Michael!
Michael.
Michael!
Dionne.
Hej, Di.
- Poczekaj. - Nie zbliżaj się!
Di, chodź tutaj.
Nic się nie stało.
Spokojnie. No, już.
Wszystko w porządku.
Miałeś żółte oczy i zniknąłeś.
- Co? - Zniknąłeś.
Widziałaś, jak znikam?
- Widziałaś to? - Nie było cię!
Co się stało? Jak to zrobiłeś?
- Dobra. - Michael!
- Tazer... - Gdzie byłeś?
Andre...
Powiesz mi, co się stało? Proszę!
Ja tu zostałam, a ty zniknąłeś.
Jak to zrobiłeś?
Co to za ludzie?
Byłem w przyszłości.
TWÓRCA – RAPMAN
Zostawić ci skrzydełka?
Tak, zaraz przyjdę.
To Usain Bolt.
Dawaj jeszcze raz.
No weź.
Kij z nim.
SCENARIUSZ – RAPMAN
Stary, co za aromat.
Pokażę ci coś jeszcze lepszego.
Spróbuj.
- Zajebiste. Co to? - Cali Kush.
Towar najlepszy z najlepszych.
Dwa buchy i zobaczysz potwora z Loch Ness.
Ile kosztuje bilet na pociąg do Londynu?
Jakieś 70 funtów.
Mam propozycję.
Dam ci pięć takich za 75 funtów.
- Kevin. - Nie żyje?
Kevin. Żyjesz? Powiedz coś.
Kevin.
Codziennie ktoś dostaje łomot.
- Nic mu nie będzie. - Przestań.
Trochę powagi.
Policja?
Sabrino, nie musimy przy tym być.
Nie mogę go tak zostawić.
Będą zadawać pytania. Masz odpowiedzi?
- Przepraszam. Nie chciałam. - Musimy iść.
I o to chodzi. Trzeba ich trzymać krótko.
Typ kompletnie odpadł.
Widział gwiazdki i w ogóle.
Czym ty go uderzyłaś?
Nie tknęłam go.
REŻYSERIA – RAPMAN
Skoro tu jesteś, możesz to powstrzymać.
Możesz ją uratować.
Jak?
Zabili ją zakapturzeni.
To dobry znak, że tu jesteś.
Musisz ich znaleźć, zanim będzie za późno.
Uspokój się. Zapanuj nad tym.
Musisz to kontrolować. Słyszysz?
Tazer, Andre, Sabrina, Rodney.
Zapamiętaj. Nie daj zakapturzonym ich dopaść.
Potrzebujesz wszystkich. Gdy zginie jedno, ona też.
Mike, ja pierdolę.
Co ty tu robisz o tej porze?
Nie mogłem spać. Potrzebowałem...
Muszę z kimś pogadać, a nie mogę...
powiedzieć tego Dionne.
Powiedzieć czego?
Wiem, kiedy umrze.
To dziwne, wiem.
- Ale czy kiedykolwiek coś zmyśliłem? - Nie zmyślasz.
Myślę, że miałeś szalony, ale bardzo realistyczny sen.
To nie sen. Dionne widziała, jak znikam.
Czułem ciepło ognia.
Te zakapturzone postaci...
- Nie wiem, co zrobię, jeśli tu przyjdą. - Nie przyjdą.
Przeanalizujmy to trochę.
Załóżmy, że tak było. Widziałeś przyszłość.
Potrafisz robić to, co ty z przyszłości?
Teleportować się, zatrzymywać czas i tak dalej.
Potrafisz?
Nie próbowałem.
Dobra. Spróbuj teraz.
Dajesz.
Cokolwiek.
Dobra.
Widzisz?
Nie masz żadnych mocy, więc nikt nie będzie cię ścigał
i nikt nie zabije Dionne.
- To nie był sen. - I nie była to jawa.
To był ekstremalny przypadek stresu przedślubnego.
Zaręczyłeś się, to normalne. Nic jej nie będzie.
Weźmiesz ślub, a ja będę twoim świadkiem.
Dożyjecie razem późnej starości.
- Tak? - Tak.
Jasne.
- Chodź. - Tak.
Napijmy się.
Pytacie o „Rewir rywali”.
Niedługo wyjdzie. Czekajcie spokojnie.
Trolle z was. Piszecie komentarze o Tower Boys.
Wyluzujcie. Tazer chciał być jak Krazy i dostał łomot.
Solidny wpierdol. Tak słyszałem.
Typ nie jest jak Krazy.
Nawet Skreamer ogląda. Siema, ziom.
Skreamer, stary...
Jebać to.
Słuchaj...
Muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
Słuchajcie, chłopaki.
- 666, jebać rywali. - Obczajcie to.
Dojechaliśmy Tower Boysów.
Wyciągnęliśmy ich na dwór.
Załatwiłem Tazera. Na dobre.
- Wrzucił to teraz? - Pięć minut temu.
Ta laska pisze, że dopiero zaczęli.
A gdzie reszta?
Już gdzieś indziej.
Chucky ma paranoję,
nie opuści rewiru. Co robimy?
Gdzie oni są?
Przecież to było na żywo.
I co?
Wjechaliśmy na rewir rywali i nikogo tu nie ma.
Przekażcie Szóstkom,
że jesteśmy na miejscu.
Słabo.
To jakieś jaja.
Nie ma ich. Spytaj tej laski, gdzie są.
- Pytałem, nie odpisała. - Co to w ogóle za Veronica?
Ufasz jej? Może to podstęp.
Wyruchałaby mnie?
- Daj spokój. - Co najwyżej na jeźdźca.
Co to za jeden?
Hej! Chodź tu.
Z życiem.
Podejdź tu, młody.
O tutaj.
- Zbłąkana Szóstka. - Nie jestem z Szóstek.
To co tu robisz?
Mieszkam tu, ale nie jestem z nimi.
Jesteś, skoro tu mieszkasz.
- Nie jestem. - Morda.
Przynudzasz na livie.
Powiedz: „Tower Boys rządzą”.
- Co? - Głuchy jesteś?
Tower Boys rządzą.
Wczuj się.
Jeszcze raz.
Zrób pajacyki.
- Stary, przestań. - Skacz, kurwa.
Nie słyszę cię.
Tower Boys rządzą.
- Głośniej. - Tower Boys rządzą.
Przestań skakać.
Niech najpierw powie „jebać Szóstki”.
Nie przyszliśmy tu, żeby gnębić cywili.
- Co to za bluza? - Zajebista, nie?
Gdzieś ją widziałem.
Puśćcie go.
Przyfarciłeś.
Na co się gapisz?
Wiedziałem! To on i Chucky!
- Co? - Stój!
- Nie uciekaj! - Chodź tu!
Pierdolona Szóstka!
Łap go, Twosie!
- Stój, pizdo! - Teraz!
Spierdalamy!
Stójcie!
Ja pierdolę.
Taze!
Tazer!
Zatrzymaj się!
Tazer!
Dalej!
I co teraz, lamusie?
- I co? - Dźgnij go.
Dokąd biegniesz?
Dokąd to?
Chucky, pogadaj z kolegą.
Tazer, ty pizdo. Mamy cię.
Ja pierdolę.
Odbiło ci, żeby tak biec?
Veronica by miała mnie zdradzić?
Pogrzało cię.
Jesteś w pułapce, ziom.
Sami jesteście w pułapce.
Wyluzuj.
Tego gościa pojebało.
Co jest?
Gdzie on zniknął?
Za tobą! Tam!
Gdzie on jest?
- Wiejemy! - Pokaż się!
- Kurwa! - Spadamy!
Tazer, pokaż się, typie!
- Chucky! - Pokaż się!
Skreamer, ty jebana cipo!
Pomóżcie mi!
Chodź, zaraz będą psy.
OSIEDLE TILBURY: KAMERA NR 17
Pierwszy raz bierzesz zwolnienie?
Tak.
I nadal cię nie awansowali.
Jak się czujesz?
Chyba się nie zamartwiasz?
- Jasne, że tak. - Czemu?
Był u lekarza, nic mu nie będzie.
Ja nim rzuciłam.
Boże, Sabrino, przestań.
- To niemożliwe. Jesteś za mała. - Mówiłam ci, że go nie dotknęłam.
- To brednie. - Myślisz, że mnie to nie martwi?
- Szkoda, że nie ma tu rodziców. - Wybacz, masz tylko mnie.
Pewnie już nie śpią.
- Skończyłam, możesz zadzwonić. - Nie.
Będą się martwić.
Wiesz, że dobrze mi z tobą.
Czasem jako najstarsza, ta, która wszystkimi się opiekuje,
potrzebuję usłyszeć, że wszystko będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Sprawdzimy, czy mają PlayStation 5?
Poważnie?
Chodź.
- Dziś szalejemy. - Tak.
- Przepraszam. - Hej!
W jakiej sieci ma pan Internet?
- BT. - BT.
- Co tam, mały? Spoko? - Spoko.
Co tam masz? Zakupy?
Weź mój numer.
Dobra.
- Z naszym światłowodem... - W razie czego daj znać.
...120 megabajtów na sekundę.
Co pan o tym sądzi?
Chwileczkę. AJ!
- Chwila. - Chodźmy.
Już!
- Wszystko gra, mały? - Tak.
Tak?
- Co to za jedni? - Ziomki z okolicy.
- Są spoko. - Nie wyglądają.
- Po co ci jego numer? - Na wszelki wypadek.
- Na wypadek czego? - Na przykład...
Takie chłopaki to nic dobrego.
Wykorzystają cię.
Szukają takich jak ty,
żeby sprzedawać dragi albo ukrywać broń.
Nie jestem najlepszym ojcem na świecie...
ale zawsze będę dbał o twoje dobro.
A oni nie.
Gdybyś czegoś potrzebował, powiedz o tym mnie.
Dobrze, tato.
Skasuj jego numer, proszę.
Dobra.
USUŃ KONTAKT
Chodź.
I bum, ruszam z prędkością światła.
- Tak? - Byłem szybki jak błyskawica.
Co?
Czekaj. Mam dowód.
Spójrz.
Przyjrzyj się. Co tu jest?
Edynburg Waverley, dworzec w Szkocji.
- Wygoogluj sobie. - Widzę.
Widzisz, ale nadal mi nie wierzysz.
Skąd się niby wziąłem w Szkocji?
- Byłeś w Walii na randce z Tindera. - Co to ma do rzeczy?
Nie rozumiesz. Dobiegłem do Szkocji.
- W minutę. - No to pokaż.
Dobra.
Gotowy?
Odsuń się. Nie chcę, żeby coś ci się stało.
URZĄD PRACY
- Nie. - O kurwa, Rod.
Co za tempo. Nie spodziewałem się tego.
Ostatnio było inaczej. Byłem jak błyskawica.
Mówię ci, to była supermoc.
- Spóźnię się. - Szybko, klienci czekają.
Szybko jak błyskawica.
Hej, skarbie.
Jestem Rodney, ale mów mi „przystojniak”.
Umów się ze mną, a już tu nie wrócisz.
Będę twoim zasiłkiem.
To twoje?
Spoko.
Niezła fura.
Cholera. Przepraszam, ja właśnie...
Przepraszam. Już odjeżdżam.
- Dopiero wstajesz? - Byłem bardzo zmęczony.
- Musiałam złożyć raporty. - Wezmę to.
Wyszłam, gdy tylko mogłam.
Nie trzeba było.
Nie mogłam się skoncentrować
po tym, co mówiłeś i co widziałam.
Wiem, że to brzmi...
Chodźmy na policję.
- Co powiemy? - Wszystko.
Że masz moce i ktoś cię ściga.
Nie mam mocy.
- Widziałam, jak znikasz. - Ale...
Nie wiem.
Próbowałem to powtórzyć, nie wyszło.
Nie mam żadnych mocy. Wszystko gra.
Jak to próbowałeś?
Pokażę ci coś. Znalazłem idealne miejsce na ślub.
Możemy tam zorganizować mszę i wesele. Będzie super.
Fajnie, ale nie rozmawiamy teraz o ślubie.
Dobra.
Co „dobra”?
Dokąd idziesz?
- Michael. - Pod prysznic.
...poszukiwanie świadków
napadu z nożem na pięciu mężczyzn w południowym Londynie.
Życie jednego z nich jest zagrożone,
a pozostali czterej są ciężko ranni.
Zostali zaatakowani w Camberwell przez nieznanego nożownika...
Tazer, wiejemy!
Detektywi sądzą, że w sprawę są zamieszane gangi.
Każdy, kto ma informacje...
Kotku.
ŻÓŁTE OCZY – ŻÓŁTACZKA
Kochanie, czy ty...
Michael, drżysz.
Kotku.
Co się dzieje?
Już dobrze.
Jestem przy tobie.
Już dobrze.
Spójrz na mnie.
Michael.
Co się stało?
Tazer.
Taze!
- Jak tam? Spoko? - Tak.
- Skąd takie masz? - Romey!
Co mówiłam o otwieraniu drzwi? Do środka.
Wejdź, Tayo. Jest na balkonie.
Romey! Odłóż to!
Nie!
Siema.
Twoja mama mnie wpuściła.
Dzwoniłem.
Nie odbierałeś.
Jesteś człowiekiem?
Chyba tak.
Ludzie nie potrafią takich rzeczy.
A jeśli nie jestem człowiekiem, to co?
Nie będziemy już ziomami?
Będziesz moim ziomem, choćbyś był kosmitą.
Co ty pieprzysz?
Proszę cię.
- Dzięki, że po mnie wróciłeś. - Luz.
Nie potrzebowałeś mnie.
Zrób tak jeszcze raz.
Cholera!
- Taze? - Tu jestem.
Kurwa, niemożliwe.
To zajebiste! Od dawna tak potrafisz?
Pierwszy raz tydzień temu.
Byłem u siebie, oczy zaczęły mnie mrowić.
Spojrzałem w lustro, a tam nic.
Jesteś jak wampir.
Ja pieprzę.
Czemu nic nie mówiłeś?
Uczyłem się to kontrolować. Chciałem ci powiedzieć wczoraj.
Jasne.
Skreams, posłuchaj.
To zmienia wszystko.
Dopadłem Chucky’ego.
Nikt już nam nie podskoczy.
Szóstki, GSN, starsi, nikt.
Nikt nam nie podskoczy.
Tylko czemu mam szwy na brzuchu, co?
Krazy też tak miał?
Czemu nigdy nie mamy hajsu?
Koniec z okradaniem kurierów.
Zarobimy prawdziwe siano.
Prawdziwe siano? Chcesz dilować?
Żadni z nas dilerzy, Taze. Daj spokój.
Teraz możemy wszystko.
Dzieło Kraze’a to przy tym drobiazg.
Najpierw zajmiemy południe, potem wschód,
potem północ, a na koniec zachód.
Kto nam przeszkodzi, skończy jak Chucky.
Szmal, władza i szacunek. Wszystko jest do wzięcia.
Szmal, władza i szacunek.
To nasze miasto.
- Chcesz? - Zabierz to.
Nie chcesz?
Klienci czekają. Kiedy oni tu będą?
Już są.
- Co się tak szczerzysz? Siema. - Siema.
Co jest, ziom? Po co się spotkaliśmy?
Co to za śmieszki? Powiedzcie.
Co?
Co jest w tym zielsku?
- Skreams. - Aż tak się skułem?
- Poważnie. - Boże.
Tazer jest duchem.
To duch. Ogarniacie?
- Rany. - Kumacie to?
- Ja nie mogę. - Ziom.
Stary, ja pierdolę.
Taze, pytanko.
- Ile tych pytań? - Ostatnie.
Dawaj.
Czemu nie zniknąłeś, zanim Chucky cię ciachnął?
Próbowałem.
Nie wyszło.
- Cholera. - Teraz już to kontroluję.
- Jeśli Chucky umrze... - Punkt dla nas.
Jasne. A do tego bezkarne zabójstwo,
bo psy nie zgarną ducha.
Słuchajcie.
Odkąd Chucky leży, ćpuny z Tilbury są na głodzie.
Dzwonią do mnie non stop.
Są zdesperowani.
Musimy to wykorzystać.
Ziom.
Wjazd z towarem na rewir rywali jest ryzykowny.
Kraze działał i u nas, i u nich.
Ale to był Kraze.
Kraze to zwykły typ. Tazer jest duchem.
Jasne, ale wy to nie aptekarze roku.
- Za to złodzieje roku. - Totalnie.
Na maksa.
Po to mamy ciebie. Nauczysz chłopaków wszystkiego.
Jasna sprawa.
Mój ziom działa tylko w detalu, a nam potrzeba będzie dużych ilości.
Towar musi być pierwsza klasa.
Mały, twój kuzyn nadal działa dla Mashera?
Tak.
- Zadzwoń i zamów u niego kilogram. - Aż tyle?
Jasne, kurwa.
Trzeba ci to zapisać?
Stary, to kosztuje z 40 kafli. Nie mamy tyle.
Ale mamy klientów.
Niech nam da kilka dni.
Dobra, dzwonię.
Kiedyś codziennie wracaliśmy tędy ze szkoły.
- Di, chcę wrócić do domu. - Wiem.
Zaraz wrócimy. Chciałam trochę się przewietrzyć.
Hej.
- Co? - Spójrz.
Co to za „co”?
Nie pamiętasz?
Co to za dziwna mina?
Pamiętam.
Fajnie.
Co pamiętasz?
- Tutaj spytałem, czy zostaniemy parą. - Właśnie tak.
Chciałem ci się tu oświadczyć.
Wszystko zaplanowałem.
Potem pomyślałem, że tu bywa głośno.
- Chciałem... - I tak bym się zgodziła.
Nie wyobrażam sobie przyszłości bez ciebie.
Bądź szczery.
Zawsze.
Mówisz mi wszystko?
Oczywiście.
To po co szukać gościa, który cię dźgnął?
To nie było déjà vu.
Tylko jego mogę znaleźć.
Po co w ogóle ich szukać?
Nie rozumiem. Moce zniknęły, nic ci nie jest.
- Może po prostu o tym zapomnij? - Nie mogę.
Dobrze.
Nie mogę.
Chodźmy.
Jestem z Małym. Możemy wziąć auto jego ojczyma.
To nie mój ojczym.
Przecież bzyka twoją matkę.
- Japa. - To twój ojczym.
Tak.
Zapytaj.
Chcesz frytki?
Nie ma sprawy.
Co mówi?
Nie chce się spóźnić do Mashera.
Myślisz, że Masher da nam czas?
- Ja bym tego nie zrobił. - Ja też nie.
- Przepraszam. - Co jest?
- Czego chcesz? - Spokojnie.
Ziom, to ten kurier.
Tak. Nie chciałem was przestraszyć.
Nikt się ciebie nie boi. Jesteś kurierem.
Nie widzę żadnych paczek, więc co ty tu robisz?
Chciałem pogadać z Tazerem.
- Co? Pojebało cię? - Nie.
- Masz problem z Tazerem? - Nie.
Chcę z nim tylko porozmawiać.
Co sądzisz?
Spoko, puść go.
- O czym chcesz pogadać? - To prywatna sprawa.
Więc...
Hej, słuchajcie.
Zaczekajcie.
Czekajcie, proszę.
Stary, zawracasz nam dupę.
Przepraszam. Dajcie mi jego numer.
Proszę.
Nie mogę dawać jego numeru nie wiadomo komu.
Weź mój, a ja przekażę mu wiadomość.
W porządku.
- Spoko? - Jak najbardziej.
Świetnie.
Jaki to numer?
Sto.
Co?
Sto funtów za mój numer. Inaczej szukasz Tazera sam.
Tak?
- Tak. - Super.
- Mam tylko 60. - Może być.
Wpisz swój numer.
Michael, tak?
To ja. Zapisz mnie jako „Twosie”.
- Twosie? - Tak.
Miło robić z tobą interesy.
Lamus.
- Szóstki! - Szlag!
Jesteś z Tower Boys?
- Nie jestem w żadnym gangu. - To co z nimi robisz?
- Szukałem Tazera. - Japa.
- Tazera? - To twój ziom?
- Nie znam go. - Jasne. Zastrzel go.
- Nie. - Jebać to.
Proszę, nie!
Kotku?
Michael.
Co się stało?
Myślałam, że moce zniknęły.
- To twój ziom? - Nie.
- Zastrzel go. - Nie.
- Jebać to. - Proszę!
Michael!
Gdzie Taze? Szóstki go dopadły?
Pieprzyć Szóstki.
Spokojnie, ziom.
Zemścimy się, uwierz mi.
I nie martw się o Taze’a.
Umie o siebie zadbać.
To on.
Może jednak pójdę z wami? Trochę go znam.
- Może jakoś go przekonam. - Nie trzeba.
Twosie i ja to ogarniemy.
- Siema. Jak tam, Masher? - Do tyłu.
Boże.
Zajebista fura.
Pod siedzeniem.
Daj mi to.
Nie wiem, na co czekasz.
Nie, pierdolę.
W porządku.
To co? Ile mamy dni?
Nie macie hajsu, świeżaki? Poważnie?
To dużo towaru. Daj nam pięć dni.
Myśleliście, że dam wam kilo koksu na kredyt?
To jakieś jaja. Odłóż to.
- Wypierdalać. - Spokojnie, ziom.
Nie jestem, kurwa, twoim ziomem.
Tracę na was czas.
Wysiadać, już.
Co?
- Chodź, nie warto. - Słuchaj kolegi.
Dowcipnisie, kurwa.
Wracaj tu i zamknij, kurwa, drzwi.
Jebańce.
Zgaduję, że odmówił.
Trzeba mu było dać kosę.
- Zajmiemy się nim później. - Co, kurwa?
Najpierw musimy to sprzedać.
- Tak! - I o to chodzi, ziom!
I kto tu jest świeżakiem?
- Klasa. - Jedziemy.
Wracamy na rewir.
- Tak. - Odpalaj.
Michael?
Dzięki Bogu.
Co się stało?
Mówiłeś, że ktoś prawie cię postrzelił, a potem zemdlałeś.
Potrząsałam tobą, ale nie mogłam cię ocucić.
To nic. Wrócę tam jutro.
- Może zna innych... - Nie możesz tam iść.
Moce są prawdziwe, więc wizja przyszłości też.
Nic ci nie jest.
Zawsze gdy pojawia się ten Tazer, coś ci grozi.
Jakby on to wyzwalał.
Lepiej trzymaj się od niego z daleka.
Zobaczymy, może moce znowu znikną.
Di, nie rozumiesz.
Te moce są częścią mnie.
Od dnia déjà vu czułem, że coś się zmieniło.
- Posłuchaj mnie. - Czułem to.
Posłuchaj. Dziewiąty lipca.
Co?
Zapisałeś tę datę na liście imion.
Tam się przeniosłeś.
I co?
Przynajmniej do tego dnia nic ci nie będzie.
Trzymaj się z dala od tego osiedla,
poczekamy parę tygodni
i zobaczymy, czy moce znowu znikną.
- To nie jest... - Nie wiesz tego.
Zobaczmy.
Nie mogę cię stracić.
Nie stracisz mnie.
Obiecaj mi, że tam nie wrócisz.
Powiedz to.
Obiecuję ci.
- Obiecuję. - Dobrze.
- W porządku? - Tak.
Muszę wstać za kilka godzin, ale mogę wziąć wolne.
Nie trzeba.
- Na pewno? - Idź spać, idź do pracy.
Jest okej.
- Kocham cię. - Dobranoc.
Kocham cię.
WRÓCĘ JUTRO O 15.
PRZYPROWADŹ TAZERA. TO WAŻNE. MICHAEL
Ziom, no weź.
Taze nie jara.
Pieprzyć to.
Co? No nie!
Taze!
- O to chodzi! - Tak.
- No nie. - Zaciągnij się porządnie.
To było banalne.
Nawet go nie tknęliśmy.
A trzeba było.
Ten gość chciał go zabić.
Stary pierdziel myśli, że jeszcze jest ważny.
Takim pierdzielem to ja mogę być.
Widzieliście te diamenty?
- Boże. - Wkrótce też sobie taki sprawisz.
- Siema. - No proszę.
O cholera.
Elo, stary.
Siema.
Jak tam? Wszystko git?
Lepiej mów, jak u ciebie.
Stary.
Dałem spróbować najbardziej wybrednym.
- Kazałem im ocenić. - I co?
10/10.
Tak jest!
- Odlecieli. - Miasto jest nasze.
Najlepszy towar w historii.
- Sztos. - Typ się zawiesił na dwie minuty.
- Trzeba mu było dać z liścia. - Jasne.
Mały, co jest?
Co ty taki nadęty? Będziemy mieć hajs.
Czemu mi nie powiedzieliście?
Bo wiedzieliśmy, że nie...
Wyluzuj.
Chodź.
Nie mówiłem ci, bo gdybyś wiedział, nie umówiłbyś nas.
Mój kuzyn będzie miał kłopoty.
Nikt nie udowodni, że to my.
A jeśli będą jakieś wąty do nas albo twojego kuzyna,
sam się tym zajmę.
Nic nie stanie nam na przeszkodzie, jasne?
No już, ziom.
Tak? Już widzę ten uśmiech. Co się liczy?
- Szmal, władza, szacunek. - O to chodzi.
Szmal, władza, szacunek.
- Tak jest. - Ale się jaram.
Chodźcie, zrobię fotę.
Rywale!
Ej, ekipo.
- Kto tam podjechał? - Kto to?
Co to za jedni?
Kto to?
- To starsi. - Pierdziele.
Proszę, już się ustawili w rządku.
Mash, kogo najpierw mam ukarać?
- Wszystkich. - Tak?
Wszystkich.
Ja pierdolę.
Okradasz mnie, Tayo?
Kraze.
O Boże, to Kraze.
Napisy: Zofia Sław