NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
MADRYT GODZINA 0
Pamiętacie Plan Czarnobyl?
To desperacki pomysł z poprzedniego skoku.
Polegał na sparaliżowaniu Madrytu rozrzuceniem pieniędzy,
żebyśmy mogli uciec w razie kłopotów.
Chodziło o wywołanie chaosu.
I właśnie tego teraz potrzebowaliśmy.
Chaosu.
Odbierze pan?
Tak?
Sterowce?
Będę tam za osiem minut.
Sterowce polecą na zaprogramowane współrzędne
i dopiero wtedy otworzą luki.
Będą krążyć w promieniu 250 metrów
i wyrzucać pieniądze co 40 sekund
przez 50 minut.
Czyli...
to będzie manna z nieba, z wysokości 300 metrów.
W sumie zrzucimy 140 milionów euro.
Wycieczka do jaskini lwa będzie droga.
Ciebie...
wszystkich nas nazwano Robin Hoodami.
To, że część łupu trafi do ludzi, ma sens.
To wiadomość...
do wszystkich, którzy uznają tę maskę za symbol oporu.
Potrzebujemy was.
Państwo wypowiedziało nam wojnę.
Potworną wojnę.
Przeciwstawimy im się.
Jeden z nas został aresztowany za granicą.
Aníbal.
Nie śpisz?
Aníbal Cortés.
Chodź ze mną.
Napijemy się kawy.
Minęły już prawie dwa miesiące.
Nie wszczęto oficjalnego postępowania.
Nie wystąpiono o ekstradycję.
Nie zapewniono mu adwokata.
Jest przetrzymywany
w nieznanym miejscu.
Najprawdopodobniej
poddają go torturom.
Żądamy
zaprzestania bezprawnego pozbawienia go wolności
i aby został osądzony w sposób zgodny z prawem.
Państwo rozpoczęło wojnę.
Nie kryjemy się.
Będziemy walczyć,
cios
za cios.
I tym razem...
KINO CALLAO
...kradzież będzie spektakularna.
Co więcej...
to są szachy.
My przesuwamy figury, które zmuszą wywiad
do przesuwania swoich.
Prieto będzie mógł zrobić tylko jedno...
Chcę wojska na ulicach!
Spodziewają się, że będziemy ganiać za balonami,
ale to sposób na odwrócenie uwagi, jakiego jeszcze nie było.
Piąty stopień gotowości!
Jeśli są tak bezczelni, żeby ogłaszać kradzież,
będziemy wszystkiego pilnować! Cholera!
Atakujący
ma dużo czasu, ale atakowany
nie zdąży się zastanowić,
więc Prieto będzie musiał improwizować, jak zorganizować obronę.
Premier wyraził zgodę.
Madryt ma być pełen żołnierzy.
Chcę LMV-y, pojazdy opancerzone...
Tak, kurwa, pojazdy opancerzone, wyraźnie mówię!
To będzie nasza pułapka.
Już idę!
Martín.
Mogę wejść?
PALERMO, WŁOCHY DWA MIESIĄCE DO GODZINY 0
Wypijesz coś?
Skok był wspaniały.
Cieszę się, że żyjesz.
Dzięki.
Ale kiedy ukrywasz się jak szczur,
szanse na przeżycie wzrastają.
Byłem w czasie skoku najbardziej narażony.
Pieprzenie.
Najbardziej narażony jest ten, do kogo strzelają.
- Dużo do ciebie strzelali? - Nie chcę się kłócić.
Szczerze mówiąc, w dupie mam, po co tu przyszedłeś.
Minęły trzy lata
i się tu zjawiasz.
Powiem ci, dlaczego nie było cię w mennicy.
Bo jesteś tchórzem.
I dlatego,
że kazałeś mu odwalić brudną robotę.
Swojemu bratu.
Wiesz, że wypadki się zdarzają.
Wypadki?
Powiem prosto z mostu.
Nie było cię tam,
a zginęła jedna trzecia grupy, sukinsynu.
Zginęła jedna trzecia, a ty nic nie zrobiłeś, do kurwy nędzy.
Też jest mi przykro...
Czemu jest ci przykro, dupku jeden?
Gdybym tam był, Andrés by żył!
Poszedłbym go stamtąd wyciągnąć!
Bez względu na wszystko!
Nawet gdybym musiał wysadzić cały budynek!
Nie dałbym mu zginąć! A ty dałeś.
Z kim ty niby teraz rozmawiasz,
jednym z tych twoich głupków?
Dobrze cię znam.
Wiem, jaki jesteś.
Był moim przyjacielem.
Dla mnie niezastąpionym.
Moją drugą połówką.
Spójrz mi w oczy
i powiedz, że o tym nie pomyślałeś.
Że w razie czego pozwoli się zabić.
Powiedz, że kiedy wymyślałeś plan,
nie brałeś pod uwagę śmierci brata.
Nie brałem pod uwagę śmierci brata.
Ani przez chwilę.
Był dla mnie wszystkim.
Przepraszam. To nie twoja wina.
Nie twoja wina.
Tak.
Jak się miewasz?
Dobrze.
Spędzam czas z Johnnie Walkerem,
połykam tabletki, jem dania z puszki.
Ale trzymam się.
Znalazłem antidotum.
Muzykę.
Zamknąłeś się tu i cały ten czas słuchałeś muzyki?
Słucham muzyki mojej młodości i się tam przenoszę.
Do najgorszych barów Buenos Aires.
I tańczę jak wtedy,
kiedy nie było bólu.
Zatańcz ze mną.
Nie bądź dupkiem.
Tańcz!
No pięknie.
A teraz tak.
Po co przyszedłeś?
Prosić o pozwolenie.
Ukradnę to złoto.
Powiedziałbym, że to na cześć brata,
ale prawda jest taka,
że muszę.
Bez ciebie nie ukradnę.
Mónica.
- Nie teraz. - Tylko teraz.
Nie idę, jeśli się nie pogodzimy.
Bierz broń i rób, co musisz.
Wcale tak nie myślałem.
Była trzecia rano. Za dużo gadam, wybacz mi.
Ale nie odzywać się do mnie trzy dni...
Zaczyna się.
Słyszysz mnie?
Tak jest.
- A ty? - Czekaj.
Spróbuj teraz.
Co ma pani na sobie?
Do dzieła.
Dzięki funduszom na technologię
można wiele osiągnąć.
Już trzy tygodnie przed skokiem
mieliśmy dostęp do telefonów wywiadu i policji
przez aplikacje typu WhatsApp.
Mieliśmy dojście do mikrofonów,
aparatów i GPS-ów.
Włamanie się do sztabu głównego
zabrało nam niecałą godzinę.
Zadania Rio
wykonywało teraz 65 Pakistańczyków.
Może nie imprezowali w Dolinie Krzemowej,
ale byli geniuszami.
Dzięki nim mieliśmy wszędzie dostęp.
Siedemdziesiąt sześć.
Trzy.
Trzysta dwanaście.
Priorytety dla następujących jednostek.
Druga Drużyna, Pierwsza Kompania z Brunete: Kongres Deputowanych.
Pierwsza Drużyna, Druga Kompania z Cuatro Vientos: Pałac Królewski.
Trzecia Drużyna, Pierwsza Kompania z Paracuellos: Senat.
Pierwsza Drużyna, Siódma Kompania z El Goloso: Pałac Moncloa.
Pierwsza Drużyna, Szósta Kompania BRIPAC:
Bank Hiszpanii.
BANK HISZPANII BRIPAC
Uwaga.
Jesteście Pierwszą Drużyną Szóstej Kompanii BRIPAC.
Panie i panowie,
mamy Pierwszą Drużynę Szóstej Kompanii spadochroniarzy.
Jeden-sześć BRIPAC.
Macie 17 minut.
Mamy 16 minut i 45 sekund.
Z życiem, ale i zimną krwią. Idziemy!
BRIPAC!
Szósta kompania!
Z jedną kreską?
Mam przypominać, że nie ma czasu? Ruchy!
Macie siedem minut!
Zapierdalamy!
TRZY DNI DO GODZINY 0
Nie tup tak, obudzisz Cincinnati.
Cincinnati śpi spokojnie.
Ale ja nie.
Powiem jasno. Nie chcę, żebyś tam szła.
Mamy przecież dziecko.
- Uspokój się... - Nie mam zamiaru,
bo od trzech tygodni nie mogę spać.
Nie jesteśmy Bonnie i Clyde.
Jesteś sekretarką, a nie Rambo.
Cholera!
- Denver... - Co?
Jestem na to gotowa i tam pójdę.
Na co gotowa?
Na wakacje z Profesorem?
I przestępczymi atrakcjami.
Posłuchaj mnie!
To ty mnie posłuchaj!
Ja się tego uczyłem od małego.
Wychodziłem z domu z piłką i ktoś mi ją kradł.
A co ja robiłem? Biłem się. Następnego dnia znowu.
I znowu, i znowu.
Miałem dziewięć lat i już mnie nie zaczepiali.
W dzień się tego nie nauczysz. I nie zostawisz dziecka...
tu, z mnichami.
Nie zostawiam go.
To tylko trzy dni, nie na zawsze.
A co z karmieniem?
Karmieniem? On już je mięso!
- Zabierasz mu mleko. - Nie!
Obudziłeś się?
Tak.
Jesteś jego matką!
Nie mogę spać, bo Jezus patrzy.
Na nich też.
Mam już dość tego Denvera.
Zamknij się!
I posłuchaj mnie.
Jestem matką, ale też twoją żoną.
- I złodziejką. - Wcale nie.
Mam dziecko, ale nie muszę wyrzekać się innych ról.
Jak ty. Jesteś ojcem, ale nie chcesz się wycofać.
Może nie jesteśmy Bonnie i Clyde, ale szybko się uczę
i się nie zawaham.
W sześć tygodni przygotowałam się do egzaminu w mennicy.
A co to ma do rzeczy? Nie ma egzaminów na złodzieja.
Nie ma już sekretarki.
Nie ma Móniki Gaztambide, Denver.
Została w Mennicy Królewskiej
i strzelała do policji, żeby uratować ciebie, Tokio i Rio.
Nie każ mi z tego rezygnować na rzecz dziecka,
bo jestem zajebistą złodziejką.
Zasrany seksista.
Nairobi.
- Nie zostawiaj mnie. - Hej.
Wszystko dobrze?
Ani trochę.
Nic dziwnego. Wszystko słyszałam.
Idiota wypowiada się o karmieniu.
- Jesteś jedną z nas. - Mónica, nie zrozumiałaś.
Dobrze zrozumiała. Jesteś strasznie staroświecki.
- Idź spać! - Do niej mówię!
- Wracaj do siebie! - Co się dzieje?
Co za niewyobrażalny patriarchat.
Patriarchat?
Jestem za stary, żeby rozumieć cały ten seksizm.
Pogadajmy o tym.
Wiecie, co to prawdziwy patriarchat?
Co?
Tutaj wisi!
Co wy wyprawiacie? Już trzecia!
Spokojnie!
Idźcie pozmywać!
Nie jesteś seksistą, a zwykłym chamem!
Idź do siebie!
Policz sobie łoniaki!
Tylko „ja i mój kutas”...
Wiecie, która godzina?
Trzecia w nocy.
Rano ćwiczymy posługiwanie się lancą termiczną
przy temperaturze 3580 stopni.
Myślę,
że powinniście się wyspać.
Do łóżek.
Mónica, proszę, chodź ze mną.
Przepraszam, Profesorze, pokłóciliśmy się.
Idę spać z Tokio.
42 MINUTY PO GODZINIE 0
Trzymasz się?
Denerwuję się.
Uspokój się, bo to jest
jak gra w szachy.
Tylko jak mistrzostwa świata w szachach,
więc to będzie długa partia.
Otwarcie,
bitwa
i dwie różne strategie.
A potem szach i mat.
Popatrz.
Z tej strony.
Może poczujesz.
Znowu.
Tak.
Delikatne kopnięcie.
Zawsze kopie, kiedy wypiję kawę.
Powiedz mi o swoim przewodniku.
Nie wiem nic o żadnym przewodniku.
Nie?
Wiesz.
Włóż maskę.
Nie chcę.
Włóż, bo Osman ci ją włoży.
No i proszę.
Kolejna wycieczka.
Może ci się przypomni.
Kostki mi strasznie napuchły.
Jadą.
Skurwiele!
Byłam oszołomiona tymi wszystkimi przekleństwami.
Chciałam się wychylić i zawołać:
„To ja, Tokio, jedna z was.
To my jesteśmy Dalím”.
Maska stała się symbolem
na całym świecie.
Dla tych, co się opierają,
oburzają lub są sceptyczni... Bez różnicy.
Ważne, że zainspirowaliśmy wiele osób.
Spójrzcie.
To protest przeciw korupcji w Rio de Janeiro.
W Buenos Aires w Argentynie
kobiety domagają się swoich praw.
Kolumbia.
Rzym.
Paryż.
Szczyt G20 w Hamburgu.
WOLNOŚĆ, RÓWNOŚĆ, OPÓR
Nawet trybuny na stadionach piłkarskich.
To jest Francja.
Arabia Saudyjska.
Próbuję wam pokazać,
że zainspirowaliśmy ludzi do wspólnej walki.
Teraz należą do naszego gangu.
Nie zapominajcie o tym.
I przyszli.
Profesor założył maskę,
wywołał Dalích
i mu odpowiedzieli.
Zaplanowali to przez media społecznościowe i WhatsApp.
Krzyczeli to,
co potrzebowaliśmy teraz usłyszeć.
„Nigdy nie będziecie kroczyć sami”.
DOSYĆ TEGO
Ale to tylko utwór.
Prawdziwa akcja miała się właśnie zacząć.
ZDRAJCY
BANK HISZPANII 47 MINUT PO GODZINIE 0
Dalej, ruszać się!
- Cofnąć się! - Zachować spokój!
Dalej!
Nie ruszać się!
Prawdziwy konwój już jedzie.
Jeszcze osiem kilometrów.
Zajmie mu to sześć minut.
Mają tylko sześć minut na akcję.
Niech będzie pochwalony.
Odpieprz się.
Musisz odpowiedzieć: „Na wieki wieków”. Jesteśmy w świątyni.
Ale z ciebie pajac.
Dzień dobry. Mogę?
Oczywiście, Sergio.
Dziękuję.
Zagłębiłem się w oba plany.
Porównałem je. Muszę powiedzieć,
że mennica jest piekielnie trudna, ale możliwa.
Ma sens.
Ale atak na Bank Hiszpanii
to szaleństwo,
a do tego niewykonalna sprawa.
- Pozornie niewykonalna... - Całkiem.
Ale przez to cały plan
jest przepiękny.
Wygląda na niemożliwy, ale...
Palermo, wyjaśnij.
Proszę państwa, oto Bank Hiszpanii.
Schodzimy dziesięć metrów niżej... Dwadzieścia...
Trzydzieści...
Czterdzieści...
I jesteśmy.
To jest skarbiec.
Czterdzieści osiem metrów pod ziemią.
Jest idealnie szczelny.
A dlaczego?
Bo można go zalać, proszę państwa.
Szalenie zmyślni ci Hiszpanie.
Żeby to wymyślić, trzeba być niezłym skurczybykiem.
Trochę szacunku.
To komplement.
To genialne dzieło.
Unikatowe.
Do części ze złotem skierowano dwa strumienie.
Całe 45 kilometrów zbrojonych rur.
- Po co? - Bo jeśli ktoś
dotknie drzwi,
w niecałe 20 minut pomieszczenie zaleje woda.
Dotkniesz złota,
ale eksplodujesz jak ropucha, utoniesz... Cudo!
To wygląda tak kiepsko, że nikt się nie spodziewa prób ataku.
Dlatego nam się uda.
Właściwie będzie łatwo.
O ile wykorzystamy talent
i naukę.
Najlepsi eksperci inżynierii,
fizyki,
mechaniki płynów... Wyobrażasz sobie, jak pomogą?
Wykorzystanie speców do rabunku.
Ale jak tam wejdziecie?
Mają oddział Straży Obywatelskiej, 20 prywatnych ochroniarzy,
ochronę prezesa banku. A miejsce jest ważne strategicznie.
Wojsko przyjedzie w trzy minuty.
Trudno tam wejść, jeśli wyglądasz jak złodziej.
Ale, Sergio,
wyobraź sobie chaos
i że to ty masz sobie z nim poradzić.
A chaos łatwo wywołać. Zapewniam cię,
przyjmą nas z otwartymi ramionami.
STRAŻ OBYWATELSKA
Kapitan Garrido,
Pierwsza Drużyna, Szósta Kompania BRIPAC.
Porucznik Alcázar.
Mamy ochraniać budynek.
Trzeba się ich pozbyć.
Przesuńmy kordon ochronny na 150 metrów od banku.
I otwórzcie tylny wjazd, przyjedzie konwój.
Dziewczyny, dojeżdżamy.
Otrzymaliśmy wytyczne,
ale nie było mowy o konwoju.
Konwój już jedzie.
Nie wydam ludziom takiego rozkazu.
Zatrzymać konwój.
Zatrzymują nas, dziewczyny.
Panie poruczniku,
żądam natychmiastowego wpuszczenia.
Jiménez.
Daj krótkofalówkę.
Do sztabu głównego.
Tu porucznik Alcázar ze Straży Obywatelskiej.
Proszę o potwierdzenie dostępu dla jednostki BRIPAC
do Banku Hiszpanii.
Co się, kurwa, dzieje?
Mówi podpułkownik Castro. Ogłoszono piąty stopień gotowości.
Powtarzam, piąty stopień gotowości.
Za bezpieczeństwo banku od teraz odpowiada wojsko.
Połączcie siły i wykonujcie rozkazy kapitana Garrido
do przyjazdu pułkownika Cercedy. Jasne?
Tak jest. Zrozumiano.
Przesuńmy kordon ochronny!
Wywalić te łajzy na drugą stronę ulicy.
Oczyśćmy plac, zanim przyjadą posiłki.
Przygotujcie gaz łzawiący.
Przygotować gaz łzawiący!
Wpuśćcie ich. Mają upoważnienie.
Wreszcie jesteśmy w środku.
Wiecie, co to jest aikido?
Ja wiem. Klimatyzacja.
Nie, te gówniane czekoladki, którymi człowiek się nawet nie naje.
Ai-ki-do.
Wykorzystanie siły przeciwnika.
Sami nie włamiemy się do Banku Hiszpanii.
Przeciwnik jest o wiele silniejszy.
Dlatego
użyjemy aikido.
Jakiego aikido, Profesorze?
To, czego nie możemy zrobić,
zrobi za nas Straż Obywatelska,
wojsko i ochrona banku.
Będą pilnować, żeby nikt nie zbliżał się do budynku.
Dowiemy się, ilu w środku jest zakładników.
Ile osób jest w budynku?
Ochrona poda nam dokładną liczbę.
Trzysta sześćdziesiąt siedem.
Aikido.
Za trzy minuty chcę tu wszystkie 367 osób.
Umieścimy ładunki
na ścianach i oknach od strony ulicy, w biały dzień, ale niezauważeni. Jak?
Dzięki dymowi, którego użyje Straż Obywatelska do rozproszenia tłumu.
Aikido.
Procedura ewakuacji.
Wszyscy mają tu być za trzy minuty!
Szybciej!
- To nie są ćwiczenia. - Już!
Procedura ewakuacji.
Wyprowadzimy klientów i pracowników
według określonej procedury.
Jak?
Zaczynamy ewakuację.
Wszyscy mają tu przyjść!
Procedura ewakuacji.
Proszę spokojnie wyjść.
Straż Obywatelska i ochrona przeszuka
wszystkie pomieszczenia
i ewakuuje wszystkich w trzy minuty.
Aikido!
Szybciej!
Z życiem!
Dalej, żwawo!
Pomogą nam wnieść wszystko, czego potrzebujemy.
Dalej!
No już, dalej!
Proszę wszystkich o spokój.
Ewakuujemy budynek w dwóch grupach,
pierwszej i drugiej.
I wyprowadzą niepotrzebnych zakładników.
Wyjdą razem i pozbędziemy się problemu.
Aikido!
Grupa pierwsza, już!
- Wy nie, stać. - Cofnąć się.
Chodźcie!
Dalej, biegiem, już!
Biec dalej!
Szybko!
Do przodu!
Nie zatrzymywać się!
Biegnijcie!
Nie przystawać! Biegiem na koniec ulicy.
Ruchy, szybciej!
Ruchy!
Dalej!
Tamtędy, już!
Dalej!
I wtedy,
kiedy wszyscy będą na miejscach,
przyciśniemy guzik.
To ja
go przycisnę.
Nie ma odwrotu.