Dlaczego nie ma tu Aliego? To między mną a nim.
Ali tu nie decyduje, skarbie.
Tylko ja.
Jak już mówiłem, w poniedziałek odwiedzimy lekarza.
Omówiłem to z nim. Załatwi sprawę.
Nie martw się, Nadio.
Wrócimy wieczorem.
Jakby nigdy nic. Pojadę z tobą, abyś czuła się bezpiecznie.
Gdy już dojdziesz do siebie,
omówimy twoją przyszłość z Alim.
Okłamuje cię, ma kochanka.
Jest obok. Zapytaj ją.
To nie twoja sprawa.
Zrobisz, co ci każę.
Widziałam ją…
Mówiłem, że to nie twoja sprawa!
Prosiłam o rozwód od roku.
Nie kochaliśmy się od dwóch lat.
Czego oczekiwałeś?
Nie mów, że nie wiedziałeś.
Nie próbowałem wiedzieć.
Wypierasz się prawdy.
Nie możesz pogodzić się z utratą upragnionej rzeczy
albo że ktoś ci odmówi.
Trzymasz mnie na siłę przy sobie, świadom, że nie znoszę tego życia.
Dlaczego to robisz?
Bo troszczysz się tylko o siebie.
Musisz postawić na swoim.
To się dzisiaj zmieni.
Odtąd to ja stawiam na swoim.
Po pierwsze,
natychmiast zakończysz z nim związek.
Bo zabiję was oboje.
Dobrze wiesz, że mogę.
Po drugie,
aż do śmierci jednego z nas…
nie będziesz spała obok mnie.
NADIA, LATO 2007 ROKU
ECHA PRZESZŁOŚCI
Proszę wybaczyć. Zdarzył się incydent. Trzeba ewakuować ludzi z pokoi.
NIE MÓW, ŻE COŚ WIDZIAŁAŚ
WZMIANKA O YEHII WYWOŁA TYLKO PYTANIA O YASSINA I O TWOJĄ RODZINĘ
NATYCHMIAST USUŃ TĘ WIADOMOŚĆ
Mogę w czymś panu pomóc?
Co się dzieje?
Ktoś zapukał i wspomniał o jakimś incydencie.
Ochrona znalazła martwego gościa na górze.
To oficjalna wersja.
Co naprawdę się stało?
To jakaś grubsza sprawa.
Skąd wiesz?
Ktoś wyłączył kamery tuż przed zajściem.
Przesłuchują wszystkich na tamtym piętrze.
- Nie wolno pani! - Chwileczkę.
- Tam jest! - Mono!
Niech zidentyfikują dziewczynę. Potrzebujemy jej imienia.
Nic ci nie jest?
- Tak. - Jesteś ranna?
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
- Tak. - Zaraz wracam.
Incydent miał miejsce na twoim piętrze?
- Tak. - Co się stało?
- Nic nie widziałam. - Śledczy prosi panią na rozmowę.
Pisałeś SMS-y do mojej córki?
Później wyjaśnię.
Później?
- Działasz na własną rękę? - Inaczej wszyscy mielibyśmy przesrane.
Już idę z panem.
Proszę.
Yehia był w to zamieszany?
Zapraszam panią.
Nie przez telefon. Dzwonię w innej sprawie.
Miałeś go cały czas pod nosem i nic nie wiedzieliśmy.
- Jak to? - Wyjaśnię, jak się spotkamy.
To on?
Tak czy nie?
To on.
Odbierz.
Boję się.
Nie chcesz pomścić Fatli?
Odbierz.
Odbierz!
Tak, panie Khaled.
Jasne.
Sam nie miałbym odwagi, by znów się spotkać z majstrem Fatlą
czy spojrzeć mu w oczy.
Teraz mogę się z nim spotkać z czystym sumieniem.
To nie mogło…
zakończyć się…
inaczej.
JEST BLIŻEJ, NIŻ MYŚLISZ
Gdzie jesteś?
Idę po ciebie, Yassinie.
Jestem blisko.
Bardzo blisko.
Jak tu weszłaś?
Jak się tu dostałaś?
To ty zmieniłaś zamek?
Tak. Martwiłam się o ciebie.
Bałam się, że zostałeś ranny. Jak ostatnio.
Co się stało?
Nic mi nie jest.
A teraz idź.
Co się stało?
Dzwoniłam, ale nie odbierałeś.
Co się dzieje?
Mów.
Jak myślisz?
Co zrobię z zabójcą Nadii, gdy poznam prawdę?
Wydam go policji bez dowodów?
Koniec może być tylko jeden.
Lepiej się wycofaj.
Zadbaj o siebie.
Ginie każdy, kto się do mnie zbliży. Nadia.
Moja matka.
Fatla.
Maldini. Dzieciak. Nie był w to nawet zamieszany.
Wszyscy nie żyją, a wciąż nie znam tożsamości zabójcy Nadii.
Wszyscy.
Fatla, twój przyjaciel?
Byłeś u Mony?
Jak ją znalazłeś?
Spójrz na mnie.
Wykorzystałeś mnie, Yehio?
Po co u niej byłeś?
Aby ją zabić?
Odpowiedz.
Odpowiedz mi.
Odpowiedz mi! Po co u niej byłeś?
Nie miałem wyboru.
Nie odpuszczę, dopóki nie zabiję mordercy Nadii.
Dlaczego już wstałaś?
Myślałem, że pośpisz dłużej.
Nie mogłam zasnąć.
Zresztą policją ma mnie przesłuchać.
Muszę potwierdzić adres pobytu.
Dość o mnie.
A ty co robisz na nogach? Dlaczego tu wróciłeś?
Mam dość rodzinnego domu, więc wróciłem do małżeńskiego.
Tata…
wykopał mnie z domu i zwolnił.
Co się stało?
Proszę się dobrze przyjrzeć.
Nie znam go.
Dobrze.
Ten człowiek zatrzymał się w hotelu. Został wczoraj zamordowany.
Na miejscu zbrodni znaleźliśmy też
ciało czeladnika osoby, którą zabito w pani pokoju.
- A co to ma wspólnego ze mną? - Prawda.
Może to nie mieć bezpośredniego związku z panią,
ale ostatni telefon do tego mężczyzny
był od pani ojca, pana Yassina Ezzreddina. Myślę więc, że istnieje związek.
To musi pan zapytać mojego ojca.
ZASTĘPCA PROKURATORA
Mono!
Co im powiedziałaś?
Nic.
Ale wiem, że zabiłeś Nadię.
Yassin Ezzeddin!
Już mówiłem, że go nie znam.
Czy to jest przesłuchanie?
Mam zadzwonić do prawnika?
O nic pana nie oskarżamy.
Przynajmniej na razie.
Ale ciekawi nas, dlaczego to pan
był ostatnią osobą, która dzwoniła do ofiary.
Aby zatrudnić go jako szefa ochrony w moich fabrykach i firmach.
Z racji jego doświadczenia.
Dzwonił pan do niego w tej sprawie wczoraj w nocy?
Tak.
Dobrze.
Nie mamy więcej pytań.
Może pan iść.
Proszę jednak nie opuszczać kraju aż do zakończenia śledztwa.
Chcę się spotkać, Yehio.
Wszystko ci powiem.
Wiedziałaś, dlaczego Mona nie odzywała się do mnie tyle lat?
Wiedziałaś o tym,
a nie powiedziałaś mi mimo wielu rozmów?
Bo myślała, że to ja jestem mordercą?
Co z ciebie za kobieta?
Kim ty jesteś?
Musisz jej natychmiast powiedzieć.
Natychmiast!
Nie mogę.
To ja to zrobię.
Nie będę dźwigać tego brzemienia sam.
Nie zabiłam Nadii.
To był Yassin.
Nadio!
Mój ojciec.
Nie chciałam, by Nadia wtedy nurkowała. Bałam się o nią.
Nurkowanie jest zbyt niebezpieczne.
Powiedz, że się źle czujesz.
Przestańcie mi wszyscy mówić, co mam robić.
I co to ma być?
Zgrywasz zatroskaną przyjaciółkę?
Czegoś nie rozumiem. Nie przyjaźnimy się?
I jacy „wy wszyscy”?
Twoja rodzina. Mama, tata, wszyscy.
Kłamiecie, ukrywacie swoje brudy i zmawiacie się przeciwko mnie.
Jakie brudy?
Twoja matka zdradza twojego ojca.
A on przymyka na to oko.
Zamknij się! Kłamiesz!
Nie kłamię. Jesteście obleśną rodziną.
Nie mogłam uwierzyć, że tak do mnie mówi.
Chciałam jej powiedzieć, że kłamie, ale bałam się odkryć, że mówi prawdę.
Jakby strzeliła mi w twarz.
Zapytałam, ile potrwa nurkowanie.
Jak długo będziecie nurkować?
Tyle, co ostatnio.
Nie umiałam zaczekać, aż wrócicie.
Wróciłam łodzią.
Dlaczego odpłynęłaś?
Musiałam zapytać mamę. Usłyszeć to od niej.
Ta dziewczyna kłamie. To mącicielka.
Chce was zwrócić przeciwko mnie.
Czułam, że kłamie, ale jej tego nie powiedziałam.
Usłyszeliśmy hałas.
Wybiegliśmy na dźwięk
syreny łodzi ratunkowej. Trzymałeś ciało Nadii.
To twoja wina!
Krzyczeliście i walczyliście.
Nie mogłam uwierzyć, że leży przed nami martwa.
Nie spałam.
Całą noc nie spałam.
Usłyszałam hałas i wyjrzałam przez okno.
Tata zakopywał coś w ogrodzie.
Kiedy skończył, zeszłam na dół.
Zakopywał mój szwajcarski nóż.
Był zamieszany w śmierć Nadii.
Zachowałam nóż, ale nie wiedziałam, co robić.
Miałam obciążające go dowody i czułam, że muszę je ukryć.
- Musiałaś to sobie wyobrazić. - Jestem pewna.
Znalazłam nóż.
Nigdy więcej tego nie mów.
Nie dość nam problemów? Twoja siostra jest w zakładzie,
a brat jest zamieszany w sprawę, która nas przerasta.
Powiedz coś i wszystkich nas załatwisz.
Rozumiesz?
Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Powiedziałam.
Gdy się spotkaliśmy u prokuratora.
Tylko na to było cię stać?
Odbył się proces, miałem sprawę karną.
Byłem dzieciakiem, któremu zmarła siostra. Zmarnowano mi życie.
- Przepraszam. - Nie przyjmuję przeprosin.
Dlaczego ich posłuchałeś? Dlaczego?
Dlaczego im uległeś? Mówiłam ci, żebyś tego nie robił.
Nikt mnie nie kochał poza tobą.
Nigdy nie pokochałam nikogo innego.
Z tobą przeżyłam tyle pierwszych razy.
Codziennie zastanawiam się…
Gdyby to się nie wydarzyło…
co by było z nami.
Bylibyśmy wciąż razem?
Ale popełniłam błąd.
Należało ujawnić prawdę.
To mój ojciec zabił moją przyjaciółkę.
Choćbym miała stracić rodzinę,
należało powiedzieć prawdę.
Byłam w potrzasku i uciekłam.
Porzuciłam wszystko. Aż wróciłeś.
Ale wróciłeś…
i wciągnąłeś w to Laylę.
O co chodzi?
To część twojego planu zemsty?
Nie.
Czego więc chcesz od Layli?
Nic. Nie skrzywdziłem jej.
Powiedziałaś mi wszystko, co chciałem wiedzieć.
Nikt nie powinien ponosić kary za jego winy.
On stoi za wszystkim, co się wydarzyło…
i co wciąż się dzieje.
Gdzie byłaś cały dzień? Dlaczego masz wyłączony telefon?
Rano byłam z Alim.
Potem musiałam wyjść.
Yehia był wczoraj w twoim pokoju.
Zabito jego przyjaciela.
Dlaczego ukryłaś to przede mną?
Nie mam ochoty się tłumaczyć.
Serio?
Nie masz ochoty?
Po co wróciłaś?
Bałaś się, że Yehia mnie skrzywdzi? A może, że jesteśmy razem?
Co? Postradałaś rozum?
Ali opowiedział mi o tym, co was łączyło. Nie kłam.
Wiesz, z czym mamy do czynienia?
Yehia przyszedł do mnie. Myślał, że zabiłam Nadię!
Znalazł mnie dzięki tobie!
Prawie mnie zabił. Przez ciebie!
A ty mnie przesłuchujesz?
Teraz to już nieważne.
Każdy już wie.
Wyjeżdżam. Rób, co chcesz.
Jak to wszyscy wiedzą?
- Powiedziałaś Yehii? - Tak.
- O tacie? - Musiał wiedzieć!
- Jak mogłaś? - Prawie mnie wczoraj zabił!
I omal nie zabił Aliego.
Co ty sobie myślisz?
Że o co w tym chodzi?
Kogo ty chronisz?
Ojca?
Martwisz się o niego?
Choć on nigdy się nami nie przejmował?
Powiedz mi.
Co byś czuła, gdybym wczoraj umarła?
Mama jest na zewnątrz. Musimy omówić decyzję, którą podjęliśmy.
Yassin stał się dla nas zagrożeniem.
Skrzywdził każdego z nas.
Miarka się przebrała.
Już czas odsunąć go od wszystkiego.
Dlaczego teraz?
Piętnaście lat temu mówiłam ci, że zabił Nadię.
Dopiero cię olśniło, że zagraża nam wszystkim?
Wtedy byłam bezsilna.
Dlatego kazałam ci milczeć.
Wszystko się sypało.
Aresztowano twojego brata, Aliego.
Layla była chora.
Gdybyś wtedy się odezwała,
posypałoby się całe nasze życie.
Dlaczego teraz to mówisz?
Bo to już koniec.
Ta sprawa do nas wróciła.
Nie ma innej opcji. Odsuniemy Yassina od wszystkiego.
Jak to?
Tak jest. Nie ma problemu.
Cóż…
Dlaczego więc wezwano mnie znów do prokuratury?
W jego ostatnich wyciągach znaleziono połączenia z panem.
To standardowa procedura. Nic wielkiego.
Chciałem zapytać,
czy łączy pana coś jeszcze ze zmarłym.
Muszę wiedzieć, aby uniknąć niespodzianek.
Nie. Nie ma niczego.
Dobrze, panie Yassinie. Jutro pójdę z panem i zamkniemy śledztwo.
Co tym razem? Przywlokłaś go tutaj, aby wziąć go w obronę?
Zajmiemy ci tylko pięć minut.
Pięć minut?
Twój ukochany synek wspomniał, jak nabroił?
Ten dżentelmen pomagał Yehii.
To nieprawda.
Nie mam ci nic więcej do powiedzenia.
Wracaj z mamusią do domu, chłopcze.
Mów do mnie, Yassinie.
Nie przyszłam wstawić się za Alim. Ani żeby się kłócić.
Jesteśmy tu jako partnerzy, udziałowcy i członkowie zarządu.
No więc,
w ciągu ostatnich paru dni rozmawialiśmy z członkami zarządu,
którzy są udziałowcami.
Począwszy od nas. Naszej czwórki.
Czyli mnie, mamy, Mony i Layli.
Razem uzgodniliśmy,
że to Ali najlepiej nadaje się do prowadzenia firmy.
A Layla?
Layla.
Wszyscy.
A ty zostałeś sam.
Yassinie, zakończ z honorem.
Przekaż Aliemu zarządzanie firmą
i trochę odpocznij.
Wycofaj się.
Mógłbyś podróżować. Tak będzie najlepiej dla wszystkich.
Chcecie, żebym ją oddał? I to jemu?
Chyba postradaliście rozum.
Zwłaszcza ty, Sawsan. Przemyśl to, co mówisz.
Przemyślałam.
To jedyna opcja.
Wierz mi.
Zrób to z godnością.
Bez kłótni.
Bo jak nie,
będziemy musieli powiadomić policję,
a także…
członków zarządu
o tym zdjęciu.
A teraz powiedz.
Co im powiesz, gdy odkryją, że widziałem cię z tym człowiekiem?
Gdy zeznamy przeciwko tobie i powiemy, że zatrudniłeś mordercę?
A mężczyzna, który zginął w hotelu Mony, został zabity na twoje polecenie?
Co im powiesz,
tato?
Jeśli zrobicie to, o czym myślicie,
słono zapłacicie.
Zaraz będzie gotowy.
WYJŚCIE
Yassinie.
Już naszły cię wątpliwości?
Jesteś na tyle mądra, aby się nie narażać.
Dość tego.
Myślisz, że ktoś ci uwierzy, jeśli powiesz, że to ja zabiłam Nadię?
Powiem, że groziłeś mi, żebym milczała,
a teraz mścisz się za to, co się stało na górze.
Komu uwierzą?
Nie róbmy tego dzieciom.
Próbujesz mi wmówić, że robisz to dla dzieci?
Tak.
Razem dajmy im przestrzeń.
Zaakceptuj to, co ci powiedziałam, i wyjedź.
Nigdy.
Skoro pragniesz wojny…
okej.
Zobaczymy, kto wygra.
Cześć, Laylo.
Napisy: Przemysław Stępień