NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-Baba. -Evet, şimdi söyleyeceğim.
Tabii, şimdi... Bilemedim.
Tamam. Baba, geliyor işte.
İşte geliyor.
Profesör, kahve ister misiniz?
Evet, harika olur, teşekkürler.
Günaydın.
Kahveniz.
Kurabiye?
Olur, teşekkürler.
Bir şey mi diyeceksiniz?
Şimdi, şöyle...
-Bir şey var. -Evet.
Ufak bir mesele.
-Kardeşiniz var mı? -Moskova, lütfen.
Kişisel soru yok. İlk kurallardan biri bu, lütfen.
Kardeşim gibi olan bir arkadaşım var.
Madende, soygunlarda ve hapiste yanımdaydı hep.
Sorun da bu.
Beni bıraktılar ama onun beş yılı kaldı.
Beş yıl Profesör.
Tamam ama arkadaşın veya kardeşin, her ne ise ona
ne yapabileceğimi anlamadım.
Ona değil, oğluna.
-Oğlu mu? -Evet, Juanito, vaftiz oğlum.
Benim de kardeşim gibidir.
Hapisten çıktığımda ona göz kulak olacağıma söz verdim.
Onu uzun zamandır görmemiştik ve iyi olmadığını duyduk.
İşsiz, neredeyse fakir kalmış.
Hayatını rayına oturtup buraya getirebilirim diye düşündüm.
Soygun yapmak rayına oturtmak mı?
Bu saygın bir soygun ama.
Şuna bir bakın. Hiç bu kadar odaklanmış görmemiştim onu
Her şey yolunda giderse bir boğazı daha doyurabiliriz, değil mi?
-Üzgünüm ama... -Profesör.
Müthiş bir adamdır. Çocukluğumdan beri tanırım.
Her işte uzmandır.
Araba, haneye tecavüz...
Neden sana Denver, sana da Moskova diyoruz?
Ya da ona Helsinki? Olay güvenlik.
Kimse birbirinin adını bilemez. Biz...
-Evet. -Moskova, bak.
Oğluna zaten istisna yaptım. Şimdi de vaftiz oğlun çıktı.
Bu, aile işletmesi değil. Her kuzeni, komşuyu alamayız.
Ne diyorsun be ezik?
-Efendim? -Hey, Profesör o.
Hayır, neredeyse fakir denecek bir çocuktan bahsediyoruz baba.
Ona canımızı emanet ederiz, diyoruz
ve adam gelmiş, boktan şehir isimleri sayıyor.
"Denver" adını ne yap, biliyor musun Profesör?
Götüne sok. Benim adım Dani, baba.
Adım Dani ve hep öyleydi. Bir şey daha var.
Kraliyet Darphanesi için yaptığınız o mükemmel plan aslında bok gibi.
Banknotları matbaada bastır. Daha ucuz olur.
Kahve için çok teşekkürler.
Onunla bir daha bu şekilde konuştuğunu görmeyeyim.
Senden utanıyorum. Adam entelektüel, görmüyor musun?
Herkesin fikri kendine.
O adama güvenmeli ve her şeyden öte, saygı göstermelisin.
-Göstermiyor muyum? -Hayır.
Hayır, belki çocuk haklıdır.
Evde basarsak bir sürü dertten kurtuluruz.
Silah masrafı da kalmaz,
cephane masrafı da.
Denver, sen yazıcıyı getir, biz internetten banknotları indirelim.
Dâhiyane bir fikir.
Yok, daha da güzeli...
Banknotları ben çizeyim, sen boya.
Belki günde iki tane yapabiliriz.
Bak, ne güzel çiziyorum.
Adı "Juanito Tutkusu".
Daha dalga geçecek misiniz?
Bir iki yumruk sallarsam kendinize yeni diş basarsınız anca.
Siktirin gidin.
Denver, sinirlenme. Espri yapıyoruz.
Tecrit içinde tecrite uyandım.
Zincirlenmiştim, sersem gibiydim ve karşımda bir manyak vardı.
Mekân daralmıştı ve yakında zaman da daralacaktı.
Gözlerimi açtıktan sadece 15 dakika sonra
Gandía neredeyse hepimize ateş etmiş olacaktı.
Ne yapıyorsun?
Sana vurmayacağım çünkü bağlısın.
Bırak beni.
Kim kime vuruyor, görelim.
Beni neden öldürmedin?
-Ben katil değilim. -Katil değil misin?
Nairobi'yle Helsinki'yi öldürmeye kalktın ama katil değilsin, öyle mi?
Beni neden öldürmedin?
Sen benim kobayımsın.
Ya sen?
Sen ne boksun peki?
Ben terbiyecinim.
Şanslısın.
Seni terbiye edeceğim.
Bir daha tekme atarsan seni öyle bir döverim ki
kötürüm arkadaşın bile seni tanıyamaz.
Kıpırdama.
Dinle beni, açıklayayım.
Çok kolay.
Orospu çocuğu.
Bak.
İlk kartım sensin.
Kayboldun.
Seni aramaktan başka çareleri yok
ve manyaklar gibi dolanıyorlar.
Bölündüler ve gerginler.
Şimdiden kazanıyorum.
Sıradaki kartım...
Ekibi dağıtmak.
Nasıl kaçtığımı merak etmedin mi?
Ben Gandía,
İspanya Merkez Bankası güvenlik şefi.
Saklanıyorum,
sağlamım ve güvenliği sağlayıp kontrolü geri almak için
gereken her adımı atmaya hazırım...
Bizi tek tek öldürmek istiyor!
Birbirinizden ayrılmayın. Sizi izliyor!
Duyduğunuz üzere yalnız değilim.
Daha düzgün davranmaya başlaman gerek.
Yoksa eli kolu bağlı, ağzı bantlı,
gözleri bağlı ve hareketsiz kalırsın.
O zaman birbirimizi tanıma şansımız olmaz.
Tamam mı?
Sadece Palermo'ya teşekkür etmek istedim.
Başparmağımı yerinden çıkararak kelepçeden kurtulma tavsiyesi sayesinde
artık özgür bir adamım.
Sayesinde hepinize yardım edebilmeyi umuyorum.
Ve kıyamet kopar...
Doğru mu bu?
Çeteden birine değil de bir psikopata inanmayı seçiyorsan sen bilirsin.
Sessiz ol. Mahkemende konuşursun orospu çocuğu.
-Tuvalete gitmeliyim. -Sırası değil.
Diyorum ki...
...midem bulanıyor.
Acilen tuvalete gitmeliyim.
Sorun ne?
Müze büyük.
60-70 rehineyi idare etmek zor.
Dahası, en ufak kıvılcım bir isyanı ateşleyebilir.
Hayır.
Bu intihar olur. Böyle durumlarda hayatta kalma güdüsü baskın çıkar.
Çıkmayabilir. Korku.
Çok korkarlarsa her şeyi yapabilirler.
M16'larımız olduğu hâlde üstümüze saldırmak gibi mesela.
-Aklında ne var? -Bir casus.
Bir isyan hazırlığı olmadıkça bizimle temas kurmaz.
Sorun çıkmazsa o da diğer rehineler gibi çıkıp gider.
Sigara içen sirk maymununun bile yapabileceği bir iş.
Juanito denen herif de yapabilir.
İşte geliyor.
Şuradaki mi?
-Hayır. -Hayır.
-Otobüsü buydu ama. -Biliyorum.
İyi başlamadık. Gidelim.
Hayır Profesör. Belki de kafası karışmıştır.
Belki yanlış durakta inmiştir.
Evet, yanlış durak.
-Belki orada... -Kafası karışmıştır?
Baba.
Tanrı'm.
Benim.
Juanito?
Julia.
Uzun zaman oldu, değil mi?
Şahane görünüyorsun kızım.
Şey...
Hep yakışıklıydın, yani güzeldin.
O gözler,
dudaklar, o gülümseme.
Çok güzel olmuşsun Julia, çok.
Ne oldu Daniel?
Tuhaf mı geldi?
Hayır. Hiç de değil. Bence süper.
Herkes istediğiyle istediğini yapmakta özgür.
Yani?
Gözlerine bakınca hâlâ Juanito gibisin ama....
...çok seksi olmuşsun!
Gel buraya, sarıl bakayım.
Haydi.
Şey, baban biliyor mu?
Bir yıl kadar önce gördüm ama hiç bahsetmedi.
Babam tam destek veriyor.
Hep bir kızı olsun istermiş. Çok tatlıydı.
Peki, bu kim?
İşin başındaki adam, değil mi?
Doğru.
Peki, iş neleri içeriyor?
Gandía doğru söylüyor. Palermo ona yardım etti.
-Nereden biliyorsun? -Başparmağını gösterdiğini gördüm.
Konuşuyorlardı, Palermo yanına gidip durdu.
Niye söylemedin?
Duyamadım. Başparmağını kırmasını söylediğini bilmiyordum.
Yaklaşsaydın. Bağlı değildin.
Hayır, rehineleri gözlemek için buradayım, sizi değil.
-Burada bir ton şey duyuyor insan. -Biliyorum.
Nairobi nasıl?
Elinden geldiğince iyileşiyor.
Tokyo da kaçırılınca iki kişi gitti.
Biraz boku yemiş gibi görünüyoruz, değil mi?
Julia.
Ne istiyorsun?
Bırak beni. Bir silah ver. Diğerlerine katılayım.
Oturmaktan kıçım uyuştu.
İşler kötüye giderse rehine olduğunu düşünmeliler.
-Daha kötü olabilir mi? -Geçsene ya yerine.
Matías'ın bile zar zor tuttuğu bir makineli tüfeği var.
Emir emirdir.
Siktiğimin yerine dönmen lazım.
Emirleri sen veriyorsun. Yetki sende.
-Ben mi? Bende değil. -Tabi ki sende.
Nairobi vuruldu, Tokyo kaçırıldı. Palermo da... Ona kim güvenebilir ki?
Bir düşün Dani. Sırada sen varsın.
-Başkası değil. -Beni geriyorsun.
Emir vermeye başla artık.
Bana silah, kurşun geçirmez yelek filan ver.
Bir de...
Bana Manila de çünkü ben Manila'yım Dani.
Henüz Manila değilsin çünkü hâlâ rehinesin.
Ayrıca bana Dani deme. Adım Denver.
Gidelim.
Bir şey daha var.
Bana dik dik bakma. İnsanlar fark etmeye başladı.
Dik dik mi?
Sana sinyal gönderiyordum aptal.
"Dik dik"miş.
Burası sauna gibi oldu.
Klimayı aç.
Açarsam bizi bulurlar.
Yazık olur.
Tabii. Konuşacak çok şeyimiz var.
Klima olmayınca pek oksijen kalmıyor.
O yüzden idareli nefes al.
Sen beni merak etme.
Dışarıdakiler ulusal rezervin durduğu kasayı açtılar.
Senin boktan sığınağına ne yaparlar sence?
Öldün sen.
Terledin. Tulumu açayım mı?
Hijyene önem vermeliyiz...
Dokunursan kolunu koparırım orospu çocuğu.
O çocukla aranızda ne oldu?
Kıvırcık saçlı olanla. Seni tahrik etmiyor muydu artık?
Deli gibi ediyordu.
Sanmam. Çocuklar ve bilişimciler sana göre değil...
Bu soygunu onun için düzenledim.
Biri senin için en fazla ne yaptı?
Babalar Günü'nde matkap mı aldılar?
Senin tipin gerçek erkekler.
-Senin gibi. -Benim gibi.
Tabii ki.
Beni tekmelemeyi bile bıraktın.
Çünkü bacaklarımı bağladın seni sikik aptal.
Sebebi ne olursa olsun,
şu an çok daha uysalsın.
Tırnakların da ojeli.
Bayıldım.
Gandía'nın kaçmasına yardım ettiğin doğru mu?
Evet efendim.
Neredeyse Nairobi'yi ve Helsinki'yi öldürecekti, farkında mısın?
İkincil zayiat.
-İkincil zayiat mı? Seni piç! -Sakin ol.
Niye yaptın Palermo?
Tokyo darbe yaptı efendim.
Planı kurtarmak için
ahlaken mecburdum.
Ben plana sadığım.
Kurulu düzeni yeniden sağlamalıydım
çünkü beni görevden almamıştınız.
Fiilen almıştım.
Ayrıca bunun Gandía'yı bırakmakla ilgisi yok.
Tabii ki var.
Kaos yaratmam gerekiyordu. Tokyo'yu hedef alacağı da aşikârdı.
Onu öldürebilirdi.
-Tekrarlıyorum, darbe yaptı, efendim. -Hepsi yalan!
Sıçan gibi kaçacaktı lan! Devlet sırları da yanındaydı.
Çocuk yanılıyor.
Seni kapıda elinde evrak çantasıyla ben durdurdum.
Pazarlık yapacaktın pislik.
Öyle mi? Çaldığım belgelerle mi? Evrak çantası orada.
-Bir baksanıza. -Denver, çantayı aç.
İçinde ne var?
Kek.
Çantada ne olduğu fark etmez.
Çeteye ihanet ettin.
Herkesi tehlikeye attın
ve senin yüzünden komuta subayım Gandía'nın elinde.
Dinle beni. Sana hatanı telafi etmek için bir şans vereceğim.
Ama yaptığını unutmayacağım
ve tabii ki yetki sende olmayacak.
Yani rehinelerle lobiye mi döneceğim? Ne yapacağım?
Öncelikle susacaksın.
Ve hayır, oraya dönmeyeceksin.
Bırakın onu.
Etrafta bir katil varken bölünemeyiz.
Tüm bunlar bittiğinde
cezasına karar veririz.
Hepiniz dikkatle dinleyin.
Dışarıda yalnız bir kurt varken
en savunmasız yer lobi.
Tahliye etmeliyiz.
Palermo, Stockholm, Helsinki, rehineleri kütüphaneye toplayın.
Kaçmak değil, sizi öldürmek istiyor. Kapının önemi yok.
Maskelerinizi takmayın.
O da takıp aranıza karışabilir.
Bogotá, dökümhanede durum nedir?
Fırınları durdurdular. Korkuyorlar.
Nairobi'yi kütüphaneye götürün ve aşağı inin. Dökümhane boş duramaz.
Denver.
-Evet. -Harekete geçmeni istiyorum.
Avlanmaya başla.
En korunmasız olacaklar sizsiniz. İyi hazırlanın.
Kask, mühimmat, şarjör. Ne gerekiyorsa.
İlk katı tarayın. Bir odayı bitirince mühürleyin.
Ya diğer katlar?
Rehineler kütüphaneye gidince orayı Helsinki ve Stockholm halleder.
Herkes ne yapacağını biliyor mu?
-Evet efendim. -Evet.
Bir şey daha var.
İyi şanslar...
...ve çok dikkatli olun.
Gidelim!
-Nasılsın ufaklık? -İyiyim.
İyi bir hemşirem var.
Koca adamdan hoşlanıyorsun demek.
Olabilir.
Dayan.
Sen de.
Vay canına Helsinki, kadın amma sarhoş.
Ne dedi, biliyor musun? "Amma iri kıyım birini bulmuşsun." dedi.
Seni kastediyor. Herkes karı koca olduğumuzu sanıyor.
Daha iyi. Böylece kimse bizi fark etmez.
Daha iyi değil. İkimiz de işi pişiremeyeceğiz demektir.
İşi pişirmeyi boş ver Nairobi. Şerefe.
Bir iki gün olsa neyse de böyle giderse tekrar bakire oluruz.
Açıkçası seninle mükemmel bir çift oluyoruz.
Sen ve ben mi?
Biz bir aileyiz, orası kesin.
Sonsuza dek.
İşte bu yüzden.
Seninle kimseyle yaşamadığım şeyleri yaşadım.
Bu, Helsi...
...bir aşk hikâyesi.
O güzel aşk hikâyelerinden.
Hayır. Bir gün karşına biri çıkacak
ve o, senin aşkın olacak.
Ama bu değil.
Özgür ve cesur olmalısın.
Çünkü inan bana, aşkta, savaşta olduğundan
daha cesur olman gerek.
Sen de...
...cesursun.
Tak şunu.
Dökümhaneye gidiyoruz.
Kütüphaneye gidiyoruz.
Emirler böyle.
Bogotá.
Asabımı bozma.
Korkuyorlar, değil mi?
Korkuyorlarsa Gandía'ya karşı beş dakika dayanamazlar.
Onlarla konuşmam lazım.
En son ne zaman yemek yedin?
İki gün önce.
-Belki üç. -Peki ne zaman uyudun?
Geldiğimden beri iki kez, ikişer saat uyudum. Başka?
Yemekten önce o yarayı temizleyeceğim.
Kıpırdama.
Saçların içine girmiş hep.
Sert vurdum, değil mi?
-Kütüphane temiz. -Anlaşıldı.
Herkes ayağa kalkıp dörtlü sıraya girsin.
Sevgili rehineler...
Geri geldim.
Bildiğiniz gibi bir kurt kaçtı ve sizler de koyunsunuz.
O yüzden sizi ahıra götürüyoruz.
İş arkadaşlarım ve çobanlar, Helsinki ve Stockholm
size eşlik edecek.
Gidiyoruz, çabuk!
Herkes yukarı! Hadi!
Siz yanımda kalıyorsunuz. Gandía'ya karşı en iyi kalkanımsınız.
İşte böyle, çabuk.
Al. Bu çok işe yarar.
Çok güçlü değil, değil mi?
Amanda, değil mi?
-Evet. -İyi misin?
Evet.
Emin misin?
Şey...
Biraz başım dönüyor.
Bay Román'ın verdiği haplardan olmalı.
Merhaba, nasılsın?
İyi.
Ben Arturo.
Arturo Román.
Demin tuvalete gitmek isterken
çok gergin görünüyordun. Merak ettim.
Sinirlerim bozuk. Burada olmak zor.
Bu teröristlerle her yer zor olur.
Tecrübe konuşuyor.
Biraz kaygılandım sadece. İyiyim. Sağ ol.
Burada biz bizeyiz ve birbirimize destek olmalıyız.
Güven bana.
Evet.
Eğer yine kaygılanırsan
işine yarayacak bir şey var elimde.
Gerçekten mi?
Nedir?
Gazi olmanın ayrıcalıkları.
Tüm rehineler geldi.
Sizi kütüphaneye getirdik çünkü dedikleri gibi
bilgi yer kaplamaz.
Bu durumda hayatınızı da kurtarabilir.
Mesela Marcel Proust'tan Kayıp Zamanın İzinde.
Müthiş. Güzel romandır.
Eminim ki onu bulup
bağrına basanlar
M16 mermilerinden korunabilir.
Şaka yaptım. Rahat olun.
Uzun süre burada olacağız.
Kurallar şöyle. Bir...
Bogotá, Nairobi, neredesiniz?
BEŞ DAKİKA ÖNCE
Kıpırdamayın!
Aptal mısınız nesiniz? Silahlarınızı indirin.
Korkuyor musunuz?
Tepeden tırnağa silahlı, deli bir herif ortalıkta geziniyor.
Ben de korkuyorum.
-Bogotá, korkuyor musun? -Herkes kadar.
Palermo, Helsinki ve Stockholm da korkuyor.
Ama rehineleri kütüphaneye götürüyorlar.
Denver ve Rio da aşırı korkuyorlar.
Çünkü Gandía'yı arıyorlar.
Gandía ise...
En çok korkan Gandía ama hepimizi öldürene dek durmayacak.
Bana uyar.
"Bana uyar."
Herkes işini yapıyor.
Siz ise burada korkudan altınıza sıçıyorsunuz.
Eğreti bir siperde.
-Buraya insan vurmaya gelmedik. -Biliyorum canım.
Ama başka seçenek yok.
Burası savunulması en kolay yer.
Tek giriş şuradan...
...ve buradan herhangi birimiz onu indirebiliriz.
Ama gelince ne görüyorsun?
Korkuyla bakan bir tavuk sürüsü.
Sizi tanıyamıyorum.
Siz işçisiniz.
Kaynakçısınız.
Hayatımda tanıdığım en sert adamlarsınız.
Altın çocuklarımsınız.
Tavuk değilsiniz siz.
Başka ne korkutucu, biliyor musunuz?
Gece eve yalnız yürümek.
Ama biz kadınlar bunu hep yapıyoruz.
Korkuyu benimseyip hayata devam ediyoruz.
Çünkü yaşamak zorundasınız beyler!
Sonuna kadar yaşamalısınız!
Yani inanın bana.
Sırf size dırdır edeyim diye ölümden döndürdünüz beni!
Ne?
Sarılmayacak mısınız bana?
-Nasılsın? -Ne bileyim.
Bir sürü ilaç içtim.
Müzik duyamıyorum Bogotá.
-Mutsuz mu çalışalım yani? -Müzik gelsin, hadi ama!
Biz Latin miyiz, Alman mı?
Güzel motor. Harley mi?
Benimle uğraşma, tamam mı?
Bogotá, kaç ton erittik?
Kırk üç buçuk.
Biraz hızlanmamız gerek. Fırınlar yansın.
Kalan külçeler için de iki saatlik vardiyalar yapın.
Bana saçmalardan numune getir.
Bir bakalım.
Gaz basıncını iki kilopaskal artırın.
Çapı biraz büyük.
Her zamanki gibi çalışmanızı istiyorum.
Ritimle ve keyifle.
Senin neyin var?
Ne demek o?
Hiçbir şey.
Yine tırnağımın ucuyla ilgili şeyi söylemem gerekecek.
Onu söylediğimde en azından...
...flört etmiştin benimle.
Ama şimdi...
...tifo kapmışım gibisin.
Senden faydalanmak istemem. Hastasın.
Evet.
Peki, tamam.
İyileşene kadar,
buradan çıkana kadar bekleriz ve sonra babamı buluruz,
rızasını alırsın...
Ateşin söndüyse bileyim.
O ne biçim öpücüktü?
Yardım et.
Burası daha iyi.
Evet.
-İyi misin? -Evet, sen?
-Evet. -Bogotá, Nairobi,
-neredesiniz? -Yük asansörü, sorun yok.
Denver ve Rio neredeler?
BEŞ DAKİKA ÖNCE
-Kütüphane temiz. -Anlaşıldı.
Şu Maserati muhabbeti...
Ne olmuş?
Bir şey söylemek istiyorum.
Şimdi mi? Ne istiyorsun?
Tokyo bir Maserati olabilir ama arkasından sürüklenirsin.
Düğün arabasına bağlanan tenekeler gibi.
Evet.
Rio.
Ofis.
Git.
Ondan hoşlanıyor musun?
-Neden bahsediyorsun? -Siktiğimin Maserati'sinden.
Turlamak istersen senindir.
Ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu?
Öncelikle o da hissediyor, düşünüyor ve karar verebiliyor.
Ayrıca ayrılık yüzünden çok fena durumda.
Bak, sana bir şey diyeyim. Arkadaşın sevgilisine saygı gösterilir.
-Eski sevgilim. -Aynı şey.
Eski ya da değil, arkadaşının sevgilisi radyoaktif bir kasaba gibidir.
20,000 yıl geçse de hâlâ kirli topraktır.
Eski sevgilisinin izni olsa bile asla girilmez.
-Çok aptalca. -Hayır, ahlak bu.
En kutsal ahlak türü hem de.
Stockholm'le kanepede ne yapıyordunuz?
Konuşuyorduk.
Yalın ayak mı? Hadi ama dostum.
Evet, yalın ayak. Ne fark eder ki?
Fark eder Rio.
Lizbon'la kanepede konuşurken ayakkabılarımı çıkarmam.
Çok tuhaf olur. Rahatsız olurum. Neden, biliyor musun?
Çünkü orası Profesör'ün bölgesi.
İşte sevgilin orada. Bir şey söyleyecek misin ona?
Rio! Rio, değil mi?
Rio! Denver!
Yardım edin lütfen!
Kapana kısıldım! Çeteden dostlarım!
İmdat!
70 santimetrelik güçlendirilmiş beton olunca böyle oluyor.
Denizin dibindeki bir denizaltıya bağırmak gibi.
Üçüncü kartım.
Kan akıtmak.
Biraz dışarı çıkıyorum.
Travma sonrası stres bozukluğum olduğunu anlatıyordum.
Kız arkadaşını çalmıyordum.
Onunla konuşunca sakinliyorum.
-Stockholm'le konuşunca sakinliyor musun? -Evet.
Zeki, iyi biri ve dinliyor.
Empati kuruyor. Her şeyi anlatabiliyorsun.
Bana da anlatabilirsin ama istemiyorsun.
Hiç uyuyamıyorum lan.
Gözümü her kapadığımda kâbuslar, kaygılar,
çarpıntılar, krizler başlıyor dostum.
Sadece yanımda olduğunu bilince uyuyabildim.
Anlıyor musun?
Onunla yatıp bir de yüzüme söylüyorsun.
Onunla yatmadım Denver.
Bana eşlik ediyordu sadece.
Arkadaşım mısın, değil misin sen ya?
Tabii ki arkadaşınım.
Öyle görünmüyor.
Hay sikeyim!
Kaskın! Yeleğin!
Baskı yapmalıyız üzerine!
Hadi Denver, dayan!
-Bogotá, Nairobi, neredesiniz? -Yük asansörü.
Biz iyiyiz. Denver ve Rio nerede?
Denver, Rio.
-Denver, Rio. -Çıkıp bakacağım.
Hayır, rehinelerle kal.
Gidelim Helsinki.
Dikkat et, o orospu çocuğu buralarda bir yerde.
Bogotá, patlama birinci kattaki asansörde.
Anlaşıldı.
Yakında olmalı. Burada kalacağız.
Hadi şişko.
Sakin olun, geldik!
-Kalk. -Denver.
İyi misin?
Yere yatın!
Orospu çocuğu!
Ağır ateş altındayız!
Birinci kat, asansör, takviye, hemen!
Git.
Üçte keramet vardır köpecik.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay