ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Καλησπέρα.
-Καλησπέρα, ευχαριστώ. -Καλησπέρα.
Κοίτα, έχουν αστακό θερμιδόρ.
Θα φάμε σαν βασιλιάδες, αγάπη μου.
Αντρές, πρέπει να μιλήσουμε.
Δεν μου αρέσει ο τόνος σου. Έτσι ξεκινούν οι χωρισμοί.
Το ξέρω.
Προσπάθησα να βρω την κατάλληλη στιγμή. Αλλά δεν υπάρχει τέτοια.
Η αρρώστια μου φταίει;
Αγάπη μου.
Αγάπη μου,
αυτός είναι ο καλύτερος λόγος για να είμαστε μαζί.
Δεν το βλέπεις; Δεν μας περιορίζει το "για μια ζωή μαζί"
που βαρύνει κάθε σχέση.
Η αγάπη μας είναι για ευχαρίστηση.
Επειδή είναι ζωηρή, ανάλαφρη, εφήμερη.
Καθαρή ελπίδα. Ξέρεις γιατί;
Γιατί
το να αγαπάς κάποιον με ανίατη αρρώστια σε προετοιμάζει για τον επόμενο έρωτα.
Είναι σαν ένα υπέροχο ταξίδι σε όλη την Ευρώπη.
Πρώτα, πας στη Ρώμη, μετά στη Βιέννη.
Δεν σ' άρεσαν; Κανένα πρόβλημα. Πας Κωνσταντινούπολη.
Να σ' το κάνω πιο εύκολο;
Ας πούμε ότι η σχέση μας άλλαξε.
Κάποτε είχαμε μεγάλα όνειρα.
Θα πηγαίναμε στη Γροιλανδία για το Βόρειο Σέλας. Αλλά,
μετά τους αμπελώνες στην Καλιφόρνια,
ήρθε η Μαδρίτη.
Όπου παραμένουμε.
Θα ληστεύαμε την Τράπεζα της Ισπανίας.
Μα πηγαίνουμε από πόλη σε πόλη. Κάνοντας τι;
Κλέβουμε διαμάντια
ή χρυσά δισκοπότηρα των Βίκινγκ.
Δύσκολα παραμένει ο ενθουσιασμός της αρχής
που κάνεις τα πάντα για το κορίτσι.
Άρα, θέλεις διαζύγιο.
Ναι.
Είστε έτοιμοι να παραγγείλετε;
Όχι ακόμα. Μη γεμίζεις το ποτήρι της. Φαίνεται ότι θα πιω το κρασί μόνος.
Ένα θέλω να μάθω.
Κάτι πολύ ασήμαντο. Να ρωτήσω;
Υπάρχει άλλος;
Μην το δυσκολεύεις.
Όχι. Δεν το πιστεύω.
Αυτά είναι τα τελευταία σου λόγια;
Όλη μου τη ζωή έψαχνα για κάτι αληθινό.
Κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μου, σε κάθε απόφαση.
Και τώρα με παρατάς με τις δύο πιο κλισέ φράσεις του κινηματογράφου;
"Πρέπει να μιλήσουμε", "Μην το δυσκολεύεις";
Ακολούθησέ το.
Σταμάτα εδώ.
Τελειώνει το νερό.
Αναφέρω από τη δεξαμενή.
Η ροή του νερού άλλαξε.
Αυτό ήταν! Βγήκαν οι τελευταίοι κόκκοι!
Τελείωσε!
Τα καταφέραμε!
Συνταγματάρχη.
Εκτός από κινητήρα, άκουσα κι έναν ήχο αναρρόφησης.
Αναρρόφησης; Τι διάολο εννοείς;
Ακούγεται σαν να τρέχει νερό από σωλήνες. Ασταμάτητα.
Αντλούν νερό. Πολλά λίτρα.
Όχι.
Παίξ' το πάλι. Καθάρισε τον ήχο όσο μπορείς.
Ακούγεται σαν αναρρόφηση νερού.
Μάλλον άδειασαν το θησαυροφυλάκιο.
Έβγαλαν τον χρυσό;
Δεν ξέρω. Ίσως.
Αδύνατο. Αυτό είπατε εσύ κι ο μηχανικός.
Ήταν αδύνατο με την αντλία της τράπεζας.
Έχει μικρή ισχύ για να τον βγάλει.
Εκτός αν μετατράπηκε σε μικρούς κόκκους.
Ακόμα κι αν έτσι, αμφιβάλλω αν βγαίνουν 90 τόνοι.
Δεν ξέρεις για τι είναι ικανοί.
Αντλούν τον χρυσό έξω! Πες μου πού καταλήγει! Βρες το!
Καθηγητή;
Στο μάθημα δεν μας είπες ότι θα ήταν τόσο δύσκολο
να βγάλουμε τον χρυσό.
Ούτε ότι θα ήταν εύκολο.
Γι' αυτό είμαι η εγκληματική ιδιοφυΐα που ερωτεύτηκες σαν κοριτσόπουλο.
Τι χαζούλης!
Κλείνω.
Απ' ό,τι φαίνεται, όλα τελειώνουν, έτσι;
Ναι.
Όταν βγούμε,
θα αγοράσω μια μηχανή
και σέλα με το σχήμα του κώλου μου.
Θα γυρίσω όλο τον κόσμο.
Καλή φάση.
Τι προτιμάς, παραλία ή πισίνα;
Παραλία;
Μπικίνι ή ολόσωμο;
Ερωτηματολόγιο Cosmopolitan είναι;
Κουβέντα να γίνεται.
Αλλά αν θες, όταν βγούμε,
θα σε πάω για ποτό
να το ολοκληρώσουμε.
Αυτές δεν ήταν μόνο αγκαλιές θριάμβου
ή ένας αληθινός φόρος τιμής για όσους χάσαμε.
Ήταν και η βαβούρα μιας χούφτας ασήμαντων ανθρώπων
που κατάφεραν να βγάλουν 90 τόνους χρυσού μέσα από αγωγούς,
στέλνοντας έτσι ένα μήνυμα ελπίδας στον κόσμο.
"Το αδύνατο είναι δυνατό".
Αλλά η επίθεση δεν είχε τελειώσει.
Και θα χρειαζόμασταν τεράστια αποθέματα αυτής της ελπίδας
τις επόμενες ώρες.
Σύντομα θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε
την πιο οδυνηρή επιστροφή στην πραγματικότητα.
Έμαθα ότι βγάλαμε τον χρυσό.
Φίλησα τη Μανίλα.
Βασικά, δεν έχει τόση σημασία αυτό.
Σημασία έχει ότι είμαι μπερδεμένος.
Νομίζω ότι έχω περισσότερα κοινά μαζί της παρά μαζί σου.
Ξέρεις τι έκανα στην Ινδονησία;
Σου έλεγα ότι θα αγόραζα ξύλα, αλλά διασκέδαζα επί δύο μέρες.
Το έκανα κρυφά γιατί ένιωσα ότι όλα όσα ήθελα ήταν λάθος.
Δεν ξέρω.
Η Μανίλα, με κάποιο τρόπο,
μου θύμισε ότι αυτό που είμαι δεν είναι λάθος.
Δεν θα πεις τίποτα;
Καλύτερα να τα πούμε αργότερα.
Έχω τρομερό πονοκέφαλο και…
προτιμώ να ξεκουραστώ.
Μόνη.
Φυσικά.
Τον βγάζουν με το ρεύμα που γεμίζει το θησαυροφυλάκιο.
Όλο το νερό συγκεντρώνεται σε δύο φυσικά ρεύματα
και καταλήγει νότια σε ένα άλλο.
Καριόληδες.
Δεν θα έβγαινε από σωλήνες ή την αποχέτευση.
Αντλούν τον χρυσό μακριά μέσω του ρεύματος.
Πρέπει να έφεραν μια πιο ισχυρή αντλία.
Για να καλύψουν 25 χιλιόμετρα καναλιών με 90 τόνους χρυσού,
χρειάζονται σίγουρα μια αντλία πετρελαίου.
Βρες τον Σουάρεθ. Ελέγξτε το ρεύμα και φέρτε τον χάρτη των αγωγών.
Θέλω να μάθω από πού περνά κάθε κανάλι,
πού καταλήγει, τα πάντα.
Βγαίνουμε στην επίθεση.
Και τώρα τι;
Τώρα θα αναθέσουμε τις σκοπιές. Πώς σου φαίνεται;
Και περιμένουμε τον Καθηγητή.
Πού καταλήγει ο χρυσός;
Τα κανάλια οδηγούν σε εργοστάσια, βιολογικούς σταθμούς λυμάτων,
υδραυλικές κατασκευές, δεξαμενές υδάτων.
Ελέγξτε τα όλα.
Στρατιώτες να χτενίσουν κάθε κυβικό εκατοστό νερού στους αγωγούς.
Πάνω από 5,000 στρατιώτες πέριξ της τράπεζας
ψάχνουν τον Καθηγητή στην Επιχείρηση Κλούβα.
-Πόσους αστυνομικούς διαθέτουμε; -Περίπου 480 μονάδες.
Και οι άντρες σου, Σουάρεθ. Όλοι στο ρεύμα!
Πάμε!
Συνεχής επικοινωνία.
ΜΕΤΡΟ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
Πάμε!
Δεν έχει πολλή κίνηση.
Οχήματα φεύγουν από την περίμετρο.
Ηρέμησαν λίγο τα πράγματα.
Η αστυνομία με ψάχνει ακόμα στη Μαδρίτη. Ξεκουράσου.
Αρτέτσε, λαμβάνεις;
Τι συμβαίνει;
Θέλω λίγα λεπτά.
Εντάξει, ελήφθη.
Στοκχόλμη.
Στοκχόλμη, η Τόκιο είμαι.
Είμαι εδώ.
Τι συμβαίνει; Μόνικα!
Μόνικα!
Τι συμβαίνει;
Τρελαίνομαι.
Είδα τον Αρτούρο. Μού μιλάει.
Κι η Τόκιο ήταν στον ανελκυστήρα τροφίμων.
Είσαι εντάξει.
Πάσχω από ψύχωση.
Βλέπω πράγματα και πυροβολώ. Είμαι επικίνδυνη. Πρέπει να βγω.
-Χρειάζομαι γιατρό. -Δεν θα βγεις.
Ντένβερ, παραδίνομαι. Θέλω να βγω.
Παραλίγο να σε σκοτώσω.
-Είμαι επικίνδυνη. -Άκουσέ με.
Έχω μια ιδέα, εντάξει;
Θα σε κλειδώσω στο θησαυροφυλάκιο.
-Όχι. -Δεν θα βλάψεις κανέναν.
-Πρέπει να βγω. -Θα σε προσέχω.
Θα σε προσέχω. Αν δεν σου περάσει, θα σε βγάλω.
Εντάξει;
Εντάξει.
Σουάρεθ, ελέγξτε όλα τα κανάλια.
Η ομάδα σου θα πάει στον βιολογικό σταθμό. Οι υπόλοιποι νότια.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΟΜΒΡΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΣΑΝΤΑ ΧΟΥΣΤΑ
Κακώς μίλησα. Συγγνώμη.
Δεν ξέρω γιατί είπα για τη Μανίλα.
Όχι, Ντένβερ.
Πόνεσα που το άκουσα, αλλά…
χαίρομαι.
Είναι ό,τι πιο ειλικρινές μου έχεις πει
εδώ και καιρό.
Πάντως, μην ανησυχείς για τη Μανίλα.
Το ήξερα.
Το ήξερες;
Αυτή μου το είπε.
Ήξερα και για την Ινδονησία. Το υπέθεσα, δηλαδή.
Γιατί ανέχτηκες τα ψέματα;
Μάλλον ήταν πιο εύκολο να δεχτώ ότι χρειαζόσουν μια απόδραση
παρά να σε ρωτήσω αν η ζωή μαζί μου
σε κάνει να πλήττεις. Ίσως απαντούσες "Ναι".
Μου άρεσε η ζωή μαζί σου.
Πολύ.
Κι εμένα.
Γιατί είπες ψέματα τότε;
Δεν ξέρω.
Εγώ…
Μάλλον φοβόμουν ότι ο μπαμπάς μου είχε δίκιο.
Πάντα έλεγε ότι δεν ήμουν αρκετά καλός για σένα.
Ότι δεν ήμουν αντάξιός σου.
Είχε δίκιο.
Ποια θέλει έναν τύπο που πρέπει να πάει σε κλαμπ 100 χιλιόμετρα μακριά,
για να παρτάρει, να μαστουρώσει,
να κάνει φασαρίες και να μαλώσει με άγνωστο;
Φοβόμουν να σου δείξω αυτήν την πλευρά μου.
Το κτήνος.
Φοβόμουν ότι θα έφευγες.
-Είναι εδώ; -Ναι.
Τα εκτοπλάσματα;
Δεν είναι αστείο.
-Δεν αστειευόμουν. -Όχι.
-Ξέρεις τι με ενοχλεί; -Τι;
Ο γαμημένος Αρτούρο. Τι ενοχλητικός.
Τόσο ενοχλητικός που μπόρεσε να χωθεί στην ψύχωσή σου.
Ξέρεις πώς ξέρω ότι είναι αληθινά;
Μετατραυματικό στρες, πίεση κατά τη ληστεία,
ψύχωση. Κατανοητό.
Αλλά μια που βλέπεις οράματα, γιατί δεν βλέπεις ωραία πράγματα;
-Τι θέλεις να δω; -Κάτι που σε κάνει να χαμογελάς.
Οτιδήποτε δεν σε κάνει να πυροβολείς. Παραλίγο να με σκοτώσεις.
Ξέρεις τι θέλω να δω;
Τι;
Εσένα.
Σε ένα κλαμπ, να χορεύεις σαν τρελός.
-Δεν ξέρω αν θα σου άρεσε. -Ναι.
Κι εσύ;
-Τι εγώ; -Να χορέψεις.
-Εδώ; -Ναι.
-Όχι. -Ναι, χόρεψε για μένα.
-Δεν μπορώ. -Γιατί;
Κοίτα με, είμαι βρόμικη και φοράω κόκκινη φόρμα.
Διορθώνεται αυτό.
Θα ξετρελαθείς.
Εδώ Σουάρεθ.
Φτάνουμε στον βιολογικό σταθμό.
Πάμε. Να είστε έτοιμοι να δράσετε αποφασιστικά.
Συνταγματάρχη, μπαίνουμε υπογείως.
Αστυνομία!
Αστυνομία! Όλοι κάτω!
Ελεύθερο, συνταγματάρχη.
Πάμε στο επόμενο.
Στο φράγμα.
Επαναλαμβάνω, στο φράγμα.
Τι;
Μανούλα μου.
Πάω στην είσοδο να απενεργοποιήσω τα εκρηκτικά.
Ελήφθη. Κράτα με ενήμερο.
Η Ομάδα 2 πλησιάζει το φράγμα.
Πάμε.
Η Ομάδα 2 μπαίνει στο φράγμα.
Προσοχή στις διασταυρώσεις.
-Ελήφθη. -Ελήφθη.
Τώρα!
Σταματήστε, αστυνομία! Πέστε κάτω!
Χέρια ψηλά!
Υπάρχουν δύο ύποπτοι πολύ κοντά.
-Τι συμβαίνει; -Κάνε πίσω!
Ακίνητος! Πέσε κάτω!
Δεν είναι αυτοί.
Να πάρει!
Πάμε στο επόμενο.
ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΟΜΒΡΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΣΑΝΤΑ ΧΟΥΣΤΑ
-Στην υγειά μας! -Στους 90 τόνους, παιδιά.
Παιδιά.
Θέλω όνομα πόλης.
Τώρα στο τέλος;
Άκου με.
Αν όλα πάνε στραβά και μας πιάσουν;
Τι θα πουν στην τηλεόραση; "Έπιασαν τον Παλέρμο, τον Ρίο,
τη Μανίλα, τον Μπογκοτά
και τον Ματίας Κάνιο".
Ασκούμενος είμαι;
Σκέφτηκες κάποιο όνομα;
Παμπλόνα.
Πέτυχες διάνα.
Το τέλειο όνομα για έναν απατεώνα.
Τι έχει το "Παμπλόνα";
Βρες κάτι πιο δυνατό. Αξέχαστο.
Κάτι που το λες με τη μία.
Ρίο.
"Μανίλα", γλυκέ μου. Η Μανίλα είναι εξωτική, σέξι, μπουρλέσκ.
-"Σίδνεϊ". -"Παλέρμο".
Αυτό είναι πιασμένο.
-"Μαρακές". -"Σαρμπονιέ".
Έχετε πάει ποτέ στην Παμπλόνα;
Γίνεται το πιο τρελό φεστιβάλ του κόσμου: οι Σανφερμίνες.
Οι ταύροι προσελκύουν και Ιάπωνες.
Ο Χέμινγουεϊ έγραψε βιβλίο που διδάσκεται σε κολέγια στις ΗΠΑ.
Ξέρετε τον τίτλο;
-Όχι. -Λέγεται Ο Ήλιος Ανατέλλει Ξανά.
Θέλεις να διασκεδάσεις ως το πρωί; Πας στις Σανφερμίνες.
-Εντάξει, σε λένε "Παμπλόνα"! -Στον Παμπλόνα!
-Στον Παμπλόνα, λοιπόν. -Έτσι!
-Είναι ο Παμπλόνα. -Σωστά.
-Μια χαρά. -Στον Παμπλόνα.
Μην ανησυχείς, η Τατιάνα πήγε στο δωμάτιό της.
Καλησπέρα.
Ένα νεγκρόνι, παρακαλώ.
Ξέρεις τι είναι η φινέτσα;
Κοίτα.
Βλέποντας έναν τέτοιο τύπο, κομψό, αψεγάδιαστο,
λες "Θα πηδούσα τη γυναίκα του".
Χωρίς καν να τη δεις.
Επειδή είσαι πεπεισμένος
ότι θα είναι καταπληκτική.
Γι' αυτό κοιμήθηκες με τη γυναίκα μου.
Κανονικά εσύ θα έπρεπε να γοητεύεις τις γυναίκες.
Όχι να το κάνει ο πατέρας σου για χάρη σου.
Δεν συγκρατήθηκα.
Μακάρι να σου έλεγα εγώ πώς έχει η κατάσταση, αλλά…
Δεν συγκρατήθηκα, μπαμπά. Συγγνώμη. Δεν μπόρεσα.
Από πότε;
Εδώ και δύο βδομάδες.
Τρεις.
Τρεις βδομάδες.
Άρα, αυτό που είχαμε δεν ήταν τόσο δυνατό
ώστε να μην πέσει στα δίχτυα ενός εφήμερου εραστή.
Εφήμερος;
Σοβαρά, μπαμπά;
Εφήμερος εραστής;
Ίσως η Τατιάνα είναι τρελά ερωτευμένη μαζί μου.
Δεν σκέφτηκες αυτήν την περίπτωση;
Είμαι πολύ ερωτευμένος μαζί της.
Πολύ.
Φαίνεται περίεργο, αλλά είναι αληθινή ιστορία αγάπης.
Ήταν γραφτό.
Για κοίτα.
Είναι η πρώτη φορά που νιώθω ότι είσαι αντάξιός μου.
Κι εγώ θα κυνηγούσα
τη γυναίκα του μπαμπά μου, αν την ερωτευόμουν.
Δεν θα είχα δεύτερες σκέψεις.
Θα έσπαγα τους ιερούς δεσμούς της οικογένειας
και του σεβασμού, προς ικανοποίηση της αγάπης μου.
Από αυτήν τη άποψη, είμαι…
περήφανος για σένα.
Κοίτα ποια έρχεται.
Το ομολογώ, καλύτερα μαζί του.
Είναι ελκυστικός,
έξυπνος,
φιλόδοξος κι αδίστακτος, σαν τον πατέρα του.
Και προφανώς, υγιής.
Το μόνο αρνητικό είναι ότι μόλις για δυο χρόνια
έχασες τη σύνταξη χηρείας και, ίσως, μια τεράστια κληρονομιά.
Περάσαμε πολύ ωραία.
Εύχομαι ό,τι καλύτερο.
Με την ευχή μου.
Αυτή ήταν η μόνη φορά που ο Βερολίνο μπήκε φυλακή.
Συνελήφθη για βανδαλισμό.
Κι όλα αυτά για μια ραγισμένη καρδιά.
Δεν αντιστάθηκε.
Επιπλέον, καταδικάστηκε σε λίγους μήνες ακόμα
για αποτυπώματα που βρέθηκαν στον τόπο μιας ληστείας.
Αλλά πώς να νοιαστεί για τη φυλακή
όταν μόλις είχε πληγωθεί τόσο;
Δεξαμενή υδάτων Σάντα Χούστα. Επαναλαμβάνω.
Είναι στη δεξαμενή υδάτων Σάντα Χούστα.
Χάλκινη Ομάδα προς Ταμάγιο. Πλησιάζουμε στην έξοδο.
Εδώ Σουάρεθ.
Πλησιάζουμε στη δεξαμενή υδάτων.
Πάμε. Εκεί θα είναι! Τους βρήκαμε!
Αστυνομία!
Έρχονται!
Πάρτε τα όπλα σας!
Έρχονται!
Πάρτε τα όπλα, γαμώτο!
Καθηγητή, κρύψου. Πάρε το όπλο.
Πάρε το όπλο.
Πάρε το όπλο!
Καθηγητή! Τι συμβαίνει; Ξύπνα!
-Έρχονται! Πάρε το όπλο! -Όχι.
Όχι, πέτα το όπλο.
Πετάξτε τα όπλα σας!
Τέσσερα περιπολικά. Τους έχουμε!
Όχι. Τώρα είναι τέσσερα.
Μετά δέκα, 50, θα έρθει ο στρατός. Δεν καταλαβαίνεις;
Μας βρήκαν. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Ξέρουν ότι είμαστε εδώ. Δεν γίνεται τίποτα.
Τίποτα, Μπενχαμίν! Ακούς; Πετάξτε τα.
Δεν μ' ακούσατε; Πετάξτε τα όπλα σας!
Θα αμυνθούμε!
Όχι.
-Κάνε άκρη. -Σε παρακαλώ, Μασσαλία.
Δεν παραδόθηκα όταν συνέλαβαν τη Λισαβόνα.
Δεν το έκανα όταν ο στρατός μπήκε στην τράπεζα
ή όταν ο Γανδία σκότωσε τη Ναϊρόμπι!
-Θα το κάνεις τώρα. -Όχι.
Σε διατάζω!
Σέρχιο, σκότωσαν την Τόκιο!
Μασσαλία, άκουσέ με.
-Δεν θα προκαλέσω σφαγή. -Όχι.
Δεν θα πεθάνουν αθώοι για κάτι που έχει χαθεί.
Όχι!
Έχει χαθεί.
Σταματήστε! Πέστε κάτω!
Πέστε κάτω!
Μην κουνηθείτε!
Μόλις βγήκα από τη φυλακή.
Ήρθες να με πάρεις, με έφερες εδώ
και είσαι αμίλητος επί 157 χιλιόμετρα.
Ρώτα με τι θες να μάθεις.
Ίσως με βίασαν στα ντους.
Ίσως έκανα τατουάζ το όνομα της μαμάς στο χέρι.
Άφησες να σε πιάσουν.
Έκανες 27 ληστείες σε όλη την Ευρώπη,
αλλά εκείνη τη μέρα διέλυσες ένα μπαρ στη Μαδρίτη και άφησες να σε πιάσουν.
Είχαν άθλιο νεγκρόνι. Ήταν ανεπίτρεπτο.
Πληγώθηκα που έχασα τον γιο μου.
Καταλαβαίνω να με προδίδει η γυναίκα μου.
Ο συνέταιρός μου, ακόμα κι ο γιος μου.
Αλλά τον έχασα,
τη στιγμή που αποφάσισα
να παραδεχτώ ότι υπάρχει για πρώτη φορά.
Η αποτυχία σε χτυπά κατάμουτρα
όταν κάτι στη ζωή σου δεν είναι σωστό.
Αλλά αυτή η αποτυχία…
καθορίζει τον άντρα.
Κάποιοι συμπεριφέρονται σαν δειλοί.
Κάποιοι το δέχονται.
Άλλοι επαναστατούν,
αλλά χωρίς αξιοπρέπεια.
Και άλλοι…
απλώς καταστρέφουν τα πάντα
για να έχουν μια καινούργια ζωή.
Ορκίζομαι…
Είμαι αποφασισμένος
να εκμεταλλευτώ κάθε δευτερόλεπτο της ζωής που μου έμεινε. Κάθε στιγμή.
Γι' αυτό θέλω να σε βοηθήσω
να κάνεις μια ανεπανάληπτη ληστεία.
Πριν πεθάνω, μαζί θα ληστέψουμε το Βασιλικό Νομισματοκοπείο της Ισπανίας.
Θεέ μου!
Αδερφούλη!
Θεέ μου!
Πόσα χρόνια θα φάμε;
Χίλια χρόνια.
-Πόση ώρα είμαστε εδώ; -Δεκαπέντε, είκοσι λεπτά.
Έπρεπε να μας έχουν πάει στο τμήμα.
Ακριβώς.
Περιμένουν τη Σήμανση.
Ακούγονται μόνο σειρήνες.
Ακούγονται ασύρματοι, αλλά όχι περιπολικά.
Γιατί δεν ακούγονται περιπολικά;
Δεν θα μας την έχουν στημένη;
-Εξαιρετική ερώτηση. -Πολύ καλή.
Άλλα έχουμε την απάντηση.
Θα βγάλουμε τον χρυσό
από το μόνο πιθανό μέρος, αλλά…
όχι στην κατεύθυνση που θα περιμένουν.
Είναι δεξαμενή υδάτων.
Σουάρεθ, πιάστε τους! Είναι μέσα!
-Αστυνομία! -Τους πιάσαμε!
Η δεξαμενή είναι άδεια.
Αποκλείεται.
Λογικά, με την ομαλή κατηφορική κλίση του ποταμού,
θα βγάζαμε τον χρυσό. Αλλά θα ήταν πολύ εύκολο.
Δεν καταλήγουν αλλού τα κανάλια. Δεν καταλαβαίνω!
Μα πώς;
Τότε, θα εκμεταλλευτούμε τα 5,000 κιλοβάτ ισχύος της αντλίας μας,
για να σπρώξουμε τον χρυσό
σχεδόν 18 χιλιόμετρα αντιρρευματικά.
Θα ωθήσουμε τον χρυσό κόντρα στο ρεύμα, όπως ο σολομός,
προς τη δεξαμενή υδάτων.
Κανένας δεν θα το περιμένει αυτό.
Ελέγξαμε 25 χλμ. αγωγών με ανιχνευτές μετάλλων χωρίς αποτέλεσμα.
Ούτε η αστυνομία, ούτε η ΚΥΠ,
ούτε καν το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας.
Κανένας.
Αδύνατο 90 τόνοι χρυσού να μην αφήσουν ίχνη.
Δεν τον έβγαλαν έτσι, γαμώτο!
Τότε, πού είναι; Δεν μπορούσαν να τον βγάλουν αλλιώς!
Κάποιος να μου πει πού είναι ο χρυσός!
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΥΔΑΤΩΝ ΛΟΣ ΜΙΓΚΕΛΕΣ
Τι κάνεις;
Το μωρό μου!
Είναι το μωρό μου!
Γαμώτο!
Κλότσα!
Βικτόρια.
Έκλεψαν τον χρυσό!
-Τα καταφέραμε! -Τα καταφέραμε!
Υποτιτλισμός: Δημήτριος Θωμαΐδης