Poprzednio...
Coś tu nie gra, Juno. Coś tu nie...
David, jesteś tam? Zgłoś się.
Zaufałem ci, a ty mnie zdradziłaś.
Mam zniszczyć Juno? Zrobię to.
Ta suka zniszczyła mi życie.
Karpova i Jae-Huna zabito w ciągu tygodnia.
Juno maczała w tym palce.
Proponuję wymianę.
Oddaj mi Olivera, a ja zostawię ciebie i twoją rodzinę.
Będzie nas ścigać.
Albo my, albo Juno.
Próbowałem się dogadać, a Juno się nie zgodziła.
Nie. Nawet o tym nie pomyślę. Żadnej wymiany.
Juno Lund jest winna śmierci Jae-Huna Lee.
Potrzebuję konkretnych dowodów.
W przeciwnym razie Juno zniszczy nas obu.
Wypuszczasz mnie?
Telefon Olivera.
- Był metr od Dawsona. - Cześć, mamo.
Teraz kolej Juno.
Nie wiem, tato.
Robi mu śniadanie.
To wzruszające.
Myślała, że go straciła.
Może zrobi to, co dla nas najlepsze, i skupi się na rodzinie.
Juno Lund,
matka roku.
Nie pamiętam, kiedy gotowałaś.
Byłam trochę zajęta.
To miłe, dzięki.
Cieszę się, że jesteś w domu.
Gdy cię porwał, mój świat się zawalił.
Nie skrzywdził cię?
Nie.
Musiał cię przesłuchiwać. O czym rozmawialiście?
Nie zadawał zbyt wielu pytań.
Byłeś z nim dwie doby i nie pamiętasz, o czym gadaliście?
Nie, tylko...
Mam rozmyte wspomnienia.
Pamiętasz, jak rozbiłeś bmw?
Przysięgałeś, że nie byłeś na haju, a ojciec ci uwierzył.
Ale wiedziałam, że kłamiesz.
Wiesz skąd?
Bo pracowałaś w CIA?
Bo jestem twoją matką.
Zawsze wiem.
Ostatnie tygodnie nie były łatwe,
ale kiedy zadzwoniłeś w sprawie Jae-Huna...
Dla syna zakopałam ciało. Ile matek to zrobiło?
Możesz powiedzieć mi wszystko.
Powiedziałeś mu o Karpovie, prawda?
Byłem taki samotny.
Już dobrze.
Myślałem, że mi nie pomożesz.
Co jeszcze mu powiedziałeś?
Powiedziałem mu, że to ty.
Że to ty wydałaś go dziewięć lat temu.
Przepraszam.
Myślałem, że umrę.
Przepraszam, mamo.
Nic się nie stało.
Dziękuję, że się przyznałeś.
Jedz tosta.
Zrzuciłeś kiedyś kogoś z dachu?
Co?
No wiesz, dla Caddis.
Nie.
Ciekawe, jakie to uczucie.
Skąd ta ciekawość?
Nie mówię, że bym to zrobiła.
Wychodzą.
W końcu.
Boże, spójrz na nią.
Wpędziliśmy ją w paranoję.
Teraz musimy sprawić, że Oliver w zwątpi w matkę.
Już czas.
Nie wychylaj się.
Mam.
Ktoś idzie.
Skasujemy nagranie, na którym wchodzimy do budynku.
Sześć minut wystarczy.
Masz przekaźnik?
- Podłączam. - Dobra.
Cześć, Oliver. Mam nadzieję, że odpocząłeś.
- Chcę wrócić do pracy. - Usiądź.
Co się dzieje?
Hollis spisze raport z akcji.
- Co? - Spędziłeś dwa dni
z Davidem i Rebeccą. Musimy cię przesłuchać.
Dobrze.
- Już ci wszystko powiedziałem. - Dla mnie to zbyt osobiste.
Musimy znaleźć Davida, zanim nam zaszkodzi.
Potrzebujemy informacji.
Jakiej broni używał, czy ma asy w rękawie,
dokąd może się teraz udać i tak dalej.
- Zostawię was. - Dobrze.
I jak?
Mamy podgląd.
To do roboty.
Dobra.
Siódme piętro czyste.
- Gotowy? - Tak.
Wypatruj ochrony. Podłożę pluskwę.
Już mówiłem.
Nie powiedzieli, dokąd jadą.
Nie zrobiliby tego.
Ciągle zadajesz mi te same pytania. Nie kłamię, Hollis.
Dobrze.
Przejdźmy dalej.
Kiedy spotkałeś się z Dawsonem?
Co? Po co miałbym się z nim spotykać?
Skąd taki pomysł? Od mojej mamy?
- Spotkałeś się z nim czy nie? - Nie.
Co to, kurwa, ma być?
- Dość. To głupota. - Masz rację.
Wiele przeszedłeś.
Jedź do domu.
Dopiero przyjechałem.
Juno chce, żebyś wziął dzisiaj wolne.
Jak idzie?
Prawie skończyłem.
Nie ukrywaj za dobrze.
Oliver musi ją znaleźć.
- Oliver tu jest. - Ile mam czasu?
Góra czterdzieści sekund.
Wysiadł z windy.
Jest w korytarzu. Musimy znikać.
Halo?
Dotarłeś do domu?
Tak.
Dziękuję.
Dziękuję, że pogadałeś z Hollisem.
Wiem, że nie było łatwo.
Oczywiście.
Zrobię wszystko, by pomóc.
Pytał, czy spotkałem się z senatorem Dawsonem.
Wiem.
Dawson węszy, więc nie możemy ryzykować.
Oliver, nie powiedziałam ci tego, a powinnam.
Kocham cię.
Tak.
Ja ciebie też.
MOTYL
Co ty tu robisz?
- Musimy porozmawiać. - O czym?
Chcę, żebyś sporządził tajną notatkę
z informacją, że masz wysoko postawionego świadka
przeciwko Juno Lund w sprawie Karpova.
Potem przekażesz ją najbliższym współpracownikom.
Myślisz, że mamy kreta?
Tak.
Który donosi Caddis?
To nie w stylu Juno.
Nie znasz jej tak dobrze, jak myślisz.
A ty znasz?
Moja córka tak. Pracowała z nią przez cztery lata.
Mówi, że Juno zawsze ma kreta.
Twoja córka, zabójczyni Juno.
Moi ludzie się jej przyjrzeli.
Możemy powiązać ją z kilkunastoma morderstwami dla Caddis.
Rebecca jest nietykalna.
TAJNA NOTATKA WEWNĘTRZNA
TAJNE
- O co chodzi? - Mamy problem.
Co tam było napisane?
Że Dawson ma „wysoko postawionego świadka
przeciwko Juno Lund i Caddis”.
Szlag.
Kto to może być?
Nie żartuj, przecież wiesz.
David nigdy nie pozwoliłby mu odejść.
Co zamierzasz?
Nie wiem, Hollis. Nie wiem, kurwa.
Sprowadźmy go, zanim wyrządzi więcej szkód.
Łatwo ci mówić. To nie twój syn.
Wiem, że to trudne.
- Przestań. - Masz rację, to twoja decyzja.
Kto pilnuje Olivera?
Teraz Hori i Seung.
Niech się nie ruszają i obserwują Olivera.
Chcę wiedzieć, z kim rozmawia i dokąd chodzi.
Nie mogę się pomylić.
Zrozumiano.
Senatorze.
Miałeś rację, mamy kreta.
Vicky Linwood, szefowa mojej ochrony.
Właśnie oceniamy szkody.
Co z moimi dowodami na Juno?
To nie dowód, tylko świadek.
Wkrótce do ciebie dotrze.
To za mało.
Co takiego?
Przekonanie Olivera, że Juno go szpieguje.
To za mało, by go pozyskać.
Co proponujesz?
Oliver jest tchórzem.
Dlatego nie pracuje w terenie.
Boi się śmierci.
Jeśli pomyśli, że Juno chce go zabić, pobiegnie do Dawsona.
Ma myśleć, że matka chce go zabić?
Tylko tak go pozyskasz.
Coś w sprawie Olivera?
Jeszcze nie. Poinstruowałem jego ochroniarzy.
Odezwą się, jak coś zobaczą.
- A David? - Właśnie dostaliśmy.
Z kamery przed sklepem budowlanym w Seongsu.
Jest w Seulu?
Wyślij za nim Guna.
Chcę wiedzieć, co zrobił mojemu synowi.
NISZCZYCIELKA JUNO
Co tam?
Obudziłam cię?
Jest szósta rano. Czego chcesz?
Chodzi o Olivera. Rozmawiałeś z nim?
Kilka tygodni temu.
A co? Ma kłopoty?
Czemu zawsze o to pytasz?
Bo wiem, czym się zajmujesz.
Pracujesz w banku. Nie zadzieraj nosa.
Przynajmniej w mojej branży nikt nie ginie.
Szczęście, że Ollie jest cały.
- Czy coś mu jest? - Nie.
Znajduje się pod dużą presją.
Nie wiem, co chodzi mu po głowie, jest humorzasty i nieprzewidywalny.
Co robisz, gdy taki jest?
Nasza relacja jest...
inna.
Wasza jest bardziej skomplikowana.
Dlaczego?
Czy to nie oczywiste?
On chce twojej akceptacji.
Pragnie jej.
W głębi duszy boi się,
że przestaniesz go kochać...
jeśli się nie sprawdzi...
albo będzie niewystarczająco silny i bezwzględny.
I to ja sprawiam, że tak się czuje?
Przez całe jego życie.
To mieszkanie twojego kumpla?
Dawnego klienta od soju.
Wyjechał z kraju, więc możemy tu być.
I tak po prostu dał ci kod?
Powiedzmy.
Wejdź. Zamknij drzwi.
Więc...
Co robimy?
Gotujemy.
Chcesz nadrobić szkolne projekty?
Otóż to. Później będzie quiz.
Hej.
Juno skrzywdziłaby Olivera?
Nie wiem.
Nie znam granicy, której by nie przekroczyła.
To właśnie w niej podziwiam.
Dzięki temu zaszła tak daleko.
Nie zawsze taka była.
W końcu porzuciła człowieczeństwo.
A gdy już pójdziesz tą ścieżką...
Trudno zawrócić.
Dlatego po ciebie wróciłem.
Nie możesz tak żyć.
To cię wyniszcza, a później się zatracasz.
Jak Luno.
Jak ty?
Tak.
Przez pewien czas.
Jak się pozbierałeś?
Zrezygnowałem z tego życia.
Przestałem odpychać trudne uczucia
i myśleć o rodzinie jak o słabości.
Posłuchaj.
Nie wiem, co się z nami stanie.
Nie wiem, czy się uda.
Ale wiem...
że musimy spróbować.
Cześć, wszystko gra?
Tak, jesteśmy bezpieczni.
Super.
Jestem zajęty.
Mogę oddzwonić?
Minhee idzie spać. Życz jej dobrej nocy.
Dobrze.
- Minhee, to tatuś. - Tatuś!
Nasza mała księżniczka.
Dobrze się bawisz z dziadkami?
W porządku.
Oglądam dużo telewizji.
Ale chcę wrócić do domu.
Wiem. Ja też.
Gdzie jesteś, tato? Kiedy wrócisz?
Niedługo. Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Już późno, pora spać. Dasz mamę?
Hej. Kocham cię.
Zeszłej nocy nie spała.
Ciągle do mnie przychodziła.
A po pięciu czy sześciu razach...
pozwoliłam jej zostać.
Co u ciebie i Rebekki?
Przesypia noce?
Radzimy sobie.
Działamy. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem,
dołączymy do was za parę dni.
A kiedy życie idzie zgodnie z planem?
Dziękuję za zrozumienie.
Jak twoja prawdziwa rodzina?
Ty też nią jesteś.
Widzę, że zrobiłaś najfajniejsze...
beze mnie.
Podaj lokalizację.
Cel był w restauracji.
Ruszamy w stronę domu.
Cel kieruje się w pani stronę.
Mamo.
Przestraszyłaś mnie.
Co ty tu robisz?
Nie mogę odwiedzić syna?
Jak tu weszłaś?
To firmowe mieszkanie.
Podać ci coś? Mam herbatę albo kawę.
Nie, dziękuję.
Co to jest?
Prezent. Nie otworzysz?
Zobacz, jaki lekki.
Piękny. Dziękuję.
Niech będzie pamiątką z twojego pobytu w Korei.
Mówisz, jakbym miał wyjechać.
Bo tak jest. Dzisiaj wracasz do domu.
Co?
Caddis i to wszystko nie jest dla ciebie.
Czemu? Jeszcze tydzień temu wszystko było dobrze.
Oliver.
Przeszedłem dla ciebie piekło. Czemu mi to robisz?
Robię to dla ciebie. Żeby było ci łatwiej.
Rozmawiałam z ojcem.
Uważamy, że powinieneś popracować z nim.
W jebanym banku?
Zawsze chciał cię w to wciągnąć.
Byłam na to zbyt dumna.
Nie będę pracował dla taty.
To nie musi być na stałe.
Po prostu teraz tak będzie najlepiej.
Jasne.
I oczywiście chodzi o moje dobro.
Absolutnie nie pozbywasz się popapranego syna.
Nie polecę do Londynu.
Polecisz.
Juno, proszę.
Nie rozumiesz, co mówię.
Jeśli tu zostaniesz,
nie zagwarantuję ci bezpieczeństwa.
Więc pakuj, co możesz,
a resztę rzeczy wyślę jutro.
Masz lot o 22.
Pieprzyć to.
Nie zgubcie go.
Oliver uciekł od Juno. Jest przerażony.
Tak jak zakładaliśmy.
Ochrona za nim biegnie.
Skończyłem.
Jedzie na południe.
Jestem tuż za nim.
Zajmijmy pozycje.
Otoczmy go.
Przyjęłam.
Jestem na pozycji.
Zaczynamy.
Jak zobaczy to auto, ucieknie.
No dalej.
Niech skręci w prawo.
Trzy, dwa, jeden!
Tak, wal się.
Zatrzymaj się tutaj.
Wyłączę elektronikę.
Co jest, kurwa?
Co za gówno! Dalej!
Moja kolej.
Kurwa.
Oliver.
Miło cię widzieć.
Tak.
Dobrze, że do mnie zadzwoniłeś.
Co mam...
- Co mam robić? - Współpracuj w śledztwie.
W zamian za całodobową ochronę.
Mam „współpracować”?
Czyli wbić mamie nóż w plecy.
Powiedz mi wszystko.
O Karpovie,
Jae-Hunie Lee
i relacjach Caddis z rosyjskim wywiadem.
Chcę immunitetu.
Oczywiście. Zejdźmy z ulicy.
Oliver właśnie się zgłosił.
Jeśli jego wersja się sprawdzi,
będziemy mieli dowody przeciwko Juno i Caddis.
Dobrze to słyszeć.
Oliver sporo powiedział o Rebecce
i jej działaniach w Caddis.
Zawarliśmy umowę, pamiętasz?
Pamiętam.
Dobrze.
Co się dzieje?
Oliver się zgłosił.
Pieprzony szczur.
Już po Juno.
Pójdzie do więzienia?
Nie wiem.
Ale straciła władzę i wpływy.
Wkrótce przestaniemy uciekać i będziemy razem jako...
Jako rodzina.
Uczcijmy to.
Tę partię zrobiłem sam.
Chyba mnie znowu nie odurzysz?
Ty polewasz.
- To tradycja. - Jaka?
Polewa się starszym na znak szacunku.
Skoro dogadaliśmy się z Dawsonem,
będziesz chciał wrócić do Stanów?
A ty byś chciała?
Nie wiem.
Byłoby fajnie.
Eunju by się zgodziła?
Coś byśmy wymyślili.
Załóżmy, że będziemy razem.
Co miałabym robić?
Co tylko chcesz.
Możesz iść na studia.
Znaleźć pracę.
Ja już mam pracę.
Rebecca.
Tylko to potrafię.
Jestem w tym dobra.
Lubię to.
Juno cię stworzyła.
- Zamieniła cię w swoją broń. - Tato.
- Jesteś kimś więcej... - Tato, to ja do niej poszłam.
Nie.
Zmanipulowała cię.
Do niczego mnie nie zmusiła.
Ludzie, których zabiłaś...
Ludzie umierają.
Mama umarła.
Ty umarłeś.
Tato, nie wiem, co robić.
Jestem zagubiona.
Hej...
Poradzimy sobie z nimi?
Nie, jest ich za dużo. Musimy ruszać.
Idź pierwsza. Spotkamy się nad rzeką.
Biegnij!
Tato!
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski złam.