Dlaczego nie ma ubrania?
Przepraszam.
Cieszę się, że cię widzę, Tokyo.
Tym razem do rzeczy. Ja zadaję pytania, ty odpowiadasz.
Kim jest Profesor?
To ty pobiłeś policjanta?
PONIEDZIAŁEK, 19,30.
Kodeks karny.
Rozdział 550.
Atak na policjanta.
81. GODZINA SKOKU
Kara do czterech lat pozbawienia wolności.
Postaramy się, żeby to były cztery lata.
Mogę porozmawiać z moim prawnikiem?
Pewnie. Rozmawiaj, ile chcesz. To ci się przyda.
Muszę mieć mój telefon.
Mam tam numer. Zabrali go razem z moimi rzeczami.
Poczekaj. Nie ruszaj się.
Współczuję jej.
Jak mam wybierać między glinami,
a tymi kolesiami, wolę porywaczy.
Zrobili niezły numer.
- Zobaczymy, jak to się skończy. - Mogę ci powiedzieć.
Rozstrzelają wszystkich porywaczy.
To wszystko na dzisiaj.
Umieram z głodu.
Rio.
Pamiętasz, że musimy coś przygotować?
Tak.
Teraz jest czas.
Cholera.
Niezła meta. Sprowadzasz tu panienki?
Zabierajmy się do roboty. Mamy sporo pracy.
Cholera. Kto nadrobił takiego bałaganu?
Firma.
Głupie gadanie. Aż się prosi o „złotą rączkę”.
Sam to zrobiłem korzystając z instrukcji w Internecie.
Niezłe instrukcje.
Po to tu jesteś.
To wszystko. Oprogramowanie do modyfikacji głosu zainstalowane.
Aby rozmawiać z policją
naciśnij MS. Żeby zadzwonić do muzeum - zero.
To wszystko. Zmodyfikuje twój głos, jak się z kimś połączysz.
- Mogę wypróbować? - Tak.
Rozmawiasz z napastnikiem.
- Możesz wybrać męski? - Dobra, przepraszam.
Sukinsyn. Drań. Pedał.
Cholera. W porządku.
Gotowe.
Spróbuj teraz.
Mówi szef skoku.
Dobra. Może być.
Teraz musimy kupić przez Internet nielegalne towary z czarnego rynku.
W ukrytej sieci.
Głęboki Internet.
Możesz mi powiedzieć, co teraz robimy?
Wyłączyłem firewalle, Wi-Fi, i wchodzimy przez Ethernet.
Transferuję dane przez VPN za pomocą przeglądarki TOR.
Dobra,
kontynuuj.
Gotowe.
Mają wszystko. Karabiny, granaty, wyrzutnie rakiet.
To jak sklep z bronią z ZSRR. Patrz, czołg.
Moglibyśmy wjechać takim do fabryki. Ekipą z karabinami, C-4...
- Wiesz, co to Browning? - Pewnie.
Kupmy karabin maszynowy Browning.
Karabiny, pistolety i amunicję.
O, człowieku, pocisk V750 SAM! To bestia!
Wyobraź sobie wjazd do fabryki z tym. Otwierasz drzwi i bum!
Pocisk V750 SAM skierowany prosto w policjantów. Bum!
Wysadzasz ich na kawałki. Byłoby super, stary.
Zobacz, całkiem tanie. Tylko 60 bitcoinów.
To jakieś 150 000 euro.
Tanio.
Dlaczego wyrzuciłeś Rio?
Powiedz mi.
Nie muszę ci się tłumaczyć,
- ale nie był dobrze przygotowany. - Mylisz się.
Jesteś pewna? Pracowałaś z nim miesiącami.
Znasz go i wiesz, jaki jest niedojrzały.
Nie zdaje sobie sprawy co zamierzamy.
Kule są prawdziwe, nie mamy dodatkowych żyć,
- jak w grach wideo. - Rio o tym wie.
Jestem odpowiedzialny i nie zamieszam w to dziecka.
Zapłacę mu za jego czas, ale jest wykluczony.
Rio jest najlepszy w tym, co robi.
Dlatego go wybrałeś. To pieprzony spec.
Nie może być dziwnym geniuszem?
Myślisz, że jesteś przykładem dojrzałości? Uważasz się za normalnego?
Układanie koszul kolorami jest normalne?
Popatrzyłeś na siebie? Kto ci kupuje ubrania?
Ciotka Gertrude?
A to?
Co to?
To origami. Stara technika, proszę, nie...
Hej! Co się stało?
Boisz się, że zepsuję twoje papierowe figurki?
Witaj w Parku Jurajskim! Pomocy, dinozaur mnie zjada!
Jaka jest różnica pomiędzy tym, a graniem w gry wideo?
Przepraszam, ale to nie twoja decyzja.
Tak, moja.
Jeśli Rio odchodzi, to ja też. Też nie jestem wystarczająco dojrzała.
Cóż...
Może każdy z nas jest po części niedojrzały,
a to sprawia, że jesteśmy trochę
wyjątkowi.
Inni.
Może to nie jest przeszkodą.
Może to zaleta.
Może.
Na pewno.
Ale nie mów mi.
Powiedz jemu, jest za drzwiami.
Dziękuję Profesorze. Obiecuję, nie pożałujesz.
OSTATNIE POŁĄCZENIA
Tak?
Muszę rozmawiać z inspektor Murillo. To pilne.
Kto dzwoni?
To sprawa prywatna.
Inspektorze Murillo. Ważny telefon.
Odbierz. Nie ruszam się.
Sprawa prywatna.
- Słucham. - Raquel. Dzięki Bogu.
Tu Salva. Dzwonię z komisariatu. Zostałem aresztowany.
Oskarżają mnie o napaść
na policjanta. Twojego byłego męża.
Co?
Mam kajdanki i mówią tu o czteroletnim wyroku.
W którym komisariacie jesteś?
W Canillas.
Dobra, nie martw się. Będę tam tak szybko, jak się da.
Dziękuję.
Kontynuujmy.
Miałaś mi powiedzieć o Profesorze.
Pasowałyby ci krótkie włosy.
Ta fryzura cię postarza.
Mam ochotę je teraz obciąć.
Świetnie, bo właśnie na to czekałam.
Dobra strona tego jest taka, że już nie musisz uciekać.
Zacznij od początku.
Chcesz znać początek?
Profesor zabrał mnie
czerwonym Seatem Ibizą.
Gdy policja szykowała na mnie w zasadzkę.
Nie.
To było wcześniej.
Chłopak.
Miał na imię Miguel.
Zdjął moje majtki przed całą klasą.
Uwierzysz, że wyrzucili mnie zamiast tego sześcioletniego chłopca?
Wtedy wszystko zaczęło się psuć.
Hej.
Czy to prawda co mówili? Że pobiłeś glinę?
Powiedz, że to była bójka.
Jeśli tylko ty go uderzyłeś, masz przepieprzone.
Wydajesz się zupełnie normalny.
Przepraszam, mogę pójść do toalety?
- Obserwuj go. - Nie jestem pielęgniarką.
I nie mam zamiaru znosić kazań ani sesji terapeutycznych.
Byłam cicho,
żeby jeszcze bardziej tego nie komplikować.
Jak miło, że martwisz się o zespół.
Wiesz, o co się naprawdę martwię? O Profesora.
Nie ma go z nami. Tylko ty.
On jest na naszym szefem.
Właśnie dlatego stworzyłem
idealny plan, którego będziemy się trzymać.
Krok po kroku, bez wyjątków!
Już zrobiłeś wyjątek!
Wydałeś Tokyo.
Tokyo dostanie swój udział, jak będzie grzeczna i będzie cicho.
Gówno prawda! Tak miało być, jeśli zostanie aresztowana,
a nie wydana i zepchnięta ze schodów wilkom na pożarcie!
Jest pewnie tak wkurwiona, że już mówi.
A oddział specjalny pewnie już kopie tunel, żeby się tu dostać.
Zapiszę twoje spostrzeżenia w pudełku z pomysłami.
Ale, niestety, jak już widziałaś z Rio,
na nic się one nie zdadzą, bo tu panuje patriarchat!
- Co to znaczy? - To znaczy, że ja tu rządzę!
Jeśli nie chcesz skończyć
jak Rio lub Tokyo, lepiej weź coś na uspokojenie.
Co się stało, Nairobi? Czy ty i Tokyo zsynchronizowałyście swoje okresy?
Jesteśmy podobne.
Moje życie nie jest tak ekscytujące, jak twoje.
To prawda.
Ale nie jest łatwo być kobietą w policji.
Tak samo jak w gangu złodziei.
Jest nas mniej.
Dlatego nasze jajniki muszą stać na straży.
Prawda?
To wyczerpujące.
Silene, myślę, że próbujesz zmarnować mój czas.
I marnujesz szansę na skrócenie wyroku.
Każda zmarnowana minuta kosztuje cię rok.
Posłuchaj, jesteś młoda i piękna.
Masz ładne ciało.
Za 12 lat ciągle będziesz dobrze wyglądać. Może z interesującą zmarszczką.
Ale jeśli wyjdziesz z więzienia za 24 lata,
będziesz miała menopauzę.
To musi być do dupy, prawda Prieto?
Wiem od jego matki.
Nie mówię o uderzeniach gorąca.
Mówię o uczuciu, że straciłaś coś ważnego.
Coś twojego, co straciłaś na zawsze.
Życie.
Pani inspektor.
Wyobrażasz sobie mnie w ogrodzie wychowującą dzieci?
Zmieniającą pieluchy?
Proszę!
Daję ci ostatnią szansę, zanim zadzwonię do sędziego.
Jeśli nie będziesz mówić, idziesz prosto do aresztu.
Stracisz wszelkie okoliczności łagodzące.
Innymi słowy, dziesięć do 12 lat życia.
Pomyśl, zanim to zaprzepaścisz.
Chcesz radę?
Pewnie.
Pomyśl o czymś miłym.
Z okresu w życiu, kiedy byłaś naprawdę szczęśliwa.
Weź głęboki oddech.
Zastanów się.
Tokyo!
Nie mogę.
Pewnie, że nie możesz.
Jesteś naćpany.
To hipnotyczny środek.
Odpręż się.
Wody.
Proszę.
Śpij.
Jak mam to zrobić, nie mogę przestać myśleć o Tokyo.
Tokyo to pieprzona dziwka.
Co?
Co ona zrobiła z moją jedyną nadzieją w życiu?
Kiedy ostatni raz cię widział? Miał trzy lata?
Włożyła ją do buzi,
przeżuła i wypluła mi na twarz.
- Nawet cię nie pamięta. - Zamknij się.
- Nie rozpozna cię. - Zamknij się.
Wiesz, co jest najgorsze?
Że ona ma rację.
Ma rację.
Chciałam porwać dziecko, które nie wie, kim jestem.
Teraz nie wiem, co mam zrobić z pieniędzmi.
Może nie teraz.
Ale za kilka lat znajdziesz go
i mu wytłumaczysz.
Powiesz: „Cholera, jestem twoją matką.
Dostatnio żyję na Jamajce,
jeśli chcesz usłyszeć resztę,
kupię ci bilet lotniczy”.
Poza tym jesteś młoda. Masz dwa jajniki, prawda?
Możesz mieć jeszcze jedno.
Masz rację.
Pięć minut, nie więcej.
To brzmi tak prosto.
Hej.
Zrobiłbyś mi dziecko? Zrobiłbyś to dla mnie?
Pewnie.
Jakie byś chciała, z jasną czy ciemną skórą?
Ja nie żartuję.
Jeśli stąd wyjdę, będę potrzebowała celu w życiu.
Nairobi, co mam ci powiedzieć?
Urodzić dziecko, żeby mieć cel w życiu...
Nie wiem, to nie brzmi dobrze.
Nie?
Poza tym, jestem z Tokyo.
Nie proszę cię, żebyś się ze mną żenił.
Proszę tylko o trochę spermy.
Dwa wejścia i to wszystko, będę w ciąży.
Jesteś taki przystojny i inteligentny.
I masz fajny uśmiech.
To proste. Nie ruszaj się.
To takie proste!
Jedno dziecko za drugie, co za różnica?
W końcu liczy się, żeby mieć
cel w życiu!
Kurwa!
Cholera! Mówisz, że Tokyo jest szalona. Jesteś gorsza.
- Gdzie idziesz? - Wychodzę!
Nie ruszaj się!
Nie.
Trzeba załatwić Berlina.
Salva.
Bardzo przepraszam, naprawdę. Spieprzyłem to.
- Co on ci zrobił? - Nie.
To nie była całkowicie jego wina.
Wspomniałem o tym, co ci zrobił.
Jak cię traktował. To z twoją siostrą.
- Cholera. - Przepraszam.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło. Po prostu...
Wkurzyłem się.
Nie jestem agresywny. Nigdy nikogo nie skrzywdziłem.
Raczej staram się spokojnie przegadać problemy.
Broniłeś się?
Nie jestem Muhammadem Ali, ale...
mam swoją dumę.
Dostał trochę tego, na co zasłużył.
Czuję się jak worek treningowy.
- Chyba wygrał. - Pokaż mi.
Poczekaj.
Jezus!
Dzwonię po lekarza. Nie martw się.
- Zajmę się tym. - Dziękuję.
Mam chłopaka, a ty znajdujesz czas, żeby go pobić?
On mnie bił! Nawet go nie dotknąłem.
Natychmiast wycofaj skargę.
Pewnie. Jak ty wycofasz tę przeciwko mnie.
To ci nie pomoże w naszym procesie.
Mam na myśli pobicie mojego chłopaka.
Zaatakował mnie! Pieprzony Chuck Norris w okularach!
Nie pomoże ci to w walce o prawa rodzicielskie!
Raquel, nic nie zrobiłem.
- Nawet go nie dotknąłem. - Naprawdę? Chodź ze mną.
Jestem inspektor Raquel Murillo z komendy głównej.
Kto spisał oświadczenie tego mężczyzny?
Dlaczego nie wezwano lekarza? Został pobity przez tego agenta.
Salva.
Rozepnij koszulę.
Ten człowiek składa skargę o nadużycie władzy.
Złożyć raport o urazach. Wszyscy jesteście świadkami w sądzie.
Nie wiem, skąd ma te sińce,
przysięgam, że go nie dotknąłem.
Ofiara ma siniaki na klatce piersiowej, żebrach i brzuchu.
Oczywiste ślady pobicia.
Czy ktoś pisze oświadczenie, czy nie?
Raquel!
Dobra.
W porządku. Wycofuję skargę.
Bardzo dobrze.
On też wycofa swoją.
Zdjąć mu kajdanki.
Gdzie są jego rzeczy osobiste?
Nie chciałbym mieszać się w teorie spisku,
ale przechowywanie moich odcisków i informacji...
Tak.
Gdzie raport o aresztowaniu?
Chodźmy, Salva.
Nigdy nie byłam tak zagubiona.
Nie miałam nic.
Mogłam tylko zdecydować, czy wydać mój zespół
i spróbować zmniejszyć karę współpracując.
Chcesz coś powiedzieć?
Czy ktoś mógłby zrobić mi jajka sadzone?
Kurwa, jadłam śmieci przez cztery dni.
Tokyo, nie zawiodę cię, wszystko przemyślałem.
Poza tym, jestem szczęściarzem.
Zawsze o tym pamiętaj.
Tokyo, nie zawiodę cię.
MENNICA KRÓLEWSKA
Nie dam rady. Zrobiłem 30 kartonów.
Nie obchodzi ich, że mam ranę postrzałową.
No i blizny,
które mi zostaną, szczególnie psychiczne.
Codziennie przychodzić do pracy i przeżywając to wszystko.
Będzie nam wszystkim ciężko.
Niektórzy z nas mogą nawet cierpieć na stres pourazowy.
Tak? Pewnie jestem szczęściarzem.
Nie wiem, co jest gorsze od utraty wszystkiego.
Straciłem wszystko.
A pieniądze tego nie wynagrodzą.
Co do miliona euro...
Jakie zabawne.
Ufać tym ludziom, którzy nas tu zamknęli jak bydło...
Zamknij się.
- Słucham? - Zamknij pieprzoną mordę.
Alison, proszę.
Starałam się słuchać jego narzekania.
Jeśli jest tak źle, to czemu czegoś nie zrobisz?
Ja też kiedyś na wszystko narzekałam. Na rodziców,
na szkołę, bo byłam prześladowana...
Jakoś to zniosłam.
Dość tego.
Poczucie braku nadziei jest teraz normalne.
Przeciwnie.
Może to spieprzyło wasze życie.
Ale otworzyło moje oczy.
Jesteśmy tym, co zjemy.
I nie wiem jak wy, ale nie jem więcej bzdur.
Wychodzę.
Alison, nie bądź głupia.
Odpowiadam za twoje bezpieczeństwo, więc póki tu jestem...
Jesteś tu dla pieniędzy.
Może wam wystarczy zbieranie okruchów ze stołu,
i współpraca z tymi łajdakami, ale mi nie.
Nie jest trudno się stąd wydostać.
„Wydostać”?
Jak?
Zranię się.
Zabiorą mnie gdzieś indziej i będę mogła uciec.
Nie waż się robić takich głupot.
Mercedes,
pozwól jej wytłumaczyć.
Widziałam to więcej niż dziesięć razy, odkąd tu jesteśmy.
Naciskają przycisk i otworzenie drzwi zajmuje cztery sekundy.
Cztery sekundy i uciekasz. Wystarczy.
To więcej niż trzeba, żeby cię zastrzelili.
Zobaczymy.
Jak tam, zakładnicy?
Dobrze spaliście myśląc o milionie euro?
Możecie sobie marzyć, bo nikt wam ich nie da!
To kłamstwo!
Tak jak nikt nie uwolnił żadnego z waszych towarzyszy,
którzy wybrali życie zamiast miliona! Nie!
Są zamknięci dwa piętra niżej!
Głupi idiota.
Przykuci łańcuchami do rury!
Taki był plan.
Żebyście byli spokojni jak owieczki.
Pracowali dla nas z uśmiechem na ustach.
Bo tu zawsze trzeba się uśmiechać!
Mam rację panie Andres de Fonollosa?
Nie chcemy żadnych smutasów, prawda?
Skończyłeś?
Nie wyjdziemy dziurą, którą kopiesz!
Wyjdziemy tą, która prowadzi bezpośrednio do skarbca!
Zdradziłeś nas, Rio.
Niewybaczalne. Chodźmy.
Jakieś wieści?
Nie, nic nie powiedziała.
Jak widać, Tokyo nie jest zainteresowana współpracą.
Pułkowniku.
Jedno pytanie.
Czy agent Rubio wspominał ci coś o łyżeczce?
O łyżeczce? Nie. Dlaczego?
Ángel wziął ją do badania.
Odciski palców pasują do faceta
który włamał się do pojazdu policyjnego.
Ta sama osoba, która pomaga im z zewnątrz.
- Kim on do diabła jest? - Nie wiem.
Prawdobodobnie ktoś,
kto uszkodził auto Ángela przed wypadkiem
Tylko Ángel ma odpowiedź. I ona.
Powiedz mi jedno.
Milczysz dla nich wszystkich,
czy tylko dla Anibala Cortesa?
Wyglądasz na zakochaną na tych zdjęciach.
Jeśli oferuję dwa w cenie jednego?
Taka promocja.
Oferuję mu to samo, co tobie.
Okoliczności łagodzące i współpraca.
Tak długo jak informacje, które nam przekażesz położą kres
temu koszmarowi.
Mówimy o jednej trzeciej wyroku.
To niemożliwe.
Wystarczy tego, żeby spędzić kilka żyć w pudle.
Żaden sędzia się nie zgodzi.
A co dopiero ty.
Nie wiem, co ci powiedziano.
Jeśli okażesz skruchę, będziesz mówić,
i pomożesz ocalić życia 50 ofiar,
zapewniam cię, że każdy sędzia będzie życzliwy.
Cortes nie popełnił brutalnych przestępstw.
Wyszedłby za pięć lat.
Dwadzieścia cztery lata. Jak zaraz po studiach.
To chyba lepszy plan, niż kończyć jak twój ostatni chłopak.
Nie uważasz?
Rozmowy z zakładnikami to zły pomysł, Rio.
Lepiej wydaj mnie, jak Tokyo,
ładnie związaną, bo nie będę cicho.
Ufam Tokyo,
ale ty jesteś małym smarkaczem.
Szkoda. Co za paradoks, zgadzasz się, Helsinki?
Tokyo będzie milczała, żeby cię chronić.
I nie dowie się, że zniknąłeś.
- Co masz zamiar zrobić? - To, o co się prosisz.
Zabiję cię.
Straciłeś rozum.
Nie mogę pozwolić ci wyjść,
ani zostać.
To, co powiedziałeś zakładnikom
pogrążyło cię na dobre, więc nie będę się wahać.
Dobra, może trochę.
To koniec.
Ważne, abyś stawił czoła śmierci z poczuciem humoru.
Nieprawda, że ci co działają bezmyślnie
nie liczą się z konsekwencjami.
Liczymy się, jak wszyscy.
Po prostu nie wiemy jakie one będą, aż jest za późno.
Dowiadujemy się o nich, kiedy są tuż przed nami.
Chcesz wypowiedzieć ostatnie słowa?
Ucz się na błędach
i przestań być gnojkiem.
Patrz, Helsinki!
Chłopaka właśnie oświeciło!
Gdybyś żył dłużej, mógłbyś być następcą Paulo Coelho.
Szkoda. Wielka strata.
Berlin!
- Co ty kurwa robisz? - Odłóż pieprzony pistolet!
Czas na oskarżenia się skończył!
Niestety demokracja przyniosła tylko problemy.
- A ja właśnie wydałem wyrok. - Skończ z tym, wszyscy mamy dosyć.
Berlin, nie wygłupiaj się.
Berlin, nie możemy się nawzajem niszczyć.
Idź tam.
Berlin.
Lepiej opuść broń, bo jeśli nie,
odczujesz sporo bólu. Znalazłam twoje środki przeciwbólowe.
Co chcesz zrobić, Nairobi? Zniszczyć je, jak Tokyo?
Skoro mam okres, może tak zrobię.
My kobiety jesteśmy takie wścibskie, prawda?
I mamy zły humor, kiedy ktoś nam działa na nerwy.
Sukinsyn!
Już dobrze.
Berlin, ktoś do ciebie dzwonił, skarbie.
Już dobrze.
Dokonałaś wyboru.
Kiepskiego, ale wybrałaś. Zabierzcie ją.
Zobaczyłam siebie wyraźnie na rozprawie, w więzieniu
i wiedziałam, że inspektor ma rację.
Nie warto poświęcać się dla planu, który nie wypalił.
Planu Profesora.
Tym bardziej, że mnie oszukał.
Sergio!
Ma na imię Sergio.
Poczekajcie.
Niech mówi.
Profesor to Sergio Marquina, a skok był pomysłem jego ojca.
Kto jest osobą z zewnątrz?
Pani inspektor. Dzwonią z fabryki.
Jak się masz? Jak twój dzień?
Myślę, że dobrze.
Mówiąc szczerze, martwiłam się o ciebie.
Myślałam, że już nie porozmawiamy.
Że coś ci się strasznego stało.
Sergio.
Dziękuję za troskę, pani inspektor. Ale...
Jestem szczęściarzem. Nie zapominaj.
Dzwonię, żeby się przywitać.
Pozwolę ci przesłuchiwać Tokyo. Ma wiele do powiedzenia.
A kiedy skończysz,
zadzwoń.
Będę tutaj.
Co masz mi do powiedzenia?
Wyrzucili mnie, żebym przekazała wiadomość.
Mamy tam bombę wodorową. Siedemnaście megaton.
Uruchomimy ją jutro o 12,00.
Chcę porozmawiać z księdzem.
Wyspowiadać się.
Bardzo proszę. Wniesiemy o bezwarunkowe odosobnienie.
Gomez. Napisz raport i podkreśl jej brak współpracy i skruchy.
Umieśćcie ją w najbliższym więzieniu. Lobo, zabierz ją.
- Telefon kontrolny. - Wszystko działa sprawnie.
„Sprawnie”?
Tak „sprawnie”, jak Tokyo jest przesłuchiwana przez policję?
Tak jak prawie zabiłeś Rio?
Berlin, co ty robisz?
Profesorze, tu Nairobi.
Berlin nie jest w formie.
Od teraz ja zarządzam.
Czas na matriarchat.
Napisy: Iwona Cienciala