NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Boże!
Nie działa. Daj więcej.
- No proszę! - Więcej!
Jeszcze!
Proszę.
Co się dzieje?
Już lepiej.
Już dobrze.
Ile zostało czasu?
Pięć sekund.
Drzwi są otwarte. Przygotować się! Już!
Przygotować się! Włożyć maski!
Dym! Teraz!
Cisza!
Zamknąć się!
To tylko dym.
Jeszcze nie! Czekać.
Śmigłowce, lądować za 30 sekund.
Teraz! Wychodzimy! Dalej!
Teraz! Szybko! Wszyscy na zewnątrz!
Wychodzimy!
Wyłazić, szybko!
Na zewnątrz!
Idziemy, dalej!
Szybko!
O kurwa.
Nie możemy tędy wejść.
Musimy odwołać akcję.
Mam gdzieś balkony. Jeśli trzymają tam zakładników,
to rozwalimy wejście.
Jednostki opancerzone, do ataku!
Szybciej! Są już przy drzwiach.
Otworzę drzwi i wyjdziecie tam z tymi walizkami.
Tak myślisz, sieroto?
Kurwa.
Otwierają drzwi.
Jeszcze lepiej. Zaatakować całą siłą. Teraz!
Macie tam wyjść.
Nikt się nie ruszy.
Macie tam wyjść!
Jednostki specjalne atakują. Nie ruszymy się.
I co teraz zrobisz?
Zastrzelisz nas, tak jak twój tatuś został zabity?
Nikt się nie ruszy.
Denver! Co ty wyprawiasz?
Denver!
Co robisz, Denver?
I pora na niespodziankę. Już wiesz, o czym mówię.
Biała flaga!
Co on robi?
Co on tam robi?
Biała flaga!
Cel potwierdzony.
Denver!
Mam go na celowniku. Jest na mojej linii strzału.
Proszę o pozwolenie na strzał.
Proszę o pozwolenie. Powtarzam, proszę o pozwolenie.
Państwo może pogodzić się z koniecznością wykorzystania wojska.
Może pozwolić wam na kradzież złota z rezerwy narodowej,
ale jest coś, do czego nie może dopuścić.
Państwo nie może pozwolić, żebyś zdobył jego sekrety.
Jeśli wydostaniemy te czerwone walizki i je zobaczą,
po sekundzie już będą wiedzieli, co mamy,
i będą w szachu.
A to skurwiele!
Bo w tych 24 skrzyneczkach
znajdują się tajemnice Ministerstwa Spraw Wewnętrznych,
Spraw Zagranicznych, wywiadu i informacje o środkach z rezerwy.
Brudy państwa!
To, czego nie mogą podać do wiadomości publicznej,
bo sami wylądują tam, gdzie schowali te swoje ścieki.
Skurwysyny!
Przerwać atak!
Powtarzam. Odwołać akcję. Respektować flagę i się wycofać.
Czy te dupki mogły zanurkować do skarbca?
Nie wiem, pułkowniku.
- Nie wiem. - Cholera!
Tak!
Seks gejowski jest najlepszy, wiecie czemu?
To jasne.
Bo nie ma w nim kobiet.
Nie jesteś gejem, a mizoginem.
- Bo ciebie to w garnku uwarzyli. - Nie.
Nie myl mizoginii z biologią. Takie są fakty. Proste.
Mężczyźni muszą się pozbyć swoich toksyn.
Co kilka godzin muszą bum, bum.
I potem odrzucamy ciało, którego do tego użyliśmy.
Nieważne, co to za ciało. Musimy je odrzucić.
Mówimy „ciao”.
Bum, bum, ciao.
- Piękne. - Seks homoseksualny.
Między kobietami też jest homoseksualny.
Bum, bum, ciao. Spotyka się dwóch facetów i sobie ulżą.
Bum, bum, ciao. Nie znają swoich imion. Piękne.
Wiesz, co jest piękne?
Solidne ruchanka kobiet.
Możemy to robić dziesięć razy z rzędu
- albo więcej. - Wielokrotne orgazmy.
Kilkugodzinne, a nie pięciosekundowe.
Nie mówię, że Bóg nie dał wam zdolności odczuwania przyjemności,
to byłoby mizoginistyczne.
Ale wy tego nie potrzebujecie.
- No tak. - To nie jest taka potrzeba
jak u mężczyzn. Wyjaśnię wam.
Istnieje pełno saun, gdzie faceci się spotykają na bzykanko.
Parki, publiczne toalety... Spotykamy się i do dzieła.
Nasienny altruizm.
Gdzie są takie sauny dla kobiet?
- Nie potrzebujemy ich. - Nie?
- Jasne, że nie. - Nie mają ich.
Gdzie są toalety, w których ocieracie się cyckami? Nie istnieją.
Powiem czemu. To kontrowersyjne.
Dlatego, że dla kobiet seks oznacza prokreację.
W jakiś sposób zawsze szukacie mężczyzny do wymiany genów.
Do założenia rodziny. Okropność.
Zależy wam na zbyt wielu rzeczach.
Nam tylko na jednej. Wytrysku.
I dlatego bum, bum, ciao.
Bum, bum, ciao.
Gejowski seks!
Bum, bum, ciao.
Twoja teoria jest do dupy, ale wpada w ucho.
Nie.
- Bum, bum, ciao. - Mam dosyć.
Bum, bum, ciao.
- Profesorze! - Bum, bum, ciao.
Profesorze!
Bum, bum, ciao.
- Bum, bum, ciao. - Z rozwianą grzywą!
- Trochę potargania! - Bum, bum, ciao.
Bum, bum, ciao.
Dobranoc.
Mogę sobie pójść, jeśli chcesz.
Dobra.
Musimy być praktyczni.
Dobry byłeś. Przyznaję, niezły z ciebie tytan.
Ale jesteśmy profesjonalni.
Nie tak jak reszta kretynów w tym gangu, prawda?
Prawda.
Wyobraź sobie iść tam z bagażem emocjonalnym.
Absurd, co? Pozbyliśmy się toksyn.
Już po bum, bum, a teraz...
A teraz ciao.
Bez bagażu.
Jesteśmy teraz braćmi krwi.
Braćmi, towarzyszami, czymś takim.
Tak, braćmi.
Co się stało?
Lepiej tu się prześpię.
Jutro wielki dzień.
Wyruchał cię i wywalił.
Ale z niego dupek!
Tak to jest z facetami.
Ty taki nie jesteś.
Cały świat z tobą zjechałam i wiem, że potrzebujesz bliskości.
Wolałbyś się przez te 12 godzin do niego przytulać.
Jesteśmy kolegami. Braćmi.
Nie jesteś jego bratem.
Helsinki.
Musisz kochać siebie.
Zapomnij o tym dupku, który cię nie szanuje.
Kiedy będzie chciał następne „bum, bum”, powiedz mu „ciao”.
I niech w dupę sobie wsadzi to swoje „bum, bum”.
Dobra.
Helsi.
Zakochałeś się?
Bracia.
Cholera.
Bywają dziwne dni.
Miałeś być na ważnym spotkaniu,
a przeżyłeś śmierć kliniczną i jesteś w stroju nurka.
Wciąż masz na sobie neopren
i nie masz pojęcia, czy w ogóle żyjesz.
Czujesz się, jakbyś miał kaca-giganta, i zastanawiasz się:
„Czy to piekło?
Co ja takiego zrobiłem?”. Nie zrobiłeś nic złego.
Tak jak wszyscy inni.
Byłeś w złym miejscu
w najgorszej możliwej chwili.
Prezesie!
Prezesie?
Panie prezesie.
Serce prawie panu wybuchło.
Podaliśmy panu dawkę diazepamu dla całej rodziny. Niech pan leży.
Czuję się świetnie.
Spokojnie.
Ostrożnie.
Jeśli dobrze się pan czuje,
zapraszam za mną. Pokażę, co zbudowaliśmy.
Proszę popatrzeć.
Co pan czuje?
Co to za zapach?
Właśnie! Nie ma zapachu. Wentylacja przemysłowa.
Gazy przechodzą przez maszynę i ulegają skropleniu.
Potem trafiają do skarbca.
Zero zanieczyszczeń atmosferycznych.
Ale trzeba być ostrożnym, bo wytwarza się za dużo CO2.
Tutaj
topimy 52 sztabki na godzinę.
Osiągnęliśmy naszą prędkość docelową.
To całe dziedzictwo kraju.
Co do kropelki.
Stopiliśmy już 1600 kilogramów. No nie?
Ile dni byłem nieprzytomny?
Cztery godziny.
Proszę tutaj. To jeszcze lepsze.
Proszę popatrzeć.
To najlepsza część.
Dalej.
Proszę patrzeć, jak się leje.
Leje się. Pięknie!
Ale pięknie!
Dzień dobry. Kawałek kiełbasy?
Tu przerabiamy stopione złoto na ziarenka.
Jak ziarenka ryżu.
Wszystko dzięki bąbelkom.
To uzależniające.
Niech pan patrzy!
Złote ziarenka, panie prezesie.
Czekają was konsekwencje tego, co tu robicie.
Oto nasz morał: nie ma nic za darmo.
Nasze działania mają konsekwencje.
Prawie milion ludzi otoczył Bank Hiszpanii.
Na rządzie spoczywa ogromna presja.
I pytanie, Sara Solomando.
Co było w tych walizkach, że policja i armia wstrzymały atak?
Na razie na nasze pytania odpowiedziała jedynie cisza.
Po zaprzestaniu ataku na miejscu zjawiło się wiele samochodów
ważnych osobistości.
Wśród nich minister spraw wewnętrznych, sekretarz resortu spraw zagranicznych
i szef sztabu.
Tłum powitał ich wszystkich jajkami.
Konsekwencje były już na miejscu.
Minister spraw wewnętrznych i szef sztabu
zjawili się w namiocie
podczas czterogodzinnego braku przytomności prezesa.
Premier chce, żeby natychmiast usunąć tłum.
Proszę przekazać, że jeśli użyjemy armatek wodnych,
jutro będą dwa miliony ludzi, nie jeden.
Unia Europejska żąda informacji.
Pytają, czy zawartość walizek ich pogrąży.
Pewnie, że tak, ale nie mogą tego wiedzieć.
Zrozumiano?
Pani zadanie to usunięcie presji dyplomatycznej, żebym mógł tu pracować.
Podejrzewają, że to coś ważnego.
Widzieli, że wojsko przerwało atak na siedmiu przestępców.
Pułkownik Tamayo próbował,
ale tak jak w szachach
plan Profesora i Berlina wszystko zmienił.
Jeden ruch
i teraz groził im mat
króla i reszty instytucji rządowych.
W niecałą godzinę zawartość 24 walizek trafiła do Pakistanu.
Nasi hakerzy otworzyli bezpieczne, niewykrywalne konto e-mail
przez tajnego satelitę.
Jeśli opublikujemy te informacje, będzie po nich.
Wiedzieli o tym.
Jaka jest skala przecieku?
Pułkowniku?
Panie ministrze?
Skala przecieku...
Wywołanie wojny w Libii dla interesów Europy.
Płatność dla Maroka za zostawianie imigrantów na pustyni.
Tajna umowa o niereagowaniu na Morzu Śródziemnym.
Czyli 74 zatopione statki, czemu można było zapobiec, setki ofiar.
Jeśli to już nic nowego,
to stworzenie grupy terrorystycznej na południu Francji. Podać więcej?
Zawartość skrzynek to wyrok dla obecnego i poprzednich rządów.
Dostanie się Hiszpanii, Unii Europejskiej i NATO.
A co najgorsze,
my też oberwiemy. Ty, ty, ty i ja.
Chcemy skończyć w sądzie? A premier chce?
Czy jakikolwiek premier w Europie chce iść do pudła?
Taka jest skala przecieku.
Nie możemy negocjować.
Jeśli ma te tajemnice, zawsze będzie groźny.
Czyli?
Co pan proponuje?
Mamy jedno wyjście.
Dobrze pan wie.
Dzień dobry. Jestem Alicia Sierra, jeśli ktoś mnie jeszcze nie zna.
Przejmuję dowodzenie nad negocjacjami.
Zaczynamy imprezę.
Potrzebuję trzech rzeczy. Poradzicie sobie.
Chcę wiedzieć, ile mają paliwa do generatorów.
Po drugie,
ściągnijcie jednostki podziemne,
bo chcę wiedzieć, co jest pod spodem.
Tunele, korytarze, kanalizacja.
Dobra? I po trzecie,
Antoñanzas.
Antoñanzas?
Słucham?
Pączki, lukrecja, lizaki i te małe gumy arbuzowe.
Moje hormony buzują,
a muszę być milutka i wrażliwa,
kiedy rozmawiam z Profesorem.
Wszystko dobrze?
Wspaniale. Oddaję ci dowodzenie.
Dobra. Dalej!
Martínez.
Staramy się namierzyć rozmowy.
Pani inspektor.
Gdzie go przetrzymywano? Dlaczego przyleciał specjalnym samolotem?
Ciężarna oprawczyni.
Nawet małpy z Madagaskaru się o mnie dowiedzą.
Zleciał jak lalka.
Idź po gumę do żucia.
DOMNIEMANE NIELEGALNE PRZESŁUCHANIE
Wyglądam grubo.
Grubas.
Wczoraj mówiliśmy o tym, jak zyskać na czasie w razie wpadki w Hiszpanii.
Ale co wtedy, jeśli uda nam się obrabować mennicę,
uciec z pieniędzmi i po jakimś czasie
Interpol aresztuje nas w innym kraju?
Najprawdopodobniej przetrzymają nas tam, żeby...
Żeby użyć tak zwanych wzmocnionych technik przesłuchań.
Tortur.
Pocieszyć nas może to,
że w pewnym momencie możemy to wykorzystać.
Nasze tortury? Super. Czemu sam na to nie wpadłem?
Nawet jeśli ominą przepisy
gwarantujące nam nasze prawa, prędzej czy później
przywiozą nas do Hiszpanii, a to oznacza transport, ciężarówki.
Musicie wtedy wyglądać na całkowicie złamanych,
bo zawsze ktoś patrzy.
Jeśli ludzie zobaczą tę brutalność,
to nam da szansę do negocjacji.
Przyszedłeś z toalety?
Tak.
Pozbyłeś się ekskrementów w południe we wspólnej łazience?
Tak, wysrałem się. W czym problem?
Wszyscy z niej korzystamy. A jeśli będę musiał tam iść?
Nie wiem, zapal zapałkę, cholera.
Albo zakryj nos tym palcem, który zawsze masz w dupie,
przez co jesteś taki sztywny. Masz wybór.
Wiesz, czym jest zapach? To cząsteczki.
Cząsteczki, które były w twoich zasyfionych jelitach,
latały sobie spokojnie i wydostały się
razem z ekskrementami przez twój odbyt, zanieczyszczając wszystko!
A ja mam teraz wchłaniać je nosem?
No to zakryj nos.
A ty nie srasz?
Codziennie, skrupulatnie jak w zegarku, ale jak najwcześniej rano.
Dla większej prywatności, ale przede wszystkim z szacunku!
- Szacunku? - Z szacunku.
Nikt nie musi oddychać atomami mojego gówna.
Nie bądźmy tacy wytworni.
Zaczniemy od zakazu srania,
a skończymy na mówieniu sobie na „pan”.
- Lubię formalność. - Nie gadaj.
Słuchaj no.
Wiem, że nie jestem tak elegancki jak pan.
Nie jestem tak wykształcony jak pan.
Umiem tylko robić dziury tam, gdzie nawet Bóg by się nie odważył.
Ale przede wszystkim
ja dla moich ludzi jestem gotów ryzykować życiem.
Pytanie tylko,
czy do nich należysz?
Pytasz, czy zaryzykuję dla ciebie życie.
O to chodzi.
Mimo nawyków, które wyrobiłeś w jakimś gównianym internacie,
i zamiłowania do krzyżówek jeśli wejdziemy do mennicy razem,
to razem wyjdziemy.
Wszyscy się już pogodzili?
Świetnie.
Rozmawialiśmy o czymś bardzo ważnym.
Wszyscy jesteśmy narażeni na więzienie.
Zobaczmy.
Palermo? Widzisz coś tym okiem?
Widzę twojego rosyjskiego niedźwiedzia.
A może to ten od Jeremiah Johnsona?
Tylko muła nie widzę. Gdzie go zostawiłeś?
Widzę dobrze.
Sprawdźmy drugie oko.
Nie martw się. Wyleczymy je. Jutro będzie lepiej.
Nałożymy przepaskę.
Poszukam laski.
Palermo, jesteś tam?
Słucham, Profesorze.
Jest Tokio?
Tak, jest tutaj.
Profesorze.
Tokio.
Rio jest w Hiszpanii.
Dziękuję.
Mam nadzieję, że niedługo
uściskam pana i podziękuję osobiście.
Jasne, że tak.
Przed nami najtrudniejsze, ale poradzimy sobie.
Damy radę.
Wszystkie uczynki,
wszystkie,
mają konsekwencje.
A policja...
Pułkowniku.
...w najtrudniejszej godzinie
zobaczyła promyk nadziei.
- Zaczynamy namierzać sygnał. - Jak w telefonach komórkowych?
Nie tak precyzyjnie.
UIT ma odbiorniki w całym kraju.
Sygnał pojawia się w Galicji, Alicante i różnych miejscach Europy.
Ale na południu kraju jest silniejszy.
To chyba stamtąd nadają.
Jak dokładne to jest?
To jest ten obszar.
Kieruje napadem na plaży? Na wakacjach z kuzynką?
Przestań.
Jego obecność w pobliżu nie ma sensu. Zrobił tak poprzednio.
Założy, że przeszukamy każdy budynek w okolicy.
Czyli jest w Portugalii, Andaluzji albo Maroku?
Wszędzie bezpieczniej niż tu.
Wystarczy mu telefon i radio.
Zna nasze procedury.
Żadna z nich nie przewiduje śledztwa 600 kilometrów
od miejsca napadu.
A jeśli tam pojedziesz?
- To ogromny obszar. - W dupie z tym!
Musimy go ograniczyć.
Natychmiast tam jedź.
W absolutnej tajemnicy.
Wolę, żebyś ty tam był
niż kilku strażników z miasteczka,
którzy tylko by ich ostrzegli.
Martínez! Chodź tu.
Tak.
Będziecie współpracować.
Zajmij się tym sygnałem. Tylko tym.
Dobra.
To zostaje między nami. Ani słowa.
Chętnie pojechałabym kiedyś na taką wycieczkę.
To znaczy bez żadnych napadów.
Na nasz miesiąc miodowy.
Tak.
Tylko najpierw musiałbyś mnie poślubić.
Mieszkam już z twoją matką. Ślub nie będzie problemem.
Słucham?
- Co to za pieprzenie? - Słucham?
Ślub to nie problem? Co za fujara się tak oświadcza?
Rzucasz kamieniem i się chowasz?
- Tylko skomentowałem. - Nieważne.
Przestań, bo tylko pogarszasz.
Zadzwoń do Marsylii.
Dobrze.
Hej,
jeśli chcesz mnie poślubić,
porządnie poproś o rękę.
Znajdź miejsce na postój.
Pani inspektor, to on.
Profesorze.
Inspektor Sierra? Ale miło! Nie mogłem się doczekać.
Wiem, że lubi pan negocjacje z policjantkami.
Nie zapyta pan, co mam na sobie?
Pewnie coś dla kobiet w ciąży.
Ale pan staroświecki!
Jest pan z tych, co noszą podkoszulki?
Właściwie to tak, ale...
Klasyka zawsze w modzie. Nie sądzi pani?
Niestety w podkoszulkach można wyglądać jak Pablo Escobar
albo Marlon Brando w Tramwaju zwanym pożądaniem.
Touché.
Niech mi pan powie.
Nagrywał się pan kiedyś podczas stosunku?
Niech pomyślę...
Nie, nie nagrywałem się.
Nigdy się na to nie zdecydowałem, bo jestem nieśmiały.
Mogę panu w tym pomóc.
Raquel!
Słuchasz, prawda?
Raquel?
Cześć. Kopę lat.
Zgadza się.
Dziwię się, że twój Profesor jest zbyt nieśmiały, żeby nagrywać
wasz seks.
Ty to zrobiłaś na drugim roku.
Z Hortigosą. Ja pieprzę!
Zawiodłaś mnie, Alicia.
Słuchaj,
powiem ci, co właśnie robisz.
Próbujesz przejąć kontrolę nad rozmową
miłymi pogawędkami, żeby rzucić między nas coś, co nas poróżni.
Elementarz negocjacji.
Wcale nie. Tylko się bawiłam.
Teraz dopiero coś rzucę.
Sklasyfikowano was jako terrorystów, więc CIA, Interpol
i cała reszta szukają twojej matki i córki.
Nie wiem, gdzie są,
ale zgaduję, że nie uciekliście do Norwegii,
tylko do jakiegoś rajskiego kraju z kiepską policją.
Na przykład na południu Azji.
Ja bym tak zrobiła.
Wiesz, co w tych krajach jest słabe?
Ty mi powiedz.
Więzienia.
Są obrzydliwe.
Przepełnienie, choroby,
narkotyki i zabójstwa.
A w środku twoja matka!
W jej wieku i stanie. A Paula?
Malutka Paula?
Mogę przedłużać ekstradycję.
Nie wyobrażam sobie, jak będzie płakać
w sierocińcu w Dżakarcie. Biedna dziewczynka.
Brawo, Raquel. Świetna robota. Znalazłaś sobie mięczaka.
Założę się, że kochacie się raz w miesiącu. A ty straciłaś rodzinę.
Przekaż nam Profesora, a zostawię je w spokoju.
Po co jej to mówiłaś?
Bo to gra w karty i gram va banque.
Mają na jakiś czas przejebane. I o to tu chodzi.
Kto kogo wyjebie.
Uspokój się.
Blefowała.
Zadzwoniłeś i straciłeś kontrolę.
Ty mi ją zabrałaś.
Bawiła się tobą. Manipulowała.
Mną?
- Uśmiechałeś się jak marionetka! - Ciebie zmanipulowała!
Rozłączyła się i nie odkryliśmy naszych kart.
Zaatakowała ciebie, bo jesteś słabym ogniwem.
Hej, suczko!
Przynieś wodę.
Jak mnie nazwałeś?
Suczka.
Mogę też powiedzieć „kebab”, „cyganka” albo „turecka szmata”.
Chcesz, żebym miała cię już po dziurki w nosie?
Nie.
Wolę nie myśleć, w ilu dupach ten nos już był.
Gandía, zgadza się?
Albo mi się wydaje, albo mamy tu wrogą atmosferę.
Bardzo złe wibracje.
Zaprowadź mnie do niego.
Zostaw nas samych.
Siedzi przed tobą.
Wyczuwam siarkę.
Nie widzę dobrze,
ale rozwijam pozostałe zmysły.
Intuicja mi mówi, że nas nie szanujesz.
Kretyni w maskach na to nie zasługują.
Nie wzbudzają szacunku.
Logiczne z twojego punktu widzenia,
ale mylisz się co do mnie.
Naoglądałeś się telewizji. Jesteśmy jak Robin Hood?
Miłe misiaczki w maskach Dalego?
Ja myślę, że jesteś sudaca, jednooki pedale.
Sudaca.
Tak, to się zgadza.
Ale z niemieckiej szkoły. Berlina.
Nie ruszać się!
Uwielbiam piniaty.
Nie ruszać się!
Ty skurwysynu!
- Palermo! - Nie ruszać się!
To ja odzyskam złoto, które zrabowaliście, dupku.
Denver, zatrzymaj go!
Palermo! Denver, zatrzymaj go!
Złoto skąpane w amerykańskiej krwi! Sataniści!
- Gadzie pieprzony! - Przestań!
Lepiej mnie zabij, bo inaczej wyrwę ci flaki z dupy
- obcęgami. - Zabiję go!
Ty skurwielu! No chodź!
Zabiję cię!
Nie ruszać się!
Chodź tu i mnie uderz! Z całej siły, gnoju!
Gnoju jeden! Chodź no tu!
Zrównałeś nas z talibami!
Co chciałeś pokazać?
Że masz władzę?
Bić związanego gościa?
Udowodniłeś tylko, że jesteś gnojem!
No to go uwolnij, a załatwię go jedną ręką! Dawaj tu tę łajzę!
Profesor pozwolił temu psycholowi rządzić?
Nie, posłuchaj, Palermo. Mamy plan i pewne zasady.
Zasady Profesora.
To on tu rządzi.
A gdzie on? Gdzie nasz Profesorek? Nigdy go tu nie ma!
Ręka do góry, kto tu dzierży władzę!
Ja dzierżę władzę! Ja tu rządzę!
Uspokój się.
Wyjaśnię wam coś z tymi zasadami.
Jeśli jakiś bydlak
obraża kogoś z mojej grupy, rozwalam mu głowę.
A ty, suczko, będziesz cicho. Rozumiesz?
Chyba że chcesz mi podziękować,
bo cię obroniłem. Co ty na to?
Nie potrzebuję, żeby taki śmieć mnie bronił.
Nie widzisz, że skoro ty pobiłeś bezbronnego kolesia,
ja mogę tak samo rozwalić ci łeb kolbą, zostawić cię
i przejąć władzę?
Serio?
Helsinki, zwiąż ją.
Zwiąż jej ręce i nogi i za bunt zabierz ją do pieca. Już.
Nawet o tym nie myśl. Helsi!
- Nairobi. - Helsi.
Helsi.
Oj, Helsi. Przepraszam.
Chyba przemawiają przez ciebie twoje uczucia. Zgadza się?
Myślisz, że możesz z nim być?
Jak to? Szukasz niemożliwej miłości? A czemu?
Okłamujesz się? A może chcesz zgrywać mu mamuśkę?
Przykro mi, ale została ci jedynie rola przyjaciółki pedała.
Jesteś tylko kumpelą cioty. Przykro mi, Helsinki kocha mnie.
Przykro mi!
Powiem ci coś, co powinnaś wiedzieć, bo jesteś już dorosła.
W miłości mamy osobę kochającą i kochaną.
Kochająca kieruje się uczuciem, poświęceniem i romantyzmem.
A kochana
napawa się tym, że jest uwielbiana.
Rola kochającego nie jest zła.
Nie zrozum mnie źle.
Ale wiesz co?
Taka osoba wiele wycierpi.
A ja się dobrze bawię.
Ja dostaję jedynie seks.
Takie jest prawo miłości, Nairobi. Tak to już jest.
W całej tej twojej historii współczucie należy się
tylko tobie.
Całe to gadanie o miłości i bum, bum, ciao.
Po prostu jesteś tchórzem i nie przyznajesz się do prawdy.
Rzeczywistość to jedyna prawda.
Wytłumaczę ci to. Ty kochasz grubego.
Gruby kocha mnie.
A ja nie kocham nikogo. I to dlatego
mnie nienawidzisz.
Nikogo nie kochasz?
Jasne, że nie.
Nie masz do tego jaj.
Do miłości potrzeba odwagi.
Ja ją mam. Patrz.
Helsi.
Kocham cię. Tak cię kocham,
że założyłabym z tobą rodzinę.
Widzisz? To jest odwaga.
Tak czuję, więc to mówię.
No i...
ty tego nie umiesz.
Jak długo to trwa?
Dziesięć lat? Kochasz Berlina od dziesięciu lat?
I nigdy mu nie powiedziałeś.
Wielbiłeś go i biegałeś za nim jak piesek.
I tyle.
A teraz co?
Teraz już przepadło.
Nie żyje.
A ty odczuwasz pustkę.
Chowasz się tylko za tymi bzdurami. Bum, bum, ciao.
Bo sam wiesz.
Na zawsze zostałeś na lodzie.
Wracajmy do pracy.