OLİMPİYAT STADI MÜNİH, ALMANYA
6 EYLÜL 1972
Genelde bu stadyumda 80.000 atletizm hayranı bulunur.
Bugün ise bir anma törenine geldiler.
İsrailli 11 sporcu için bir saatlik bir anma.
Filistinli gerillaların Arap mahkûmların özgürlüğü için
yaptığı eylemde dün öldürüldüler.
Bunu Kara Eylül yapmıştı.
Bu örgüte bir son vermeliyiz.
Bu operasyon, intikam, caydırıcılık
ve uluslararası topluma bunun cezasız kalmayacağını
gösterme girişimiydi.
Mossad bir liste yapıp onları aramaya başladı.
Kara Eylül'ün birçok liderini öldürmeyi başardıktan sonra
Ali Hassan Salameh'e odaklandılar.
Bir numaralı hedefti.
Mossad'ın neredeyse inanılmaz başarıları vardı.
Lillehammer operasyonu başlatıldı
ve bu sefer bir başarısızlıktı.
Yanlış hedefi vurdular.
Altı yıl sonra yeni başbakan Menachem Begin
bunu yarım kalmış bir iş olarak görüyordu.
Salameh bir teröristti.
Bir suikastçıydı.
Begin, emri verdi.
"Onu bulup öldürün."
CIA
GİZLİ
GERÇEK AJAN HİKÂYELERİ
TANRI'NIN GAZABI OPERASYONU KISIM II
Son 18 ayda bir dizi Arap gizemli bir şekilde
Avrupa başkentlerinde öldürüldü.
Ama Lillehammer'da,
tuhaftır, İsrailliler arkalarında iz bıraktı.
Maskesiz iki adam susturuculu 22'lik tabanca kullandı.
Roma ve Paris'teki Arap suikastlarıyla aynı silah.
Dört gün önce İsrail suikast ekibi
Salameh'in izinde Lillehammer'a geldi.
Münih Olimpiyat saldırısının arkasındaki Arap.
SAINT-TROPEZ, FRANSIZ RİVİERASI, FRANSA TEMMUZ 1973
O sırada Saint-Tropez'deydim.
Restoranlarda çalardık.
Müzik yapıyorduk.
Sokaktayken bir polis gelip bana
"Ailenle konuşmalısın çünkü bir sorun var" dedi.
"Norveç'te Ahmed'le ilgili bir sorun var."
"Ne olduğunu bilmiyoruz." Öldüğünü söylediler.
Trafik kazası ya da doğal nedenler sandık.
Mossad tarafından öldürülmüştü.
O benim abimdi. Bize rehberlik etmişti.
Öyle çok seyahat etti ki,
bir gün kendini İskandinavya'da buldu.
Hayatını orada kurdu. Eşi Torill ile tanıştı.
Lillehammer'da çalışıyor ve yaşıyordu.
Karate öğretmeniydi.
Garsondu.
Filistinlilerle hiçbir bağı yoktu.
Hem de hiç.
Bu yüzden bizim için trajediden öte,
bir yanlış anlaşılmaydı.
Ahmed Bouchikhi bir parkın yakınında vurulmuştu.
Parkta öpüşen genç bir çift varmış
ve giden arabayı görmüşler.
Araba beyazdı ve plakasını görmüşler.
Altın kural, artık o araba kullanılmaz.
Ama Dan Arbel kendine birkaç enstrüman almış
ve arabanın bagajında bırakmıştı.
Ertesi gün gidip arabayı aldı.
Marianne Gladnikoff da yanında.
Planlandığı gibi trenle Oslo'ya gitmek yerine
arabayla gittiler.
Arabayla gitmekle kalmayıp
Dan Arbel arabayı kiralama şirketine iade etmeye gidiyor.
Bu asla yapılmaz.
Polis, Dan Arbel ve Marianne Gladnikoff'u tutukladı.
Anında öttüler.
Arbel'in sorunu klostrofobiydi.
Kapalı bir alanda olmaya dayanamıyordu.
Kapıyı açsalar konuşmaya hazırdı.
Kapıyı açtılar, o da konuştu.
Avrupa'daki Mossad liderlerinin görevleri
ve isimleri hakkında birçok bilgi verdi.
Sylvia Raphael ve diğer birkaç üyenin
hâlâ beklediği dairenin adresini verir.
Ve polis onları tutuklar.
Acı vericiydi çünkü hikâyede ilerledikçe
anlayamadığımız şeyler çoğalıyordu çünkü Mossad
dünyaca tanınan bir teşkilat.
Ama sonuçta,
onlar da hata yapabilir.
Neyse ki bazıları tutuklanıp hüküm giydi.
İnanılmaz bir devlet meselesi.
Dış İşleri Bakanı, Oslo'daki İsrail Büyükelçiliği'ne bilgi verdi.
Mümkün değil…
Mahkûmları salmak ya da ziyaret izni vermek
mümkün olmayacak.
Dan Arbel, Sylvia Raphael ve Marianne Gladnikoff hapiste.
Bir duruşma olacak.
NORVEÇ YÜKSEK MAHKEMESİ
Altı sanık, ağır silahlı eskortla bugün
mahkemeye getirilirken aynı güvenlik önlemleri tekrarlanıyor.
Ertelemeden önceki son yolculukları.
Savcı Hakan Vika'ya göre,
operasyon liderlerinden en az biri yakalanmıştı.
Cinayete yardım ve yataklıktan altı ila dokuz yıl
hapis cezası talep etti.
Savcılığa göre,
İsrail istihbarat teşkilatı Mossad,
Arap terörizmiyle mücadele için kendi mahkemesini kurmuştu.
Ama cinayet cinayetti, ona göre muamele edilecekti,
kim, hangi nedenden, fark etmez.
Mahkûm edildiler ve İsrail'in salınmalarını
ve geri dönmelerini sağlaması çok uzun sürdü.
Operasyon seviyesindekilerin neredeyse hepsi Norveç'te hapis yattı.
Ama 22 ay içinde hepsi çıkmıştı.
EHUD BARAK İSRAİL ESKİ BAŞBAKANI
İsrail hiçbir zaman resmî bir sorumluluk almadı
ama Norveçliler ve biz, bizim yaptığımızı biliyorduk.
Mossad'ın yaptığını.
Bir profesyonel olarak hâlâ kafam karışık.
İsrail'in bir Fas vatandaşına karşı yürüttüğü operasyon.
Norveç, Lillehammer'daki garsonun tek suçu
Ali Hassan Salameh'e benzemekti.
Salameh'i biraz tanırdım.
Akıl almazdı. Bu genç ve zengin adam,
güzel arabalara binerdi,
Beyrut'ta son derece önemli bir hayatı vardı
ama kaderin tuhaf bir cilvesiyle
Kuzey Kutup Dairesi yakınında garsonluk yapıp bisiklet binip
Norveçliler arasında sakin bir hayat sürüyordu.
Bir sürü operasyonel hata yapıldı,
bazıları zaman yetersizliğinden,
çünkü operasyonun başındaki kişi Mike Harari'ydi.
Kendisi, bizzat, düzinelerce,
yüzlerce farklı operasyonda başarılı olmuştu.
Ama bu başarısız oldu ve bir hata yarattı…
Bu masum Fas vatandaşına haksızlık edildi.
İnanılmaz olan, İsrail hiç özür dilemedi.
Hadi ama.
Sokakta birine çarpsan özür dilersin.
Yanlışlıkla birini öldürdün, özür nerede? Büyük bir olay.
Yengem hayatını toparlayamadı.
Bu trajedi ile yaşadı.
Konuşmaması için belgeler imzalatıldı.
MESULİYET KABUL ETMEDEN TALİHSİZ ÖLÜM
Yıllar sonra, nihayet,
İsrail, ailelere tazminat ödemeyi kabul etti.
Tanrı'nın Gazabı Operasyonu hemen durduruldu. Anında.
Herkes geri getirildi. Ve bitti.
Lillehammer olayından sonra Zamir, Golda'ya istifasını sundu.
Golda hemen reddetti.
"Bu bir savaş" dedi.
"İsraillilerin hayatını koruma savaşı."
"Ve bir savaşta hata olabilir."
Golda Meir'in gözünde
sadece Yahudi olduğumuz için saldırıya uğramıştık.
Kadim ana vatanımızda egemen devletimizin olma hakkımızın
sürekli reddinden dolayı saldırıya uğruyorduk.
Filistin terör örgütü stratejisinin bir parçası,
İsrailli hedeflere İsrail'de
ve İsrail dışında saldırmaktı.
İsrail, dünyadaki Yahudilere bir mesaj göndermeliydi.
"Sizi ve çıkarlarınızı koruyacağız."
Bu, İsrail'in varoluş sebebinin bir parçası.
Kara Eylül liderlerinin öldürülmesi
son derece başarılı bir görevdi.
Çok uzun yıllar boyunca
Yahudi ve İsraillilere karşı Avrupa'da
bu ölçekte terör görmemiştik.
Bu faaliyetler operasyonlarda gecikmeye neden oldu.
Terör liderlerinin her gece farklı yatakta uyumasına
çünkü her biri bulunabileceğini biliyordu
ve bu, işleri bozdu.
Avrupa'da on ila on bir Arap'ın öldürülmesiyle
1973 Nisan'ında Kara Eylül
ortadan kalktı.
Ama hayatta kalan tek kişi,
Ali Hassan Salameh.
Çok tuhaf bir şekilde Kara Eylül liderlerine
yaptığımız her saldırıdan kaçmıştı.
Abu Hassan, Kara Eylül liderlerinden biri.
Yani liderlerden biri ama ana lider değildi.
Ben 60'larda başladım.
Lübnan Ketaib Partisi öğrenci örgütünün başkanıydım.
KARIM PAKRADOUNI AVUKAT
KETAİB LÜBNAN HRISTİYAN PARTİSİ ESKİ BAŞKANI
Yaser Arafat'la tanışan ilk Ketaib Partisi üyesiydim.
Böylece aramızda bir iletişim ve arkadaşlık başladı,
Abu Hassan Salameh ile.
Karakteri sıra dışı.
Öncelikle, bombalı paketi icat eden ilk kişiydi.
Bu paketleri Mossad üyelerine gönderirdi.
Çoğu yaralandı ve sanırım bazıları öldü.
Derinden yatırım yapıp çok emek verdiği ikinci şey,
uçak kaçırmayla ilgiliydi.
Boru hatlarını kullanarak Avrupa'da faaliyet gösterdi.
Trieste, İtalya'daki petrol hatlarını vurarak.
Kara Eylül'ün adresi yoktu.
Kara Eylül'ün büyüklüğünü bilmiyordum.
Diyelim ki 50 kişiler ve liderlik değişiyordu.
WILHELM DIETL
GAZETECİ, ESKİ ALMAN İSTİHBARAT SUBAYI
İstihbarat ve polis teşkilatlarının
FKÖ ve Kara Eylül hakkındaki çoğu raporunu okudum.
Ali Hassan Salameh ismi geçmiyor. İsimler farklı.
Belki çok zeki olduğundan saklanmıştır.
O bir diplomattı.
Bir komitedeydi. Göz önündekilerdendi
ama tüm dünyanın tanıyacağı kadar değil.
Tüm dünya poşulu birini tanıyordu.
İsmi Arafat'tı. Tüm dünya,
Filistin davasını bununla özdeşleştiriyordu.
Ali Hassan Salameh de kana susamış birine benzemiyordu.
Elinde Kalaşnikof olan bir fotoğrafını hatırlamıyorum.
BATI BEYRUT, LÜBNAN
Abu Hassan Salameh, Beyrut'a yerleşti
ve sözde "Dış Operasyonlar"ı kurdu.
Görevi, Arap topraklarının dışında çalışmaktı.
Özellikle Avrupa'da.
FİLİSTİN KURTULUŞ ÖRGÜTÜ GENEL MERKEZİ
Abu Hassan Salameh özel birimin başına geçti.
Yaser Arafat'ın korunmasından sorumluydu.
Buna Güç 17 deniyordu.
Yurt dışına çıkmazdı,
yani, Arap olmayan ülkelere,
Abu Hassan Salameh yanında olmadan.
Abu Hassan Salameh bu aşamada
bir şekilde Arafat'ın gölgesi gibi.
Ona zor görevler verirdi.
Yaser Arafat ona CIA ile gizli iletişim kurma görevi verdi.
Ama 1973'te bir yan anlaşma yapılmıştı.
İsrail ve ABD arasında.
Amerikan hükûmeti,
herhangi bir Filistinli ile
iletişime geçeceği zaman
İsrail'e önceden haber vermeliydi.
Bana uzun süre bundan bahsetti.
Çözüm bulamadım.
Lübnan'da bir dizi Amerikalının kaçırılması
ya da Amerikan yerlerinin havaya uçurulma girişimlerine dek.
Bu yeni durumu fark edince,
Amerikan Büyükelçiliği ve Lübnan topraklarındaki
her Amerikalının güvenliği ile ilgili olarak,
sorumluluğu üstlenip
Amerikan Elçiliği'ne Güç 17'nin
varlığından bahsedip
Güç 17'nin, kaçırılan ya da tehlike altındaki
her Amerikalının emrinde olduğunu söylersek
Amerikalıların bundan etkileneceğine inandığımı söyledim.
Doğrudan ya da dolaylı, gizli bir ilişki başlardı.
Daha sonra, Başkan Nixon, Robert Ames'i görevlendirdi.
Görevi ise,
Filistinlilerle iletişim kanalı kurmak.
Robert Ames ilk toplantıda Abu Hassan Salameh'e
"Şimdi elinizde bir fırsat var,
tüm düşünce ve taleplerinizi
Amerikan yönetimine iletebilirsiniz" dedi.
Yaser Arafat ve tabii ki Abu Hassan Salameh
Amerika'nın Filistin Kurtuluş Örgütü'nü tanımasını istiyordu.
CIA tabii ki Salameh'i araştırdı.
Onu potansiyel bir kaynak,
potansiyel bir bağlantı,
El Fetih'e gizli bir kanal olarak gördüler.
Salameh yükselirken bir nevi başarılı oldular.
Artık her yerde Arafat'ı takip edip ona eşlik ediyordu.
Salameh, dünyanın en güzel kadınıyla evlendi.
Kainat Güzeli olan Georgina Rizk.
Bayan Rizk, Kainat Güzeli olduğunuz için tebrikler,
şu anda o tacı takmak nasıl bir duygu?
Öncelikle çok teşekkür ederim,
gerçekten çok mutluyum. Harika hissediyorum.
Onu ve Georgina'yı seyahate çıkardı,
balayına, Amerika'ya.
Her şeyi CIA ödedi, ikisi Amerika'ya gitti
ve her yeri gezdiler, Los Angeles ve Disney World dâhil.
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER 13 KASIM 1974
Yaser Arafat'ın New York'taki
CIA gezisini düzenleyen Abu Hassan Salameh idi.
FKÖ'nün diplomatik ilerleyişinin odak noktası, 1974'te
Yaser Arafat'ın genel kurula davet edildiği Birleşmiş Milletler idi.
Arafat'ın BM'deki varlığı İsraillileri öfkelendirdi.
Oturumu boykot ettiler,
bir Siyonist grup Arafat, New York'tan canlı çıkamaz" dedi.
Arafat hem hayatta kaldı
hem de BM tarihinde bir yer edindi.
Sizlere bir elimde zeytin dalı,
ve özgürlük savaşçısının silahıyla geldim.
Zeytin dalını elimden düşürtmeyin.
TEL AVİV, İSRAİL
İsrail'e haberler gelmeye başladı.
Bir dizi iletişim vardı,
Abu Hassan Salameh ve CIA arasında, Beyrut'ta.
CIA ve Abu Hassan arasında bir
iletişim hattı kurma fikri kesinlikle kabul edilemezdi.
İsrail bu konuda çok öfkeliydi
çünkü en azılı düşmanlarındandı.
İsrailliler, Salameh'i iki nedenden öldürmek istedi.
Gizli Amerikan-Filistin bağını koparmak istediler.
İnanışlarına göre bu gizli bağ,
İsrail-Amerikan ilişkilerini sabote edecek
ve Amerika'nın Filistin Kurtuluş Örgütü'nü
tanımasına yol açacaktı.
İkincisi, İsrailliler kontrolleri altına giren
tüm Filistinli liderleri öldürüyordu.
Lillehammer'dan altı yıl sonra,
Kara Eylül'ün sonundan altı yıl sonra,
yeni başbakan Menachem Begin
bunu yarım kalmış bir iş olarak görüyordu.
Bu adam sadece İsrail için değil,
başka birçok ülke için de bir tehlike olabilir.
O bir teröristti.
O bir suikastçıydı.
Begin, emri verdi.
"Onu bulup öldürün."
Ali Hassan Salameh suikastı için
hazırlanan üç ajan vardı.
Hâlâ Mossad Departmanı Kidon'un işiydi.
Ajan X, Salameh'i takip etmek için Beyrut'a gönderildi.
Görevi istihbarattan ibaretti.
Salameh'i bulmaya çalışması söylendi.
Salameh'in bir saunaya gittiğini öğrendiler.
Beyrut'taki Continental Otel'de.
Öğleden sonra beklenmedik bir saatte.
Birdenbire, saunadaki sis ve dumanın içinden
çırılçıplak bir adam belirir.
Bu, Salameh.
Mossad, her şeyden önce
Salameh'i saunada öldürme ihtimaline baktı
ama birçok zayiat olacağını öğrendi.
Bu yüzden iptal ettiler.
Sonra Salameh ajanımızla konuşmaya başladı.
Ajan X'le, İsrailli ajanla.
Onunla yakın arkadaş olup dairesine davet etti.
Georgina ve kız kardeşiyle çıkıp
oldukça yakınlaştılar.
Bu adam, Salameh'le arkadaşlığı ile görevini
ayrı tutmalıydı.
Sonra bir kadın…
…göndermeye karar verdiler.
İsmi Erika Mary Chambers'dı.
Başka kimlikleri ya da birden fazla ismi olabilir.
Belki de bilmediğimiz sahte bir isim.
En önemli kişi oydu.
İngiliz bir öğrenciydi.
İsrail'de okumaya karar vermişti.
İsrail'de Mossad tarafından fark edilmişti.
İki yıl Mossad eğitimi almıştı
ve istenilen role uygundu.
İsrail argosu bilmeyen,
İsrailliye benzemeyen
Yahudi gibi görünmeyen ajanlar gerekliydi.
Görevi, Ali Hassan Salameh'i bulup
cinayetine karışmaktı.
Mike Harari ona gelip şöyle der,
"Beyrut'a gitmelisin ve görevin…
…birini öldürmek."
Kartvizitinde, Cenevre'de çocuklar için olan bir
hayır kurumunda çalıştığı yazıyordu.
Bir süre sonra Ali Hassan Salameh ile tanıştı.
Hem de tesadüfen, bir otelde.
Erika bir daire kiralar.
Madam Curie Caddesi ile başka bir sokağın köşesinde.
Penceresinin baktığı cadde,
Madame Curie Caddesi,
Salameh'in konvoyunun günde en az iki kez geçtiği cadde.
O oldukça tuhaf,
çok garip, sokak kedilerini falan besliyor.
Oturup resim yapıyor ve bekliyor.
Salameh korunmasız denemez.
Önünde bir cip var,
Filistinli teröristlerle dolu,
ellerinde makineli tüfekler, Kalaşnikof.
Ardında daima başka bir araba daha vardı,
içinde Filistinli koruma.
Salameh'in iki yanında koruma otururdu.
Ama bir gizli ajanın asla yapmaması gereken bir hata yaptı.
Tehlikedeki bir gizli ajan,
belli bir adrese gidip gelirken
asla aynı yolu kullanmamalı.
Aynı yol olmaz.
Hep değişmeli.
Ama sürekli Madam Curie Caddesi'nden
evine gidip geliyordu.
Her gün, öğle vakti,
güzel Georgina'yla yemek yemek için arabayla eve giderdi.
Abu Hassan'ın Georgina Rizk'le evliliği başına dert oldu.
Abu Hassan bir medya yıldızı hâline geldi ve gazeteciler,
özellikle Lübnanlı gazeteciler,
onu her yerde takip etti.
Bir keresinde bir toplantıya gitmiştim.
Yaser Arafat'ı duydum.
Dediğini kulaklarımla duydum.
"Georgina'yla yaşamamalısın
çünkü bu, öğrenmiş olduğun
tüm güvenlik kurallarına aykırı.
Bu son derece tehlikeli ve ölümün olacak."
Salameh operasyonu,
onun alışkanlıkları sayesinde kolaylaştı.
Salameh'in hareketleri hakkında toplanan
günlük bilgilere göre
plan yapıldı. Bir Volkswagen araba yerleştirilecekti,
patlayıcıyla doldurup tabii.
Ali Hassan Salameh'in arabasını patlatma
operasyonuna karar verdiklerinde,
testlerden biri, arabanın geçtiği milisaniyede
bir savaşçı düğmeye basabilir miydi?
Çok dakik olmalıydı.
Bir transistörlü radyo getiriyorlar,
bu çok amaçlı bir radyo.
Ama transistörlü radyonun bir deliğine bir pim takınca
uzaktan kumanda cihazı olur.
Bir düğmeye bastığınızda bir emri yerine getirebilir.
Fark ettiler ki, bunu yapmaya çalışanlardan
en iyisi Erika'ydı. Bu işte çok iyiydi.
Ajan X, Beyrut'tan Güney Ürdün'e gönderildi.
İsrailli Mossad üyeleri sınırı geçmiş,
ve ona patlayıcılarla dolu
bir mobilya getirmişti.
Arabasına yükleyip
arabayla tüm Ürdün'ü geçip
Suriye'den Lübnan'a,
oradan da Beyrut'a geçiyor.
Arabayı belli bir garaja
bırakması gerekiyor, bırakıyor.
Bu arada İsrail, Beyrut'a iki ajan daha göndermişti.
Bunlardan biri patlayıcı uzmanıydı.
Gecenin bir yarısı,
patlayıcıları şoförün koltuk başlığına yerleştiriyorlar.
Ve Volkswagen'i tam olarak
Ali Hassan Salameh'in penceresinin altına park ediyorlar.
18 Ocak 1979'da
Ketaib Partisi'yle bir toplantıya katıldım.
Beşir Cümeyyil de oradaydı.
BEŞİR CÜMEYYİL
Toplantı bitince Beşir bana sordu,
"Abu Hassan'la hâlâ görüşüyor musun?
O, arkadaşımız."
"Evet, görüşüyorum" dedim.
"Bugünlerde kendine bakmasını iste.
Çok fazla hamle yapmasın" dedi.
Bunu önemli bir mesaj olarak gördüm.
Abu Hassan'ın dostu olan meslektaşım ve dostumdan
Georgina Rizk'e gidip Abu Hassan'a
Beşir'in dediklerini iletmesini rica ettim.
Eliyle şöyle yapıp şunu söyledi,
"Her gün böyle haberler alıyorum ve zaten gerekeni yapıyorum."
"Allah korur."
Sabah, CIA'den küçük bir not geldi, şöyle diyordu,
"İsrailliler peşinde, çok dikkatli ol."
Umursamadı ve artık çok geçti. Sadece birkaç saati kalmıştı.
Erika Chambers, dairesindeydi.
Uzaktan kumandası vardı.
Arabanın yaklaştığını gördü, bir konvoydu.
Konvoyun Volkswagen'e ulaşmasına birkaç metre kala
Erika düğmeyi çevirdi.
O, köşeyi döner dönmez büyük bir patlama duyduk.
Araba havaya uçtu. Sekiz dokuz kişi ölmüştü.
Etraftakiler, bu işle ilgisi olmayanlar.
Beş koruma da kurtuldu.
Çıldırdılar.
Hizmetçi, "Abu Hassan" diye bağırmaya başladı.
Diğer balkona koştum.
Sokaktaki paniği gördüm.
Bir şeyler giyip aşağı indim.
Abu Hassan Salameh yaralandı ve hastaneye kaldırıldı.
Eve bir arkadaş gelip
başını şöyle salladı.
Öldüğünü anladım.
Şimdi Erika kaçmalı.
Aşağı koşuyor.
Arabasına biniyor
ve ödü patlamış.
Ama sonunda arabayı kuzeye,
bir Hristiyan bölgesine götürmek zorunda…
Orada onu bir bot bekliyor.
Kuzeydeki Cuniye Limanı'na varıyor.
Onu bir botla deniz komandosu Şayetet 13'e götürüyorlar.
Teknenin güvertesinde oturuyor.
Akşam, güneş batıyor,
etrafa bakıyor, gökyüzü çok güzel,
dağlar çok sakin ve sessiz.
"Operasyonumun sonu böyle" dedi.
Mike Harari onları bekliyordu. Oradaydı ve izledi.
Beyrut'takiler için sadece bir bomba dahaydı
ama Mike Harari olup biteni biliyordu.
Dumanı gördü ve memnun olmuştu.
O günü asla unutmayacağım
çünkü bir dostumu kaybettim.
İlk tepkim "Abu Hassan'ı gerçekten İsrailliler mi öldürdü?" oldu.
Yani, bu anormal.
Tabii ki, ilk tepkim
telefonu alıp Yaser Arafat'ı aramaktı.
Şöyle dediğini duydum,
"Onun dostuydun ve seni severdi."
"Huzur içinde yat kahramanım."
Yaser Arafat büyük zorluklarla Beyrut'a gitti.
Abu Hassan Salameh'in cenazesine katıldı.
Tabutu taşıdı ve binlerce kişi yastaydı.
Güvenlik açısından, Abu Hassan Salameh suikastı
Mossad'ın güçlü olduğunu ve Lübnan durumunu baypas edip
meşhur bir lideri infaz edebileceğini kanıtladı.
Mossad, Salameh'i öldürebiliyorsa
diğerlerini de öldürebilir.
Bunun sonucunda, belki birkaç Filistinli lider
korkudan güvenlik tedbirlerini artırmak zorunda kalacaktı.
Salameh'in ölümünün sonuçları
her şeyden önce, Salameh'in kurduğu bağların kopuşuydu.
Orta Doğu ve Batı'da belirli sayıda yabancı güçle
bağ kurmayı başarmıştı.
Mossad, İsrail'in aleyhine olabilecek bazı bağlantıları kopardı.
Sonuçta işi bu.
Ajan X, Beyrut ve Şam'da uzun süre
başarılı bir şekilde çalışmaya devam etti.
Asla bitmedi.
Golda'yla aramızdaki her başbakanda aynı şey oldu.
Çok zor bir karar.
Adamlarına birini öldürme emri vermeye karar vermek çok zor.
Bu insanlar tehlikeli.
Biri Münih suikastına karışmıştı.
Anca 1992'de öldürüldü.
Yirmi yıl sonra.
İyi akşamlar, muhtemelen şaşırmazsınız,
haberler yine şiddet dolu.
Paris'te şiddet. Dün gece Filistinli bir lider vuruldu.
Atef Bseiso, FKÖ güvenliğinden sorumlu ikinci kişi,
bir iki adam çıkıp ateş ettiğinde yemekten dönüyordu.
Filistin lideri anında öldü.
Gece, Meridien Otel önünde,
Atef Bseiso, susturucu silahlı
kişilerce vuruldu ve tetikçiler kaçtı.
Bu öğleden sonra Yaser Arafat İsrail gizli servisi Mossad'ı
saldırının arkasında olmakla suçladı.
Bu akşam İsrail ve Filistinli kaynaklar doğruladı,
Atef Bseiso, 1972 Münih Olimpiyat Oyunları bombalamasının
organizatörlerinden biriymiş.
11 İsrailli sporcu canından olmuştu.
Atef Bseiso, FKÖ'de yüksek rütbeliydi.
Asıl soru, ölümünün kimin işine yarayacağı.
Yani, 20 yılı aşkın gayrete bakıyorsunuz,
20 yıllık kesinlik,
20 yıllık kararlılık.
Bu, çok net bir mesaj.
İsrailli hedeflere
zarar vermeyi planlayan herkese.
Bu, İsrail'in Münih katliamına verdiği tepkinin önemi.
Birkaç yıl önce Münih'e, Connolly Caddesi 31'e gittim.
İsrail ekibinin Olimpiyat Oyunları'nda kaldığı yere.
Büyük bir şoktu,
o binanın önünde durmak.
Orada olmak kolay değildi çünkü bu olay bir travmaydı.
İsrail halkının hafızasında çok ciddi bir travma.
Abu Hassan Salameh suikastından sonra
Amerikalılarla güvenlik bağı kesildi.
Bu gizli kanal kapanmıştı.
1988'de kamuya açık bir kanal açılana dek.
Dış İşleri Bakanı George Shultz, Yaser Arafat'a
terörizmden vazgeçerse
ABD'nin görüşmeye açık olduğunu bildirdi.
Bu, Filistinliler ile
İsrail devleti arasında imzalanan ilk anlaşma.
Kudüs'teki kısa törende Başbakan İzak Rabin,
FKÖ Başkanı Yaser Arafat'ın mektubunu dikkatle okudu.
Sonra nesiller boyu devam eden en büyük
psikolojik engelleri aşarak
karşılıklı tanıma belgesini imzaladı.
Oslo Barış Antlaşması, Ağustos 1993'te Vaşington'da imzalandı.
İsrail ve Filistinliler arasında yeni bir başlangıcın simgesi.
Ayrıca iki taraf arasında
nihai bir barışın da ilk gerçek umudu.
Bugün İsrail ve Filistin Kurtuluş Örgütü liderleri
geçici Filistin ulusal yönetim ilkeleri bildirgesini imzalayacak.
Sürgünün acısını bilen
iki halk arasındaki uzlaşma yolunu gösteriyor.
Kan ve gözyaşı yeter. Yeter!
Bu hikâyede inanılmaz olan şey, suikasttan 23 yıl sonra
UNESCO aradı. "Yardım eder misin?
Bugün, Oslo barış anlaşmasının 1. yıl dönümü."
Mucizevi bir şekilde tüm müzisyen ve teknisyenlerimi bulmayı başardım.
Oslo'ya vardık.
Seyircinin önüne çıkıp çaldık.
Şimon Peres ve Arafat'ın önünde.
Beni tanımıyorlardı,
kardeşimin öldürüldüğü yerde müzik yapıyordum.
Ne için öldürüldüğünü temsil eden
insanların önünde çalıyordum.
Şimon Peres, İsrail Arafat da Filistin idi.
Konserden sonra Şimon Peres ve Arafat sahneye çıkıp
bizimle el sıkıştı.
Bunu gerçekten kaderin bir işareti olarak gördüm.
Affettim çünkü affetmek yeniden inşa etmemize yardım eder,
özellikle de kendimizi. Gerçekten çok duygulanmıştık.
9 Mayıs 1996'da UNESCO'nun Özel Barış Elçisi ilan edildim.
İsrail ve Filistin'de konserler verdim.
Hep küçük bir köprü olabileceğimizi düşünmüştüm.
Aralarındaki engeli aşacak.
Bence bu köprünün ismi af.
1972'de ÖLDÜRÜLEN 11 İSRAİLLİ SPORCU
VE ANTRENÖRLERİN ANISINA İTHAFEN
GERÇEK AJAN HİKÂYELERİ
Alt yazı çevirmeni: Pınar Aslan