ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Μπαμπά. -Ναι, θα του το πω.
Φυσικά, τώρα που θα...
Έρχεται, μπαμπά.
Έρχεται.
Καθηγητή, θέλετε ένα καφεδάκι;
Θα το έπινα, ευχαριστώ.
Καλημέρα.
Ορίστε το καφεδάκι.
Μπισκοτάκια;
Ναι. Ευχαριστώ.
Θέλετε να μου πείτε κάτι;
-Είναι κάτι. -Αυτό.
Ένα θεματάκι.
-Έχετε αδέρφια; -Μόσχα, σε παρακαλώ.
Όχι προσωπικές ερωτήσεις. Από τους πρώτους κανόνες.
Εγώ έχω έναν φίλο που είναι σαν αδερφός.
Ήταν μαζί μου στο ορυχείο, στις ληστείες και στη φυλακή.
Αυτό είναι το θέμα.
Εγώ βγήκα, αλλά εκείνος έχει άλλα πέντε χρόνια.
Πέντε χρόνια, Καθηγητή.
Λυπάμαι, δεν βλέπω τι μπορώ να κάνω για...
τον φίλο σου, αδερφό, ό,τι είναι.
Όχι, για τον γιο του.
-Τον γιο του; -Τον Χουανίτο. Βαφτιστήρι μου.
Που τον έχω εγώ σαν αδερφό.
Υποσχέθηκα να τον φροντίζω όταν βγω από τη φυλακή.
Έχουμε καιρό να τον δούμε και μαθαίνουμε ότι δεν πάει καλά.
Είναι άνεργος, δεν έχει να φάει.
Έλεγα, για να σταθεί στα πόδια του, μήπως τον έφερνα εδώ.
-Θα σταθεί στα πόδια του με ληστεία; -Τίμια ληστεία.
Κοιτάτε τον. Πρώτη φορά τον βλέπω τόσο ισορροπημένο.
Κι αν πάει καλά, οι καλοί χωράνε παντού.
-Συγγνώμη, αλλά... -Καθηγητή.
Είναι κορυφαίος. Τον ξέρω από παιδί.
Όλα τα κάνει. Αυτοκίνητα, διαρρήξεις...
Γιατί λέμε εσένα Ντένβερ κι εσένα Μόσχα; Είναι θέμα ασφάλειας.
Κανείς δεν πρέπει να ξέρει τα ονόματα των άλλων, δεν γίνεται.
Έκανα εξαίρεση για τον γιο σου. Θες και το βαφτιστήρι;
Δεν είναι οικογενειακή επιχείρηση να πάρω ξαδέρφια, γείτονες...
Τι λες τώρα, ηλίθιε;
-Πώς; -Στον Καθηγητή μιλάς.
Το παιδί δεν έχει να φάει, μπαμπά.
Εμείς παίζουμε τη ζωή μας γι' αυτόν
κι εκείνος μάς λέει πόλεις.
Ξέρετε πού να βάλετε το όνομα "Ντένβερ";
Στον κώλο σας. Εμένα με λένε Δάνι, μπαμπά.
Πάντα έτσι μ' έλεγαν. Και κάτι άλλο.
Το αλάνθαστο σχέδιό σας για το Νομισματοκοπείο
είναι μια μαλακία και μισή.
Τυπώστε χαρτονομίσματα στο σαλόνι. Πιο φτηνά θα έρθει.
Ευχαριστώ για τον καφέ.
Τελευταία φορά που του μιλάς έτσι, εντάξει;
Ντρέπομαι για σένα. Δεν βλέπεις που είναι διανοούμενος;
Ο καθένας στο είδος του.
Πρέπει να τον εμπιστεύεσαι και κυρίως να τον σέβεσαι.
-Δεν τον σέβομαι; -Όχι.
Ίσως ο μικρός έχει δίκιο.
Αν τα τυπώσουμε στο σπίτι, θα γλιτώσουμε προβλήματα.
Και το κόστος των όπλων...
των πυρομαχικών...
Ντένβερ, φέρε τον εκτυπωτή. Θα κατεβάσω τα λεφτά από το Internet.
Ιδιοφυής ιδέα.
Ακόμα καλύτερα...
Εγώ θα τα σκιτσάρω κι εσύ θα τα χρωματίζεις.
Θα φτιάχνουμε δύο τη μέρα.
Κοίτα τι καλά που σκιτσάρω.
Έχει τίτλο "Πάθος για τον Χουανίτο".
Θα γελάσετε κι άλλο;
Αν σας ρίξω μερικές ψιλές, μετά θα σκιτσάρετε τα δόντια σας.
Άντε γαμήσου.
Ντένβερ, μη θυμώνεις, πλάκα κάνει.
Ξύπνησα σε μια φυλακή μέσα στη δική μας φυλακή.
Αλυσίδες, σύγχυση και μπροστά μου ένας τρελός.
Ο χώρος είχε συμπιεστεί. Τώρα θα συμπιεζόταν κι ο χρόνος.
Μέσα σε μόλις 15 λεπτά αφότου άνοιγα τα μάτια μου,
ο Γανδία θα άνοιγε πυρ εναντίον όλων μας.
Τι κάνεις;
Δεν σε χτυπάω, είσαι δεμένη.
Λύσε με.
Να δούμε ποιος θα χτυπήσει ποιον.
Γιατί δεν με σκότωσες;
-Δεν είμαι δολοφόνος. -Δεν είσαι;
Θα σκότωνες τη Ναϊρόμπι και τον Ελσίνκι και δεν είσαι δολοφόνος;
Γιατί δεν με σκότωσες;
Είσαι το πειραματόζωό μου.
Κι εσύ;
Τι σκατά είσαι εσύ;
Ο θηριοδαμαστής.
Και είσαι τυχερή.
Θα σε δαμάσω.
Αν με ξανακλοτσήσεις, θα σε χτυπήσω τόσο δυνατά
που δεν θα σε γνωρίζει ούτε η σακάτισσα φίλη σου.
Μείνε ακίνητη.
Άκου. Θα σου εξηγήσω.
Είναι πολύ εύκολο.
Πουτάνας γιε.
Κοίτα.
Το πρώτο μου χαρτί είσαι εσύ.
Εξαφανίστηκες.
Δεν μπορεί, θα σε ψάξουν.
Και σε ψάχνουν σαν τρελοί.
Διαιρεμένοι και νευρικοί.
Ήδη κερδίζω.
Επόμενο χαρτί.
Διαιρώ την ομάδα.
Δεν αναρωτήθηκες πώς λύθηκα;
Ομιλεί ο Γανδία,
υπεύθυνος ασφαλείας της Τράπεζας της Ισπανίας.
Δηλώνω κρυμμένος,
ασφαλής και έτοιμος να κάνω οτιδήποτε χρειαστεί
προκειμένου να ανακτηθεί
ο έλεγχος και...
Θέλει να μας σκοτώσει όλους!
Μείνετε μαζί. Σας παρακολουθεί!
Κι όπως ακούσατε, έχω θαυμάσια παρέα.
Πρέπει ν' αρχίσεις να φέρεσαι καλύτερα.
Αλλιώς, θα βρεθείς ακινητοποιημένη,
δεμένη, φιμωμένη και με τα μάτια δεμένα.
Και τότε δεν θα μπορέσουμε να γνωριστούμε.
Εντάξει;
Ήθελα απλώς να ευχαριστήσω τον Παλέρμο.
Η συμβουλή του για να λυθώ εξαρθρώνοντας τον αντίχειρα
με ελευθέρωσε.
Χάρη σ' αυτόν, ελπίζω να μπορέσω να σας βοηθήσω.
Και τώρα το χάος.
Αλήθεια είναι;
Αν πιστεύεις έναν ψυχοπαθή κι όχι έναν σύντροφο, δικαίωμά σου.
Σιωπή. Θα μιλήσεις στο δικαστήριο, πουτάνας γιε.
-Κύριε Ντένβερ, πάω τουαλέτα. -Όχι τώρα.
Εννοώ ότι...
δεν είναι καλά το στομάχι μου.
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα επειγόντως.
Τι τρέχει;
Το μουσείο είναι μεγάλο.
Και 60, 70 ομήρους δύσκολα τους διαχειρίζεσαι.
Επιπλέον, το παραμικρό θα πυροδοτήσει εξέγερση.
Όχι.
Θα ήταν αυτοκτονία. Σε κάτι τέτοια, υπερισχύει το ένστικτο επιβίωσης.
Ή όχι. Ο φόβος.
Ο φόβος σού υπαγορεύει οτιδήποτε.
Όπως να την πέσεις σε κάποιον από μας, κι ας έχουμε Μ16.
-Τι προτείνεις; -Να διεισδύσει κάποιος.
Χωρίς να έρχεται σε επαφή μ' εμάς, εκτός αν γίνει εξέγερση.
Αν δεν υπάρξει πρόβλημα, θα βγει σαν άλλος ένας όμηρος.
Αυτήν τη δουλειά θα την έκανε και παλιάτσος σε τσίρκο.
Άρα, κι ο Χουανίτο.
Να το.
Αυτός είναι;
Όχι.
-Αυτό ήταν το λεωφορείο του. -Ναι.
Δεν αρχίζουμε καλά. Πάμε.
Όχι, Καθηγητή, θα μπερδεύτηκε.
Ή θα πήρε λάθος λεωφορείο.
Ή θα κατέβηκε αλλού.
-Και είναι στο... -Θα μπερδεύτηκε;
Νονέ.
Θεέ μου.
Εγώ είμαι.
Ο Χουανίτο;
Η Χούλια.
Έχουμε καιρό να τα πούμε, έτσι;
Είσαι πανέμορφη, κόρη μου.
Εντάξει.
Πάντα ήσουν όμορφος. Όμορφη.
Αυτά τα μάτια.
Αυτό το στόμα, το χαμόγελο.
Είσαι πανέμορφη, Χούλια.
Τι τρέχει, Δανιέλ;
Σου φαίνεται παράξενο.
Τι λες, γαμάτο μου φαίνεται.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, με όποιον θέλει.
Τότε...
Σε κοιτάζω στα μάτια κι είσαι ακόμα ο Χουανίτο, αλλά...
είσαι φοβερή.
-Κάνε μου αγκαλιά. -Έλα.
Το ξέρει ο πατέρας σου;
Τον είδα πριν από κάνα χρόνο. Δεν είπε τίποτα.
Ο πατέρας μου με στηρίζει πολύ.
Πάντα ήθελε μια κόρη, λέει. Πολύ γλυκός.
Αυτός ποιος είναι;
Ο τύπος της δουλειάς, έτσι;
Αυτός, ναι.
Και τι δουλειά είναι αυτή;
Ο Γανδία λέει αλήθεια. Τον βοήθησε ο Παλέρμο.
-Πώς το ξέρεις; -Τον είδα να του δείχνει πώς.
-Μιλούσαν. Ο Παλέρμο τον πλησίαζε. -Και δεν είπες τίποτα;
Δεν άκουγα. Δεν ήξερα ότι θα του πει να σπάσει τον αντίχειρα.
Ας πλησίαζες, δεν ήσουν δεμένη.
Είμαι εδώ για να παρακολουθώ τους ομήρους, όχι εσάς.
-Ακούς πολλές μαλακίες εδώ. -Το ξέρω.
-Πώς είναι η Ναϊρόμπι; -Το παλεύει όπως μπορεί.
Με την απαγωγή τής Τόκιο, μείον δύο.
Αρχίζει να χαλάει το πράγμα, έτσι;
Χούλια.
Τι θέλεις;
Άφησέ με. Δώσε μου όπλο. Να πάω με τους άλλους.
-Μούδιασε ο πισινός μου από το καθισιό. -Κάνεις την όμηρο μήπως ζορίσει το πράγμα.
-Κι άλλο; -Άσε τις μαλακίες, γύρνα στη θέση σου.
Ο Ματίας έχει οπλοπολυβόλο μεγαλύτερο από το μπόι του.
Οι διαταγές είναι διαταγές. Γύρνα στη θέση σου.
Τις διαταγές τις δίνεις εσύ, o αρχηγός.
Αρχηγός σε τι;
Η Ναϊρόμπι χτυπημένη, την Τόκιο την απήγαγαν,
τον Παλέρμο πώς να τον εμπιστευτείς;
Σκέψου το, Δάνι. Είναι σειρά σου.
-Κανενός άλλου. -Με αγχώνεις.
Ξεκίνα να δίνεις διαταγές.
Δώσ' μου όπλο, αλεξίσφαιρο, ό,τι να 'ναι.
Και...
λέγε με Μανίλα, επειδή είμαι η Μανίλα.
Δεν είσαι ακόμα η Μανίλα. Είσαι όμηρος.
Και μη με λες Δάνι, με λένε Ντένβερ.
Και τώρα πάμε.
Και κάτι άλλο.
Μη με κοιτάς τόσο έντονα, θα μας πάρουν χαμπάρι.
Έντονα;
Νοήματα σου έκανα, μαλάκα.
"Έντονα"...
Γαμώτο, σαν σάουνα είναι εδώ μέσα.
Βάλε τον κλιματισμό.
Αν τον βάλω, θα μας ανακαλύψουν.
Κρίμα θα ήταν.
Φυσικά. Έχουμε τόσα να πούμε...
Χωρίς κλιματισμό, δεν έχει πολύ οξυγόνο.
Μέτρα τις ανάσες σου.
Μη σε νοιάζει για μένα.
Εδώ μπήκαν στο θησαυροφυλάκιο με τα αποθεματικά της χώρας.
Τι λες να κάνουν με το γαμημένο σου καταφύγιο;
Είσαι νεκρός.
Ιδρώνεις. Να σου ανοίξω τη φόρμα;
Μην αφήσουμε την κακή υγιεινή...
Έτσι και μ' αγγίξεις σου έκοψα το χέρι, καριόλη.
Τι τρέχει μ' εκείνο το παιδί;
Τον σγουρομάλλη. Δεν σε καύλωνε πια;
Σαν τρελή.
Δεν νομίζω. Τα παιδάκια, οι πληροφορικάριοι...
Για κείνον έστησα τη ληστεία.
Για σένα τι έχει κάνει κάποιος;
Δώρο τρυπάνι στη Γιορτή του Πατέρα;
Εσύ θες αληθινό άντρα.
-Σαν εσένα. -Σαν εμένα.
Φυσικά.
Έπαψες να με κλοτσάς.
Μου έδεσες τα πόδια, ηλίθιε.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος...
σημασία έχει ότι έγινες πιο δεκτική.
Και τα νύχια των ποδιών σου είναι βαμμένα.
Μ' αρέσει.
-Αλήθεια βοήθησες τον Γανδία να λυθεί; -Μάλιστα, κύριε.
Ξέρεις ότι παραλίγο να σκοτώσει τη Ναϊρόμπι και τον Ελσίνκι;
Παράπλευρες απώλειες.
-"Παράπλευρες απώλειες"; Καριόλη! -Ήρεμα.
Γιατί το έκανες, Παλέρμο;
Η Τόκιο έκανε πραξικόπημα, κύριε.
Είχα την ηθική υποχρέωση...
να σώσω το σχέδιο.
Σ' αυτό πιστεύω.
Ν' αποκαταστήσω την τάξη,
την καθεστηκυία τάξη, αφού δεν με απαλλάξατε.
Το έκανα ντε φάκτο.
Κι αυτό δεν αφορά το λύσιμο του Γανδία.
Φυσικά το αφορά.
Έπρεπε να προκαλέσω χάος. Προφανώς θα την κυνηγούσε.
Μπορεί να τη σκότωνε.
-Επαναλαμβάνω, έκανε πραξικόπημα. -Ψέματα!
Πήγε να το σκάσει σαν ποντίκι! Με τα κρατικά μυστικά.
Το παιδί κάνει λάθος.
Σε σταμάτησα στην πόρτα με τη βαλίτσα.
Θα διαπραγματευόσουν, καριόλη.
Σοβαρά; Με τα μυστικά που έκλεψα; Εκεί είναι η βαλίτσα.
-Δείτε την. -Ντένβερ, άνοιξε τη βαλίτσα.
Τι έχει μέσα;
Κεκάκια.
Ό,τι κι αν έχει η βαλίτσα, δεν έχει σημασία.
Πρόδωσες την ομάδα.
Τους έθεσες όλους σε κίνδυνο
και εξαιτίας σου ο Γανδία έχει την αξιωματικό μου.
Άκουσέ με, θα σου δώσω μια ευκαιρία να επανορθώσεις.
Αλλά δεν θα ξεχάσω τι έκανες.
Και δεν θα ξαναγίνεις αρχηγός.
Άρα, γυρίζω στο λόμπι με τους ομήρους; Τι κάνω;
Πρώτον, το βουλώνεις.
Και όχι, δεν ξαναπάς εκεί.
Λύστε τον.
Δεν είναι ώρα να χωριστούμε. Όταν τελειώσουν όλα,
τότε θ' αποφασίσουμε την ποινή.
Τώρα, ακούστε προσεκτικά.
Αντιμέτωποι μ' έναν μοναχικό λύκο,
είμαστε πιο ευάλωτοι στο λόμπι. Πρέπει να το εκκενώσουμε.
Παλέρμο, Στοκχόλμη, Ελσίνκι, πηγαίνετε τους ομήρους στη βιβλιοθήκη.
Θέλει να σκοτώσει, όχι ν' αποδράσει. Η πόρτα δεν πειράζει.
Μη φορέσετε μάσκες.
Θα κάνει το ίδιο και δεν θα τον ξεχωρίζουμε.
Μπογκοτά, τι γίνεται στο χυτήριο;
Σταμάτησαν τα καμίνια. Φοβούνται.
Άσε τη Ναϊρόμπι στη βιβλιοθήκη και κατέβα. Να δουλέψει το χυτήριο.
Ντένβερ.
-Πείτε μου. -Ανάλαβε δράση.
Ξεκίνα το κυνήγι.
Θα είστε οι πιο εκτεθειμένοι. Εξοπλιστείτε καλά.
Κράνη, πυρομαχικά, γεμιστήρες. Ό,τι χρειάζεστε.
Χτενίστε τον πρώτο όροφο. Φεύγοντας από κάπου, σφραγίζετε.
Οι άλλοι όροφοι;
Θα ψάξουν Ελσίνκι και Στοκχόλμη αφού μεταφέρουν τους ομήρους.
Ξέρουν όλοι τι να κάνουν;
-Μάλιστα, κύριε. -Ναι.
Και κάτι άλλο.
Καλή τύχη.
Και να προσέχετε.
Πάμε!
-Πώς νιώθεις, μικρή; -Καλά είμαι.
Έχω καλό νοσοκόμο.
Τον γουστάρεις τον μεγάλο;
Μπορεί.
Κουράγιο.
Κι εσύ.
Αυτή εκεί είναι λιώμα, Ελσίνκι.
Ξέρεις τι μου είπε; "Τι παίδαρο που 'χεις".
Εσένα εννοούσε. Όλοι νομίζουν ότι είμαστε παντρεμένοι.
Καλύτερα. Δεν μας προσέχουν.
Δεν είναι καλύτερα. Κανείς μας δεν κάνει παιχνίδι.
Άσε το παιχνίδι, Ναϊρόμπι. Γεια μας.
Καναδυό μέρες εντάξει. Εμείς κοντεύουμε να ξαναγίνουμε παρθένοι.
Εδώ που τα λέμε, θα γινόμασταν φοβερό ζευγάρι.
Εσύ κι εγώ,
οικογένεια. Αυτό σίγουρα.
Για πάντα.
Γι' αυτό.
Μαζί σου έχω ζήσει πιο πολλά από οποιονδήποτε άλλον.
Αυτό, Έλσι...
είναι μια ερωτική ιστορία.
Μια ερωτική ιστορία από τις καλές.
Όχι. Κάποτε θα έρθει κάποιος
κι αυτό θα είναι έρωτας.
Όχι αυτό εδώ.
Πρέπει να είσαι ελεύθερη και γενναία.
Γιατί πίστεψέ με, για τον έρωτα θες πιο πολύ θάρρος...
απ' όσο για τον πόλεμο.
Κι εσύ...
είσαι γενναία.
Φόρεσέ το.
Πάμε στο χυτήριο.
Πάμε στη βιβλιοθήκη.
Τέτοιες διαταγές έχω.
Μπογκοτά.
Άσε τις μαλακίες.
Φοβούνται, έτσι;
Δεν θ' αντέξουν ούτε πέντε λεπτά μπροστά στον Γανδία.
Πρέπει να τους μιλήσω.
Πόσον καιρό έχεις να φας;
Δυο μέρες.
-Τρεις. -Και να κοιμηθείς;
Κοιμήθηκα δυο φορές απ' όταν ήρθα, από δυο ώρες. Κάτι άλλο;
Πριν φας, θα καθαρίσω την πληγή.
Ακίνητη.
Έχουν κολλήσει πάνω τα μαλλιά.
Σε χτύπησα δυνατά.
-Βιβλιοθήκη καθαρή. -Ελήφθη.
Όλοι όρθιοι και σε τετράδες, τώρα!
Αγαπητοί όμηροι...
γύρισα.
Όπως ξέρετε, κυκλοφορεί ένας λύκος κι είστε τα πρόβατα.
Γι' αυτό, σας πάμε στη στάνη.
Θα σας συνοδεύσουν οι σύντροφοί μου και βοσκοί
Ελσίνκι και Στοκχόλμη.
Και τώρα πάμε, γρήγορα!
Όλοι πάνω! Πάμε!
Εσείς εδώ, μαζί μου.
Είστε η καλύτερη ασπίδα κατά τού Γανδία.
Γρήγορα.
Πιες. Κάνει θαύματα.
Δεν είναι πολύ δυνατό, έτσι;
Η Αμάντα, σωστά;
-Ναι. -Είσαι καλά;
Ναι.
Σίγουρα;
Ζαλίζομαι λίγο.
Θα είναι από τα χάπια που μου έδωσε ο κύριος Ρομάν.
Γεια σου, τι κάνεις;
Καλά.
Είμαι ο Αρτούρο.
Αρτούρο Ρομάν.
Σε είδα πολύ αγχωμένη
όταν επέμεινες να πας στην τουαλέτα. Ανησύχησα.
Τα νεύρα μου. Είναι δύσκολα εδώ μέσα.
Μ' αυτούς τους τρομοκράτες, παντού θα ήταν.
Το λέω από εμπειρία.
Είχα λίγο άγχος. Είμαι καλά, ευχαριστώ.
Εδώ έχουμε μόνο ο ένας τον άλλο. Πρέπει να μένουμε μαζί.
Πίστεψέ με.
Εντάξει.
Αν νιώσεις ξανά άγχος,
έχω κάτι που μπορεί να βοηθήσει.
Αλήθεια;
Τι είναι;
Προνόμια του βετεράνου.
Αυτοί είναι όλοι.
Σας φέραμε στη βιβλιοθήκη επειδή, όπως λέει το παλιό ρητό,
λίγη γνώση δεν έβλαψε κανέναν.
Στην περίπτωσή μας, ίσως σας σώσει τη ζωή.
Το Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο του Προυστ, ας πούμε.
Μνημειώδες μυθιστόρημα.
Είμαι σίγουρος ότι όποιος το βρει
και το σφίξει δυνατά πάνω του
θα εκτρέψει τις σφαίρες ενός Μ16.
Πλάκα κάνω, ηρεμήστε.
Θα μείνουμε εδώ πολλές ώρες.
Οι κανόνες είναι οι εξής: πρώτον...
Μπογκοτά, Ναϊρόμπι, πού είστε;
5:00 ΛΕΠΤΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Ακίνητοι!
Είστε μαλάκες; Κάτω τα όπλα.
Φοβάστε;
Ένας τρελός κυκλοφορεί οπλισμένος σαν αστακός.
Κι εγώ φοβάμαι.
-Μπογκοτά, εσύ φοβάσαι; -Όπως όλοι.
Ο Παλέρμο, ο Ελσίνκι κι η Στοκχόλμη φοβούνται κι αυτοί.
Αλλά πάνε τους ομήρους στη βιβλιοθήκη.
Ο Ντένβερ κι ο Ρίο τρέμουν από τον φόβο τους.
Επειδή ψάχνουν τον Γανδία.
Κι ο Γανδία...
είναι ο πιο φοβισμένος, αλλά θα συνεχίσει μέχρι να μας σκοτώσει.
Εγώ χέστηκα.
"Χέστηκα".
Όλοι κάνουν τη δουλειά τους.
Κι εσείς τα κάνετε πάνω σας.
Κρύβεστε στο χαντάκι.
-Δεν ήρθαμε εδώ να πυροβολούμε. -Το ξέρω, καλέ μου.
Αλλά αυτό δεν το διαλέγεις.
Εδώ μέσα αμύνεσαι πιο εύκολα.
Έχει μόνο μια είσοδο...
κι από εδώ μπορούμε να τον κάνουμε κόσκινο.
Αλλά τι βλέπεις μπαίνοντας;
Την ταξιαρχία της κρυμμένης κότας.
Δεν σας αναγνωρίζω.
Είστε εργάτες.
Είστε συγκολλητές.
Οι πιο σκληροί τύποι που έχω γνωρίσει.
Τα χρυσά μου αγόρια.
Όχι τίποτα κότες.
Ξέρετε τι άλλο είναι τρομακτικό;
Να γυρίζεις σπίτι μόνη το βράδυ.
Αλλά οι γυναίκες το κάνουμε.
Πιάστε τον φόβο από το χέρι και συνεχίστε τη ζωή σας.
Επειδή πρέπει να ζήσουμε, κύριοι!
Πρέπει να ζήσουμε ως το τέλος!
Γαμώτο, πιστέψτε με.
Από τους νεκρούς γύρισα για να σας κουνήσω το δάχτυλο.
Τι;
Ούτε μια αγκαλιά δεν μου κάνετε;
-Πώς είσαι; -Ούτε ξέρω. Μέχρι εδώ στα φάρμακα.
Τι έγινε η μουσική, Μπογκοτά;
-Λυπημένοι θα δουλεύουμε; -Μουσική, να πάρει.
Λατίνοι είμαστε ή Γερμανοί;
Ωραία ρόδα. Harley είναι;
Άσε το δούλεμα.
Μπογκοτά, πόσους τόνους λιώσαμε;
Σαράντα τρεις και μισό.
Πρέπει να σπιντάρουμε. Ν' ανάψουν τα καμίνια.
Και δίωρες βάρδιες για τις υπόλοιπες ράβδους.
Φέρτε μου δείγμα κόκκων.
Να δούμε.
Ανεβάστε την πίεση αερίου κατά δυο κιλοπασκάλ.
Η διάμετρος είναι μεγάλη.
Θέλω να σας δω να δουλεύετε όπως πάντα...
με ρυθμό, με χαρά.
Τι έπαθες εσύ;
Τι έπαθα;
Τίποτα.
Θα ξαναπώ αυτό με τις σφαίρες.
Επειδή όταν το έλεγα, τουλάχιστον...
με φλέρταρες.
Αλλά τώρα...
λες κι έπαθα τύφο.
Δεν θέλω να σ' εκμεταλλευτώ. Είσαι άρρωστη.
Σωστά.
Εντάξει, λοιπόν.
Θα περιμένουμε να γίνω καλά,
να βγούμε από δω, να βρούμε τον πατέρα μου,
να του ζητήσεις το χέρι μου...
Αν έσβησε η φωτιά, πες μου το.
Τι φιλί είναι αυτό;
Βοήθησέ με.
Καλύτερα εδώ.
Ναι.
-Είσαι καλά; -Ναι, εσύ;
-Ναι. -Μπογκοτά, Ναϊρόμπι, πού είστε;
Στον ανελκυστήρα. Είμαστε καλά. Ο Ντένβερ κι ο Ρίο;
5:00 ΛΕΠΤΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
-Βιβλιοθήκη καθαρή. -Ελήφθη.
Αυτό που είπες για τη Maserati...
-Ναι, τι; -Ήθελα να σου πω κάτι.
Τώρα; Τι θέλεις;
Η Τόκιο μπορεί να είναι Maserati, αλλά εσύ κρέμεσαι από πίσω.
Σαν κονσερβοκούτια σε νυφικό αμάξι.
Ναι... Ρίο.
Το γραφείο.
Πάμε.
Σ' αρέσει;
-Τι μαλακίες λες; -Η Maserati.
Αν θες να την πάρεις για βόλτα, όλη δική σου.
Ακούς τι μαλακίες λες;
Πρώτον, νιώθει, σκέφτεται κι αποφασίζει.
Κι έχει γίνει χάλια με τον χωρισμό.
Ένα θα σου πω. Την κοπέλα του φίλου τη σεβόμαστε.
-Πρώην. -Το ίδιο κάνει.
Πρώην ξε-πρώην, η κοπέλα του φίλου είναι σαν ραδιενεργό χωριό.
Και 20,000 χρόνια να περάσουν, ακόμα μολυσμένη είναι.
Με τίποτα δεν πας, ούτε με πάσο.
-Μαλακίες. -Θέμα ηθικής.
Της πιο ιερής ηθικής.
Εσύ τι έκανες στον καναπέ με τη Στοκχόλμη;
Μιλούσαμε.
Ξυπόλητοι; Έλα τώρα.
Ξυπόλητοι, τι σημασία έχει;
Έχει σημασία, Ρίο.
Εγώ δεν βγάζω παπούτσια όταν μιλάω με τη Λισαβόνα.
Θα ήταν περίεργο. Θα ένιωθα άβολα. Ξέρεις γιατί;
Είναι η περιοχή του Καθηγητή.
Να και το αγόρι σου. Θες να του πεις κάτι;
Ρίο... Έτσι;
Ρίο! Ντένβερ!
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
Είμαι παγιδευμένη! Φίλοι από τη συμμορία!
Βοήθεια!
Αυτό κάνουν 70 πόντοι οπλισμένο σκυρόδεμα.
Σαν να φωνάζεις μέσα από υποβρύχιο στον βυθό της θάλασσας.
Τρίτο χαρτί.
Να χύσω αίμα.
Βγαίνω λίγο έξω.
Της έλεγα ότι έχω μετατραυματικό στρες, μαλάκα.
Δεν σου έκλεβα την κοπέλα.
Με ηρεμεί να της μιλάω.
-Σε ηρεμεί να μιλάς στη Στοκχόλμη; -Ναι.
Είναι έξυπνη, ευγενική κι ακούει.
Συμπάσχει. Μπορείς να της πεις τα πάντα.
Και σ' εμένα μπορείς να πεις τα πάντα, αλλά δεν θέλεις.
Δεν μ' έπιανε ύπνος.
Όποτε έκλεινα τα μάτια είχα εφιάλτες, άγχος,
ταχυπαλμίες, κρίσεις...
Κοιμήθηκα μόνο επειδή ήξερα ότι ήταν πλάι μου.
Με καταλαβαίνεις;
Κοιμάσαι μαζί της και μου το λες κατάμουτρα.
Δεν κοιμήθηκα μαζί της, Ντένβερ.
Παρέα μού έκανε μόνο.
Είσαι φίλος μου ή όχι;
Φυσικά και είμαι.
Δεν φαίνεται.
Γαμώτο!
Το κράνος σου! Το γιλέκο!
Πατάμε με δύναμη!
Ντένβερ, κρατήσου!
-Μπογκοτά, Ναϊρόμπι, πού είστε; -Στον ανελκυστήρα.
Είμαστε καλά. Ο Ντένβερ κι ο Ρίο;
Ντένβερ, Ρίο.
-Ντένβερ, Ρίο! -Πάω εγώ.
Όχι, εσύ μένεις με τους ομήρους.
Πάμε, Ελσίνκι.
Πρόσεχε, κάπου εδώ είναι ο καριόλης.
Μπογκοτά, πήγαινε στο ασανσέρ του πρώτου.
Ελήφθη.
Μπορεί να είναι κοντά. Θα μείνουμε εδώ.
Πάμε, χοντρέ.
Ήρεμα, είμαστε εδώ!
-Πάνω. -Ντένβερ.
Είσαι καλά;
Κάτω!
Της μάνας σου, καριόλη!
Μας ρίχνει!
Πρώτος όροφος, ασανσέρ, ενισχύσεις!
Πήγαινε.
Πήγαινε!
Τρίτη και φαρμακερή, κοπρίτισσα.
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη