada ó azar.
Oliver, non cho dixen antes, pero debería.
Quérote.
Si.
Eu a ti tamén.
BOLBORETA
Que fas aquí?
- Tiña que falar contigo. - Por que?
Para que fagas un informe interno clasificado
dicindo que tes unha testemuña de alto nivel
contra Juno Lund no caso de Karpov.
E distribúe ese informe no teu círculo próximo.
Cres que temos un infiltrado?
Si.
Que traballa en Caddis?
Juno non se atrevería.
Non coñeces a Juno tan ben como cres.
E ti si?
A miña filla coñécea ben. Traballou con ela os últimos catro anos.
Dixo que Juno sempre ten algún infiltrado.
A túa filla, a que asasinaba para Juno.
Teño o meu equipo investigándoa.
Relacionámola como mínimo con 12 asasinatos realizados para Caddis.
Pedinche non involucrala.
INFORME INTERNO CLASIFICADO
CLASIFICADO
- Que foi? - Temos un problema.
Dime exactamente o que dicía.
Dawson ten unha "testemuña de alto nivel
contra Juno Lund e Caddis".
Merda.
Como cres que pode ser?
Déixate de lerias, sabes ben quen creo que é.
Non tiña senso que David o deixase marchar.
Que queres facer?
Non o sei, Hollis. Non sei que cona facer.
Por min, traémolo agora, antes de que faga máis dano.
É fácil dicilo, non é teu fillo.
Sei que é difícil.
- Non o digas. - Tes razón. É decisión túa.
Quen está de escolta de Oliver?
Agora mesmo, Hori e Seung.
Mantenos en posición. Quero que sigan vixiando a Oliver.
Quero saber con quen fala e onde vai.
Non me vou trabucar con isto.
De acordo.
Senador.
Tiñas razón. Hai un infiltrado.
Vicky Linwood, a xefa de seguridade do meu equipo.
Estamos avaliando os danos neste momento.
Como van as miñas probas contra Juno?
Non son probas, é unha testemuña.
Chegarache pronto.
Non é abondo.
O que non é abondo?
Convencer a Oliver de que Juno o espía.
Non é abondo para que a traizoe.
Que suxires?
Oliver é un covarde.
Non está sobre o terreo coma min.
Ten medo de morrer.
Se lle facemos pensar que Juno o quere matar, acudirá a Dawson.
Queres facerlle crer que súa nai o quere matar?
Se queres que a traizoe, faino así.
Tes algo de Oliver?
Aínda non. O equipo de seguridade estase ocupando diso
e informaranos do que atopen.
- E David? - Acaba de entrar isto.
Cámara dunha tenda de material de construción en Seongsu.
Está en Seúl?
Manda a Pistola por el.
Quero saber que lle fixo ó meu fillo.
JUNO A DESTRUTORA
Que foi?
Esperteite?
Son as seis da mañá, que queres?
É por Oliver. Falaches con el?
Fai un par de semanas.
Por que? Meteuse en problemas?
Por que preguntas iso?
Porque sei a que andas.
Traballas en banca de inversión. Baixa do pedestal.
Ó menos, alí non se mata a ninguén.
Sorte que a Ollie non o mancasen.
- Ou mancárono? - Non.
Está sometido a moita presión.
Non sei que pasa pola súa cabeza. É temperamental e imprevisible.
Que fas cando se pon así?
A nosa relación é...
diferente.
É un pouco máis complicada entre vós os dous.
E iso por que?
A ver, non é obvio?
Quere a túa aprobación.
Deséxaa con moitas ganas.
Pero interiormente, ten medo
de que non o queiras...
se non é tan bo,
tan forte e tan desapiadado como debería.
E eu fago que se sinta así, non?
Penso que o levas facendo sentir así toda a súa vida.
Que é isto? O piso dun amigo teu?
Dun antigo cliente meu de soju.
Está fóra do país e non lle importa que esteamos aquí.
Entón deuche o contrasinal.
Algo así.
Entra. Pecha as portas.
Entón...
que queres facer agora?
Clase de cociña.
Para compensar proxectos que non fixeches na escola?
Xusto. E logo haberá exame.
Oe.
Cres que Juno mancaría a Oliver?
Non o sei.
Para ela non hai liña vermella. É capaz de todo.
Sinceramente, admiro iso dela.
Por iso chegou tan lonxe.
Ela non sempre foi así.
Logo comezou a deixar de lado a súa humanidade.
Cando vas por ese camiño...
É difícil volver.
Por iso vin por ti.
Non podes seguir con esa vida, Rebecca.
Comeza a minarte e nalgún intre desconéctate de quen es.
Coma a Juno.
Coma a ti?
Si.
Durante un tempo.
Como te recuperaches?
Parei de vivir esa vida.
Deixei de rexeitar todo aquilo difícil de sentir
e deixei de ver á familia como vulnerabilidade.
Mira,
non sei o que pasará connosco.
Non sei se isto vai funcionar.
Pero o que sei...
é que debemos intentalo.
Ola. Vai todo ben?
Si. Sans e salvas aquí.
Ben.
Estou ocupado agora mesmo.
Podo chamarte logo?
Minhee vai para a cama. Dálle as boas noites.
Vale.
- Minhee, é papá. - Papá!
A nosa princesiña!
Divírteste cos avós?
Si.
Vexo moito a tele.
Pero quero volver para a casa.
Xa o sei. Eu tamén.
Onde estás, papá? Cando volves?
Pronto. Pero bótote en falta.
Eu tamén te boto en falta.
Pero é tarde, hora de ir para a camiña. Podes poñerme con mamá?
Oe. Quérote.
Non durmiu onte á noite.
Viu varias veces ó meu cuarto.
E á quinta ou sexta vez,
deixeina quedar alí comigo.
Como estades ti e Rebecca?
Durme a noite dunha soa vez?
Estamos ben.
Avanzando. Se todo vai segundo o previsto,
deberiamos estar contigo nun par de días.
E cando vai a vida segundo o previsto?
Grazas por entendelo.
Que tal a túa familia real?
Ti tamén es da real.
Parece que acabaches as cousas divertidas...
sen min.
Cal é a localización?
Obxectivo nun restaurante.
Está no vehículo. Vai para a casa.
De camiño. O obxectivo vai cara a ti.
Mamá.
Asustáchesme.
Que fas aquí?
Non podo visitar o meu fillo?
Como entraches?
É un piso da empresa.
Queres algo? Teño té ou café.
Non fai falta. Grazas.
Que é iso?
É un agasallo. Non o vas abrir?
É moi lixeiro.
É precioso. Grazas.
Mírao coma unha lembranza da túa visita a Corea.
Fas que pareza que vou marchar.
Pois si. Volves para a casa esta noite.
O que?
Caddis e todo iso non é adecuado para ti.
Por que? Íame ben en Caddis ata a semana pasada.
Oliver.
Vivín un inferno por ti. Por que me fas isto?
Fago isto por ti. Para facelo máis fácil.
Falei co teu pai.
Cremos que é boa idea que traballes para el.
Que, traballar nun puto banco?
Sempre quixo terte no seu negocio.
Por orgullo, non me parecía ben.
Non traballarei para meu pai.
Non ten que ser para sempre.
Só é o mellor para ti agora.
Xa.
Claro, todo isto é por min.
Non te estás desfacendo dun fillo desastroso.
Non voarei a Londres.
Si que voarás.
Juno, por favor.
Non entendes o que digo.
Se quedas aquí,
non podo garantir a túa seguridade.
Fai as maletas
e enviarei o resto das túas cousas mañá.
O teu voo sae ás 22:00.
A tomar polo cu.
Non o deixedes afastarse.
Oliver marchou de onda Juno. Parece asustado.
Témolo onde o precisamos.
Os de seguridade van detrás.
Rematei.
Vai cara ó sur.
Vou xusto detrás del.
Vaite á posición.
Manteno acurralado.
Recibido.
Estou en posición.
Vale, alá vamos.
Cando vexa este coche, fuxirá.
Vamos.
Obrígao a ir á dereita.
En tres, dous, un, xa!
Si. Pois toma iso, hostia.
Vale. Para aquí.
Vou apagar a electrónica.
Que carallo pasa?
Vaia merda! Vamos!
Tócame a min.
Merda.
Oliver...
un pracer verte.
Si.
Fixeches ben en chamarme, rapaz.
E eu...?
- Que teño que facer? - Colaborar na investigación.
A cambio, douche protección 24 horas.
"Colaborar"?
Supoño que queres que traizoe a miña nai.
Quero que me digas todo o que sabes.
Sobre Karpov,
Jae-Hun Lee
e os tratos de Caddis coa Intelixencia rusa.
Quero inmunidade total.
Por suposto. Saiamos da rúa.
Oliver entregouse.
Se todo o que di é certo,
poderiamos ter acusación contra Juno e Caddis.
Que ben.
Oliver ten moito que dicir sobre Rebecca
e as súas actividades en Caddis.
Temos un trato, lembras?
Si, lembro.
Ben.
Que foi?
Oliver rendeuse.
Puta rata.
Juno está acabada.
Cres que irá ó cárcere?
Non o sei.
Pero todo o seu poder e influencia acabaron.
Pronto poderemos deixar de fuxir e, ó fin, podemos estar xuntos coma...
Coma unha familia.
Celebrémolo.
Fixen este lote a man.
Desta non me vas drogar, ou?
Ti sírvete.
- É a tradición. - Que é?
Brinda polos maiores. É mostra de respecto.
Entón, agora que nos vai ben con Dawson,
pensas volver ós Estados Unidos?
Iso é o que queres?
Non o sei.
Podería estar ben.
Aceptaría Eunju?
Decidirémolo xuntos.
Supón que estamos todos xuntos.
Que debería facer eu?
O que ti queiras.
Podes ir á universidade.
Buscar un traballo.
Papá, xa teño un traballo.
Rebecca.
É o único que sei facer.
Son boa nisto.
Gústame.
Non. Juno adestroute para iso.
- Converteute na súa arma persoal. - Papá.
- Pero es moito máis ca iso... - Papá, fun eu quen foi a Juno.
Non.
Manipuloute.
Non me obrigou a facer nada disto.
Pero a xente que mataches...
A xente morre.
Mamá morreu.
Ti morriches.
Papá, non sei que facer.
Estou confusa. É que...
Escoita...
Podemos con eles?
Non. Son demasiados. Temos que marchar.
Vai antes ti. Verémonos alá abaixo, no río.
Vai! Agora!
Papá!
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Estefanía Prol no río.