‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪หนึ่ง สอง สาม สี่
‪ฉันต้องการความช่วยเหลือ!
‪เครื่องกระตุ้นหัวใจ ชุดปฐมพยาบาล ‪เราต้องห้ามเลือด!
‪ชีพจรไม่เต้นแล้ว
‪- เร็วๆ เข้าสิ! ‪- คุกเข่าลง ไอ้พวกเวร!
‪อดทนไว้นะ ขอร้อง
‪- เร็วเข้า! ‪- มาแล้วๆ
‪ส่งกรรไกรมา
‪เร็วเข้า
‪บ้าฉิบ
‪- บ้าฉิบ ‪- เอานี่
‪หยิบเครื่องกระตุ้นหัวใจมา สู้หน่อย อาร์ตูโร
‪สาม สี่
‪- พร้อม! ‪- ถอยไป!
‪หยุดเถอะ คุณจะย่างศพแล้วนะ
‪- สต็อกโฮล์ม ‪- หยิบเอพิเนฟรีนให้ฉันเดี๋ยวนี้
‪ได้แล้ว
‪คุณฆ่าเขาแล้ว ยอมรับเถอะน่า
‪เราทำอะไรกันอยู่เนี่ย ‪ทหารกำลังจะบดขยี้เราแล้วนะ
‪ถอย!
‪ชีพจรมาแล้ว
‪มาจริงๆ ด้วย
‪ชีพจร…
‪มาแล้ว
‪เขาถูกยิงเข้าที่หัวใจนะ เขาจะไม่รอดหรอก
‪เราต้องพาเขาส่งโรงพยาบาล ‪เราต้องให้เขาออกไปเดี๋ยวนี้!
‪เขาตายไปแล้วนาทีก่อน
‪และเขาจะตายอีกตอนคุณหยุด ‪สูบอากาศเข้าปอดเขา
‪ถ้าเราส่งเขาออกไป เราจะกลายเป็นฆาตกรนะ
‪- ไม่หรอก ‪- ใช่สิ
‪พวกนั้นกำลังจะบุกเข้ามา ‪พวกเขาจะฆ่าตัวประกัน…
‪และพวกเรา
‪เราปล่อยให้เขาตายไม่ได้
‪ฟังนะ ไอ้ลูกหมาบ้าห้าร้อยนั่นวอนหาเรื่องเอง
‪คุณยิงมันสองนัด คุณทำดีแล้ว ตอนนี้คุณรู้สึกผิด
‪คุณอยากกำจัดความรู้สึกผิด ‪ด้วยการทำให้พวกเราซวยกันหมด
‪แบบนั้นมันใช้ไม่ได้
‪คุณมีคุณธรรมอันขาวสะอาดได้
‪แต่ของผมมันสกปรกไปแล้ว ผมจะฆ่าเขาให้เอง
‪- ไม่นะ! ‪- ผมจะยิงเขาเอง!
‪- ไม่! ‪- ให้ตายชักสิ หยุดนะ!
‪- ใจเย็นๆ ‪- โอเค
‪ฟังนะ
‪เราจะพาเขาออกไป แล้วฉันจะบอกให้ว่าทำไม
‪เราต้องการหมอ!
‪ขณะสต็อกโฮล์มเฝ้ามองอาร์ตูโร ‪คาบเกี่ยวระหว่างความเป็นความตาย
‪เธอก็รู้สึกว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง
‪เธอรู้ว่าได้ทำลายตาข่ายนิรภัยสุดท้าย ‪ที่อาจปกป้องลูกของเธอจากโลกนี้แล้ว
‪อาร์ตูโรเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็ก
‪แล้วสต็อกโฮล์มก็เริ่มตระหนักได้
‪ว่าทั้งเธอ ทั้งเดนเวอร์ ‪จะไม่มีวันได้เจอซินซินนาติอีก
‪เธอไม่ใช่คนเดียวที่กำลังคิดว่า
‪การเป็นพ่อแม่คือบ่อเกิดแห่งความวิตกกังวล ‪อันใหญ่หลวงที่สุดในโลก
‪เรากำลังคาดหวังให้พวกโจรเคลื่อนไหว
‪คุณกำลังดูการถ่ายทอดสด…
‪ชีวิตของเราขึ้นอยู่กับคนสามคน
‪ที่ถูกมัดมือและมีปืนจ่อหน้า
‪หากเป็นในสถานการณ์อื่น ‪พวกเขาคงยอมแพ้ไปแล้ว
‪แต่เบนฮามินมีลูกสาวคนหนึ่งอยู่ในธนาคาร
‪ส่วนของศาสตราจารย์มีสิบคน
‪เขาอาการสาหัสครับ
‪ผมจะไปที่นั่นให้เร็วที่สุดครับ
‪ค้นตัวคนพวกนี้ในออฟฟิศของผม ‪ผมต้องการให้เริ่มการสอบสวนเลย
‪ใช้เครื่องตรวจจับแม่เหล็กด้วย
‪อาจมีไมค์ซ่อนอยู่ในฟันพวกเขาก็ได้
‪- ไม่พบคลื่นวิทยุครับ ‪- เอาเสื้อผ้ามาให้พวกเขา
‪ผู้พันครับ พวกเขาไม่ถูกดักฟัง
‪มีโจรปล้นสิบคน
‪มีคนหนึ่งคอยอยู่กับตัวประกันเสมอ ‪ตรงนี้ ในห้องสมุด
‪เกิดอะไรขึ้นกับอาร์ตูโร โรมัน
‪เราพยายามพาตัวประกันบางคน ‪ไปยังพื้นที่ปลอดภัย
‪แต่เขาสติแตก
‪เขาหมกมุ่นอยู่กับอาวุธ ‪เขาใช้เครื่องพ่นไฟโจมตีพวกนั้น
‪เอาปืนกลตั้งบนรถยก
‪เขาทำให้เราตกอยู่ในอันตราย ‪พวกนั้นเลยต้องจัดการเขา
‪เขาไม่มีชีพจรอยู่หลายนาที ‪แต่พวกนั้นก็กู้ชีพเขากลับมาได้
‪พวกนั้นไม่ได้กู้ชีพใครทั้งนั้น ‪พวกนั้นฆ่าเขาอย่างเลือดเย็น
‪คงดีที่สุดถ้าเขาตายในสิบนาทีถัดจากนี้
‪นี่เป็นของขวัญเลย และผมจะใช้มัน ‪จัดการพวกนั้นซะ ไม่มีกฎหมาย ไม่มีสิทธิ
‪เราจะยิงพวกมันจากด้านหลังด้วย ‪ต่อให้พวกมันยอมแพ้แล้วก็ตาม!
‪เพราะแบบนั้น
‪ผมต้องการให้ทุกคนคิดว่าพวกมันคือฆาตกรชั่วช้า
‪เข้าใจไหม
‪มีใครบาดเจ็บอีกไหม
‪ตัวประกันสองคน
‪โรมันทำให้พวกเขาบาดเจ็บ
‪ไม่ได้เด็ดขาด เป็นฝีมือพวกมัน
‪ท่านรัฐมนตรีเรียกตัวผมไปที่กระทรวงมหาดไทย
‪อย่าเพิ่งบุกจนกว่าผมจะกลับมา
‪มาร์ติเนซ เอาเอกสารมา!
‪มาร์ติเนซ!
‪เขาอาจฆ่าคุณไปแล้ว
‪ฉันมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมาทำอะไรที่นี่ สาดกระสุนไปทั่ว ‪ระหว่างที่ลูกฉันอยู่กับพระที่ไหนก็ไม่รู้
‪พอเขาเติบโตขึ้น
‪และรู้เดียงสา และถามเรื่องแม่ของเขา
‪ฉันไม่อยากให้ใครบอกเขาว่าฉันเป็นใคร
‪ฉันทำลายชีวิตลูกชายตัวเองแล้ว
‪พ่อฉันก็คิดว่าตัวเองทำลายชีวิตฉัน
‪แต่ฉันก็ยังรักพ่อสุดหัวใจ
‪คนงานเหมืองที่มีลูกสาวข้ามเพศในช่วงยุค 90
‪พ่อเองก็เคยทำผิดพลาดมาเยอะ
‪ตอนฉันห้าขวบ ฉันพูดตรงๆ กับพ่อ ‪ว่า "พ่อคะ หนูเป็นผู้หญิง"
‪พ่อมองมาที่ฉันด้วยสีหน้าของคนงานเหมืองที่บึ้งตึง
‪แล้วพูดว่า "ฮวน แกเป็นผู้ชาย ‪ผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง"
‪มีกล่องใส่เครื่องสำอางที่ฉันชอบมากๆ
‪ฉันไม่รู้ว่าเคยขอให้พ่อซื้อให้กี่ครั้ง
‪และในที่สุดฉันก็ได้กล่องหนึ่งมา ‪แต่มันเต็มไปด้วยอุปกรณ์เครื่องมือ
‪คุณลงเอยด้วยการเข้าใจว่า ‪ทุกอย่างที่พ่อคุณถือว่าเป็นของผู้หญิง
‪เป็นสิ่งไม่ดี คุณก็เลยซ่อนของพวกนั้น
‪แต่คุณบอกใครไม่ได้เลยเหรอ
‪ในย่านที่ฉันอยู่ ไม่มีพวกข้ามเพศเลยสักคน
‪มีแต่พวกล้วงกระเป๋า โจรยกเค้า…
‪กับขี้ยาอีกโขยง แต่ไม่มีชาวข้ามเพศสักคน
‪ในสมัยนั้น เวลาที่ผู้ชายสักคน ‪แต่งตัวเป็นผู้หญิงออกทีวี
‪เขาทำเพื่อล้อเลียน ให้คนอื่นๆ หัวเราะ
‪พ่อฉันเป็นคนแรกที่จะขำเลยละ
‪แต่ฉันก็ยกโทษให้พ่อ ‪เพราะฉันไม่มีแบบอย่างคนอื่นอีกแล้ว
‪แต่พ่อเองก็ไม่มี
‪ฉันคิดว่าความสับสนเป็นเรื่องธรรมดา ‪ของคนที่เป็นพ่อแม่
‪แต่ท้ายที่สุด
‪พ่อแม่ของคุณไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ ‪พวกเขาแค่ต้องรักคุณ
‪ชอบของขวัญของแกไหม
‪สุภาพบุรุษพวกนี้คือของขวัญของผมเหรอ
‪อือฮึ
‪พวกเขาเป็นครูที่เก่งที่สุด
‪ศาสตราจารย์ที่จบปริญญาตัวจริงเสียงจริง
‪ฝูงบินชั้นยอดในกองบินแรกของแก
‪เราคัดเลือกมาเพื่อแกโดยเฉพาะ
‪สำหรับการปล้นที่ความเสี่ยงเป็นศูนย์
‪ว่ากันจริงๆ ก็เพื่อความสนุกล้วนๆ
‪บอกหน่อยสิ พ่อ
‪การปล้นที่ความเสี่ยงเป็นศูนย์นี่คืออะไร
‪ก็การปล้นที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ‪ตอนแกปล้นพวกเขาไง
‪แต่ถึงจุดหนึ่ง พวกเขาจะรู้อยู่ดี
‪แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‪ไม่ใช่ในอีกหนึ่ง หรือสอง หรือสามเดือน ‪ไม่กระทั่งในสิบเดือน
‪พวกเขาจะรู้ในอีก 15 เดือน
‪ตอนพิพิธภัณฑ์ทองคำไวกิ้งเปิดทำการ
‪แต่พอถึงตอนไหน ใครมันจะเชื่อมโยงได้
‪- ทองคำไวกิ้งเหรอ ‪- อือฮึ
‪นี่คือของจำลองทำจากทองเหลือง ‪ที่เหมือนกันเป๊ะๆ…
‪กับสมบัติที่ใหญ่ที่สุดของไวกิ้ง ‪ที่ถูกค้นพบจนถึงทุกวันนี้
‪มันถูกค้นพบในแหล่งโบราณคดีเมื่อแปดเดือนก่อน
‪ตอนนี้ถูกเก็บไว้ในห้องนิรภัย ‪มรดกแห่งชาติของเดนมาร์ก
‪สมบัติของจริงอยู่ในนั้น ถูกเก็บรักษาอย่างดี
‪ในสถานที่ที่ถูกลืม เฝ้ารอที่จะถูกเคลื่อนย้าย
‪คุณรู้ไหมว่าห้องนิรภัยนั้นอยู่ที่ไหน
‪ที่ปราสาทเฟรเดอริกส์บอร์ก
‪สถานที่เดียวกับที่ที่ฉันกำลัง ‪จะเล่นคอนเสิร์ตในอีกสามวัน
‪มันจะเป็นงานเลี้ยงสังคมที่สมบูรณ์แบบ
‪รถหรูๆ ชุดทักซิโด ค็อกเทล…
‪ดนตรีคลาสสิก
‪และทองคำ 12 กิโลกรัม
‪แกหัวเราะอะไร
‪ข้อแรก พวกนี้เป็นของจากหลุมศพไวกิ้ง ‪มันไม่ใช่สมบัติ
‪นั่นเป็นคำที่นักโบราณคดีใช้กัน
‪และข้อสอง ผมว่าพ่อ ‪เป็นคนชอบเยาะเย้ยถากถาง
‪พ่อฮะ พ่อแกล้งทำเป็นรักศิลปะ พ่อบูรณะวัด
‪ขอโทษด้วย แต่ของพวกนี้ควรอยู่ในพิพิธภัณฑ์
‪เดี๋ยวก่อนนะ แกเรียกนี่ว่าศิลปะงั้นเหรอ
‪ก็ใช่อยู่แล้ว
‪วัตถุพวกนี้มันอายุกว่า 1,000 ปีเลยนะ
‪มันถูกแกะสลักด้วยมือ ‪มีสัญลักษณ์ตำนานนอร์ดิกด้วย
‪- นี่มันศิลปะชัดๆ ‪- มันเป็นงานของช่างตีเหล็ก
‪เป็นของคุณภาพเลวของพวกอนารยชน!
‪พวกนั้นปล้นสะดมงานศิลปะที่โดดเด่น
‪วิเศษเลิศเลอมาจากพวกละติน กรีก ฟีนีเซียน
‪แล้วหลอมของพวกนั้นเพื่อทำเป็น ‪แก้วไวน์ จาน เครื่องรางของขลัง!
‪เรากำลังจะคืนศักดิ์ศรีให้แก่ทองพวกนั้น
‪ขอทีเถอะ
‪เรานี่แหละผู้ที่จะสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ
‪มันจะเป็นการปล้นที่ชวนให้จดจำ
‪(งานดนตรีคอนเสิร์ต ตาเตียนา)
‪ใกล้ได้เวลางานแถลงข่าว ‪ที่กระทรวงมหาดไทยแล้วครับ
‪ตามาโย ผู้พันที่ดูแลปฏิบัติการนี้ ‪กำลังจะออกมาพูดแล้ว
‪อาการของอาร์ตูโร โรมันเป็นยังไงบ้าง
‪แกเกือบฆ่าตัวประกันคนเดียวที่ผู้คนรู้จัก
‪แถมยังปล่อยตัวผู้ว่าการธนาคารกลางสเปนอีก
‪ฮัลโหล งานนี้มีใครคุมอยู่ไหมเนี่ย
‪สถานการณ์จะเป็นแบบนี้นะ กองทัพจะบุกเข้าไป
‪พวกเขาจะรอคำสั่งจากตามาโยให้บดขยี้พวกแก
‪และเขาทำแน่ ด้วยสองเหตุผล
‪ข้อแรก เขาเป็นไอ้ขี้ขลาดสารเลว
‪ข้อสอง แกเปิดช่องให้เขาทำง่ายๆ เลย
‪คำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบคือ ‪ตัวประกันกำลังถูกสังหารหรือไม่
‪กองทัพกำลังเตรียมการบุกใช่ไหม
‪แกยิงตัวประกัน ‪แฟนๆ ของแกจะหันมาเทิดทูนเขา
‪แฟนสาวของแก
‪ยัยพาวเวอร์เรนเจอร์ขยะ
‪เจ้าเกย์ร่างหมีจากบอลข่าน เจ้าหนุ่มจากหลุมศพ
‪พวกคนที่แกยอมตายแทน
‪พวกพ้องของแก…
‪ตายแน่
‪มีแค่ฉันที่ป้องกันเรื่องนั้นได้
‪บอกข้อมูลฉันมา แล้วฉันจะโทรศัพท์ ‪จะได้ไม่มีใครตาย
‪ถอยไปหน่อยครับ ขอบคุณ
‪อรุณสวัสดิ์
‪เราจัดการแถลงข่าวพิเศษนี้ขึ้น
‪เพื่อแจ้งให้พวกคุณทราบข่าวล่าสุด
‪เรื่องการหายตัวไปของอลิเซีย ซิเอร์รา
‪อดีตสารวัตรอลิเซีย ซิเอร์รา
‪ได้ทรยศกองกำลังตำรวจที่เธอเคยเป็นตัวแทน
‪และตอนนี้ได้ทำงานให้แก๊งของศาสตราจารย์
‪ตั้งแต่ที่หนีออกไป ไม่มีใครรู้ตำแหน่งของเธอ
‪เรากำลังใช้ทุกวิธีการตามขั้นตอนของเรา
‪เพื่อนำตัวเธอเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม
‪นี่คือรูปพรรณปัจจุบันของเธอ
‪นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดจาก ‪ร้านค้าแห่งหนึ่งใกล้บ้านของเธอ
‪ไอ้ชาติชั่ว
‪เราเสียการตามรอยทางมือถือของเธอ ‪ห่างจากศาลสเปนไปสองช่วงตึก
‪เราพบเซฟเฮาต์ในบริเวณนั้น
‪ที่ที่เธออาจให้ความช่วยเหลือ ‪เรื่องการชิงตัวมูริลโย
‪ทั้งหมดนี้อยู่ในขั้นตอนการสืบสวน
‪ผลการวิเคราะห์ทางนิติเวช ‪บนอุปกรณ์ที่พบในบ้านของเธอ
‪แสดงให้เห็นว่าเธอปล่อยอีเมลเรื่องขั้นตอน ‪การทรมานในแอลจีเรียให้รั่วไหล
‪เธอปลอมหลักฐานและออกอากาศ ‪เรื่องการฝังอนิบาล คอร์เตสอันเป็นเท็จ
‪เราพบร่องรอยของการสื่อสารเข้ารหัส ‪กับเซิร์ฟเวอร์ที่คลุมเครือ
‪อลิเซีย ซิเอร์ราใช้มันเพื่อปล่อยข้อมูล ‪ที่มีความอ่อนไหวให้แก่ศาสตราจารย์
‪สองสามชั่วโมงที่ผ่านมา เราได้รู้ว่า ‪อลิเซีย ซิเอร์ราได้รับเงินแปดล้านยูโร
‪ผ่านหลายบริษัทที่จัดตั้งขึ้นในชื่อของเธอ
‪ทั้งในปานามา เบลีซและเดลาแวร์
‪คุณคาดหวังอะไรล่ะ คุณไม่มีทางออกแล้ว
‪ทางออกมีอยู่เสมอ
‪ทีนี้ ถ้าคุณมีคำถามอะไร…
‪- ผู้พันครับ! ‪- คุณ
‪อาการของอาร์ตูโร โรมันเป็นยังไงบ้างคะ
‪อาการสาหัสครับ รุนแรงมาก
‪มันสายไปแล้ว
‪ทั้งตำรวจ ซีเอ็นไอ รัฐบาล… ‪พวกเขาทำหลักฐานปลอมขึ้นทั้งหมด
‪ถ้าคุณส่งตัวเราให้ตำรวจ พวกเขาจะบอกว่า ‪หลังทรยศพวกเขา คุณก็ทรยศเรา
‪เงียบเลย เงียบ
‪คุณคิดจริงๆ เหรอว่าพวกเขาจะยอมรับ ‪ว่าทำหลักฐานปลอม
‪ซีเอ็นไอไม่เคยยอมอ่อนข้อ ‪หรือขอโทษอยู่แล้ว คุณก็รู้
‪หุบปาก
‪- ผู้พันครับ ‪- ฉันมีคำถามค่ะ
‪- คุณกำลังวางแผนบุกหรือเปล่า ‪- ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
‪สิ่งที่ควรเป็นการปล้นและจับตัวประกัน
‪ได้กลายเป็นการลักพาตัวและประหารแล้ว
‪ระเบียบการจึงต่างไปอย่างสิ้นเชิง
‪ถึงได้มีการระดมกำลังทหารเหรอครับ
‪ปฏิบัติการกำลังดำเนินอยู่ ‪ผมให้รายละเอียดกว่านี้ไม่ได้
‪- ฉันค่ะ! ‪- ผู้พัน ทางนี้ครับ!
‪นั่นคือไฟเขียว
‪ได้เป็นการสังหารหมู่แน่ พวกนั้นกำลังจะบุก
‪พวกมันเตะฉันออกจากเกม
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกนี้จะเอาทองออกมายังไง
‪ทองคำ
‪- ไม่สำคัญอีกแล้ว ‪- สำคัญอยู่แล้ว
‪คุณไม่เข้าใจ ทองไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
‪- หุบปาก ‪- คุณถูกตราหน้าไปแล้ว
‪คุณถูกตั้งข้อหาในอาชญากรรมเดียวกับเรา ‪ในกรณีคุณมันแย่กว่าอีก
‪- หุบปาก ‪- ของคุณรวมข้อหาฝ่าฝืนคำสั่งด้วย
‪- หุบปาก ‪- คุณเป็นคนทรยศแล้ว
‪- หุบปาก ‪- ทั้งกับตำรวจ รัฐ เพื่อนร่วมงาน
‪- หุบปาก ‪- ไม่มีใครจะประกันตัวคุณทั้งนั้น
‪หุบปาก ฉันต้องใช้ความคิด!
‪ไม่นะ
‪น้ำคร่ำเธอแตก
‪ไม่ใช่ตอนนี้นะ
‪ไม่ใช่ตอนนี้
‪มีเหตุผลหน่อย คุณเลี้ยงลูกในคุกไม่ได้หรอก
‪เด็กๆ ถูกเลี้ยงในคุกได้ ‪มันเรียกว่า "สถานรับเลี้ยงเด็กในคุก"
‪พ่อบุญธรรม…
‪ขอบคุณนะที่ให้ฉันทำเรื่องนี้ด้วย
‪ฉันต้องการมันจริงๆ
‪ถ้าเธอต้องการเงิน ที่เธอต้องทำก็แค่โทรมา
‪ฉันต้องการใครสักคนที่เชื่อในตัวฉัน
‪เธอหมายถึงพ่อตัวเองน่ะ พ่อ
‪ฉันรู้น่าว่าเธอหมายถึงพ่อตัวเอง
‪พ่อคิดว่าฉันปล้นไม่ได้อีกแล้ว ‪แต่ฉันทำได้ดีกว่าที่เคยซะอีก
‪แต่ครั้งนี้เธอต้องศึกษาแผนนะ
‪เรากำลังจะพิมพ์เงินสองพันสี่ร้อยล้านยูโร
‪แบบติ๊ง ติ๊ง ติ๊งเลยละ
‪เธอบอกพ่อแล้วใช่ไหมว่าอยู่ที่นี่
‪พ่อไม่รู้ และจะไม่รู้ด้วย
‪โอเค
‪เราจะไปนอนกันแล้ว
‪พรุ่งนี้มีซ้อมยิงปืน และ… ‪อะไรเทือกนั้น ไปกันเถอะ
‪- ฝันดีค่ะ ‪- ฝันดี
‪ดานี่
‪ไอ้ลูกชาย!
‪- ตื่นโว้ย! ‪- เพื่อน เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันคิดว่าเราเข้าใจอะไรผิดไป
‪เข้าใจอะไรผิดล่ะ พ่อ
‪นี่มันตีห้านะ พ่อ จะมาเข้าใจอะไรผิด
‪พวกเราอาจไม่เข้าใจ
‪ว่าเบนฮามินอยากให้เราดูแลฮูเลียแบบไหน ‪แล้วเราก็กำลังทำมันพัง
‪เราไม่ได้ทำอะไรพังทั้งนั้น ‪ฮูเลียอยากมาอยู่ที่นี่เอง
‪ฮูเลียโตแล้ว เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว ‪เธอมีชีวิตเป็นของตัวเอง ไม่ขึ้นกับใคร
‪ฉันไม่สนว่าเธอต้องการอะไร ‪ฉันต้องบอกเบนฮามิน
‪ว่าฉันอาจทำ "เส้นทางที่ถูกต้อง" พังเละเทะ
‪และบางทีแนวคิดเรื่องเส้นทางที่ถูกต้องของฉัน
‪ก็อาจไม่ใช่เส้นทางที่ถูกหรือผิด ‪ในความคิดของเบนฮามิน
‪เราต้องจัดการเรื่องเละเทะนี้ ‪ก่อนจะมีการสาดกระสุนเกิดขึ้น
‪พ่อครับ เบนฮามินอยู่ในคุกนะ
‪และเราก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเราไม่มีโทรศัพท์
‪เราต้องตั้งหน้าตั้งตาทำงานกันต่อ ‪เพราะงั้นฝันดีครับ
‪ไม่เอาน่า ลุกสิวะ! ฉันต้องโทรหาเขานะ
‪พ่ออยากโทรหาเขาในคุกตอนนี้เนี่ยนะ
‪หมายความว่าไง "ตอนนี้"
‪เราต้องเดินตั้งสามสี่ชั่วโมง ‪กว่าจะเจอโทรศัพท์สักเครื่อง
‪- ผมไม่ไปไหนทั้งนั้น ‪- แกไม่อะไรนะ
‪- พระเจ้า ‪- มาน่า
‪- ผมกลับไปนอนไม่ได้แล้วเนี่ย ‪- ลุกขึ้น
‪ติดซีโฟร์ไว้หลังแผ่นเหล็กนะ ‪เราไม่อยากได้การระเบิดต่อกันเป็นพรวน
‪แผนป้องกันตัวของเราเริ่มด้วย ‪การเคลื่อนย้ายอาวุธไปยังที่ปลอดภัย
‪หยิบมาอีกเจ็ดอัน
‪ริโอ ระเบิดมือล่ะ
‪- หก ‪- ขนไปให้มากที่สุดเท่าที่จะไหว
‪เรารู้สึกเหมือนว่ากำลังสร้างสุสานของเราเอง ‪ไม่ใช่ที่หลบภัย
‪เราทำได้แน่
‪เมื่อไม่มีศาสตราจารย์อยู่ข้างนอก ‪เราก็รู้สึกเหมือนเด็กกำพร้า
‪นี่เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายแล้ว เข้มแข็งไว้!
‪ไม่มีพ่อ ไม่มีแผนและไม่มีความหวัง
‪ขอโทษด้วยที่ต้องอ้างถึงฟุตบอลแต่ผมรู้จักแค่นั้น
‪บางครั้งระหว่างการแข่งชิงแชมป์เวิลด์คัพ ‪คุณก็บอกได้เลยว่าใครจะแพ้
‪คุณได้กลิ่นความกลัวของทีมนั้น ‪เสมือนพวกเขาร้องเพลงสดุดี
‪และวันนี้ ผมได้กลิ่นความกลัวที่นี่
‪แต่เราจะเปลี่ยนแปลงเรื่องนั้น
‪แข่งบอลมัน 11 คนแข่งกับ 11 คน
‪นี่เรากำลังเล่นแบบสิบคนปะทะ 10,000 คน ‪แถมไม่มีโค้ชด้วย
‪กริ๊งๆ โทรหาทีมปล้นที่ธนาคารกลางสเปน
‪ข่าวด่วนจากบ่อระบายน้ำท่วม
‪อลิเซีย ซิเอร์ราไม่ได้สวม ‪ปลอกแขนตำรวจอีกแล้ว
‪ตามาโยกำจัดเธอแล้ว เขาปล่อยเธอไป
‪ซิเอร์รากำลังบินเดี่ยว ‪รู้ไหมนั่นหมายความว่าอะไร
‪พอเดาออกไหม
‪โตเกียวล่ะ คุณรู้ไหม
‪ศาสตราจารย์ยังไม่แพ้ยังไงล่ะ
‪เขากำลังเล่นเกมของตัวเองอยู่ ‪และเขายังชนะได้
‪เขากำลังแข่งกับคนบ้านะ
‪เปล่า เธอเป็นยิ่งกว่านั้นมาก
‪เธอเป็นคนบ้าที่กำลังเดือดดาล ‪ที่ถูกพวกเดียวกันเองทรยศ
‪พวกนั้นโยนเธอให้ฝูงหมาป่า
‪เธออาจรู้แล้วว่าศาสตราจารย์ไม่ใช่ ‪ศัตรูตัวฉกาจของเธออีกต่อไป
‪- หายใจโดยใช้กะบังลมสิ ‪- ว่าไงนะ
‪หายใจโดยใช้กะบังลมเพื่อควบคุมการหดรัดตัว
‪นี่แกเป็นหมอตำแยแล้วเหรอ
‪เราชนะสงครามครั้งนี้ไม่ได้หรอก
‪กริ๊งๆ เจ้าหมีบอลข่านเข้าใจกลยุทธ์ผิดแล้ว
‪เราไม่จำเป็นต้องชนะสงครามนี้ ‪เราจะแพ้ต่างหาก
‪แต่แพ้แบบช้ามากๆ
‪ส่วนพวกคุณ
‪หนุ่มๆ สาวๆ ในชุดแดงของผม
‪พวกเรา เหล่าคนที่ถูกสังคมทอดทิ้ง
‪ทีมที่ก่อตั้งโดยพวกขี้แพ้ที่สุดในประวัติศาสตร์
‪คนข้ามเพศ อาชญากร เดนสังคม เกย์…
‪ชาวบอลข่าน ชาวลาตินอเมริกา…
‪พวกนั้นจะมาสอนอะไร ‪เรื่องความพ่ายแพ้ให้เราได้
‪เรารู้อยู่แล้วว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน ‪ที่ต้องแพ้อย่างช้าๆ แบบนี้
‪เรารู้ดี
‪และเราพ่ายแพ้อีกวันได้
‪ทำไมเราถึงอยากแพ้อีกวันล่ะ
‪เพื่อหลอมทองคำ ‪และเอามันออกจากเซฟให้หมดไง
‪เรากลับมาแล้ว
‪ฟังโคตรไพเราะเสนาะหูเลย
‪แต่นายมีแผนที่จะแพ้อยู่แล้ว แต่ดันไม่ยอมบอกเรา
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪ฉันอาจเป็นวิศวกร
‪แต่การเป็นนายพลกองทหารราบ ‪คืองานที่แท้จริงของฉัน
‪ต้องให้ปากมดลูกขยาย
‪ยาออกซิโตซิน… น่าจะใช้ได้ผล
‪โชคร้ายที่เราไม่มีมันเลย
‪- ฉันต้องการบางอย่างมาบรรเทาปวด ‪- ไม่ได้ นั่นจะทำให้เด็กเสี่ยง
‪ล้อเล่นใช่ไหมวะ
‪เราจะไม่มีโอกาสเลยในพื้นที่โล่ง
‪แต่ถ้าเป็นในห้อง ‪ข้อได้เปรียบของพวกนั้นจะน้อยลง
‪เราจะคลานผ่านทุกซอกทุกมุม ‪ทุกกองเศษซากปรักหักพัง
‪เราจะขว้างระเบิดมือลูกแล้วลูกเล่า ‪ตามด้วยยิงปืนกล
‪นี่ไม่ใช่หนังสงครามเวียดนามห่วยๆ นะ
‪ถูกเผง นี่เลวร้ายกว่าอีก ‪นี่คือยุทธการที่สตาลินกราด
‪กลยุทธ์นี้ไม่ใช่ของฉัน แต่เป็นของนายพลชุยคอฟ
‪เราจะเปิดเพลงให้กระหึ่ม
‪พวกมันจะไม่ได้ยินเสียงระเบิดมือ เสียงปืน
‪และให้ดีกว่านั้น…
‪พวกมันจะไม่ได้ยินกระทั่งเสียงวิทยุของตัวเอง
‪ฟังผมนะ
‪คุณไปโรงพยาบาลไม่ได้
‪และคุณก็คลอดเองไม่ได้
‪ปล่อยเราสิ คุณต้องการให้ช่วยนะ
‪- ให้เราช่วยเถอะ ‪- ฉันจะคลอด…
‪ด้วยตัวเอง
‪เหมือนที่ยายของฉันทำ
‪เหมือนที่ผู้หญิงนับร้อยๆ ในประวัติศาสตร์เคยทำ
‪แบบนี้!
‪ขอต้อนรับสู่โชว์แห่งชีวิต
‪ฉันต้องการอาสาสมัครสามคน ภารกิจนี้จะไม่ง่าย
‪สามคนนี้จะดูแลด้านหลัง
‪โอกาสเดียวของเราคือโจมตีพวกนั้น ‪จากด้านหน้าทั้งสองฝั่ง
‪เราจะต้องเคลื่อนไหวให้เร็ว ‪ผ่านปล่องลิฟต์ ท่อระบายอากาศ
‪หรือทุกๆ ที่ที่เราไปได้ แต่ต้องไว
‪โลโกรโญ
‪นายดูเหมือนจะรู้อะไรมากกว่าเขา ‪ฉันขยายตัวแค่ไหนแล้ว
‪ผมบอกไม่ได้หรอก…
‪การขยายตัวต้องวัดจากการคลำ
‪ไหนดูซิ
‪นี่มันส่วนไหนของแผนกัน
‪แผนคลอดลูกไง!
‪ผมต้องการอาสาสมัครสามคน ฟังนะ…
‪สามคนนี้จะเปิดโล่งที่สุด
‪ดี งั้นมาลุยกันเลย
‪มาเถอะ!
‪เดนเวอร์
‪บอกลาเธอซะ
‪นี่จะเป็นคืนที่ยาวนาน อาจเป็นคืนสุดท้าย ‪ที่พวกนายจะได้เจอกัน
‪พ่อจะเดินไปจริงๆ เหรอ
‪จะมีทางไหนให้เราไปถึงที่นั่นตอนตีห้าได้อีก
‪ให้ตาย เราขโมยรถก็ได้นี่
‪แกเอาอีกแล้วนะ
‪คิดจะขโมยเป็นอย่างแรกตลอดเลยหรือไง
‪ทันทีที่เจองานหิน ก็ตู้ม กลายร่างเป็นโจร
‪คนที่พาผมมาที่นี่เพื่อปล้นโรงกษาปณ์ ‪ยังมีหน้ามาพูดอีกนะ
‪เพื่อให้แกเรียนรู้ที่จะปล้นอย่างฉลาด ‪แบบศาสตราจารย์ไงเล่า
‪เขาขโมยเมื่อควรขโมย ขโมยของชิ้นใหญ่
‪ไม่ใช่จำนวนกระจ้อยร่อย ‪แล้วทำคนอื่นซวยไปด้วย
‪นี่ตีห้านะ ถ้าเราออกไปตอนนี้ ‪กว่า 11 โมงนั่นแหละถึงได้กลับมา
‪ถ้าศาสตราจารย์เห็นเรา พ่อจะบอกเขาว่าอะไร
‪เห็นไหม แกกำลังใช้หัวคิดและทำตัวมีเหตุผล
‪เราจะขโมยรถ
‪แต่จากใครสักคนที่จะไม่แจ้งความว่ามันถูกขโมย
‪- มาแล้ว ‪- เร็วเข้า
‪ฉันจะพูดอะไรได้ล่ะ เบนฮามิน ‪พูดว่านายไม่รู้อยู่แล้วงั้นเหรอ
‪มันมีความเสี่ยง
‪แต่งานนี้ใหญ่มาก
‪แต่ว่าทุกรายละเอียด ‪ถูกคิดมาดีแล้ว ฉันสาบานเลย
‪ถ้าเกิดอะไรผิดพลาด ‪ฮูเลียจะถูกส่งตัวไปเรือนจำชาย
‪ฉันนึกภาพเรื่องนั้นไม่ออกด้วยซ้ำ
‪ใช่ แต่ถ้าเธอขอให้ถูกส่งตัวไปเรือนจำหญิง
‪พวกนั้นอาจจะยอม
‪ฮูเลียใช้เวลานานมากกว่าจะมาอยู่จุดที่เป็นตอนนี้
‪แก…
‪เพิ่งเริ่มต้นชีวิตใหม่
‪แกมีความสุข ฉันไม่เคย ‪เห็นลูกมีความสุขมาก่อนเลย
‪ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา
‪ร่างกายแกเคยเป็นคุกมาแล้ว ‪อย่าให้แกต้องกลับไปหามัน
‪ถ้างานนี้ใหญ่อย่างที่นายว่า ‪นายจะไม่ช่วยเหลือแกเลยเหรอ
‪ช่วยเหลือสิ ช่วยเหมือนแก ‪เป็นลูกแท้ๆ ของฉันเลย
‪เบนฮามิน ฟังนะ
‪ผมยืนหยัดเพื่อฮูเลียมาตลอดชีวิต ‪และจะยืนหยัดอยู่ข้างเธอจนวันตาย
‪ขอบใจนะ ดานี่
‪ไม่ต้องขอบใจหรอกครับ
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪ลาก่อนครับ
‪แกเวอร์ไปนิดนะ
‪เหรอ ยังไง
‪ไปจากที่นี่กันดีกว่า
‪- สวัสดีครับ ‪- ไว้เจอกัน
‪มาแล้ว
‪โทรศัพท์ไปก็ไม่เปลี่ยนแปลงอะไร ‪ช่วยคิดเรื่องนี้สักวินาทีเถอะ
‪การโทรไปจะตราหน้าคุณและลูก
‪คุณจะเกลียดผมแค่ไหนก็ได้ ‪จะขอให้ผมตายก็ได้ ได้ทั้งนั้น
‪แต่โชคร้ายที่ตอนนี้
‪เพื่อจะช่วยชีวิตคุณกับลูก คุณจะต้องช่วยฝั่งผมด้วย
‪เราลงเรือเดียวกันแล้ว ‪เราอยู่ในสถานะเท่าเทียมกัน
‪ฉันกับแกไม่เท่าเทียมกัน แกมันสวะ
‪งานของแกคือทำผิดกฎหมาย ‪ฉันทำงานเพื่อหยุดเรื่องนั้น
‪พระเจ้า
‪และนั่นแหละที่ฉันกำลังทำ
‪คุณกำลังทำให้ตัวเองถูกตราหน้า
‪ทหารจะบดขยี้คุณกับลูก ‪เพราะพวกเขาไม่ได้ติดค้างอะไรคุณ
‪ชีวิตของฉันไง
‪พวกนั้นติดค้างชีวิตฉัน
‪ฉันกลายเป็นนังสารเลวเพื่อพวกเขา
‪พวกนั้นจะมาทำให้นังสารเลวแบบฉันผิดหวังไม่ได้
‪ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
‪หุบปาก
‪ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
‪อย่ามาพูดกับฉันเหมือนแกเป็นพวกพ้องฉันนะ
‪ฉันจะไม่ใช้ชีวิตที่เหลือไปกับการหนี
‪ฉันไม่หนีหรอก
‪ไม่หลบซ่อนด้วย
‪ฉันไม่ไปฟิลิปปินส์แน่
‪ฉันชอบชีวิตของฉัน
‪ฉันชอบมาดริด ฉันชอบกินแกลโญ
‪กับจัตุรัสปูเอร์ตาเดลโซล กับการคอร์รัปชัน
‪ฉันจะไม่ยอมเสียประเทศของตัวเองไป ‪เพราะแกหรอก
‪ตามาโยทรยศคุณ ผมเปล่าทำ
‪ฉันเกลียดแก
‪เชิญเลย แต่เวลาของเรากำลังจะหมด
‪และความเกลียดชังที่คุณมีต่อผม ‪ไม่ได้ทำให้คุณมีสิทธิ์เอาชีวิตลูกมาเสี่ยง
‪เด็กคนนี้…
‪ชอบความเสี่ยง ไอ้ลูกหมาเอ๊ย!
‪บ้าฉิบ!
‪ตามมา
‪ตามาโยอยู่ที่นี่แล้ว ‪พวกทหารกำลังเข้าไปพร้อมเขา
‪ศาสตราจารย์โทรมาไหม
‪ถ้าเขาโทร ผมคงแจ้งไปแล้ว
‪ทุกคนออกไป!
‪เราจะวางแผนการบุกทางทหารที่นี่
‪เดินไป!
‪เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังออกมาจากเต็นท์ ‪พวกเขากำลังเตรียมการบางอย่าง
‪รับทราบ เรามีเวลาไม่กี่นาทีแล้ว
‪ตอนคุณยิงใครสักคน คุณรู้สึกแย่มากๆ
‪คุณรู้สึกเกลียดตัวเอง
‪ผมเคยยิงคุณมาก่อน
‪แล้วพอคิดว่าอาจเกิดเรื่องเลวร้ายกับคุณก็ได้
‪ว่าผมอาจกลายเป็นฆาตกร…
‪คุณจะคิดว่าตัวเลือกเดียวคือติดคุก หรือไม่ก็ถูกฆ่า
‪แต่เปล่าเลย
‪มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
‪ผมรักษาแผลให้คุณ
‪ผมเต้นรำเพื่อคุณ
‪และตั้งแต่นั้นมา ‪เรามีความสุขกันมากเลยนะ โมนิกา
‪แค่เพราะมันออกมาดีครั้งเดียว ‪ไม่ได้แปลว่ามันจะเป็นซ้ำสอง
‪ที่จริง…
‪เราอาจกำลังฝืนโชคชะตากันเกินไป
‪ผมอยากคุยด้วยตอนคุณกลับมา
‪แล้วถ้าฉันไม่กลับมาล่ะ
‪งั้นผมก็อยากจูบคุณ
‪จูบแรก
‪จูบแรกมีได้แค่ครั้งแรก
‪เพราะแบบนั้นมันถึงเรียกว่าอย่างนั้น
‪แต่ผมไม่อยากมีจูบสุดท้ายกับคุณ ‪ผมอยากให้จูบแรกครั้งที่สองกับคุณ
‪เหมือนจูบที่คู่รักทำตอนพวกเขาคืนดีกัน
‪ผมอยากทำแบบนั้น
‪อาคารทนต่อแรงระเบิด
‪นั่นทำให้เรามีตัวเลือกไม่มากในการพังเข้าไป
‪ทางเข้าหลัก
‪ลานส่งของ หรือไม่ก็หน้าต่าง
‪แต่พวกนั้นจะคาดหวังให้เราเข้าไป ‪ตรงพื้นที่พวกนั้นแน่นอน
‪ดังนั้นพวกนี้จึงไม่ใช่ตัวเลือก
‪แต่ยังมีอีกตัวเลือก
‪ทุกคนรู้จักหัวหน้าทีมกานเดียนะ ‪เขาเคยอยู่หน่วยกรีนเบอเรต์
‪เป็นเกียรติมากที่ได้ทำงานเคียงข้างเขา ‪บางคนเคยร่วมงานกับเขาแล้ว
‪เขากำลังเสนอแผนทางเลือกให้เรา
‪ในแบบแปลน ดาดฟ้าถูกระบุว่า ‪"ต้านทานแรงระเบิด"
‪แต่บางส่วนไม่เป็นเช่นนั้น ‪เนื่องจากปัญหาเรื่องการรับน้ำหนัก
‪นี่เป็นข้อมูลลับ พวกนั้นเลยไม่สนใจมัน
‪มีช่องโหว่ในการป้องกันระเบิด ‪ในธนาคารกลางสเปนงั้นเหรอ
‪เปล่า มันได้รับการป้องกันเต็มที่
‪แต่มันเริ่มที่พิพิธภัณฑ์
‪และจบลงที่ประตูเหล็กเหมือนบานที่อยู่ตรงชั้นหนึ่ง
‪ดังนั้นเราจะปีนขึ้นไปข้างบน
‪ระเบิดหลังคา ‪แล้วตรงไปในห้องรับประทานอาหาร
‪เพดานหลุมตรงนี้มีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 นะ ‪ช่วงสงครามกลางเมืองเลย
‪มันถูกถอดจากพระราชวังในเมืองฆาเอน ‪มาไว้ที่นี่เพื่อป้องกันการถูกทิ้งระเบิด
‪คิดว่าใครสักคนในบอสเนียเคยพูดไหม
‪ว่า "อย่าระเบิดสะพานมอสตาร์ ‪เพราะมันเก่าแล้ว"
‪ไม่เลย และมันก็ยังอยู่ที่นั่น ถูกสร้างขึ้นใหม่
‪หรือดูอย่างหอสมุดซาราเยโวสิ
‪ระหว่างช่วงสงครามโลก เบอร์ลินถูกเผา
‪ก็ไม่เห็นมีใครพูดเลยว่า ‪"อย่าระเบิดย่านนี้ มันสวยดี"
‪มีภาพวาดของโกยา ‪กับทองคำของชาวกิมบายาอยู่ในนั้น
‪เราถูกองค์กรนิรโทษกรรมสากลตามจี้แล้ว ‪อยากเผชิญหน้ากับยูเนสโกด้วยเหรอ
‪คุณจะมาสนทองคำของชาวกิมบายาไม่ได้
‪คุณกำลังมองผมเหมือนผมเป็นหมาตัวหนึ่ง ‪คิดอะไรอยู่ก็พูดออกมาเลย
‪เรากล่าวโทษคนบริสุทธิ์ไปแล้ว ‪เราใส่ร้ายเธอ เธอจะต้องเข้าคุก
‪อังเกลิโต ความมั่นคงของประเทศ ‪อยู่เหนือเกียรติส่วนบุคคลใดๆ ทั้งนั้น
‪มันอยู่เหนือทุกสิ่ง!
‪ธนาคารกลางเป็นกระดูกสันหลังของประเทศนะ
‪ศักดิ์ศรีของซิเอร์รามันสำคัญกว่า ‪ความปลอดภัยของคน 47 ล้านอีกเหรอ
‪ให้ตายสิ ตามาโย!
‪คุณกล่าวโทษเธอเพื่อเอาตัวรอด ‪ไม่ได้ทำเพื่อช่วยคน 47 ล้านคนเลย
‪เราจะระเบิดเพดานนั่นให้กระจุย!
‪เอาหน่อย ลูก อีกนิดเดียวก็ได้ออกมาแล้ว!
‪เวรเอ๊ย!
‪เด็กไม่ยอมออกมา!
‪ทำไมเด็กถึงไม่ยอมออกมา!
‪เพราะนั่นไม่ใช่หัวเด็ก
‪ว่าไงนะ
‪นั่นก้น
‪อะไรนะ
‪ให้ทำยังไง
‪ควรสอดมือเข้าไป
‪ประคองตัวเด็กไว้บนแขนเหมือนกับอยู่บนหลังม้า
‪ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้จับปากไว้ ‪ก่อนดันหัวเด็กให้ชิดกระดูกหน้าอก
‪แล้วค่อยดึงออกมา
‪ไม่มีทางอื่นแล้ว คุณต้องทำเดี๋ยวนี้
‪คุณต้องปล่อยผม
‪ขบวนรถขับออกจากเต็นท์แล้ว
‪รับทราบ ทุกคนประจำตำแหน่ง ลิสบอน
‪เราพร้อมแล้ว
‪- โตเกียว ‪- ประจำตำแหน่งแล้ว
‪มาติอัส รหัสแดง
‪โอเค ห้ามใครขยับ!
‪ก้มหัวไว้ระหว่างขาแล้วกอดไว้ให้แน่น ‪เหมือนอยู่บนเครื่องบินเลย
‪ได้สะเทือนกันหนักหน่วงแน่
‪เปลี่ยนแผน!
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้างบน
‪ไม่ว่าพวกนายได้ยินอะไร ไม่ว่าอะไรสะเทือน ‪อย่าได้หยุดหลอมเด็ดขาด!
‪อย่าหยุดต่อให้พระเยซูมาปรากฏตัว ‪และเต้นเรเกตอนต่อหน้านาย
‪- โบโตกา ‪- กำลังจะขึ้นไป
‪ถ้ามีใครกำลังคิดจะฉกทองไปแม้แต่น้อย
‪เพื่อเอาไปทำต่างหูให้คุณยาย
‪อย่าเชียว
‪ค่อยมาขอทองจากพ่อตอนออกไปแล้ว ‪เข้าใจไหม เด็กๆ
‪ไปทำงานได้!
‪เอาเลย ลงมือกัน!
‪- มาลุยกันเลย! ‪- เริ่มหลอมได้!
‪พวกนั้นมุ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้
‪พระเจ้า
‪ไม่นะ!
‪มาร์แซย์ หยิบผ้ามา
‪เบนฮามิน ขอน้ำสะอาด
‪ไปเลย! ลงไปให้หมด!
‪เร็วๆ!
‪ทุกคนลงไป!
‪เร็วเข้า! ลงไป!
‪พวกนั้นอยู่ตรงจุดบอด
‪ถ้าพวกนั้นอยู่ตรงจุดบอด ‪ก็เพราะพวกนั้นกำลังจะปีน
‪พวกนั้นกำลังจะระเบิดหลังคา!
‪โตเกียว เดนเวอร์ มะนิลา ไปที่บันได!
‪เตรียมพร้อม!
‪เอาเลย!
‪พระเจ้า
‪ฟังผมนะ
‪เริ่มสูดหายใจลึกๆ ได้
‪แบบนั้นแหละ
‪คุณเบ่งตอนนี้ไม่ได้ เรื่องนี้สำคัญมาก
‪ผมจะสอดมือเข้าไป
‪- โอเคไหม ‪- โอเค
‪จะต้องไม่เป็นไร
‪เริ่มกันเลย
‪- โตเกียว บอกตำแหน่งมา ‪- เราอยู่ที่ชั้นสอง
‪ชั้นสามแล้ว
‪ไปที่หลังคาแล้วจับพวกมันจากด้านหลัง ‪เฮลซิงกิล่ะ
‪ฉันกำลังทำสนามเพลาะ
‪ถอยออกจากพิพิธภัณฑ์ รอฉันไปถึง
‪- ผมหาไม่เจอ ‪- ไม่นะ พระเจ้า
‪ขอร้องล่ะ
‪อีกนิดเดียว
‪กระดูกหน้าอก เจอแล้ว
‪ขอร้อง
‪ใกล้แล้ว
‪ผมจะดึงออกมาแล้วนะ
‪อีกนิดเดียว
‪เฮลซิงกิ ออกมาซะ แล้วหาที่กำบังในพิพิธภัณฑ์
‪ปฏิเสธ!
‪เอาละนะ
‪หาที่กำบัง
‪เกิดการระเบิดรุนแรงขึ้น
‪(ถ่ายทอดสด การระเบิดที่ธนาคารกลางสเปน)
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์