‎(ปานามาซิตี้ ปานามา ‎วันที่ 20 ธันวาคม 1989)
‎เช้าวันนี้ ท่านประธานาธิบดีได้สั่งให้ ‎กองกำลังสหรัฐฯ ดำเนินการ
‎ตามภารกิจที่วางแผนไว้ล่วงหน้า ‎ในปานามาเพื่อปกป้องชีวิตคนอเมริกัน
‎ฟื้นฟูประชาธิปไตย
‎ดำรงไว้ซึ่งสนธิสัญญาคลองปานามา
‎และจับกุมมานูเอล โนริเอกา
‎สหรัฐฯ สร้างคลองปานามา เป็นเจ้าของ ‎และควบคุมการใช้งานอยู่หลายปี
‎จนกระทั่งรัฐบาลคาร์เตอร์ ‎เซ็นสนธิสัญญาส่งมอบมันให้ปานามา
‎จากนั้นมานูเอล โนริเอกาก็ขึ้นมามีอำนาจ
‎ที่จริงเขาทำงานให้รัฐบาลสหรัฐฯ
‎ด้านการต่อต้านยาเสพติด
‎โดยช่วยเหลือพวกค้ายาไปด้วยในเวลาเดียวกัน
‎เรายกคลองให้ชาวปานามา
‎เราจะทำแบบนั้น ‎ในขณะที่เผด็จการอย่างโนริเอกา
‎มีอำนาจเบ็ดเสร็จ ‎และพัวพันกับการค้ายาเสพติดไม่ได้
‎ก่อนจะเริ่มปฏิบัติการจัสท์คอส
‎ข้อมูลทั้งหมดที่เราได้รับบอกว่า ‎"เรารู้ที่อยู่ของโนริเอกาตลอด 24 ชั่วโมง"
‎แต่พอเราลงพื้นที่จริง ‎กลับไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‎ก็อย่างที่ว่า เป้าหมายหลัก โนริเอกา
‎เราหาเขาไม่เจอ
‎การไล่ล่าจึงเริ่มขึ้น
‎(สำนักข่าวกรองกลาง)
‎(ลับสุดยอด)
‎(ปฏิบัติการลับลวงพราง)
‎(ปฏิบัติการจัสท์คอส)
‎(คลองปานามา ปานามา)
‎ทางเชื่อมมหาสมุทรแปซิฟิกและแอตแลนติก ‎คลองปานามา ถูกเปิดใช้งานในปี 1914
‎สหรัฐอเมริกาขุดคลอง ‎แผ้วถางป่าเป็นระยะทางหลายกิโลเมตร
‎และนำเข้าคนงานหลายพันคน ‎จากประเทศห่างไกลอย่างจีนและอิตาลี
‎คลองปานามาสร้างเสร็จในปี 1914
‎ตอนต้นปีนั้น
‎สหรัฐฯ โน้มน้าวให้ปานามา ‎แยกตัวเป็นเอกราชจากโคลอมเบีย
‎และบริเวณที่คลองอยู่เป็นจุดที่แคบที่สุด
‎ระหว่างสองมหาสมุทร
‎ถึงแม้ระดับน้ำทะเลจะต่างกัน ‎แต่มันเป็นจุดที่แคบที่สุด
‎ฝรั่งเศสเคยพยายามสร้างคลอง
‎แต่โรคระบาดอย่างมาลาเรีย ‎ทำให้ไม่สามารถสร้างจนเสร็จ
‎เรารับช่วงต่อ และสหรัฐอเมริกา ‎ก็สร้างคลองได้สำเร็จ
‎รัฐบาลสหรัฐฯ ได้ก่อตั้งคาแนลโซน
‎ซึ่งมีความกว้าง 30 กิโลเมตร ‎และยาว 65 กิโลเมตร
‎ข้อตกลงเรื่องคลองกับปานามา ‎เป็นจุดที่เกิดประเด็นถกเถียง
‎คือคลองแทบจะถือว่า ‎เป็นทรัพย์สินของสหรัฐอเมริกา
‎คาแนลโซนมีรัฐบาล ‎กฎหมาย และเรือนจำของตัวเอง
‎ดังนั้น ถ้าชาวปานามาข้ามคลอง ‎ด้วยทางด่วนของพวกเขา
‎ก็จะอยู่ในขอบเขตอำนาจของสหรัฐฯ
‎ในที่สุดก็เกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรง
‎ซึ่งเป็นจุดที่คาร์เตอร์ก้าวเข้ามา
‎เขาตกลงว่าจะยุติคาแนลโซน ‎และส่งมอบมันให้ปานามา
‎ภายใต้ข้อตกลงนี้ ‎ปานามาจะมีบทบาทมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ในการดำเนินงานและปกป้องคลอง ‎ในระยะเวลา 23 ปีข้างหน้า
‎และหลังจากนั้น สหรัฐอเมริกา ‎ยังคงสามารถต่อต้านภัยคุกคาม
‎ต่อความเป็นกลางและความเปิดเผย ‎ในการใช้คลองปานามา
‎หลังจากคาร์เตอร์ทำสนธิสัญญา
‎เราตั้งหน่วยปฏิบัติการย่อย ‎ที่เรียกว่าสนธิสัญญาร่วม
‎ซึ่งอยู่ในความดูแลของผม
‎ผมเป็นหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการ ‎ของศูนย์บัญชาการภาคใต้
‎ปานามาต้องยอมรับว่าเรามีทหารอยู่ที่นั่น
‎และเป็นผู้ควบคุมคลองจนถึงปี 2000
‎ผมมีทหารใต้บังคับบัญชา 12,000 นาย ‎เป็นกองทหารที่ใหญ่ที่สุด
‎แต่เรามีพลเรือนที่เป็นผู้พึ่งพิงทหาร 12,000 คน
‎และมีชาวคาแนลโซนอีก 20,000 คน ‎ที่เป็นพลเมืองอเมริกัน
‎ซีไอเอและกองทัพสหรัฐฯ
‎เป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียรายใหญ่ในปานามา
‎ปานามามีความสำคัญต่อสหรัฐฯ มาก ‎หลักๆ ก็เพราะคลองปานามา
‎และสินค้ามากมายที่ขนส่งทางคลอง
‎มันเป็นจุดยุทธศาสตร์ของเรา
‎เราทำสนธิสัญญาคลองปานามากับตอร์ริโฮส
‎ตอร์ริโฮสเป็นเผด็จการ
‎เป็นคนมีเสน่ห์มาก ชาตินิยมจัด ‎เป็นที่ชื่นชอบของประชาชน
‎เรารับมือกับเขาอย่างมีประสิทธิภาพ
‎โนริเอกาเป็นหัวหน้า ‎หน่วยข่าวกรองของตอร์ริโฮส
‎เขารู้ถึงความสำคัญของการโฆษณาชวนเชื่อ
‎การหลอกลวง แหล่งข้อมูล และเครือข่าย
‎คนเรียกเขาว่า "หน้าสับปะรด" ‎เพราะเขามีแผลจากโรคฝีดาษสมัยเด็ก
‎เขามีแผลเป็นเต็มหน้า
‎มันเป็นคำเรียกเชิงด่าทอ
‎ผมมั่นใจว่าเขาคงไม่ชอบ แต่คนเรียกกันแบบนั้น
‎มานูเอล โนริเอกา ‎มีวัยเด็กและวัยรุ่นที่น่าสนใจมาก
‎เขาเป็นลูกของสาวใช้ และแม่ของเขาพยายาม
‎หาเลี้ยงเขาอย่างสุดความสามารถ
‎พอถึงวัยเข้าเรียนมัธยมปลาย ‎เขาถูกส่งไปโรงเรียนทหารในเปรู
‎ซึ่งเขาก็เรียนเก่งและทำได้ดีมาก
‎พอเขากลับมาปานามาพร้อมยศผู้กอง
‎เขาได้รับมอบหมาย ‎ให้ทำงานกับโอมาร์ ตอร์ริโฮส
‎ตอร์ริโฮสก็ดูแลเขา ‎และกลายเป็นที่ปรึกษาของเขา
‎ความสัมพันธ์นั้นส่งเสริมหน้าที่การงานของเขา
‎เขาขึ้นเป็นหัวหน้าหน่วยสืบราชการลับในปี 1971
‎เขาเคยช่วยเหลือเราหลายอย่าง ‎ในช่วงสงครามอเมริกากลาง
‎เขาสนับสนุนนโยบายระดับภูมิภาค ‎และช่วยเราเข้าถึงเป้าหมายที่เข้าถึงได้ยาก
‎ซึ่งเรารู้สึกขอบคุณมาก
‎นักสู้เพื่ออิสรภาพในนิการากัว
‎สามารถคว้าชัยชนะให้ ‎ระบอบประชาธิปไตยในอเมริกากลางได้
‎แต่พวกเขาต้องการความช่วยเหลือของเรา ‎ในตอนนี้ พรุ่งนี้จะไม่ทันการณ์
‎สถานการณ์ระดับนานาชาติ ‎ในอเมริกากลางในตอนนั้นคือ
‎เรามีส่วนในการต่อสู้กับพวกซานดินิสตา
‎พวกเขาได้รับการสนับสนุน ‎จากชาวคิวบา และแน่นอนว่า
‎คิวบาเป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต
‎เราจึงกังวลกับเรื่องนี้มาก
‎โนริเอกามีความสัมพันธ์อันดีกับชาวคิวบา
‎เขาสามารถให้ข้อมูลภายใน ‎เกี่ยวกับสายของเขาและข้อมูลที่เขาได้มา
‎ในทางกลับกัน เขาเป็นนกสองหัว
‎และอาจบอกพวกเขาว่า ‎เรามีแผนอะไรหรือทำอะไรอยู่
‎มีข้อสงสัยว่าโดยรวมแล้วเขาเชื่อถือได้แค่ไหน
‎ผมรู้ว่าซีไอเอจ่ายเงินให้โนริเอกา
‎ปีละ 200,000 ดอลลาร์เป็นค่าข้อมูล
‎โนริเอกาได้รับค่าตอบแทน ‎แต่มันเป็นค่าตอบแทนสำหรับ…
‎สิ่งที่เขาทำให้เรา ในแง่ของการรวบรวมข้อมูล
‎จัดเตรียมอุปกรณ์ที่เราใช้
‎รวบรวมข่าวกรองเกี่ยวกับเป้าหมายที่เข้าถึงยาก
‎แต่โนริเอกามีปัญหาเรื่องทุจริตมาตลอด
‎เขารู้จักประเทศตัวเอง รู้จักคนใหญ่คนโต
‎เขาเป็นส่วนสำคัญของรัฐบาลปานามาในตอนนั้น
‎โดยเฉพาะกับตอร์ริโฮส
‎โอมาร์ ตอร์ริโฮสเสียชีวิตในอุบัติเหตุ ‎เครื่องบินตกแล้วเกิดไฟลุกไหม้
‎(ตอร์ริโฮสดับ เครื่องบินตกในปานามา)
‎สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน
‎เจ้าหน้าที่กล่าวว่าเครื่องบินของเขาพุ่งชนภูเขา
‎แต่พยานหลายคนบอกว่า ‎เครื่องบินระเบิดขณะกำลังบินอยู่
‎แม้จะมีประกาศอย่างเป็นทางการ ‎ว่าเขาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ
‎แต่คนจำนวนมากสงสัยว่าเขาถูกลอบสังหาร
‎(เบนฮามิน โกลามาร์โก)
‎(อดีตผู้นำกองพันดิกนิตี้ ‎รัฐมนตรีกระทรวงโยธาธิการ ปานามา)
‎ตอนที่นายพลตอร์ริโฮสเสียชีวิต ‎ในเซร์โรมาร์ตา ในวันที่ 31 กรกฎาคม 1981
‎เกิดความไม่แน่นอนขึ้นในประเทศ
‎ตอร์ริโฮสไม่ได้เป็นประธานาธิบดี ‎ของสาธารณรัฐ เขาเป็นหัวหน้ารัฐบาล
‎ดังนั้นในช่วงเปลี่ยนผ่าน นายพลโนริเอกา ‎เข้าควบคุมกองกำลังพิทักษ์ชาติ
‎ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่ากองกำลังป้องกัน
‎เขาเป็นคนสั่งให้เปลี่ยนชื่อ
‎เขากลายเป็นหัวหน้ากองกำลังป้องกันปานามา
‎และสามารถสั่งสมอำนาจ ‎จนกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลในที่สุด
‎เขาไม่ได้เป็นประธานาธิบดี ‎แต่เขาเป็นหัวหน้าใหญ่
‎ผู้นำเผด็จการของปานามา
‎เขารู้ดีว่าจะหาเงินได้ที่ไหนและรู้จักพวกคนรวย
‎เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตทุกรูปแบบ
‎ผมคิดว่าที่แย่ที่สุดน่าจะเป็นการค้ายาเสพติด
‎โนริเอกาสามารถใช้ปานามา ‎เป็นจุดขนย้ายยาเสพติด
‎เขาเป็นคนควบคุมทางน้ำ
‎ค้าขายในโคลอมเบีย นำเข้าไมอามี ส่งไปยุโรป
‎และเขาพัฒนาเครือข่ายนั้นด้วยการทำงานกับ
‎คนจากแก๊งค้ายาต่างๆ ‎เขาได้ค่าตอบแทนอย่างงาม
‎ถ้าแก๊งค้ายาอยากส่งยาทางคลอง ‎อย่างปลอดภัย หรือต้องการความช่วยเหลือ
‎เขาจัดการให้ได้
‎มันจึงเป็นความสัมพันธ์ ‎ที่มีความสำคัญสำหรับแก๊งค้ายา
‎ที่นั่นเป็นแหล่งเฟื่องฟูของการค้ายา
‎และการทุจริตอื่นๆ
‎ประเทศของเราเริ่มกังวลเรื่องการค้ายาเสพติด
‎ในปี 1986 ประธานาธิบดีเรแกน ‎สั่งให้สำนักข่าวกรองกลาง
‎หาข่าวกรองที่ดีขึ้นเพื่อปราบปราม ‎องค์กรค้ายาเสพติด
‎เราตั้งหน่วยปฏิบัติการปานามา ‎เพื่อสนับสนุนการรวบรวมข้อมูล
‎และนั่นคือสถานการณ์
‎ตอนผมไปประจำการที่นั่น ‎เป็นครั้งที่สองในปี 1986
‎ผมขอให้สถานทูตเอารายชื่อบริษัท ‎ที่พวกเขาทำธุรกิจด้วยให้ผม
‎และขอรายงานว่าบริษัทไหน ‎มีความเชื่อมโยงกับโนริเอกาบ้าง
‎ทุกบริษัทมีความเชื่อมโยงกับโนริเอกา
‎โนริเอกาควบคุมพวกเขาอยู่
‎ผมเลยอยากสั่งห้ามทำธุรกิจกับบริษัทพวกนั้น
‎แล้วใช้บริษัทของสหรัฐฯ แทน
‎ผมคิดว่านั่นคือแก่นแท้ ‎ของภารกิจของผม การกำจัดโนริเอกา
‎ผมกับโนริเอกาเลยกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาต
‎ประเทศส่วนใหญ่ไม่ชอบให้ ‎กองกำลังต่างชาติมาอยู่ในประเทศ
‎พอถึงจุดหนึ่ง พวกเขาจะไม่พอใจ
‎ในไม่ช้า โนริเอกาก็เริ่มตั้งคำถาม
‎ว่าเราเป็นหุ้นส่วนที่ดีที่สุดจริงๆ เหรอ
‎เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดจริงๆ เหรอ
‎และเริ่มต่อต้านเราด้วยวิธีการต่างๆ
‎(จอห์น พอยน์เด็กซ์เตอร์ ‎ที่ปรึกษาด้านความมั่นคงของเรแกน)
‎พอยน์เด็กซ์เตอร์ขอให้ ‎นายพลโนริเอกาเข้าแทรกแซง
‎แทนกลุ่มกอนตราในนิการากัว
‎เขาถึงกับขอให้โนริเอกา ‎แบ่งพื้นที่บางส่วนของปานามา
‎ให้กลุ่มกอนตราใช้ฝึกซ้อมเพื่อต่อสู้ในนิการากัว
‎นายพลโนริเอกาตอบว่าไม่ เขาไม่อนุญาต
‎พวกเขาเห็น ‎นายพลมานูเอล อันโตนิโอ โนริเอกา
‎เป็นอุปสรรคต่อเป้าหมาย ‎ทางภูมิยุทธศาสตร์และการเมืองเหล่านั้น
‎เขาเริ่มแสดงท่าทีเป็นปฏิปักษ์ ก้าวร้าว
‎และเกือบจะมุ่งร้ายต่อสหรัฐฯ
‎และเขาเริ่มบ่อนทำลาย ‎นโยบายอเมริกากลางของเรา
‎มีดนี้เป็นสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรี ‎และความกล้าหาญของชาวปานามา
‎มันบอกว่าจะไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
‎แล้วเขาก็เริ่มกดขี่ข่มเหง
‎ปราบปรามผู้มีบทบาททางการเมืองในปานามา
‎เขาเริ่มทรมานและสังหารคู่แข่งทางการเมือง
‎ถึงจุดหนึ่ง เราก็รู้ว่า ‎เราจะทำปิดหูปิดตาไม่ได้อีกต่อไป
‎เรารู้ว่าเราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎และนั่นคือตอนที่เราตัดสินใจว่า ‎จะตัดความสัมพันธ์กับเขา
‎(วอชิงตัน ดี.ซี. - ปี 1988)
‎ปธน.จอร์จ บุช ซีเนียร์หยุดให้ความช่วยเหลือ ‎ด้านการเงินและการทหารแก่ปานามา
‎สถานการณ์อยู่เหนือการควบคุม
‎ในปี 1988 โนริเอกาถูกตั้งข้อหาค้ายาเสพติด ‎ตามกฎหมายอาญาของสหรัฐฯ
‎(โนริเอกา เป้าหมายหลัก)
‎แม้ว่าจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่ได้รับจากอเมริกา
‎แต่ผู้นำที่ถูกตั้งข้อหาค้ายาเสพติด
‎ก็ยังบินไปทั่วประเทศ
‎นายพลมานูเอล โนริเอกาเป็นผู้บัญชาการกองทัพ
‎และคนที่มีอำนาจที่สุดในปานามา
‎ในฐานะหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการ
‎ผมเข้าร่วมการประชุม ‎คณะกรรมการที่ทำเนียบขาว
‎การประชุมสภาความมั่นคงแห่งชาติ
‎เป้าหมายคือทำให้เขาลงจากตำแหน่งอย่างสันติ
‎และส่งมอบอำนาจให้ ‎รัฐบาลประชาธิปไตยเมื่อถึงเวลา
‎ไล่โนริเอกาเหรอ
‎ผมอยากเห็นเขาออกไป ‎เราอยากเห็นเขาไปให้พ้นๆ
‎ในปี 1989 มีความพยายามทำรัฐประหาร
‎ในเดือนมีนาคม โดยสมาชิกของกองทัพของเขา
‎พวกเขาถูกปราบและประหารชีวิต
‎นายพลโนริเอกาเคยทำงานให้ซีไอเออยู่พักใหญ่
‎และเขามีความรู้เรื่องการโฆษณาชวนเชื่อ
‎เป็นอีกครั้งที่เขาสกัดความพยายาม ‎ที่จะปลดเขาจากตำแหน่ง
‎และไม่ว่าอเมริกาจะอยากให้เขาออกไปแค่ไหน
‎แต่อำนาจของเขายังมั่นคงไม่มีเปลี่ยน
‎เราไม่อยากให้เกิดรัฐประหาร
‎เราไม่ได้จัดหาอาวุธให้หรือฝึกพวกเขา
‎เราแค่โน้มน้าวให้กองทัพ ‎กดดันให้โนริเอกาลงจากตำแหน่ง
‎เคิร์ท มิวส์เป็นพลเมืองอเมริกัน ‎ที่ครอบครัวไปอยู่ที่ปานามา
‎พ่อของเขามีบริษัทกราฟฟิก เขาทำงานให้พ่อเขา
‎ลูกๆ ของเขาเรียนที่โรงเรียนในปานามา
‎เขาเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนที่นั่น ‎เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนปานามา
‎แต่เขาก็เหมือนเพื่อนๆ ชาวปานามาของเขา
‎ที่เป็นกังวลเรื่องโนริเอกา ‎และการใช้อำนาจในทางที่ผิดของเขา
‎พวกเขาเรียกตัวเองว่า ‎"ราดิโอ โวซ เด ลา ลิเบร์ตัด"
‎พวกเขาค้นพบว่าตัวเองสามารถสกัดกั้น
‎สัญญาณวิทยุเชิงพาณิชย์จากสถานีวิทยุเชิงพาณิชย์
‎ในตัวเมืองปานามาซิตี้แล้วเข้าแทนที่ ‎พูดง่ายๆ คือยึดสัญญาณ
‎และถ่ายทอดรายการของตัวเองได้
‎ตอนนั้นพวกเขาออกอากาศไม่เป็นเวลา
‎มีแค่ข้อความต่อต้านโนริเอกา ‎และสนับสนุนประชาธิปไตยสั้นๆ
‎เสียงแห่งอิสรภาพ
‎เราให้เงินพวกเขาเป็นทุนสำหรับเช่าเซฟเฮ้าส์
‎ตามสถานที่ต่างๆ ในตัวเมืองปานามาซิตี้
‎ที่ซึ่งเราจัดหาอุปกรณ์ล้ำสมัยให้
‎พวกเขาสามารถตั้งโปรแกรมให้ ‎มันยึดสถานีวิทยุในเวลาที่กำหนดได้
‎แล้วเราก็ตัดสินใจว่าเราจะใช้ความสามารถนี้
‎ต่อต้านโนริเอกา ‎เพราะเรารู้อยู่แล้วว่าเขาจะเล่นไม่ซื่อ
‎เขาจะแทรกแซงกระบวนการเลือกตั้ง
‎เราจะติดตั้งอุปกรณ์และรอให้ถึงวันเลือกตั้ง
‎ในวันเลือกตั้ง เราจะได้ผลเอ็กซิตโพล
‎จากนั้นเราจะอ่านบทที่ทุกคนช่วยกันเขียน
‎"โปรดทราบ ข่าวด่วน
‎เราขอขัดจังหวะการออกอากาศ
‎เพื่อแจ้งผลการเลือกตั้งที่แท้จริง ‎โดยอ้างอิงจากเอ็กซิตโพล"
‎และเราจะรีบตรวจสอบข้อมูล ‎ที่ได้รับจากเอ็กซิตโพล
‎และปิดกั้นและจับตามอง ‎การสื่อสารของกองทัพปานามา
‎เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาไม่ได้ตามหาเรา
‎มันได้ผลดีเยี่ยม
‎เราใช้เวลาส่วนใหญ่ในตอนบ่าย ‎และตอนเย็นส่งข้อความ
‎สกัดกั้นการสื่อสารทางวิทยุของพวกเขา
‎แต่สุดท้าย โนริเอกากลับสั่งให้หยุดการนับคะแนน
‎และหนึ่งหรือสองวันต่อมา ‎เขาก็ประกาศให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ
‎เหตุผลคือมีการแทรกแซงจากต่างประเทศ
‎กองพันดิกนิตี้เป็นการแสดงออก
‎ของชาวปานามากลุ่มหนึ่งที่มีความสำคัญ
‎และอาสาจัดตั้งตัวเองเป็นกองกำลังพลเรือน
‎ซึ่งจะเป็นกองหนุนให้กองกำลังป้องกันชาติ
‎สิ่งที่เราต้องการคือป้องกัน
‎การแทรกแซงทางการทหารของต่างประเทศ
‎ผมชื่ออามาดิส ฮิเมเนซ เด ซันโดวัล
‎ผมเป็นผู้กองในกองกำลังป้องกันชาติ ‎ในช่วงที่เกิดการรุกราน
‎(อามาดิส ฮิเมเนซ ‎ผู้พัน กองกำลังป้องกันปานามา - เกษียณ)
‎ผมรู้จักเบนฮามิน โกลามาร์โกมานานหลายปี
‎และก็เหมือนกับชายหนุ่มหลายคนในยุคนั้น ‎เขาเป็นคนที่ยึดมั่นในอุดมการณ์
‎ผมคิดว่าเขามีความเชื่อมั่นอันแรงกล้า ‎ในแนวคิดชาตินิยม
‎และอธิปไตยของปานามา
‎เขาเป็นผู้บัญชาการของกองพันดิกนิตี้
‎หลังจากการเลือกตั้งกลายเป็นโมฆะ
‎และเกิดการประท้วงใหญ่โดยประชาชน
‎โนริเอกาสั่งให้กองกำลังป้องกันปานามา
‎และกองพันดิกนิตี้
‎โจมตีผู้ที่ได้รับการเลือกตั้งอย่างถูกกฎหมาย
‎หนึ่งในนั้นคือบิลลี่ ฟอร์ด
‎เขาถูกโจมตีบนถนน ‎คนขับรถซึ่งเป็นบอดี้การ์ดของเขาถูกฆ่า
‎และฟอร์ดถูกทำร้ายอย่างหนัก
‎ความรุนแรงในปานามาวันนี้ ‎ขณะที่กลุ่มสนับสนุนโนริเอกา
‎โจมตีผู้นำฝ่ายต่อต้านและผู้ติดตาม
‎คู่แข่งชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ‎กีเยร์โม เอ็นดาราถูกทุบตีจนหมดสติ
‎ผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ‎ของเขาก็ถูกทำร้ายอย่างหนัก
‎แต่เขาเผยธาตุแท้แล้ว ‎เขาแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็นเผด็จการ
‎และนั่นคือจุดเริ่มต้นของจุดจบของเขา
‎(รัฐบาลนักเลงรับจ้าง ‎สหรัฐฯ จะแทรกแซงหรือไม่)
‎ฉันได้รับคำสั่งให้เข้าร่วมหน่วยปฏิบัติการพิเศษ
‎ที่เรียกว่าหน่วยประสานงานข่าวกรองร่วม
‎หน้าที่ของเราคือค้นหา ระบุตำแหน่ง ‎และคาดเดาการเคลื่อนไหวของโนริเอกา
‎ทีมของเราถูกส่งไปทำหน้าที่ในเดือนพฤศจิกายน
‎ฉันจะวิ่งออกกำลังบนถนนอามาดอร์
‎ซึ่งอยู่ในบริเวณเดียวกับสำนักงานใหญ่ของเขา
‎คุยกับยาม ดูว่าหาข้อมูลอะไรได้บ้าง
‎แล้วรายงานทุกอย่างที่ได้ยินมา
‎เมื่อฉันไปถึง หนึ่งในสิ่งที่ฉันทำคือสร้างเครือข่าย
‎ของแหล่งข่าวที่อาจเห็น ‎หรือได้ยินว่าโนริเอกาอยู่ที่ไหน
‎เราจะได้คาดการณ์ทุกความเคลื่อนไหวของเขา
‎ฉันรู้ว่าเขามีภรรยาน้อย วิกกี้ อามาโด
‎ฉันไปที่ร้านทำเล็บที่เธอไปเป็นประจำ
‎เพื่อดูว่าจะหาข่าวลือได้ไหม
‎และยังมีบ้านหลังหนึ่งที่เขาแวะไปบ่อยๆ
‎ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเป็นบ้านของแม่มด
‎เขามีส่วนร่วมในศาสนาวูดู ‎ที่เรียกว่าซันเตเรียในภาษาสเปน
‎เขาเชื่อว่าพลังเหล่านี้จะถูกแบ่งปันให้เขา
‎ผ่านทางพิธีกรรมและทำให้เขามีอำนาจยิ่งขึ้น
‎(ป้อมเคลย์ตัน ปานามา ‎วันที่ 16 ธันวาคม 1989)
‎เราจัดงานเลี้ยงวันคริสต์มาส
‎และผู้บัญชาการของเรา ‎นายพลซิสเนโรส ก็สั่งหยุดงานเลี้ยง
‎ผมเดินไปที่ไมโครโฟนแล้วพูดว่า ‎"ผมเสียใจที่ต้องยกเลิกงานนี้
‎แต่เรามีเหตุด่วน ผมขอสั่งให้เจ้าหน้าที่ทุกคน
‎พาครอบครัวไปส่งที่บ้าน ‎แล้วกลับไปรายงานตัวที่ฐาน"
‎ผมได้รับแจ้งว่ามีเหตุการณ์
‎ที่นาวิกโยธินยศเรือเอกถูกสังหาร
‎เขาออกไปข้างนอกกับเพื่อนสองคน
‎พวกเขาขับรถผ่านศูนย์บัญชาการใหญ่ ‎ของปานามา มีการปิดถนนที่นั่น
‎ฝูงชนบอกให้เขาหยุดตรงนั้น
‎เขาวิ่งฝ่าไปและถูกยิงเสียชีวิต
‎ข่าวที่เชื่อถือได้ที่ผมได้ยินมาคือ ‎ตอนพวกเขาสรุปเหตุการณ์ให้บุชฟัง
‎หลังจากสรุปเรื่องนาวิกโยธินที่ตาย ‎พวกเขายังเล่าเรื่อง
‎เกี่ยวกับทหารเรืออีกคน
‎ที่ไม่ควรไปอยู่ที่นั่นเหมือนกัน กับภรรยาเขา
‎หนุ่มทหารเรือขับรถผ่านจุดเดียวกัน ‎โดนเรียกให้จอด
‎พวกนั้นลากเขาลงจากรถ ‎ซ้อมเขาและลวนลามภรรยาเขา
‎นั่นคือตอนที่บุชสั่งเริ่มปฏิบัติการ
‎ซึ่งตอนนั้นถูกเรียกว่า "จัสท์คอส"
‎ชาวปานามาเรียกมันว่า ‎"การรุกรานโดยอเมริกา"
‎ดังนั้นผมจะเรียกมันแบบนั้น ‎"การรุกรานปานามาโดยอเมริกา"
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่มันเป็น
‎(วันที่ 19 ธันวาคม 1989 - 22:00 น.)
‎ผมกำลังกลับบ้านตอนประมาณสี่ทุ่ม ‎ตอนที่ผมได้รับโทรศัพท์
‎จากผู้กองมอยเซส กอร์ติโซ
‎ซึ่งมีฐานอยู่ที่ป้อมอามาดอร์
‎ผู้กองกอร์ติโซบอกผมว่า
‎"เบนฮามิน สถานการณ์ไม่ชอบมาพากล
‎เราขาดการติดต่อกับทางอเมริกา
‎กับกองทัพสหรัฐฯ ในปานามา"
‎คืนนั้น ตอนที่เราไปถึง ‎เราขับรถผ่านเสาไฟตรงด่านตรวจ
‎มันถูกทำลาย และที่ด่านก็ไม่มีทหารประจำอยู่
‎ไม่มีทั้งทหารปานามาและอเมริกา
‎และพื้นที่ฝั่งซ้ายของฐาน ‎ซึ่งเป็นที่พักของคนอเมริกัน
‎และศูนย์บัญชาการ ‎ของนาวิกโยธินสหรัฐฯ ปิดไฟมืด
‎มืดสนิทเลย
‎ตอนนั้นผมเป็นจ่ากองพัน
‎ของกองพันทหารราบสหรัฐฯ ที่ประจำอยู่ที่นั่น
‎กองพันที่ห้า กองร้อยที่ 87
‎กองกำลังเดลต้ามีส่วนร่วมในการรุกรานปานามา
‎ในปฏิบัติการจัสท์คอสเพราะเหตุผลสองข้อ
‎ข้อแรก พวกเขามีทีม ‎ที่แกะรอยโนริเอกาอยู่หลายเดือน
‎ข้อสองคือเคิร์ท มิวส์
‎เคิร์ท มิวส์เป็นสมาชิกของกลุ่มชาวปานามา
‎โวซ เด ลา ลิเบร์ตัด
‎เขาเดินทางไปสหรัฐฯ และกลับมาปานามา
‎กลุ่มนี้ถูกหักหลังโดยคนที่พวกเขารู้จัก
‎และเคิร์ทถูกจับเข้าคุก
‎เคิร์ทถูกขังที่เรือนจำโมเดโล ‎ใจกลางเมือง ย่านชอร์ริโย
‎ตรงข้ามโกมันดันเซีย ศูนย์บัญชาการใหญ่ ‎ของกองกำลังป้องกันชาติ
‎รัฐบาลสหรัฐฯ ตระหนักว่า
‎ขั้นแรกของการรุกรานคือต้องพาเคิร์ทออกมา
‎ภารกิจนั้นชื่อว่าแผนแอซิด
‎ระหว่างที่ปฏิบัติการจัสท์คอสดำเนินอยู่
‎ผมได้รับคำสั่งให้เข้าร่วม ‎หน่วยภารกิจพิเศษของกองทัพ
‎หน่วยภารกิจพิเศษเป็นคำที่กองทัพ
‎ใช้เรียกหน่วยต่างๆ ที่เป็นความลับ
‎กองกำลังเดลต้าเป็นหัวกะทิของหน่วยเรา
‎ไม่ว่าเจอสถานการณ์แบบไหน ‎พวกเขาก็สามารถรับมือและรอดมาได้
‎เราอยากพาเคิร์ท มิวส์ออกจากคุกอย่างปลอดภัย
‎เพราะเรารู้ว่ายิ่งเขาอยู่ในนั้นนาน ‎ก็ยิ่งมีความเสี่ยง
‎สายข่าวจากเดลต้า
‎วางแผนนี้กันมานานแล้ว
‎ผมรู้จักลีตอนที่เขาเข้ารับการคัดเลือก
‎เข้ารับการฝึกเป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการที่เดลต้า
‎พวกเขาลงจอดบนดาดฟ้าเรือนจำโมเดโล
‎บุกตะลุยเข้าไปข้างใน
‎ระเบิดประตูและห้องขัง
‎ด้วยระเบิดที่มีไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ
‎คว้าตัวเคิร์ท มิวส์ วางยาเขา ‎และพาเขาขึ้นเฮลิคอปเตอร์
‎แต่ขณะที่เฮลิคอปเตอร์บินออกมา พวกเขายิงมัน
‎มันได้รับความเสียหายและตกลงบนถนนเบื้องล่าง
‎กองทัพส่งกำลังเสริมเข้าไป
‎ยิงกันยกใหญ่ รถลำเลียงพลหุ้มเกราะของเรา
‎ขับเข้าไปช่วยเขาแล้วพาเขากลับมาที่ฐานทัพ
‎มันเป็นการแหกคุกที่น่าตื่นตาตื่นใจ
‎เจ้าหน้าที่ของกองกำลังเดลต้าถูกยิงสองคน
‎แต่ทุกคนรอดมาได้ ถือว่าจบลงด้วยดี
‎ถ้าให้เลือกจากหนึ่งถึงสิบ ผมให้สิบเลย
‎(เที่ยงคืน)
‎ในขณะเดียวกัน ได้เวลาโจมตี
‎กองพันส่วนที่เหลือ ‎จะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปที่ป้อมอามาดอร์
‎เพื่อยึดป้อมอามาดอร์ แล้วเราก็เริ่มปฏิบัติการ
‎แผนปฏิบัติการมีการโจมตีหลายจุดพร้อมกัน
‎ที่คาแนลโซน ป้อมอามาดอร์
‎สนามบินตอร์ริโฮสของปานามา ป้อมซิมาร์รอน
‎และริโออาโตซึ่งอยู่แยกขึ้นไปทางเหนือ
‎พวกเขาส่งกองบินที่ 82 เข้าไป
‎หน่วยซีลของกองทัพเรือ ‎กระโดดร่มลงที่ปานามาบิเอโฮ
‎โชคร้ายที่ตอนนั้นเป็นช่วงน้ำลง
‎และในช่วงนั้น น้ำจะอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่มาก
‎และน่าเสียดายที่เราเสีย ‎หน่วยซีลไปสี่คนในเหตุการณ์นั้น
‎มันเป็นช่วงเวลาที่โกลาหลมาก
‎สำหรับเรา มันไม่ใช่การรุกราน ‎เราแค่เดินออกประตูหลังบ้าน
‎ความจริงก็คือเส้นแบ่งระหว่างฐานทัพปานามา
‎กับฐานทัพสหรัฐฯ มีแค่ถนนเส้นเดียว
‎พวกเขาข้ามถนนเพื่อบุกประเทศของเรา
‎สิ่งสำคัญที่สุดคือเราต้องรีบกำจัด
‎กองกำลังป้องกันปานามาที่อยู่ในเมือง
‎แยกพวกเขาจากกัน แล้วเล่นงาน
‎โกมันดันเซียโดนถล่มอย่างหนัก
‎มันถูกยิงด้วยเครื่องบินรบเอซี-130 ‎พวกเขายิงถล่มที่นั่น
‎ก่อนที่หน่วยจู่โจมจะเข้าไปเก็บกวาด
‎เรารู้ว่าโนริเอกาไม่อยู่ที่นั่น ไม่งั้นเราคงส่ง
‎ทหารราบเข้าไป แทนที่จะทิ้งระเบิด ‎หรือยิงจรวดจากบนฟ้า
‎มันถูกทำลายอย่างสิ้นซากตอนที่ปฏิบัติการเริ่มขึ้น
‎นั่นคือจุดที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด ที่นั่น
‎ในการต่อสู้ที่โกมันดันเซีย
‎นั่นคือจุดที่ไฟลุกลามไปยังบ้านในละแวกนั้น
‎ไม่ว่าอยู่ที่ไหนในเมือง คุณจะเห็นแสงสว่าง
‎จากไฟที่ลุกไหม้ในเอลชอร์ริโย
‎เราไม่รู้ว่ากลับไปแล้วบ้านของเราจะยังอยู่ไหม
‎มันน่ากลัวมากๆ
‎เราเผาชอร์ริโยจนราบ
‎พื้นที่ 12 ช่วงตึก มากกว่านั้นหน่อย
‎ผู้คนกรูกันออกมาจากที่นั่น
‎ตึกพวกนั้นถูกสร้างโดยชาวฝรั่งเศส
‎ในสมัยที่ฝรั่งเศสพยายามขุดคลอง
‎มันทำมาจากแก่นไม้สนจากสะวันนาห์ จอร์เจีย
‎ถ้าคุณเคยเห็นแก่นไม้สนติดไฟ ‎จะรู้ว่าไฟมันลามเร็วมาก
‎และถ้าใครชักช้า แก่ พิการ หรือยังเด็ก
‎ก็จะไม่มีทางหนีออกมาได้
‎คืนวันที่ 19 ธันวาคม
‎ผมเป็นผู้บัญชาการ ‎กองร้อยนาวิกโยธินที่โกโกโซโล
‎ผมเพิ่งได้เลื่อนขั้นเป็นผู้กอง
‎และวันนั้นเป็นวันที่ผมเริ่มคุมกองร้อยใหม่นี้
‎ผมไม่รู้เบอร์โทรศัพท์ของกองร้อยนี้ด้วยซ้ำ
‎ไม่รู้ว่าทหารในกองชื่ออะไรกันบ้าง
‎ทหารในกองร้อยนั้นยังเด็กมาก
‎พวกเขาเป็นเด็กอายุ 18 19 20 ปี ‎ตอนที่ระเบิดเริ่มลง
‎พวกเขากลัวมาก เราถูกศัตรูล้อมไว้
‎ทหารที่อยู่ข้างผมบอกว่า ‎"ผู้กอง อย่าออกไปข้างนอกนะ
‎ต้องถูกฆ่าแน่"
‎ผมบอกทหารคนนั้นว่า ‎"เราทำได้แค่พยายามเอาชีวิตให้รอด
‎เพราะกำลังของศัตรูเหนือกว่าเรามาก"
‎"ฉันจะพยายามยอมแพ้"
‎พอผมจะยอมแพ้และออกไปข้างนอก ‎ระเบิดมือลูกหนึ่งก็ระเบิด
‎ผมกับทหารคนนั้นหมอบลง เขาหลบไม่ทัน
‎และโดนสะเก็ดระเบิด
‎เขาตายในอ้อมแขนผม
‎มีรายงานว่าภายในไม่กี่ชั่วโมงแรก
‎มีการทิ้งระเบิดถึง 480 ลูกในบริเวณเมืองหลวง
‎โดยเฉพาะในเขตเอลชอร์ริโย
‎ในความเห็นของผม ‎การต่อสู้จบลงภายในหนึ่งชั่วโมง
‎ผมอยู่ที่ค่ายเชลยเดวิส
‎ผมไม่รู้ว่าประธานาธิบดีคนใหม่ ‎ของปานามาคือประธานาธิบดีเอ็นดารา
‎รัฐบาลชุดใหม่ที่จัดตั้งโดยการรุกราน
‎นำโดยผู้สมัครที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐฯ ‎ในการเลือกตั้งที่ถูกยกเลิกไป
‎เอ็นดาราเรียกมันว่า…
‎ปรากฏว่าประธานาธิบดีเอ็นดารา ‎คุยกับนายพลซิสเนโรส
‎และถามนายพลซิสเนโรสเรื่องผม
‎นั่นคือตอนที่ผมเจอกับนายพลซิสเนโรส ‎ที่เซฟเฮ้าส์ในป้อมเดวิส
‎ตอนเขาเข้ามาในห้อง ‎ผมเห็นความเกลียดชังในสายตาเขา
‎แน่ล่ะ ไม่มีใครชอบถูกรุกรานหรือถูกยิง
‎ตอนนั้นผมโกรธมาก
‎ผมบอกเขาว่าผมอยากกลับค่ายเชลย
‎และไม่อยากมีส่วนร่วมกับอะไรทั้งนั้น
‎แต่ผมบอกเขาว่า "ฟังนะ มันจบแล้ว
‎โนริเอกากำลังหลบหนี
‎เขาหักหลังพวกคุณทุกคน
‎ไม่จำเป็นต้องมีการฆ่าฟันหรือทำลายล้างอีก
‎ผมต้องการให้คุณช่วย"
‎ซิสเนโรสบอกผมว่ามีไฟไหม้ในเอลชอร์ริโย
‎และมีคนจำนวนหนึ่งที่ไม่มีบ้านอยู่
‎และนายพลของอเมริกาคนอื่นๆ ‎อยากให้ทิ้งระเบิดที่โกลอน
‎พวกเขามีแผนจะระเบิดโกลอนในคืนนั้น
‎เขาขอให้ผมช่วยโน้มน้าวให้ ‎เจ้าหน้าที่และทหารในโกลอนยอมแพ้
‎เราเห็นตรงกันว่าควรหลีกเลี่ยง ‎การนองเลือดโดยไม่จำเป็น
‎ผมกับเขาก็เลยโทรไปด้วยกัน
‎พวกเขาคุยกับผมและคุยกับนายพลซิสเนโรส
‎เขาขอให้พวกเขายอมจำนน ‎ด้วยท่าทีให้เกียรติและมีมารยาท
‎เขาบอกว่าเขาอยากหลีกเลี่ยง ‎การระเบิดเมืองโกลอน
‎ผมบอกว่า "ฟังนะ ผมจะไม่ทิ้งระเบิด ‎ถ้าพวกคุณยอมทิ้งอาวุธทั้งหมด
‎ยกธงขาว พวกคุณจะไม่ได้รับอันตราย"
‎เวลาผ่านไปสองสามชั่วโมง
‎แล้วพวกทหารก็เริ่มเดินออกมา ‎ทางด่านตรวจของอเมริกา
‎และด้วยวิธีนี้ พวกเขาก็หลีกเลี่ยง ‎การระเบิดโกลอนได้
‎นั่นเกิดขึ้นกับ… กองกำลังปานามา ‎ประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์
‎ยอมแพ้ภายในสามวัน
‎ก่อนจะเริ่มปฏิบัติการจัสท์คอส
‎ข้อมูลทั้งหมดที่เราได้รับบอกว่า ‎"เรารู้ที่อยู่ของโนริเอกาตลอด 24 ชั่วโมง
‎จะลงมือเมื่อไหร่ก็บอก ‎เราจะบอกว่าเขาอยู่ที่ไหน"
‎แต่พอเราลงพื้นที่จริง ‎กลับไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‎คนที่ตามรอยเขาสังเกตว่า ‎เขาเข้าร่วมการประชุมหลายครั้ง
‎ในเมืองโกลอนที่อยู่ฝั่งแอตแลนติก
‎แล้วเขาก็กลับมาฝั่งแปซิฟิก
‎ซึ่งเป็นที่ที่เขาพักในโรงแรมใกล้สนามบิน
‎แล้วเขาก็หายตัวไป
‎เราได้รู้ว่าสาเหตุที่ไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‎คือเขาอยู่ในซ่องตอนที่ปฏิบัติการจัสท์คอสเริ่มขึ้น
‎เขาอยู่ที่นั่น เห็นเครื่องบิน ‎ได้ยินเสียงครึกโครมและเสียงระเบิด
‎เขาเลยหนีไปที่หลบภัย
‎โนริเอกาเป็นคนฉลาด เขารู้ว่าเราจะฆ่าเขา
‎เพราะเราจะฆ่าเขา และถ้าเราหาเขาเจอ
‎ระหว่างการต่อสู้ เขาไม่รอดแน่
‎เขาเลยย้ายที่อยู่ไปเรื่อยๆ หลบซ่อนตัว
‎แต่งตัวแบบพลเรือน ‎ให้คนขับรถหรือใครสักคนอยู่ใกล้ๆ
‎เขาอยู่ที่ไหนนานไม่ได้ ‎เพราะเดลต้าตามหาเขาอยู่
‎เราทำภารกิจมากกว่า 20 ครั้ง ‎ภายในเวลาหกวัน
‎ตามสถานที่ที่เขาน่าจะเคยไป ‎หรือที่ที่มีคนแจ้งว่าพบเขา
‎แต่ไม่ว่าที่ไหนก็เหมือนกัน ไม่มีโนริเอกา
‎(ควอร์รี่ไฮทส์ ปานามา ‎วันที่ 21 ธันวาคม 1989)
‎ในความคิดฉัน ฉันรู้สึกว่าโนริเอกา
‎ขี้ขลาดเกินกว่าจะหนีเข้าป่าจริงๆ
‎เขารักสบายเกินไป
‎เขารักภรรยาน้อย วิกกี้ อามาโด เกินไป
‎แล้วฉันก็เริ่มคิดว่า
‎วิกกี้ อามาโดอาจรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน ‎ในความวุ่นวายที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
‎ฉันหยิบสมุดหน้าเหลือง ‎สมัยนั้นเรายังมีสมุดหน้าเหลือง
‎ฉันหาบ้านอามาโด แล้วโทรไป
‎ในตอนดึกของวันที่ 21 ธันวาคม
‎แม่ของเธอ นอร์ม่า รับโทรศัพท์
‎ฉันแนะนำตัวว่าชื่อมาเรีย
‎และบอกว่าฉันมีข้อความ ‎จากมานูเอล โนริเอกา ฝากถึงวิกกี้
‎วิกกี้มาพูดโทรศัพท์
‎น้ำเสียงกระหืดกระหอบ เธอถามว่า
‎"เขาปลอดภัยไหม เขาอยู่ที่ไหน"
‎นั่นทำให้ฉันรู้ว่า ‎ทั้งสองคนไม่รู้ว่าโนริเอกาอยู่ที่ไหน
‎ฉันเลยบอกวิกกี้ว่าข้อความจากมานูเอล
‎คือถ้าเธอรู้สึกไม่ปลอดภัย
‎ให้เธอติดต่อฉัน มาเรีย ‎แล้วฉันจะพาเธอไปที่ปลอดภัย
‎บทสนทนาในวันที่ 21 ธันวาคมจบลงแค่นั้น
‎บ่ายวันที่ 22 ธันวาคม ฉันได้รับโทรศัพท์
‎เธอบอกว่าเธอกลัวว่าจะมีอันตรายถึงชีวิต
‎ฉันบอกว่าฉันจะเตรียมไปรับเธอ
‎ในวันที่ 23 ธันวาคม ‎ฉันไปพบเธอที่สถานที่ที่นัดไว้
‎แต่พอเธอเห็นว่ารถขับเข้าไปในคาแนลโซนเก่า
‎และเรากำลังเข้าใกล้ประตูฐานทัพ
‎เธอก็มองฉันแล้วถามว่า "เราจะไปไหน"
‎ฉันตอบว่า "ไปที่ปลอดภัย"
‎ฉันบอกเธอว่าฉันไม่ได้เป็นพวกโนริเอกา
‎ฉันอยู่ฝ่ายกองกำลังสหรัฐฯ
‎และถึงเวลาที่โนริเอกาจะต้องรับโทษ
‎และประเทศต้องการความช่วยเหลือ ‎ของเธอเพื่อให้เป็นไปตามนั้น
‎ฉันคิดว่าในช่วงสองสามวันหลังจากนั้น
‎เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้
‎และเธอต้องคำนึงถึงชีวิตของลูกๆ
‎นั่นน่าจะเป็นเรื่องที่เธอให้ความสำคัญมากที่สุด
‎จุดอ่อนของวิกกี้ อามาโดคือ ‎เธอชอบอยู่ในแวดวงสังคมชั้นสูง
‎แม่ของเธอ นอร์ม่า เป็นเจ้าของบาร์
‎และเป็นที่รู้กันว่าเธอทำอาหารให้โนริเอกา
‎เพราะเขากลัวว่าจะถูกวางยา
‎นั่นคือแม่ของวิกกี้
‎ในทางกลับกัน วิกกี้แค่ใช้ชีวิต
‎แบบที่เธอไม่เคยมีโอกาสได้ใช้
‎ก่อนจะเจอกับมานูเอล โนริเอกา
‎ที่น่าสนใจคือ เราไม่รู้ว่าโนริเอกาอยู่ที่ไหน
‎ตอนที่ฉันพาวิกกี้ไปที่เซฟเฮ้าส์
‎นั่นคือวันที่ 23 ธันวาคม
‎(สถานทูตวาติกัน ปานามา ‎วันคริสต์มาสอีฟ 1989)
‎เย็นวันที่ 24 ธันวาคม
‎โนริเอกาโทรหาเอกอัครสมณทูตและขอที่หลบภัย
‎โนริเอกาหาที่หลบภัยในสถานสมณทูต
‎เพราะมันเป็นสถานที่หลบภัย ‎ที่จัดตั้งโดยศาสนจักรคาทอลิก
‎พระสันตะปาปาตรัสว่า "ห้ามแตะต้องผู้ใด ‎ตราบใดที่พวกเขาอยู่ในสถานสมณทูต"
‎เขาโทรมาจากร้านไอศกรีมเทสตี้ฟรีซ
‎โอเค ที่อยู่ตรงนั้นคือลานจอดรถ
‎ที่อยู่ติดกันอีกฝั่งคือวาติกัน
‎เห็นผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ในลาน ‎ในเวิ้งตรงนั้นไหม
‎ฝั่งตรงข้ามควรจะเป็นห้องของโนริเอกา
‎ที่ที่โนริเอกาอยู่ ที่นั่นแหละ
‎งั้นเขาก็ถูกล้อม แน่นอน…
‎บางคนบอกว่าตอนเขาไปที่สถานทูตวาติกัน
‎เขาแต่งตัวเป็นแม่ชี
‎บ้างก็ว่าเขาแต่งตัวเป็นผู้หญิง
‎และยังมีเวอร์ชันที่สามที่บอกว่า
‎บาทหลวงบียานูเอวา ‎พาเขาเข้าไปในสถานสมณทูต
‎ผมไม่รู้จริงๆ
‎เรารีบไปที่นั่น เราเป็นกลุ่มแรกที่ไปถึง
‎เราล้อมสถานทูตไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เขาหนี
‎และยังมีกำลังคุ้มกันอยู่รอบๆ อีกหลายชั้น
‎เราเฝ้าระวังอย่างแน่นหนา
‎จากนั้น ในวันที่ 26 หรือ 27 ธันวาคม ‎เราก็ทำการเชื่อมต่อสายตรง
‎จากเซฟเฮ้าส์เข้าไปในสถานสมณทูต ‎จะได้มีการติดต่อโดยตรง
‎มีบทสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างวิกกี้กับโนริเอกา
‎เราดักฟังโทรศัพท์ และผมได้ยิน ‎โนริเอกาคุยกับวิกกี้ อามาโด
‎สรุปง่ายๆ เรื่องที่เธอคุยกับโนริเอกาคือ
‎"คุณจะอยู่ในนั้นตลอดไปไม่ได้"
‎ในขณะเดียวกัน ระหว่างที่พวกเขาคุยกันเป็นพักๆ
‎เราก็เพิ่มแรงกดดัน
‎เปิดเพลงร็อกดังสนั่น ‎ด้วยลำโพงตัวใหญ่ของกองทัพ
‎เพลงยอดนิยมคือ ‎"ฉันสู้กับกฎหมาย และกฎหมายชนะ"
‎เปิดเสียงดังมาก
‎และเรารู้ว่าเขาอยู่ห้องไหน
‎เราเลยเอาลำโพงไปไว้ใกล้ผนังห้อง
‎เพื่อเปิดเพลงใส่เขาทั้งวันทั้งคืน ไม่มีพัก
‎สมัชชาใหญ่ได้ลงมติประณาม ‎การรุกรานปานามาของสหรัฐอเมริกา
‎ว่าเป็น "การละเมิดกฎหมายสากลอย่างอุกอาจ"
‎ด้วยคะแนนเสียง 75 ต่อ 20
‎สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
‎รับรองมติ 44/240
‎ซึ่งระบุว่าสหรัฐอเมริกา ‎และรัฐบาลสหรัฐฯ ซึ่งในขณะนั้น
‎อยู่ภายใต้การนำของประธานาธิบดีบุช ‎ได้ละเมิดกฎหมายสากล
‎และละเมิดอธิปไตยของสาธารณรัฐปานามา
‎เช้าวันนั้นผมกลับไปที่สำนักงานใหญ่
‎ระหว่างทาง มีชาวปานามากลุ่มใหญ่
‎ประท้วงอยู่ห่างจากสถานสมณทูต ‎ประมาณหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง
‎ทันทีที่พวกเขาเห็นรถผม พวกเขาร้อง "อ๊า"
‎ตอนนั้นคนชอบผมมาก
‎พวกเขาบอกว่า "ถ้าคุณให้เราเข้าไป ‎เราจะลากโนริเอกาออกมา"
‎ผมกลับไปที่สำนักงานใหญ่ ‎แล้วโทรบอกสถานสมณทูตว่า
‎"มีชาวปานามากลุ่มใหญ่อยู่ข้างนอก
‎พวกเขาอยากเข้าไปจัดการโนริเอกา"
‎เขาเข้าใจ เขาไปคุยกับ ‎โนริเอกาที่อยู่ในห้องนอนชั้นบน
‎เขาบอกผมแบบนี้
‎เขาบอกว่า "ผมบอกโนริเอกาว่า ‎'ถ้าคุณไม่ยอมมอบตัว
‎ฝูงชนจะเข้ามาจับคุณแขวนคอเหมือนมุสโสลินี'"
‎เขาบอกว่า "คุณจะเจอแบบเดียวกัน
‎ถ้าคุณไม่มอบตัวกับซิสเนโรส ‎เพราะมีแต่ซิสเนโรสที่ปกป้องคุณได้
‎เมื่อคุณถูกควบคุมตัว" ซึ่งเป็นความจริง
‎ก่อนหน้านั้น ฉันคุยกับวิกกี้อย่างละเอียด
‎ว่าโนริเอกาเป็นคนแบบไหน ‎เธอบอกว่าเขาเป็นคนหยิ่งทะนงมาก
‎เขามีความสุขและภูมิใจกับ ‎ความสำเร็จทางการทหารของเขา
‎และไม่ชอบให้ใครมาดูถูก
‎ฉันจึงได้ความคิดว่าถ้าเรา ‎ให้เขาสวมเครื่องแบบออกมาจากที่นั่น
‎เขาอาจจะออกมาได้โดยไม่รู้สึกเสียหน้า
‎เราคุยกับโนริเอกาว่า "สวมเครื่องแบบซะ
‎ถ้าคุณออกมาจากสถานสมณทูต ‎ก็จะได้กอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเอง
‎คุณก็รู้ว่าจะอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้"
‎เราให้ทหารที่ไปยังบ้านหลังหนึ่งของโนริเอกา
‎เอาเครื่องแบบมารีด พวกเขาจัดเตรียม ‎และทำความสะอาดชุดให้เขา
‎และส่งไปให้ในสภาพนั้น
‎พอเราเห็นผ้าม่านเปิด เขาตกลงว่าจะออกมา
‎อย่างหนึ่งที่เขาพูดคือ
‎"ผมจะมอบตัวและอยู่ในความควบคุม ‎ของนายพลซิสเนโรส"
‎ผมบอกข่าวกับนายพลเธอร์แมน
‎เขาบอกว่า "ไม่ คุณไม่ควรไปที่นั่น" ‎ผมเลยไม่ได้ไปรอหน้าประตู
‎กองกำลังพิเศษกลุ่มหนึ่งถูกส่งไปตรวจสอบเขา
‎ส่วนผมรออยู่ห่างๆ
‎และเวลา 20:50 นาฬิกาวันนั้น
‎โนริเอกาก็ออกมาจากสถานสมณทูต ‎ในเครื่องแบบทหาร
‎เขาออกมา เราพยายาม ‎แสดงท่าทีสงบนิ่งเพื่อไม่ให้เขากังวล
‎ผมไม่อยากให้เขามาถึงประตูรั้ว ‎ตกใจกลัว แล้วกลับเข้าไป
‎แล้วเราก็ต้องเริ่มต้นใหม่
‎เขาออกมาทางประตู ‎ผมจำได้ว่าผมจับต้นแขนเขา
‎จะได้จับให้เขาหันหลังแล้วค้นตัวได้
‎เขาถามว่า "นายพลซิสเนโรสอยู่ไหน"
‎ผมตอบว่า "เขาอยู่อีกฟากถนนนี่แหละ"
‎เราใส่กุญแจมือเขา ‎พาเขาไปที่เฮลิคอปเตอร์แบล็กฮอว์ก
‎ผมอยู่ด้วยตอนเขาขึ้นเฮลิคอปเตอร์ ‎และโดนใส่กุญแจมือ
‎เขาเริ่มโยกตัว เขาคิดว่า ‎เราจะโยนเขาออกจากเฮลิคอปเตอร์
‎เราถึงได้ใส่กุญแจมือเขา ผมเชื่อว่านั่นคือสาเหตุ
‎เขาเริ่มร้องว่า "อา"
‎เขากลัว ไอ้ขี้ขลาดนั่น เขาเป็นแค่ไอ้ขี้ขลาด
‎ฉันต้องรอให้โนริเอกาออกจากสถานสมณทูต
‎และถูกส่งตัวให้เจ้าหน้าที่ปปส.ซะก่อน
‎ฉันถึงจะโล่งอกได้
‎ปฏิบัติการจัสท์คอสมีตัวแปรมากมาย
‎มันไม่ได้สมบูรณ์แบบ คนเราย่อมทำผิดพลาด
‎บางครั้งมันก็ขึ้นอยู่กับศัตรู ขึ้นอยู่กับลมฟ้าอากาศ
‎ขึ้นอยู่กับยานพาหนะที่เสีย ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ
‎แต่สำหรับปฏิบัติการที่มีขนาดและขอบเขตระดับนี้
‎มันน่าทึ่งมากที่เราดำเนินการจนสำเร็จ
‎เรื่องการรุกรานปานามา ‎เรื่องปฏิบัติการทางทหาร
‎ผมไม่เสียใจที่ผมมีส่วนร่วม
‎ที่จริงผมดีใจด้วยซ้ำ ‎เพราะผมรู้ว่าผมช่วยชีวิตคนไว้มาก
‎เรื่องที่ทำให้เราประหลาดใจจริงๆ ‎หรืออย่างน้อยผมก็ประหลาดใจ
‎คือโนริเอกาทำงานให้ซีไอเอจนวินาทีสุดท้าย
‎หลังจากที่ผมเสี่ยงชีวิต ‎หลังจากที่กองร้อยของผมเกือบตาย
‎มันน่าเจ็บใจที่ได้รู้ว่าจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
‎เขาทำงานให้ศัตรูที่โจมตีผม
‎มันยากมากที่ต้องเห็นคนตายต่อหน้าต่อตา
‎สิ่งที่ผมจำได้แม่นที่สุดคือเห็นได้ชัดว่า
‎ไม่มีสงครามที่ดี และไม่มีสันติภาพที่เลว
‎นั่นคือสิ่งที่ผมจำได้แม่นที่สุด
‎เรายังไม่รู้ตัวเลขผู้เสียชีวิตในการรุกรานครั้งนั้น
‎เราคาดว่ามีผู้เสียชีวิต 2,000 ถึง 3,000 คน
‎แต่ไม่มีบันทึกเป็นหลักฐาน
‎โนริเอกาต้องโทษจำคุก 40 ปี ‎ในเรือนจำของสหรัฐอเมริกา
‎ก่อนจะไปอยู่เรือนจำในฝรั่งเศส ‎เพราะเขาละเมิดกฎหมายฝรั่งเศส
‎แล้วพวกเขาก็ส่งตัวเขากลับปานามา
‎และให้เขาอยู่ที่เรือนจำคาแนลโซนเดิม
‎ก่อนจะพบว่าเขาเป็นมะเร็ง แล้วเขาก็ตาย
‎แต่ผมคิดว่าโดยรวมแล้ว ‎โนริเอกาได้รับโทษเบากว่าที่ควร
‎โนริเอกาเป็นคนโหดเหี้ยม
‎ปานามาเป็นหนึ่งในเรื่องราวความสำเร็จ ‎เพราะพวกเขาเป็นประชาธิปไตย
‎พวกเขาเข้าควบคุมคลอง
‎บริหารมันอย่างดีและมีรายได้
‎แต่เราต้องระวัง
‎อย่าให้มีการรุกรานทางการทหารแบบนี้ในอนาคต
‎นอกจากมันจะทำให้ทหารอายุน้อย ‎จำนวนมากต้องเสียชีวิต
‎แต่เรายังเสียทรัพย์สินและจุดยืนในสังคมโลก
‎ดังนั้น ผมหวังว่ายุคสมัย ‎ของการรุนรานประเทศอื่นจะจบลงแล้ว
‎(ยอดผู้เสียชีวิตชาวปานามาอย่างเป็นทางการ ‎ในปฏิบัติการจัสท์คอสคือ 514 คน)
‎(ยังมีทหารสหรัฐฯ 23 นาย ‎และพลเรือนสหรัฐฯ สามคนที่เสียชีวิต)
‎(นายพลมานูเอล โนริเอกา ‎รับโทษในเรือนจำเป็นเวลา 17 ปี)
‎(ปฏิบัติการลับลวงพราง)
‎คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม