LATO 2007
Co robisz, Yehia?
Wszystko gra?
Dobrze się czujesz?
Nic nie rozumiem.
Mieszasz mi w głowie.
Czemu tak mnie traktujesz?
Mówiłam, żebyś nic jej nie mówił. Ale zrobiłeś, co chciałeś.
Uspokój się.
Co miałem zrobić?
Być mężczyzną, Ali.
Przepraszam, Mono.
NADIA LATO 2007
ECHA PRZESZŁOŚCI
Yehia Mohamed El-Sayed Mahran!
WIĘZIEŃ
KOMISARIAT POLICJI QASR EL NIL
Dzień dobry.
Poproszę wodę.
Jest w lodówce.
Nadiu, mam tylko ciebie.
Proszę, nie opuszczaj mnie!
Nie opuszczaj…
Nadiu!
Obudź się, proszę. Ocknij się! Nadiu.
Mam tylko ciebie.
Nikogo więcej.
Nadiu, wiem, że mnie nie opuścisz.
Nadiu!
Nadiu…
Nadia!
Dlaczego?
Nadia!
To twoja wina!
Ty jej to zrobiłeś! To twoja wina!
Puszczaj!
Zostaw mnie, Sherif! Puszczaj!
Zostaw mnie!
To jego wina.
Jego wina!
Witaj z powrotem. Cieszę się, że nic ci nie jest.
Nie musiałeś długo czekać?
Śledzą mnie.
Nie patrz.
Zgubić ich?
Nie, tylko trzymaj dystans.
Muszę coś wymyślić, by nie wzbudzać podejrzeń.
Najpierw załatwmy dokumenty, a potem pomyślimy.
Potrzebne są dwa zdjęcia.
Wpadnij do mnie do warsztatu.
Dobra.
W schowku jest to, o co prosiłeś.
W telefonie są zdjęcia całej rodziny.
Poza średnią siostrą, Moną.
Wyjechała z mężem z kraju.
Od lat żyje za granicą. Pozostali mieszkają w willi.
Syn wyprowadził się, gdy się ożenił.
Ale tylko na rok. Potem wrócił do pracy z ojcem.
Rozwiódł się.
Dzięki, Fatla.
Co z fabryką?
Załatwione.
A co z tymi draniami za nami?
Skup się na fabryce.
Potem ci powiem.
Dobrze.
Rozśmiesz mnie czymś.
Trzymasz z nią przeciwko siostrze.
Nieprawda!
Źle gotuje czy nie?
Jej kuchnia to rozkosz dla serca.
Serce to nie żołądek.
To była rozkosz dla żołądka.
Ożeń się z nią, to będzie ci gotowała!
Będziesz mógł… No wiesz.
Jesteś okropna.
To zazdrość?
Czemu miałabym być zazdrosna? Po co się ze mną porównuje?
Nie rozumiem tej zazdrości.
Kretyn!
Czyja to była wina? Kto odpowiadał za sprzęt?
Kto miał wszystko sprawdzić przed rejsem i ją ratować? NIe Ali?
Yehia. Stanowimy rodzinę, prawda?
Musimy poszukać jakiegoś wyjścia i trzymać się razem.
Nie sądzisz?
Zeznasz, że to ty odpowiadałeś za nurkowanie.
Nie Ali.
Słucham? Mam zeznać, że zabiłem siostrę?
To był wypadek.
Morderstwo!
Nieumyślne zabójstwo. Według prawa.
Niewinny błąd.
Oszaleliście. Nigdy tego nie powiem!
Posłuchaj, synu.
Adwokat powiedział, że prokuratura potraktuje
to jako wykroczenie.
Do śmierci doszło w wyniku zaniedbania.
Grożą za to, co najwyżej, trzy lata więzienia.
Weź winę na siebie.
Zyskasz przychylność prokuratora i sędziego, i dostaniesz rok.
Poza tym hojnie ci wynagrodzę ten rok, wiesz?
Chodzi tylko o Alego?
Czy martwi się pan o swoją karierę?
Zostaw nas.
Staram się myśleć praktycznie.
Jesteś bystry. Zrozumiesz.
Podsumujmy to sobie.
Jak myślisz, kto ci opłaci studia?
Zwłaszcza, że Nadia nie żyje.
Jeśli Ali pójdzie do więzienia,
kto będzie płacił za leczenie twojej matki?
Jak sobie poradzisz?
Załatwmy to tak, żeby ograniczyć szkody.
Nadiu!
Nie opuszczaj mnie.
Nie rób tego.
Jedźmy za granicę.
Zostawmy to za sobą.
To tylko rok, szybko zleci.
A potem się zastanowię.
Myślisz, że to na ciebie nie wpłynie?
Że to nie wpłynie na mnie?
Nie rób tego, Yehia.
Jeśli nie dla siebie,
to chociaż dla matki, na Boga.
Nie rozumiesz, Sherif.
W końcu jesteś jednym z nich. Nawet gdybyś…
Próbujesz to jakoś usprawiedliwić?
Jak to nie rozumiem?
Na twoim miejscu…
Nigdy nie będziesz na moim miejscu.
Rozumiesz?
Tobie to nie grozi. Yehia Mohamed El- Sayed Mahran!
Jeśli to zrobisz, Yehia,
więcej mnie nie zobaczysz.
To była zwyczajna wycieczka.
Gdy dopłynęliśmy na miejsce, zaproponowałem,
żebyśmy zanurkowali.
Było około 16.30.
Opuściliśmy łódź.
Ja byłem…
Pan Amr?
Pan Massoud? Tak.
Proszę wsiąść.
Jedź prosto w kierunku bazaru.
Za 30 metrów prosto.
Skręć w lewo.
Wiemy, że fabryka zbankrutowała w latach 70.
Jak udało się odmienić jej los?
Tak naprawdę nigdy nie zbankrutowała.
Wstrzymaliśmy tylko działanie.
Mój ojciec, niech spoczywa w pokoju, kierował nią w tradycyjny sposób.
Nazywamy to „modelem rodzinnym”.
Przejąłem ją od niego, mając 26 lat.
Wprowadziłem zmiany:
model instytucjonalny, inne finansowanie,
nowy system pracy. Aż fabryka nabrała obecnego kształtu.
Na pewno ojciec był z pana dumny.
Oczywiście, bardzo. Niech spoczywa w pokoju.
Bardzo dumny. Niech spoczywa w pokoju.
Nic nowego.
Po swojej zmianie wrócił do domu.
Od miesiąca nie robi nic innego.
Tak jest.
Teraz.
Masz dobry gust, Fatla.
Do usług.
Właściciel wpadnie po auto rano.
Dbaj o nie. A przede wszystkim - o siebie.
Nie martw się.
Proszę.
Nie musisz się martwić.
Chodzi mi o auto.
Wysoki Sądzie, szacowni ławnicy.
Prokuratura zbadała szczegóły i przesłuchała uczestników incydentu.
Wyglądało to na zwykłe utonięcie.
Ale wyłapaliśmy brak spójności w zeznaniach świadków.
Gdy zobaczyliśmy zwłoki ofiary i miejsce zbrodni,
uznaliśmy, że to mogło być coś więcej
niż zwykłe zaniedbanie.
Z raportu biegłych wynika,
że przy sprzęcie do nurkowania ofiary świadomie majstrowano.
W rurce, doprowadzającej tlen,
umyślnie przebito ostrym narzędziem dziury.
To nieprawda!
Prokuratura oskarża Yehię Mohameda El-Sayeda
Mahrana o zamordowanie swojej siostry.
Nie patrz tak! Wiesz, jak było.
Nadii Mohamed El-Sayed Mahran. To nieprawda!
Proszę o spokój! Powiedz coś, Mahfouz! Nic takiego nie zrobiłem!
Powiedz im, że ich dorwę! Dorwę ich!
Zamknij się! Co ty bredzisz?
Komu chcesz grozić?
Nie słyszałeś prokuratora?
To o niczym nie przesądza.
Możemy złożyć apelację. Niby po co tu jestem?
Naprawdę została zamordowana?
Pozwól, że ci wytłumaczę.
Złożymy wniosek o ponowną analizę raportu.
Zażądamy też powtórzenia śledztwa, by udowodnić,
że nie doszło do przestępstwa.
Jeszcze wiele może się zdarzyć, zanim znowu wywołasz skandal.
Chcę do domu.
Zgodziłeś się na rok więzienia. Potem wrócisz do domu.
Najważniejsze, żebyś milczał.
Dosyć paplania.
Nikt cię nie będzie słuchał.
Twoje słowa niczego nie zmienią. Złożyłeś oficjalne zeznanie.
Chyba nie chcesz stracić wsparcia pana Yassina, grożąc mu.
Prawda?
Pan adwokat jest punktualny.
Pamiętasz mnie?
Minęło 15 lat.
Powiedz coś, Mahfouz!
Wiesz, co więzienie z nami robi?
Jeden ruch, a przysięgam na duszę Nadii, że odeślę cię do Stwórcy.
Jasne?
A teraz powiedz: co się stało?
Czemu mnie skazano?
Według raportu biegłych,
to było celowe działanie.
Okazuje się, że to morderstwo z premedytacją.
Chłopakowi grozi kara śmierci.
Nie mogłem nic wskórać!
Kto to zrobił? To już nieważne.
Nie wiem!
Nikt z rodziny nic nie wiedział. Ten raport… wszystkich zaskoczył.
Naprawdę?
A dziecko Nadii? Też o nim nie wiedzieliście?
Nie.
Jak ukryliście informację o ciąży? Łapówką?!
Tak.
Dla koronera?
Tak.
Czego się baliście?
Yassin obawiał się, co możesz zrobić.
Twoja siostra była w ciąży. Można było to określić
jako zabójstwo honorowe.
Dostałbyś lżejszy wyrok. Nie wiedzieliśmy, czego się po tobie spodziewać!
Dlatego posłaliście mnie do paki?
Yehia musi nadal wierzyć, że to był wypadek.
15 lat.
Przez 15 lat gnębiły mnie tylko dwie myśli.
To, że utopiliście moją siostrę.
I że przez was moja matka umarła z żalu.
Przez 15 lat wyobrażałem sobie was wszystkich
z rękami ociekającymi ich krwią.
Ciebie, Yassina, Sawsan i Alego!
Przez was spędziłem tyle lat w więzieniu!
Wiesz, co mnie trzymało przy życiu? Myśl o tej chwili.
Bo wszystko, co nastąpi po tym,
zakończy to, co zaczęliście przed laty, myśląc, że to już koniec.
To, co się zdarzy, zakończy to, co wtedy zaczęliście,
myśląc, że to już koniec.
To, co się zdarzy, zakończy to, co wtedy zaczęliście, myśląc, że…
MAHFOUZ EL-SAYED ADWOKAT SĄDOWY
Nie. Spółka z nimi okazała się sukcesem, według innych też.
Racja.
Ale przy ograniczeniu dostaw do 20%.
Zwiększmy je do 50%, i tak wyjdziemy na swoje.
Nie, mój drogi.
Mieliby nad nami kontrolę.
A ja tego nie lubię.
Jeśli podpiszemy nowy kontrakt,
to na moich warunkach.
Tato, proszę cię. Ich maszyny znacząco poprawią
naszą produkcję.
Milczycie?
Chyba macie analizę wykonalności.
Na pewno ją przejrzeliście.
Tato.
Słuchasz mnie?
Coś się stało?
Nie.
Wrócimy do tego kiedy indziej.
Nie możemy.
Ten facet będzie jutro w Kairze.
Jak sobie chcesz.
Zaczekaj, Ali.
Zamordowano Mahfouza, prawnika. Zabójca przysłał mi zdjęcie.
Kto to zrobił?
Yehia.
Wyszedł na wolność?
Miesiąc temu.
Czemu nic nie mówiłeś?
Miałem go na oku. Nie sądziłem, że jest zagrożeniem. Ale się myliłem.
Co teraz zrobimy?
Musimy odwołać imprezę.
Jest ważna dla nowego kontraktu.
Cudzoziemcy uznaliby, że coś jest nie tak.
Nie zmienimy naszych planów.
Zajmę się tym.
Tato, czemu po mnie przyjechałeś?
Nie było cię w domu, więc się zmartwiłem.
To wszystko.
Dlaczego?
Coś się stało, tato?
Nie. Drobne kłopoty w pracy.
Ale wszystko będzie dobrze.
Salah Maldini.
Pracuje w fabryce od trzech miesięcy.
Tak, jak prosiłeś.
Jak leci, Maldini?
Chwała Bogu, dobrze.
I co? Nie wygadasz się?
A skąd! Jest pan kumplem szefa.
Nie martw się o Maldiniego.
Jest dla mnie jak syn.
Wszystko mu wytłumaczyłem.
Chcę się dostać do fabryki.
Nie będę pana okłamywał. To trochę trudne.
Ale da się coś wymyślić.
Yassin
i jego syn Ali
są tam codziennie?
Codziennie - nie.
Ale może będą bywać częściej, bo zamontowano nowe maszyny
i mają kłopoty z dostawcą.
Zostań tam
i obserwuj.
Jasne.
Coś jeszcze?
Na razie nie.
Zmykaj, mały.
Pokój z wami.
Z tobą też. Uważaj na siebie.
Na pewno nie chcesz innego lokum?
WIADOMOŚCI
KHALED EL ASSAL - PISZE… ZADZWOŃ, KIEDY WŁĄCZYSZ TELEFON