Gdzie Ali? To nasza wspólna sprawa.
Ali tu nie podejmuje decyzji, skarbie,
lecz ja.
Jak mówiłem, w poniedziałek
udamy się do lekarza, który się wszystkim zajmie.
Nie martw się, Nadiu.
Pojedziemy rano, a wieczorem wrócimy, jakby nigdy nic.
Dotrzymam ci towarzystwa.
Gdy dojdziesz do siebie, porozmawiamy o twojej przyszłości z Alim.
Ta kobieta pana zdradza!
Stoi tu, może pan ją zapytać.
To nie twoja sprawa.
Zrobisz, co każę.
Widziałam ją!
Mówię, że to nie twoja sprawa!
Proszę cię o rozwód od roku.
Nie dotykamy się od dwóch lat. Czego się spodziewałeś?
Nie mów, że nie wiesz.
Nie chciałem wiedzieć.
Okłamywałeś samego siebie.
Nie wyobrażasz sobie, że możesz coś stracić albo
że ktoś ci się sprzeciwi!
Chcesz mnie tu trzymać, choć wiesz, że nienawidzę takiego życia!
Czemu to robisz?
Bo myślisz tylko o sobie.
Ma być tak, jak tego chcesz.
Ale od tej pory koniec z tym.
Teraz będzie tylko tak, jak chcę.
Po pierwsze,
natychmiast zerwiesz kontakt z tym człowiekiem albo zabiję was oboje.
Wiesz dobrze, że jestem do tego zdolny.
Po drugie,
od tej pory do śmierci któregoś z nas
nie będziesz ze mną spała.
NADIA LATO 2007
ECHA PRZESZŁOŚCI
Przepraszam. Zarządzono ewakuację hotelu
z powodu pewnego incydentu.
NIE MÓW, ŻE COŚ WIDZIAŁAŚ.
JEŚLI WSPOMNISZ O YEHII, ŚCIĄGNIESZ YASSINA Z CAŁĄ RODZINĄ.
OD RAZU SKASUJ TĘ WIADOMOŚĆ.
Mogę w czymś pomóc?
Co się tu stało?
Pracownik wspomniał o jakimś incydencie.
Coś się zdarzyło i ochrona znalazła ciało gościa.
To oficjalna wersja.
A jak było naprawdę?
To zaplanowana napaść na dużą skalę.
Skąd wiesz?
Tuż przed tym ktoś wyłączył kamery.
Wszyscy są przesłuchiwani. Dokąd to?
Chwileczkę.
Jest tam!
Mono!
Kim jest ta dziewczyna z nim?
Jej imię.
Nic ci nie jest?
Nie.
Co się stało?
Nic. Na pewno?
Zaraz wracam.
To było na twoim piętrze?
Tak.
Co się stało?
Nic nie widziałam.
Woła panią śledczy.
Napisałeś do mojej córki?
Później wytłumaczę.
Później?
Działasz na własną rękę?
Inaczej będziemy mieli kłopoty.
Dobrze, już z panem idę.
Zapraszam.
Czy to ma jakiś związek z Yehią?
Idziemy!
Zakończmy ten temat.
Dzwonię w innej sprawie.
Miał pan tego chłopaka cały czas pod nosem.
To znaczy?
Wytłumaczę osobiście.
To on?
Tak czy nie?
Tak.
Odbierz.
Boję się.
Nie chcesz pomścić Fatli?
Odbierz.
Odbierz!
Panie Khaled.
Jasne.
Nie miałbym odwagi
spotkać pana Fatli
i spojrzeć mu w oczy.
Ale teraz mogę przed nim stanąć
z czystym sumieniem.
Nie dało się…
tego zrobić
inaczej.
JEST BLIŻEJ, NIŻ MYŚLISZ
Gdzie jesteś?
Idę po ciebie, Yassin.
Już niedługo.
Bardzo niedługo.
Jak tu weszłaś?
Jak?!
Ja…
To ty zmieniłaś zamek?
Tak… To ja. Martwiłam się,
że coś mogło ci się przydarzyć,
jak ostatnim razem.
Co się stało?
Nic mi nie jest.
Idź już.
Co się stało?
Wydzwaniam do ciebie, a ty nie odbierasz.
Co się dzieje?
Powiedz mi.
Jak myślisz,
co zrobię zabójcy Nadii, gdy go znajdę?
Oddam w ręce policji, bez dowodów?
To można załatwić tylko w jeden sposób. A ty lepiej trzymaj się z daleka.
Martw się o siebie.
Każdy, kto jest mi bliski, umiera.
Nadia.
Moja matka.
Fatla.
Maldini.
Nie miał z tym nic wspólnego.
Wszyscy nie żyją.
A ja wciąż nie znalazłem zabójcy.
Wszyscy umarli.
Fatla, twój przyjaciel?
Byłeś u Mony?
Skąd wiedziałeś, gdzie jest?
Spójrz na mnie.
Wykorzystywałeś mnie?
Po co tam poszedłeś?
Chciałeś ją zabić?
Odpowiedz!
Odpowiedz mi!
Odpowiedz! Po co do niej poszedłeś?
Nie miałem wyboru.
Teraz nie zrezygnuję.
Muszę znaleźć mordercę Nadii.
Czemu wstałaś tak wcześnie? Myślałem, że pośpisz do południa.
Nie mogłam zasnąć.
I tak muszę zdążyć na przesłuchanie.
Mam potwierdzić adres zatrzymania.
Ale dosyć o mnie.
Co z tobą?
Czemu tu wróciłeś?
Mam dosyć rodzinnego domu, a tu mieszkałem z żoną.
Tata…
wyrzucił mnie z domu i z firmy.
Co się stało?
Proszę się przyjrzeć dla pewności.
Nie znam go.
Dobrze.
Ten człowiek był w hotelu, gdy popełniono zbrodnię.
Wczoraj go zamordowano.
W pobliżu znaleźliśmy ciało pracownika faceta, którego zabito u pani.
Mam z tym coś wspólnego?
Właśnie.
Możliwe, że bezpośrednio to nie ma związku z panią.
Ale jako ostatni rozmawiał z tym człowiekiem
pani ojciec, Yassin Ezzeddin,
więc chyba istnieje związek.
Musi pan o to zapytać mojego ojca.
Mono!
Co powiedziałaś?
Nic.
Ale wiem, że to ty zabiłeś Nadię.
Yassin Ezzeddin!
Mówiłem, że nigdy go nie widziałem.
Czy to przesłuchanie?
Mam wezwać adwokata?
O nic pana nie oskarżamy.
Przynajmniej na razie.
Ale chcielibyśmy wiedzieć, dlaczego był pan ostatnią osobą,
która dzwoniła do tego człowieka?
Chciałem go zatrudnić jako kierownika ochrony w swojej firmie.
Miał doświadczenie w tej dziedzinie.
Dlatego dzwonił pan do niego tak późno w nocy?
Tak.
No dobrze.
Nie mamy więcej pytań.
Może pan już iść.
Ale do zamknięcia śledztwa musi pan pozostać w kraju.
Chcę cię zobaczyć, Yehia.
Wszystko ci powiem.
Wiedziałaś, że przez te wszystkie lata Mona
się do mnie nie odzywała?
Znałaś przyczynę? Rozmawialiśmy o tym setki razy.
Czy ona myśli, że jestem mordercą?
Kim ty jesteś, kobieto?
Kim jesteś?!
Musisz jej natychmiast powiedzieć. Teraz.
Nie mogę.
Więc sam to zrobię.
Nie będę dźwigał tego ciężaru sam.
Nie zabiłam Nadii.
Zrobił to Yassin.
Nadiu!
Mój ojciec.
Tamtego dnia nie chciałam, by Nadia wchodziła do wody. Bałam się.
Nadiu, nurkowanie jest dla ciebie niebezpieczne.
Powiedz, że źle się czujesz. Przestańcie mi mówić, co mam robić.
Udajesz przyjaciółkę, która się o mnie martwi, Mono?
Nie rozumiem. Nie jestem twoją przyjaciółką?
Poza tym jacy "wy"?
Twoi bliscy.
Matka, ojciec, wszyscy. Okłamujecie się nawzajem,
a teraz uwzięliście się na mnie!
O czym ty mówisz?
Twoja matka zdradza twojego ojca.
A on na to przymyka oko. Milcz! Kłamiesz!
Nie kłamię, Mono. Jesteście okropni.
Zaskoczyła mnie tymi słowami.
Powiedziałam, że kłamie.
Bałam się, że mówi prawdę.
To było jak cios w twarz.
Zapytałam cię, ile potrwa zejście.
Jak długo będziecie nurkować?
Tyle, co ostatnio.
Nie mogłam tyle czekać.
Wróciłam sama.
Czemu odpłynęłaś?
Musiałam zapytać mamę.
Posłuchać, jak to wytłumaczy.
Ta dziewczyna kłamie. Jest zła.
Chce was zwrócić przeciwko mnie.
Czułam, że kłamie.
Ale nie zdążyłam nic powiedzieć.
Usłyszałyśmy krzyki
i syrenę łodzi ratunkowej. Wybiegłyśmy, a wtedy zobaczyłam, jak niesiesz Nadię.
To twoja wina! Twoja wina!
Krzyczeliście na siebie i się szarpaliście,
a ja nie mogłam uwierzyć, że ona leży przede mną martwa.
Nie mogłam spać.
Przez całą noc.
Usłyszałam hałas i wyjrzałam przez okno.
Zobaczyłam, jak tata zakopuje coś w ogrodzie.
Gdy poszedł, zeszłam na dół.
Okazało się, że zakopał mój scyzoryk.
Zrozumiałam, że maczał palce w śmierci Nadii.
Schowałam nóż, nie wiedząc co robić.
Jakbym miała w ręku ważny dowód, musiałam go ukryć.
Coś ci się wydawało.
Nie, jestem tego pewna.
Nawet znalazłam nóż.
Nigdy więcej o tym nie wspominaj!
Nie wystarczy nam tragedii?
Twoja siostra jest w szpitalu, a brat ma związek z przestępstwem!
Taka informacja może wszystkim zaszkodzić.
Rozumiesz?
Czemu nic nie powiedziałaś?
Powiedziałam.
Kiedy widziałam cię po raz ostatni w prokuraturze.
Nie mogłaś zrobić więcej?
Był proces w sprawie kryminalnej.
Młody chłopak stracił siostrę.
Zmarnowano mu życie.
Wybacz mi. Za późno.
Wybacz!
Nie wybaczę.
Czemu ich posłuchałeś?
Dlaczego?
Czemu się na to zgodziłeś?
Ostrzegałam cię.
Nikt mnie nie kochał, oprócz ciebie.
I nikogo innego nie byłam w stanie pokochać.
Byłeś dla mnie pierwszy we wszystkim.
Codziennie zastanawiam się,
czy gdyby to się nie stało,
jak mógł potoczyć się nasz los?
Wciąż bylibyśmy razem?
Ale popełniłam błąd.
Powinnam była wyznać prawdę.
Powiedzieć, że ojciec zabił moją przyjaciółkę.
Choćbym miała stracić rodzinę,
powinnam była powiedzieć.
Nie wiedziałam, co robić, i uciekłam.
Zostawiłam wszystko i odeszłam, aż wróciłeś.
Ale wróciłeś,
wciągając w to Laylę.
Co to ma znaczyć?
W ten sposób chcesz się zemścić?
Nie. A zatem?
Dlaczego Layla?
Nic jej nie zrobiłem, sama przyszła.
Powiedziałaś mi wszystko, co chciałem wiedzieć.
Nikt nie powinien za niego cierpieć.
On jest przyczyną wszystkiego, co się stało
i wciąż się dzieje.
Gdzie byłaś cały dzień?
Czemu wyłączyłaś komórkę?
Rano byłam w prokuraturze z Alim.
Potem musiałam gdzieś iść.
Wczoraj był u ciebie Yehia.
Zginął jego przyjaciel.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo nie mam ochoty się tłumaczyć.
Poważnie?
Nie chcesz się tłumaczyć?
Po co wróciłaś, Mono?
Boisz się, że Yehia coś mi zrobi, czy tego, że z nim jestem?
O czym ty mówisz?
Oszalałaś?
Ali powiedział mi o was.
Nie kłam.
Rozumiesz naszą sytuację?
Yehia przyszedł, bo myślał, że to ja zabiłam Nadię!
Wiedział, gdzie jestem, dzięki tobie.
Omal mnie nie zabił!
A teraz ty mnie przesłuchujesz?
Tak czy inaczej, to już bez znaczenia.
Wszyscy wiedzą.
Wyjeżdżam, a ty rób, co chcesz.
Jak to wszyscy wiedzą?
Powiedziałaś Yehii?
Tak.
O tacie?
Musiał się dowiedzieć!
Jak mogłaś?
Yehia omal mnie nie zabił!
Tak jak wcześniej Alego.
Czy ty w ogóle myślisz?
O co ci chodzi?
Kogo chronisz?
Chronisz swojego ojca?
Martwisz się o niego?
O kogoś, kogo nigdy nie obchodziłyśmy?
Powiedz mi coś.
Jak byś się poczuła, gdybyś mnie zobaczyła martwą?
Przyszła mama.
Musimy ci powiedzieć o naszej decyzji.
Yassin zagraża nam wszystkim.
Skrzywdził każde z nas.
Ale dosyć tego.
Pora, żeby się ze wszystkiego wycofał.
Ale czemu teraz?
15 lat temu mówiłam ci, że to on zabił Nadię.
Dopiero zrozumiałaś, że nam zagraża?
Wtedy nie mogłam nic zrobić.
Dlatego kazałam ci milczeć.
Zewsząd zbliżały się tragedie.
Twojego brata Alego aresztowano.
Layla była chora.
Gdybyś coś wtedy powiedziała,
nasze życie byłoby skończone.
Ale czemu teraz to mówisz?
Bo dosyć już tego.
Skoro ta sprawa powróciła,
Yassin musi wycofać się na dobre.
Co masz na myśli?
Jak mówiłem, nie ma żadnego problemu.
Dobrze.
Dlaczego w takim razie wezwano mnie do prokuratury?
Bo w wykazie rozmów znaleziono kilka połączeń z panem.
To standardowa procedura, nic specjalnego.
Ważniejsze, czy coś pana łączy z ofiarą,
oprócz tego, o czym pan mówił.
Muszę wiedzieć, by uniknąć niespodzianek w prokuraturze.
Nic nas nie łączy.
Dobrze, panie Yassin.
Pójdę z panem jutro zamknąć śledztwo.
Co znowu?
Przyciągnęłaś go, by się za nim wstawić?
Zajmiemy ci tylko pięć minut.
Pięć minut?
Twój synuś powiedział, do czego doprowadził?
Panicz pomaga Yehii.
To nieprawda.
Nie mam ci nic więcej do powiedzenia.
Odwieź mamusię do domu, synku.
Porozmawiajmy, Yassin.
Nie wstawię się za Alim.
Nie będę też się kłócić.
Jesteśmy tu jako wspólnicy, akcjonariusze i członkowie rady.
W ostatnich dniach rozmawialiśmy z wszystkimi członkami rady,
którzy posiadają część akcji,
począwszy od nas czworga.
Mam na myśli siebie, mamę, Monę i Laylę.
Uważamy, że na tym etapie firmą
powinien kierować Ali.
Layla?
Layla.
Wszyscy.
A ty zostałeś sam.
Yassin, załatwmy tę sprawę z klasą.
Przekażesz władzę w firmie Alemu
i odsuniesz się na jakiś czas.
Wycofasz się.
Mógłbyś gdzieś wyjechać.
Tak będzie dla nas najlepiej.
Mam oddać firmę?
Jemu?
Chyba wam wszystkim odbiło.
Zwłaszcza tobie, Sawsan. Lepiej uważaj, co mówisz.
Przemyślałam to.
I nie mamy wyjścia.
To jedyna możliwość.
Uwierz mi.
Zróbmy to na spokojnie,
bez problemów.
Inaczej…
będziemy musieli pójść na policję
i poinformować
członków rady
oraz pokazać im to.
A teraz powiedz.
Jak im wytłumaczysz spotkanie z tym człowiekiem?
Co powiesz, gdy zeznamy, że wynająłeś go, by kogoś zamordował?
I że człowiek, który zginął u Mony w hotelu,
umarł na twój rozkaz?
Co im powiesz,
tato?
Jeśli zrobicie to, co planujecie,
słono za to zapłacicie.
Za chwilę kończę.
WYJŚCIE
Yassin.
Już się wahasz?
Wiedziałem, że jesteś zbyt mądra, by się narażać.
Dosyć tego, Yassin.
Myślisz, że ktoś uwierzy, jeśli powiesz, że to ja zabiłam Nadię?
Powiem, że groziłeś mi, bym milczała.
I że mścisz się za to, co się właśnie stało na górze.
Komu uwierzą?
Nie róbmy tego naszym dzieciom.
Chcesz powiedzieć, że robisz to dla dzieci?
Tak.
Dajmy im oboje trochę swobody.
Zgódź się na moją propozycję i wyjedź.
Nie zrobię tego.
Chcesz wojny?
Okej.
Zobaczymy, kto wygra.
Cześć, Laylo.