NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Her zaman hatırlanacak güzel günler vardır.
Ne kadar boka batarsanız
o geçmiş günler o kadar mutlu görünür.
Bir mucize beklerken
ve Nairobi'nin yaşam belirtilerini dinlerken o günlerden birini,
manastırdaki futbol maçını hatırladım.
-Defansa devam. Bir dakika kaldı. -Hadi.
-Hey! -Hadi.
Koş.
Al bakalım.
Köşe vuruşundan önceki saniyelerin bu kadar eğlenceli olduğunu bilmezdim.
Hakem, taşaklarımı elledi!
Gördün sen de!
Hadi ama! Kesin. Bir dakika kaldı. Tartışarak mı harcayacaksınız?
Defanstaydım. Kıçıma yapıştı!
Taşaklarını ellediğini gördüm domuz.
Yeter! Ona bir daha dokunma. Hiçbir yerine, tamam mı?
-Yoksa seni atarım. -Tamam, hadi.
Hadi, at!
Gol!
Penaltı!
-Görelim bakalım. -Kavga çıkacak.
İşte başlıyor.
Penaltı ve kırmızı kart. Defol!
-Tokyo! -Hadi.
Sinyal yok. Her şey kesildi.
Ne yapacağız?
-Onu kaybediyoruz. -Olamaz, siktir!
Dikkatli ol.
Yavaşça.
Tamam, tuttum.
Biraz daha yukarı.
Çok iyi gidiyorsun.
Şimdi mermiyi çıkar.
Hadi.
İşte bu.
Güzel.
Dikkatli ol. İşte bu.
İşte oldu.
Buna nostalji deniyor.
Mutlu olduğunu düşünmediğiniz
geçmiş olayların aslında birer mutluluk olduğunu
anlamak.
Evet!
Daha ilk yarının bile sonuna gelmemiştik.
Lizbon çadıra üç kilometre uzaktaydı
ve zorla diğer takıma geçiriliyordu.
Sierra'dan üst köşeye bir gol.
Bu arada biz de robot gibi,
Nairobi'nin akciğerinin bir parçasını çıkardık.
Onu kurtarıyor muyduk yoksa öldürüyor muyduk,
belli değildi.
İkinci oyuncu gitmişti.
İkinci golü de yemiştik.
Üçüncü de sıradaydı. Palermo'dan gelecekti.
Ama kendi kalesine atacaktı.
İyi bir liderdi.
Ama berbat bir takım oyuncusuydu.
Planı andıran tek şey Profesör'ün Madrid'e gelişiydi.
Ama o bile hatalıydı.
Bir sürücü eksikti.
Profesör,
gitmeliyiz.
Motosikletle orman patikalarından, toprak yollardan ve patikalardan giderek
polise yakalanmadan La Mancha'yı geçtiler.
Şövalye ve yaveri yenilgiden yenilgiye koşarak
kazanılamayacak savaşın aptallar cephesine doğru ilerliyordu.
Her şey patlamanın eşiğine gelmişti.
İnanabiliyor musun?
Hamileyim.
Kimin aklına gelirdi?
Tebrikler.
Teşekkürler.
Gerçekten...
...çok cesursun, biliyor musun?
Yapmam gerekeni yaptım.
Direnmezsek bizi Auschwitz'teki gibi ezip geçerler.
Çok acırsa söyle.
Yok, devam et. Sür alkolü. Yıllardır acı çekiyorum zaten.
Bir bakalım...
Devam et.
Aklını mı kaçırdın?
Suratını dağıtmışsın.
-Kendini böyle kaybedemezsin! -Nasıl durayım? Düdüklü tencere gibiyim.
Aynen!
O yüzden insanlarla şımarık piçler gibi yumruklaşamazsın!
Şurada kan var. Üstünde...
Benden çekinme. Bu gözüm görmüyor.
Dinle Amanda,
soygun yüzünden anksiyete atağı geçirdin mi hiç?
-Şey... Galiba. -Anladım.
Ayrıca 30 dakikadan fazla deliksiz uyuyamıyorum.
Çünkü ta şuramda bir düğüm oluyor ve ben...
Bu... Bu tür durumlarda normal.
Çok fazla gerilim var.
Çok fazla. Ama merak etme, sana sakinleştirici getireceğim.
Çünkü kesinlikle travma sonrası stres bozukluğu yaşamanı istemeyiz,
atlatması çok zordur.
Hatta bazen...
...hiç geçmez.
Sana yardım edeyim. Şurada biraz kan var.
Merak etme. Ben burada olduğum sürece...
...istediğin her şeyi alırsın.
Benim kişisel projem olacaksın.
İspanya Merkez Bankasını soyuyoruz.
Sen unutmuş olabilirsin ama ben unutmadım.
Daha önce hiç böyle pislik yapmadık.
Belki travma geçirdim.
Belki olay budur. Hepimiz travma yaşamışızdır.
Ne demek istiyorsun? Benim travmam neymiş?
-Ben... -Söylesene.
Tokyo'dan ayrıldın.
Tokyo'dan ayrılacak kaç adam var?
Sıfır. Çünkü Tokyo'dan ayrılamazsın.
Tokyo hakkında ne biliyorsun ki?
Tokyo lanet bir Maserati ve herkes ondan bir tane ister.
Üstünde anahtarıyla, kapısı açık hâlde
sokakta bırakmak için kafayı yemiş olman gerek.
Bak Rio. Açık konuşacağım.
Belki de travman erkekliğine zarar vermeleridir.
Belki işkencede seni çok zorlamışlardır.
Söyleyip kurtulman lazım. Tokyo'dan o yüzden ayrıldın, değil mi?
Tek kişi ya da grup olarak yaptıklarında travma farklı olur.
Söyle, rahatla.
Bana her konuda... Güvenebilirsin.
Her konuda.
Hanımlar, beyler...
Maalesef size veda etmem gerek.
Ben gidiyorum.
Moralinizi yüksek tutun.
Ne yapıyorsun lan sen?
Matías...
Ben gidiyorum.
Seninle çalışmak her zamanki gibi bir zevkti.
Hatta seni sevdiğimi bile...
...söyleyebilirim Matias.
Sizlere gelince...
Umarım komutam çok travmatik olmamıştır.
Torunlarınıza ve sevdiklerinize bu hikâyeyi anlatabilirsiniz. Neyse...
Hanımlar, beyler,
çok memnun oldum.
Ne oluyor lan?
Sakin ol.
Palermo, sakin ol.
Sakince konuşalım.
Ama gitmiyorsun.
Kahretsin!
Darbe yaptın kaltak! Ne bekliyordun?
Ben askerî taraftan sorumluyum, sen de teknikten.
Teknikten mi?
Gözlüklü, inek bir mühendis gibi mi görünüyorum?
Aşağıda neyi idare etmemi istiyorsun ki?
Şimdi erit, şimdi eritme!
Batiskafı çıkar! Batiskafı sok! Daldır! Çıkar!
Sen beni ne sandın?
Buraya bunun için gelmedim!
O kadar düşemem. Ben gidiyorum.
Elle açma sistemini çalıştırıyorum ve sana iyilik yapıyorum.
Çünkü kalırsam seni ve diğerlerini delik deşik ederim.
Artık sizin tarafınızda değilim.
Sana iyilik yapan benim.
Çünkü yemin ederim, bir sonraki adımım
seni öldürmek olacak.
Sanmıyorum.
Ben sanıyorum.
Claymore mayınları.
Gördüğün gibi...
...size doğru duruyorlar.
Bana zarar vermezler.
Biliyorsun, seni öldürmekten hiç çekinmem.
Sakin ol.
Bize böyle ihanet edemezsin.
İddiaya var mısın?
Palermo! Kıpırdama!
Güzel.
Çılgın prenses prensine el sallamak için gara gelmiş.
Biraz onurlu ol, Tanrı aşkına!
Nereye gidiyorsun?
Hapse mi?
Alnından vurulmaya mı?
Bizi satmaya mi?
Kimseyi satmayacağım.
Devlet sırları beni koruyacak.
Size ihanet etmem, merak etme.
Gitmek zaten ihanet.
Bizi burada yalnız bırakmak ihanet.
Sakın!
Kıpırdama. Seni öldürmek istemem şişko.
Beni öldürmek istemez misin?
Ama öldürmen gerekecek.
Delilik ediyorsun Helsinki.
Palermo, gidersen...
...yemin ederim...
...güm, güm, ciao olur.
Ciddiyim Palermo. Yaparım.
Ciddiyim..
Tuttum seni.
Rio'ya ne dedin sen ya?
-Hangi konuda? -Travma geçirdiğini söylemişsin.
Ne dersen de, bir şeyler döndüğü kesin.
Bir şeyler mi dönüyor? Tokyo'dan ayrıldı diye mi?
Maserati olduğu için mi?
Bak...
Maserati erkekler arasında bir laftır.
Demek istediğim, işkence sırasında bir şey olmuş.
Onu çok zorlamışlar.
Ne yapmışlar?
Terli, kırk adam arka kapısını açmış.
Arka kapısından girmişler.
Rio işkence görüyor, sen bu saçmalıkları mı söylüyorsun?
Bu, doğru. Çizgiyi geçip geçmediklerini sordum.
Ne oldu biliyor musun? Yüzleşemediği için sessiz kaldı. Klasik vaka.
Yok.
Yapamam...
Ne yapamazsın?
Biliyor musun? Hislerim birdenbire...
-...balon patlamış gibi söndü. -Ne balonu?
Ne balonu?
Hayır, hangi balondan bahsettiğimizi bilmek istiyorum.
Ne balonu?
Sanki gözümün bağı birden düşüverdi.
Sana bakıyorum ve tanıyamıyorum.
Birlikte ne yaptığımızı bilmiyorum.
Kim olduğunu bilmiyorum.
Mónica, beni yanlış anlama.
Tokyo bir Maserati olabilir ama sen de Fiat 600 değilsin yani.
Üzgünüm Denver.
Seninle olamam.
Evet.
Öfkeli bir Hidra gibi üstüne geldiği zaman çeneni kapa.
Hidra... Şey... Boş ver. Çeneni kapalı tut yeter.
-Kendimi savunmayayım mı? -Hayır.
Çünkü onun neye kızdığını bile bilmiyorsun.
Susacaksın.
Neden bahsettiğini ne kadar anlamıyorsan
o kadar özür dile.
Her şeye "Evet canım, özür dilerim." de.
Bu klasik bir vaka.
Kılıbıkların klasiği.
Hayır, sağ kalanların.
Fırtınanın geçmesini bekle.
Sonra rüzgârın ne yöne estiğini bul
ve ancak ama ancak
sakinleştiği zaman...
...hamleni yap.
Duyuyor musun beni?
Manastırdan beri sorun yaşıyoruz.
Olan şey bu.
Yani...
Bir süredir birikmişti.
Bütün bu gerilimle de patladı.
Olan şey bu.
Profesör.
Ben Tokyo.
-Tokyo, darbe yapmışsın. -Palermo çıldırdı.
Neredeyse lobiyi havaya uçuracaktı.
-Ama kontrol altına aldık. -Hayır, almadınız.
Palermo'yu kontrol edemezsin. Sağı solu belli olmaz.
Bağladık ve 7/24 gözetim altında.
Tokyo, plan darmaduman oluyor!
Ben hâlâ buradayım Profesör.
Orada olman neyi değiştirir?
Palermo olmadan altını çıkaramayız.
Nasıl yapacağını biliyor musun?
Nairobi de yok!
Lizbon da yok!
Palermo kaçıyordu çünkü bu, tek akıllıca seçenekti.
Profesör,
sen koruyucu meleğim oldun.
Şimdi sıra bende.
Nasıl oldu?
Bana ihanet etmediği için öldü.
Gerçekten üzgünüm.
Ben...
Bir ağaçta saklanıyordum ve her yerde...
...askerlerle polisler vardı.
O bir çiftlikteydi. Orada buldular onu.
Silahsız bir hâlde diz çöktürdüler ve beni sordular.
Ona doğru koştum.
"Profesör nerede?" diye sordular.
"Söyle onlara Raquel." dedim.
"Yerimi söyle. Teslim olacağımı söyle, lütfen." dedim.
"Bilmiyorum."
"Bilmiyorum." deyip durdu.
Onlar da iki kez ateş ettiler.
Silahsızken onu iki kez vurdular.
Yetişemedim.
Ama gördün mü?
Sadece duydun mu?
Profesör.
Cesedi taşırlarken gördün mü?
Kaçmak zorundaydım.
Beni dinle.
Ben de annemin eve gelmemi söylediğini duydum.
Orada güvende olacağımı söylemişti
ama mutfağında 20 polis beni bekliyordu.
Çadırda da...
...bankadan kaçtığımızı duydular...
...ama hâlâ buradayız.
Kaçan tek şey kapüşonlu bir gelincikti.
Haberlerde bir şey var mı?
Hiçbir şey yok.
Rio'daki gibi.
Öldürseler haberimiz olurdu.
Sorgulanıyordur.
-Nereye gidiyorsun Profesör? -İspanya Merkez Bankasına.
İyi bir fikir değil. Çok riskli.
Endişeni anlıyorum
ama Lizbon'un hayatta olup olmadığını ancak orada öğrenebilirim. Çekil.
-Olmaz. -Lütfen, rica ediyorum.
-Olmaz Profesör. -Çekil Marsilya.
Motosiklete binmene izin vermeyeceğim.
Yetmiş.
Bu raporlarda yazanlarla
hapisten anca 70 yaşında çıkarsın.
Paula da 40 olur.
Annen o kadar uzun süre önce ölmüş olur ki anca kemikleri kalır.
Dur, devam etmene gerek yok.
Tavsiye edilen ceza savcıya bağlı, sana değil.
Son karar da hâkimin.
Gayet iyi biliyorsun ki
savcı da hâkim de
bu raporlarda yazdıklarıma bakıyorlar.
Ben de istediğimi yazabilirim.
Ne yazmamı istersin?
Şiddete başvurmak zorunda kalacağım.
-Ben sadece planı koruyorum. -Plana ben karar veririm.
Plan bu değildi. Bu, doğaçlama.
Hep "Doğaçlama yok." dersin.
Pes etmem.
Anlaman gerek.
Cevap alabileceğim tek yer orası.
İspanya Merkez...
Pekâlâ.
Cidden mi Profesör?
Profesör nerede, ne yapacak, bilmiyorum.
Düşünemiyor musun?
Aşk zihnini mi bulandırdı?
Planda bir tür güvenlik duvarı var.
Aşkla ilgisi yok.
Tabii ki var.
Ama düşün, hapiste aşk su gibi akıp gider.
Kayboluverir. İki ayda kuruyup gider.
İki aylık acı mı, ömür boyu hapis mi?
Yedi kez daha dünyaya gelsen
aşkımızın doğasını anlayamazsın sen.
Planı korumak için
orada mı, sorgulanıyor mu diye bakmalıyız.
Yaşıyorsa sorgusunu Alicia Sierra yapar
ve o da İspanya Merkez Bankasında.
Ama sen gidemezsin!
Sana aşkının doğasını anlatayım.
Biriniz Soto del Real'de,
biriniz Cádiz'de yatarsınız ve yılda bir kez eş ziyaretiniz olur.
O da şanslıysanız.
Çünkü sevgilini yakalayamazsak
onu bir daha bok görürsün.
Ya bunu seçersin ya da kızına annelik edecek kadar
erken çıkmayı.
Beni duygusal olarak manipüle etmeye çalışıyorsun Alicia.
Sadece gerçeği söylüyorum.
Her zamanki gibi.
Planı korumak için gitmeliyiz.
Bütün haberlerde resmin gösterilirken çadıra nasıl gideceksin?
Herkes gibi.
Kırmızı tulum ve Dalí maskesiyle.
Ah, güzel.
Bize ihanet etmez o.
Elini ver.
Daha önce kaç kere âşık olduğunu düşündün?
Bu sefer de aynısı olacak, sen de biliyorsun.
Herkes ihanet edebilir Marsilya, herkes.
Bilmen gereken...
Fena vurdun ama... Bitirmiştik!
Öyle miydi?
Bilmiyordum.
-Sergio, biraz daha iç. -İki tane içtim zaten.
Çok ciddi duruyorsun.
Bu tuhaf bir düğün Andrés.
Harika bir parti!
-Kardeşim! -Ona üzülüyorum. Henüz genç
ve âşık ama sen hastasın.
Rahibi duymadın mı?
"Ölüm sizi ayırana dek."
Belki senin için büyük finaldir bu
ama onun için daha başlangıç ve hiç de adil bir başlangıç değil.
Hasta olduğumu biliyor.
Herkes hasta olduğumu biliyor.
Kızın hislerine ihanet ediyorsun.
Ona hayatının en iyi iki üç yılını yaşatacağım.
Evet ve sonra da...
Aslında bir anlamda ihanet edeceğim.
Neyse.
İhanet aşkın özünde var.
Madem konusu açıldı, baksana.
Martín.
Adam efsane ya! En iyi arkadaşım. Mutlu.
Bana ihanet eder mi?
Yeri geldiğinde
elbette eder. Tatiana?
Tatiana da eder.
Hayır, aşkı herkesten farklı yaşadığını söylüyorsun
ama her yerde hain görüyorsun.
Hayır, öyle demiyorum.
Hayır, diyorum ki
ihanet birini ne kadar sevdiğinle alakalı değildir.
İkileminin ne kadar zorlu olduğuna bağlıdır.
Sevdiğine ihanet eder misin? Prensipte hayır.
Peki, ya onlara ihanet edersen
sevgili kardeşini kurtaracak ilacı vereceklerini söyleseler?
Bu gerçek bir ikilem.
Sergio Marquina. Duygusal soğukluk.
Kompulsif narsisizm.
Patolojik utangaçlık.
Psikopat özellikler...
-Kısacası, bir cevher. -Yani.
Kişiyle konuşmadan, sahte bir uzman tarafından yazılmış bir rapor.
Seni temin ederim, orada yazandan çok daha eğlenceli biridir.
Güzel.
Evet, psikopatlar çok eğlenceli olabilir.
Bir de senin profilin var.
Ne olmuş benim profilime?
Bu tür bir piçe bağlanan bakıcı karaktersin sen.
Onları yüceltiyorsun.
Yanlarında yavaş yavaş küçülüyorsun.
Sonra seni kullanıp manipüle ediyorlar.
İçgüdülerinden ne zaman vazgeçtin müfettiş?
Profesör hayatına girmeden önce mi?
Çünkü Alberto seni döverdi.
Bu, seni nasıl aşağılıyor?
Önce annemin Alzheimer'ını, şimdi de aile içi şiddeti kullanıyorsun.
Bana hikâyenin tekrarlamadığını söyle.
Bir noktada fark etmediğini,
kendine "Dikkatli ol, bu adam orospu çocuğu olabilir." demediğini söyle.
Doğru olmadığını söyle.
Protokolleri ve pazarlığı biliyorsun ama ben de biliyorum.
Seni yenmiştim Raquel.
Aptal olmalıyım çünkü âşık olduğumuzu sanıyordum.
Gelmeni ben istemedim. Blöf yaptım.
Telefonu kapattı ve kozumuzu kullanamadık!
Senin peşine düştü çünkü zayıf halka sendin.
Senin için ne yaptı?
Seni bulmak için ailesiyle bir adaya gider miydi?
Senin yaptığın bir plana uyar mıydı?
Kahraman sen oldun mu hiç?
Yoksa hep yavru köpek gibi onu mu takip ettin?
Seni Alberto hakkında uyarmıştım. Orospu çocuğunun tekiydi.
Bu adam da öyle.
Soru çok basit Raquel.
Böyle bir aptal için 30 yıl hapis yatmayı hak ediyor musun?
Albay...
Raporlara bakıyorum,
benim hatam olabilir
ama Murillo'nun tutuklanmasına dair kayıtları bulamıyorum.
Neye bakıyordun?
Bir teknik detay yüzünden şey olmasın...
Yani sonuçta... İnsan hakları söz konusu.
Neyin var senin? STK'ya mı katılmaya karar verdin?
Uluslararası Af Örgütü'nde misin? Zırvalamayı kes.
Ama yasalara göre...
Antoñanzas, burada yasayı uygulamaya ne zaman başlarız sence?
Tahmin edebilir misin?
Bir cevap ver.
-Siz... -Ne zaman dersem.
Tam olarak ben ne zaman istersem.
Çünkü tutuklama raporları ya da usul güvenceleri umurumda değil.
Anlıyor musun beni?
Evet.
Yani o zamana kadar...
O zamana kadar o kaltak burada, uyumadan, bir kovaya işeyerek oturacak.
Bir sorun var mı?
Hayır, yok.
Aferin Antoñanzas. Güzel.
ŞEFFAFLIK
ZAM İSTİYORUM
YAŞASIN ŞEYTAN YAŞASIN SERMAYE
Bu sistem bizi temsil etmiyor...
Profesör, Lizbon'un kumaşın ardında olup olmadığını görmek için
X ışınlı gözleri olsun isterdi.
Ama o Süpermen değildi.
O yüzden Sherlock Holmes olmakla yetinmesi gerekti.
Bir ipucu bulmak için bankaya geldi
ve üç tane buldu.
Minibüs. Orada ne işi vardı?
Ve neden çamurluydu?
CNP85600N.
Pakistan cevabı buldu.
Araç Lizbon'un sözüm ona öldürüldüğü yerin yakınındaki
Huelva polisine aitti.
Ángel.
Hamelin planının izini sürecek biri varsa o da Ángel'di.
Tabii yapacak daha önemli bir işi yoksa.
Lizbon'u Madrid'e getirmek gibi.
Ayrıca arkadaşının ardından yas tutacak biri varsa o da oydu.
Bir de Alicia Sierra. Ateşkes ilan edileli saatler olmuştu
ama hâlâ oradaydı. Ne kadar işkolik olursa olsun
eve gitmiş, ayaklarını suya sokmuş olmalıydı.
Tabii ülkenin en çok aranan suçlularından birini sorgulamıyorsa.
Lizbon hayatta olabilirdi.
Ama onu bir başına bırakmayacağını göstermek için onunla temas kurmalıydı.
İletişim merkezi olarak kullandığın ambulans geldi.
Kim inceleyecek, tahmin et.
Eski kocan Alberto.
O hem en iyi olay yeri incelemecimiz
hem de hayatını daha da çok sikip atmayı çok istiyor.
Bir seçenek daha var.
Oraya herkesten önce gidip
tüm kanıtlardan kurtulabilirim.
Hiçbir şey bulamazsın.
Siktir Raquel.
Biliyorsun.
Daima bir şey buluruz.
Bizi annene ve kızına götürecek bir şey bulacağız.
Göreceksin.
Sıradaki beş kişi, arkadaşımla tuvalete gitmeye hazır olun.
Gandía, artık aynı takımda olduğumuza göre
bir şey sorabilir miyim? Kafam karıştı.
Biz iyi adamlar mıyız, kötü adamlar mıyız?
Testis torbanı yarıp
taşaklarını çıkarırım ve ağzına sokarım senin.
Bu, ilginç olurdu.
Ama ellerin bağlı dostum.
Kelepçelerin güvenilirliği tek bir anatomik özelliğe dayanır,
biliyor muydun?
Tarak kemiği çıkmalarını engeller.
Ama yerinden çıkarmak çok kolaydır.
-Gerçekten mi? -Yani...
Özgürlük için bir fikir.
Özgür
Şafaktaki güneş gibi
Özgürüm
Deniz gibi
Özgür
Esaretten kaçan
Ve nihayet uçabilen kuş gibi
Özgür
Rüzgâr gibi yükseliyor
Ağıdım ve pişmanlığım
Durmadan yürüyorum
Gerçeğin peşinde Ve nihayet anlayacağım
Özgürlüğün ne olduğunu
Uyu.
Yatağım dört köşe,
başımda dört melek.
Luka, Matta ile Yusuf
ve Efendimiz ile Bakire Meryem
Antoñanzas.
Burada ne işin var?
Sen...
Tutuklusun!
Diz çök.
Ben sadece nabız yokluyordum.
Diz çök.
Lütfen, karım ve kızlarım yatakta.
Onlara bir şey olmayacak.
Talimatlarıma uyup bazı soruları cevaplaman gerek sadece.
Kafama silah dayamış biriyle konuşmam.
Konuşacaksın.
Elimizde ilk olarak...
...ambulans var.
İki...
Bunak büyükanne.
Neredeyim ben?
Yapamıyorum.
Üç...
Annesiz çocuk.
Anne.
Dört...
Profesör'ün aşkı.
Sen hapse girince iki gün falan sürecek.
Bu da son sahne.
Bir memura saldırıyorsunuz.
Neye bulaştığınızı bilmiyorsunuz.
Ateşkes yapmıştık.
Bazen ateşkes savaşın en önemli kısmıdır.
Ben...
...nefes alamıyorum.
Topla kendini Antoñanzas.
Topla kendini.
Nefes alamıyorum.
Marsilya.
Daha iyi mi?
İş birliği yaparsan
savcılık 12 yıl isteyecek. On yıl alırsın,
beş yılda da çıkarsın.
Hayatın böyle olabilir.
İşbirliği yapmazsan 30 yıl alırsın.
O zaman olacağı bu.
Seçim senin, müfettiş.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay