...oddaje strzał...
Cholera!
Alpha, za mną!
Będziemy strzelać!
Rover, prawa!
Naprzód!
Z obu stron!
Ruchy!
Odmowa dostępu.
Szybciej!
Odmowa dostępu.
Nie ruszaj się!
Cel unieszkodliwiony. Potwierdzono.
TWÓRCA – RAPMAN
SCENARIUSZ – RAPMAN
Przepraszam, piękna, mogę na słówko?
Nie. Mam chłopaka.
Jesteś tak śliczna, że mnie to nie dziwi.
- Zaprzyjaźnimy się? - Przyjaźnię się z moim facetem.
- Więcej mi nie trzeba. - Okej.
REŻYSERIA – RAPMAN
Gość ma szczęście.
To ja mam szczęście.
Zmierzamy w tę samą stronę. Podwieźć cię?
Żadnych numerów, obiecuję.
Cześć.
- Czyje to auto? - Twoje.
- Nie żartuj. - Poważnie, D. Jest twoje.
Wszedłem tylko popatrzeć.
Zaproponowali mi jazdę próbną.
Chciałem odmówić, ale pomyślałem,
że tak długo odkładaliśmy na kredyt.
- Tyle czasu zaciskaliśmy pasa. - Tak...
Należy nam się teraz coś od życia.
Kochanie, taki wydatek cofnie nas do punktu wyjścia.
Nie martw się. Wsiadaj.
- Poczuj to. - O rany.
Zobacz tylko. Pasuje ci, to twój kolor.
Świetnie ci w niebieskim.
Skarbie, to miłe, ale kupimy auto innym razem.
Spokojnie. Przekalkulowałem to.
Nawet bez moich nadgodzin.
- Miałeś dwóję z matmy. - Serio?
- Mocne. - Żartuję.
Może ja powinnam to przekalkulować.
Śmiało.
Przelicz to i sama zobacz, że nas na to stać.
Mówię ci.
Skoro już mamy tę furę, możemy ją przetestować.
- Sprawdźmy, co potrafi. - Mogę prowadzić?
Przepraszam. Chcesz prowadzić?
- Tak. - Proszę bardzo.
Poprowadź swoje nowe auto. Otworzę ci drzwi.
Piękności nie otwierają drzwi same.
Będziesz jechać swoją furą.
- To trochę straszne. - Tak.
O rany. Odpal silnik. Poczuj to.
Tak jest.
- O Boże. - Wiem, że to czujesz.
- To twój styl. - Nie mogę...
- Dziękuję. - Proszę.
Nie ma za co.
Nie podoba mi się ta fryzura.
- Zacznij się czesać. - Mamo, proszę.
Źle to wygląda.
- Jak tam, synu? - Tato.
- Wszystko dobrze. - AJ.
Tata i ja musimy porozmawiać.
Leć.
Bardzo to doceniam.
Tęskniłem za nim.
Co on robi z włosami? Chce je skręcać?
- Tylko tyle? - Aisha.
- AJ, chodź. - Aisha, posłuchaj.
Musiałem wziąć chwilówkę.
Wyzerowałem karty, nachodzą mnie komornicy.
Sto pięćdziesiąt funtów na trzy miesiące nie wystarczy.
Wiem, ale teraz mam pracę.
Płacą mi w piątek. Dam ci tyle, ile będę mógł.
Proszę, zrozum. Daj mi się z nim zobaczyć.
Proszę.
Wychodzimy?
Proszę. Smacznego.
Ja wychodzę.
- Widzimy się później. Bądź grzeczny. - Jasne.
- Wszystko dobrze? - Tak.
- Chcesz frytkę? - Nie, jedz.
- Dobra. - Są twoje.
Mam coś dla ciebie.
Chyba ci się spodoba.
Ostatnio narzekałeś na swój telefon.
Tato.
To najnowszy.
- Tak? - Dostałem za darmo.
- Mam nowego iPhone’a. - Tak.
- Dzięki, tato. - Nie ma sprawy.
Kto jest z zachodniego Londynu, niech zrobi hałas!
Jest z nami południowy Londyn?
Co? Hej!
Dajcie czadu!
Tazer.
Nie zapowiedzieliście się.
A co? Są tam jacyś frajerzy?
Nikogo takiego tu nie ma.
To możemy się zabawić?
Co?
Co on tu robi?
CHCESZ TO SAMO?
TAK
TOWER BOYS TU SĄ
Spoko.
- Jak masz na imię? - Veronica.
Co robisz później?
- Okaże się. - Podobasz mi się.
Szóstki przyszły.
Mówią, że jeśli nie wyjdziesz, wejdą do środka.
Otwierać!
- Nie! - Morda.
Wyluzuj.
Hej, Tazer.
- Pizdy. - Otwierać.
- Tazer! - Tchórze się cykają.
Spójrz na okno. Mały tam jest.
Otwieraj.
Dużo ich.
Nie wchodzę w to.
Taze, ziom, jest ich za dużo.
Poczekajmy na resztę ekipy.
Ej!
Wyjdź!
Tazer! Pieprzone lamusy.
Wyryję ci szóstkę na czole.
Wyłaź. Myślałem, że masz jaja.
Tower Boys to miękkie pały. Tazer!
Nie dorastasz Krazy’emu do pięt, pizdo.
Nie daj mu się sprowokować.
Zaczekajmy na resztę. Taze!
- Ja jebię. - Chodźmy.
Kurwa.
Idziemy. Cykory z Tower nie chcą zadymy.
- Miękkie faje. - Idziemy.
Pierdolcie się.
- Jebani... - Strata czasu.
Hej, Skreamer!
Patrzcie, jednak wylazł.
- Co? - Taze, jesteś pewny?
- Tazer, wracajmy. - Co?
Ma się za Krazy’ego. Pojebało?
- Wiejmy. - Spierdalamy.
No to dawaj.
Jebana ciota.
Chucky, psy!
Boże! Ciął Tazera!
Ja pierdolę.
- Tazer leży! - Dostał nożem!
Nie nagrywaj, no co ty!
To jest przejebane!
- Dzień dobry. - Mam paczkę.
Proszę podpisać.
Chyba coś tam się przypala.
- Dzięki. - Proszę.
- Otworzę. - Śmiało.
- Cześć. - Cześć.
- Co słychać? - Dobrze.
- Dzięki. - Tylko to zeskanuję.
- Jasne. - Dzięki.
- Podpisz tutaj. - Już.
Proszę.
- Proszę. - Dzięki.
Nic więcej nie potrzeba?
Nie, dzięki.
- Jest gejem? - Nawet nie ma 9.00.
Kto rano wstaje, temu pan Bóg daje.
Ja bym akurat dała jemu.
Nie mogę z tobą.
- Myślałam, że masz dziś na 12. - Idę wcześniej.
Wiesz, że możesz przychodzić wcześniej w nieskończoność,
a i tak nie awansują czarnej, jeśli będzie jakaś biała.
Idę pomóc pacjentom.
Poza tym nie liczy się kolor skóry,
a to, jak wykonujesz pracę.
Przynajmniej w teorii.
Zestaw z podwójnymi szybami i moskitierą.
Nadal interesują was rolety weneckie?
Fantastycznie.
Latem światło wygląda przez nie zjawiskowo.
Tak. Dodajemy je?
To ja dziękuję tobie, Ben.
Jasne.
Do usłyszenia. Narka, pa!
„Narka. Latem światło wygląda zjawiskowo”.
Stary, jak ty to robisz?
Tak trzeba.
John, uratowałeś mi dupę.
- Przestań. - Dzięki tobie widuję AJ-a.
Fajnie, że się udało.
- Udało? - Nie musisz mi dziękować.
Kto chce robić nadgodziny,
niech przyklei naklejkę na tablicy.
- Nie, dzięki. - Idę tam.
- Dajesz, stary. - Wjeżdżam w to.
- Andre. - Tak?
Chodźmy do mojego biura.
Jasne.
Nowy właściciel poprosił o informacje z Rejestru Karnego.
Dziś przyszły twoje.
Gav, ja tylko rozmawiam z ludźmi przez telefon.
Andre, ciężko pracujesz i masz świetne wyniki,
ale ta decyzja nie należy do...
Ej, Dre.
Stary, co się stało?
Co jest?
Hej, Dre. Co się stało?
- Mówiłeś, że to tylko formalność. - Sprawdzili cię w Rejestrze?
Nikt nigdy tego nie sprawdza.
Ledwie go odzyskałem.
Co teraz powie Aisha?
Znasz ją. Co teraz powie?
No?
- Stary... - Mam przejebane.
Wszystko gra?
Zauważyłem, że jesteś trochę zestresowany.
Mam coś, co ci pomoże.
Zobacz. Cali Kush, Tintin, pełne po brzegi.
Nie chcę twojego zielska.
Spierdalaj.
Halo?
Mam paczkę dla lokalu nr 9, ale nikt nie otwiera.
- Mogę zostawić u pana? - To jedzenie?
Tak, z Morning Fresh.
Nie mogę przyjmować jedzenia.
Wpuści mnie pan? Zostawię pod drzwiami.
Nie może pan wejść bez pozwolenia mieszkańca.
Przepraszam.
Jasne. Świetnie.
Wszystko git? Morning Fresh.
Zdarza ci się jarać blanty?
Mam Cali Kush. Zajebisty towar.
Świetna faza.
- Nie palę. - Jasne.
Ja też kiedyś nie paliłem.
Dam ci zniżkę, trzy za 25.
Oferta życia. Przyklepmy to.
Weź chociaż mój numer.
- Dobra, dawaj. - Ekstra.
- 077... - Tak.
- 009-00983. - Tak.
Super. Idealnie.
- Dobrze? - Tak. Jestem Rod.
Dzwoń o każdej porze.
- Dzięki. - Zadzwoń.
Hej, skarbie.
Co słychać?
Mój kumpel ma firmę kurierską.
Spytam go, czy ma robotę.
- Dzięki. - Proszę.
Mówiłem, że smaczne.
Przepraszam, mamy surowe zasady dotyczące ubioru, więc...
Nie wpuszczacie ludzi z klasy średniej podczas pracy?
Jakiej klasy średniej?
Ty...
- Znajdę stolik. - Jestem w trasie.
Potrzebuję przysługi.
Szukam restauracji na piątek.
Wszędzie już jest pełno.
- Czemu nie tutaj? - To miłe miejsce, ale...
Nie podoba ci się wystrój?
Zapach? Żartuję.
Co to za okazja? Rocznica?
Tak. Zobacz tylko.
Wielki Mike zada wielkie pytanie.
Tak.
Najwyższa pora.
Jesteście razem od ósmej klasy?
Siódmej.
Wiedziałem, że się z nią ożenię.
Teraz jest idealny moment.
Mamy dom, samochód, jesteśmy szczęśliwi.
Zawsze byliśmy, ale teraz nie ma stresu.
Wiem, jak to jest.
- Bardzo się cieszę. - Dzięki, ziom.
Znam świetną restaurację, bardzo romantyczną.
Właściciel to mój znajomy, więc o was zadba.
Wyślesz mi? Muszę iść.
- Lecisz? - Do szpitala.
Uważaj.
- Pozdrów mamę. - Jasne.
SZPITAL BELGRAVE
Co u twojej siostry?
Shar? Nic nowego.
Gdy cię nie było,
inna pielęgniarka godzinę pobierała mi krew.
- Na pewno nie aż tyle. - Dłużyło mi się.
Dźgała mnie i dźgała.
Jesteś niemożliwa.
A co u ciebie, skarbie? Jak tam twój wspaniały chłopak?
Gdybym była dziesięć lat młodsza, miałabyś kłopoty.
Tak? Dziesięć lat?
Teraz też mam. Widziałam, jak na ciebie patrzy.
Dostało mu się za to.
Nie dopuszczę go do ciebie.
W którym pokoju leży Taze?
To znaczy Tayo Amusan.
Jak się pisze jego nazwisko?
A-M-U-S-A-N.
Niezła sztunia.
Na maksa.
Jest w pokoju 109.
Dzięki.
Przepraszam, siostro. Ja też mam pewien problem.
Coś mi puchnie między nogami, gdy...
Nie pierdol i chodź.
Jak tam? Git?
Spoko.
Hej, Taze.
Wybacz, że cię zostawiliśmy.
Było ich za wielu.
- Spoko. - Nie jest spoko.
Co chciałeś udowodnić?
Że jesteś jak Krazy?
Pieprzyć to. Nieważne.
Następnym razem jesteśmy z tobą.
Zginiemy razem.
Mów za siebie z tym umieraniem.
Odkąd nie ma Krazy’ego, Chucky myśli, że Szóstki rządzą.
Ale kolej na nas.
Ta cała impreza...
Żadnych imprez, póki nie uporamy się z tymi pieprzonymi Szóstkami.
- Pewnie. - Jasne.
- To byłeś ty. - Znasz się na żartach, głąbie?
- Zjemy coś? - Chodźcie.
Babcia byłaby zachwycona, że Dionne dostanie jej pierścionek.
Jest tu ktoś, kto chciałby z tobą pomówić.
Kto?
Opowiadałem ci o centrum anemii sierpowatej.
Cześć, Michael.
To moja koleżanka, Victoria.
Jest w organizacji dłużej niż ja.
Odpowie na wszystkie pytania.
- Miło mi. - Miło cię poznać, Michael.
- I ciebie, Tino. - Hej.
Znasz moje imię?
Twój syn opowiadał o tobie moim współpracownikom.
Przepraszam, Michael, nie mam notatek,
ty też walczysz z anemią sierpowatą?
- Nie. - Na szczęście nie.
- Szczęściarz. - Pan nad nim czuwa.
Opowiedz mi o tym miejscu. Usiądź, nie gryzę.
No więc...
Jesteśmy z organizacji Zdrowie i Jedność.
Specjalizujemy się w anemii sierpowatej.
Mamy wiele ośrodków na całym świecie. Właśnie otworzyliśmy pierwszy w Londynie.
Nasi pracownicy są szkoleni,
by spełniać potrzeby każdego pacjenta.
Mamy najnowsze maszyny do transfuzji,
które skracają procedurę o 50%.
Zależy nam na tym,
żeby ograniczać pacjentom cierpienie.
Przy pierwszych oznakach dyskomfortu
podajemy odpowiedni opioid.
Koniec z czekaniem na SOR-ze
i błaganiem o lek, jakbyś była ćpunką.
Oni się znają na anemii sierpowatej.
Wiemy, jaki ciężar wiąże się z tą chorobą.
Nikt nie powinien dźwigać go sam.
Wszystko jest w broszurze.
Gdyby coś cię zaintrygowało
albo miałabyś jakieś pytania, daj mi znać.
- Dziękujemy. - Miło was poznać.
Nawzajem. Dziękujemy, że przyszłyście.
Co sądzisz?
Proszę.
Dzięki.
Co to ma być?
Rozbiłeś skarbonkę? To jakieś jaja.
Jest równo. Chyba.
- Brakuje 50 pensów. - Następnym razem.
Obiecuję.
- Serio? - Tak.
Dobra. Daj rękę.
Dzięki.
To dla ciebie. Jeszcze trochę.
- Nie dostanę samary? - Kosztuje 50 pensów.
- Poważnie? - Tak.
Poważnie jak na pogrzebie.
- Ekstra. - Ekstra.
Nie smuć się. Kocham cię.
- Na razie. - Wybacz.
Tak to jest w biznesie.
Prawie koniec dnia, a mamy tylko to.
Tylko tyle?
Jeszcze to od twojego bliźniaka.
Nie jesteśmy podobni.
Mogłem zostać w Tesco.
Posłuchałem twojej rady.
Próbowałem zbajerować klientów.
Do każdego podchodziłem z energią.
„Chcesz kupić?”
Natrętny jak zielona mucha.
Będzie dobrze. Dasz radę.
Łatwo ci mówić. Zawsze możesz wrócić do domu.
Gotowe.
Dzięki. Chodź, Rod.
Nie ciastko, tylko porządne jedzenie.
- Chodź. - Chcę to.
- Nie dostaniesz szarlotki. - A mogę to?
Możesz coś pożywnego.
Muszę zadzwonić, proszę!
Chcę zadzwonić!
Muszę zadzwonić do rodziców!
Nadal nie znaleźli Jasmine Johnson.
Nadal?
Minęło kilka miesięcy. Nic o niej nie mówią.
Kto nie jest biały, nie może liczyć na więcej niż post na Facebooku.
Jutro poznam jej mamę.
Terry myśli, że macza w tym palce,
ale nie jestem przekonana.
Dobrze oceniasz ludzkie charaktery.
Ufaj swojej intuicji.
- To miłe. - Owszem.
Co sądzisz?
- Zostanie z nią? - Nie.
Osobą, którą wybieram, jest Karen.
- Tylko nie Karen. - Spójrz na nią.
Ona płacze?
Nie powinni zapraszać do takich programów czarnych kobiet,
skoro nie biorą facetów, którym się podobają.
To nie w porządku.
Chciałbym cię zabrać w piątek na randkę
do eleganckiej restauracji.
Z jakiej okazji?
Bez okazji.
Z okazji piątku.
- Po prostu? - Właśnie tak.
- Dobra. - Tak?
- Niech będzie. - Postanowione.
Dobrze.
Czego słuchacie?
Chucky wypuścił kawałek.
Pierdolenie, ale wchodzi.
Obrzynem wykroję rewir dla Szóstek
Wieje Twosie, wieje Skreamer
Tazer dostał nożem...
Wyłącz to.
Wariat ze mnie, nie?
- Wyluzuj. - Nie mów mi, co mam robić.
Mały może mi podskoczyć
Słuchasz typa, który mnie pociął?
- Wybacz, ziom. - Morda.
Co ty odpierdalasz?
Twosie, czemu zawsze tak robisz?
Skarbie, właśnie dostałam kwiaty. Są przepiękne.
Żebyś widział miny dziewczyn.
„Kwiaty z okazji piątku”.
Chciałam ci tylko powiedzieć, że cię kocham.
Nie mogę się doczekać kolacji. Pa.
Kolacja!
Wszystko spoko, ziom?
Spoko.
Znasz cenę?
Za co?
Za dostarczanie paczek na tym rewirze, durniu.
- Nie wiedziałem o żadnej cenie. - Nowy jesteś?
To nie jest moja zwykła trasa.
Zanosimy paczki pod drzwi.
Za drobną opłatą 50 funtów od paczki.
Chociaż za tę wielką
weźmiemy raczej sto.
Nie mam hajsu.
To twój problem. Bez hajsu nie wejdziesz.
Dobra.
Dokąd to?
Chcecie forsy, której nie mam.
- Jestem tu w pracy... - Jebać twoją pracę.
Pojebało cię?
Co ty odpierdalasz?
Taze!
- Zajebałeś cywila! - Ziom!
Taze, spierdalamy!
Wiejmy.
- Chodź. - Kurwa!
Taze, zajebałeś cywila!
Wszystko spoko, ziom?
Znasz cenę?
Za co?
Za dostarczanie paczek na tym rewirze, durniu.
- Nie wiedziałem o żadnej cenie. - Nowy jesteś?
To nie jest moja zwykła trasa.
Zanosimy paczki pod drzwi.
Za drobną opłatą 50 funtów od paczki. Chociaż za tę wielką
weźmiemy raczej sto.
Nie mam hajsu.
To twój problem. Bez hajsu nie wejdziesz.
- Dokąd to? - Odjadę.
Taze, zajebałeś cywila!
- Z paczką? Nie ma mowy. - Słuchajcie.
Nie wiedziałem o opłacie.
Następnym razem zapłacę. Obiecuję.
- Jestem tu w pracy... - Jebać twoją pracę.
Zostaw go.
To było ostrzeżenie. Jasne?
Już wiesz.
- Następnym razem płacisz. - Tak.
- Idziemy. - No i chuj.
Taze, stawiasz kolację,
skoro nie bierzesz darmowego żarcia.
Co za gówno.
- James? Jak tam? - Jedziesz?
Mam problem z samochodem. Nie odpala.
- Pojedź autobusem. - Nie mogę.
Ten towar strasznie capi.
Będzie czuć. Nie warto ryzykować za dychę.
Dychę? Chciałem dziesięć gramów.
- Chcesz zarobić? - Tak.
To masz tu być za 15 minut albo znajdę innego dilera.
Ja pierdolę.
Cholera.
Czekajcie!
BERMONDSEY WITA
Przepraszam panią.
Gdzie ja jestem?
Na Queen’s Drive.
A gdzie to jest?
W Edynburgu.
W sensie w Szkocji?
Nie słyszałam o innych Edynburgach.
- Gotujesz? - Możesz pukać?
Wychodzę, więc musisz zjeść sama.
- Ale się wystroiłaś. - Idę na randkę z Kevinem.
- Nadal się z nim spotykasz? - Nie spotykam.
Jesteśmy w związku.
Pewnie nie dostrzegasz różnicy.
Wypraszam sobie.
Byłam dwa lata z Craigiem, zanim poszedł siedzieć.
Chce się ze mną ożenić, jak wyjdzie.
Ożenić?
Zaobrączkować.
- Będziesz czekać 35 lat? - Jasne, że nie.
Kevin zaraz tu będzie,
więc musisz sama zrobić sobie kolację.
Po co, skoro jest Uber Eats?
Smacznego.
Co?
- Miałaś wychodzić. - Wychodzę.
Wszystko gra?
Tak. Możesz wyjść?
- Co się stało? - Idź stąd!
- Znowu cię wystawił, prawda? - Ostatnio miał sprawy rodzinne.
- A teraz ma jakie? - Nie powiedział.
Brzmiał, jakby mówił szczerze?
Napisał, że nie może gadać, ale później wyjaśni.
Mógł napisać, ale nie mógł zadzwonić?
Siora, to dziwne.
Coś musiało się stać. Może jest na policji.
- Może jest ranny. - Albo się z kimś bzyka.
Niemożliwe.
- Pojedźmy do niego. - Co?
Zobaczmy, czy jest w domu.
Nie będę go nachodzić. Nie jestem taka.
A ja jestem.
Jeśli go nie będzie, trudno. Przynajmniej sprawdzimy.
Tato, spóźniasz się. Jestem głodny.
Nie zapomnij o sosie do burgerów.
Nie może być z boku, tylko w środku.
Do zobaczenia.
Spieszę się, jak mogę.
Już tam byłem,
ale mają zepsuty terminal i musiałem iść do bankomatu.
Właśnie dotarłem.
Wypłacam kasę i zaraz się widzimy.
WŁÓŻ KARTĘ
SALDO: -3,63 £ DOSTĘPNE ŚRODKI: 0,00 ♪
John, odbierz.
Tu John. Zostaw wiadomość.
Stary, nie zapłacili mi.
John, nie zapłacili mi.
Nawet jeśli mnie zwolnią, muszą mi zapłacić za ten tydzień.
AJ czeka na mnie w domu i umiera z głodu.
Odbierz, kurwa.
Cholera!
WYPŁATY BEZ PROWIZJI
Bóg pomoże tylko tym, którzy zasługują.
Nie wystarczy sobie czegoś zażyczyć.
Nie jest dżinem
ani złotą rybką.
Rekompensuje to, co robimy, trzykrotnie.
Trzykrotnie.
Kto nie robi nic, dostanie trzy razy nic.
- Alleluja! - Dziękuję.
Rozumiecie, co mówię?
Odnieś to i wróć. Chcę z tobą pogadać.
Tak, babciu.
Padnijcie na kolana i módlcie się.
Co to ma być?
Upadłem i się skaleczyłem.
Podejdź tu.
Wiara jest kluczem do cudów.
Tayo, czy ja ci wyglądam na kretynkę?
Wiara jest kluczem do cudów.
Nie, babciu.
Codziennie w wiadomościach widzę, jak czarni chłopcy się mordują.
Jesteście braćmi?
Czy nie?
Chcesz skończyć w więzieniu, jak ten twój Craig?
Ty taki nie jesteś.
Obiecałam twojej matce, że się tobą zajmę.
- Że zadbam, żebyś... - Babciu.
Czemu ciągle gadasz o tej kobiecie?
„Ta kobieta” to twoja matka.
Nie.
Nieprawda.
Matka wychowuje swoje dzieci, a nie je opuszcza.
Wiem, że kiedyś wróci. Codziennie się za nią modlę.
Szkoda twoich modlitw.
I nie martw się. Nie skończę jak Craig.
Mogę już iść?
Tak.
Nie gasi świateł. Może go nie być.
- Masz klucz? - Nie.
- Przecież jesteście razem. - Jesteśmy.
Nikt nie dostaje kluczy po paru miesiącach.
Może ty nie.
- Widzisz jego auto? - On nie ma auta.
Spotykasz się z facetem bez auta?
Mam własne.
Zapukaj i sprawdź, czy otworzy.
- Nie zrobię tego. - To ja pójdę.
Daj spokój. Ewidentnie go nie ma.
Nie wierzę, że dałam się w to wciągnąć.
Patrz.
Chodź.
Dzięki. Wezmę to.
Dzięki.
Dziękuję.
- Kim jesteś? - A wy?
To my tu zadajemy pytania.
- Nie patrz tak na mnie. - Ja z nią pogadam.
Jestem Sabrina, dziewczyna Kevina.
- Serio? - Co mówiłam o...
- Poczekasz w samochodzie? - Żartujesz?
Proszę.
Dobrze. W razie czego mnie wołaj.
Jestem z nim dziewięć miesięcy.
- A ja dwa. - Z kim rozmawiasz?
- Z twoją dziewczyną. - Sabrina.
Ty kłamliwy chuju.
Czemu tu przyszłaś?
Dokąd idziesz? Mówię do ciebie.
Wracaj.
Zostaw mnie!
Dziękuję.
Tata mówi, że gdy masz déjà vu, Bóg daje ci drugą szansę.
- To co innego. Czułem ten nóż... - Przestań.
Niedobrze mi na samą myśl.
W porządku?
- Wspaniale. - Dziękujemy.
- Może deser? - Ja dziękuję.
Poproszę ciasto czekoladowe.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Dobrze, że się uśmiechasz.
Przy tobie to łatwe.
- Proszę. - Szybko.
„Wyjdziesz za mnie?” Chyba się pomylił.
- Przepraszam. - Czekaj!
Przepraszam.
Kochanie, to...
Nieważne, jak mi mija dzień,
wiem, że wszystko będzie dobrze, bo w domu jesteś ty.
Dionne, tak bardzo cię kocham.
Okropnie się plączę, ale...
Dobrze ci idzie.
Chcę zawsze tworzyć z tobą dom.
A więc,
Dionne Ofori...
O rany.
Czy...
zostaniesz...
moją żoną?
- Tak. - Tak?
Chodź tu.
Gratulacje.
Przygotować ci kąpiel?
Di...
Michael, twoje oczy!
Co jest?
Przygotujcie się!
Ej!
Wyglądasz jak ja. Jak to możliwe?
Jestem tobą.
Spokojnie.
O rany.
To przyszłość.
Co, do chuja?
Co tu się dzieje?
Hej!
Jak mnie tu sprowadziłeś?
Trzy miesiące po oświadczynach.
- Może gdyby nie to... - Dziś się zaręczyłem. Co to ma do rzeczy?
To niemożliwe.
To za kilka miesięcy.
Skoro tu jesteś, możesz to powstrzymać.
Możesz ją uratować.
NIECH SPOCZYWA W POKOJU DIONNE OFORI
2 MARCA 1994 – 9 LIPCA 2024
Napisy: Zofia Sław