-Kâğıtları gördüm. -Öyle mi?
Hapı yuttuk.
-Nasıl? -Bittik.
Katili buldum. Sherif.
Maalesef doğru.
-Salak yönetmen! -Sen de aptalsın.
Çok sıkıcısınız. Sıkıldım. Yürüyüşe çıkacağım.
Yolun açık olsun.
-Beni Sarah'ya rezil ettin. -Sarah'yı kim takar?
Poz kesme şimdi. Heyecanlandın.
Açıkçası Yehia, Sarah pek tipim…
-Layla'yı yatırıp döneceğim. -Hayır!
Benimle gel.
-Bu kadar yeter. -Peki.
Hemen dönerim. Tamam mı?
Tamam.
Hadi.
Sarah.
Yehia, biraz konuşmasak olur mu?
Niye? Ne oldu?
Kusura bakma Ali.
Kusura bakma ama her şey sinirimi bozmaya başladı.
Madem evlenmek üzereyiz niye sinirin bozuluyor?
Mutlu olursun sanmıştım.
Anneme söylediğimi söyleyince sesin soluğun kesildi. Bir şey demedin.
Zaten o yüzden gerginim Ali.
Üzerimdeki baskıyla bir türlü baş edemiyorum.
-Her şey çok hızlı oluyor. -Evlenmeyi zaten kararlaştırmamış mıydık?
Tek fark, iki sene sonra evlenmek yerine hemen evlenecek olmamız. Hepsi bu.
Korkuyorsun ve gerginsin.
Ama sana âşığım. Hem de sırılsıklam.
Nadia, beni anlayan tek kişi sensin.
Ve sanırım artık…
Bütün dünyam sensin.
Ben de seni seviyorum Ali.
NADIA 2007 YAZI
GEÇMİŞİN YANKILARI
Gir.
Yine mi sen? Ne var?
Ali, Sherif'in yaptığını anlattı. Yehia'yla buluştuğunu söyledi.
Bakıyorum da her olayı anında sana yetiştiriyor.
Üzerine titreme artık.
Bu konuyu kapatalım ve şunu söyle bana.
Yehia'nın icabına niye hâlâ bakmadın? Halledeceğini söylemiştin.
Uzun zaman geçti.
Hiçbir şey değişmedi, sadece tehlike daha da yaklaştı.
-Neyi bekliyorsun? -Hiçbir şeyi.
Üstelik sana hesap vermem gerekmiyor.
Bana hesap verme. Sadece cevap ver.
Ne zamandır soru sorar oldun?
Yıllardır bu tür sorunlarla muhatap oluyorsun
ve hiç soru sorduğunu görmedim.
Sorunları çözen ve çocuklarla sizi koruyan hep benim.
Aynen öyle.
Bunca senedir bizi koruyabildiğin için seninle birlikteydim zaten.
Bu sefer bizi koruyamazsan kalmam için bir neden yok.
Bu saçmalık için fazla yaşlanmadık mı?
Hayır.
Ama belli ki sen işleri halledemeyecek kadar yaşlanmışsın.
Sen bugünlük eve git. Ben sürerim.
Başüstüne.
Neden oracıkta onun işini bitirmedin?
Sana iki kat para ödüyorum.
Üstelik peşin. Ve hiçbir şey yapmıyorsun.
Dediğim gibi, Sherif'i araştır.
Eûzu billahi mineş-şeytânirracîm!
Sen kimsin ve buraya nasıl girdin?
-Bir kapıcı bu saate dek uyur mu? -Karım mısın sen?
Nagat mı yani?
Girga'daki.
Kimsin ve ne istiyorsun? Tepemi attırma! Kelleni alırım ha!
Bu adamı tanıyorsun, değil mi?
Hayır, sanmıyorum.
Beyim! Ne oluyor? Beyim! Hop!
Ne oldu beyim?
Aman Allah'ım!
Bu nedir beyim?
Kaç yıl yatarsın sence?
Sadece bunlar yok. Odanın her tarafı dolu.
Onu hiç gördün mü?
Hayır.
Yemin ederim beyim.
-Hatırlayınca ara. -Başüstüne beyim.
Ben biliyorum. Ama izleyenler bilmiyor.
Peki.
Bilgisayar bilimlerinden mezun olup yurt dışında yüksek lisans yapabilirim.
Belki seninle İspanya'ya gelirim. Kim bilir?
Şimdi de sen kamera karşısına geç. Ver şunu.
-Bırak. -Yehia, kıracaksın.
-Bırak! -Yapma dostum.
Senin gibi yakışıklı değilim ki beni çekesin.
Gayet yakışıklısın. Hadi.
Saygı duy. Yönetmen benim.
Peki Yönetmen Bey. Yönetmenlik sırası bende.
Sherif Bey. Beş yıl sonra nerede olmayı umuyorsun?
-Anneyle evde. -Allah ayırmasın.
-Yok, senin annenle. -Benimki mi? Çok komik.
Tamam, lütfen dur. Cevap vereceğim. Söz!
Beş yıl sonra,
muhtemelen İspanya'da sinema okulundan mezun olacağım.
Mezuniyet projemi hazırlayacağım.
Elbette film festivalleri işlerimi kapışacak.
Mısır'da film çekmekle İspanya'da kalmak arasında
ikilemde kalacağım.
Herhâlde orada yaşarım.
Film çekmek için Mısır'a gelirim ama.
Seni de görürüm. Bir şey diyeyim mi soytarı?
Oscar ödüllü ilk Mısırlı yönetmen olacağım.
Hem kim bilir?
Belki ülke ülke gezip
her yerde filmler çekerim.
Bakalım yarınlar ne gösterecek.
Kasetlerin hâlâ onda olduğunu nereden biliyorsun?
Bilmiyorum.
Ama Sherif'i iyi tanıdığım kesin.
Gerildiğinde anlardım.
Yalan söylediğinde.
Veya bir şey sakladığında.
15 yıl önce olan bir olayı…
…sırf hafızamıza dayanarak…
Nadia!
…anısı ne kadar canlı olsa da her şeyi görüp bilmediğimiz hâlde…
Nadia!
…nasıl çözeceğiz?
Nadia!
Bir de aynı şeye şahit olmuş…
-Nadia! -…diğerlerinin anıları var.
-Nadia! Ne oldu? -Kahire'ye dönünce anlatırım.
Ama ya yalan söylüyorlarsa?
Ya bir şey saklıyorlar veya bizim kadar az şey biliyorlarsa?
Kasetler elimizdeki tek gerçek kanıt.
Orada her şey olduğu gibi, hatırladığımız gibi değil.
Ama onları nasıl alacağız?
Hâlâ duruyorlarsa
galiba yerlerini biliyorum.
Sherif'i beklesek de kamerayı kendi verse ya?
Geç kalmayacakmış.
Ha? Şey…
Maalesef olmaz. Seyahate çıkacağım.
Üstelik tam yerini de tarif etti.
Alıp yola koyulayım. İzninizle.
2007 YAZI
Kasetleri aldım.
-Burada ne işin var? -Ne?
Ne hakla eşyalarımı karıştırırsın?
Kasetlerin hâlâ sende olduğunu niye inkâr ettin?
O benim bileceğim iş. Yehia'ya hiç bulaşmak istemiyorum.
-Eğer sen bulaştıysan… -Ben de onun gibiyim!
Öğrenmek istiyorum!
O da senin bileceğin iş. Yeter ki beni bulaştırma.
Seni ilgilendirmeyen şeylere de burnunu sokma.
Hayır Sherif. Bu beni ilgilendiriyor.
Hem alelade kasetler değil bunlar. Belki de bizden bir şey saklıyorsun.
Ne demek istiyorsun?
Seninle mi geldi?
-Niye Layla'yla tartışıyorsun baba? -Yok canım. Tartışmıyoruz.
-Bekle Amira. -Ne var?
Kızı içeri götür.
-Ne oluyor? -Hemen içeri git!
Ne olduğunu söylemezsen şuradan şuraya gitmem.
Merhaba Yehia.
Nasılsın?
İyiyim.
Davet etmeyecek misin?
Tabii. İçeri buyur.
Layla'yla aranda ne var?
Ayrıca o kim ve senden ne istiyor?
Amira, şimdi sırası değil! Sonra anlatırım.
Kızımız seninle kalsın.
Ya da evden ayrılın. Yok, boş ver.
Burada kalın.
Babamı uzun zamandır mı tanıyorsun?
-Uzun zamandır. -Ne kadar uzun?
Ne kadar?
Okuldan beri. Senin yaşlarındaydık.
Vay be! Çok uzun zaman olmuş!
Niye seni daha önce görmedik?
O yurt dışındaydı tatlım.
Ya sen Layla? Siz nasıl tanıştınız?
Baban tanıştırdı.
Beni bütün aileyle o tanıştırdı.
Aya.
Annenin yanına git tatlım.
Niye yalan söyledin? Ne saklıyorsun? Bir aile ferdini mi koruyorsun?
-Veya kendini? -Kimseyi koruduğum yok.
Tek istediğim rahat bırakılmak.
-Ne istiyorsun? -İstediğim şey sende yokmuş ya.
Merak ettiğim şu. Niye yalan söyledin?
Madem söylemiyorsun…
NADIA!
…birlikte izleyebiliriz.
Ne yapıyorsun?
Nadia ölmeden önceki geceydi bu.
SİNYAL YOK
İyi hatırlıyorum.
Korkmuş ve ağlamaklıydı.
Sorduğumda "Kahire'ye dönünce anlatırım" dedi.
Dönemedik.
Geri dönemedik.
Yıllardır her ihtimali düşündüm, senin yapmış olabileceğin hariç.
Ben mi? Yanlışın var.
Niye onu çekiyordun? Hep bizimleydi. Niye ona kafayı taktın?
-O öğrenince onu susturdun mu? -Onu öldürmek mi?
Seni yakaladı diye mi? Kıskançlıktan mı?
Delirdin mi? Onu hiç incitmedim.
O kasetler ne anlama geliyor o zaman?
Ona âşık olduğum anlamına.
Onu seviyordum. Bu yüzden onu çektim!
Onunla sevgili olmak isteyen bir çocuktum sadece.
Ve biliyordunuz. Hepiniz uzun süredir biliyordunuz.
Onu öldürür müydüm? Yapar mıydım Yehia?
Savcılıkta sana söyledim, "Bunu kendine yapma" dedim.
Onu öldürseydim umurumda olur muydu?
-Vicdan azabı duyduğun için. -Ne konuda?
Biri âşık olduğu kişiyi öldürürse vicdan azabı duyar mı?
Kan davan benimle değil.
Onlarla.
Dört bir yandan sıkıştırıyorlar derken Nadia onları kastediyordu.
Kasetler sende artık.
Git. Onları dilediğin gibi izle.
Bak bakalım onu kim sıkıştırmış.
Sen mi açtın?
İçeri gidin!
Ne oluyor? Bu kim?
Başka çıkış var mı?
Benimle gelin.
Hadi!
Polis mi?
Mona. Ülkeden ayrılınca babamla niye bağını kopardın?
Ona niye küstün?
Yine mi Ali? Niye şimdi bu konuyu açıyorsun?
Yehia'nın dönüşü anıları depreştirdi.
Sanki bir komadan uyandım.
Nadia'nın cinayetinden beri ilk kez düşünüyorum.
Kimim ben?
Nasıl bir ailemiz var?
Niye Mısır'dan ayrılıp her şeyi geride bıraktım?
Tam da bu sorudan kaçmak için. Ailemizi de tanımak istemiyorum.
Kendimi tanımak istiyorum elbette ama onlar ve geçmişin yükleri olmadan.
Ne demek istiyorsun?
Yani sadece iki seçenek var.
Ya anne babamızla yüzleşiriz ya da kaçarız.
Onlarla yüzleşemedim, bu yüzden de kaçtım.
Nadia'ya olanlarla ilgisi var mı?
Nadia'nın ve Yehia'nın başına gelenlerle alakam olsun istemedim.
Ali, hâlâ orada sıkışıp kaldıysan
ya yüzleşeceksin ya da kaçacaksın.
İki arada bir derede kalmaya devam edemezsin.
Pekâlâ Sherif Bey. O adamı daha önce görmediniz mi?
Hayır. Görmedim.
Ya siz hanımefendi?
-Hayır. -Peki.
Sherif Bey. Bir daha gelirse lütfen haber verin.
-Tabii ki. -Sağ olun.
O insanlarla aranda neler oluyor Sherif?
Neden polise Yehia'dan bahsetmedin?
Âşık olduğun ve videoya çektiğin şu Nadia kim?
Öyle olsun.
Sen cevap verene dek annemlerde olacağım.
Yürü Aya. Gidelim.
Hadi.
Gidelim!
Katiyen hayır efendim. Bütün gün sakinlere hizmet ediyorum.
Öyle bir şey görsem size söylerdim. Hiçbir şey görmedim.
Peki Atwah. Numaram sende var. Şüpheli bir şey görürsen beni ara.
-Peki efendim. -Gidelim çocuklar.
-Buyurun beyim. -Bizim adamın yanındaki kız kimdi?
Yemin ederim beyim, kızı görmedim. Görseydim söylerdim.
Adam tek başına duruyordu.
Bilmeniz gereken bir şey var efendim.
Polisin sizden haberi var.
Dikkat çekmemeye çalışın. Kaybolun.
Ama şey… Şu beyaz toz mevzusu.
Beyaz tozlar ne olacak?
Kek yap.
Bugün fabrikaya uğradım.
300 işçiyi kovmuşsun.
Mecburdum, özellikle de yangından sonra.
Bana kalsa personelin yarısını kovardım.
Ama kanuna aykırı.
Geçim kaynaklarını birden alman haksızlık.
Duygusal olma.
Senin gibi düşünseydim her şeyimi kaybedip iflas ederdim.
O yüzden mi babana dava açtın?
Rahmetli deden iyi bir adamdı.
Senin gibi duygusaldı.
İşçileri onu enayi yerine koydu.
Emrindekiler onu göz göre göre soydular.
Görmezden gelirdi. Neredeyse iflas ediyorduk.
İşte o zaman anladım ki bir karar vermek
cesaret gerektirir.
Kararlarımdan asla pişmanlık duymamayı da öğrendim.
Nadia!
Kameranın pili bitene dek 13 dakika kadar yüzmüşüz.
İlginçtir ki bir, iki dakika diye hatırlıyorum.
Nasıl yani?
Tekne yoktu.
Tekne nerede?
Niye orada değildi?
Teknede kim vardı, hatırlıyor musun?
Hep beraber dalmıştık sanırım.
Belki de farklı bir yerden yüzeye çıktınız.
O kadar sürede zor. En fazla birkaç dakika yüzmüşüzdür.
Ya da hatırlamıyorum.
NADIA?
-Layloş. -Evet?
-Ne yapıyorsun? -Çizim.
Sürekli kelebek çizerek Nadia'nın eşyalarını mı mahvediyorsun?
Sana ne! Nadia'yı seviyorum ve ona hep çizim yapacağım.
Benim için sakıncası yok.
Vay canına!
Hiç böyle hatırlamıyordum.
Yani…
Mona ile Nadia'nın bir örnek giyindiğini sanıyordum
ama o benmişim. Ayrıca…
Onu ne kadar sevdiğimi nasıl olur da hatırlamam?
Ne fark eder ki?
Bir şey fark etmez. Sadece…
Seninle aynı olduğumuzu söylüyorum.
İkimiz de hatırladıklarımızdan emin değiliz.
Ailenin sahildeki yazlığı…
Hâlâ duruyor mu?
Genelde daha erken yatarsın.
Uyku tutmadı.
Biraz yalnız kalmak istedim.
-İyi misin? -Evet.
İyiyim.
Sence iyi miyim peki?
Bilmem.
O yüzden soruyorum zaten.
Hayır, demek istediğim şu.
Sence iyi bir baba mıyım?
Bunu niye soruyorsun baba?
Çünkü artık emin değilim.
Artık bilemiyorum.
Bazen…
Ömrüm boyunca bir ailem olsun istedim.
Çocuklar, torunlar, hepsi etrafımda toplanmış.
Onlara bakayım, onları seveyim, sevileyim.
Ama…
Şey yok…
En büyük oğlumla ilişkim bir facia.
Kız kardeşi daha da fena.
Yıllardır bana küs ve sebebini bilmiyorum.
Hatta annenle de öyle,
ömrümde sevdiğim tek kadınla.
Artık ayrı odalarda yatıyoruz.
Peki tüm bunlar neden oluyor?
Neden Layloşum?
Bu soruyu bir tek sana sorabilirim.
Bilmiyorum.
Neden böyle olduğunu bilmiyorum.
Ama belki sen ve Ali…
Ona daha çok güvenmene ihtiyacı var.
Hayır.
Hayır, güven meselesi değil. Yok.
Ne ektiysem onu biçiyormuşum gibi geliyor.
Ne bileyim.
Ne ektin peki?
Babam. Senin deden.
Keşke onu sevdiğimi bilseydi.
Ama…
Bunu öğrenemeden öldü.
Şimdi ben de aynı kaderi paylaşıyorum.
Peki ya Nadia'yla Yehia? Onların başına geleni de düşünmedin mi?
Bunlar…
Olur böyle şeyler.
Fakat…
Bilmeni isterim ki Yehia'ya çok para verdim.
Üzerime düşeni yaptım.
Ne de olsa ailemi korumam gerek.
Bugünlük yeterince çene çaldım. İyi geceler.
Lütfen kameraya gülümser misin?
Dinle Sherif. Bak dostum.
Hava sıcak ve bu şey için hiç havamda değilim. Lütfen.
Bıktım senden. Seninle bir daha konuşmayacağım.
Bak. Bu şeyi de seni de şuracıkta boğarım şimdi!
-Beni rahat bırak Sherif! -Boş versene.
Ben yalancı değilim Mona. Senin ailen aşağılık.
-Nadia! -Nadia öldü Yehia!
-Niye bırakıp gittin? -Sakin ol Yehia!
Mona.
Gülümse.
Seyahat boyunca bizi çekecek misin?
Dünyada ses getirecek bir belgesel çekiyorum.
Peki Yönetmen Bey.
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan