Michael!
Dionne.
Ei, D.
- D, espera. - Non te acerques a min!
Ei, ven aquí. D.
Non pasa nada. Ei.
Acouga. Ei, acouga.
- Non pasa nada. - Tiñas ollos amarelos e desapareciches.
O que?
Desapareciches.
- Víchelo? Viches desaparecer o meu corpo? - Desapareciches!
Que pasou? Como o fixeches?
- A ver... - Michael!
- Tazer... - Michael, a onde fuches?
Andre...
Pódesme dicir que pasou? Por favor!
Michael, eu estaba aí mesmo e ti desapareciches!
Como o fixeches?
Quen é esta xente?
Fun ao futuro.
CREADO POR RAPMAN
Papá, gárdoche unhas ás?
Si, xa saio, AJ.
É Usain Bolt.
Veña, outra máis. Veña!
Veña!
Que hostia fai?
ESCRITO POR RAPMAN
Ei, tío, moi ben ole iso.
Pero queres probar unha 10/10?
A ver que che parece.
- Moi boa. Que é? - Si, non?
É Cali Kush.
Dez sobre dez. Crème de la crème.
Dúas caladas e ves o monstro do lago Ness.
Oe, canto custa o tren de aquí a Londres?
Unhas 70 libras.
Propóñoche un trato.
Douche cinco destas por 75 libras.
- Kevin. - Está morto?
Kevin. Estás ben? Di algo.
Kevin!
Isto vese todos os días. Vaise poñer ben.
Paras?
Xa chega de bromas.
A policía?
Sabrina, non podemos quedar aquí.
Non o podo deixar así.
Van facer preguntas. Tes respostas?
- Kevin, perdoa. Eu non quería. - Vámonos.
Así me gusta. Non se lles pode deixar que se rían dunha.
Caeu coma un mallo.
O tipo viu as putas estrelas.
Pero con que lle deches?
Non o toquei.
DIRIXIDO POR RAPMAN
Que esteas aquí significa que o podes impedir.
Que a podes salvar.
Como?
Foron os das capuchas.
Terte aquí dános vantaxe
para atopalos antes ca eles, antes de que sexa tarde.
Reláxate, acouga. Contrólao.
Contrólao! Estasme a escoitar?
Tazer, Andre, Sabrina, Rodney.
Eses son os nomes.
Que non os collan os das capuchas. Necesitas os catro.
Se morre un, ela morre.
Hostia, Mike, macho!
Que fas aquí? Sabes que hora é?
Non daba durmido.
Necesitaba...
Necesitaba falar, pero non podía...
- Non llo podía contar a Dionne. - Contarlle o que, meu?
Sei que día vai morrer.
Parecerache unha tolería.
- Pero sabes que eu non invento. - Non creo que o inventases.
Creo que soñaches unha barrenada.
- Unha desas que parecen reais. - Non o soñei.
Dionne viume desaparecer. Notei a calor do lume.
Os encapuchados...
- Se veñen, non sei que vou facer. - Non veñen por ti.
A ver, imos analizalo un chisco.
Digamos que eras ti e que te viches a ti mesmo no futuro.
Podes facer algo do que lle viches facer a el?
Dis que o viches teletransportarse e conxelar o tempo e tal.
Ti dás feito algo diso?
Non o intentei.
Vale.
Inténtao agora.
Si, veña.
Calquera desas cousas.
Vale.
Ves?
Dis que veñen por ti polos teus poderes, pero non tes poderes, así que non van vir
nin van matar a Dionne.
- Non foi un soño. - Non foi real, Mike.
Foi un caso extremo de nervios prenupciais.
Acabas de pedirllo, meu. É normal.
Non lle vai pasar nada.
E ti vas casar e eu vou ser o teu padriño.
E os dous ides vivir ata peitear canas.
- Si? - Si.
Si.
- Veña. - Si.
Imos tomar unha copa.
Preguntádesme por "Zona rival".
Vai saír pronto. Tedes mono? Calma.
Sodes uns trols. E veña cos Tower Boys.
Amodo, colegas. Tazer quixo ir de Kraze e saíu escaldado.
Fodérono ben, a verdade. Ou iso oín.
Quixo ir de Krazy e tal.
E Skreamer tamén, ou? Skreamer, meu!
Skreamer, puto tipo...
Que vaian tomar polo cu. Escoita.
- Quero contarche algo antes que ao resto. - Que foi?
Oi!
Ei, xente.
- 666, imos foder os rivais. - Mira.
Imos polos Tower Boys.
Pum. Fóra.
A Tazer tombeino. Xa sabedes como vai.
- É agora? - Subiuno hai cinco minutos.
A rapaza di que acaba de empezar.
E o resto?
Foron para o seguinte punto.
Chucky é un paranoico, non deixa o territorio.
Imos ou que?
Onde hostia van?
Fago un directo.
Si?
Estou na zona rival, pero non vexo rival ningún.
Dilles aos cagainas dos Sixers que estamos fóra.
Meu.
Están de carallada.
Está baleiro. Escríbelle á tipa, a ver onde están.
- Escribinlle e non contesta. - Quen é a tal Veronica?
É de fiar? Igual nos quere vender.
Polo mamón ese?
- Veña, ho. - Encántalle o que lle dou eu.
Oe, quen é ese?
Oi! Ven aquí, tío.
Apura, hostia!
Ponte aí, meu.
Aquí, meu.
- Cachamos un dos Sixers. - Non son tal.
E que fas aquí?
Vivo aquí, pero non son un deles.
- Se es de aquí, es dos Sixers. - Non!
Cala a boca!
Quédame aburrido o vídeo.
Mellor di: "Os Tower Boys mandan."
- O que? - Macho, estás xordo?
Os Tower Boys mandan.
Tira para adiante.
Veña, xa sabes.
E cun salto de tesoira. Dálle.
- Non me fodas, tío. - Que saltes, hostia.
Non te oio.
Os Tower Boys mandan. Así, máis alto.
- Moi ben. - Os Tower Boys mandan.
Para de saltar, tío.
Non, Taze. Que diga: "Ao carallo os Sixers."
Déixate de caralladas. Non viñemos acosar civís.
- E esa chaqueta que levas? - Está guapísima.
Vina nalgún sitio.
Déixao ir.
Tiveches sorte.
Que miras?
Eu vira esa chaqueta! Está con Chucky!
- A onde vas? - Que?
- Non corras! - Ven aquí, tío!
Ven aquí, Sixer! Cricas!
Twosie, cólleo!
- Ven aquí, conas! - Agora!
Hostia! Fuxide!
Vinde aquí!
Que hostia é isto?
Taze, meu!
Tazer!
Parade agora mesmo!
- Cricas! - Tazer!
Ven!
Que foi? Agora que, conas?
- Crávalla! - Que?
A onde vas?
Chucky, fala co tipo, meu.
Tazer, cagán. Vou por ti, macho.
Cago na hostia, Tazer.
Por que me fas correr así?
Pensabas que Veronica me ía vender? Ti toleaches.
Mira para ti, estás atrapado.
Eu non estou atrapado.
Cala a boca, meu!
A este váiselle a pinza, macho.
Ei! Bruxería!
A onde hostia foi?
Onde está? Ao outro lado!
Onde hostia está, macho?
- Vamos! - Tazer, sae!
- Hostia! - Vámonos!
Tazer, sae!
Macho! Tazer!
- Chucky! - Tazer, sae!
Hostia! Skreamer, puto conas!
Axúdame, meu!
Vámonos, vai vir a policía.
URBANIZACIÓN TILBURY: CÁMARA 17
É a primeira vez que faltas?
Si.
E aínda así non te ascenden.
Como estás? Espero que non sigas pensando no de onte.
- Claro que si. - Por que?
A lurpia di que se poñerá ben. Que problema hai?
Que o mandei polos aires.
Por favor, Sabrina, para con iso xa.
- Non pode ser, co pequena que es. - Xa cho dixen.
Non usei as mans.
- Ti óeste? - Ti cres que me gusta dicilo?
- Oxalá estivesen mamá e papá. - Sinto que quedases comigo.
Estarán espertos.
- Xa acabei, así que podes chamar... - Non.
Non os quero preocupar. E sabes que me gusta vivir contigo.
Pero,
ás veces, ser a máis vella,
a que tería que coidar de todos...
Ás veces, necesito alguén que me diga que vai ir todo ben.
Vai ir todo ben.
Queres ir mirar á tenda se teñen algunha PS5 en stock?
En serio?
Veña.
- A casa pola ventá. - Xa.
- Perdoe. - Oi!
Diríame con quen ten Internet?
- BT. - BT.
- Que contas, rapaz? Todo ben? - Si, ben.
E iso? De compras, eh?
Oe, apunta o meu número.
Si, vale.
- Coa fibra, por 25 libras ao mes... - Chama se me necesitas.
...ten 120 megabytes por segundo.
Que lle parece? Se lle...
Un momento.
AJ!
- Que? Espera. - Vamos.
Xa!
- Que, mincha? Todo ben? - Si.
Si?
- Quen son eses? - Uns do meu barrio. Coñézoos, son guais.
Non creo. Por que gardas o número?
- Por se acaso. - Por se acaso que?
- Xa sabes... - Dre!
Os tipos coma eses non che van traer nada bo.
Vante usar.
Buscan rapaces coma ti
que lles vendan a droga e lles agochen as armas.
Sei que non fun o mellor pai do mundo,
pero sempre vou querer o mellor para ti.
Eles non.
Se necesitas calquera cousa, pídema a min, si?
Si, papá.
Borra o número, por favor.
Vale.
BORRAR CONTACTO
Veña.
Pum! Saín disparado, meu. Á velocidade da luz.
- Si? - Coma un raio. É demencial.
Que?
A ver, espera aí. Teño probas.
Mira isto.
Mira ben. Que hostia di aí?
Edimburgo. Waverley. A estación de Escocia.
- Búscaa en Google. - Xa, xa vexo.
Si, velo, pero aínda non o cres, non?
Pois dime como carallo cheguei eu a Escocia.
- Quedaras en Gales con aquela do Tinder. - A que vén o puto Tinder agora?
Non o entendes. Fun correndo. Correndo ata Escocia.
- E nun minuto. - Pois volve facelo.
Vale.
Preparado?
Aparta un pouco, Spud. Non te quero mancar.
CENTRO DE EMPREGO
- Non. - Hostia, Rod.
Rapidísimo. Non o esperaba.
A última vez foi distinto. Era coma un raio.
Dígoche que ía a tope, meu.
- Vou tarde. - Apura. Temos clientes á espera.
Vou coma un raio.
Todo ben, nena?
Oe, chámome Rodney, pero pódesme chamar "guapo".
Sae comigo e xa non volves vir.
Teño todas as prestacións que necesitas, de verdade.
É teu?
Vale.
Moi chulo.
Merda. Tío! Non! Perdoa, estaba...
Perdoa, tío. Xa marcho.
- Levántaste agora? - Estaba máis canso do que cría.
- Tiña que mandar uns informes. - Dáme.
- Saín o antes que puiden. - Xa.
Puideches quedar, non tiñas que saír.
Non me daba concentrado, despois do que me contaches e do que vin.
Sei que soa...
Temos que ir á policía.
- E que contamos? - Todo.
Que tes poderes e que veñen por ti.
Non teño poderes.
- Vinte desaparecer. - Xa...
Non sei.
Intentei usalos, pero non dei.
Non teño poderes. Está todo ben.
Como que o intentaches?
Mira, que che ensino.
Atopei o sitio perfecto para a voda. Faise a misa e o banquete aí. Unha pasada.
Moi bonito, pero non imos falar da voda agora.
Vale.
Como que vale?
A onde vas?
Michael.
Ducha.
...búscanse testemuñas
do apuñalamento de cinco homes no sur de Londres hoxe.
Unha das vítimas está en estado crítico e as outras catro están graves.
O ataque produciuse en Camberwell a mans dun home sen identificar.
Tazer, déixao!
As investigacións apuntan a un incidente entre bandas.
Piden a calquera que teña datos...
Amor.
ICTERICIA
Amor. Que...? Estás...?
Michael, estás a tremer.
Amor.
Que pasa?
Non pasa nada.
Vale. Mira, estou aquí.
Estás ben.
Amor, mira para min.
Mira para min.
Michael.
Que pasa?
Tazer.
Taze!
- Todo ben, minchiña? - Si.
- Onde as compraches? - Romey!
Que che dixen de abrires a porta? Pasa!
Pasa, Tayo. Está no balcón.
Romey! Deixa iso!
Non!
Oi.
Deixoume pasar túa nai.
Chameite.
Non queres coller?
Ti es humano, meu?
Que eu saiba, si.
Os humanos non poden facer o que ti fas.
E que pasa se non son humano? Eh?
Xa non queres andar comigo?
Meu, aínda que foses un extraterrestre, andaría contigo igual.
Que dis?
Veña, home.
- E grazas por volveres. - Home, claro.
Pero non che fixen falta.
Ensínamo outra vez, anda.
Hostia!
- Taze? - Aquí, meu.
Cago na puta. Imposible!
Isto é de tolos, sábelo, non? Desde cando o fas?
Empezou hai unha semana.
Estaba no meu cuarto, proíanme os ollos.
Fun ao espello e non había nada.
Como un puto vampiro.
Manda carallo.
Como non mo dixeches?
Quería controlalo antes.
Íacho dicir onte.
Claro.
Escóitame, Skreams.
Isto cámbiao todo.
Viches como tombei a Chucky? Ninguén nos vai tocar os collóns.
Sixers, GSN, os vellos... Ninguén.
Xa non nolos tocan agora.
E por que teño puntos na barriga? Eh?
A Krazy pasaríalle iso?
E por que non temos un puto peso?
Roubar os repartidores non chega. Necesitamos pasta de verdade.
Pasta de verdade? Falas de pasar?
Nós non somos camelos, Taze. Veña, ho.
Isto vainos levar ao seguinte nivel.
O que facía Kraze era cousa de nenos.
Cando nos aseguremos o sur, tomamos o leste.
Logo imos ao norte, logo ao oeste.
Quen se meta no medio, cae coma Chucky.
Cartos, poder e respecto. Está todo aí para nós.
Cartos, poder, respecto.
Esta cidade é nosa, meu.
- Queres? - Sácame iso de diante.
E logo?
Teño clientes á espera. Canto van tardar?
Aí os están.
- Por que vides tan contentos? - Que foi?
Que hai, meu? Por que estamos aquí?
Dálle. A que vén tanto silencio?
- Pero... - Que?
Que hostia leva esta herba, macho?
- Skreams. - Son eu ou a herba?
- Dimo, tío! - Ai, Deus!
Oi, ho! Tazer o fantasma, meu!
O fantasma, macho. Dádesvos conta?
- Que tipo. - Ti dáste conta, colega?
- Porque eu si. Ai, macho. - Macho.
- Mi ma, meu. Manda moito carallo. - Taze, unha rápida.
- Cantas preguntas vas facer? - Só unha máis.
Dálle.
Por que non o fixeches cando Chucky te apuñalou?
Intenteino.
Non dei.
- Hostia. - Pero agora contróloo.
- Se Chucky morre... - Imos un a cero.
Fixo. Pero ía dicir que sae gratis, porque a poli non pode pillar un fantasma.
Pero escoitade.
Sen Chucky, os xonquis de Tilbury non teñen camelo.
Tío, teño o móbil que bota fume.
Están que soben polas paredes.
Por iso hai que aproveitar.
Meu,
mover mercancía no barrio dos rivais é arriscado.
Kraze facíao. Pasaba no noso e no deles.
Pero era Kraze.
Kraze é só un tipo. Tazer é un fantasma.
Pero non sodes precisamente os camelos do ano.
- Pero si os ladróns do ano. - Aí está.
Aí, macho.
Para iso te temos a ti, non? Para ensinarnos como facer.
Iso está feito.
O meu colega só move en certas zonas, e imos necesitar moita cantidade.
E que sexa 8/10 mínimo.
Tiny, o teu primo aínda lle vende a Masher?
Si.
- Chámao e dille que queremos un quilo. - Un quilo enteiro?
Si, un puto quilo enteiro.
Poñémoscho por escrito ou?
Está calado. Son 40 000 £. Sabes que non as temos.
Pero temos a clientela. Só nos ten que dar uns días, non?
Vale, chámoo agora.
Viñamos pasear aquí despois da clase. Lembras?
- D, eu só quero ir para a casa. - Xa o sei.
Imos dentro dun pouco. Vénnos ben tomar o aire.
Oe.
Que?
Mira.
Non me veñas con iso.
Que? Non lembras?
A que vén esa cara impasible?
Lembro.
Vale.
E que lembras?
- Pedinche para saír aquí. - Pedíchesme para saír aquí.
Íache pedir para casar aquí.
Tíñao todo planeado.
Logo preocupoume o ruído que hai sempre.
- Quería que... - Ía aceptar en calquera sitio.
Nunca imaxinei o meu futuro sen ti.
Sé sincero.
Sempre.
Estasmo contando todo?
Claro.
E por que necesitas atopar o tipo que te apuñalou?
Aquilo non foi déjà vu ningún.
É o único que podo atopar.
Por que necesitas atopar a ningún?
Non o entendo. Xa non tes poderes, estás ben.
Por que insistes e non o deixas estar?
Non podo.
Vale.
Non podo.
Vamos.
Si, estou con Tiny.
- Di que usemos o coche do seu padrasto. - Non é o meu padrasto.
Non lle dá a túa nai ben forte desde atrás?
- Cala, pallaso. - Si que é.
Si que é.
Pregúntalle.
Queres patacas fritas? Máis nada?
Iso está feito, meu.
Que dixo?
- Quere chegar para o de Masher. - Ti cres que Masher nos dará días?
- Eu del non o facía. - Nin eu.
- Perdón. - Quen hostia es?
- Que queres, tío? - Non.
É o repartidor do outro día, meu.
Si. Mirade, non vos quería asustar.
Non asustas a ninguén. Es un repartidor.
Pero non vexo paquete ningún. Que fas por aquí?
Quería saber se podo falar con Tazer.
Que? Ti toleaches? Vés por Tazer?
- Non. - Algún problema con el?
Non.
Só quero falar con el.
Ti que dis, meu?
Non pasa nada, déixao.
- De que queres falar con Tazer? - É algo persoal.
Así que...
Ei. Non. Ei... Ía...
Ei, esperade. Non, esperade.
Esperade, por favor. Por favor!
Estasme cabreando. Es un puto brasas.
Perdón, só necesito o seu número.
Por favor.
A ver unha cousa. Non podo dar o seu número así como así.
Apunta o meu e pásolle eu a mensaxe, si?
Si, vale.
- Si? Váleche? - Enténdoo.
Moi ben.
Como é o número?
Cen.
Que?
Cen libras polo meu número. Ou sorte buscando a Tazer.
Si?
- Si. - Caralludo.
- Só teño 60. - Válenme ben.
Toma, marca o teu número.
Michael, si?
Ese son eu. Gárdame como Twosie, si?
- Twosie? - Si.
Un pracer facer negocios.
Mamón.
- Sixers! - Merda!
Es un Tower Boy, non?
- Non son de ningunha banda. - Que facías con eles?
- Vin falar con Tazer. - Cala!
- Con Tazer? - É o teu colega?
- Nin o coñezo, xúroo! - Dixéchelo ti. Dispáralle.
- Non. - Ao carallo!
Non, por favor!
Amor?
Michael?
Que pasou?
Non era que xa non tiñas poderes?
- É o teu colega? - Non.
- Dispáralle! - Non!
- Ao carallo! - Non!
Michael!
Onde vai Taze, meu? Colleríano os Sixers?
Putos Sixers, meu!
Tranquilo, meu.
Ímonos vingar. Dígocho eu.
E non te preocupes por Taze.
Sábese coidar só.
É el.
Seguro que non queres que vaia eu? Coñézoo.
- Podo falar con el. - Non fai falta.
Imos Twosie e eu. Vamos, meu.
- Que foi? Masher, todo ben? - Subide atrás.
Mi ma.
Que cochazo, meu.
Debaixo do asento.
Dáme iso, tío.
Non sei que fas.
Unha merda.
Si, é boa.
Cantos días temos?
Vides sen pasta, mocosos? En serio?
É moito. Pensei que teriamos cinco días.
Pensas que por coñecerme che vou fiar un ladrillo?
Oi, que carallo. Poñédeo no sitio.
- Poñédevos fóra. - Tranquilo, meu.
Nin meu nin hostias, entendido?
Facédesme perder o tempo.
Poñédevos fóra, hostia.
Que?
- Vamos, Skreams, xa chegou. - Faille caso.
Isto é de puta risa.
Péchame a puta porta, macho.
Putos paspáns.
- Seica dixo que non. - Merecía unha navallada no pescozo.
- Xa nos ocuparemos del. - Hostia!
Primeiro, hai que mover esta mercancía.
- Ben! Aí estiveches, meu! - Si?
- Dígocho eu. - Quen é o mocoso?
- Vamos, meu. - Vamos.
Arranca e imos para o barrio.
- Iso! - Arranca xa, meu.
Michael?
Grazas a Deus.
Que pasou?
Estábasme a contar que case che disparan e desmaiácheste.
Golpeeite, meneeite, pero non espertabas.
Non pasa nada. Volvo mañá. Igual coñece os outros...
- Non podes volver. - Como?
Se os poderes son reais, o do futuro é real.
Estás ben!
Cada vez que te achegas ao tal Tazer, pasa algo!
É o desencadeante!
Eu creo que tes que estar lonxe del.
E vemos se os poderes volven desaparecer.
Non, D, non o entendes.
Estes poderes son parte de min.
Desde o día do primeiro déjà vu, souben que algo cambiara.
- A ver, escóitame. - Nótoo.
Escoita. Escóitame. 9 de xullo.
Que?
A data que puxeches ao lado dos nomes, a data á que viaxaches.
Que?
Sabemos que vas estar ben, polo menos ata ese día.
Escoita, non te achegues á urbanización, esperamos unhas semanas
e miramos se os poderes volven desaparecer.
- Non me parece boa... - Non o sabes!
Probamos.
Non te podo perder.
Michael, non te podo perder.
Ei.
Non me vas perder.
Prométeme que non volves á urbanización.
Dío, Michael.
Prométocho.
- Prométocho, si? - Vale, si.
- Vale. - Vale.
Ben.
Quédanme só unhas horas, pero podo pedir o día.
Non, tranquila.
- Seguro? - Si, vai durmir. E vai traballar.
Estou ben.
- Quérote. - Ata despois.
Quérote.
MAÑÁ ÁS 15:00 VOLVO Á URBANIZACIÓN.
POR FAVOR, QUE ESTEA TAZER. É IMPORTANTE.
Meu, dálle.
A Taze non lle vai iso.
Ao carallo.
O que? Hostia!
Taze, macho!
- Aí estás, Tazer. - Iso.
Oi, ho!
Pensádeo ben. Foi o golpe máis fácil da historia.
- Xa. - Non tivo nin que tocalo.
Aínda que debiamos.
Este queríao matar, macho.
Os velloucos pensan que aínda mandan. Están pasados.
Se iso é estar pasado, eu tamén quero.
Vistes como lle bailaban os diamantes?
- Mi ma. - Agora vas poder ter todo iso.
- Que foi? - Que contas?
Caralliño!
Taze, macho!
Que foi?
Que contades? Todo ben?
Que contades, xente?
Veña, meu.
Deilles mostras aos clientes máis esixentes.
- E pedinlles a nota. - E?
10/10.
Mandamos nós!
- Toleaban. - Mandamos nós!
O mellor que lles dei.
- A tope? - Si. Un quedou así pillado dous minutos.
- Décheslle unha labazada? - Xa ves.
Que foi, Tiny? Estás ben?
Por que tes esa cara, meu? Non queres cartos?
Por que non me contastes o plan?
Meu, porque sabiamos que non ías...
Oi, relaxa, meu.
Ven.
Escoita, non cho dixen porque sabía que non o ías facer.
É meu primo, Taze. Vaille caer a el o marrón.
Non poden demostrar que fomos nós.
E, se alguén fala mal de nós ou de teu primo,
acabo con eles coma nada.
Escoita, meu, nada nos vai impedir facer o que imos facer, si?
Veña, ho.
Si? Si, vinte sorrir, meu. Que me dis? Vinte.
- Cartos, poder, respecto. - Así me gusta!
Cartos, poder, respecto.
Ei, escoitade!
- A tope! - Xente, vou por unha botella! Pero xa!
Rivais!
Xente!
- Quen vén ao barrio? - Quen é?
Quen hostia é, meu?
Quen é?
Son os vellos.
Os velloucos.
Oi, que contades? Xa estades en formación?
Mash, a quen poño firme primeiro?
- A todos, meu. - Si?
A todos.
Merda.
Queríasme roubar, Tayo?
Kraze.
Ai, Deus, é Kraze.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández