‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เซอร์จิโอ
‪นายอ่านหนังสือจนดึกดื่นอีกแล้วใช่ไหม
‪ลงไปข้างล่าง
‪เรารอนายไปกินอาหารเช้าอยู่
‪ตาเตียนาอยู่ที่นี่
‪อรุณสวัสดิ์
‪เจ้าชายแฮมเลต
‪ฉันขอแนะนำให้รู้จักตาเตียนา
‪สวัสดี...
‪ยินดีค่ะ
‪เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก ว่าไหม
‪จริงเหรอ ผมไม่รู้
‪คุณทำงานอะไรครับ
‪ฉันเป็นนักเปียโนค่ะ
‪ศิลปินเดี่ยวเปียโนคลาสสิกเหรอ
‪ค่ะ ชูมัน ชอแป็ง บัค
‪- เธอมีนิ้ววิเศษ ‪- สำหรับเปียโน
‪และการปล้น
‪อะไรนะครับ
‪เธอเป็นโจรฝีมือดี
‪เปียโนและเพชรพลอยคืองานถนัดของฉันค่ะ
‪อีกอย่าง เธอชอบงานปล้นธนาคารสเปนมาก
‪เธอรู้
‪- เธอรู้เหรอ ‪- ใช่
‪เราไม่มีความลับระหว่างกัน
‪ที่จริง เธอชอบมันมากกว่า ‪งานของนายที่โรงกษาปณ์อีกนะ
‪ขอคุยกันเป็นส่วนตัวสักครู่สิ
‪นายจะบ้าเหรอ
‪คงงั้น
‪อันเดรส จะเกิดอะไรขึ้น
‪ถ้าพวกเขาเสนอรางวัล ‪หนึ่ง สองหรือสามล้านเพื่อแลกกับข้อมูล
‪งานประเภทนี้ มันก็ต้องมีบ้าง
‪- อย่าเชียวนะ ‪- อะไร
‪นายพูดเป็นนัยว่าหญิงที่ฉันรักจะทรยศฉัน
‪ฉันไม่ได้พูดเป็นนัย ฉันพูดตรงๆ เลย
‪แต่ก็ได้ ลองเชื่อในรักแท้...
‪- เวร ‪- เข้าไปข้างใน
‪นายกำลังพูดว่า "เชื่อในรักแท้" ‪และฉันบอก "แน่นอน"
‪ใช่ สมมติว่าตาเตียนาจะไม่ขายนาย
‪ฟังฉันนะ
‪เธอเป็นโจร
‪ถ้าเธอต้องเลือกระหว่าง ‪ให้ข้อมูลเกี่ยวกับนายหรือเข้าคุกล่ะ
‪ความรักมันพูดง่ายถ้านายไม่เคยรู้จักมัน
‪ฉันคิดแบบเป็นกลาง ‪มุมมองของฉันไม่ได้บิดเบือนเพราะความรู้สึก
‪ฉันจะบอกอะไรให้ฟังเรื่องตาเตียนา
‪ฉันแอบเข้าตู้นิรภัยทั่วยุโรป
‪และการปล้นคืองานที่เครียด ‪มันมีความขัดแย้งตลอด
‪"คุณติดตั้งระเบิดไม่ดี"
‪"เศษเพชรอยู่ที่ไหน" ‪เป็นเรื่องปกติที่จะโยนความผิดให้คนอื่น
‪แต่กับเธอ มันไม่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
‪ไม่เคย มันเหมือนเดินบนก้อนเมฆ
‪เราอยู่ในห้องใต้ดินเหม็นๆ กัน 14 ชั่วโมง ‪เพื่อเจาะรูบนกำแพง
‪และเราร่วมรักกันราวกับว่าไม่มีวันพรุ่งนี้
‪คนปกติทะเลาะกับคู่ของตัวเอง ‪ระหว่างวันหยุดในมาร์เบยา
‪เราปล้นธนาคารเครดิตอากริกอล ‪และมันรู้สึกเหมือนเราไปฮันนีมูน
‪นายรู้สึกเหมือนกันทั้งสี่ครั้งที่นายแต่งงาน
‪นั่นมันต่ำมาก
‪ต่ำและน่ารังเกียจ มันไม่ได้ทำให้นาย ‪เป็นน้องที่ดีหรือคนที่ดีได้นะ
‪- อรุณสวัสดิ์ จิโอวานนี ‪- อรุณสวัสดิ์
‪อรุณสวัสดิ์
‪คุณอันเดรส ผมขอมอบผลไม้จากสวนของผม
‪ขอบคุณมากครับ เจ้าอธิการจิโอวานนี
‪สบายดีไหม ชูเอา
‪ท่องบทสวดกริกอเรียนไปถึงไหนแล้ว
‪ไปได้สวยครับ คุณอันเดรส
‪ฉันดีใจนะ
‪ขอให้เป็นวันที่ดีนะครับ
‪ขอบคุณครับ เช่นกัน
‪จิโอวานนี คราวหน้าเอาลีมอนเชลโลมาด้วยนะ
‪รอได้เลย
‪นายอนุญาตให้พระสองคนเข้าครัว ‪ทั้งๆ ที่มีแผนการบนผนัง
‪ขอร้อง พวกเขาเรียกฉันว่าคุณวิศวกร
‪พวกเขาคิดว่าเราเป็นนักวิชาการ ไม่ใช่โจร ‪ทำไมมองโลกในแง่ร้ายจัง
‪นายรู้จักเธอมานานแค่ไหน ‪ตาเตียนา นานแค่ไหน
‪สำคัญตรงไหน เราจับเวลาความรักไม่ได้
‪ความรักมีไว้เพื่ออยู่
‪ไม่ ห้ามเสี่ยงแผนการทั้งหมด ‪เพราะผู้หญิงคนเดียว
‪นั่นคือกฎข้อแรก อันเดรส กฎข้อแรก
‪ห้ามให้ความรักมากระทบกับงาน ห้ามนะ
‪ห้ามเด็ดขาด
‪เข้าใจไม่ยากเลย
‪หนึ่งทุ่มแล้ว แล้วเราต้องโทร
‪โทรหาปาเลร์โมหน่อยสิ
‪ปาเลร์โม ถึงไหนแล้ว
‪เสร็จไปสิบตันแล้วครับ
‪หนึ่งหมื่นเจ็ดร้อยกิโลกรัม ‪กลายเป็นเมล็ดเรียบร้อย
‪มากกว่าที่คิดไว้สองเปอร์เซ็นต์
‪ทำลายสถิติครับ ศาสตราจารย์
‪เหมือนยูเซน โบลต์
‪แล้วรั้วกั้นล่ะ
‪กำลังเชื่อมกันอยู่ครับ มีสองอันแล้ว
‪มีข่าวอะไรไหม
‪ควบคุมได้ทุกอย่างครับ ที่นั่นล่ะ
‪ไม่มีปัญหา
‪เปลี่ยนและเลิกกัน
‪เข้าไปเลย ไม่ต้องลังเล
‪เรากำลังประเมินความเสี่ยงอยู่
‪ลูอิส มองหน้าผม
‪ผมมีกล่องยาบนโต๊ะข้างเตียงที่มียาทุกสี
‪ผมรู้สึกแปลกๆ ถ้าผมไม่ได้ใส่ชุดนอน
‪ผมนกเขาไม่ขันมาสองปี
‪เพราะไอ้พวกสารเลวนั่น
‪เครียดหลังเหตุสะเทือนใจ
‪สิ่งที่คุณต้องทำคือหยุดมาที่นี่
‪กลับบ้านเกิดกับมาร์เซีย พักผ่อน และดูแลตัวเอง
‪และห้ามเปิดทีวีดู
‪ลูอิส อย่าทำผิดพลาดเหมือนผม
‪ถ้าคุณต้องทิ้งระเบิด 20 ล้านตัน ‪ใส่พวกมัน คุณก็ต้องทำ
‪ทันที อย่ากลัวผลที่ตามมา
‪มันจะดีกว่า
‪การทิ้งระเบิดลูกเล็กห่วยๆ ทุกๆ สองชั่วโมง
‪เพราะไอ้สารเลวพวกนั้น
‪ถ้าคุณไม่ใช้ไม้แข็ง พวกมันจะเล่นงานคุณ
‪พวกมันจะเล่นงานผมนานเท่าไรก็ได้ ‪ถ้าพวกมันไม่เปิดเผยความลับของรัฐ
‪ถ้าเราบุกเข้าไปในธนาคาร อัลฟอนโซ
‪เราได้ขึ้นศาลแน่
‪หรือแย่กว่านั้น
‪งั้นเราต้องทำยังไง
‪เราควรนั่งดูเหมือนเราโดนมัดไว้เหรอ
‪ถ้าพวกมันมีความได้เปรียบนั้น เราต้องจัดการมัน
‪แต่คนรู้รึเปล่าว่าความลับพวกนั้นคืออะไร
‪ไม่ แม้แต่พระเจ้าก็ไม่รู้
‪หน่วยข่าวกรองรู้ความลับพวกนั้น
‪ใช้กระดาษอะไร แสตมป์อะไร
‪วิเศษ
‪เรามาสร้างความลับของเราเองกัน
‪มาทำให้กองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ ‪และทีวีเน็ตเวิร์กทั้งประเทศด่างพร้อย
‪อย่างที่ศาสตราจารย์คงจะทำ
‪ซิเอร์รา ได้โปรด สิ่งที่คุณจะ...
‪พวกค้ายาติดสินบนเจ้าหน้าที่ระดับสูง ‪พวกรัฐมนตรีก็รับสินบน
‪ปาร์ตี้มั่วเซ็กส์
‪ที่ใช้เงินกองทุนขององค์การจ่าย
‪คุณพูดเรื่องบ้าอะไร ฟังผมนะ
‪เราทำแบบนั้นไม่ได้ ‪เราจะทำลายความน่าเชื่อถือของระบบ
‪ตำรวจ การเมือง สถาบันต่างๆ... ทุกอย่าง
‪ไม่หรอก สื่อ
‪พวกเขาจะเริ่มยืนยันข้อมูล
‪และทุกคนจะต้องมีพยานยืนยันที่อยู่ ‪เขาคนนั้นอยู่ที่ไหน ในบ้านเกิดตัวเองไง
‪ให้ตายเถอะ จะที่ไหนล่ะ
‪และท่านนายกล่ะ ประชุมอยู่ที่บรัสเซลส์
‪เมื่อศาสตราจารย์ เด็กเลี้ยงแกะที่รักของเรา
‪ตีพิมพ์ความลับที่แท้จริงของรัฐ...
‪แม้แต่พระเจ้าก็ไม่สามารถแยกแยะ ‪คำโกหกกับความจริงได้
‪เราคงกระตุ้นให้พวกมันใช้แผนการลับ
‪และรู้ไหมว่าสิ่งที่ดีที่สุดคืออะไร
‪กว่าเขาจะฟื้นตัว เราคงเข้าๆ ออกๆ ‪ธนาคารเป็นว่าเล่น
‪ฉันสาบานกับคุณเลย
‪(วันที่สอง)
‪คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
‪ผมปวดท้อง
‪ที่โดนยิง
‪ตรงนี้
‪บวมเลย เพราะแรงกระแทก
‪น่าสงสารจัง
‪ผมท้องผูกด้วย
‪เพราะสถานการณ์นี้ คุณคงนึกภาพออก
‪แน่นอนค่ะ
‪ส่งกาแฟให้หน่อยสิคะ
‪มานี่
‪ผมเหรอ
‪ใช่ คุณนั่นแหละ จะใครซะอีกล่ะ ยืนขึ้นแล้วมานี่
‪มากับผม
‪ผมไม่อยากเชื่อเลย
‪ไปๆ
‪คุณทำบ้าอะไรน่ะ
‪ผมขอโทษ
‪คุณพยายามจีบผู้หญิงคนนั้นโดยพูดเรื่องอึเหรอ
‪ผมแค่บอกว่าปวดท้องเพราะมีแก๊สในกระเพาะ
‪โง่จริงๆ
‪เอาละๆ ฟังนะ
‪คุณชอบผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม
‪ใช่
‪- ผมชอบเธอมาก ‪- ชอบมาก
‪ชอบมาก คุณคิดไหม
‪ว่าคุยเรื่องท้องผูก
‪เรื่องลำไส้อุดตัน
‪เป็นวิธีจีบสาวที่ดี
‪ฟังนะ คุณต้อง...
‪จากนี้ไป คุณคือวีรบุรุษ
‪วีรบุรุษ ไม่มีอะไรทำให้คุณเจ็บ
‪คุณจะต้องแบ่งอาหารให้เธอทุกวัน
‪ทุกอย่างเลย
‪และถ้าผมอวดเก่ง คุณต้องตอบโต้ผม
‪เริ่มตั้งแต่ตอนนี้ ตอบโต้ผม
‪ตอบโต้สิวะ
‪ครับผม
‪ผมขอโทษ
‪ในสิ่งที่ผมทำ
‪ที่ยิงเสื้อเกราะคุณ ผมเครียดน่ะ
‪ไม่ต้องห่วง คุณเดนเวอร์
‪ผมรู้ว่าเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในการปล้น
‪มันไม่ง่ายเลย มิเกล ไม่ง่าย
‪แต่ผมจะบอกอะไรให้นะ
‪ผมรู้ว่า...
‪ความฉลาดของผม
‪และรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของคุณ ความอ่อนโยนนั้น
‪จะทำให้คุณเอาชนะใจเธอได้
‪ผมพูดถูกไหม คุณหน้าตาดีขึ้นนะถ้ามองใกล้ๆ
‪ผมจะทำเท่าที่ทำได้ คุณเดนเวอร์
‪แน่นอนค่ะ
‪ไปเข้าห้องน้ำได้แล้ว
‪อย่าออกมาจนกว่าจะอึเสร็จ ไปสิ
‪คุณเดนเวอร์
‪มีอะไร
‪ถ้าคุณอยู่ที่นี่ ผมไม่มีสมาธิ
‪เราขัดจังหวะแผนการนั้น ‪การเปิดโปงความลับครั้งใหญ่ที่สุด
‪ในประวัติศาสตร์ประเทศเราเพิ่งเกิดขึ้น
‪หนังสือพิมพ์นี้เข้าถึงเอกสารลับได้กว่า 100 ชุด
‪สเปนขายระเบิดลูกปราย
‪ให้กับซัดดัม ฮุสเซนหกเดือนก่อนบุกอิรัก
‪นี่คือหนึ่งในเอกสารของซีเอ็นไอ
‪ส่วนหนึ่งของการเปิดโปงความลับครั้งใหญ่ ‪ที่ถูกเก็บไว้ในธนาคารสเปน
‪- สื่อดิจิตัลทั้งหมด ‪- นั่นความลับปลอม
‪พวกเขาลบล้าง ‪ข้อต่อรองที่ดีที่สุดที่เรามีไว้ต่อรองให้ริโอ
‪ไม่ใช่
‪พวกเขากำลังจะพังเกราะของเรา ‪พวกเขากำลังจะเข้าไป
‪ได้ครับ ท่านนายกฯ
‪หนุ่มๆ เราได้ไฟเขียวจากนายกรัฐมนตรี
‪จัดแถว
‪เราจะพ่นแก๊สความดันแรงสูง
‪ฮาโลเทน ฤทธิ์แรงมาก
‪ใน 30 นาที พวกเขาน่าจะหมดสติกันทุกคน
‪แต่เตรียมพร้อมรับมือสิ่งที่คาดไม่ถึงทุกอย่าง
‪ปาเลร์โม ได้ยินไหม
‪ฟังอยู่ครับ ศาสตราจารย์
‪พวกเขาจะเข้าไปแล้ว ผมอยากให้คุณ ‪รวมตัวทุกคน ย้ำ พวกเขากำลังจะเข้าไป
‪เมื่อไหร่ โจมตีแบบไหน
‪ผมยังไม่รู้ รอฟังนะ
‪มาร์แซย์
‪พวกเขาจะเข้าไปแล้ว เราต้องรู้ว่าจากทางไหน
‪รายงานเราถ้ามีความคืบหน้าอะไร
‪เราต้องออกจากถนนเส้นนี้ หาทางอื่น
‪อีก 300 เมตร เลี้ยวซ้าย
‪ถนนลูกรัง
‪เกิดอะไรขึ้น
‪รถคันนั้นแซงเราเมื่อ 90 กิโลเมตรที่แล้ว
‪แน่ใจเหรอว่าคันเดียวกัน
‪เอ็ม 5354 เอ็กซ์ เอ็กซ์ คันเดียวกันน่ะสิ
‪อย่าพูดกับฉันแบบนั้น
‪- อย่าเพิ่งได้ไหม ‪- อย่า
‪เสาสัญญาณ เวรแล้ว
‪ปาเลร์โม ปาเลร์โม ได้ยินไหม
‪ล้อติดหล่ม เราต้องเอามันขึ้น
‪สตาร์ตรถ
‪ไม่นะ
‪ดูสิ พ่อ
‪นั่นศาสตราจารย์
‪พ่อ นี่... ศาสตราจารย์ ศาสตราจารย์
‪และสารวัตร
‪ใช่ ถูกต้อง ผม...
‪คือศาสตราจารย์ และเธอคือ
‪สารวัตร
‪ลิสบอน
‪ไม่มีเรือเหาะบินผ่านแถวนี้
‪ไม่มี
‪มีอะไร คุณอยากให้เราช่วยดันรถ ‪ออกจากโคลนหรือเปล่า
‪เร็วเข้า
‪เร็วเข้า แป๊บเดียวก็เสร็จ
‪เร็วเข้า เร็ว
‪เร็วเข้า รอให้เธอขึ้นรถไปก่อน เดี๋ยว
‪เร็วเข้า ประจำที่นะ
‪เร็วเข้า
‪ดัน ดัน
‪เร็วเข้า
‪ใกล้แล้ว
‪เร็วเข้า ดัน
‪เร็วเข้า
‪มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
‪ฉันนึกว่าพวกเขาเป็นตัวประกันซะอีก
‪พ่อหนุ่ม
‪คุณเป็นตัวประกันไม่ใช่เหรอ
‪พวกเขาจ้างผม เข้าใจไหม
‪เอาละ ทุกคน หุบปาก
‪ทุกคนครับ พวกเขากำลังจะเข้ามา
‪เราต่างก็รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
‪ผมอยากรู้ข้อมูลเพิ่มเติมนะ แต่แย่หน่อย เราไม่รู้
‪เราเหลือแค่ทางเลือกเดียว
‪ใช้ความรุนแรงเป็นวิธียับยั้ง
‪อะไรนะ
‪รถเกราะคันแรกที่เราเห็น เราจะยิงใส่มัน
‪พวกเขาจะได้ถอย
‪ศาสตราจารย์สั่งไว้เหรอ
‪เราขาดการติดต่อกับศาสตราจารย์
‪ผมไม่รู้ว่าเป็นปัญหาทางเทคนิคหรือแย่กว่านั้น
‪ประเด็นคือเราต้องลุยกันเองแล้ว
‪และผมเป็นคนคุม
‪เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน
‪เราไม่รู้ว่าพวกเขาจะเข้ามายังไง
‪หรือพวกเขาจะใช้รถเกราะหรือเปล่า
‪พวกเขาจะโรยตัวจากเพดานหรือออกมาจากท่อ
‪บอกฉันสิ
‪จะปล่อยมิสไซล์ตรงไหนมิทราบ
‪เราบ้าไปแล้วหรือไง
‪ทุกคน อย่าทำนะ
‪คนของเราอยู่ข้างนอกนั่น
‪เราเข้ามาในนี้เพื่อโยนเงิน
‪ไม่ใช่ระเบิด
‪มันไม่มีวันเป็นกลยุทธ์อย่างหนึ่ง ‪ของศาสตราจารย์แน่
‪เขาจะพยายามถ่วงเวลา
‪สาวน้อยร้อยกระสุนเสนอให้ถ่วงเวลาว่ะ ตลกดี
‪รู้ไหมว่าผมคิดยังไง โตเกียว
‪คิดว่าไง
‪คุณรู้ว่าถ้าเราใช้ปืนต่อต้านรถถัง ‪พวกมันจะไม่คืนริโอให้คุณ
‪พวกมันจะเผาเราด้วยระเบิดนาปาล์ม
‪บ้าไปแล้วเหรอ
‪ไม่เอาน่า ลืมตาซะ เวรเอ๊ย
‪- ฉันขอโทษ ‪- ไม่
‪ฉันขอโทษ
‪เราคุยกันแล้ว โตเกียว
‪ที่รัก
‪ฉันเสียใจกับเรื่องรักของเธอ
‪แต่ถึงเวลาป้องกันตัวเองแล้ว
‪โบโกตา
‪อันนี้
‪ไม่มีเวลาแล้ว เร็วเข้า
‪- เร็วเข้า ‪- ไปกันเถอะ
‪เลิกงี่เง่าได้แล้ว หนู นี่คือเพื่อนคนเดียว ‪ของคุณในตอนนี้
‪- ไปไหนกันหมด ‪- ฉันว่า...
‪ต้องใส่น้ำมันเพิ่มนะ
‪ไม่ อย่ายิง ได้โปรด
‪เขามาจากแก๊ง ใช่แล้ว
‪ซินซินนาติเป็นส่วนหนึ่งของแก๊ง
‪เขาไม่ได้ฆ่าฉัน
‪อย่าฆ่าพ่อสิ
‪- ฆ่าตำรวจ ‪- อย่า
‪นี่กีตาร์จ้ะ เล่นกีตาร์ยังไงนะ
‪กีตาร์
‪ใช่
‪ใช่ มันคือกีตาร์
‪ไม่
‪ฟังฉันนะ
‪สิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ตอนนี้ ลืมมันไปซะ
‪อะไรกัน เธออ่านใจออกเหรอ
‪ฉันไม่ต้องอ่านใจหรอก ที่รัก
‪ตั้งแต่วินาทีที่เรามาที่นี่
‪เธอทำให้ตัวเองรู้สึกผิด
‪เลิกทำได้แล้ว
‪พวกเธอดูมีความสุขกันมาก
‪เงินกองท่วมหัว แต่ดันมาจบที่นี่
‪มันก็เป็นธรรมดาที่ฉันจะรู้สึกผิดบ้างใช่ไหมล่ะ
‪ฉันจะบอกอะไรเธออย่างหนึ่งนะ
‪เธอจะต้องจำใส่กะโหลกเอาไว้
‪เธอเป็นผู้หญิงที่มีอิสระ
‪เธอมีอิสระที่จะไปปาร์ตี้ ‪มีอิสระที่จะออกจากเกาะ
‪มีอิสระที่จะออกจากโลกนี้ถ้าเธอต้องการ
‪เข้าใจไหม
‪รู้ไหมว่าใครทำพลาดก่อน
‪ศาสตราจารย์
‪ใช่ คนที่ไม่ต้องรู้จักเธอดี
‪ก็รู้ว่าเธอทนอยู่บนเกาะร้างไม่ได้
‪เธอคือใครล่ะตอนนี้ บิน ลาดินเหรอ
‪ใช่ไหม ไม่ เธอคือโตเกียว
‪และคนที่ทำพลาดคนที่สองคือริโอ
‪เขาเอาโทรศัพท์มา เขาอดโทรหาเธอไม่ได้
‪แต่รู้ไหมว่าอะไรสำคัญที่สุด
‪เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อช่วยเธอ
‪ดูเค้กวันเกิดก้อนใหญ่นี่สิ
‪เรามาที่นี่เพราะเราเป็นพวกเสพติดอะดรีนาลีน
‪เราเป็นพวกเสพติดอะดรีนาลีน
‪ดังนั้นเลิกมองซินซินนาติ ‪เหมือนเขาเป็นเด็กกำพร้าได้แล้ว
‪ไม่เอา พอเลย และมาสนุกกัน
‪เพราะนี่คือปาร์ตี้
‪นี่คือการจลาจลนะ น้องสาว
‪ไชโย
‪ทุกคนไปที่โต๊ะ
‪อะไรวะเนี่ย
‪- อาร์ติโชค ‪- อาร์ติโชคเหรอ
‪หญ้าอัลฟาลฟาหมดแล้วรึไง
‪กินสิ พระให้ผักเรามาเยอะ ก็เลยทำผักย่าง
‪ฉันเป็นมังสวิรัติ ซึ่งคุณทำเป็นลืมตลอด ‪วันนี้วันเกิดฉัน เราจะกินมังสวิรัติ
‪ผมทำเป็นลืมเพราะคนกินมังสวิรัติ ‪คือพวกตาลีบันแบบใหม่
‪- เถอะน่า ‪- พวกก่อการร้าย
‪- อะไรนะ ‪- คุณจะไม่หยุดจนกว่าเราจะเบื่อตาย
‪เบื่อเหรอ ทำไม
‪ของมีประโยชน์น่าเบื่อหมด
‪ไม่มีใครชวนเพื่อนมาที่บ้าน ‪เพื่อกินอาร์ติโชคแสนอร่อยหรอก
‪เพราะการกินอาร์ติโชค
‪มันไม่สนุก
‪ที่สนุกคือกินแกะกับเพื่อนๆ
‪หรือลูกหมูย่าง
‪หรือรวมตัวเพื่อนๆ 50 คนที่บ้านในชนบท ‪แล้วกินวัวกัน
‪นั่นถึงจะสนุก
‪ผมสงสารวัวนะ แต่มันช่วยสานสัมพันธ์มนุษย์
‪เนื้อวัวสานสัมพันธ์ วัวสานสัมพันธ์ ‪แต่อาร์ติโชค...
‪ทำให้แตกแยก
‪ถ้างั้นฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมคนถึงพูดว่า ‪"ถ้าอยากกินของดีๆ ให้กินหอยมังสวิรัติ"
‪เพื่อคุณ ผมเป็นมังสวิรัติได้นะ ที่รัก
‪เสียบไม้มาก็ไม่เอา ที่รัก
‪ศาสตราจารย์
‪เรามีโอกาสรอดออกมาจากธนาคารเท่าไร
‪ตอนนี้ผมคงบอกว่า...
‪ไม่ถึง 50 เปอร์เซ็นต์
‪ถ้างั้นผมขอพูดอะไรอย่าง
‪ผมจะไม่พูดเองหรอก แต่มันก็เหมือนกัน
‪คิดถึงริมฝีปากคุณ
‪ผมร้องไห้เป็นครั้งแรก
‪และผมเกลียดที่ได้เจอคุณ
‪เพราะผมเลิกรักคุณไม่ได้
‪ผมอยากให้คุณเป็นเมียผม
‪เมื่อไร้รัก ผมจึงตามหาโชค
‪ผมเริ่มใช้ปืน
‪และโชคชะตานำความตายมาให้
‪มาเรีย ชีวิตของผม ที่รักของผม
‪ผมจะไม่มีวันหยุด
‪รักคุณ
‪เพราะกระสุน ผมจึงเสียคุณไป
‪คุณจะไม่มีวันได้เห็นผมอีก
‪มาเรีย ชีวิตของผม ที่รักของผม
‪ผมจะไม่มีวันหยุด
‪รักคุณ
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่ มาโนโล
‪ก็อย่างที่เห็น รถติดหล่ม
‪คุณเอารถคันนี้มาจากไหน
‪ผมยืมจากอันโตนิโอ ลูกพี่ลูกน้องผมจากมาดริด
‪มัน...
‪ของศาสตราจารย์
‪พูดว่าอะไรนะ เปริโก
‪อันโตนิโอ ลูกพี่ลูกน้องผมเป็นครูที่มาดริด
‪งั้นเหรอ
‪ฆัวนิกับผมกำลังจะขับรถคันนี้ไปโปรตุเกส
‪เจ็ดวัน
‪หุบปากได้ไหม
‪เราจะไปกินปลาค็อดที่นั่น
‪รถคันนี้ใหญ่ดี
‪ข้างในเหมือนบ้านเลยใช่ไหม
‪ครับ เหมือนห้องพักเล็กๆ
‪- ผมเข้าไปได้ไหม ‪- ไม่ได้
‪ดูรองเท้าคุณสิ สกปรกกว่าตูดวัวอีก
‪หมายถึงส้นรองเท้าคุณน่ะ ‪คุณจะทำให้พรมเปื้อนนะ
‪ไม่ต้องห่วง พวก
‪นี่ เรียบร้อย
‪มีครัวพร้อม
‪ตู้เย็น
‪น่าอยู่ดี
‪สะดวกสบายมาก
‪เป็นครูนี่ชีวิตเป็นอยู่สบายจริงๆ
‪ผมจะซื้อรถแบบนี้บ้างตอนเกษียณ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪ผมจะไปเอารถมาช่วยลากรถนะ
‪ขอบคุณครับ ปาโก
‪ยินดีรับใช้
‪ดัน
‪โอ้โฮ ขอกอดหน่อยครับ ศาสตราจารย์
‪ว่ามา มาร์แซย์
‪รถบรรทุกแก๊ส
‪พวกมันกำลังสอดสายยางในท่อระบายอากาศ
‪มีอะไรอีกไหม
‪ไม่มีแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ
‪แก๊สพิษ น่าจะฮาโลเทน
‪ฉันรู้จักซิเอร์ราดี เธอจะทำสิ่งที่ปูติน ‪ทำในโรงละครดูโบรฟกา
‪เราอยู่ห่างจากจุดแลกเปลี่ยนเท่าไร
‪สิบสองกิโลเมตร
‪สวัสดี มีใครอยู่รึเปล่า
‪เร่งเสียงหน่อย
‪ป้องกันการเสียชีวิต
‪เพื่อเป็นตัวอย่าง เราควรใช้เทคนิค ‪การเจรจาต่อรองที่รุนแรงขึ้น
‪กับกลุ่มผู้ก่อการร้ายหรือไม่ คิดว่าไงครับ
‪สิทธิของพวกเขากำลังถูกละเมิดรึเปล่า
‪ชีวิตของคนบริสุทธิ์คนหนึ่งมีค่ามากกว่า ‪ชีวิตของผู้ก่อการร้าย
‪ถ้างั้นคุณกำลังยืนยันว่า ‪ตำรวจใช้การทรมานเหรอคะ
‪- เปล่าครับ ผมแค่บอกว่า... ‪- ไอ้เฮงซวย
‪ผมกลับบ้านได้รึยัง
‪ไม่ คุณยังกลับไม่ได้
‪การเปิดเผยของคุณทำให้ทุกคนเสี่ยงอันตราย
‪คุณจะต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะรู้จักหุบปาก
‪คุณอยู่ที่ไหนตอนการปล้นครั้งก่อน
‪อะไรนะครับ
‪เพราะผมอยู่ที่นั่น
‪เผชิญหน้ากับพวกก่อการร้าย ‪ช่วยชีวิตตัวประกัน 19 คน
‪คุณพาผมมาที่นี่ในฐานะผู้เชี่ยวชาญ
‪ผมอาจผิดมหันต์
‪แต่ผมว่าคุณรู้ตัวเองว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย
‪และเรื่องนี้มันเกินความสามารถคุณ
‪รู้ไหมว่าปัญหาของคุณคืออะไร
‪ชีวิตคุณมันห่วย
‪คุณพูดกับลูกน้อง พวกเขาสรรเสริญคุณ
‪และการเป็นจุดสนใจ ‪ทำให้คุณถึงจุดสุดยอดใช่ไหม
‪แต่พอกลับถึงบ้าน คุณไม่มีใคร
‪เมียทิ้งคุณไปแล้ว
‪คุณอยู่ในห้องเช่าที่เต็มไปด้วยกล่องกระดาษ
‪คุณกินทูน่ากระป๋อง ‪และลูกชายคุณไม่อยากเห็นหน้าคุณ
‪คุณหมกมุ่นกับการลักพาตัว
‪เพราะมันเป็นช่วงเวลาเดียวในชีวิตคุณที่น่าจดจำ ‪และคุณคิดถึงมัน
‪เมื่อไรก็ตามที่คุณเห็นกล้อง ‪คุณเกาะมันแน่นเหมือนทารกดูดนมแม่
‪คุณมันน่าสมเพช
‪ทูน่ากระป๋องใช่ไหม
‪ที่จริง
‪ชีวิตผมลงตัวดี
‪ผมเดินสายตลอด ทุกที่นั่งเต็มหมด
‪มีแต่ผู้คนที่ผมพัฒนาชีวิตพวกเขา ‪หนังสือผมขายดีระดับนานาชาติ
‪และทุกคน...
‪ย้ำว่าทุกคน
‪ในประเทศนี้คิดว่าผมเป็นวีรบุรุษ
‪ทูน่ากระป๋องเหรอ
‪โง่แล้วยังอวดฉลาด
‪ขอตัวนะครับ
‪ไม่ พวก
‪คุณไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
‪(ฉุกเฉิน)
‪เชื่อมต่อแล้ว
‪ปาเลร์โม
‪ปาเลร์โม ได้ยินหรือไม่
‪ท่อระบายอากาศห้องน้ำ
‪อาจเป็นทางเข้าเดียวที่ไม่มีกล้องวงจรปิด
‪กล้องถูกติดตั้งและดัดแปลงเมื่อ 17 เดือนก่อน
‪แต่มันก็เป็นทางเข้าที่แคบ
‪กว้าง 45 ยาว 80 เซนติเมตร
‪เราจะทดสอบว่าแก๊สออกฤทธิ์รึเปล่า
‪ความเข้มข้นฮาโลเทน 67 เปอร์เซ็นต์
‪คุณสุภาพบุรุษ เราจะเข้าไปแล้ว
‪นี่เป็นภารกิจที่มีความเสี่ยงสูง
‪ถ้าพวกมันติดกล้องในนั้น
‪ท่อก็คือโรงเชือดดีๆ นี่เอง
‪ฮาโลเทนเป็นแก๊สพิษที่
‪ทำให้สลบภายในสิบวินาที
‪ถ้าความเข้มข้นในอากาศของมัน ‪สูงกว่า 50 เปอร์เซ็นต์
‪ผู้พัน เราถึงช่องระบายอากาศแล้ว
‪ดูเหมือนจะมีคนอยู่
‪เขาไม่ขยับ
‪ตำรวจบุกเข้าไปในธนาคารเหมือนคนที่ ‪ย่องเข้าไปในสถานเลี้ยงเด็ก
‪เจ้าหน้าที่พิเศษห้านาย
‪กับกระสุนเต็ม 30 แม็กเพื่อจุดประสงค์ง่ายๆ
‪เพื่อฆ่าเราเหมือนเราเป็นแกะ
‪ความจริง
‪ก็คือเราสมควรได้รับมัน
‪เราจะทำสิ่งที่ปูตินจะทำ
‪ยิงก่อน...
‪แล้วถามคำถามทีหลัง
‪เราจะพยายามไม่ทำแบบนั้น
‪เข้าใจไหม
‪แต่ถ้าไม่แน่ใจ ให้สันนิษฐานว่า ‪จะมีเหยื่อที่เป็นพลเรือน
‪เข้าใจไหม
‪ครับผม
‪เข้าใจไหม
‪ครับผม
‪เคลียร์
‪ตัวประกัน
‪ก้มลง
‪ปีศาจ
‪ที่พื้น หาที่หลบๆ
‪ไปที่ประตูซ้าย เดี๋ยวนี้
‪ไปเร็ว
‪ประจำที่
‪การรอดจากการปฏิบัติการนั้นเป็นไปไม่ได้
‪แต่เมื่อถึงช่วงเวลานั้นในชีวิตเรา
‪เราคือผู้เชี่ยวชาญในการทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ‪ให้เป็นไปได้
‪ปาเลร์โม
‪(เมื่อสิบนาทีก่อน)
‪ปาเลร์โม ได้ยินหรือไม่
‪พวกเขากำลังพ่นแก๊สพิษ
‪ศาสตราจารย์ นี่โตเกียว
‪ศาสตราจารย์ ทางเข้าทุกทางถูกปิดกั้น
‪ต้องให้แน่ใจว่าพวกเขาเข้าทางไหน
‪พวกเขาจะรอให้แก๊สกระจายไปทั่วอาคาร ‪เรามีเวลาสิบนาที
‪เปลี่ยนแผน
‪ถอย
‪เราต้องการแค่ออกซิเจน ‪เพื่อเผชิญหน้ากับพวกเขา
‪และเพื่อตัดกำลังพวกเขา
‪เราต้องปิดกั้นทางไว้ พวกเขาจะได้ไม่มีทางออก
‪ควัน
‪เป็นยังไงบ้าง ซัวเรซ
‪เห็นเส้นพวกนี้ไหม สวยใช่ไหมล่ะ
‪มันคือระเบิดพลาสติกอาร์ดีเอ็กซ์
‪ถูกต้อง
‪มันมีมากกว่า 40 กิโลกรัม ‪กระจายไปที่ระเบิดเจ็ดลูก
‪ผมคงไม่ต้องอธิบายว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ถ้ามีใครสักคนแตะลำแสง ใช่ไหม
‪เพราะนี่คือกลไกลของมัน
‪ชนวนระเบิดเชื่อมต่อกับหลอดโฟโตอิเล็กทริก
‪และถ้าระเบิดหนึ่งลูกทำงาน
‪ที่เหลือก็จะระเบิดเช่นกัน
‪ตามๆ กันไป
‪ผู้เชี่ยวชาญวัตถุระเบิดอยู่ที่นี่รึเปล่า
‪เวรเอ๊ย
‪ถ้างั้นผมขอแนะนำ
‪ให้คุณใจเย็นๆ
‪เพราะคุณจะใช้ออกซิเจนตัวเองจนหมด
‪และคุณก็จะเริ่มสูดฮาโลเทน
‪ดังนั้น
‪นอนลงไป
‪ขดตัว
‪และจูบราตรีสวัสดิ์กันเลย หนุ่มๆ
‪ขาดการติดต่อ 35 นาที
‪เรากำลังเตรียมภารกิจกู้ชีพอยู่
‪ท่านนายพล เราทำแบบนั้นไม่ได้ ‪พวกมันจะยิงพวกเขาผ่านรูเดียวกัน
‪เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‪เรารู้ว่าเราได้ยินเสียงปืนกลบราวนิง ‪และมีการยิงสวน
‪จากนั้นก็เงียบ
‪เขาโทรมา
‪มาร์ติเนซ
‪ศาสตราจารย์
‪คุณคงสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับ ‪สารวัตรซัวเรซและลูกน้องสี่คนของเขา
‪คุณมีอะไรจะพูดล่ะ
‪ว่าพฤติกรรมของเขาเป็นแบบอย่างที่ดี
‪ผมอยากเรียกปฏิบัติการนี้ว่า...
‪น่ายกย่อง
‪แต่ผมจะพูดยังไงดีล่ะ
‪มันมีปัญหาบางอย่าง
‪ไม่ต้องห่วง สุขภาพของพวกเขา ‪แข็งแรงดี แน่นอน
‪ที่จริงเรากำลังส่งวิดีโอให้คุณดู คุณจะได้มั่นใจ
‪มาร์ติเนซ
‪ผมว่าคุณควรจะดูมันนะ
‪ผมสารวัตรซัวเรซ หัวหน้าทีมปฏิบัติการพิเศษ
‪เราถูกจับเป็นตัวประกัน
‪แต่ผมต้องบอกว่าเราได้รับการดูแลอย่างดี
‪ผมขอให้ผู้มีอำนาจ
‪ออกคำสั่งหยุดโจมตีถาวร
‪ดีมากๆ
‪อะไรต่อ
‪เร็วเข้า
‪มีอะไรอีก พูดไป
‪เช้าวันหนึ่ง
‪ผมตื่นนอน
‪คนสวย ลาก่อนๆ
‪คนสวย ลาก่อนๆๆ
‪เช้าวันหนึ่ง
‪ผมตื่นนอน
‪และเจอผู้บุกรุก
‪บันเทิงดีนะ
‪แต่เขาส่งให้พวกเราดู
‪ไม่ใช่นักข่าว
‪ฉันว่าศาสตราจารย์
‪คงอยากต่อรอง
‪ผมเห็นว่าคุณเป็นศิลปินตัวจริง
‪ผมจึงขอมอบสิ่งที่ดีกว่าให้คุณ
‪ผมขอมอบทางออกให้คุณ
‪คณะกรรมาธิการต่อต้านการทรมาน
‪จากองค์การสหประชาชาติ ‪ได้เริ่มสอบสวนคดีคอร์เตส
‪อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมง
‪พวกเขาก็จะส่งแพทย์นิติเวชเพื่อไปสอบสวนเขา
‪แต่คุณและประธานาธิบดีต่างก็ไม่ต้องการแบบนั้น
‪ไอ้สารเลว
‪ทางออกเดียวของคุณก็คือคืนริโอให้เรา
‪ฉันจะไม่คืนนักโทษให้คุณหรอก
‪ตำรวจไม่มีทางคืนโจรกลับไป
‪ครับ แน่นอน แต่มีเหตุผลที่สองนะ
‪ปฏิบัติการของคุณบ่งบอกชัดเจนว่า ‪คุณตัดสินใจฆ่าเราแล้ว
‪แต่ขณะคุมขัง
‪คุณไม่สามารถกำจัดคอร์เตสได้ แต่...
‪ในธนาคาร ในการหลบหนี
‪ในการตามล่า
‪คุณทำได้
‪ผมกำลังเสนอสถานการณ์ที่ดีกว่าที่เป็นอยู่ให้รัฐ
‪ผมกำลังช่วยให้นานาประเทศไม่เยาะเย้ยคุณ
‪เพราะวิดีโอที่เจ้าหน้าที่พิเศษของคุณ ‪ร้องเพลง "คนสวย ลาก่อน"
‪คืนตัวเขาไปซะ
‪เรารับข้อแลกเปลี่ยน
‪คืนตัวเขาไปซะ
‪ฉันขอตัวประกันและชุดปฏิบัติการพิเศษทั้งหมด ‪คนต้องเชื่อว่าเราชนะ
‪ผมจะคืนตัวประกันให้คุณ 40 คน ‪พร้อมหน่วยจู่โจมพิเศษของคุณ
‪คนจะเชื่อว่าคุณชนะ
‪นี่สองทุ่มแล้ว
‪ไม่
‪ฉันต้องการแสงสว่าง ‪เราจะแลกเปลี่ยนกันตอนแปดโมงเช้า
‪ฉันจะไม่ช่วยพลเมือง 40 คนออกจากที่นั่น
‪โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ตกลง
‪ไปจัดการซะ
‪แน่นอน
‪มาร์ติเนซ
‪โตเกียว พวกเขาตกลง
‪สวัสดี
‪หลับสบายไหม
‪ผมหลับไปนานแค่ไหน
‪สิบสี่ชั่วโมง
‪ผมง่วงมากเลย
‪คุณขอยานอนหลับ
‪พวกเขาเลยจัดให้คุณชุดใหญ่
‪จำไม่ได้เหรอ
‪จริงสิ
‪มาเร็ว
‪เราต้องเสริมหล่อให้คุณหน่อย ‪คุณจะต้องออกทีวีนะ
‪ไปกันเถอะ
‪มาสิ
‪คุณจะพาผมไปไหน
‪ไปโรงเรียน
‪อยากให้ฉันเตรียมอาหารเช้าให้ไหม
‪คุณจะเป็นแม่จริงๆ เหรอ
‪คุณจะไปโรงเรียนลูกชาย ‪แล้วเล่านิทานให้เด็กๆ ฟังไหม
‪แน่นอน
‪และเราจะเอาอมยิ้มไปแจกเด็กๆ ‪เพื่อกวนใจพวกแม่ที่ไม่เคยสำเร็จความใคร่
‪ที่ชอบพูดว่าขนมหวานไม่ดีต่อเด็กๆ
‪อลิเซีย
‪ลูกชายคุณจะไม่รักคุณ
‪แต่คุณจะรักฉัน
‪ไปกันเถอะ
‪คุณจะบอกผมหรือเปล่าว่าเราจะไปไหน
‪ไปโรงเรียน
‪(แลกตัวประกันที่ธนาคารกลางสเปน)
‪และสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ก็อยู่ตรงนั้น
‪เราต้องสร้างความโกลาหล
‪แต่ทุกอย่างดูหมดความสำคัญไปเลย ‪เมื่อฉันเห็นริโอลงมาจากรถ
‪เขายังมีชีวิตอยู่
‪สับสน...
‪และไม่ค่อยสู้ดีนัก
‪แต่เขาหล่อสุดๆ เลย
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง