Pomocy!
Boże, dopomóż.
Wiem, kto jest mordercą.
Sherif.
Niestety, to prawda.
Durny reżyser!
Sam jesteś idiotą.
Strasznie przynudzacie. Idę na spacer.
I dobrze!
Ośmieszyłeś mnie przed Sarą.
Kogo ona obchodzi?
Wstydziłeś się odezwać.
Ale Sara właściwie nie jest w moim…
Położę Laylę i wracam. Nie!
Chodź ze mną.
Nic nie mów.
Położę ją i zaraz wracam.
Dobrze.
Chodź.
Sara.
Możemy o tym nie rozmawiać?
Dlaczego?
Przepraszam, Ali.
Wybacz, ale wszystkim się denerwuję.
Nie wiem czym, skoro i tak się pobierzemy.
Myślałem, że się ucieszysz, Nadiu.
Ale kiedy powiedziałem, że mama już wie, zamilkłaś.
Nic nie powiedziałaś.
To wszystko mnie denerwuje, AlI.
Czuję taką presję, że nie mogę poczuć się dobrze.
To się dzieje zbyt szybko.
Przecież i tak zamierzaliśmy się pobrać.
Jedyna różnica jest taka, że zamiast za dwa lata,
pobierzemy się teraz.
Wiem, że się boisz.
Ale ja zakochałem się w tobie po uszy.
Przy tobie udało mi się odnaleźć siebie.
I zdaje mi się,
że żyję tylko dla ciebie.
Ja też cię kocham, Ali.
NADIA LATO 2007
ECHA PRZESZŁOŚCI
Wejdź.
Miło cię widzieć.
O co chodzi?
Ali powiedział mi o Sherifie.
I że widział Yehię.
Czy on musi ci o wszystkim mówić?
Przestań go niańczyć.
Daruj sobie i wytłumacz mi to.
Sprawa Yehii nie jest załatwiona?
Miałeś się tym zająć.
Jak długo już to trwa? I nic się nie dzieje, oprócz tego,
że grozi nam niebezpieczeństwo.
Na co czekasz? Na nic.
Nie muszę ci składać raportu ze swoich działań.
Nie chcę raportu.
Powiedz tylko, co się dzieje.
Stawiasz żądania, kobieto?
Jesteśmy razem od lat. Przychodzisz do mnie z problemem,
a potem idziesz w swoją stronę, nie zadając pytań.
A wtedy ja muszę zaprowadzić porządek i was chronić.
Właśnie.
Zostałam z tobą tak długo,
bo umiałeś nas chronić.
Skoro tym razem nie potrafisz,
nie mam powodu, by zostać.
Nie sądzisz, że jesteśmy na to za starzy?
Nie.
Ale najwyraźniej ty się zestarzałeś i nie radzisz sobie.
Możesz już iść do domu. Przejadę się.
Tak jest.
Byłeś w tym samym miejscu, co on, i go nie wykończyłeś?
Płacę ci podwójną stawkę.
Z góry.
I nic się nie dzieje?
Sprawdź Sherifa, tak jak mówiłem.
Szukam schronienia przed diabłem w Bogu. Kim jesteś i jak się tu dostałeś?
Jaki portier śpi do późna?
Jesteś moją żoną?
Chodzi ci o Nagat?
Tę w Dżirdży?
Zaraz się wścieknę. Niektórzy giną przez insynuacje.
Znasz tego człowieka?
Nie wydaje mi się.
Proszę pana! Co się dzieje? Proszę pana! O co chodzi?
Boże!
Co to jest?
Wiesz, ile lat więzienia ci grozi?
Nie tylko za te.
Za te pochowane też.
Widziałeś go?
Nie.
Przysięgam, nie widziałem go.
Zadzwoń, gdy przyjdzie.
Do usług.
Ja wiem, ale ci, którzy patrzą, nie wiedzą.
Dobrze.
Skończę informatykę, a podyplomowe studia
mogę robić za granicą.
Może nawet dołączę do ciebie w Hiszpanii.
Odpłacę ci pięknym za nadobne. Daj to.
Yehia! Zostaw, bo zepsujesz?
Puść!
Nie jestem przystojniakiem, żebyś mnie filmował!
Jesteś śliczny. No weź.
Trochę szacunku, jestem reżyserem.
Teraz ja nim jestem.
Panie Sherif! Gdzie pan siebie widzi za pięć lat?
Będę mieszkał z mamą.
Niech cię wspiera. Mówię o twojej.
O mojej? Urocze!
Dobra, odpowiem na to pytanie, obiecuję.
Za pięć lat…
pewnie będę kończył szkołę filmową w Hiszpanii.
Napiszę pracę dyplomową.
A festiwale filmowe będą się o mnie biły.
Będę się zastanawiał,
czy wrócić i kręcić filmy w Egipcie.
A może zostanę w Hiszpanii?
Chyba tam zamieszkam.
Wrócę, by kręcić filmy i spotkać się z tobą.
Wiesz co, dupku?
Będę pierwszym egipskim reżyserem z Oscarem.
Kto wie?
Może będę jeździł po różnych krajach
i kręcił filmy gdzie indziej.
Kto wie, jaka czeka nas przyszłość?
Jesteś pewien, że taśmy tam wciąż są?
Nie.
Ale na pewno znałem Sherifa.
Wiedziałem, gdy się denerwował,
gdy kłamał
i kiedy coś ukrywał.
Ale jak poznać prawdę o czymś sprzed 15 lat?
Każdy zapamiętał to inaczej.
Nadiu!
Nawet jeśli pamiętamy,
czegoś nie widzieliśmy.
Nadiu!
Nie wiemy wszystkiego.
Nadiu!
Są też wspomnienia innych…
Nadiu! …którzy byli świadkami.
Co się stało?
Wszystko ci opowiem w Kairze.
Skąd mamy wiedzieć, czy nie kłamią?
Ukrywają coś?
A może nic nie wiedzą?
Te taśmy są wiarygodnym dowodem.
Zarejestrowały to tak, jak było, a nie jak pamiętamy.
Jak je zdobyć?
Jeśli wciąż istnieją,
to wiem, gdzie mogą być.
Zaczekaj, aż Sherif wróci i da ci kamerę. Nie wróci późno.
Nie mogę. Wyjeżdżam.
Powiedział mi, gdzie ją znaleźć.
Wezmę i wyjdę.
Przepraszam.
LATO 2007
Mam taśmy.
Co tu robisz?
Co? Jak śmiesz grzebać w moich rzeczach?
Powiedziałeś, że nie masz tych taśm, ale wciąż tu są.
Mam do tego prawo!
Nie chcę znać Yehii!
A jeśli ty się w coś wplątałaś…
Jestem jak on!
Chcę wiedzieć!
Rób, co chcesz.
Ale mnie w to nie mieszaj.
I nie przychodź tu, bo to nie twoja sprawa!
Nie, to ma związek ze mną.
I to nie są zwykłe taśmy.
Chyba że chcesz coś przed nami ukryć.
To znaczy?
Jest z tobą?
Czemu kłócisz się z Laylą, tato?
Nie kłócimy się.
Zaczekaj, Amiro.
Co się stało?
Idź z małą do środka.
Co się dzieje?
Idź do środka!
Nigdzie nie pójdę, dopóki się nie dowiem.
Cześć, Yehia.
Jak się masz?
Dobrze.
Nie wpuścisz mnie?
Jasne.
Wejdź.
O co chodzi z Laylą?
Kim jest ten facet i czego chce?
Nie teraz, Amiro!
Powiem ci później.
Zajmij się dzieckiem.
Wyjdź z nią gdzieś. Albo nie.
Zostańcie tu.
Długo zna pan tatę?
Tak.
Jak długo?
Odkąd?
Ze szkoły.
Byliśmy w twoim wieku.
Jejku!
To bardzo długo.
Czemu nigdy pana nie widziałyśmy?
Był za granicą, skarbie.
A ty, Laylo? Jak go poznałaś?
Twój tata…
przedstawił mnie całej rodzinie.
Ayu.
Idź do środka z mamą.
Co ukrywasz, że musiałeś mnie okłamać?
Kryjesz kogoś z rodziny?
Czy siebie?
Nikogo nie kryję.
Chcę tylko trochę spokoju.
A ty?
Skłamałeś, że nie masz taśm.
Teraz chcę wiedzieć, dlaczego.
Skoro nic nie mówisz…
możemy obejrzeć razem.
Co robisz?
To była noc przed jej śmiercią.
Dobrze pamiętam.
Wróciła przerażona, zapłakana.
Miała mi powiedzieć w Kairze, co się stało.
Ale nie wróciliśmy.
Już nigdy!
Przez ten cały czas nawet nie pomyślałem, że to mogłeś być ty!
Ja? Coś ci się pomyliło!
Nagrywałeś ją.
Miałeś obsesję na punkcie mojej siostry?
Bałeś się, że cię wyda?
Mówisz, że ją zabiłem?
Bo cię przyłapała? Czy byłeś zazdrosny?
Oszalałeś? Nie skrzywdziłem jej!
Więc co znaczą te taśmy, Sherif?!
Kochałem się w niej.
Kochałem ją.
Dlatego ją filmowałem.
Byłem dzieciakiem.
Marzyłem o niej.
A ty wiedziałeś. Zawsze wiedziałeś.
Ja bym ją zabił?
Ja, Yehia?
W prokuraturze powiedziałem ci,
żebyś tego nie robił.
Gdybym ją zabił,
czy by mi zależało?
Czułeś się winny.
Czego?
Gdy ktoś zabije ukochaną osobę, czy czuje się winny?
Nie mścij się na mnie.
Tylko na nich.
Nadia powiedziała, że ją osaczyli i że nie wie, jak uciec.
Masz już taśmy.
Idź.
Obejrzyj je sobie.
Sprawdź, kto ją osaczył.
Ty?
Do środka!
Co się dzieje? Kto to jest?
Jest inne wyjście?
Za mną.
Chodź.
Policja?
Mono.
Czemu zerwałaś kontakt z tatą?
Nie rozmawiasz z nim.
Znowu, Ali?
Czemu o tym wspominasz?
Bo odkąd zjawił się Yehia, wszystko wróciło.
Jakbym obudził się ze śpiączki.
Po raz pierwszy od śmierci Nadii zacząłem myśleć.
Kim jestem?
Kim jest nasza rodzina?
Wiesz, czemu wyjechałam z Egiptu?
Bo nie chcę odpowiadać na to pytanie.
Nie chcę wiedzieć, kim oni są.
Chcę tylko wiedzieć, kim jestem bez nich i bez tego bagażu.
To znaczy?
Są tylko dwie możliwości.
Konfrontacja z rodzicami lub ucieczka.
Nie umiałam się skonfrontować, więc uciekłam.
Czy to ma związek z Nadią?
To, co się z nią stało,
i z Yehią…
Nie chciałam tego.
Jeśli nadal tkwisz w tym samym miejscu,
skonfrontuj się albo uciekaj.
Przestań się kręcić bezmyślnie w kółko.
Dobrze, proszę pana.
Wie pan, kto to mógł być?
Nie.
Nie wiem.
A pani?
Nie. Dobrze.
Panie Sherif.
Jeśli tu wróci, proszę nas wezwać.
Oczywiście.
Dziękuję.
Co się dzieje między tobą a nimi?
I czemu nie powiedziałeś im o Yehii?
I kim była Nadia, w której się kochałeś?
Dobrze.
Jeśli zmienisz zdanie, znasz adres moich rodziców.
Chodźmy, Ayu.
Chodź.
Idziemy.
Szybko!
Przez cały dzień załatwiałem sprawy mieszkańców. Za ich wiedzą.
Gdybym coś wiedział, powiedziałbym. Ale nic nie wiem.
Dobrze, Atwah.
Ma pan mój numer. W razie czego proszę dzwonić.
Dobrze, proszę pana. Chodźmy.
Tak?
Kim jest ta dziewczyna ze zdjęcia?
Nie widziałem z nim żadnej dziewczyny.
A mam dobry wzrok.
Stał tam samotnie.
Ale musi pan wiedzieć coś ważnego.
Policja zwęszyła pański trop.
Niech pan przycupnie. Zniknie.
Ale…
ten towar.
Co z nim zrobić?
Upiecz ciasto.
Byłem dziś w fabryce.
Podobno zwolniłeś 300 robotników.
Musiałem, zwłaszcza po pożarze.
Najchętniej bym zwolnił połowę personelu.
Ale to wbrew prawu.
Nie możesz ich wyrzucić na ulicę, ot tak.
Nie bądź taki wrażliwy.
Gdybym myślał tak, jak ty,
zostałbym bankrutem.
Oskarżyłeś ojca o niekompetencję?
Twój dziadek był dobrym człowiekiem.
Ale zbyt sentymentalnym.
Robotnicy robili z niego głupca.
Najbliżsi współpracownicy okradali go pod jego nosem.
A on to ignorował.
Był bliski bankructwa.
Wtedy dowiedziałem się,
że podejmując decyzję,
trzeba mieć odwagę.
A kiedy coś się zdecyduje,
nie powinno się żałować.
Nadiu!
Pływaliśmy prawie 13 minut,
zanim padła bateria.
Dziwne, pamiętam, jakby to trwało minutę lub dwie.
To znaczy?
Gdzie była łódź?
Gdzie jest łódź?!
Czemu jej nie było?
Pamiętasz, kto na niej został?
Wszyscy nurkowaliśmy razem.
Może…
wypłynęliście gdzie indziej.
Nie zdążylibyśmy.
Pływaliśmy tylko kilka minut.
Albo nie pamiętam.
Louly. Tak?
Co robisz?
Rysuję.
Zniszczysz rzeczy Nadii tymi motylkami, które jej rysujesz.
Odczep się. Kocham Nadię i będę dla niej rysować.
Mnie to nie przeszkadza.
Nie tak to zapamiętałam.
To znaczy…
Myślałam, że Mona i Nadia ubierały się tak samo,
ale to ja ubierałam się jak ona. Poza tym…
Jak to możliwe, że nie pamiętam, jak bardzo ją kochałam?
Co za różnica, w tej sytuacji?
Żadna, ale i tak…
Chodzi mi o to, że ty i ja jesteśmy podobni.
Oboje nie mamy pewności.
Nie wiemy, co pamiętamy.
Ten wasz domek na plaży…
wciąż tam jest?
Zwykle nie siedzisz do późna.
Nie mogłem zasnąć.
Postanowiłem chwilę posiedzieć sam.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Nic mi nie jest.
Myślisz, że dobrze sobie radzę?
Nie wiem.
Dlatego cię pytam.
Nie o to mi chodziło.
Czy jestem dobrym ojcem?
Czemu pytasz, tato?
Bo sam już nie wiem.
Nic nie wiem.
Czasem…
Przez całe życie
chciałem mieć rodzinę.
Dzieci i wnuki,
zbierające się wokół mnie.
Opiekować się nimi, kochać je i być kochanym.
Ale…
nie ma…
Moje relacje z najstarszym synem są do niczego.
A i tak lepsze niż z jego siostrą.
Od lat ze mną nie rozmawia, nie wiem, dlaczego.
Nawet twoja matka,
jedyna kobieta, którą kochałem,
śpi w innym pokoju niż ja.
Dlaczego tak się dzieje?
Dlaczego, Lollu?
Tylko ciebie mogę o to zapytać.
Nie wiem.
Nie wiem, czemu tak się dzieje, tato.
Ale może ty i Ali…
Musisz mu bardziej ufać.
Nie…
Nie chodzi o zaufanie.
Ja…
mam wrażenie, że to wraca, by się na mnie zemścić.
Co wraca?
Mój ojciec.
Twój dziadek.
Chciałbym, by wiedział, że go kochałem.
Ale…
Umarł,
nie wiedząc o tym.
I oto jestem.
I też nie wiem.
A co z Nadią i Yehią?
Myślałeś o tym, co się z nimi stało?
To coś…
co się zdarza,
ale…
musisz wiedzieć,
że dałem mu dużo pieniędzy.
Zrobiłem swoje.
Musiałem, przede wszystkim, chronić rodzinę.
Usłyszałaś dziś aż za dużo.
Dobranoc.
Możesz uśmiechnąć się do kamery?
Słuchaj, Sherif.
Spójrz.
Gorąco mi i nie jestem w nastroju. Proszę, daj mi spokój.
Mam ciebie dosyć i nie będę z tobą rozmawiać.
Słuchaj, jeszcze słowo, a utopię ciebie wraz z tym. Daj mi spokój!
Nie warto.
Nie kłamię, Mono. Jesteście okropni.
Nadiu!
Yehia, uspokój się. Czemu odeszłaś?
Spokojnie, Yehia!
Mono.
Uśmiech.
Będziesz filmować cały wyjazd?
Zrobię z tego dokument, który będzie międzynarodowym hitem.
Dobrze, panie reżyserze.