Co zrobimy z tą ciążą?
Nie chcę o tym rozmawiać z nikim, poza Alim.
Czy nie jestem matką?
Oboje jesteście za młodzi na małżeństwo.
Choć i tak uważam cię za narzeczoną syna.
Nadiu, traktuję cię jak Monę, swoją córkę. Wiesz o tym.
Prawda?
Znam dobrego lekarza w Kairze.
Kiedy wrócimy, umówię cię i z tobą pójdę.
Będę o tym rozmawiała tylko z Alim.
Co z Yehią i twoją mamą?
Z nimi też nie chcesz rozmawiać?
Nadiu, próbuję ci pomóc.
Każdy ma prawo wybrać, kogo kocha.
Słusznie.
Ale powinien też pozwalać na to innym.
Nie rozumiem.
Widziałam panią wczoraj.
Pani mąż i dzieci nie byliby zadowoleni, gdyby się dowiedzieli.
Bez obaw.
Też mogę pani pomóc.
Poszukam Alego, czeka na mnie.
NADIA LATO 2007
ECHA PRZESZŁOŚCI
Na jak długo pan go chce?
Tylko na dziś.
Pańskie dokumenty?
MAHMOUD HASSAN AHMED KHALIL
Dobrze. Chwileczkę, panie Mahmoud. Przyniosę kluczyki.
„Panie Mahmoud”?
Ile masz nazwisk i dokumentów?
WYPOŻYCZALNIA AL-ALAMEYYAH
Ali.
Czemu tu śpisz?
Nie spałem.
A więc co robisz?
Mona ma rację.
Skoro nie mogę nic zrobić,
muszę uciec.
Przed czym?
To wszystko jest twoje, Ali.
Musisz się zastanowić, jak przekonać ojca do rezygnacji.
Myślę, że chcesz się na nim zemścić
za coś, o czym nie wiem.
Kochałaś go kiedyś?
Dawno temu.
Bardzo dawno.
Od wielu lat nic do niego nie czuję.
Więc dlaczego wciąż z nim jesteś?
Dla was.
Nikt nie zostaje przy kimś przez tyle lat dla innych.
Ja zostałam.
Musiałam.
Dlatego chcesz się na nim zemścić?
Ja jestem inny.
Nie będę postępował, jak on.
Dlatego muszę uciec.
Chcę prowadzić firmę z daleka od niego.
Ale potrzebuję ciebie.
Pomożesz mi?
Ali.
Tak?
Zatrzymaj się.
Po co?
Zatrzymaj się.
Ali, stój.
Zatrzymaj się.
No już.
Spokojnie.
Nic ci nie będzie, uspokój się.
Oddychaj.
Dasz radę?
Spokojnie.
Uspokój się.
No już.
Mówiłam, że nie chcę jechać!
Ale ty musiałeś być ze swoją słodką Moną!
Jedziemy ze względu na dziewczynkę, która tak cię kocha.
Ali też z nami jedzie.
Naprawdę go kocham.
A ja bardzo lubię Monę.
Daj mi rękę.
Daj rękę i wstań.
Nic ci nie będzie.
Chodź.
Wszystko gra?
Tak.
Chodź.
No chodź.
No już.
Yehia.
Gdzie odleciałeś?
O czym śniłeś na jawie?
O niczym.
Nigdy nie mówisz, o czym myślisz.
Nie muszę. Nie jesteś moją żoną.
Nie o to mi chodziło.
Stanowimy teraz zespół.
Nie możemy mieć tajemnic.
Nie chcesz gadać? To nie.
Ale nie możemy milczeć przez całą drogę.
No właśnie.
Nadia nie chciała tam jechać, ale ją przekonałem.
Gdyby powiedziała mi,
przez co przechodzi…
Albo na długo przed tym,
gdybym nie poznał Sherifa…
a on nie przedstawił mnie Alemu,
Ali nie poznałby Nadii.
Może nic by się nie stało.
Nie miej do siebie pretensji.
To się już nie odstanie.
Ale mam pytanie.
To ci nie wystarczyło?
Gdyby to wszystko się nie zdarzyło, gdzie byś był w tej chwili?
Nie wiem.
Spędziłem tyle lat w więzieniu,
że nie pamiętam, kim byłem wcześniej.
Nawet tego, jak wyglądałem.
Czasem wydaje mi się,
że tamten chłopak nigdy nie istniał.
Czy to wystarczy?
Nie, proszę pana.
Nurek, który schodzi bez dodatkowej butli, jest zbyt pewny siebie.
Nie wie, że z morzem nie wygra.
Ale na łodzi zwykle jest dodatkowa butla?
Jasne.
Czemu pan pyta?
Chciałbym kiedyś zrobić licencję.
Pierwszy raz nie można nurkować samotnie.
Ktoś musi być obok.
Jeszcze jedno.
Wężyk od butli może się przedziurawić?
Niech pan nie zapesza!
Muszę się upewnić.
To praktycznie niemożliwe.
W wodzie od razu pojawiłyby się bąbelki.
A jeśli pojawią się pod wodą?
To się nigdy nie zdarza,
chyba że jest uszkodzony,
a ciśnienie powiększy dziurę.
Co się wtedy robi?
Wraca do pierwszej lekcji.
Dodatkowa butla pod wodą i na łodzi, a na powierzchni poziom
tlenu wraca do normy. Gdzie łódź?!
A jeśli ich brak?
Chce pan kogoś utopić?
Dzięki.
Chodź.
Dokąd?
Do mojego pokoju.
Po co? Coś ci pokażę.
W pokoju? Tak!
Dobrze.
Czekaj, Yehia.
Czekam.
Jest.
Co to?
Zaraz się dowiesz.
Okej.
Co to jest, Mono?
To znaczy? Mordujesz owady, skarbie?
Przysięgam, że nie.
Znalazłam martwe i zabrałam, by je spreparować.
Myślałam, że nie uważasz mnie za dziwaczkę.
Nie jesteś dziwna.
Ja rozkładam komputery.
To twój sekret?
Tak.
Nie to, o czym myślałem.
A o czym myślałeś?
Nieważne, skarbie.
Nieważne.
Przy sprzęcie do nurkowana majstrowano.
Każdy ma prawo wybrać, kogo kocha.
Ale powinien też pozwalać na to innym.
Widziałam panią wczoraj.
Pani mąż i dzieci nie byliby zadowoleni, gdyby się dowiedzieli.
Nadiu!
Co się stało, skarbie?
Powiedz mi.
Co cię zdenerwowało?
Zostawcie mnie wszyscy w spokoju!
Jesteś wywłoką! Wiesz, co taka robi?
Zdradza męża. Spotyka się z innym za jego plecami!
Dosyć! Zamknij się!
Milcz!
Nie mów tak!
Laylo!
Co się stało?
Co?
Oddychaj. Oddychaj głęboko.
Złap mnie mocno za rękę.
Nie bój się.
Oddychaj.
Już dobrze.
No już.
Spokojnie.
Chodźmy, zanim ktoś nas zobaczy.
To dozorca?
Bez obaw.
Nie rozpozna mnie.
Lepiej ci?
Dziękuję, że mi pomogłeś.
Nie ma za co.
Co się stało?
Kiedy…
weszliśmy do domu, serce zaczęło bić mi mocniej,
nie mogłam oddychać
i mnie sparaliżowało.
Nie wiem… Wystraszyłam się.
Czy to miało związek z Nadią?
Znalałeś coś w domu?
Nie.
Nikt tam nie bywa.
Tak?
Z kim pan rozmawiał?
Po cholerę?
Nie przez telefon.
Wytłumaczę na miejscu.
Zaraz spadniesz!
Dozorca powiedział, że odjechali.
Podał mi rejestrację.
Znajomy policjant ich zatrzyma. Niby za co?
Są dowody, że coś zrobił?
I czy to na pewno on?
Powiedzmy, że go aresztują.
Na pewno nie narobi nam kłopotów?
Co miałem zrobić?
Namierzyłem go, wiem, czym jeździ, znam jego trasę.
Niech policja się nie zbliża do Yehii.
Czemu? Bo tak mówię!
Nie wiemy, co to za dziewczyna.
Musimy się dowiedzieć.
Mama wydzwania i pyta, gdzie jesteś.
Nie rozumiem cię. Złap pierwszy samolot i przyleć tu!
Najpierw muszę cię o coś zapytać.
Co się działo między mamą a Nadią?
Nadią?
Co się miało dziać?
Dlaczego się nie lubiły?
Przypomniało mi się, że się kłóciły. Ależ skąd.
Świetnie się dogadywały. Lubiły się.
Czemu tak mówisz?
Gdzie jesteś?
Słabo cię słyszę. A ty mnie?
Słaby zasięg.
Laylo, gdzie jesteś?
Oddzwonię.
YEHIA
Nie odbierzesz, szefie?
Nie wtrącaj się do czegoś, co się ciebie nie tyczy!
Jak to nie, szefie? Przecież to moja wina.
Nieprawda!
Jak to nie?
Gdyby nie ja, nadal byście ze sobą rozmawiali.
Muszę się zobaczyć z panem Yehią.
Nie widziałeś faceta, który go ściga.
Wygląda jak diabeł. Nie odpuści mu.
Coś ci powiedział?
Tak.
Co?
Że będzie ścigał pana Yehię, dopóki go nie zabije.
Zabije go?
Laylo.
Dzień dobry.
Dokumenty.
Na ile pan wynajął to auto?
Tylko na dziś.
Pani dowód.
Przykro mi, zapomniałam.
A zdjęcie w telefonie?
Sprawdzę, ale nie sądzę.
Proszę zjechać na bok. Sprawdzimy was.
Nie ma potrzeby. Proszę zjechać na bok.
Rozpoznali auto i chcą wiedzieć, kim jesteś.
Zostanę z nimi, jeśli wtedy cię puszczą.
Nie.
Co się może stać? Tata na pewno mi pomoże.
Skoro nie chodzi o mnie, to o ciebie.
Skąd się wzięłaś w Gounie?
Wracam z kolegą z wypadu grupy wioślarskiej.
Co to za kolega?
Ali.
To bez znaczenia. Chcę do domu.
Nieważne. Sama sobie poradzę.
Naprawdę? Dobrze. Rozłącz się, załatwię to.
Pogadamy, kiedy wrócisz.
Dobrze. Cześć.
Tak jest.
Nie ma żadnego dokumentu tożsamości.
Dobrze, proszę pana. Tak jest.
Zwróć mu to.
Tak jest.
Pańskie papiery.
W porządku?
Możecie jechać.
Proszę ruszać.
Jak to załatwiłaś?
Nie tylko ty masz coś w zanadrzu.
Ruszaj.
Jak to pojechali?
Chciałem wiedzieć, co to za dziewczyna, a pan mówi, że pojechali!
Nie.
Nie puszczają mi nerwy. Przepraszam. Proszę mnie źle nie zrozumieć.
Tłumaczyłem panu, jakie to dla mnie ważne.
Dobrze.
Wiadomo, z kim rozmawiali?
Kto zadzwonił z prośbą, by ich puścić?
Tak.
Oczywiście.
Tak, rozumiem, naprawdę.
Dziękuję panu.
Jaki był twój drugi sposób, by znaleźć Yehię?
Słuchaj, myślę o otwarciu własnej firmy.
Świetny pomysł. Co zamierzasz?
Porozmawiamy, kiedy będziesz w Kairze.
Jasne.
Przylatuję za tydzień.
Świetnie. Do zobaczenia, przyjacielu.
Cześć.
Najważniejsze, żeby ojciec się nie dowiedział zawczasu.
Nie martw się.
Wszystkim się zająłem.
Mam gotową umowę kupna fabryki.
Gdy przyjdzie pora,
sam to powiem panu Yassinowi.
Co zrobisz z autem?
Muszę je jakoś zwrócić.
Inaczej nas znajdzie.
Myślałam o czymś.
O czym?
Chciałabym poznać 18-letniego Yehię.
To mogłoby być fajne, prawda?
Możliwe.
Dzwoń, jeśli coś ci się przypomni.
Dobrze.
Jasne.
No to cześć.
Chodź, nie bój się.
Dzień dobry panu.
Zrobiłem, co pan kazał.
Rozmawiałem z panem…
Z kim? Z panem Fatlą. Uspokoiłem go.
Umówi się z Yehią.
Gdzie i kiedy? Nie wiem.
Przysięgam.
Kiedy się dowiem, dam panu znać.
Jak palec?
Dobrze.
Zna się pan na rzeczy.
Co się stało, mamusiu?
Nadia nie żyje.
Nie płacz, mamusiu.
Mamo.
Co?
Co się stało?
Gdzie byłaś cały dzień?
Przypomniało mi się coś o Nadii.
Co pamiętasz?
Że się kłóciłyście i krzyczałyście na siebie.
To wszystko, co pamiętasz?
Nie. Ale…
Możesz mi wytłumaczyć, jakie łączyły was relacje?
Jej śmierć cię zasmuciła czy ucieszyła? Umysł mi płata figle i nic nie rozumiem.
Dlaczego chcesz to sobie przypomnieć?
Bo zawsze czułam, że coś jest ze mną nie tak!
Nie jestem normalna!
Odkąd się to stało, czuję, że jeśli sobie przypomnę,
to może w końcu to zrozumiem!
Wracając do strasznych wydarzeń?
Co chcesz sobie przypomnieć?
Pobyt w szpitalu z powodu szoku po tym, jak zobaczyłaś zwłoki tej dziewczyny?
To, że czekałam rok, żebyś znowu zaczęła mówić?
To, jak musiałam ci dawać leki, choć nie miałaś nawet dziesięciu lat,
żebyś w końcu doszła do siebie?
Czy to, że utknęłam z twoim ojcem
z powodu tego, co zaszło?
Czemu ciągle mnie pytasz?
Musisz mi przypominać o tym, co najgorsze, w moim życiu?
Śmierć tej dziewczyny przypomina mi tę agonię!
Rozumiesz?
Laylo.
Przestań wypytywać. Dla mojego dobra.
Za późno, mamo.
Coś się stało, tato?
Nie, nic.
Dobranoc.
MONA? MA ZWIĄZEK ZE ŚMIERCIĄ NADII?
NIE. SZUKASZ NIE TAM, GDZIE TRZEBA.
Jesteście perfidni.
Czemu odpłynęłaś?
Rurkę tlenową przedziurawiono umyślnie, ostrym narzędziem.
Witamy w kraju, pani Mono.
Dziękuję.