Kraze.
Okradasz mnie, Tayo?
Nie. Nawet go tam nie było.
- To jeden z nich. - Nie.
- Czemu kłamiesz? - Moi chłopcy nie kradną.
- Widziałeś, jak to brali? - Nie.
- Właśnie. - Ale z nikim później się nie widziałem.
Na chacie skumałem, że podmienili to na mąkę.
Przecież nas obserwowałeś.
- Wiesz, że to nie my. - Ani, kurwa, słowa.
- Kto was ustawił? - Tamten.
- Kuzyn mojego pracownika. - Nie.
- Kropnij go. - Co?
Nie.
- Przestańcie ściemniać. - Solówa.
Solówa?
Rany, ci starsi.
Nie solówa, tylko spluwa. Gdzie masz swoją?
W tym problem.
Dzisiejsi tak zwani gangsterzy
boją się dostać w mordę.
Nawet przegrany
odchodzi z szacunkiem.
Wpierdolę temu gówniarzowi.
- Ja wezmę tego. - Na pewno?
Spokojnie.
Nie myśl, że ci daruję, bo pracowałeś z Krazym.
Jedziemy z tym, pizdo.
- Taze, mogę to zrobić sam. - Nie podskakuj.
Nie wtrącaj się, młody kastracie.
- Chodźmy. - Nie musisz.
- Załatwię go. - Taze, wiesz, co robić.
- Potrzymaj to. - Kutas.
- Spuść mu konkretny wpierdol. - Zamierzam.
- Tazer, nie musisz. - Zajeb mu, Taze.
Masher, pokaż mu, kto tu rządzi.
- Dzięki, Tazer. - Wpierdol mu.
- Użyj mocy. - Przywal mu.
- O Boże, Tazer! - Uważaj!
- O kurwa! - Mięczak.
Taze, klep go!
Chcecie zadzierać z naszą ekipą?
- Pojebało was? - Leszcze.
Zwykłe z was płotki.
Wstawaj.
- Taze, wstawaj. - Pizda.
- Dasz radę. - Taze, przyjeb mu.
I co? Ten wasz koleś to jakiś lamus.
Straszna ciota. Co ty na to?
- Jesteś zły? - Frajer.
Co mi zrobisz? No co?
Dajesz!
- Dobrze, Tazer! - Tak!
Zajeb mu! Z kolana!
Zniszcz go!
Jebany ciul.
Wstawaj, Taze!
Tazer, dasz radę!
- Ogarnij się, ziom. - Spójrzcie.
- Rusz się. - Mięczak.
Wstawaj, stary.
- Wykończył go. - Patrz.
- Pizda. - Patrz, jak leziesz.
Zmasakrował mu ryj.
Cipa!
- Gnojki. - Zwykły tchórz.
- Pizda. - Lamus.
Ziom, daj mi gnata. Kropnę go.
Pozwól mi go kropnąć, stary.
- Japa. - Idź do fury.
Daj mi klamkę.
Do fury.
Do auta.
Tak!
Tak.
Pamiętasz, czego cię uczyłem.
- Tak! - Mamy to!
TB pany!
Nie musiałeś. Dzięki, ziom.
Spoko.
Wiesz, że też bym mu wpierdolił.
- Na maksa. - Nie.
Tak bym mu zrobił.
- Boże! - Mały, co jest?
- Mały! - Mały!
- Hej! - Ziom!
Mały, wstawaj.
- Wezwijcie karetkę! - Mały, nie!
Było dać mu walczyć.
Dałbym wam spokój.
A niech się tylko okaże, że zajebałeś mój towar.
- Mały, słyszysz? Wstawaj! - Cholera.
Nie.
- Ja pierdolę! - Mały.
- Postrzelił Małego! - Wzywać karetkę!
- Wstawaj, ziom. - Szlag.
- Mały! - Czy on umrze?
Ziom, wszystko jest dobrze.
- Mały! - Nie zasypiaj.
Zostań ze mną.
TWÓRCA – RAPMAN
- Hej, kotku. - Hej.
SCENARIUSZ – RAPMAN
Dziękuję.
Wiem, że nie jesteś głodny, ale zrobiłam ci śniadanie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Jak się czujesz?
Dobrze. Świetnie.
Tak?
- Wypoczniesz dziś trochę? - Nie mogę.
Jest dużo roboty, nie chcę ich zostawiać na lodzie.
I zabieram mamę do centrum anemii sierpowatej.
Nie mogę dziś zostać w domu.
W razie czego dzwoń.
Dobrze.
- Do zobaczenia. - Pa.
- Pa.
- Miłego dnia. - Odprowadzasz mnie?
REŻYSERIA
- Pa. - Pa.
Cholera.
- Siema. - Gabriel.
- Jaki dziś dzień? - Co?
Sprawdź w kalendarzu.
Stary, powiedz mi.
Jest 18 kwietnia.
Którego roku?
Roku?
2024.
Nie udawaj, że podróżujesz w czasie.
- Zadzwonię później. - Wszystko w porządku?
Ja pierdolę.
WRÓCĘ JUTRO O 15.
PRZYPROWADŹ TAZERA. TO WAŻNE. MICHAEL
Policja wydała oświadczenie w sprawie wzrostu
liczby zaginionych osób.
Nie znają przyczyny, ale apelują o zgłaszanie
wszystkiego, co podejrzane.
Dzień dobry. Dionne Ofori,
pracownica socjalna z rady okręgu.
Szukam Kemi Amusan.
To moja córka. O co chodzi?
Nie mamy z nią kontaktu od dwóch miesięcy.
Chciałam sprawdzić, czy wszystko u niej w porządku.
Proszę wejść.
Dziękuję.
Tego dnia ja i Tayo widzieliśmy ją po raz ostatni.
Zostawiła nas.
Mówiła, że robi rzeczy, jakich ludzie nie powinni robić,
i dlatego ktoś ją ściga.
Nie chciała nas narażać.
Kto ją ściga?
Pytałam, ale nie powiedziała.
- Mówiła, dokąd jedzie? - Nie.
Tylko że wróci, gdy poczuje się lepiej,
i żebym opiekowała się Tayo.
Dzwoniła co tydzień o tej samej porze,
mówiła, że niedługo wróci,
ale od dwóch tygodni się nie odzywa
i zaczynam się martwić.
Nie chciałabym być natrętna,
ale powiedziała pani,
że Kemi robiła rzeczy, których ludzie nie powinni robić.
Wie pani, co miała na myśli?
- Dobra. - Dobrze.
Zamknijmy ją.
To próbka KA 218.
Wpisana.
Wszystko jest w porządku.
Na pewno?
Sabrino, twój mózg wygląda dobrze.
Nie ma żadnych guzów ani innych nieprawidłowości.
Coś cię niepokoi?
Nie, nic mi nie jest.
Dzięki, że mnie wcisnęłaś. Doceniam to.
Jak się czujemy?
Przepraszam.
Już prawie ją miałam.
- Przepraszam. - Niech ktoś inny to zrobi.
Najlepiej ktoś, kto się na tym zna.
Co się dzieje?
Nie mogę trafić w żyłę.
Zajmę się tym.
Na litość boską.
- Dobrze. - To niepoważne.
Idź do pani Miller. Pytała o ciebie.
Cóż za brak kompetencji.
- Bardzo mi przykro. - Partaczka! Kto ją szkolił?
Widzi pani? Pokłuła mi całą rękę.
Porozmawiam z nią później.
Co to było?
- Nic się nikomu nie stało? - Co tu się dzieje?
To moja pielęgniarka. Cześć, Sabrino.
Cześć, Shirley.
Pójdę na papierosa.
Jak tam?
Dobrze, dziękuję.
- Gotowa? - Bardziej nie będę.
Chyba trochę za dużo.
To twoja zwykła dawka. Pięć...
O Boże.
To by mi zaszkodziło?
Wszystko gra?
Tak.
Na pewno? Prawie wpadłaś pod samochód.
Nic mi nie jest.
Nie podziękujesz, że uratowałem ci życie?
Jeszcze dziesięć słów i skończę magisterkę.
Co jest?
- Mogłam ją zabić. - Kogo?
Nie uważałam.
Nie wiem, kiedy to się stanie, więc nie mogę się skupić.
- Nie wiem... - Kiedy co się stanie?
Co ty wygadujesz?
To brzmi absurdalnie, ale potrafię poruszać przedmiotami bez dotykania ich.
- Co? - Zgooglowałam to.
To jest telekineza.
Dobra.
Pokaż.
Nie chcę tego robić.
Nawet gdybym chciała, nie wiem jak. To się po prostu zdarza.
Może ci się zdawało.
Nie zwariowałam. To się dzieje co chwilę.
Dobrze.
Będzie dobrze.
Idę dziś na imprezę.
Chodź ze mną.
Trochę rozrywki dobrze ci zrobi.
Poważnie myślisz, że mi przejdzie, jak potańczę?
Jak to się stało, że Krazy wyszedł?
Miał siedzieć 35 lat.
Musiał się jakoś ugadać z psami.
Taze, czemu nie zniknąłeś?
Próbowałem.
Nie wyszło.
Jakby zabrakło mi mocy.
- Próbowałem, serio. - To nie twoja wina.
To wina Krazy’ego.
- Wiem, że jest dla ciebie jak brat... - Nie jest.
Wy jesteście.
Skrzywdził Małego, więc koniec z nim.
Krazy jest w innej lidze.
Załatwi nas gorzej niż Małego.
- Czego się cykasz? - Nie cykam, myślę.
- Nie pierdol. - Sam nie... Twos, powiedz mu.
- Jebać Krazy’ego. - Właśnie.
Musimy go dojechać jak szmatę.
- Otóż to. - On zabił mnóstwo ludzi.
Nie mieli mocy.
KURIER
Ten gość się mnie uczepił.
Co mam powiedzieć temu kurierowi?
Olać go.
Teraz skupiamy się na Krazym.
Dobra.
Co robisz? Do kogo piszesz?
Do nikogo.
Przecież widzę po twojej minie.
Nieustannie dążymy do zapewnienia wsparcia tym, którzy nas potrzebują...
Ale tu miło.
- Zaczekaj tu. - Pewnie nie jest tanio.
- Stać cię na to? - Tina.
- Cześć. - Hej.
- Miło cię widzieć. - Nawzajem.
Widziałaś już pokoje do transfuzji?
Myślałam, że odbywają się tutaj.
Nie.
Colin, pokażesz Tinie pokoje do transfuzji?
To centrum wygląda przepięknie,
ale jest za drogie.
Mamo, spokojnie. Stać mnie na to.
Zapisałem cię na koniec miesiąca.
Co cię w takim razie trapi?
Jak to?
Jeśli nie pieniądze, to co?
I nie mów mi, że nic.
Stresuję się ślubem.
Po prostu.
Nie masz czym się stresować.
Dionne jest twoją drugą połówką.
Nikt ani nic nie może tego zmienić.
Stres.
Tato, zróbmy sobie selfie.
Zapozuj.
Co?
- Nagrałem filmik, a ty robisz tak... - Głupol.
- Śmiejesz się jak twój dziadek. - Już mi mówiłeś.
Nie pamiętam go.
Zmarł, gdy byłeś malutki.
Szkoda.
Bardzo cię kochał.
Na maksa.
Na co zmarł?
Na anemię sierpowatą.
Pogorszyło mu się,
dostał zawału i było po nim.
Tylko czarni na to chorują, prawda?
Nie tylko,
ale głównie czarni.
My też to mamy?
O dziwo, nie.
Ja nie mam, ciebie też badaliśmy kilka razy
i nigdy nic nie wyszło.
Wezmę drugi kontroler i złoję cię w FIFĘ.
Chyba ja ciebie. Szybko, zanim mama zmieni zdanie.
Jasne.
Leć.
Przestań, ziom.
Kogo ja widzę? AJ!
Wielki Braggs!
Siema.
Wiesz, że są filmy, na których widać Mashera?
I co?
- Spójrz na komentarze. - Nawet mi tego nie pokazuj.
Tazer żyje tylko dlatego, że Krazy go oszczędził.
Znasz Mashera.
Następnym razem go dojedzie, na bank.
Pozwólcie na słówko.
To gadaj.
Bez urazy, ale chciałbym, żebyś zostawił mojego syna w spokoju.
Wiem, co robicie.
Tak?
Co takiego?
Nie oceniam,
ale nie pozwolę, żeby mój syn zszedł na złą drogę.
- Nie pozwolisz? - Wiesz, o co chodzi.
Tatuś.
Tateł się wkurzył.
Proszę cię grzecznie.
Masz szczęście, że lubię AJ-a.
Wypierdalaj stąd.
Zostaw mojego syna. Jasne?
Tatulek.
Będziesz zgrywać superbohatera?
Ratować synusia?
Chronić go przed złym wilkiem?
Hej, Tazer.
Znowu on.
- Czego on chce? - Dokąd leziesz?
Co on odjebał?
Co potrafisz?
- Taze, kim jest ten koleś? - Nie wiem.
- Spieprzaj z rewiru. - Posłuchaj.
Będą cię ścigać przez twoje moce. Potrzebujemy się nawzajem.
Mały jest w szpitalu, olać tego gościa.
Pogadajmy na osobności.
- Proszę. - Spieprzaj stąd.
Powiedz mi chociaż, gdzie są pozostali.
Andre, Sabrina, Rodney. Daj mi chociaż...
Powiedz mi chociaż...
Co jest?
- No nie. - Gdzie on jest?
Ale się wydygałem.
- Widzieliście? - Co się odpierdala?
Ile osób nagle ma supermoce?
Kim są ci ludzie, o których mówił?
Kurwa!
Drzwi są zamknięte. Jak...
Mike, co jest, kurwa?
- Jak to zrobiłeś? - To nie był sen.
Wszystko, co mówiłem, było prawdą.
Są na świecie ludzie z supermocami.
Jasne.
Spoko.
I co teraz?
Jak ich znajdziemy? Same imiona nie pomogą.
Mam jednego.
Już?
- Widzisz? Ogarniesz to. - Nie chciał ze mną gadać.
Chyba nawet nie wiedział o innych.
Może po prostu przenieś się w przyszłość i...
Próbowałem.
Nie mogę tam wrócić.
Jak mam ją ocalić?
Muszę znaleźć wszystkich
i przekonać ich, żeby mi pomogli.
Nie dam jej zginąć.
- Oczywiście. - Nie mogę.
Zapobiegniesz temu.
Nie dopuścisz do tego.
Dasz radę.
Kogo z nich odnalazłeś?
Tazera.
Znasz chłopaków z ulicy,
nie są bystrzy.
Muszą to rozkminić.
Rozpoznałeś innych?
Jeden chciał mi sprzedać zioło.
Dał mi nawet swój numer.
- Skasowałem go. - Nie obwiniaj się.
Słuchaj.
Prawdopodobnie zagadał do ciebie na swoim terenie.
Pewnie tam krąży i szuka klientów.
- Ziom, jesteś jak Flash. - Tylko lepszy.
Dzięki, nie jestem głodny.
To dobrze, bo wszystko dla mnie.
Niesamowite. Jesteś jak Flash.
- Wiem. - Kosmos.
Zrób to jeszcze raz.
Proszę, Rod.
Dobra.
Ten trik nazwałem „Dookoła świata”.
Kurwa, Rod!
Co jest? Wstawaj.
O kurde.
Cholera.
Obudź się.
Chciałbym wezwać karetkę.
Mój kumpel jest nieprzytomny. Spadł z sufitu.
Uderzył głową w kant stołu.
Jesteśmy na Jacob Street 25.
Jeszcze się tego uczę.
Rany też ci się szybko goją?
Tak? To się może przydać.
Nadal jestem głodny.
No nie!
Od tej prędkości ciągle bym jadł.
Nadal jestem ciekaw, skąd się wzięła ta moc.
- Czekaj. - Ugryzł cię pająk?
Halo.
Oczywiście.
Jeśli nie dotrę za pięć minut, dostaniesz za darmo.
- To twój nowy slogan. - Ben chce siedem gramów.
- A co z twoim jedzeniem? - Jak to co?
Rod.
Nie powinieneś tak robić na widoku.
Nie?
Racja, ludzie mogą się dziwić.
Rząd nie może się o tym dowiedzieć.
Wezmą cię na jakieś eksperymenty.
O ile mnie złapią.
Wiesz, gdzie mogę kupić zioło?
Przykro mi, nie palę.
- Siema. - Siema.
- Gdzie mogę kupić trawkę? - Co?
- Trawkę. - Kto tak mówi?
- Jesteś gliną? - Nie, chcę się wyluzować.
Chodzisz jak glina. Spieprzaj.
Oddzwonię. Pa.
Siema.
Nadal szukasz jarania?
Tak.
Zapisz sobie ten numer.
Gość ma na imię Spud?
Chyba tak. Jest ich dwóch.
A drugi jak ma na imię? Andre? Rodney?
Chuj wie, ale mają świetny towar.
Jest mieszanego pochodzenia?
Masz wiele pytań. Chcesz ich towar, to zadzwoń.
- Powiedz, że masz numer od Toma. - Dobra.
Na razie.
DOSTAŁEM TWÓJ NUMER OD TOMA,
MOGĘ KUPIĆ ZIOŁO?
Pizza już jest.
Wzięłam ci tę obleśną z ananasem.
Siema, Shar.
Nie bajeruj mnie.
Wracaj tam, gdzie byłeś, odkąd wyszedłeś.
Wyszedłem kilka dni temu.
Musiałem poogarniać, zanim odwiedzę moją kobietę.
Gdybym była twoją kobietą,
nie dowiadywałabym się, że wyszedłeś, od innych.
Widziałam twoją fotę z tymi laskami.
Moja wina, że chciały ze mną fotkę?
A czyja wina, że trzymasz im łapska na dupach?
- Nie krzycz. - Bo co?
Nie boję się ciebie, jak inni.
- Pieprzona... - Nie wchodź tu.
Siema, Sabrina.
Kopę lat.
- Miało być więcej. - Byłoby.
Mam świetnego prawnika.
Złożyłem apelację, sędzia uznał, że jestem niewinny.
Shar, w porządku?
Tak.
- Nie zabawię długo. - Dobrze, że o tym wiesz.
Chcę tylko przeprosić moją ukochaną
i dać jej prezent.
Hej.
Nietani.
- I tak ci nie wybaczyłam. - Ładnie wyglądasz. Wychodzisz?
Do Onyxa.
Tak?
Przyjadę tam.
Do zobaczenia.
Dobra.
- Co robisz? - Zostań tu.
- Sabrino, daj spokój. - Ej!
Przesuń się.
Spoko.
Nie zapomniałam, co zrobiłeś.
Jeśli tylko tkniesz moją siostrę, to ja pójdę siedzieć na 35 lat.
Niegrzeczna.
Ty fiucie.
- A gdyby mnie tu nie było? - Nic by nie zrobił.
Jak wtedy, gdy wróciłaś z podbitym okiem?
Nie powinnaś iść do tego klubu.
Nie ufam mu.
Pójdę tam. Dobrze, że tam będzie,
bo pokażę mu, co stracił.
Dobra.
Ja też idę.
Tak! Doskonale ci to zrobi.
Chodź.
Jak tam, ziom?
Taze.
Co tam u ekipy?
Wszystko spoko.
Chcą cię zobaczyć.
Niech przyjdą.
Jak się czujesz?
Boję się.
Nadal nie czuję nóg.
Nie powinienem był tego robić.
To moja wina.
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Nikt nie wiedział, że Krazy wyszedł.
Pomogłeś mi.
Choć też bym wpierdolił Masherowi.
Posłuchaj.
Zabiję Krazy’ego za to, co ci zrobił.
Nie musisz.
Wystarczy, że będziesz mnie odwiedzał.
Cześć, John.
Wyślę ci lokalizację.
Musimy się spotkać natychmiast.
Co jest? To jakiś żart?
Stary, po co mnie tu ściągnąłeś?
To jakieś ciemne złomowisko.
Gdzie ty właściwie jesteś?
Hej! Nie!
Jestem w środku!
Jestem tu!
Co jest, kurwa?
Jezu.
Ja pierdolę.
Andre?
Co ty odpierdalasz?
Patrz. Tysiak.
W jeden dzień.
Dzwonią non stop. Ten tekst zrobił furorę.
„Za pięć minut albo za darmo”.
To najlepsze, co wymyśliłeś.
Popatrz tylko. Kolejne 200.
Zostało nam tylko to.
Jutro zrobię zapasy, tym razem podwójne.
Od razu podzielę na porcje, będzie szybciej.
Tak sobie myślę...
Mamy teraz duże zyski. Wiem, na co odkładasz.
Wszystko rozumiem,
ale nie powinieneś zarabiać na swojej mocy.
To nie w porządku.
Nie?
Spójrz mi w oczy.
Ziom, to nie jest komiks, tylko prawdziwe życie.
Nasze życie było do dupy.
Ale już nie jest.
Halo.
Dobra, 20 gramów.
Pogłoski są prawdziwe.
Za pięć minut albo za darmo.
Świetnie.
Bez problemu.
No dobrze.
Idę jeszcze trochę zarobić,
a kiedy wrócę, nie chcę słyszeć więcej zrzędzenia.
Siemanko.
- Dzięki, trzymaj się. - Nara.
Cześć, kotku.
- Dzięki. - Proszę. Na razie.
Co słychać?
Proszę, 20 £.
- Wiesz, gdzie to jest? - Tak, spoko.
Agent gotowy do wyjścia.
Hej.
Nie odbierałeś.
Chciałem oddzwonić, ale miałem dziś mnóstwo roboty.
Poczekaj chwilę.
Zerkniesz na to?
- Poznajesz tę kobietę? - Nie. Kto to?
Kemi Amusan.
Zaginęła.
Jej mama twierdzi, że zostawiła ją i syna.
Zanim odeszła, wspominała, że robi rzeczy,
których ludzie nie powinni robić, i ktoś ją ściga.
- Myślisz, że chodzi o moce? - A o co innego?
To mogło być wszystko.
Mówiła, że ktoś ją ściga.
Może była komuś winna pieniądze.
Czemu zakładasz, że miała moce?
JASNE, ILE CHCESZ?
Jakoś specyficznie to powiedziała.
A może ty tak to usłyszałaś.
Może się mylę co do Kemi, chociaż nie sądzę.
Przekopałam Internet.
Jest więcej zaginionych niż zwykle.
Czytałam na Reddicie o żółtych oczach...
Serio powołujesz się na Reddit?
- Co? - Nie zajmuj się tym.
Dlaczego? Musimy zrozumieć, co cię spotkało.
- Na razie nic nie wiemy. - Przestań.
Czemu tak się burzysz?
GDZIE JESTEŚ?
Do kogo piszesz?
Do Gabriela.
Może Gabriel zaczeka, aż skończymy rozmowę.
Dionne, posłuchaj, proszę.
Nie ma o czym rozmawiać.
Prosiłaś, żebym przestał, teraz ja proszę cię o to samo.
Nie mów tak. To niesprawiedliwe.
Ryzykowałeś życiem. Ja siedzę przy kompie.
- Teraz ty się narażasz. - To nie to samo. Siedzę w necie.
Przestań!
Poczekaj.
Siema, Spud.
Zarobiłem 1500 funtów. Mógłbym więcej, ale wszystko sprzedałem.
Jak tak dalej pójdzie, za kilka miesięcy kupimy dom.
Jestem trochę zmęczony, więc niedługo wracam.
Jeśli jesteś w domu, wstaw wodę na herbatę.
Do zo.
- W PARKU DEPTFORD - BĘDĘ TAM ZA GODZINĘ
JUŻ JESTEM!
Taksówka zaraz będzie.
Jestem gotowa.
Nieprawda.
Nie wyjdziesz w tym dresie.
Odwołuję Ubera, bo odstawiasz jakiś cyrk.
O rany boskie.
Cześć, królowo.
- Jak tam, Shar? - Spoko.
- Ale lala! - Z kim przyszłaś?
To moja siostra.
Niezła z niej laska!
Widzisz, jak wszyscy nas obczajają?
Nie interesuje mnie to.
Jest ktoś, kto cię zainteresuje.
Zaraz wracam.
Przyłóż mu drugi raz.
Kevin.
Cześć.
- Sabrina. - Jesteś cały?
Nikomu nie powiem, co zrobiłaś, ale...
Trzymaj się ode mnie z daleka.
Poważnie?
Jak tam?
Jasne. Powtórzysz, jak masz na imię?
Już zapomniałaś?
Kadeem.
To moja siostra, Sabrina.
- Miło mi. - Craig miał tu być.
Nie bądź niegrzeczna.
Za dużo wypiła. Wiesz, jak to jest.
Nic się nie stało.
Widzimy się na parkiecie.
Ucieszysz się. Craiga nie będzie.
Wykręcił się robotą, ale pewnie jest z jakąś dupą.
- Chodźmy tańczyć. - Dobra.
- Idę do łazienki. - Spoko.
Cholera.
Uwaga!
Rany, ci goście pojawili się znikąd.
Chodź tu.
- Jesteś napruty. - Widziałeś?
Wszystko okej?
Dzięki.
Co tam się odjebało?
Jestem Michael.
Zaraz wszystko wyjaśnię.
Potrzebuję twojej pomocy.
Jesteś gorąca, wiesz?
Wiem.
Na pewno?
Wiesz, jak nieziemsko jesteś piękna?
Powiem szczerze,
chciałbym się ożenić z taką kobietą jak ty.
- Wracajmy do środka. - Tu mi się bardziej podoba.
Nie wiem, co sobie wyobrażasz. Chodźmy.
Co to ma być? Tylko mnie kusisz?
Bo nie pozwolę ci się przelecieć w bocznej uliczce?
- Uważaj sobie. - Zostaw mnie.
- Dziwka. - Spierdalaj.
Nienawidzę takich.
Flirtuje całą noc, ale dupy nie da.
Chodź.
Jebane szmaty!
Kto tu jest szmatą?
To ty krwawisz, oblechu.
Co jest?
- W nogi! - Teraz się boicie?
Nie uciekniecie, suki!
- Takie z was chojraczki? - Sabrino, uciekaj!
Sabrina!
Zostaw go.
Nie czuję pulsu.
Nie żyje.
Nie dotykaj go.
NIE ŻYJE
Napisy: Zofia Sław